Πότε λέγατε αλήθεια, αχυράνθρωποι της Δύσης;

 

 

Konstantinos Mpourxas

5 ώρ.  

 

Πότε λέγατε αλήθεια, αχυράνθρωποι της Δύσης;

Την περίοδο του πολέμου, όταν χαρακτηρίζατε τον Στάλιν και τον Κόκκινο Στρατό “σωτήρες του δυτικού πολιτισμού”, ή σήμερα, που με διάφορες διακηρύξεις εξισώνετε ξεδιάντροπα τον φασισμό με τον κομμουνισμό και τον Στάλιν με τον Χίτλερ;

 

Όχι, δεν είναι AI τα εξώφυλλα των “TIME” και “LIFE” Είναι αυθεντικά απο την περίοδο του πολέμου ! 

 

Ούτε ξαφνικά βέβαια εκείνη την περίοδο τα δυο περιοδικά “αληθώρισαν” φιλοσοβιετικά.

 

Απλώς δεν μπορούσαν να μην αποτυπώσουν τα συναισθήματα που επικρατούσαν εκείνη την εποχή απέναντι στον Στάλιν, τον Κόκκινο Στρατό και τη Σοβιετική Ένωση από τη συντριπτική πλειοψηφία της ανθρωπότητας.

 

Ήταν τότε που η ανθρωπότητα περίμενε μιά νίκη απέναντι στις ναζιστικές ορδές του Χίτλερ, που καταβρόχθιζαν τη μία χώρα μετά την άλλη χωρίς καμιά αντίσταση

Και αυτή η νίκη ήρθε ! Ηρθε από το πρώτο εργατικό κράτος στον κόσμο, την Σοβιετική Ένωση και τον Κόκκινο Στρατό.

 

Αυτή η νίκη που έφερε την αντεπίθεση και, τελικά, την μεγάλη αντιφασιστική νίκη των λαών.

 

Πώς, λοιπόν, θα μπορούσε να κρυφτεί εκείνη την περίοδο αυτό που ολόκληρη η ανθρωπότητα έβλεπε να εξελίσσεται μπροστά στα μάτια της; Πώς θα μπορούσαν να πάνε κόντρα στα αισθήματα ολου του πολιτισμένου κόσμου απέναντι στον Στάλιν και στον ηρωικό, απελευθερωτικό Κόκκινο Στρατό;

 

Γι’ αυτό και οι ύμνοι. Γι’ αυτό και τα πρωτοσέλιδα.

Σημερα οι ιδιοι ποντάροντας στον χρόνο και στην λήθη προσπαθούν να παραχαράξουν τα γεγονότα και την ιστορία

Δεν θα τα καταφέρουν ! 

 

----Αξίζει να αφιερώσετε λίγα λεπτά και να διαβάσετε παρακάτω ενα εξαιρετικό άρθρο του αγαπημένου και αξέχαστου Μάνου Δούκα για την συγκεκριμένη τότε στάση της Δύσης και τα εξώφυλλα !

Κείμενο υπογραφών από καλλιτέχνες: Ούτε απαγορεύσεις, ούτε σιωπή - Το Φεστιβάλ είναι αγώνες, τέχνη και φωνή!

 

Για την προκλητική απαγόρευση διεξαγωγής του Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή» στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου

 

 

 

Καλλιτέχνες και άνθρωποι της Τέχνης υπογράφουν το παρακάτω κείμενο ενάντια στην προκλητική απαγόρευση διεξαγωγής του Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή» στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου. Ενώνουν τη φωνή τους με τους Φοιτητικούς Συλλόγους και άλλους μαζικούς φορείς και ζητούν την πραγματοποίηση του Φεστιβάλ στις 6 Ιουνίου.

«Εμείς, οι καλλιτέχνες και δημιουργοί, στηρίζουμε το Φεστιβάλ ΚΝΕ - "Οδηγητή" και απαιτούμε από τη διοίκηση του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών να πάρει πίσω την απαράδεκτη απόφαση να αρνηθεί στην ΚΝΕ τη διεξαγωγή του στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου.

Από το 1975 μέχρι και σήμερα, το Φεστιβάλ ΚΝΕ - "Οδηγητή" αποτελεί θεσμό για την καλλιτεχνική και πολιτιστική ζωή του τόπου μας, σημείο συνάντησης της τέχνης με τον λαό. Οι πιο σημαντικοί καλλιτέχνες το έχουν τιμήσει με την παρουσία τους, η τέχνη τους έγινε "ένα" με τους χιλιάδες λαού και νέων που το επισκέπτονται κάθε χρόνο. Το Φεστιβάλ της ΚΝΕ σταθερά αποτελεί βήμα διάδοσης του νέου καλλιτεχνικού έργου και προβολής του ποιοτικού πολιτισμού.

Παράγουμε περισσότερους Σωτήρες απ' όσους μπορούμε να καταναλώσουμε

Ζούμε σε εποχή που οι «σωτήρες» ξεφυτρώνουν πιο γρήγορα κι από stories στο κινητό. Μιλούν για «αλλαγές», «μεταρρυθμίσεις», «νέες αρχές», σαν να ανακάλυψαν τώρα τον τροχό και την ανάγκη να γυρίζει. Πίσω από τα μεγάλα λόγια και τις σκηνοθετημένες δηλώσεις κρύβεται η γνώριμη παλιά ιστορία, της ανακύκλωσης του ίδιου έργου με διαφορετικούς πρωταγωνιστές κάθε φορά. Οι κορόνες για τα σκάνδαλα και η δήθεν αγανάκτηση μπροστά στις κάμερες ξεκουφαίνουν - όχι για να αποκαλυφθεί η αλήθεια, αλλά για να μοιραστούν οι ρόλοι της παράστασης.

Από τη μία οι «αθώοι και τίμιοι» που παλεύουν για τη διαφάνεια και από την άλλη οι «ένοχοι και κακοί» που προσωρινά εκτίθενται, μέχρι να έρθει η σειρά των πρώτων. Ενα παιχνίδι εντυπώσεων, όπου η ουσία χάνεται κάτω από τόνους κραυγών και ψευτοαντιπαραθέσεων. Τα δίπολα στήνονται με ακρίβεια χειρουργού: «Πρόοδος ή οπισθοδρόμηση», «σταθερότητα ή χάος», «ευθύνη ή λαϊκισμός». Στην πραγματικότητα, πρόκειται για την ίδια επιλογή σε διαφορετική συσκευασία.

Οσο για τη λέξη «σταθερότητα», αυτή έχει καταντήσει το πιο πολυχρησιμοποιημένο άλλοθι. Κυβέρνηση και συμπολιτευόμενη αντιπολίτευση την επικαλούνται, σαν να πρόκειται για ιερό δόγμα. Σταθερότητα στην οικονομία, σταθερότητα στους θεσμούς, σταθερότητα στις διεθνείς σχέσεις. Μόνο που στη γλώσσα τους, σταθερότητα σημαίνει ακινησία. Μια ακινησία που πληρώνεται ακριβά από εκείνους που δεν συμμετέχουν στα τραπέζια των αποφάσεων. Γιατί όσο οι «νέοι Μεσσίες» σχεδιάζουν το μέλλον, οι πολλοί καλούνται να χρηματοδοτήσουν το παρόν τους, με αυξήσεις, φόρους, περικοπές και ανασφάλεια.

Και μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό, οι σωτήρες που λέγαμε εμφανίζονται ως φορείς ελπίδας. Παλεύουν να εκφραστούν σε μια γλώσσα πιο σύγχρονη, πιο «φιλική», πιο κοντά στην καθημερινότητα. Αρέσκονται σε λέξεις όπως «καινοτομία και πρόοδος», «βιωσιμότητα και ασφάλεια», «συμπερίληψη και ευαισθησία».

Διαβάστε στον «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου» 9 - 10 Μάη

 

Διαβάστε στον «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου», 9 - 10 Μάη:

Από τη «σταθερότητα» του πολέμου, της ακρίβειας και των κερδών...

• Ο λαός πληρώνει, το κεφάλαιο κερδίζει. Στη σκιά των «χειρότερων σεναρίων» για την οικονομία, ΕΕ - κυβερνήσεις προαναγγέλλουν κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης - Φυλλάδιο του ΚΚΕ για τις συνέπειες της πολεμικής εμπλοκής και την εκτίναξη της ακρίβειας. 

• Σταθμός αγωνιστικής κλιμάκωσης το Διήμερο Αντιιμπεριαλιστικής Δράσης της ΕΕΔΥΕ σε όλη τη χώρα και η Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης στις 17 Μάη, με κατάληξη το Σύνταγμα - Δεκάδες φορείς στηρίζουν και προετοιμάζουν την παγκρήτια κινητοποίηση στη βάση της Σούδας. 

• Μεγαλώνει το ρήγμα ΗΠΑ - ΕΕ. «Διλήμματα», στρατηγικοί σχεδιασμοί και συγκρουόμενα συμφέροντα διασταυρώνονται στη χώρα μας, βάζοντας σε μεγαλύτερο κίνδυνο τον λαό | Έτοιμη η κυβέρνηση για τα επόμενα επεισόδια της εμπλοκής στους ανταγωνισμούς και στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο - Καμία προσδοκία για τη «σταθερότητά» τους! Φέρνει μόνο ανασφάλεια και νέες θυσίες.

Στην τελική ευθεία για τις φοιτητικές εκλογές 

Στις 13 Μάη «Πανσπουδαστική» πρώτη δύναμη ξανά!

Οι φοιτητές παίρνουν θέση απέναντι στην πολιτική που διαλύει τις σπουδές και τη ζωή τους