Το ατσάλι δένεται στη μεγάλη φωτιά και στο δυνατό ψύχος. Τότε γίνεται δυνατό και τίποτα δεν φοβάται. Έτσι ατσαλώθηκε και η δική μας γενιά και έμαθε να μην παραδίδεται! Νικολάϊ Οστρόφσκι EΠIKOIΝΩΝΙΑ drasistooraiokastro@gmail.com
Παρασκευή 15 Μαΐου 2026
Παρηγοριά
Τίποτα καλό!
«Η προσπάθεια θεσμοθέτησης της "Γαλάζιας Πατρίδας" δεν είναι μόνο ελληνοτουρκικό ζήτημα. Συνδέεται με τον ευρύτερο τρόπο με τον οποίο η Τουρκία αντιλαμβάνεται τον ρόλο της στην περιοχή. Από τη Μαύρη Θάλασσα έως την Ανατολική Μεσόγειο, επιχειρεί να προβληθεί ως δύναμη που ελέγχει θαλάσσιες ζώνες, θαλάσσιες οδούς, ενεργειακά πεδία και κρίσιμες υποδομές».
Τέτοιες αναλύσεις συνοδεύουν την αποκάλυψη ότι η τουρκική κυβέρνηση θα καταθέσει νόμο που «κατοχυρώνει» τις αμφισβητήσεις της από τη Μαύρη Θάλασσα έως την Ανατολική Μεσόγειο. Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, το νομοσχέδιο θα περιλάβει τα πάντα: Από τις «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο και την αμφισβήτηση της κυριαρχίας σε ελληνικά νησιά, μέχρι τις ΑΟΖ και τα όρια των χωρικών υδάτων.
Η τουρκική αστική τάξη «πακετάρει» σε έναν νόμο τις απαράδεκτες απαιτήσεις που καταθέτει στις εφ' όλης της ύλης διαπραγματεύσεις με την ελληνική πλευρά.
Η σημερινή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις είναι εκτεθειμένες για τον εφησυχασμό και τα ψέματα που σπέρνουν όλα αυτά τα χρόνια: Οτι οι «σύμμαχοι» ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ είναι εγγύηση για τα κυριαρχικά δικαιώματα. Οτι η βαθιά εμπλοκή της χώρας στα ευρωατλαντικά σχέδια και τους ανταγωνισμούς αποτρέπει την Τουρκία. Κι ότι στο πλαίσιο του ΝΑΤΟικού «οδικού χάρτη», το μόνο θέμα διαπραγμάτευσης είναι ο καθορισμός υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ.
Η «παγίδα του Θουκυδίδη» και η φάκα που θέλουν να στήσουν στους λαούς Διαβάζοντας ειδήσεις για την συνάντηση Τραμπ-Σι
Εκατοντάδες ειδήσεις έχουν κατακλύσει τα αστικά ΜΜΕ με αφορμή την επίσκεψη του προέδρου των ΗΠΑ Ντ. Τραμπ στο Πεκίνο αλλά και όσα δημόσια ειπώθηκαν από τον πρόεδρο της Κίνας Σι Τζινπίνγκ και τον Τραμπ.
«Μία κουρασμένη από τους πολέμους υδρόγειος ελπίζει στην συνάντηση του Πεκίνου» είναι ένας ενδεικτικός τίτλος που συμπληρώνεται από τα ρεπορτάζ για τις «προπόσεις» που έκαναν οι δύο ηγέτες κατά τη διάρκεια του επίσημου δείπνου.
Ο Σι κάλεσε το «κίνημα» MAGA να… ακολουθήσει την «αναγέννηση του κινεζικού έθνους» για να συμπληρώσει ότι ΗΠΑ και Κίνα «μπορούν να βοηθήσουν η μία την άλλη να επιτύχει και να προωθήσουν την ευημερία ολόκληρου του κόσμου».
Νωρίτερα είχε δημόσια ισχυριστεί πως υπάρχει και το Στενό… της Ταϊβάν και ότι αν το ζήτημα δεν «αντιμετωπιστεί προσεκτικά» οι δύο χώρες μπορεί να οδηγηθούν ακόμα και στην απευθείας σύγκρουση. Στο ίδιο πλαίσιο έθεσε ως το μεγαλύτερο «δίλημμα» της εποχής την «παγίδα του Θουκιδίδη». Το αν δηλαδή οι ΗΠΑ που η κυριαρχία τους στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα απειλείται από την Κίνα θα καταφέρουν να… «συμβιώσουν αρμονικά» με το Πεκίνο ή θα οδηγηθούν στην πολεμική σύγκρουση.
ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ Γράμμα προς ένα 17χρονο κορίτσι
Σε αυτά τα κορίτσια η ΟΓΕ στέλνει αυτό το γράμμα, που όπως λέει είναι «η πένα μιας μαμάς, γιαγιάς, αλλά πάνω από όλα αγωνίστριας της ζωής και του κινήματος».
Ακολουθεί το γράμμα.
* * *
«Αγαπητή μου φίλη,
Αν μπορούσα να σου μιλήσω, έστω για λίγο, θα σου έλεγα πως δεν φταις εσύ που ένιωσες μικρή μέσα σε έναν κόσμο τόσο άδικο, σκληρό και σκοτεινό για τα 17 σου χρόνια. Θα σου έλεγα πως 17 χρόνια είναι όντως λίγα για να ανακαλύψεις τον κόσμο. Θα σου έλεγα πως στα 17 σου χρόνια είναι όντως δύσκολο να ξέρεις τη δύναμη που μπορεί να κρύβεις μέσα σου.
Θα σου έλεγα πως η αξία σου δεν μετριέται σε βαθμούς, σε επιδόσεις, σε προσδοκίες άλλων...
Θα σου έλεγα πως η ζωή δεν είναι ένας αγώνας που πρέπει να τον δώσεις μόνη σου και να "κερδίσεις" οπωσδήποτε. Είναι ένας "μαραθώνιος" που όλοι μαζί τρέχουμε και προσδοκούμε να συναντήσουμε τα "όνειρά" μας, μόνο που δεν μας μαθαίνει κανείς ποια από αυτά είναι δική μας επιλογή ή "επιλογές" άλλων, που "αποφασίζουν για μας, χωρίς εμάς" ...κι εκεί στα 17, αλλά και στα 27, στα 37 κ.λπ. θα κάνουμε λάθη, θα φοβηθούμε, θα αποτύχουμε, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι να παλεύουμε κι αυτό είναι το "παράσημό" μας...
