Μεταγγίσεις

 

Οι παραβιάσεις του εναέριου χώρου και τα χτυπήματα με drones που πολλαπλασιάζονται σε χώρες της Βαλτικής, ακόμα και στη Ρουμανία, είναι επιβεβαίωση ότι η σύγκρουση ΝΑΤΟ - Ρωσίας στην Ουκρανία δεν έχει σύνορα. Προς κλιμάκωση του πολέμου δείχνουν και οι πυραυλικές επιθέσεις της Ρωσίας στο Κίεβο, μετά τον βομβαρδισμό από τους Ουκρανούς ενός παιδικού σταθμού στη Μόσχα, με θύματα μικρά παιδιά. Κάθε νέο πολεμικό επεισόδιο προετοιμάζει το επόμενο και αυξάνει τους κινδύνους για επέκταση του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Οι εξελίξεις στο μέτωπο της Ουκρανίας δείχνουν από άλλη μπάντα και το εξής: Οτι δεν χωράει κανένας εφησυχασμός από τις διαπραγματεύσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη στη Μέση Ανατολή για παράταση της εύθραυστης εκεχειρίας ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν. Τα «συγκοινωνούντα δοχεία» μεταγγίζουν αντιθέσεις, εντάσεις και ανταγωνισμούς το ένα στο άλλο, γιατί πίσω τους βρίσκεται η ίδια όξυνση της αντιπαράθεσης ανάμεσα στο ευρωατλαντικό και στο υπό διαμόρφωση ευρασιατικό στρατόπεδο, με όλες τις αντιφάσεις στο εσωτερικό τους. Ο πλανήτης μετατρέπεται όλο και περισσότερο σε ένα απέραντο θέατρο αυτής της σύγκρουσης, που καμιά συμφωνία και κανένας πρόσκαιρος συμβιβασμός δεν μπορεί να κατευνάσει, πόσο μάλλον να την σταματήσει. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι την ίδια ώρα που η ΕΕ ετοιμάζει αντιπροσωπεία για διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία, το ΝΑΤΟ και τα ευρωπαϊκά κράτη - μέλη του διαβεβαιώνουν τη «σύμμαχο» Ρουμανία ότι θα υπερασπιστούν με κάθε μέσο το ΝΑΤΟικό έδαφος και εξοπλίζονται μέχρι τα μπούνια για την ώρα που θα χρειαστεί να το κάνουν πράξη...

Κάλεσμα δεκάδων Ομοσπονδιών - Εργ. Κέντρων - Συνδικάτων: Ολοι στις 5 Σεπτέμβρη στη Θεσσαλονίκη, στο μεγάλο πανελλαδικό συλλαλητήριο στη ΔΕΘ «Δώστε λεφτά για μισθούς, Υγεία και Παιδεία - Καμία θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους!»

 

Πλατύ κάλεσμα μαζικής συμμετοχής στο μεγάλο παλλαϊκό συλλαλητήριο που οργανώνουν στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης το Σάββατο 5 Σεπτέμβρη (5.30 μ.μ., πλατεία ΧΑΝΘ) απευθύνουν Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα και Σωματεία, προβάλλοντας το σύνθημα «Δώστε λεφτά για μισθούς, Υγεία και Παιδεία - Καμία θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους!».

Ακολουθεί η ανακοίνωση - κάλεσμα.

***

Καλούμε κάθε εργαζόμενο και εργαζόμενη, τους ανέργους, τους συνταξιούχους, τη νεολαία, τους αυτοαπασχολούμενους, τους βιοπαλαιστές αγρότες, όλο τον λαό, να δώσουμε μαζικό, μαχητικό, αποφασιστικό «παρών» στο μεγάλο παλλαϊκό συλλαλητήριο το Σάββατο 5 Σεπτέμβρη στη ΔΕΘ.

Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από τις κυβερνητικές υποσχέσεις, από τα pass, τα «καλάθια» και τις εξαγγελίες - κοροϊδία που έχουν ήδη εξανεμιστεί από τους φόρους και την ακρίβεια στα τρόφιμα και στην Ενέργεια, πριν καν φτάσουν στις τσέπες μας. Κάθε χρόνο υπόσχονται «ανάσες» και «μέτρα στήριξης», και κάθε χρόνο ο λογαριασμός για τον λαό γίνεται βαρύτερος. Γιατί ό,τι ψίχουλα δίνουν με το ένα χέρι τα παίρνουν πολλαπλάσια με το άλλο, από τις ανατιμήσεις, τη φοροληστεία, τους έμμεσους φόρους, το ρεύμα, το νοίκι, το σούπερ μάρκετ.

Ενώ το λαϊκό εισόδημα τσακίζεται, ενώ βαθαίνουν η εκμετάλλευση και η ανασφάλεια, η κυβέρνηση της ΝΔ θα επιχειρήσει για άλλη μια φορά να κάνει το μαύρο άσπρο. Να μιλήσει για «ανάπτυξη για όλους», για «σταθερότητα», ενώ ο λαός ζει με την αστάθεια της ακρίβειας, της εμπορευματοποιημένης Υγείας και Παιδείας, των ενοικίων και της στέγης - φωτιά, της εργασιακής ζούγκλας. Να μιλήσει για τους «εθνικούς στόχους», που σημαίνουν πιο βαθιά εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, που κάνουν τον λαό μας στόχο αντιποίνων και τον σέρνουν στην άβυσσο του πολέμου για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.

Ο ματωμένος «Πύργος της Βαβέλ», οι σύγχρονοι Ερυσίχθονες και ένα τελάρο

 

Την περασμένη βδομάδα ακούστηκε μια ...κακιά λέξη στη Βουλή. Οχι σαν αυτές που ξεστομίζουν οι θορυβώδεις θεατρίνοι της πολιτικής. Αυτή έσταζε αίμα και την είπε ένας βουλευτής του ΚΚΕ, ο Νίκος Εξαρχος, οικοδόμος στο επάγγελμα. Μίλησε για εκείνο το «κωλοτελάρο» που έλειπε, με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ένας άνθρωπος. Κόστιζε - βλέπεις - χρόνο και χρήμα στον εργολάβο. Ο 9ος νεκρός από τις αρχές της χρονιάς καταπλακώθηκε από χώματα μέσα σε φρεάτιο, παλεύοντας με τσιμεντοσωλήνες σε έργα ομβρίων υδάτων. Χωρίς μέτρα ασφαλείας. Χωρίς προστασία. Με σπασμένη φωνή, ο βουλευτής οικοδόμος αναφέρθηκε και στους 36 συναδέλφους του που έχασαν τη ζωή τους σε εργατικά δυστυχήματα το 2025. Και όχι, δεν ήταν απλώς μια συνηθισμένη Δευτέρα αυτή της 18ης του Μάη, του σκοτωμένου 46χρονου στη Βουνοπλαγιά Ιωαννίνων. Και δεν ήταν, γιατί δεν θα συνηθίσουμε ποτέ το να πέφτουν εργάτες από σκαλωσιές, να καταπλακώνονται, να καίγονται, να εγκλωβίζονται σε δεξαμενές, να εξαντλούνται σε σύγχρονες γαλέρες, να κομματιάζονται.

Ούτε θα δεχτούμε το ίδιο πάντα μοτίβο της κυβερνητικής «κανονικότητας», με τις ελλείψεις προσωπικού, τους ανύπαρκτους ελέγχους, τα εξαντλητικά ωράρια, την πίεση για «παραγωγικότητα» και το κυνήγι του κέρδους, που μετατρέπει τους χώρους εργασίας σε παγίδες θανάτου. Και όσο κι αν οι κυβερνώντες μιλούν για «επενδυτική έκρηξη», οι εργοδότες για «ανταγωνιστικότητα», οι τραπεζίτες για «αναπτυξιακό θαύμα», οι εργάτες θα γνωρίζουν πως το «θαύμα» αυτό χτίζεται πάνω σε σπασμένα κορμιά και σε φέρετρα. Στα δικά τους φέρετρα. Ξέρουν πως κάθε γερανός που σηκώνεται στον ουρανό, κάθε σκαλωσιά που καταρρέει, κουβαλούν πάνω τους τον ιδρώτα τους που γίνεται αίμα. Κάθε μέρα, πίσω από τις λαμαρίνες των εργοταξίων, πίσω από τα φώτα των μεγάλων επενδύσεων και τα δελτία θριάμβου της «ανάπτυξης», κρύβονται τα προμελετημένα εγκλήματα ενός συστήματος που θεωρεί τον εργάτη αναλώσιμο εξάρτημα.