Ρήγας Φεραίος: «Όποιος ελεύθερα συλλογάται, συλλογάται καλά»
Ο μεγάλος Ρήγας… Ο ξεχασμένος
από τους πατριδοκάπηλους και τους εθνικιστές… Η Χάρτα του Ρήγα και το
όραμά του για μια Βαλκανική Ομοσπονδία ισότιμων λαών είναι η σημερινή
απάντηση στο εθνικιστικό παραλήρημα εντός κι εκτός ελλάδας.
* * *
Οκτώ Ελληνες που κρατούνταν
φυλακισμένοι στο Βελιγράδι εκτελέστηκαν στα κελιά τους με στραγγαλισμό.
Ήταν το βράδυ τις 12ης Ιουνίου του 1798.
Ο Ευστράτιος Αργέντης, από τη Χίο, ο Θεοχάρης Γεωργίου Τουρούτζιας, από τη Σιάτιστα, τα αδέλφια Ιωάννης και Παναγιώτης Εμμανουήλ, από την καστοριά,1
ο Δημήτρης Νικολίδης, από τα Γιάννενα, ο Ιωάννης Καρατζάς, από τη Λευκωσία, ο Αντώνης Κορωνιός, από τη Χίο και ο Ρήγας Βελεστινλής, από το θεσσαλικό χωριό Βελεστίνο.2
Τα πτώματα τους ρίχτηκαν στον παραπόταμο του Δούναβη, Σάβα.
Στις 17 Ιουνίου, ο Αυστριακός συνταγματάρχης Schertz3, σε μια αναφορά του προς το υπουργείο Στρατιωτικών της Βιέννης, έγραψε:
«Ο Καϊμακάμης4 έλαβε την παρελθούσαν εβδομάδα εκ Κωνσταντινουπόλεως φιρμάνιον, καθ’ ο εν μεγίστη μυστικότητι την τρίτην μετά την άφιξιν του φιρμανίου ημέραν διέταξε νύκτωρ τον στραγγαλισμόν πάντων των οκτώ καθειργμένων Ελλήνων, μετά δε την τέλεσιν της πράξεως ενήργησε να διαδοθή, ότι είχον αποδράσει άπαντες εκ της φυλακής, και δη έστειλεν άνδρας προς δήθεν καταδίωξιν αυτών κατά τας λεωφόρους».
Η είδηση του θανάτου του Ρήγα και των συντρόφων του συγκλόνισε τα βαλκάνια κι όσους είχαν αγγίξει οι ιδέες της γαλλικής επανάστασης του 1789.
Ο Ρήγας, ο μετέπειτα αποκαλούμενος Φεραίος, ήταν ο άνθρωπος που έμελλε να γίνει σύμβολο στην ιστορία όλων των βαλκανικών λαών.
