Μια καταγγελία από την Θεσσαλονίκη για το ΚΕΠΑ

Το ΚΕΠΑ είναι το Κέντρο Πιστοποίησης Αναπηρίας, και πολύ συχνά έχουν γίνει καταγγελίες σε εμάς για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι πολίτες από την δαιδαλώδη γραφειοκρατία που επικρατεί αλλά και τις τραγικές ελλείψεις σε προσωπικό. Αφήνουμε την καταγγέλλουσα κα. Σάνια Μωραΐτου να εξιστορήσει το τι βίωσε.
+++
Εδώ Αδωνιστάν, ο τόπος του μαρτυρίου….
Οκτώ το πρωί στα ΚΕΠΑ Θεσσαλονίκης, την  πρώτη εργάσιμη μέρα του Ιουνίου, του σωτηρίου έτους  2014.
Οι αριθμοί προτεραιότητας έχουν ήδη τελειώσει και οι ουρές φτάνουν έως το απέναντι πάρκο.
Τέσσερις ταλαίπωροι υπάλληλοι όλοι κι όλοι κι απέναντί τους εκατοντάδες φτωχοί άνθρωποι, με μεγαλύτερη ή μικρότερη αναπηρία, να περιμένουν το αυτονόητο για κάθε ευνομούμενη πολιτεία, όχι όμως και για το  Αδωνιστάν, να τους πιστοποιηθεί  το ποσοστό αναπηρίας, ώστε να λάβουν τις στοιχειώδεις παροχές, περίθαλψη, σύνταξη, επίδομα, κοινωνικό τιμολόγιο,  έκπτωση στην εφορεία, τα φάρμακα κλπ. Ειδικά ο ένας και μοναδικός υπάλληλος στις πληροφορίες, είναι για κλάματα. Προσπαθεί να εξηγήσει, σε  ανθρώπους  στα πρόθυρα της  κατάρρευσης, με ελλιπή μόρφωση, παλιννοστούντες, μετανάστες, υπέργηρους, χρήστες με εμφανή τα σημάδια στέρησης, το πρακτέο, μέσα από τα δαιδαλώδη μονοπάτια της γραφειοκρατίας.
Η ατμόσφαιρα είναι τόσο βαριά, ώστε  νιώθεις πως βουλιάζεις  σ΄ ένα πηχτό βρώμικο τέλμα από εκνευρισμό,  απελπισία, παραίτηση,  πίκρα,  υποβόσκοντα θυμό.
Οι περισσότεροι όρθιοι, κάποιοι, περιμένουν απλά με σκυμμένο το κεφάλι, μερικοί κλαίνε βουβά, άλλοι αρπάζονται μεταξύ τους για το παραμικρό, άλλοι συζητούν χαμηλόφωνα, προσπαθώντας να δώσει ο ένας στον άλλον πληροφορίες, άλλοι με το χαρτάκι στο χέρι  βγαίνουν κάθε τόσο έξω για ένα τσιγάρο, κάποιοι που δεν αντέχουν τα πόδια τους, κάθονται  κάτω από τον δυνατό ήλιο στα δυο παγκάκια που πλαισιώνουν το μικρό προσκυνητάρι με την τεράστια, εκτεθειμένη στα στοιχειά της φύσης, εικόνα της  Παναγιάς, πουθενά δεν έχω συναντήσει, άλλη Παναγία με τόσο πονεμένο, τόσο θλιμμένο βλέμμα .
Είναι η τρίτη φορά από τον περασμένο Ιούνιο, που καλούν τον γιο μου, να προσέλθει για να περάσει από επιτροπή, παρά τις ιατρικές γνωματεύσεις πως  δεν μετακινείται και πρέπει να εξετασθεί κατ΄ οίκον.
Κάθε φορά τους δείχνω τα έγγραφα, κάθε φορά με στέλνουν από την Πύλη Αξιού στην Αριστοτέλους και τούμπαλιν, από το ισόγειο στον έκτο, χωρίς αποτέλεσμα. ‘Όλοι κατανοούν το δίκιο μου, άλλοι δηλώνουν άγνοια, άλλοι  αναρμόδιοι, άλλοι περνούν εκ νέου  στον υπολογιστή  τα στοιχεία.  Ζητώ να συναντήσω τον Διευθυντή, δεν υπάρχει ή έτσι μου λένε.  Δεν βγάζω άκρη, δεν ξέρω τι να κάνω πια, δεν θέλω να τα παρατήσω, δεν μπορεί το παιδί μου να είναι ανασφάλιστο, δεν αντέχω οικονομικά το κόστος  της περίθαλψής του, δεν θέλω να τα παρατήσω, όμως νοιώθω ανίσχυρη, θυμωμένη,  ηλίθια, ζαλίζομαι από την κούραση, δαγκώνω τα χείλη μου για να μην κλάψω, θέλω να ήμουν στην Αθήνα, ζωσμένη με δυναμίτη, να είχα μπροστά μου όλους αυτούς που καθορίζουν τις τύχες μας. Ν’ άναβα το φιτίλι  και ν΄ ανατιναζόμουν μετά των τυρράνων, ενός ολόκληρου λαού.
Ακουμπώ στον τοίχο το μέτωπο μου κι αφήνω να κυλήσουν επιτέλους τα δάκρυα που με πνίγουν. Κάποιος με χτυπά απαλά στην πλάτη.  Δεν ανταποκρίνομαι, δεν γυρίζω, δεν θέλω να μιλήσω με κανέναν, δεν θέλω ούτε τη συμπάθεια, ούτε προπαντός τον οίκτο κανενός. Ακούγεται μια αντρική φωνή:
«Κυρία μου, σας έχω δει κι άλλες φορές, μην κουράζεστε άδικα. Τα χαρτιά σας είναι εντάξει, απλά δεν υπάρχουν ακόμη   επιτροπές για πιστοποίηση της αναπηρίας κατ΄ οίκον, θα πάρει πολύ καιρό αυτό. Πιστέψτε με, ξέρω τι λέω, γυρίστε σπίτι σας, είμαι γιατρός  και σας μιλώ μετά λόγου γνώσεως.»
Γιατί σας τα λέω όλα αυτά; Γιατί κρεμώ τα προσωπικά μου στα μανταλάκια του φβ; Μα για να ευαισθητοποιήσω όσους περισσότερους μπορώ, να μάθουν τι συμβαίνει εκεί έξω, στον κόσμο των «αθλίων»  του μνημονίου, μακριά από την ιλουστρασιόν πλασματική τηλεοπτική πραγματικότητα. Και να ζητήσω από όσους βιώνουν τα ίδια, να μην παραιτηθούν, να μην αποδεχθούν την αδυναμία τους, να παλέψουν για τα δικαιώματά τους. Κι αν δεν μπορούν μόνοι, εδώ είμαστε εμείς.
Πηγή https://www.facebook.com/notes/niki-vikou/

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
(ΔΕΥΤΕΡΑ-ΠΕΜΠΤΗ 10:00-20:00, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10:00-19:00) και (ΣΑΒΒΑΤΟ 10:00-14:00)
ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: 210 9631950
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΙΑΤΡΕΙΟΥ: εντός της πρώην Αμερικανικής βάσης
(δίπλα στο Πολιτιστικό Κέντρο Ελληνικού, 200 μέτρα από την Τροχαία Ελληνικού)
Ιστοσελίδα http://www.mkiellinikou.org Email mkiellinikou@gmail.com

Απάντηση του ΜΚΙΕ σε άρθρο της εφημερίδας «Η Καθημερινή»

κα. Πέννυ Μπουλούτζα,
Διαβάσαμε το άρθρο σας με τίτλο «Μίζες» υπέρ ανασφάλιστων, πιστεύουμε ότι αντιλαμβάνεστε ότι το ποσό των 13 εκ. ευρώ είναι μια σταγόνα στον ωκεανό σε σχέση με το συνολικό ποσό των 700 εκ. ευρώ, που ανέφερε πριν από λίγες βδομάδες ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης στη Βουλή, και το οποίο είναι αναγκαίο για να καλυφθούν οι 3 εκ. ανασφάλιστοι συμπολίτες μας.
Το κράτος τα τελευταία 4 χρόνια συμπεριφέρεται στους ανασφάλιστους πολίτες, στους άπορους και εν μέρει και στους ασφαλισμένους με τρόπο εντελώς αντισυνταγματικό.
Εάν θέλατε, οφείλατε ως δημοσιογράφος, κατά το ελάχιστο να διασταυρώσετε τις πληροφορίες για την πραγματική κατάσταση στην Υγεία αλλά και για το μέγεθος του προβλήματος, δεν είχατε παρά να επισκεφθείτε το κοντινότερο σε εσάς κοινωνικό ιατρείο και να συνομιλήσετε με αρκετούς από αυτούς. Κάτι που φυσικά δεν έγινε, απλά προτιμήσατε να αναπαράγετε την μονόπλευρη άποψη του υπουργείου υγείας, με την οποία διαστρεβλώνεται η πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που δείχνει ότι τα τελευταία χρόνια μια πολυδύναμη και μοναδική μορφή αλληλεγγύης των απλών πολιτών μαζί με την συνέπεια πλήθους εθελοντών ιατρών που τιμούν τον όρκο τους και λειτουργούν τα κοινωνικά ιατρεία είναι η ουσιαστική βοήθεια προς την δοκιμαζόμενη κοινωνία.
Βρήκαμε τουλάχιστον ατυχή και αποτέλεσμα ελλιπούς έρευνας την προσπάθεια σας να συνδέσετε και να ταυτίσετε την αξιέπαινη και αλληλέγγυα (προς τους πολίτες) προσπάθεια του καθηγητή Παθολογίας – Ογκολογίας κ. Κωνσταντίνου Συρίγου, και της ομάδας του στην Ογκολογική Κλινική του «Σωτηρία», με το Εθνικό Σύστημα Υγείας.  Προς ενημέρωση σας, σε περίπτωση που δεν σας το διευκρίνισαν οι εθελοντές (!) εκεί, οι άνθρωποι αυτοί δουλεύουν ΠΕΡΑ από την κανονική τους βάρδια και χρησιμοποιούν φάρμακα που τους έχουν δοθεί ως ΔΩΡΕΕΣ, άρα ουδεμία σχέση έχει το Εθνικό Σύστημα Υγείας με την προσπάθεια τους.
Οι ανασφάλιστοι καρκινοπαθείς ασθενείς που σώζονται με τις προσπάθειες όλων στην Ογκολογική Κλινική του «Σωτηρία» βοηθιούνται χάρη σε αυτούς τους γιατρούς, νοσηλευτές αλλά και όσους δωρίζουν τα απαραίτητα φάρμακα και όχι χάρη – δυστυχώς – στην πολιτεία.
Ενδεικτικά και μόνο σας αναφέρουμε ότι αρκετούς από αυτούς τους ασθενείς τους έχει παραπέμψει το ιατρείο μας, πολλοί από τους οποίους έμειναν χωρίς τα απαραίτητα φάρμακα και τις θεραπείες τους μέχρι και 5 μήνες! Και αυτό λόγω της ανάλγητης συμπεριφοράς της πολιτείας απέναντι στους ανασφάλιστους ασθενείς. Οπότε αντιλαμβάνεστε ότι ως κοινωνικό ιατρείο βρίσκουμε το άρθρο σας άκρως παραπλανητικό. Τα δράματα αυτών των ανθρώπων έχουν δει το φως της δημοσιότητας και φυσικά δεν έχετε παρά να έρθετε σε επαφή μαζί τους και εσείς.
Όσα μέτρα έχει πάρει το Υπουργείο Υγείας με το Voucher Υγείας αλλά και το ΠΕΔΥ (με την δωρεάν εξέταση των ανασφάλιστων πολιτών από γιατρούς μόνο) αποτελούν και αυτά σταγόνα στον ωκεανό, αφού δεν δίνουν καμία λύση για την φαρμακευτική αγωγή των ασθενών, για τις κλινικές τους εξετάσεις ή για πιθανή νοσοκομειακή περίθαλψη. Έχουν περάσει πάνω από 2 χρόνια από τότε που ξεκινήσαμε να θίγουμε το συγκεκριμένο θέμα και θρηνούμε καθημερινά νεκρούς με τα ευχολόγια του εκάστοτε Υπουργού Υγείας.
Εάν ήθελε το Υπουργείο Υγείας να βοηθήσει του ανασφάλιστους πολίτες γιατί δεν το κάνει πριν τον Ιούνιο;  Μήπως γιατί έχουμε εκλογές τον Μάιο;  Μήπως γιατί ο κ. Γεωργιάδης είχε άλλη μια φορά εξαγγείλει ότι θα βοηθήσει τους ανασφάλιστους πολίτες μέχρι το τέλος του 2013 και δεν έκανε απολύτως τίποτα. Θα ήταν περισσότερο χρήσιμο πρώτα να κάνει τα δέοντα και εκ των πράξεων επιτέλους να δίδεται η δημοσιότητα!
Εάν δεν ανοίξει άμεσα η κυβέρνηση το Εθνικό Σύστημα Υγείας προς όλους τους ανασφάλιστους πολίτες τότε θα συνεχίζουμε να θρηνούμε νεκρούς σε καθημερινή βάση. Αυτούς τους νεκρούς όμως τους έχουν προκαλέσει συγκεκριμένες πολιτικές και κάποια στιγμή θα έρθει η ώρα που αυτοί που τις εφαρμόζουν θα λογοδοτήσουν στην δικαιοσύνη.
Χρήστος Σιδέρης Εκ μέρους του Μητροπολιτικού Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού
Υπεύθυνος επικοινωνίας
+++
Η παραπάνω επιστολή έχει σταλεί στην εφημερίδα μετά από την δημοσιεύση του άρθρου «Μίζες» υπέρ ανασφάλιστων που μπορείτε να το διαβάσετε εδώ http://www.kathimerini.gr/763490/article/epikairothta/ellada/mizes-yper-anasfalistwn

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ (ΔΕΥΤΕΡΑ-ΠΕΜΠΤΗ 10:00-20:00, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10:00-19:00) και (ΣΑΒΒΑΤΟ 10:00-14:00) ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: 210 9631950 ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΙΑΤΡΕΙΟΥ: εντός της πρώην Αμερικανικής βάσης (δίπλα στο Πολιτιστικό Κέντρο Ελληνικού, 200 μέτρα από την Τροχαία Ελληνικού) Ιστοσελίδα http://www.mkiellinikou.org Email mkiellinikou@gmail.com