(ή όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ασχολείται με την Ιστορία του ΚΚΕ)
 |
Τεύχος της «Κομμουνιστικής Επιθεώρησης» (Φλεβάρης 1921), τότε όργανο του ΣΕΚΕ
|
Την
Κυριακή 4/11, ο ραδιοφωνικός σταθμός του ΣΥΡΙΖΑ «Στο Κόκκινο 105,5»
αφιέρωσε μια εκπομπή στα 100 χρόνια από το ιδρυτικό Συνέδριο του
Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος Ελλάδος (ΣΕΚΕ - μετέπειτα ΚΚΕ). Στην
εκπομπή μετείχαν οι Βαγγέλης Καραμανωλάκης και Κωστής Καρπόζηλος,
αμφότεροι εμπλεκόμενοι με τα Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας
(κλεμμένο αρχείο του ΚΚΕ).
Οι δύο ομιλητές προσπάθησαν να
διαχωρίσουν το ΣΕΚΕ, αλλά και τις ηγετικές μορφές του εργατικού
συνδικαλιστικού και σοσιαλιστικού κινήματος πριν από αυτό, από την
100χρονη Ιστορία του ΚΚΕ. Στόχος τους ήταν να προχωρήσουν σε μια
αυθαίρετη κατάτμηση της Ιστορίας τους, για να αποκρύψουν τη διαλεκτική
τους συνέχεια, δηλαδή την πάλη για την ανατροπή του καπιταλισμού και την
οικοδόμηση της σοσιαλιστικής κοινωνίας:
«...Για πολλά χρόνια
το καημένο το ΣΕΚΕ είχε πάρει στην ιστοριογραφία μια θέση σαν απλώς ένας
πρόδρομος του ΚΚΕ (...) Οπως συνολικά, αν το σκεφτεί κανείς, πολλές
φορές σκεφτόμαστε το τι σημαίνει ο Πλάτωνας Δρακούλης, ο Νικόλαος
Γιαννιός και οι σοσιαλιστές του 19ου αιώνα, οι αναρχικοί, σαν όλοι αυτοί
οι άνθρωποι να μην είχαν καμιά αυτόνομη παρουσία στον ιστορικό χρόνο
και απλώς ο ρόλος τους να ήταν να προετοιμάσουν την εμφάνιση του ΣΕΚΕ
και μετά την εμφάνιση του ΚΚΕ».
Η πραγματικότητα είναι ότι το
ΣΕΚΕ αποτέλεσε ένα ποιοτικό άλμα σε σχέση με τις προϋπάρχουσες
σοσιαλιστικές κινήσεις, που όμως αποτελούσαν ταυτόχρονα και πηγή
προέλευσής του. Επίσης, η υιοθέτηση από το ΣΕΚΕ του επιστημονικού
κομμουνισμού και τελικά η κατάκτηση της κομμουνιστικής του ταυτότητας,
με τη μετονομασία του σε ΚΚΕ το 1924, ήταν ουσιαστικό βήμα προς τα
εμπρός για να επιτελέσει το νεογέννητο κόμμα τους σκοπούς του.
Επιπλέον,
προκειμένου να διαχωρίσουν το ΣΕΚΕ από το ΚΚΕ, οι δύο ομιλητές
χρησιμοποίησαν ως βασικό επιχείρημα το γεγονός ότι η πλειοψηφία των
ιδρυτών του ΣΕΚΕ είχαν διαγραφεί, όταν αυτό μετονομάστηκε σε ΚΚΕ.
Ομως,
η ιστορική συνέχεια ενός κοινωνικού - πολιτικού ρεύματος δεν κρίνεται
από την πολιτική διαδρομή των στελεχών του στην ιστορική εξέλιξη, αλλά
από την ύπαρξη και συνέχεια στο χρόνο βασικών χαρακτηριστικών της
ιδεολογίας του και των στρατηγικών του επιλογών. Υπ' αυτό το πρίσμα,
μεγάλη αξία έχουν όσα διαστρέβλωσαν ή απέφυγαν να πουν.