Δημοκρατία

 

«Να γίνουμε Ισραήλ» φαντασιώνονται διάφορα αστικά επιτελεία, την ώρα που οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται, ο πόλεμος φουντώνει, η κυβέρνηση και τα άλλα αστικά κόμματα «ακονίζουν μαχαίρια» για να κόψουν κομμάτι από τη λεία. Το τι σημαίνει αυτός ο στόχος το δείχνει η μέχρι τώρα πορεία της βαθιάς εμπλοκής στον πόλεμο. Σημαίνει εξοπλισμούς «μέχρι τα δόντια» και πανάκριβα συστήματα που πληρώνει ο λαός για να κάνει «προβολή ισχύος» η αστική τάξη στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Σημαίνει όμως και πολλά περισσότερα, όπως δείχνει η κατάπτυστη απόφαση της κεντρικής εκλογικής επιτροπής του Ισραήλ με την οποία αποκλείονται από τις εκλογές τα ψηφοδέλτια όλων των αραβικών πολιτικών εκλογικών συνδυασμών και υποψηφίων, συμπεριλαμβανομένης και της υποψηφιότητας του εβραϊκής καταγωγής συντρόφου Οφερ Κασίφ, μέλους του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚ Ισραήλ και εκλεγμένου έως σήμερα βουλευτή, ο οποίος θαρρετά και επανειλημμένα έχει αντιταχθεί στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού, στην πολιτική του ισραηλινού κράτους. Αυτή είναι «η μόνη δημοκρατία» της Μ. Ανατολής για την οποία στάζουν σάλια η κυβέρνηση και τα άλλα αστικά κόμματα. Αλλη μια απόδειξη ότι όταν η δικτατορία του κεφαλαίου φοράει τα χακί, ποδοπατά και όλες τις προηγούμενες «μάσκες» με τις οποίες μασκαρεύει το ταξικό της περιεχόμενο. Αυτά «θαυμάζουν» η κυβέρνηση και τα αστικά κόμματα, τέτοιες οδηγίες και νόμους ψηφίζουν στη Βουλή και στην Ευρωβουλή, δημιουργώντας τα αντίστοιχα νομοθετικά εργαλεία με το βλέμμα σε αυτά που είναι μπροστά. Λογαριάζουν όμως χωρίς τον ξενοδόχο. Ο λαός έχει τη δύναμη να τους χαλάσει (και θα τους χαλάσει) τα σχέδια.

Σοβαροί κίνδυνοι από την ένταση στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις: Αποφασιστική αυτοτελής εργατική - λαϊκή πάλη και συμπόρευση με το ΚΚΕ

• Του Γιώργου Μαρίνου, μέλους του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ

Οι σημερινές επικίνδυνες εξελίξεις σημαδεύονται από την όξυνση του ανταγωνισμού ΗΠΑ - Κίνας στην κούρσα διεκδίκησης της πρωτοκαθεδρίας στο καπιταλιστικό σύστημα, την κλιμάκωση και την πορεία ενοποίησης των ιμπεριαλιστικών πολέμων στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή, την ένταση της προετοιμασίας για γενικευμένη πολεμική σύγκρουση. Η κατάσταση αυτή προκαλεί δεινά στους λαούς και διαψεύδει κατηγορηματικά τις αβάσιμες αναλύσεις που αναζητούν «οάσεις» σταθερότητας και ασφάλειας μέσα στον κόσμο που φλέγεται και οι φλόγες του επεκτείνονται σε κάθε περιοχή της υδρογείου.

Σ' αυτές τις συνθήκες επιβάλλεται να αντιμετωπιστούν οι επιλογές και οι κινήσεις της ελληνικής και της τουρκικής αστικής τάξης, οι σχέσεις δύο ΝΑΤΟικών κρατών που ανταγωνίζονται γύρω από τη «μεγάλη ιδέα» της μετατροπής τους σε ενεργειακό - στρατιωτικό κόμβο και την κατάκτηση προνομιακής θέσης στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, στα Βαλκάνια, στην ευρύτερη περιοχή.

Αναμφίβολα οι ελληνοτουρκικές σχέσεις κινούνται σε τροχιά όξυνσης και μέσα από πολλά κανάλια επιχειρείται να δηλητηριαστεί η λαϊκή σκέψη από την αστική ερμηνεία των εξελίξεων, να αποκρυφτούν οι βασικές αιτίες των προβλημάτων, οι ευθύνες των αστικών τάξεων, της κυβέρνησης της ΝΔ και των άλλων κομμάτων του κεφαλαίου, να προστατευθεί το καπιταλιστικό σύστημα, των ανταγωνισμών και των πολέμων.

Στόχος της κυρίαρχης πολιτικής και προπαγάνδας είναι να εγκλωβιστεί ο λαός στη λεγόμενη «εθνική ενότητα» με τους εκμεταλλευτές του, σε εθνικιστικά συνθήματα και πολεμοκάπηλες κραυγές, να υψωθούν εμπόδια στην αυτοτελή του δράση για τα δικά του συμφέροντα.

Τώρα ακόμα περισσότερο αναδεικνύεται η σημασία του πρωταγωνιστικού ρόλου των κομμουνιστών, των φίλων του Κόμματος και της ΚΝΕ, των συμπορευόμενων με το Κόμμα, συνεχίζοντας τους αγώνες της προηγούμενης περιόδου με μεγάλη αποφασιστικότητα, δυναμώνοντας την πάλη για την ανατροπή του εκμεταλλευτικού συστήματος, συσπειρώνοντας στη δράση εργατικές - λαϊκές δυνάμεις, νέους και νέες που προβληματίζονται, και προσπαθώντας να δώσουν απαντήσεις, μέσα στον κυκεώνα της παραπληροφόρησης. Εντείνοντας τη διαπάλη με την κυβέρνηση της ΝΔ και τα κόμματα της βολικής αντιπολίτευσης, το ΠΑΣΟΚ, το κόμμα του Τσίπρα, του Βελόπουλου και τα άλλα κόμματα που με «μαϊντανό» φραστικές διαφοροποιήσεις για δευτερεύοντα ζητήματα συμπλέουν με τη στρατηγική του κεφαλαίου, την εμπλοκή της χώρας στους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ, της ΕΕ, του Ισραήλ.