Πεδία...βολής

 

«Η πρακτική διάσταση είναι ευρύτερη: Λιμάνια, αεροδρόμια, δημόσιες υποδομές, οδικό δίκτυο, αποθηκευτικοί χώροι, επικοινωνίες, μεταφορικά μέσα, πλοία, αεροσκάφη και οχήματα μπαίνουν όλα σε ένα συγκεκριμένο νομικό και διοικητικό πλαίσιο». Ετσι σχολιάζεται η συμφωνία της κυπριακής κυβέρνησης με τη Γαλλία για τις πολεμικές βάσεις που αποκτά στο νησί, δίνοντας και τη «μεγάλη εικόνα»: Οταν αναβαθμίζεται η εμπλοκή στον πόλεμο, δεν υπάρχει υποδομή που να μην εντάσσεται στους επικίνδυνους σχεδιασμούς. Αυτό βέβαια δεν ισχύει μόνο για την Κύπρο, αλλά για κάθε χώρα που χώνεται βαθύτερα στο κουβάρι των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Μάλιστα, οι προπαγανδιστές της εμπλοκής παρουσιάζουν τα παραπάνω σαν «ατού» για τη «θωράκιση της Κύπρου», ενώ όπως αποδείχθηκε και με τις επιθέσεις των drone στις βρετανικές βάσεις, ισχύει το ακριβώς αντίθετο.

Παρόμοια είναι η προπαγάνδα και για τη μετατροπή της Ελλάδας σε απέραντη αμερικανοΝΑΤΟική βάση. Μάλιστα, είναι τέτοια η σιγουριά της ...θωράκισης, που η κυβέρνηση της ΝΔ εκπονεί από σήμερα «εθνικό σχέδιο ασφαλείας» για υποδομές Ενέργειας, τηλεπικοινωνιών, ύδρευσης, μεταφορών και υπηρεσιών Υγείας έναντι «φυσικών καταστροφών, τρομοκρατικών και υβριδικών απειλών». Τι σύμπτωση... Οι υποδομές για τις οποίες διαφημίζεται ότι θα έχουν το «ελεύθερο» να αλωνίζουν οι γαλλικές Ενοπλες Δυνάμεις στην Κύπρο, μαζί με Αμερικανούς και Βρετανούς, ομολογείται ότι εδώ στη χώρα μας είναι ήδη πιθανοί στόχοι επιθέσεων και γι' αυτό εκπονούνται «ειδικά σχέδια προστασίας». Τέτοια «σταθερότητα» λοιπόν! Ούτε ...«ψύλλος στον κόρφο» για τους λαούς της περιοχής που βλέπουν τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις να μετατρέπουν ακόμα και τα νοσοκομεία, τα οδικά δίκτυα και κάθε λογής υποδομές σε πεδία βολής.

Για την τιτάνια μάχη του πολιορκημένου λαού της Κούβας: Ο γερόλυκος και το καρύδι της Καραϊβικής

 

Αναδημοσίευση του άρθρου του Ελισαίου Βαγενά, μέλους της ΚΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνο του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ από τον Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου

 

 

Μια από τις πιο συγκλονιστικές ιστορίες για την ανθρώπινη θέληση και την αντοχή βρίσκεται στο αριστούργημα του Ερνεστ Χέμινγουεϊ (γραμμένο στην Κούβα το 1951) με τον τίτλο «Ο γέρος και η θάλασσα», στο οποίο εξιστορείται η μάχη του ανθρώπου με τη φύση, τον χρόνο και τον ίδιο του τον εαυτό. Δεν θα αναφέρουμε αναλυτικά το τι περνάει ο ηλικιωμένος, φτωχός Κουβανός ψαράς, που έχει να πιάσει ψάρι για 84 ολόκληρες μέρες κι αποφασίζει να ανοιχτεί ολομόναχος, πολύ βαθιά στον ωκεανό για να ψαρέψει. Μονάχα να θυμίσουμε πως ο γέρος, σε κάποια στιγμή της εξαντλητικής, πολυήμερης μάχης του στην ανοιχτή θάλασσα, είναι υποχρεωμένος να φάει ένα ψαράκι εντελώς ωμό, για να μην λιποθυμήσει από την εξάντληση και σκέφτεται πόσο δύσκολο του είναι να μασήσει το σκληρό, ωμό κρέας επειδή τα δόντια του είναι φθαρμένα και λείπουν πολλά από αυτά.

Το επεισόδιο αυτό μας έφερε στον νου ο γερόλυκος αμερικάνικος ιμπεριαλισμός, που έχοντας πάθει μεγάλο κάζο στη Μέση Ανατολή, στρέφει τώρα ακόμα πιο επιθετικά την προσοχή του στην Κούβα, λες κι αυτή είναι για τα δικά του δόντια...

Οικονομικός στραγγαλισμός και απειλή στρατιωτικής βίας

Αυτές τις ώρες διαβάζουμε στα αστικά δυτικά ΜΜΕ, που όλα τα χρόνια αναμασούν τις ανυπόστατες κατηγορίες των Αμερικανών και Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών κατά της Κούβας, ότι οι κουβανικές αρχές μοιράζουν στον λαό οπλισμό, κάτι αρκετά ασυνήθιστο για μια «στυγνή δικτατορία», όπως αρέσκονται προκλητικά να την χαρακτηρίζουν, αυτοί, οι εκπρόσωποι της δικτατορίας των μονοπωλίων, πολέμιοι των λαών.

Η εξέλιξη δείχνει πως η κουβανική ηγεσία εκτιμά ως πολύ πιθανή την επιδίωξη των ΗΠΑ με στρατιωτικά μέσα να επιχειρήσουν να επιβάλλουν τα συμφέροντά τους στο Νησί της Επανάστασης.