Ταξικό και αγεφύρωτο

 

Πηγή: Eurokinissi

 

Μία ακόμα σκιαμαχία αναμένεται σήμερα στη Βουλή ανάμεσα στην κυβέρνηση και στα άλλα αστικά κόμματα, στη συζήτηση για το περιβόητο «κράτος δικαίου». Στη σκιά των σκανδάλων που παράγει με το τσουβάλι η πολιτική της, η κυβέρνηση ανακάλυψε «χρόνιες παθογένειες» του κράτους και υπόσχεται μεταρρυθμίσεις και αλλαγές, την ώρα που η συστημική αντιπολίτευση της κουνάει το δάχτυλο ότι καταλύει το «κράτος δικαίου» και ότι αποτελεί εξαίρεση από την «κανονικότητα» της ΕΕ.

Χαράσσουν κάλπικες διαχωριστικές γραμμές την ώρα που η στρατηγική τους σύμπλευση μεγαλώνει για τη στήριξη των σχεδιασμών και των συμφερόντων της αστικής τάξης, που στην προμετωπίδα τους έχουν τη βαθύτερη εμπλοκή στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και το βάθεμα της εκμετάλλευσης για τη θωράκιση της καπιταλιστικής κερδοφορίας.

Αυτό είναι άλλωστε και το έδαφος πάνω στο οποίο ανθίζει ο σπόρος των σκανδάλων και της διαφθοράς, μέσα από τη διαπλοκή του κυβερνητικού - κρατικού μηχανισμού με ισχυρά επιχειρηματικά συμφέροντα. Προβάλλουν την ΕΕ ως «θεματοφύλακα» του «κράτους δικαίου» και την πολιτική της ως αντίδοτο στα σκάνδαλα και στη διαφθορά, όταν η ίδια η ιμπεριαλιστική συμμαχία σπαράσσεται από αμέτρητες τέτοιες υποθέσεις και η πολιτική της - όπως για παράδειγμα η ΚΑΠ - είναι φυτώρια γι' αυτές.

Για ποιο «κράτος δικαίου» μιλάνε όλοι αυτοί; Πώς μπορεί να υπάρξει τέτοιο κράτος, όταν ο ρόλος του στον καπιταλισμό είναι να υπηρετεί τα συμφέροντα των εκμεταλλευτών ενάντια στους εκμεταλλευόμενους και να επιβάλλει με ενσωμάτωση και καταστολή το «δίκιο» του κεφαλαίου; Κανένα «κράτος δικαίου» δεν μπορεί να γεφυρώσει τις δύο πατρίδες που υπάρχουν μέσα στην ίδια χώρα και που τα συμφέροντά τους συγκρούονται παντού και πάντα, σε ιμπεριαλιστική ειρήνη και πόλεμο...

Ενίσχυση της ΔΑΣ κόντρα στη σαπίλα του εργοδοτικού συνδικαλισμού, σε γραμμή σύγκρουσης με τη βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης και των πολέμων (VIDEO)

 

Η συνέντευξη Τύπου της ΔΑΣ για το 39ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ

 

 

 

«Η εργατική τάξη μόνο οργανωμένη και ενωμένη έχει τη δύναμη να επιβάλει το δίκιο της όταν παλεύει κόντρα στην εκμετάλλευση, την αδικία και τον πόλεμο που επιβάλλουν οι κυβερνήσεις και οι επιχειρηματικοί όμιλοι για τα κέρδη τους», τόνισε στη συνέντευξη Τύπου της ΔΑΣ ο Γιάννης Τασιούλας, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Οικοδόμων Ελλάδας, δίνοντας εξαρχής το στίγμα και τον προσανατολισμό των θέσεών του, που όπως είπε «πιστεύουμε ότι δίνουν διέξοδο στους προβληματισμούς των εργαζομένων».

Μετέφερε την εικόνα από τις περιοδείες και συγκεντρώσεις εκπροσώπων συνδικάτων που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ σε δεκάδες χώρους δουλειάς στην Κρήτη και την αντιπαρέβαλε με τη θλιβερή και εκφυλισμένη εικόνα της ηγεσίας της ΓΣΕΕ, συνολικά του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, που τρέφεται από τη νοθεία, τα αποστεωμένα σωματεία και τα σωματεία-σφραγίδες, το στήσιμο μηχανισμών παραγωγής αντιπροσώπων με την «έμπρακτη στήριξη και αλληλεγγύη» των κυβερνήσεων και των εργοδοτών.

Στο σημείο αυτό έκανε εκτενή αναφορά σε περιπτώσεις Εργατικών Κέντρων που, ενώ χαρακτηριστικό της δράσης τους είναι η απουσία της..., μοιάζουν να είναι συνδικαλιστικές οάσεις με πρωτόγνωρα υψηλά ποσοστά συνδικαλιστικής πυκνότητας ακόμα και σε διεθνές επίπεδο!

Τόνισε πως είναι κρίσιμο ζήτημα η μαζικοποίηση των συνδικάτων και η αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων σε αυτά ώστε να δυναμώσει το ρεύμα αμφισβήτησης στην κυρίαρχη πολιτική. Στην κατεύθυνση αυτή κάλεσε αντιπροσώπους στο Συνέδριο της ΓΣΕΕ «που δεν συμβιβάζονται με τη σαπίλα του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού (...) να κάνουν το βήμα και να υπερψηφίσουν το ψηφοδέλτιο της ΔΑΣ».

Παραθέτουμε τη συνέντευξη:

Τα χάνουν...και τα βρίσκουν

 

Στο στρατόπεδο του Ισπανού σοσιαλδημοκράτη Σάντσεθ προσχώρησε η ...ακροδεξιά πρωθυπουργός της Ιταλίας Μελόνι, δίνοντας ένα ηχηρό χαστούκι στους απανταχού «προοδευτικούς» του συστήματος που παρουσιάζουν την ισπανική κυβέρνηση ως υπόδειγμα για τη στάση της στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής, επειδή απαγόρευσε στις ΗΠΑ να χρησιμοποιούν τον εναέριο χώρο και τα λιμάνια της. Για την Ισπανία βέβαια και για την εμπλοκή της στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο έχουμε γράψει αναλυτικά τις προηγούμενες μέρες, αποκαλύπτοντας ότι η στάση της υπαγορεύεται από τα συμφέροντα του ισπανικού κεφαλαίου, που στην παρούσα φάση αποκλίνουν από τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, όπως και πολλών άλλων στην ΕΕ. Γι' αυτό η κυβέρνηση Σάντσεθ επικαλείται τη «μη νομιμοποίηση» της επέμβασης από τον ΟΗΕ ή το ΝΑΤΟ ως άλλοθι για να μην παρέχει υποστήριξη στις αμερικανικές Ενοπλες Δυνάμεις που στρατοπεδεύουν στη χώρα. Αποκαλυπτική ως προς αυτό είναι και η επίσκεψη του Ισπανού πρωθυπουργού στην Κίνα, σε μια περίοδο που «βράζει ο τόπος» από τη σύγκρουση με τις ΗΠΑ για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα... Τα ίδια ακριβώς κίνητρα έχει και η άρνηση της Μελόνι να ανανεώσει τη συμφωνία αμυντικής συνεργασίας με το Ισραήλ.

Μόλις πριν από λίγες μέρες Ιταλοί στρατιώτες που συμμετέχουν σε δύναμη του ΟΗΕ στον νότιο Λίβανο τραυματίστηκαν από τον ισραηλινό στρατό. Η Ιταλία είναι από τους μεγαλύτερους Ευρωπαίους εμπορικούς εταίρους του Λιβάνου και μόλις τον περασμένο Γενάρη, η ιταλική ENI μαζί με την «Total Energies» και την «Qatar Energy» υπέγραψαν συμφωνία με την κυβέρνηση του Λιβάνου για την εκμετάλλευση του Block 8, που ενδέχεται να έχει μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου. Θυμίζουμε επίσης ότι η ένταση είχε κλιμακωθεί ξανά τον περασμένο Σεπτέμβρη, όταν η ιταλική κυβέρνηση πρόσφερε στρατιωτική συνοδεία στον ανθρωπιστικό στόλο που έπλεε προς τη Γάζα. Το Ισραήλ από την πλευρά του προσπάθησε να υποβαθμίσει τη μη ανανέωση της συμφωνίας, λέγοντας πως το περιεχόμενό της είναι ούτως ή άλλως ασαφές και περιορισμένο. Με άλλα λόγια, είτε τα χάνουν, είτε τα βρίσκουν μεταξύ τους οι κυβερνήσεις των Ευρωατλαντικών, το κίνητρο δεν είναι τα συμφέροντα των λαών τους, αλλά αυτά του κεφαλαίου, που άλλοτε συγκλίνουν κι άλλοτε αποκλίνουν, φτάνοντας μέχρι και σε ευθεία σύγκρουση. Σε κάθε περίπτωση, οι εξελίξεις είναι αποκαλυπτικές για τις αντιθέσεις που οξύνονται μέσα στην αμερικανοΝΑΤΟική συμμαχία, οδηγώντας σε πρωτόγνωρες καταστάσεις. Τις αντιθέσεις αυτές πρέπει να αξιοποιήσουν οι λαοί σε κάθε χώρα και να δυναμώσουν την πάλη ενάντια στην αστική τάξη, τις κυβερνήσεις και τα κόμματά της, προσπερνώντας τις παγίδες που στήνουν οι διάφορες δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας για να τους δέσουν με άλλα σχοινιά στο άρμα των συμφερόντων, των σχεδιασμών και των ανταγωνισμών του κεφαλαίου.