Η ΕΟΚΑ και ο Γρίβας άφησαν το λαό στο περιθώριο και έφεραν την Τουρκία στο προσκήνιο του Κυπριακού
Η μοιρασμένη ακόμη Κύπρος είναι έργο του ΝΑΤΟ και των ακροδεξιών, τονίζει μιλώντας στη «Χ» ο Γιώργος Μαργαρίτης, καθηγητής Ιστορίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Επισημαίνει ότι το ΝΑΤΟ που δημιούργησε το πρόβλημα με άξονα τον εθνικισμό, δεν μπορεί να αποτελεί μέρος της λύσης. Παράλληλα αναλύει τη φύση της ανατροπής της ιστορίας σε Κύπρο και Ελλάδα με τους ταγματασφαλίτες, περιλαμβανομένου του Γρίβα, να βαφτίζονται «πατριώτες», ενώ παράλληλα στιγματίζεται ανιστόρητα η Αριστερά ως «προδοτική». Σημειώνει ότι η ΕΟΚΑ αναχαίτισε τον παλλαϊκό αντιαποικιακό αγώνα προσθέτοντας αντικομμουνισμό και φυλετικό διαχωρισμό των Κυπρίων. Αναδεικνύει δε τις διαφορές του ένοπλου αγώνα μαζί με το λαό (ΕΑΜ-ΕΛΑΣ) με την ένοπλη δράση με περιθωριοποίηση του λαού (ΕΟΚΑ).
Συνέντευξη στον Νικόλα Νικόλα
Μιλήσατε στη Λευκωσία στο Συνέδριο προς τιμήν του Ρολάνδου Κατσιαούνη για την Κύπρο στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Προωθείται από δεξιούς κύκλους ο ισχυρισμός ότι το λάθος δεν ήταν το δίδυμο ΝΑΤΟϊκό έγκλημα του 1974, αλλά η επιλογή της Λευκωσίας να ενταχθεί στους Αδέσμευτους, αντί στο ΝΑΤΟ. Πώς σχολιάζετε;
Το να επιλέξεις μια λύση μέσα στα πλαίσια του ΝΑΤΟ είναι αυτονόητο ότι επειδή το ΝΑΤΟ είχε ως πολιτική την ανάσχεση της σοβιετικής απειλής και των εθνικών αντιαποικιακών απελευθερωτικών κινημάτων, θα ήταν με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο αποδοχή της συνέχισης ενός καθεστώτος ανοικτής ή καλυμμένης αποικιοκρατίας. Η Κύπρος ως φρούριο, προπύργιο ή ως βάση θα ήταν έρμαιο σε αποφάσεις έντονα καταστροφικές που θα λαμβάνονταν μακριά από τον κυπριακό λαό. Θα ήταν κατ’ εξοχήν υπονόμευση της δημοκρατίας.
