Για παράδειγμα, Σι και Τραμπ... Οι ηγέτες των δύο δυνάμεων που συγκρούονται για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα, «σταυρώνουν τα δάχτυλα» μην τυχόν και πέσουν στην «παγίδα του Θουκυδίδη». Η οποία λέει πως όταν η ανερχόμενη παγκόσμια δύναμη συναντάει την απερχόμενη, συνήθως γίνεται πόλεμος.
Επειδή βέβαια δεν ζούμε στην εποχή του Θουκυδίδη αλλά στην εποχή που ο καπιταλισμός έχει σαπίσει έως το μεδούλι, η σύγκρουση αυτή δεν ξορκίζεται με «σημαιάκια», βόλτες σε κήπους και εμπορικές συμφωνίες...
Ερχεται όλο και πιο κοντά μέσα από τους ανταγωνισμούς για την «επόμενη μέρα» στα «Στενά» όλου του κόσμου, τις «ευγενικές προειδοποιήσεις» για τους «ζωτικούς χώρους», ακόμα και τις εύθραυστες συμφωνίες τους.
* * *
Μια που λέμε για χοντροκομμένα ψέματα: «Πυρ και μανία» η κυβέρνηση με το ουκρανικό drone στη Λευκάδα. Δεν πρόκειται λέει να επιτρέψει να γίνει η Μεσόγειος «πεδίο πολέμου»...
Την ίδια ώρα στη Μεσόγειο: Εχουν μαζευτεί δυο - τρεις ευρωατλαντικές αρμάδες που χτυπάνε τη Μέση Ανατολή με ανεφοδιασμό και στήριξη από τις βάσεις στη χώρα μας. Στην Κύπρο χτίζονται νέες βάσεις.
Στην Ελλάδα αναβαθμίζονται συμφωνίες - «ρήτρες πολέμου» με επίδικο την Ανατ. Μεσόγειο. Η κυβέρνηση στέλνει φρεγάτες εκτός συνόρων και συμμετέχει σε δυο ευρωενωσιακές αποστολές στα ανοιχτά του Λιβάνου και της Λιβύης για το ...εμπάργκο όπλων.
(Περίεργο... Πώς δεν είδαν εκεί στη Λιβύη τις τρεις βάσεις των «συμμαχικών» ουκρανικών drones που χτυπάνε ρωσικά και άλλα δεξαμενόπλοια; 'Η μήπως τις είδαν;).
Εξω από την Πελοπόννησο φτάνουν ισραηλινά αρματαγωγά (!) για βρωμοδουλειές σε αγαστή συνεργασία με την κυβέρνηση.
Πραγματική ...θάλασσα ασφάλειας και σταθερότητας η Μεσόγειος.
