Τι είναι αυτό που ... «στοιχειώνει» τους εργατοπατέρες; Με αφορμή μία άδεια πλατεία στην Αθήνα και ένα πανό με «φαντάσματα» στη Γερμανία

 

1 Μάη στην Αθήνα: Χιλιάδες λαού συνέρρεαν στο Σύνταγμα μετά από τις προσυγκεντρώσεις εργατικών - συνδικαλιστικών οργανώσεων που έγιναν σε σημεία-«σύμβολα» Πρωτομαγιών της ανειρήνευτης πάλης του εργαζόμενου λαού με το κεφάλαιο. Το στίγμα της συγκέντρωσης «Καμία θυσία για τους πολέμους και τα κέρδη τω εκμεταλλευτών». Σε αυτές τις οργανώσεις του κινήματος δρουν καθημερινά, πρωτοπόρα, μέλη και στελέχη του ΚΚΕ. 

Την ίδια στιγμή στη συγκέντρωση της ΓΣΕΕ δεν πήγε ούτε το «φάντασμα» του συνταξιούχου και εκατομμυριούχου Παναγόπουλου, που εκλέχθηκε ξανά πρόεδρος με τις ψήφους του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.

Ο Παναγόπουλος, εκπρόσωπος του βρωμερού ρόλου της σοσιαλδημοκρατίας και του κοινωνικοεταιρισμού, πριν λίγες μέρες από το βήμα του συνεδρίου της ΓΣΕΕ έλεγε στο λογύδριο του εναντίον του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ:

«Αυτοί μας λένε ότι για όλα φταίει ο καπιταλισμός. Έχουμε δει και τον σοσιαλισμό τους. (…) Η γραμμή των άλλων είναι τα ρόπαλα και οι σιδερολοστοί που τα ζήσαμε. Και βεβαίως σε ανώτερο επίπεδο γιατί να μην πούμε ότι είναι και η υποστήριξη όλων των αυταρχικών καθεστώτων (...) Μισούν τα επιτεύγματα της ανθρωπότητας και του πολιτισμού που κυρίως έχουν γίνει στις αναπτυγμένες δημοκρατίες. Της Ευρώπης, στον Καναδά και στην Αμερική. (...) Εγώ προσωπικά θα ήθελα σε αυτές τις δημοκρατίες να αναφερόμαστε και να προσπαθούμε να τις φθάσουμε παρά να γυρνάω στα καθεστώτα των μουλάδων».

«Η πατρίδα που κερδίζει και η πατρίδα που πληρώνει»

 

 

Φυλλάδιο για τις συνέπειες της πολεμικής εμπλοκής και την εκτίναξη της ακρίβειας κυκλοφόρησε το ΚΚΕ.

Συγκεκριμένα, αναφέρει: 

«Η πατρίδα που κερδίζει…

Τράπεζες: Η συνολική κερδοφορία τους για το 2025 διαμορφώθηκε στα 5,5 δις ευρώ (4,3 δις ευρώ για το 2024).

Οι εισηγμένες εταιρείες στο Χρηματιστήριο: Κατέγραψαν το 2025 ρεκόρ κερδοφορίας με καθαρά κέρδη 12,1 δισ. ευρώ. Τα μερίσματα που θα μοιράσουν ανέρχονται σε 6,1 δισεκατομμύρια, το υψηλότερο ποσό από το 2007 (5,4 δισ.)!

Ενεργειακοί όμιλοι: καθαρά κέρδη πάνω από 2 δισ. ευρώ, αυξημένα σε σχέση με το 2024.

Η πατρίδα που πληρώνει!

▶ 10% αύξηση το 2025 στα ενοίκια.

▶ 20% αύξηση της τιμής της αμόλυβδης το τελευταίο 4μηνο.

▶ 20% αύξηση τιμής στο μοσχαρίσιο κρέας σε ένα χρόνο.

▶ Αυξήσεις ως 40% στα λιπάσματα.

▶ 7 δισεκατομμύρια ευρώ πλήρωσε το 2025 ο λαός για ΝΑΤΟϊκές δαπάνες, οι οποίες διπλασιάστηκαν μέσα σε μία δεκαετία. Αυτές τις δαπάνες τις ψηφίζουν μαζί κάθε χρόνο η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ, η Ελληνική Λύση κλπ.

▶ Ο ελληνικός λαός πληρώνει από την τσέπη του τις αποστολές των Ενόπλων Δυνάμεων εκτός συνόρων, στο πλαίσιο των σχεδιασμών των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ. Μόνο μία ημέρα πλεύσης ελληνικής φρεγάτας στην Ερυθρά Θάλασσα (βρίσκεται εκεί για να προστατεύει τους εφοπλιστές και να στηρίζει το Ισραήλ) κοστίζει 500.000 ευρώ!

Καμία επαφή

 

 

H επιχείρηση εφησυχασμού που ενεργοποίησαν ξανά από χτες τα αστικά επιτελεία για τις εξελίξεις στη Μ. Ανατολή δεν έχει καμία επαφή με την πραγματικότητα. Οι αντιφατικές δηλώσεις του Προέδρου των ΗΠΑ που συνεχίζονται, οι αγεφύρωτες αντιθέσεις και κυρίως οι ίδιες οι εξελίξεις προσθέτουν νέους κρίκους στην αλυσίδα των ανταγωνισμών και βάζουν ολοφάνερα τις προϋποθέσεις για τους επόμενους γύρους κλιμάκωσης.

Τέτοιο στοιχείο είναι για παράδειγμα ότι δεν υπάρχει καμία «σύγκλιση» για το ποιος και πώς θα ελέγχει τα Στενά του Ορμούζ, ποια θα είναι συνολικά η «κατάσταση ασφαλείας» στην περιοχή την επόμενη μέρα.

Το Ιράν λέει ότι υπάρχει «νέα πραγματικότητα» που πρέπει να αποτυπωθεί, οι ΗΠΑ επιχειρούν να επανέλθει η κατάσταση σε ένα προηγούμενο καθεστώς χωρίς να μπορούν να το επιβάλλουν στρατιωτικά και δεκάδες κράτη - μεταξύ αυτών και η Ελλάδα - συγκεντρώνουν στρατιωτικές δυνάμεις για να κατοχυρώσουν «πάση θυσία» τα δικά τους συμφέροντα.

Μετά από δύο και πλέον μήνες πολέμου, οι ΑμερικανοΝΑΤΟικοί παραδέχονται πως οι σχεδιασμοί τους για το πέρασμα ενεργειακών και άλλων δρόμων από την περιοχή χρειάζεται να «προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα». Που σημαίνει, είτε να επιβληθούν με νέο γύρο πολεμικών συγκρούσεων, είτε να αναζητήσουν «ζωτικό χώρο» σε άλλες ζώνες, γενικεύοντας τους ανταγωνισμούς.