Στον τόπο...του εγκλήματος

 

Σαν τον δολοφόνο που επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος, η ΕΕ κάνει επίδειξη θράσους για τα εργοδοτικά εγκλήματα που θερίζουν τους εργαζόμενους στους χώρους δουλειάς, θεσπίζοντας την 8η Αυγούστου ως «πανευρωπαϊκή μέρα μνήμης θυμάτων από εργατικά ατυχήματα». Εκείνη τη μέρα το 1956, 262 ανθρακωρύχοι έχασαν τη ζωή τους στο ορυχείο Bois Du Cazier (Μπουά ντι Καζιέ) στο Βέλγιο. Η ΕΕ διακηρύττει πως η «μέρα μνήμης» έχει στόχο να ευαισθητοποιήσει εργοδότες και εργαζόμενους, λες και μοιράζονται την ευθύνη για τα εγκλήματα στους χώρους δουλειάς! Ο ένοχος για τους νεκρούς και σακατεμένους στο μεροκάματο είναι η ακόρεστη δίψα του κεφαλαίου για κέρδη, που ξεζουμίζει τους εργαζόμενους και λογαριάζει ως περιττό κόστος τα μέτρα υγείας και ασφάλειας. Ακριβώς αυτό το κριτήριο υπηρετεί πιστά η ΕΕ δίνοντας γην και ύδωρ στους ομίλους, με νόμους που ξεχειλώνουν τον χρόνο εργασίας και διαλύουν τις εργασιακές σχέσεις, μετατρέποντας σε παγίδες θανάτου τους χώρους δουλειάς.

Οσο για την ιδιαίτερη «ανησυχία» της ΕΕ για τους εργαζόμενους στις πλατφόρμες (ντελίβερι κ.τ.λ.), θυμίζουμε πως η ίδια η ευρωπαϊκή Οδηγία 2024/2831, που η σοσιαλδημοκρατία στην Ελλάδα έχει κάνει ευαγγέλιο, δίνει το «ελεύθερο» σε κάθε κράτος - μέλος να προσαρμόσει τη νομοθεσία του κατά το δοκούν, επιλέγοντας τους τρόπους με τους οποίους οι εργαζόμενοι θα γίνονται λάστιχο. Στην Ελλάδα, για παράδειγμα, με τον περίφημο νόμο Χατζηδάκη οι εργαζόμενοι καλούνται να αποδείξουν ότι έχουν εξαρτημένη σχέση εργασίας, ενώ ο σχεδιασμός και η χρήση των αλγορίθμων από τις εταιρείες τους στέλνει από τη μια άκρη στην άλλη, μην υπολογίζοντας πολλές φορές ούτε την ίδια τους τη ζωή. Αν υπάρχει κάτι λοιπόν που θα πρέπει να «θυμούνται» οι εργαζόμενοι, όχι στις 8 Αυγούστου αλλά κάθε μέρα, είναι ότι η προστασία της ίδιας τους της ζωής περνάει μέσα από τη σύγκρουση με την πολιτική του κέρδους, την ΕΕ και τις κυβερνήσεις της, στην πάλη για την ανατροπή της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, που είναι πιο αναγκαία από ποτέ.

Μύγες

 

«Η Ουκρανία οφείλει μια συγγνώμη για το drone», είπε ο Ν. Δένδιας, ζητώντας να κλείσει με ...φιλότιμο η συζήτηση για το μη επανδρωμένο πλωτό που έκοβε βόλτες στο Ιόνιο για να ανατινάξει κάποιο ρωσικών συμφερόντων πλοίο. Ο ίδιος πριν από λίγες μέρες εξηγούσε στους Ευρωπαίους «εταίρους» - που στηρίζουν με τα μπούνια το καθεστώς Ζελένσκι, όπως και η ελληνική κυβέρνηση - ότι η εξέλιξη με το drone θα μπορούσε να είναι τραγική, αν χτυπούσε για παράδειγμα κάποιο κρουαζιερόπλοιο στην Αδριατική με χιλιάδες επιβάτες. Οι Ουκρανοί από την πλευρά τους, καλυμμένοι πίσω από τη στήριξη της ΕΕ, της ελληνικής κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων, δεν αρνούνται μόνο να επιβεβαιώσουν την ιδιοκτησία του drone, αλλά αποφεύγουν κάθε εξήγηση για το πώς βρέθηκε στα ανοιχτά της Λευκάδας. Η πραγματικότητα είναι ότι ο πόλεμος με τη Ρωσία έχει βγει προ πολλού από τα σύνορα της Ουκρανίας και μια εστία του «καίει» στη Μεσόγειο, με επιχειρήσεις σε βάρος του λεγόμενου ρώσικου «σκιώδους στόλου» από μη επανδρωμένα πλωτά που εφορμούν από θαλάσσιες και χερσαίες βάσεις, όπως αυτές των ουκρανικών ειδικών δυνάμεων στη Λιβύη. Επομένως, μούφα και στάχτη στα μάτια οι «συγγνώμες» που ζητάει ο Ελληνας υπουργός Αμυνας από τη «σύμμαχο» Ουκρανία. Η δράση των ουκρανικών δυνάμεων και μυστικών υπηρεσιών στην περιοχή μόνο άγνωστη δεν τους είναι. Την ξέρει πολύ καλά η κυβέρνηση, είτε μέσα από τα διμερή κανάλια, είτε από τα ευρωατλαντικά επιτελεία, που ελέγχουν ακόμα και τις ...μύγες που πετάνε στη Μεσόγειο.

ΝΑΤΟικά...... νησιά

 

Αποκαλυπτικός ήταν ο πρώην υπουργός της ΝΔ Συρίγος όταν ρωτήθηκε για την απόσυρση των Patriot από την Κάρπαθο και τον Εβρο. Τι είπε; Οτι «πριν από δύο μήνες, λόγω του κινδύνου που υπήρχε από τον πόλεμο στον Κόλπο (...) το ΝΑΤΟ έδωσε τη σύμφωνη γνώμη του να εγκατασταθούν αντιαεροπορικά συστήματα και το σήμα των ραντάρ να στέλνεται στη Νάπολη, όπου είναι το ΝΑΤΟικό στρατηγείο». Μαρτυριάρης ο πρώην υπουργός! Ούτε η «εθνική ασφάλεια» ούτε η «προστασία του ελληνισμού», που έλεγαν τότε, έφεραν τη μετακίνηση των οπλικών συστημάτων στην καρδιά του Αιγαίου και στη συνοριογραμμή με την Τουρκία. Αντίθετα, ήταν μέρος του ΝΑΤΟικού σχεδίου για την υποστήριξη του πολέμου στη Μέση Ανατολή, με την εικόνα μάλιστα από τα ραντάρ να στέλνεται κατευθείαν στο στρατηγείο του ΝΑΤΟ! Τώρα όμως, σύμφωνα με τον Συρίγο, «η Τουρκία επανέρχεται και λέει "δεν συμφωνώ να είναι εκεί συστήματα και ζητώ να αποσυρθούν", οπότε για τις ανάγκες της συμμαχίας αποσύρονται»! Οι ίδιοι που έδωσαν το «πράσινο φως» για να μετακινηθούν οι πύραυλοι, σπρώχνοντας τον λαό πιο βαθιά στη δίνη του πολέμου, «διατάσσουν» τώρα την αναδίπλωσή τους, επειδή η ΝΑΤΟική σύμμαχος Τουρκία έχει γκριζάρει το μισό Αιγαίο και ετοιμάζεται με νομοσχέδιο να κανονικοποιήσει τις αμφισβητήσεις της, που γίνονται με την ανοχή των ΝΑΤΟ - ΕΕ.

Μονά - ζυγά χαμένος ο λαός από τις συμμαχίες, τους ανταγωνισμούς και τα σχέδια της αστικής τάξης, είτε με μπουνάτσα είτε με τρικυμία στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, που έχουν περάσει σε άλλη φάση, ακολουθώντας την κλιμάκωση του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Προσπαθώντας μάλιστα να διασκεδάσει τις αντιφάσεις της πολιτικής τους, ο Συρίγος ισχυρίστηκε: «Το ΝΑΤΟ έχει αποδεχτεί την πάγια θέση μας ότι επειδή τα νησιά απειλούνται μπορεί να είναι στρατιωτικοποιημένα, όχι για τις ανάγκες της συμμαχίας αλλά για τις ανάγκες τις δικές μας». Το ακριβώς αντίθετο προκύπτει: Το ΝΑΤΟ αντιμετωπίζει τα ελληνικά νησιά ως «συμμαχικά εδάφη» και ανάλογα διατάσσει τις δυνάμεις του σε πολεμικές συνθήκες. Με το ίδιο κριτήριο προσαρμόζει τη διάταξη όταν οι προτεραιότητες αλλάζουν, δίνοντας άλλοθι στο γκριζάρισμα της ελληνικής κυριαρχίας πάνω σε δεκάδες νησιά του Αιγαίου, σε αντίθεση με όσα ισχυρίζεται η κυβέρνηση. Από τα «ΝΑΤΟικά νησιά» και τις «ΝΑΤΟικές θάλασσες» ο λαός δεν πρόκειται να δει τίποτα καλό. Αντίθετα, ανοίγει η πόρτα σε νέους και μεγαλύτερους κινδύνους, από τη μετατροπή τους σε πολεμικό ορμητήριο και στόχο, αλλά και σε «επίδικο» παζαριών και «διευθετήσεων», όπου το ζύγι κρατάει η βρώμικη ιμπεριαλιστική συμμαχία.

Ισορροπία ισχύος

 

Τη «γλώσσα του σώματος» μελετάνε μια σειρά «ειδικοί» για να αποκρυπτογραφήσουν τι συζητήθηκε και ποιο ήταν το κλίμα της συνάντησης Τραμπ - Σι στο Πεκίνο. Το συμπέρασμα που βγάζουν είναι ότι οι συνομιλίες «πήγαν καλά» και ότι ο κόσμος είναι ...ασφαλέστερος μετά από αυτές, αφού τα βλέμματα, οι χειραψίες και οι αβροφροσύνες των δύο ηγετών εκπέμπουν «αλληλοκατανόηση» και «διάθεση για συνεργασία». Οι αναλύσεις τους βέβαια ελάχιστα «κουμπώνουν» με τις πληροφορίες που δίνουν τα κινεζικά και αμερικανικά επιτελεία, σύμφωνα με τα οποία οι δύο πλευρές επανέλαβαν πάγιες θέσεις για τις διεθνείς εξελίξεις, εκφράζοντας την ...ευχή οι ανταγωνισμοί τους να μην οδηγήσουν σε σύγκρουση, για την οποία προετοιμάζονται και οι δύο. Είναι αποκαλυπτικές οι δηλώσεις του Σι για το θέμα της Ταϊβάν και οι απειλές που συνέχισε να εκτοξεύει ο Τραμπ από το Πεκίνο εναντίον του Ιράν. Καμία γλώσσα του σώματος δεν μπορεί να σκεπάσει τους αγεφύρωτους ανταγωνισμούς στη μάχη για την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία, που κλιμακώνεται μέσα από συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για προσωρινούς και εύθραυστους συμβιβασμούς. Και όπως γράφει το αμερικανικό υπουργείο Πολέμου στην «Εθνική Στρατηγική Αμυνας» του 2026, «ο στόχος μας είναι απλός: Να αποτρέψουμε οποιονδήποτε, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας, από το να κυριαρχήσει σε εμάς ή στους συμμάχους μας. Στην ουσία, να δημιουργήσουμε τις στρατιωτικές προϋποθέσεις για μια ισορροπία ισχύος στον Ινδο-Ειρηνικό».

Παρηγοριά

 

Κατήφεια έχει πέσει σε ένα χωριό της Βαυαρίας, όπου βρίσκεται μια από τις μεγαλύτερες βάσεις των Αμερικανών στη Γερμανία, με 5.000 στρατιώτες. Αν επαληθευτούν τα σενάρια αποχώρησής τους, όπως προανήγγειλε ο Τραμπ, «οι οικονομικές συνέπειες θα είναι δραματικές» σύμφωνα με τον δήμαρχο. Κοντά στο γερμανικό χωριό Βίλζεκ, οι Αμερικανοί διατηρούν το μεγαλύτερο πεδίο στρατιωτικής εκπαίδευσης εκτός ΗΠΑ, σε έκταση 233 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Από μόνη της μια τέτοια εγκατάσταση μετατρέπει όλη την περιοχή σε στόχο, στο ενδεχόμενο γενίκευσης της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης στην Ουκρανία. Στο στρατόπεδο αυτό εκπαιδεύονται και πολλοί Ουκρανοί στρατιώτες. Οπως φαίνεται όμως, αυτό δεν απασχολεί καθόλου τη δημοτική αρχή, που πάνω απ' όλα ανησυχεί για τον οικονομικό αντίκτυπο της αποχώρησης των Αμερικανών, στο πλαίσιο της αντιπαράθεσης ΗΠΑ - Γερμανίας. Υπάρχουν βέβαια κι εκείνοι που έχουν τη «λύση» στο τσεπάκι και προτείνουν να στραφεί η περιοχή στον τομέα της πολεμικής βιομηχανίας που ακμάζει. Μέχρι πάντως το στρατόπεδο των Αμερικανών να αντικατασταθεί από κάποιο πολυεθνικό οπλάδικο, ο δήμαρχος του Βίλζεκ θα μπορούσε άνετα να αναζητήσει παρηγοριά στις τοπικές αρχές της Αλεξανδρούπολης, αφού μοιράζονται τον ίδιο θαυμασμό για την παρουσία των Αμερικανών και τις ίδιες προσδοκίες για τον ρόλο τους στην οικονομία, την ώρα που ολόκληρος ο Εβρος μετατρέπεται σε μαγνήτη μεγάλων κινδύνων για τον λαό...

Καπρίτσια

 

«Να μαζευτούν όλοι και να του πουν "Ντόναλντ νίκησες"»... Αυτό παρουσιάζουν μεταξύ σοβαρού κι αστείου ως ...λύση όσοι αποδίδουν τον πόλεμο στο Ιράν περίπου σαν «καπρίτσιο» του Τραμπ. Από κοντά και κάτι αναλύσεις για τον «εγωισμό» του Αμερικανού Προέδρου, που αναζητά διακαώς μια «νίκη» για να μη ρεζιλευτεί τελείως ενόψει της συνάντησης με τον Κινέζο ομόλογό του. Προσπερνάμε το γεγονός ότι πρόκειται για τις ίδιες «φωνές» που από την πρώτη στιγμή προεξοφλούσαν τον «περίπατο» των ΗΠΑ και του Ισραήλ στη Μ. Ανατολή. Τώρα που αποδεικνύεται το αντίθετο, αρχίζει πάλι η «τρελίτσα»: Ο πόλεμος αποδίδεται στις «ιδιαιτερότητες» ενός ηγέτη, τα διαρκή «μπρος - πίσω» σε «μπλόφες» και «μεταπτώσεις». Σαν να μην υπάρχει το αντικειμενικό έδαφος, αυτό της λυσσαλέας διαπάλης για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα που οξύνει τις αντιθέσεις και τις συγκρούσεις. Τα ίδια αναπαράγονται και στη χώρα μας... Σαν να είναι η εμπλοκή και οι πολεμικές δαπάνες αποτέλεσμα κάποιας «διαχείρισης» ή «προσωπικών επιλογών» και όχι «τρόπος ύπαρξης» για το κεφάλαιο την περίοδο που διακυβεύονται μερίδια της λείας. Σαν να είναι η ένταση της καταστολής και η «κουλτούρα των φέρετρων» κάποια «απόσπαση» και όχι η ίδια η κανονικότητα της «πολεμικής περιόδου»... Να πού πρέπει να στραφούν η δίκαιη ανησυχία και η αγωνία του λαού: Ούτε στην εναπόθεση ελπίδων σε «εχέφρονες» που τάχα θα συνετίσουν τους «παράφρονες», ούτε σε ψευδαισθήσεις για «σταθερότητα» σε μια περίοδο μόνιμης αστάθειας για τους λαούς, αλλά στην αναμέτρηση με την ίδια την «κανονικότητα» του συστήματος που παρασύρει τους λαούς στον όλεθρο.

Απολογούμενοι...στα γεράκια

 

Την ανάγκη να απολογηθεί αισθάνθηκε ο Καιρίδης της ΝΔ στον επίτροπο Αμυνας της ΕΕ, Κουμπίλιους, ο οποίος από το βήμα της Βουλής διάβασε ένα πολεμικό διάγγελμα, ζητώντας κι άλλα λεφτά για τις συγκρούσεις των ιμπεριαλιστών. Προηγουμένως συζήτησε με την κυβέρνηση για το πώς θα ενεργοποιούνται αυτόματα οι ρήτρες πολεμικής εμπλοκής της ΕΕ, χωρίς «περιττές γραφειοκρατίες». Για να απαξιώσει την παρέμβαση του ΚΚΕ, ο Καιρίδης, ως προεδρεύων της συνεδρίασης, απευθύνθηκε στον υψηλό Ευρωπαίο προσκαλεσμένο και είπε ειρωνικά ότι «στη Βουλή υπάρχει πολυφωνία». Μετά την πληρωμένη απάντηση από τον Ν. Παπαναστάση, επανήλθε για να δηλώσει ότι ήθελε απλά να «αποποιηθεί την ευθύνη» για όσα ακούστηκαν από το ΚΚΕ. Αυτό που ενόχλησε τον Καιρίδη είναι ότι ο Ν. Παπαναστάσης χάλασε την «ωραία ατμόσφαιρα» της συναίνεσης στην πολεμική εμπλοκή και κατήγγειλε τα πολεμικά σχέδια της ΕΕ. Την πολιτική αυτή στηρίζουν και τα άλλα κόμματα, που πριν από λίγες εβδομάδες κατήγγειλαν το ΚΚΕ ότι κινδυνολογεί σχετικά με την εμπλοκή και παρίσταναν τους «προστάτες του ελληνισμού» στην Κύπρο. Δεν πέρασαν παρά λίγες μέρες, για να επιβεβαιωθεί ότι είναι «προστάτες» των συμφερόντων του κεφαλαίου, που βάζουν σε μεγάλο κίνδυνο τον λαό.

«Εξαίρεση» ήταν το ΚΚΕ και όταν όλοι ψήφιζαν με χέρια και με πόδια τις στρατηγικές συμφωνίες με το κράτος - δολοφόνο Ισραήλ, που η αξία τους για «την ειρήνη και τη σταθερότητα» ...έλαμψε το τελευταίο διάστημα. Κανείς δεν ξεχνάει επίσης τη λύσσα τους όταν το ΚΚΕ αποκάλυπτε τα προσχήματα περί «τρομοκρατίας» και στεκόταν αταλάντευτα στο πλευρό του παλαιστινιακού λαού. 'Η όταν εκείνοι χειροκροτούσαν στη Βουλή τους ναζιστές του Αζόφ και το ΚΚΕ ξεσκέπαζε την άθλια προπαγάνδα για εμπλοκή της χώρας στο σφαγείο της Ουκρανίας. Περισσότερο απ' όλα, δεν συγχωρούν στο ΚΚΕ ότι φωτίζει σταθερά τον δρόμο της ανατροπής, για να δώσουν οι λαοί διέξοδο από το σύστημα των πολέμων και της εκμετάλλευσης. Κάτι ξέρει γι' αυτά ο Λιθουανός επίτροπος πολέμου της ΕΕ, που δήλωνε «περήφανα» αντικομμουνιστής και καυχιόταν για τη συμβολή του στην ανατροπή του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ. Γνωρίζει άλλωστε από πρώτο χέρι ότι εκεί που οι λαοί ζούσαν απαλλαγμένοι από τα παράσιτα τους καπιταλιστές, δεν υπήρχε θέση για γεράκια σαν του λόγου του.

Τι ρόλο;

 

«Φιρμάνι» προς τις πολεμικές βιομηχανίες για επιτάχυνση της παραγωγής όπλων έβγαλε το υπουργείο Αμυνας του Ισραήλ, και αυτές ...άλλο που δεν θέλανε. Επικαλούμενο την «παρατεταμένη κατάσταση έκτακτης ανάγκης», το κράτος - δολοφόνος ζητά από τα μεγαθήρια «Israel Aerospace Industries», «Rafael Advanced Defense Systems», «Elbit Systems» και «Tomer» να βάλουν στο φουλ τις μηχανές, προκειμένου να επιτευχθεί «μεγαλύτερη αυτάρκεια» μπροστά σε «πιθανά πολεμικά σενάρια». Η εντολή αυτή δεν είναι μόνο επιβεβαίωση της προετοιμασίας για κλιμάκωση και γενίκευση του πολέμου στη Μέση Ανατολή, αλλά και έμμεση ομολογία ότι η πορεία των συγκρούσεων μέχρι σήμερα έχει εξαντλήσει τα πυρομαχικά του Ισραήλ, στην προσπάθεια να αντιμετωπιστούν τα αντίποινα του Ιράν, παρά το γεγονός ότι έχουν σπάσει όλα τα ρεκόρ στην παραγωγή οπλικών συστημάτων τους τελευταίους μήνες, σύμφωνα με το υπουργείο Αμυνας. Οι εύθραυστες «εκεχειρίες» του ιμπεριαλιστικού πολέμου δεν είναι παρά μια ανάπαυλα ανασύνταξης και προετοιμασίας για τα επόμενα επεισόδια της στρατιωτικής σύγκρουσης, που δυναμώνει με θύματα τους λαούς, στο φόντο ανειρήνευτων ανταγωνισμών. Προκύπτει πάντως ένα σοβαρό ερώτημα: Η ελληνική πολεμική βιομηχανία τι ρόλο παίζει στην αναπλήρωση των πυρομαχικών του Ισραήλ, με δεδομένες τις συμπράξεις με ισραηλινά μονοπώλια και τη στρατηγική σχέση των δύο κρατών;

Πινελιά

Την πινελιά της είπε να προσθέσει η Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων στη συζήτηση του Πολυετούς Δημοσιονομικού Πλαισίου 2028 - 2034, ζητώντας επενδύσεις με ...κοινωνικό πρόσημο. Γιατί, όπως έχει διατυπωθεί πολλές φορές από τους πρωτομάστορες του «κοινωνικού εταιρισμού», η ανάπτυξη και η «βιωσιμότητα» της ΕΕ, όπως και η κοινωνική συνοχή, είναι διακηρυγμένος στόχος τους. Ετσι, δεν συμμετέχουν μόνο ενεργά στη διαμόρφωση του πολεμικού προϋπολογισμού της ΕΕ, αλλά ζητούν τα κράτη - μέλη να ενισχύσουν τη συμμετοχή των συνδικάτων σε αυτήν τη συζήτηση, για να κάνουν συνεργούς τους εργαζόμενους στα βρώμικα πολεμικά τους σχέδια. Αλλωστε, ουδέποτε η ΣΕΣ αντιτάχθηκε στις επιδιώξεις των ομίλων για επενδύσεις στην πολεμική οικονομία ως νέο πεδίο κερδοφορίας. Αντίθετα, συμβάλλει με πολλούς τρόπους ώστε να εξασφαλίζεται η «ταξική συνεργασία» στους χώρους δουλειάς. Γι' αυτό ζητούν πιο ενεργή συμμετοχή των συνδικάτων «στη διαμόρφωση και την εφαρμογή προγραμμάτων, με την υποστήριξη ειδικών πόρων για την ανάπτυξη ικανοτήτων». Να συμβάλουν δηλαδή μέσα από αμαρτωλά προγράμματα της ΕΕ στη διαμόρφωση εργαζομένων στα μέτρα της ανταγωνιστικότητας των ομίλων σε συνθήκες πολεμικής κλιμάκωσης. Υπενθυμίζεται πως δεν έχει περάσει και πολύς καιρός που η γενική γραμματέας της ΣΕΣ στο μήνυμά της στο Συνέδριο της ΓΣΕΕ ξέπλενε το κράτος - δολοφόνο Ισραήλ και την επιθετικότητα των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ, ενώ τα ευχολόγια για προστασία των δικαιωμάτων είναι κενό γράμμα όταν ο πόλεμος φουντώνει και οι λαοί καλούνται να πληρώσουν τα σπασμένα.

Ταλέντα...μυθοπλασίας

 

Διέπρεψαν πάλι οι «γεωπολιτικοί αναλυτές» της δεκάρας με αφορμή την επίσκεψη Μακρόν. Και τι δεν είπαν! Για τη «στρατηγική σχέση» και τη «ρήτρα αμυντικής συνδρομής», που θωρακίζει τάχα τα κυριαρχικά δικαιώματα απέναντι στις αμφισβητήσεις της Τουρκίας. Κάνουν πως δεν βλέπουν ότι οι «ρήτρες» αυτές είναι ρήτρες εμπλοκής, που αξιοποιούνται για να σύρουν τον λαό πιο βαθιά στους πολέμους της αστικής τάξης. Οταν μάλιστα οι Γάλλοι ρωτήθηκαν την προηγούμενη φορά για τις ΑΟΖ, διέρρεαν ότι αυτές δεν καλύπτονται από τις «αμυντικές» συμφωνίες, που έχουν τόση αξία για τον λαό όση το χαρτί όπου υπογράφονται! Κάποιοι άλλοι πάλι, με επιλεκτική όραση, βλέπουν «αναβάθμιση της χώρας» εξαιτίας της συμμετοχής της στον πόλεμο και εκθειάζουν την «αποφασιστική στάση» της κυβέρνησης, που «ξύπνησε την ΕΕ από τον λήθαργο» στέλνοντας στρατιωτικές δυνάμεις εκτός συνόρων. Προσπαθούν κι αυτοί να μη δει ο λαός ότι μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε στόχο και ότι το επόμενο βήμα από το δήθεν «λήθαργο» είναι απευθείας στον εφιάλτη του ιμπεριαλιστικού μακελειού, για τα κέρδη μιας χούφτας εφοπλιστών, ενεργειακών και κατασκευαστικών ομίλων.

Κάποιοι τρίτοι μετρούν τους «πόντους που κερδίζουμε απέναντι στην Τουρκία». Μόνο που το «γήπεδο» είναι ο αδυσώπητος ανταγωνισμός των αστικών τάξεων, που καμία σχέση δεν έχει με τα συμφέροντα των λαών, οι οποίοι γίνονται «κλοτσοσκούφι». Αλλωστε, όση φαντασία κι αν επιστρατεύσουν για να αποδείξουν πόσο «στριμωγμένη» είναι η Τουρκία (την ώρα που Αμερικανοί και Ευρωπαίοι την αναγορεύουν σε «πάροχο ασφάλειας» για να παρακαμφθούν τα Στενά του Ορμούζ), με τίποτα δεν κρύβεται ότι η «αναβάθμιση» που επιδιώκει η αστική τάξη της Ελλάδας περνάει μέσα από την τριμερή με το κράτος - δολοφόνο Ισραήλ, το οποίο βλέπει την Τουρκία ως «το επόμενο Ιράν», με ό,τι αυτό σημαίνει για τα Ελληνοτουρκικά. Το κερασάκι στην τούρτα βάζουν κάποιοι αναλυτές - μυθιστοριογράφοι, που για να διαχειριστούν το κουβάρι των ανταγωνισμών λένε πως η κυβέρνηση μπορεί να παίξει ρόλο «ισορροπιστή» και «αγγελιοφόρου» π.χ. ανάμεσα στο Ισραήλ και σε χώρες της Μέσης Ανατολής. Πραγματικά ταλέντα της μυθοπλασίας... Ο λαός, πάλι, που προορίζεται για «σφαχτάρι» στους ανταγωνισμούς τους, χρειάζεται τώρα πιο αποφασιστικά να παλέψει με τη σημαία των δικών του συμφερόντων. Το τι σημαίνει πραγματικά το «Ελλάς - Γαλλία - συμμαχία» για τους εργαζόμενους το έδειξαν Ελληνες και Γάλλοι λιμενεργάτες, όταν οργάνωναν μαζί με τους συναδέλφους τους σε 20 λιμάνια τη μεγαλειώδη απεργία με σύνθημα «καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους των εκμεταλλευτών»!

Ασφυξία

 

Η τεχνολογική εταιρεία «Snap» ανακοίνωσε ότι απολύει το 16% του εργατικού δυναμικού της, επικαλούμενη την αυξανόμενη αξιοποίηση της Τεχνητής Νοημοσύνης. Η απόφαση αυτή βρήκε θερμή υποδοχή από τα χρηματιστήρια, με τη μετοχή της εταιρείας να καταγράφει άλμα 11%. Στο σύστημα της εκμετάλλευσης και του καπιταλιστικού κέρδους, οι νέες τεχνολογίες από «ευχή» για μείωση του εργάσιμου χρόνου γίνονται «κατάρα», με απολύσεις και ένταση της εκμετάλλευσης. Πέρα από εργαλείο για την αύξηση της παραγωγικότητας, η Τεχνητή Νοημοσύνη χρησιμοποιείται παράλληλα στα ματωμένα ιμπεριαλιστικά σχέδια και στους πολέμους. Σε έναν άλλο κλάδο, αυτόν της αυτοκινητοβιομηχανίας, η πολυδιαφημισμένη «πράσινη» ηλεκτροκίνηση δεν έδωσε την απαιτούμενη πνοή κερδοφορίας και χιλιάδες απολύσεις γίνονται στον σωρό. Με το ίδιο κριτήριο του κέρδους, νέες δυνατότητες ανοίγονται πλέον με προσαρμογή στην παραγωγή για πολεμικούς σκοπούς, όπως φάνηκε και από την έκκληση του αμερικανικού Πενταγώνου προς μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες να συνδράμουν την κατασκευή όπλων και στρατιωτικών εξαρτημάτων. Για τους εργαζόμενους, βέβαια, καμία δυνατότητα δεν ανοίγεται, εκτός από τη δουλειά ήλιο με ήλιο, το ξεζούμισμα και το να αξιοποιείται η εργασία τους ώστε να αλληλοσκοτώνονται «για τ' αφέντη το φαΐ». Οι αντιφάσεις του σάπιου συστήματος προβάλλουν από παντού: Οι εργαζόμενοι και οι άνθρωποι του μόχθου, η πλειοψηφία που παράγει τα πάντα ασφυκτιά από τα καπιταλιστικά παράσιτα. Αυτούς που καθορίζουν με ποιον σκοπό και σε ποια κατεύθυνση θα κινηθούν η παραγωγή και τα αποτελέσματά της, με μόνο κριτήριο τα κέρδη τους.

Τα χάνουν...και τα βρίσκουν

 

Στο στρατόπεδο του Ισπανού σοσιαλδημοκράτη Σάντσεθ προσχώρησε η ...ακροδεξιά πρωθυπουργός της Ιταλίας Μελόνι, δίνοντας ένα ηχηρό χαστούκι στους απανταχού «προοδευτικούς» του συστήματος που παρουσιάζουν την ισπανική κυβέρνηση ως υπόδειγμα για τη στάση της στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής, επειδή απαγόρευσε στις ΗΠΑ να χρησιμοποιούν τον εναέριο χώρο και τα λιμάνια της. Για την Ισπανία βέβαια και για την εμπλοκή της στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο έχουμε γράψει αναλυτικά τις προηγούμενες μέρες, αποκαλύπτοντας ότι η στάση της υπαγορεύεται από τα συμφέροντα του ισπανικού κεφαλαίου, που στην παρούσα φάση αποκλίνουν από τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, όπως και πολλών άλλων στην ΕΕ. Γι' αυτό η κυβέρνηση Σάντσεθ επικαλείται τη «μη νομιμοποίηση» της επέμβασης από τον ΟΗΕ ή το ΝΑΤΟ ως άλλοθι για να μην παρέχει υποστήριξη στις αμερικανικές Ενοπλες Δυνάμεις που στρατοπεδεύουν στη χώρα. Αποκαλυπτική ως προς αυτό είναι και η επίσκεψη του Ισπανού πρωθυπουργού στην Κίνα, σε μια περίοδο που «βράζει ο τόπος» από τη σύγκρουση με τις ΗΠΑ για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα... Τα ίδια ακριβώς κίνητρα έχει και η άρνηση της Μελόνι να ανανεώσει τη συμφωνία αμυντικής συνεργασίας με το Ισραήλ.

Μόλις πριν από λίγες μέρες Ιταλοί στρατιώτες που συμμετέχουν σε δύναμη του ΟΗΕ στον νότιο Λίβανο τραυματίστηκαν από τον ισραηλινό στρατό. Η Ιταλία είναι από τους μεγαλύτερους Ευρωπαίους εμπορικούς εταίρους του Λιβάνου και μόλις τον περασμένο Γενάρη, η ιταλική ENI μαζί με την «Total Energies» και την «Qatar Energy» υπέγραψαν συμφωνία με την κυβέρνηση του Λιβάνου για την εκμετάλλευση του Block 8, που ενδέχεται να έχει μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου. Θυμίζουμε επίσης ότι η ένταση είχε κλιμακωθεί ξανά τον περασμένο Σεπτέμβρη, όταν η ιταλική κυβέρνηση πρόσφερε στρατιωτική συνοδεία στον ανθρωπιστικό στόλο που έπλεε προς τη Γάζα. Το Ισραήλ από την πλευρά του προσπάθησε να υποβαθμίσει τη μη ανανέωση της συμφωνίας, λέγοντας πως το περιεχόμενό της είναι ούτως ή άλλως ασαφές και περιορισμένο. Με άλλα λόγια, είτε τα χάνουν, είτε τα βρίσκουν μεταξύ τους οι κυβερνήσεις των Ευρωατλαντικών, το κίνητρο δεν είναι τα συμφέροντα των λαών τους, αλλά αυτά του κεφαλαίου, που άλλοτε συγκλίνουν κι άλλοτε αποκλίνουν, φτάνοντας μέχρι και σε ευθεία σύγκρουση. Σε κάθε περίπτωση, οι εξελίξεις είναι αποκαλυπτικές για τις αντιθέσεις που οξύνονται μέσα στην αμερικανοΝΑΤΟική συμμαχία, οδηγώντας σε πρωτόγνωρες καταστάσεις. Τις αντιθέσεις αυτές πρέπει να αξιοποιήσουν οι λαοί σε κάθε χώρα και να δυναμώσουν την πάλη ενάντια στην αστική τάξη, τις κυβερνήσεις και τα κόμματά της, προσπερνώντας τις παγίδες που στήνουν οι διάφορες δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας για να τους δέσουν με άλλα σχοινιά στο άρμα των συμφερόντων, των σχεδιασμών και των ανταγωνισμών του κεφαλαίου.

Επιβράβευση

 

Τώρα που ο Τραμπ συμπεριέλαβε την Ελλάδα στις χώρες που θα «ανταμείψει» για τη στήριξη που προσφέρουν στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής, η κυβέρνηση πρέπει να αισθάνεται ...δικαιωμένη για τη συμμετοχή στο ιμπεριαλιστικό σφαγείο, που μετατρέπει τον ελληνικό λαό σε θύτη εναντίον άλλων λαών και τη χώρα σε μαγνήτη αντιποίνων. Ποια είναι όμως η ανταμοιβή για την Ελλάδα και τις άλλες χώρες (Πολωνία, Ρουμανία, Λιθουανία κ.ά.) που περιλαμβάνονται στη λίστα των «ευνοούμενων» από τις ΗΠΑ; Σύμφωνα με δημοσίευμα της «Wall Street Journal», οι Αμερικανοί θα αυξήσουν τα στρατεύματα που διατηρούν σε αυτές τις χώρες, μετακινώντας δυνάμεις από άλλα ευρωπαϊκά κράτη, που δεν ήταν τόσο πρόθυμα να στηρίξουν την επίθεση εναντίον του Ιράν. Για τιμωρία, μάλιστα, οι ΗΠΑ σκέφτονται να κλείσουν και κάποιες από τις βάσεις τους σε αυτές τις χώρες. Πέρα από το φαιδρό του πράγματος, οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν το βαθύ ρήγμα στο εσωτερικό της ευρωατλαντικής συμμαχίας, όσο αποκλίνουν τα συμφέροντα μεταξύ των κρατών - μελών. Επιβεβαιώνεται επίσης ο βρώμικος ρόλος της ελληνικής κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων στη στήριξη του πολέμου στη Μέση Ανατολή, με βαθιά εμπλοκή, όπως έδειξε και η ενεργοποίηση της πυροβολαρχίας στη Σαουδική Αραβία. Επαληθεύεται, τέλος, ότι ο λαός μόνο τα χειρότερα μπορεί να περιμένει από αυτήν την εμπλοκή: Η «επιβράβευση» είναι μερικές χιλιάδες ακόμα Αμερικανοί στρατιώτες στο έδαφος της χώρας, μεγαλώνοντας ακόμα περισσότερο τους κινδύνους να αποτελέσει στόχο. Να μην τολμήσει η κυβέρνηση να τους «κουβαλήσει» στην Ελλάδα. Το εργατικό - λαϊκό κίνημα θα δώσει την απάντηση που πρέπει.

Κάθε μέσο

Ανήσυχη εμφανίζεται η EE για την εξέλιξη του ιμπεριαλιστικού πολέμου και στέλνει επείγουσες επιστολές στα κράτη - μέλη για την «ενίσχυση των μέτρων ασφαλείας» λόγω «τρομοκρατικών απειλών». Ο Επίτροπος Εσωτερικής Ασφάλειας μοιράζει συμβουλές προετοιμασίας «για όλα τα πιθανά σενάρια» και καλεί τους 27 να συμμορφωθούν με την οδηγία του 2022 περί «προστασίας εθνικών υποδομών» που - όπως είπε - μπορούν να γίνουν εύκολα «στόχοι επιθέσεων». Πρόκειται για μια ακόμα κυνική ομολογία ότι στη δίνη του ιμπεριαλιστικού πολέμου δεν υπάρχει ασφαλές σημείο για τους λαούς πάνω σε ευρωατλαντικό έδαφος και ότι τα πάντα είναι εν δυνάμει στόχοι επιθέσεων, στρατιωτικών και υβριδικών. Παίρνει έτσι απάντηση και ο εφησυχασμός που καλλιεργεί η ελληνική κυβέρνηση, διαρρέοντας ότι η χώρα δεν αποτελεί στόχο επειδή ...δεν εμπλέκεται στον πόλεμο (!) Οσο για την ενίσχυση των μέτρων ασφάλειας, το μόνο βέβαιο είναι ότι στην άκρη του νήματος βρίσκεται ο εχθρός λαός και η καταστολή κάθε αντίθεσης στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την εμπλοκή. Στον διασταλτικό όρο «τρομοκρατία» χωράνε τα πάντα και κυρίως τα μέτρα προληπτικής καταστολής του εργατικού - λαϊκού κινήματος. Στο όνομα της «εθνικής ασφάλειας» είδαμε τα τελευταία χρόνια να εκτοξεύονται οι παρακολουθήσεις και οι υποκλοπές, να γίνεται ακόμα πιο αυστηρή η «αντιτρομοκρατική» νομοθεσία για «αδικήματα» όπως ο αποκλεισμός στρατηγικών υποδομών, που μπορεί να συμβεί και με μια απεργία. Ο λαός πρέπει να βρίσκεται σε διαρκή επιφυλακή. Η αστική τάξη θέλει πάση θυσία τη συμμετοχή του ή έστω την ανοχή του στον πόλεμο που κάνει για τα συμφέροντά της και χρησιμοποιεί κάθε μέσο καταστολής και ενσωμάτωσης για να την αποσπάσει.

Κέρδος

 

Τα μέτρα της κυβέρνησης για πλαφόν στα περιθώρια κέρδους από συγκεκριμένα αγαθά αντιμετωπίζουν τις επιχειρήσεις ως υπόπτους, δήλωσε ο πρόεδρος του ΣΕΒ, ζητώντας ακόμα μεγαλύτερα δώρα για τους επιχειρηματικούς ομίλους. Στο ίδιο μήκος κύματος, ο πρόεδρος της Ενωσης Σούπερ Μάρκετ είπε ότι το πλαφόν δείχνει πως «θεωρούμαστε όλοι ένοχοι ή εκ προοιμίου ένοχοι», ενώ επισήμανε πως τελικά θα λειτουργήσει ...αντίθετα προς τον σκοπό του. Ο δε πρόεδρος του ΙΟΒΕ το 'πε πιο καθαρά, παραπονούμενος ότι «τιμωρείται το κέρδος». Κανείς δεν πιστεύει βέβαια ότι η κυβέρνηση έχει την παραμικρή πρόθεση να κακοκαρδίσει τους επιχειρηματικούς ομίλους. Τρανή απόδειξη είναι τα δήθεν μέτρα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας, που καταλήγουν να επιδοτούν την κερδοφορία των ομίλων. Για τον λαό, τα διάφορα pass έχουν εξανεμιστεί από τις νέες ανατιμήσεις πριν φτάσουν καν στην τσέπη του και το ίδιο ισχύει με τον κατώτατο μισθό. Την ίδια ώρα, το κράτος συνεχίζει να εισπράττει τους τεράστιους έμμεσους φόρους, που είναι αυξημένοι λόγω της πολεμικής ακρίβειας. Μονά - ζυγά κερδίζουν οι όμιλοι και το κράτος τους, που η ακρίβεια γράφει το όνομά τους. Δεν έπεσε από τον ουρανό, αλλά βρίσκεται μέσα στη λειτουργία της καπιταλιστικής αγοράς, σε «ειρήνη» και πόλεμο. Ας μην ανησυχεί λοιπόν ο ΙΟΒΕ ότι τιμωρείται το κέρδος. Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει: Για το κυνήγι του μεγαλύτερου κέρδους, τα μονοπώλια βγάζουν τα όπλα από τα θηκάρια και φορτώνουν τα σπασμένα στον λαό.

Βλέπουν μπροστά

«Διεθνή Σύνοδο» με τη συμμετοχή διαφόρων χωρών και αντικείμενο τις «στρατηγικές καταπολέμησης του αντιφασιστικού κινήματος» σκοπεύει να διοργανώσει η αμερικανική κυβέρνηση το καλοκαίρι. Δημοσίευμα επικαλείται αξιωματούχους του Λευκού Οίκου και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, που χαρακτηρίζουν τέτοιες δράσεις και ομάδες «σοβαρή απειλή για την εθνική ασφάλεια». Ο δε εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ τσουβάλιασε «αναρχικούς, μαρξιστές και βίαιους εξτρεμιστές» για να καταγγείλει την «τρομοκρατική εκστρατεία» που έχουν εξαπολύσει «στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε ολόκληρο τον δυτικό κόσμο εδώ και δεκαετίες, πραγματοποιώντας βομβιστικές επιθέσεις, ξυλοδαρμούς, πυροβολισμούς και ταραχές στην υπηρεσία της ακραίας ατζέντας τους». Κάτω από τους τίτλους «τρομοκρατία» και «απειλή για την εθνική ασφάλεια» χωράνε τα πάντα, με τη διασταλτική ερμηνεία τους, που είναι όπλο καταστολής στα χέρια του κράτους. Στο τέλος του δρόμου βρίσκεται πάντα ο «εχθρός λαός», το οργανωμένο κίνημα και η πολιτική πρωτοπορία του, που είναι η πιο μεγάλη απειλή για το σάπιο σύστημά τους. Εκεί καταλήγει άλλωστε ο πυρήνας της καταστολής τους, όσο οι αντιθέσεις οξύνονται παγκόσμια και μέσα από την ομίχλη της ιμπεριαλιστικής προπαγάνδας προβάλλει ως μοναδική διέξοδος για τους λαούς η σύγκρουση για την ανατροπή του καπιταλισμού που γεννάει πολέμους και εκμετάλλευση. Η έμπειρη αμερικανική αστική τάξη βλέπει μπροστά και πρωτοστατεί σε διεθνείς συνασπισμούς εσωτερικής καταστολής. Το ίδιο μπροστά πρέπει να βλέπουν και οι λαοί, διαμορφώνοντας σήμερα το δικό τους αυτοτελές σχέδιο δράσης που θα ανοίξει τον δρόμο για να πρωταγωνιστήσουν αυτοί στις εξελίξεις.

Πλυντήριο

 

«Ανησύχησαν» πάλι οι Ευρωενωσιακοί με την απόφαση του Ισραήλ να καθιερώσει τη θανατική ποινή για τους Παλαιστίνιους που αντιστέκονται στην κατοχή. Εφτασαν στο σημείο να επικαλεστούν τις «δημοκρατικές αρχές» της περιβόητης Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΕ - Ισραήλ, καλώντας το κατοχικό καθεστώς να τις τηρήσει. Αλήθεια, για ποιες «αρχές» μιλάνε; Μήπως γι' αυτές που ξεπλένουν τη γενοκτονία στη Γάζα, βαφτίζοντας το μακέλεμα «νόμιμη αυτοάμυνα»; 'Η μήπως για τις «αξίες» που συγκάλυπταν την εγκληματική επίθεση των ΗΠΑ - Ισραήλ στο Ιράν πριν ακόμα ξεκινήσει, σπρώχνοντας τους λαούς στο σφαγείο ενός γενικευμένου πολέμου για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών; Η ξεδιαντροπιά τους δεν περιγράφεται. Η αγχόνη της Κνέσετ χαλάει την αισθητική της «δημοκρατικής βιτρίνας», την ώρα που προσφέρουν όπλα και δισεκατομμύρια στο κράτος - δολοφόνο για να μακελεύει μαζικά τους Παλαιστίνιους. Επιβεβαιώνεται ότι για την ιμπεριαλιστική ΕΕ και τα επιτελεία της, οι ισοπεδωμένες πόλεις και τα διαμελισμένα παιδιά είναι μόνο αριθμοί. Οσο και να προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από «αλά καρτ» ευαισθησίες, η ΕΕ είναι «πλυντήριο» των εγκλημάτων του Ισραήλ, γιατί οι «αρχές» της καθορίζονται από τα κέρδη, τις συμμαχίες και τους ανταγωνισμούς των μονοπωλίων. Απέναντι σε αυτό το διαρκές έγκλημα, οι λαοί δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από τους προστάτες των δημίων. Η μόνη πραγματική διέξοδος βρίσκεται στην οργάνωση της πάλης κατά των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών και στην αταλάντευτη αλληλεγγύη στον λαό της Παλαιστίνης.

Τρόπος ύπαρξης

 

Το εργοστάσιο της «Volkswagen» στο Οσναμπρουκ σχεδιάζεται να κλείσει τον επόμενο χρόνο, στο πλαίσιο περικοπών από το γερμανικό μονοπώλιο. Ο σκληρός ανταγωνισμός με την Κίνα ειδικά στην ηλεκτροκίνηση έχει βάλει σε μεγάλους μπελάδες την κραταιά γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία, με πρωτοφανείς συνέπειες, όπως το κλείσιμο εργοστασίων. Οι μεγαλομέτοχοι όμως και το κράτος τους δεν χολοσκάνε ιδιαίτερα για τις απώλειες δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας. Εχουν τη λύση στο τσεπάκι: Η «Volkswagen» βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με την ισραηλινή «Rafael Advanced Defence Systems», με στόχο να μετατρέψουν το εργοστάσιο του Οσναμπρουκ σε γραμμή παραγωγής εξαρτημάτων για το σύστημα αεροπορικής άμυνας «Iron Dome»! Εκτιμούν μάλιστα ότι τα κεφάλαια που απαιτεί αυτή η μετατροπή είναι ελάχιστα και πετούν το μπαλάκι στους εργαζόμενους για το αν θα συνεχίσουν να δουλεύουν στο νέο αντικείμενο. «Ο στόχος είναι να σωθούν όλοι, ίσως ακόμη και να αναπτυχθεί η επιχείρηση», μεταδίδει η κυρίαρχη προπαγάνδα, με διπλό στόχο: Από τη μια να παρουσιάσει τη «διάσωση» του εργοστασίου ως κοινή υπόθεση εργαζομένων και κεφαλαίου και από την άλλη να τους στρατεύσει εκβιαστικά στους σκοπούς της νέας παραγωγής, που είναι η κατασκευή πολεμικού υλικού για τα εγκλήματα των ιμπεριαλιστών. Αλλη μια απόδειξη ότι ο πόλεμος είναι «τρόπος ύπαρξης» για το κεφάλαιο, που τώρα ντύνει την οικονομία στο χακί.

Ραγδαία

 

Από τις αστειότητες του εφησυχασμού και τα «δεν κινδυνεύουμε γιατί η Σούδα είναι εκτός βεληνεκούς», η κυβέρνηση μέσα σε λίγα 24ωρα έχει πάει στο «κινδυνεύει όλη η Ευρώπη και πρέπει να υπάρχει μια αυτόματη ρήτρα» παραπέρα εμπλοκής της στον πόλεμο. Από τα «το Ισραήλ κάνει τη βρώμικη δουλειά για όλους μας», μέσα σε λίγα 24ωρα έχουμε πάει στις εκκλήσεις του σφαγέα Νετανιάχου ότι «δεν μπορούμε μόνοι μας και χρειάζεται να συμμετέχουν και τα κράτη της Ευρώπης», με ό,τι αυτό σηματοδοτεί για τη «στρατηγική σύμμαχο» Ελλάδα. Από το «να περιμένουμε να δούμε τις συνέπειες του πολέμου» έχουμε πάει σε λίγες ώρες στα «πολεμάμε για να καταπολεμήσουμε την ακρίβεια» και τα «είμαστε η πρώτη ναυτιλιακή δύναμη και δεν μπορούμε να λείπουμε» από στρατιωτικές αποστολές στην περιοχή του Κόλπου. Με δυο λόγια, η εξέλιξη του πολέμου τρέχει με χίλια και μαζί η βαθύτερη συμμετοχή στον πόλεμο που ξετυλίγεται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς, με την αστική τάξη να «παίζει τη ζαριά της» για την αναβάθμιση των συμφερόντων της. Το ίδιο γρήγορα χρειάζεται να απλώσει σε κάθε τόπο δουλειάς και γειτονιά η οργάνωση της πάλης ενάντια στην εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο, για να γυρίσουν τα στρατεύματα που βρίσκονται εκτός συνόρων, να ξεκουμπιστούν οι αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις. Αυτό το μήνυμα του ξεσηκωμού εκπέμπουν οι απεργίες και τα μεγάλα συλλαλητήρια που έγιναν τις προηγούμενες μέρες, αλλά κι αυτά που ετοιμάζονται, απ' τα οποία δεν πρέπει να λείψει κανείς!

Στολή παραλλαγής

 

Η αμερικανική «Lockheed Martin» επικύρωσε τη συνεργασία με το ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος», για να παράξουν από κοινού «καινοτόμες τεχνολογίες διπλής χρήσης». Η «Lockheed» είναι ο μεγαλύτερος εργολάβος παγκοσμίως στην καινοτομία του θανάτου και συνεργάζεται με τον «Δημόκριτο» στο πρόγραμμα «Proof of Concept». Κυνικά ομολογούν πως η συνεργασία τους έχει στόχο να ενισχύσει μελλοντική συμμετοχή ερευνητών «σε μεγάλες ευρωπαϊκές και διατλαντικές πρωτοβουλίες», όπως είναι το European Innovation Council (EIC) στο πλαίσιο του Horizon Europe, αλλά και το πρόγραμμα DIANA που υποστηρίζει την ανάπτυξη ενός παγκόσμιου δικτύου ερευνητικών υποδομών στην υπηρεσία της πολεμικής βιομηχανίας, με την εμπλοκή πανεπιστημίων και ερευνητικών κέντρων. Μέσα στη φωτιά του ιμπεριαλιστικού πολέμου και ενώ τα στρατόπεδα αναδιατάσσονται και προετοιμάζονται για το επόμενο βήμα κλιμάκωσης, κυβέρνηση και διοικήσεις σε πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα παρουσιάζουν ως κανονικότητα τις συμπράξεις με τα μονοπώλια του θανάτου, με τον φερετζέ μάλιστα της «διπλής χρήσης» των αποτελεσμάτων της έρευνας. Αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα είναι να υποτάσσεται ολοένα και περισσότερο η έρευνα στις ανάγκες των μονοπωλίων και στους ανταγωνισμούς τους, με τη βούλα της κυβέρνησης και όσων διοικούν τα ερευνητικά κέντρα, πέρα από κάθε επιστημονική ηθική και δεοντολογία, ακόμα και με τα δικά τους μέτρα και σταθμά. Για όλους αυτούς, βέβαια, όλα έχουν μια συνέχεια... Την κερδοφορία των μονοπωλίων υπηρετούσε η έρευνα σε καιρό ιμπεριαλιστικής ειρήνης, τις ίδιες «αξίες» υπερασπίζεται και τώρα που η έρευνα φοράει στολή παραλλαγής.

Υπηρεσίες

Και τι δεν είπε ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στον Επισιτισμό - Τουρισμό (ΠΑΣΚΕ) για να δικαιολογήσει το καθήλωμα των μισθών στον κλάδο της Εστίασης, που φέρει τόσο τη δική του υπογραφή όσο και αυτήν του ελεγχόμενου για υπεξαίρεση προέδρου της ΓΣΕΕ. Λίγο - πολύ οι εργαζόμενοι του κλάδου θα πρέπει να τους πουν και ευχαριστώ επειδή ο εισαγωγικός μισθός για την περίοδο 2026 - 2028 θα είναι ο νέος κατώτατος μισθός που θα τεθεί σε ισχύ από 1η Απρίλη φέτος! Το πήγε μάλιστα και ένα βήμα παραπέρα, λέγοντας πως ήταν αυτές οι δυνάμεις (ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ) στην Ομοσπονδία που έδωσαν ...μάχες μέσα στα μνημόνια και υπέγραφαν Συλλογικές Συμβάσεις «κόντρα σε φωνές διαμαρτυρίας που κρατάνε απλά μια ντουντούκα». Τι ακριβώς έκαναν όμως την περίοδο της κρίσης οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού; Εβαλαν φαρδιά - πλατιά την υπογραφή στους στην εξαθλίωση των εργαζομένων του κλάδου με μισθούς 500 ευρώ καθαρά, φορτώνοντας μαζί με την εργοδοσία και τις κυβερνήσεις τα σπασμένα της κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων. Την ίδια «δουλειά» κάνουν και τώρα, σε περίοδο ανάπτυξης της οικονομίας και μεγάλης κερδοφορίας του κλάδου, με την τρίτη κατά σειρά Σύμβαση στο ύψος του κατώτατου μισθού. Πολύτιμες οι υπηρεσίες τους λοιπόν στους μονοπωλιακούς ομίλους... Κι αυτό σίγουρα δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς.

Αντιθέσεις...

 

Ο Τραμπ απειλεί με αποχώρηση απ' το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ κουνάνε το δάχτυλο στην ΕΕ, που λέει πως δεν μπορεί να συμμετάσχει σε έναν «απροετοίμαστο πόλεμο» των Τραμπ και Ισραήλ - παζαρεύοντας επί της ουσίας τα ανταλλάγματα για την εμπλοκή στα Στενά του Ορμούζ. Τα αστικά επιτελεία λένε ότι τα κράτη - μέλη της ΕΕ «αντιμετωπίζουν την κρίση στην Ενέργεια κατά μόνας» και ότι δεν μπορεί να βρεθεί κοινή συνισταμένη, ενόψει και της σημερινής Συνόδου Κορυφής για το θέμα, που «πέφτουν κορμιά». Η παραπέρα ενοποίηση των ηλεκτρικών δικτύων, οι ενεργειακοί διάδρομοι, η τροφοδοσία από τη Ρωσία, το εμπόριο ρύπων, το κόστος της «ενεργοβόρας βιομηχανίας» και τα «ουρανοκατέβατα» κέρδη εφοπλιστών, διυλιστηρίων και λοιπών, αποτελούν το καθένα και ένα «σημείο τριβής» για τους ανταγωνισμούς όλων εναντίον όλων. Αλλά και στο εσωτερικό των ΗΠΑ η ενδοαστική αντιπαράθεση καλά κρατεί, αν κρίνει κανείς από την επιστολή παραίτησης του επικεφαλής του Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας με διάφορες καταγγελίες για δήθεν «παγίδευση των ΗΠΑ» από το Ισραήλ κ.ά.

Δίλημμα

Ο πόλεμος είναι «ευκαιρία» για το μεγάλο κεφάλαιο κι αυτό το ξέρουν και οι πέτρες. Δεν είναι μόνο οι εφοπλιστές με τα τεράστια ναύλα. Ούτε μόνο οι ενεργειακοί όμιλοι με την αύξηση των τιμών, ή οι πολεμικές βιομηχανίες που δουλεύουν τριπλοβάρδιες και καταβροχθίζουν ευρωπαϊκό και κρατικό χρήμα. Δίπλα σ' αυτούς τρέχουν τα σάλια και των τραπεζών, που ποντάρουν σε μελλοντικές αυξήσεις των επιτοκίων, ως αντίβαρο στην εκτίναξη του «πολεμικού» πληθωρισμού. Σύμφωνα με αναλύσεις που θεωρούν πιθανό ένα τέτοιο ενδεχόμενο, είτε τώρα, είτε στο κοντινό μέλλον, μία αύξηση 50 μονάδων βάσης στα επιτόκια θα ισοδυναμούσε με αύξηση περίπου 3% στα προ φόρων κέρδη των τραπεζών. Από τους ελληνικούς τραπεζικούς ομίλους, η Alpha Bank εκτιμάται πως θα είχε άνοδο κερδών κατά περίπου 2,5%, η Εθνική Τράπεζα κατά 4,3%, η Eurobank κατά 4,4% και η Τράπεζα Πειραιώς κατά 5,8%. Δεν είναι κυνισμός, αλλά η κανονικότητα του καπιταλιστικού συστήματος, που σε ιμπεριαλιστική ειρήνη και πόλεμο φέρνει στο προσκήνιο το πραγματικό δίλημμα: Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας...

Ειδήσεις...του καφενέ

 

Ενας γνωστός από το χωριό είπε πως ο πατέρας Χομενεΐ δεν ήθελε για διάδοχο τον γιο του που εκλέχτηκε, επειδή δεν ήταν τόσο έξυπνος και ικανός, και επειδή «είχε ζητήματα με την προσωπική του ζωή». Ενας άλλος χωριανός είπε πως μετά την εξόντωση της ιρανικής ηγεσίας ο καθένας κάνει ό,τι θέλει στο Ιράν, δεν υπάρχει στρατηγική και ενιαίο κέντρο διοίκησης, και αυτό βυθίζει την περιοχή στο χάος και στον πόλεμο. Ενας τρίτος, γνωστός του γνωστού, είπε ότι οι Ιρανοί έχουν ξεμείνει από πυραύλους, ότι οι επιθέσεις σε ΗΠΑ - Ισραήλ και στους συμμάχους τους στην περιοχή καταρρέουν, και ότι είναι θέμα χρόνου η στρατιωτική νίκη τους. Σε γενικές γραμμές αυτή είναι η ειδησεογραφία της κρατικής ΕΡΤ που αναμασούν όλοι μαζί: Από τους δημοσιογράφους των εκπομπών και τους ανταποκριτές στο Ισραήλ, μέχρι τους βαθυστόχαστους αναλυτές ...του χωριού, που παρελαύνουν κατά ριπάς από το ραδιομέγαρο.

Την ίδια ώρα που τα λένε αυτά, τα διεθνή ρεπορτάζ μεταδίδουν ότι την Κυριακή ακούστηκαν οι περισσότεροι συναγερμοί στο Τελ Αβίβ λόγω πυραυλικών επιθέσεων από την αρχή του πολέμου. Οτι χτυπήθηκε μία από τις μεγαλύτερες βάσεις των Αμερικανών στη Βαγδάτη. Οτι τα ΗΑΕ προσπαθούν απελπισμένα να πετάξουν τον μουτζούρη από πάνω τους για την αμερικανική επίθεση στο νησί Χαργκ, για να μη δεχτούν νέο κύμα αντιποίνων από το Ιράν. Και ότι στις ΗΠΑ μεγαλώνει η ενδοαστική διαμάχη για την εξέλιξη του πολέμου, που δεν δείχνει να πηγαίνει και τόσο καλά για τους Αμερικανούς. Η πολεμική προπαγάνδα της ευρωατλαντικής ΕΡΤ θυμίζει όλο και περισσότερο αναλύσεις του καφενέ. Δικαιολογημένα, θα σκεφτεί κανείς... Πέρα από το να δικαιώσουν τους ΝΑΤΟικούς σύμμαχους ΗΠΑ - Ισραήλ για τη βρώμικη ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Ιράν, προσπαθούν να νομιμοποιήσουν και την επικίνδυνη εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο. Δεν την λες και εύκολη αποστολή, με τέτοιες εξελίξεις στο πεδίο...