Και μετά τις βάσεις;

11-10-2018

Ούτε στην περίοδο του ελληνικού Εμφυλίου πολέμου, ούτε στην περίοδο του Ψυχρού πολέμου, συναντούμε ανάπτυξη αμερικανικών στρατιωτικών μονάδων στο έδαφος της χώρας μας. Αυτό συμβαίνει για πρώτη φορά. Είδατε τι μπορεί να κάνει –άμα επιλέξει τον δρόμο της υποταγής- η «αριστερά»; 
   

 

Γιώργος Μαργαρίτης

 

Οι συμπτώσεις πολλαπλασιάζονται σε βαθμό που παύουν να είναι συμπτώσεις. Μέσα σε πολύ λίγα εικοσιτετράωρα, μέσα από επίσημες ανακοινώσεις ή «διαρροές» προδιαγράφηκε μια ολότελα νέα κατάσταση στις ελληνο-αμερικανικές σχέσεις: στον στρατιωτικό τομέα εννοείται.

Ο υπουργός άμυνας δήλωσε από τις μακρινές ΗΠΑ όπου βρίσκεται ότι ήδη στη διάθεση των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ έχουν τεθεί στρατιωτικές βάσεις στη Σούδα, στο Βόλο, τη Λάρισα και την Αλεξανδρούπολη. Οι δηλώσεις αυτές επιβεβαίωσαν την ήδη διαπιστωμένη άτυπα ισχυρή παρουσία των ΗΠΑ στις βάσεις αυτές που αποτελούν συνάμα και τις μεγαλύτερες βάσεις – ορμητήρια της ελληνικής πολεμικής αεροπορίας. Η Νέα Αγχίαλος του Βόλου είναι ίσως το πλέον σημαντικό των αεροδρομίων της Π.Α. με βάση τον αριθμό των αεροσκαφών που σταθμεύουν εκεί.

11η Σεπτέμβρη: Αμερικάνικος ιμπεριαλισμός, ο μεγαλύτερος τρομοκράτης των λαών

Αφιερώματα επί αφιερωμάτων λαμβάνουν χώρα απότα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης στην Ελλάδα και τον κόσμο κάθε χρόνο στις 11 Σεπτέμβρη. Με βαρύγδουπους τίτλους αναφέρονται στην «κόλαση της τρομοκρατίας», στη «μέρα που άλλαξε τον κόσμο», στην «επίθεση που πάγωσε την ανθρωπότητα», συνοδεύοντας τους με τις γνωστές εντυπωσιακές εικόνες από τους δίδυμους πύργους στο Μανχάταν.

Έχουν περάσει 17 χρόνια από το δολοφονικό χτύπημα στην καρδιά των ΗΠΑ και κανένα κρίσιμο ερώτημα δεν έχει απαντηθεί: 

• Ποιοι πραγματικά σχεδίασαν και εκτέλεσαν το τρομοκρατικό χτύπημα; 
• Γιατί οι πανταχού παρούσες μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ δεν απέτρεψαν την επίθεση; 
• Γιατί ο «εγκέφαλος» του χτυπήματος- σύμφωνα με τις αμερικανικές κυβερνήσεις- Οσάμα Μπιν Λάντεν (ο οποίος, παρεπιπτόντως, δικό τους δημιούργημα υπήρξε) παρέμενε ασύλληπτος επί δέκα χρόνια;

Ενδεχομένως να μην λάβουμε ποτέ απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα.

Μπασέμ Ταμίμι: “Ο καπιταλισμός θέλει να είμαστε ευχαριστημένοι βάζοντας τον τραυματισμένο Παλαιστίνιο σε καροτσάκι.”

Κατιούσα

Ενώ ακόμα η Αχέντ Ταμίμι και η μητέρα της κρατούνταν στις ισραηλινές φυλακές απ’ όπου απελευθερώθηκαν την περασμένη φυλακή, ο πατέρας της οικογένειας Μπασέμ Ταμίμι παραχώρησε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνέντευξη στη γερμανική εφημερίδα “Junge Welt”, την οποία μεταφράσαμε και αναδημοσιεύουμε. Πολύ σημαντικές ήταν οι επικρίσεις τους για την “κατεστημένη”, φιλανθρωπικού τύπου αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό λαό, απορρίπτοντας τη θυματοποίηση και προβάλλοντας την ανάγκη να αντιμετωπιστούν οι συμπατριώτες του ως αγωνιστές για την ανεξαρτησία και την ελευθερία τους. Υποδεικνύει τον πραγματικό ένοχο, που δεν είναι γενικά το Ισραήλ, αλλά η λειτουργία του ως αιχμή του δόρατος του ιμπεριαλισμού στην περιοχή κι ως κατοχική δύναμη στην Παλαιστίνη. Αναφέρεται στα μαρτύρια της οικογένειας Ταμίμι που εκτείνονται σε γενιές ολόκληρες, στο πώς βίωσε τη φυλάκιση της κόρης και της συζύγου του, ενώ κλείνει με την πεποίθηση ότι Εβραίοι και Παλαιστίνιοι μπορούν να συνυπάρξουν στο ίδιο κράτος υπό προϋποθέσεις.

ΚΚ Τουρκίας: Να πετάξουμε τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό έξω απ’ τη χώρα μας!

ΚΚ Τουρκίας: Να πετάξουμε τοναμερικανικό ιμπεριαλισμό έξω απ’ τη χώρα μας!

Από atexnos

Ανακοίνωση εξέδωσε το Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας (TKP) με αφορμή την όξυνση της αντιπαράθεσης μεταξύ Ουάσινγκτον και Άγκυρας, την πρόθεση της κυβέρνησης Τραμπ να επιβάλλει αυστηρές κυρώσεις στην Τουρκία και τις απειλές του Ερντογάν για αντίποινα ενάντια στις ΗΠΑ. 

«Πρέπει να πετάξουμε τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό έξω απ΄τη χώρα μας, μαζί με τις βάσεις του, τους στρατιώτες και τους συνεργάτες του» αναφέρει η ανακοίνωση του ΤΚΡ και συνεχίζει: «Τα μεγάλα αφεντικά που είναι οι πραγματικοί κυρίαρχοι στην Τουρκία έχουν βαθιές σχέσεις με τις ΗΠΑ και τις άλλες δυτικές ιμπεριαλιστικές χώρες. Η στρατιωτική, οικονομική και πολιτική δομή της Τουρκίας φτιάχτηκε πάνω σε αυτές τις σχέσεις». 

Μια αποκαλυπτική έκθεση για «τα μελλοντικά καθήκοντα» της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας

Συντάχθηκε από ένα ισχυρό «think tank» και προτείνεται ως κείμενο για συζήτηση ενόψει της επικείμενης Συνόδου, τον Ιούλη στις Βρυξέλλες

«Φωτιά» έχουν πάρει τα πολιτικά και στρατιωτικά επιτελεία, καθ' οδόν προς τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, στις αρχές Ιούλη στις Βρυξέλλες, με κάθε λογής παράγοντες να καταστρώνουν σχέδια και να καταθέτουν προτάσεις - πολλές εκ των οποίων δρομολογούνται ήδη προς υλοποίηση - στην εντατικοποίηση της στρατιωτικής προπαρασκευής όλων των ιμπεριαλιστικών κέντρων.

 Ολα στη γενικευμένη κόντρα για τον έλεγχο αγορών, πλουτοπαραγωγικών πηγών και διαύλων, με ό,τι κινδύνους συνεπάγονται αυτές οι εξελίξεις για τους λαούς, ανάμεσά τους και τον ελληνικό, εφόσον η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ αναλαμβάνει ολοένα και πιο επικίνδυνους ρόλους στην πραγματοποίηση των ευρωατλαντικών σχεδιασμών.

Ενδεικτικά, όσων βάζουν στο χαρτί και προχωρούν στην πράξη, είναι όσα προτάσσει το περιλάλητο think tank «Globsec», με έδρα την Μπρατισλάβα (βλέπε ένθετο).

Το «Globsec» ξεκίνησε μια μελέτη μετά τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στη Βαρσοβία το 2016 και τις αποφάσεις που πάρθηκαν εκεί, με άξονα την προσαρμογή της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας σε ένα «διαφορετικό στρατηγικό περιβάλλον», με αναδυόμενες νέες «προκλήσεις» και παλαιές γνώριμες (βλ. Ρωσία) να επιστρέφουν, όπως υποστηρίζει.

Αλεξανδρούπολη: Λιμάνι των λαών και όχι ορμητήριο των ιμπεριαλιστών − Αποφασιστικό μήνυμα του ΚΚΕ στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ (VIDEO - ΦΩΤΟ)

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ

Αποφασιστική απάντηση από το ΚΚΕ ενάντια στη μετατροπή του λιμανιού σε ΝΑΤΟικό ορμητήριο

Δυναμική και αποφασιστική απάντηση ενάντια στη μετατροπή της Αλεξανδρούπολης σε ΝΑΤΟικό ορμητήριο έδωσε το απόγευμα της Τρίτης το ΚΚΕ.
Στο αεροδρόμιο «Δημόκριτος» της πόλης προσγειώθηκαν ΝΑΤΟικά ελικόπτερα, τα οποία αφού αποσυναρμολογηθούν, θα φορτωθούν σε πλοία και μέσω του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης θα μεταφερθούν, σύμφωνα με πληροφορίες, στην Ισπανία.

72 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΡΙΨΗ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΒΟΜΒΑΣ ΣΕ ΧΙΡΟΣΙΜΑ - ΝΑΓΚΑΣΑΚΙ

Σήμερα στις 8 μ.μ. η συγκέντρωση της ΕΕΔΥΕ στην Ακρόπολη

Θα ακολουθήσει πορεία στο κέντρο της Αθήνας. Συγκέντρωση και στη Θεσσαλονίκη, στις 7 μ.μ. στο Αγαλμα Βενιζέλου

Σήμερα Τρίτη, στις 8 μ.μ., στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης, πραγματοποιείται η αντιιμπεριαλιστική συγκέντρωση της ΕΕΔΥΕ, στα 72 χρόνια από το ιμπεριαλιστικό έγκλημα των ΗΠΑ, με τη ρίψη ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι. Η ΕΕΔΥΕ καλεί σε μαζική συμμετοχή τους εργαζόμενους, τους νέους, για να τιμηθούν τα θύματα της ιμπεριαλιστικής θηριωδίας, αλλά και για να δυναμώσει η πάλη για:

• Απεμπλοκή της Ελλάδας από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους.
• Καμία αλλαγή συνόρων και των συνθηκών που τα καθορίζουν.
• Να κλείσουν η βάση της Σούδας και όλες οι ευρωατλαντικές βάσεις και τα στρατηγεία που υπάρχουν στην Ελλάδα.
• Να επιστρέψουν όλες οι στρατιωτικές αποστολές εκτός συνόρων, όπου συμμετέχουν σε επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.
• Να καταργηθούν ΟΛΑ τα πυρηνικά όπλα και να απαγορευτούν οι πυρηνικές δοκιμές.

Χάρι Τρούμαν: Ένας εγκληματίας πολέμου στο κέντρο της Αθήνας

 

Χάρι Τρούμαν: Ένας εγκληματίας πολέμου στο κέντρο της Αθήνας

 

Από atexnos3 στο Αυγ 5, 2017 Ιστορία

Γράφει ο Νίκος Μόττας //

«Εχρησιμοποιήσαμεν την ατομικήν βόμβαν διά να συντομεύσωμεν τον πόλεμον… Θα τη χρησιμοιήσωμεν και πάλιν. Μόνο η συνθηκολόγησις της Ιαπωνίας θα μας σταματήση. Τους ώμους μας βαραίνει τεραστία ευθύνη. Ευχαριστούμεν τον θεόν, διότι είμεθα εμείς, και όχι ο εχθρός, που τη φέρομεν. Και παρακαλούμεν τον θεόν, να μας φωτίση εις τη χρήσιν του οργάνου αυτού συμφώνως προς τας βουλήσεις του». Με αυτά τα κυνικά λόγια έκλεινε το ραδιοφωνικό του μήνυμα προς τον αμερικανικό λαό στις 9 Αυγούστου 1945, ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν. Λίγες ώρες πριν, με δική του εντολή, ολοκληρώνονταν το πλέον ειδεχθές μαζικό έγκλημα του 20ου αιώνα: το Ναγκασάκι είχε μετατραπεί σε στάχτη και ερείπια από τη ρίψη της ατομικής βόμβας πλουτωνίου ενώ, τρεις μόλις μέρες πριν, στις 6 Αυγούστου, η βόμβα τύπου ουρανίου-235 είχε κυριολεκτικά ισοπεδώσει την πόλη της Χιροσίμα. 

Από τη Χιροσίμα στη Σούδα

Γιώργος Μαργαρίτης

Η ομιλία στη χτεσινή εκδήλωση που διοργάνωσε η Επιτροπή Ειρήνης Χανίων,  με αφορμή τα 72 χρόνια από την πυρηνική επίθεση σε Χιροσίμα και Ναγκασάκι.

Σήμερα είναι 4 Αυγούστου. Είναι μια επετειακή ημερομηνία. Σαν σήμερα στα 1936 ο Ιωάννης Μεταξάς, παλαιός συντηρητικός πολιτικός και εκλεκτός της βασιλικής αυλής έγινε δικτάτορας, με την εντολή του βασιλιά Γεωργίου του Β’ και την έγκριση των δύο ισχυρών αστικών κομμάτων της τότε ελληνικής Βουλής, των Λαϊκών και των Φιλελεύθερων. Ο δικτάτορας διακήρυξε αμέσως ότι ανέλαβε τις έκτακτες εξουσίες για να διατηρήσει την ειρήνη στη χώρα, για να μη γίνει η Ελλάδα δεύτερη Ισπανία. Λίγες ημέρες νωρίτερα στην Ισπανία οι στρατηγοί είχαν προχωρήσει σε πραξικόπημα ενάντια στην κυβέρνηση του Λαϊκού Μετώπου και, με τη άμεση βοήθεια της ναζιστικής Γερμανίας, της φασιστικής Ιταλίας αλλά και των ισχυρών μονοπωλιακών ομίλων της εποχής (αμερικανικών κυρίως), ξεκινούσαν το αιματοκύλισμα του ισπανικού λαού.  

Το …”ευγενικό πήδημα”

ΦΑΚΟΣ ΕΡΥΘΡΑΣ ΕΠΑΦΗΣ: Η Σούδα θα στηρίξει το Νατοϊκό Πήδημα στη Ρουμανία. Οπότε υπόσχομαι αναλυτικό ρεπορτάζ για την απάντηση που θα λάβουμε ως κοινοβουλευτική ομάδα του ΚΚΕ στην ερώτηση που καταθέσαμε για την απεμπλοκή της χώρας μας από ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και πολέμους.

 

 

Λιάνα Κανέλλη

 

Θα μπλέξω με τον τίτλο. Είναι όμως ακριβέστερος σ’ ό,τι αφορά την εθνική κυριαρχία από την επίσημη προγραμματισμένη νατοϊκή άσκηση δράκουλα που θα ξεχυθεί στα ρουμάνικα εδάφη ως ευγενικό άλμα (NOBLE JUMB 2017). Άγγλοι, Γερμανοί, Νορβηγοί και Πολωνοί, Ισπανοί και Αλβανοί και Κατωχωρίτες στρατιώτες με συντονισμό σιτσιλιάνικο, θα πλημμυρίσουν με σιγουριά κι ελπίδα την ηρωική Αλεξανδρούπολη μέρες τετάρτου μνημονίου. Δεν είναι Πήδημα. Είναι τιμή να γίνεται η χώρα προθάλαμος πολεμικού εργαστηρίου ώστε να αξιολογηθεί το προσωπικό, ο εξοπλισμός κι η υπηρεσιακή δυνατότητα τεσσάρων χιλιάδων στρατιωτών και των επιτελείων τους.

NATO: Τα πλάνα για κυριαρχία στις θαλάσσιες ζώνες στρατηγικής σημασίας

Οι αποφάσεις για Μεσόγειο - Μαύρη Θάλασσα, οι «πλάτες» που βάζουν οι αστικές τάξεις Ελλάδας - Τουρκίας, οι κόντρες σε άλλα μέτωπα για τον έλεγχο πλουτοπαραγωγικών πηγών και διαύλων

Ο διοικητής της MarCom, αντιναύραχος Clive Johnstone, στο βήμα της 64ης Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του ΝΑΤΟ στην Κωνσταντινούπολη

Η αναβάθμιση της νότιας πτέρυγας του ΝΑΤΟ, με αναδιάρθρωση της δομής του που ελέγχει τη Μεσόγειο και εντατικοποίηση επιχειρήσεων και ασκήσεων της λυκοσυμμαχίας στην επίμαχη ζώνη, αναμένεται να είναι ένα από τα ζητήματα που θα απασχολήσουν τη σύνοδο των υπουργών Αμυνας του ΝΑΤΟ το Φλεβάρη. Παράλληλα, το θέμα συνδέεται άμεσα και με τη συνέχιση της παρουσίας στο Αιγαίο της ΝΑΤΟικής αρμάδας, SNMG2, η οποία επισήμως κατέπλευσε στο Αιγαίο με πρόσχημα το Προσφυγικό και στην πράξη ελέγχει τον πλου ρωσικών πολεμικών πλοίων προς Συρία, θέμα που επίσης αναμένεται να εξεταστεί στην εν λόγω σύνοδο.

 Πρόκειται για επικίνδυνους σχεδιασμούς, στους οποίους συμμετέχει μέχρι τα μπούνια η ελληνική κυβέρνηση για λογαριασμό του κεφαλαίου και που παίρνουν ακόμα πιο απειλητικές διαστάσεις, αν τα εξετάσει κανείς υπό το πρίσμα των συνολικότερων στόχων του ΝΑΤΟ για «κυριαρχία στη θάλασσα».

Ενδεικτικά για τα πλάνα αυτά είναι τα όσα είπε, στις 21/11, στην 64η Κοινοβουλευτική Συνέλευση της λυκοσυμμαχίας, στην Κωνσταντινούπολη, ο διοικητής της Ναυτικής Διοίκησης του ΝΑΤΟ (MarCom), Βρετανός αντιναύαρχος Clive Johnstone, μπροστά στον γγ του ΝΑΤΟ, άλλα στελέχη της λυκοσυμμαχίας και βουλευτές κρατών - μελών της, σε ομιλία με θέμα «Ο ρόλος των Συμμαχικών Ναυτικών Δυνάμεων και της Συμμαχικής Ναυτικής Διοίκησης».

«Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ, ΙΔΙΑΙΤΕΡΟ ΣΤΑΔΙΟ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ»

Κι ενώ τα εγχώρια ΜΜΕ αναλώνουν το χρόνο τους αναπαράγοντας τις κοκορομαχίες μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης πότε για το επίδομα στους χαμηλοσυνταξιούχους, πότε για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης, στη γειτονιά μας οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί συνεχίζουν τις πολεμικές συγκρούσεις που μπορεί να μας καταβροχθίσουν όλους. Στη Συρία φαίνεται πως το Χαλέπι που ελέγχει ο συριακός στρατός του Ασσαντ αλλάζει τις ισορροπίες στον πόλεμο, οι διαπραγματεύσεις για λύση στο Κυπριακό συνεχίζονται, με τον τουρκοκύπριο διαπραγματευτή να υποστηρίζει πως όλα τα θέματα στις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό έχουν ξεκαθαρίσει, εκτός εκείνων της ασφάλειας και των εγγυήσεων, στην Τουρκία ο Ερντογάν χτίζει τη δικτατορία του ενώ οι  τρομοκρατικές επιθέσεις δεν σταματούν.

 

Εν ολίγοις, τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα, τόσο  της αυτοκρατορίας των ΗΠΑ συνεπικουρούμενη από την ΕΕ ή και σ' ανταγωνισμό όταν δεν συμπίπτουν τα συμφέροντά τους όσο και λοιπών ιμπεριαλιστών μικρών και μεγάλων,  καταβροχθίζουν λαούς είτε μέσα από οικονομική κρίση που τους εξαθλιώνει είτε ακόμα και με  σημαίες ψεύτικων επαναστάσεων που σκορπούν το θάνατο -στην περιήγηση στο διαδίκτυο πέφτεις σε δημοσίευμα που μιλά για μυστικά έγγραφα σταλμένα από την πρεσβεία των ΗΠΑ στο Κάιρο στην Ουάσιγκτον όπου αποκαλύπτεται η έκταση της αμερικανικής υποστήριξης για τους διαδηλωτές πίσω από την εξέγερση στην Αίγυπτο. Η καταστροφή των λαών και η λεηλασία των περιουσιών των χωρών τους εξελίσσεται προς το παρόν σε μια κερδοφόρα επιχείρηση για τους ιμπεριαλιστές.

 

Και γι’ αυτό δεν μπορούμε να ξεχνάμε τι είναι ο ιμπεριαλισμός.

Τόμας Σανκάρα – Μπουρκίνα Φάσο: παράδειγμα της παλιάς “καλής Ευρώπης των αρχών και αξιών”

Για τους αριστερούς λιβανιστές του Ιμπεριαλισμού, η παλιά Ευρώπη, η Ευρώπη της δεκαετίας του 70 και του 80′ είχε ένα προοδευτικό δρόμο, σε αντίθεση με τώρα που τον έχασε και έπεσε στην λακκούβα του νεοφιλελευθερισμού. Διότι για δαύτους, πρόκειται περί λάθους όχι περί μιας ενιαίας συγκεκριμένης πολιτκής γραμμής η οποία αναπτύχθηκε στην μορφή που έχει σήμερα.


Μας λείπει ένας Μιτεράν ρε παιδί μου σήμερα στην Ευρωπαική Ένωση, θα ακούσετε πολλούς τέτοιους να λένε. Αυτός ο μεγάλος ηγέτης λιβανίζεται από σοσιαλδημοκράτες πάσας κοπής (και όχι μόνον). Στο πρόσωπό του η αριστερά της Ευρώπης έβλεπε μια Ευρώπη των αξιών και των αρχών, της Ευρώπης που βλέπει η δεξιά για παράδειγμα με ηγέτιδα την Μέρκελ σήμερα. Για τους αριστερούς δημοκράτες, ο Μιτεράν αντιπροσωπεύει μια νοσταλγική, χαμένη, αίγλη ενός δυνητικού μέλλοντος που χάθηκε στην μπόρα (διότι ήρθε και η κρίση από το πουθενά βρε αδερφέ).


Ποιές ήταν όμως αυτές οι πολιτικές του μεγάλου σοσιαλιστή ηγέτη που στηρίζονταν μάλιστα σε αρχές και αξίες; Ας πάρουμε ένα παράδειγμα μιας πρώην αποικίας (το ξέρω, δύσκολο να χωρέσει η αποικιακή πολιτική στη συζήτηση όταν μιλάμε για προοδευτικούς “σοσιαλιστές ηγέτες”). Το παράδειγμα της Μπουρκίνα Φάσο δύναται να δείξει με τον πιο γλαφυρό τρόπο το γεγονός ότι η πολιτική των χωρών της Ευρωπαικής Ένωσης και των “χαμένων σοσιαλδημοκρατών ηγετών” δεν είναι απόρροια λανθασμένων επιλογών, αλλά αντιθέτως ανάπτυξης των παραδειγμάτων που τους ανέβασαν στην εξουσία. Ζούμε δηλαδή τα αποτελέμσατα των πολιτικών αυτών των “ηγετών της αριστεράς και της προόδου”.

ΗΠΑτοι της ΕταιρείαςΕγκλήματος, ΣΥΡΙΖωμένοι στο ΝΑΤΟ

 

 

Η ελληνική εμπλοκή

Χωμένη μέχρι τα μπούνια αποδεικνύεται η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στους σχεδιασμούς ΝΑΤΟ και ΕΕ για επέκταση και διασύνδεση των στρατιωτικών τους δυνάμεων σε όλη την περιοχή από το Γιβραλτάρ έως την Ανατολική Μεσόγειο και από το Αιγαίο έως τη Μαύρη Θάλασσα.

Μια ανάπτυξη πολεμικών μέσων

• σε ανταγωνισμό με άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα,
• προς έλεγχο πλουτοπαραγωγικών πηγών και διαύλων.

Επικίνδυνοι ανταγωνισμοί, με το εγχώριο κεφάλαιο να εμπλέκει ακόμα βαθύτερα το λαό, επιδιώκοντας τη γεωστρατηγική αναβάθμισή του, ώστε να διεκδικήσει μεγαλύτερη λεία στην κατοπινή μοιρασιά.

Ήδη από τις αρχές της θητείας της, παίρνοντας τη σκυτάλη από τις προηγούμενες κυβερνήσεις,

• συνέχισε ακατάπαυστα ασκήσεις και συνεκπαιδεύσεις με τις Ενοπλες Δυνάμεις των ΗΠΑ, άλλες ΝΑΤΟικές, ή του Ισραήλ, εντός και εκτός συνόρων,
• στέλνοντας μονάδες από την Ισπανία έως τα συρο-ισραηλινά σύνορα, και από τη Γερμανία έως τη Ρουμανία και τα θαλάσσια σύνορα με Ρωσία,
• κάνοντας τις τέτοιες εξορμήσεις να αντιμετωπίζονται πλέον περίπου ως ...ρουτίνα.

Κάποιοι θέλουν να διώξουν τους πρόσφυγες, λες και η δυστυχία τους είναι κολλητική. Αλλά η μόνη κολλητική αρρώστια είναι ο ιμπεριαλισμός.

No pasaran

Τέτοια μέρα, συνήθως γράφονται σατιρικά, οσκαρικά κείμενα, με πολιτικά τιμώμενα πρόσωπα (η φετινή απονομή εξάλλου είχε θεωρητικά διάφορους συμβολισμούς κι αρκετά ελεγχόμενα πολιτικά μηνύματα).
Αλλά η Ελλάδα δεν ασχολείται πια με τέτοιες ευτελείς διακρίσεις, γιατί πάει να πάρει το Νόμπελ Ειρήνης. Μια υποψηφιότητα που ενισχύεται καθημερινά από διάφορα μικρά γεγονότα, όπως πχ τη φωτιά που έβαλαν άγνωστοι(;) στα Γιαννιτσά, στο στρατόπεδο που προοριζόταν για χώρος υποδοχής των προσφύγων. Πιθανότατα επειδή αντιδρούν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης -λέω εγώ. Πάλι καλά δηλαδή από μια άποψη. Θα μπορούσε να είναι χειρότερα και να καίγονται ζωντανοί άνθρωποι μες στο στρατόπεδο. Και να τους πουλάμε απέξω δύο ευρώ το μπουκαλάκι το νερό, για να σβήσουν με αυτό τη φωτιά.
 

Άραγε να υπάρχουν Νομπελικά βατόμουρα;

-Τι θα συνέβαινε αν ο Aylan Kurdi είχε όντως μεγαλώσει στη Γαλλία;

«Τι θα γινόταν ο μικρός Αϊλάν αν δεν είχε πνιγεί

και είχε καταφέρει να φτάσει στην Ευρώπη;»

αναρωτιέται το περιοδικό και ο σκιτσογράφος

Riss απαντά: «Θα χούφτωνε γυναίκες στη Γερμανία»

Μια ανοιχτή επιστολή προς το περιοδικό Charlie Hebdo εξηγεί τι πραγματικά θα μπορούσε να συμβεί, αν ο Aylan Kurdi είχε την ευκαιρία να μεγαλώσει στη Γαλλία.

Της Dilar Dirik*
____________
Αγαπητό Charlie Hebdo,

Ελευθερία του λόγου, μπλα μπλα/ δεν είναι ρατσισμός, μπλα μπλα, στην άκρη, η τελευταία γελοιογραφία σας, που απεικονίζει τον Aylan Kurdi, αν είχε μεγαλώσει, ως κάποιον που προσπαθεί να χουφτώσει μια γυναίκα στην Ευρώπη, δεν είναι ούτε αστεία, ούτε εκφράζει κάτι σημαντικό με οποιονδήποτε τρόπο.

Είναι κακόγουστη έτσι κι αλλιώς, αλλά από τη στιγμή που έχετε επιλέξει τον Aylan Kurdi να είναι ο πρωταγωνιστής του καρτούν σας, ας ρίξουμε μια ματιά στο πλαίσιο αυτού του παιδιού, που πνίγηκε στη Μεσόγειο και που τώρα κοροϊδεύετε πέρα ​​από το θάνατό του:

Ο Aylan Kurdi ήταν Κούρδος από το Κομπάνι, το προπύργιο της αντίστασης κατά του ISIS. Το Κομπάνι επανέφερε την ελπίδα στην ανθρωπότητα, και πάνω απ 'όλα, έχει δείξει στον κόσμο την αντοχή και τη δύναμη των γυναικών ενάντια στο φασισμό.

Ο ιμπεριαλισμός δεν είναι ανίκητος

57η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ ΤΗΣ ΚΟΥΒΑΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

Την 1η του Γενάρη συμπληρώνονται 57 χρόνια από τη νίκη της Κουβανικής Επανάστασης. Τότε, την 1η Γενάρη του 1959, που ο λαϊκός αντάρτικος στρατός της Κούβας μπαίνει θριαμβευτικά στην Αβάνα, μετά από ένα μακρόχρονο αγώνα του λαού της Κούβας ενάντια στη δικτατορία του Φλουχένσιο Μπατίστα που στήριζε ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός. Η Κουβανική Επανάσταση απέδειξε ότι ο ιμπεριαλισμός δεν είναι ανίκητος και θριάμβευσε με την αποφασιστική πάλη του λαού, ανοίγοντας ταυτόχρονα το δρόμο για τη σοσιαλιστική προοπτική του νησιού στην αμερικανική ήπειρο, ένα παράδειγμα που βρήκε αμέσως την αμέριστη στήριξη της Σοβιετικής Ενωσης και των τότε σοσιαλιστικών χωρών.

Η μακρόχρονη προετοιμασία

Η τελική φάση της Επανάστασης ξεκίνησε στις 2 Δεκέμβρη του 1956, όταν έπειτα από ένα δραματικό ταξίδι, το μικρό πλοίο«Γκράνμα» που είχε ξεκινήσει από το Μεξικό, έφτασε στην παραλία του Νίκερο, ένα μικρό χωριό στην πλαγιά της Σιέρα Μαέστρα της Κούβας. Από τους 82 αποφασισμένους αγωνιστές που αποβιβάστηκαν στη στεριά, κατάφεραν να σωθούν από τα πυρά του στρατού και της αεροπορίας της δικτατορίας μόνο 12. Ανάμεσά τους οι πρωτοπόροι επαναστάτες, ο ηγέτης τους Φιντέλ Κάστρο, ο αδελφός του Ραούλ, ο Αργεντινός γιατρός Ερνέστο (Τσε) Γκεβάρα, ο Καμίλο Σινφουέγκος, ο Χουάν Αλμέιδα.

Ο μόνος μας σύμμαχος στη Ρωσία είναι η εργατική τάξη και οι εκπρόσωποί της

 

 

“Ο μόνος μας σύμμαχος στη Ρωσία είναι η εργατική τάξη και οι εκπρόσωποί της”: Συνέντευξη με τον Kemal Okuyan, Γραμματέα της ΚΕ του Κομμουνιστικού Κόμματος Τουρκίας (KP), για την ένταση ανάμεσα στην Τουρκία και τη Ρωσία, τις εξελίξεις στη Συρία, και την σύγκρουση ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές χώρες.

International Communist Press, 24 Δεκέμβρη 2015

ICP: Έχουν δημοσιευτεί αρκετά άρθρα δικά σας και άλλων ηγετών του κόμματος σχετικά με την κλιμακούμενη ένταση στη Συρία μετά την κατάρριψη του Ρωσικού πολεμικού αεροσκάφους από την Τουρκία, καθώς και δηλώσεις της ΚΕ του Κομμουνιστικού Κόμματος Τουρκίας (KP). Ποια είναι τα κοινά σημεία στα οποία δίνετε έμφαση; Πώς αποφασίζει το KP τη θέση του για τις εξελίξεις στην περιοχή, και ιδιαίτερα στη Συρία;

KO: Η ταξική οπτική δεν αφορά μόνον την εγχώρια πολιτική αλλά και τα θέματα που σχετίζονται με την διεθνή πολιτική. Στην πραγματικότητα, τα θέματα αυτά είναι πιο παροδικά από ό,τι νομίζεται συνήθως. Έτσι, το KP προσεγγίζει τόσο τις διεθνείς όσο και τις τοπικές εξελίξεις, και ιδιαίτερα την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας, μέσα από την ταξική οπτική. Δεν μπορεί μια κυβέρνηση που υιοθετεί εντελώς απατηλές και άδικες πολιτικές μέσα στη χώρα να ακολουθήσει σωστό δρόμο διεθνώς. Η κυβέρνηση του AKP είναι φιλοαμερικανική τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό… Αυτό είναι αποτέλεσμα των ταξικών της χαρακτηριστικών. Εν συνόψει, το AKP εκπροσωπεί το μονοπωλιακό κεφάλαιο της Τουρκίας και τις διεθνείς του διασυνδέσεις. Αυτό είναι απαράδεκτο, και τίποτε δεν μπορεί να επιτευχθεί σε αυτή τη βάση.

Τρομοκρατία, Ιμπεριαλισμός και η υποκρισία της Δύσης 

Γράφει ο Νίκος Μόττας*

Να ξεκινήσουμε από κάτι αυτονόητο: Κανένας άνθρωπος που έχει έστω και ελάχιστα ψήγματα ευαισθησίας δε μπορεί να μην σταθεί αλληλέγγυος απέναντι στις οικογένειες των θυμάτων του Παρισιού. Η εύλογη συμπόνοια για το ανθρώπινο δράμα είναι η μία όψη – η συναισθηματική όψη – των γεγονότων που εξελίσσονται αυτές τις μέρες. Υπάρχει, όμως, και μια άλλη, λιγότερο φανερή, πλευρά της πραγματικότητας: Αυτή που αναδεικνύει την υποκρισία του δυτικού ιμπεριαλισμού σε όλο της το μεγαλείο. Ενός ιμπεριαλισμού που χρησιμοποιεί τραγωδίες σαν κι’ αυτές του Παρισιού ως το απαραίτητο «παραβάν», πίσω από τα οποία κρύβονται τα δικά της, πολυετή, φριχτά, εγκλήματα.

Το τρομοκρατικό χτύπημα της 11ης Σεπτέμβρη 2001 στις ΗΠΑ επανέφερε στο προσκήνιο μια γνωστή αντιδραστική θεωρία: Την περίφημη θεωρία της «σύγκρουσης των πολιτισμών». Ήδη από το 1993, ο αμερικανός καθηγητής Χάντινγκτον, έγραφε στο περιοδικό Foreign Affairs τα εξής: «η βασική αιτία συγκρούσεων στον μελλοντικό κόσμο δε θα είναι κυρίως ιδεολογική ούτε οικονομική. Η μεγάλη διαίρεση της ανθρωπότητας θα έχει κυρίαρχη αιτία τον πολιτισμό». Η θεωρία αυτή, αν και ποτέ δεν υιοθετήθηκε επισήμως από τις δυτικές κυβερνήσεις, αποτέλεσε τη μαγιά με την οποία ο διεθνής ιμπεριαλισμός έπλασε τις επόμενες αιματοβαμμένες επεμβάσεις του. α) Επιχειρήθηκε να καταγραφεί στις λαϊκές συνειδήσεις των λαών πως ο ισλαμικός ριζοσπαστισμός είναι η πηγή του κακού και της τρομοκρατίας, β) Οι κυβερνήσεις της καπιταλιστικής δύσης βρήκαν στο πρόσωπο του ισλαμικού φονταμενταλισμού τους εχθρούς του «πολιτισμού», γ) Προωθήθηκε το δίλημμα «πολιτισμός ή βαρβαρότητα» με σκοπό να θολώσει και να αποπροσανατολίσει το ταξικό κριτήριο των λαών.

Γ. ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ στη “Χαραυγή” : Έργο των ακροδεξιών και του ΝΑΤΟ η μοιρασμένη Κύπρος

Η ΕΟΚΑ και ο Γρίβας άφησαν το λαό στο περιθώριο και έφεραν την Τουρκία στο προσκήνιο του Κυπριακού

Η μοιρασμένη ακόμη Κύπρος είναι έργο του ΝΑΤΟ και των ακροδεξιών, τονίζει μιλώντας στη «Χ» ο Γιώργος Μαργαρίτης, καθηγητής Ιστορίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. 
Επισημαίνει ότι το ΝΑΤΟ που δημιούργησε το πρόβλημα με άξονα τον εθνικισμό, δεν μπορεί να αποτελεί μέρος της λύσης. Παράλληλα αναλύει τη φύση της ανατροπής της ιστορίας σε Κύπρο και Ελλάδα με τους ταγματασφαλίτες, περιλαμβανομένου του Γρίβα, να βαφτίζονται «πατριώτες», ενώ παράλληλα στιγματίζεται ανιστόρητα η Αριστερά ως «προδοτική». Σημειώνει ότι η ΕΟΚΑ αναχαίτισε τον παλλαϊκό αντιαποικιακό αγώνα προσθέτοντας αντικομμουνισμό και φυλετικό διαχωρισμό των Κυπρίων. Αναδεικνύει δε τις διαφορές του ένοπλου αγώνα μαζί με το λαό (ΕΑΜ-ΕΛΑΣ) με την ένοπλη δράση με περιθωριοποίηση του λαού (ΕΟΚΑ).

Συνέντευξη στον Νικόλα Νικόλα

Μιλήσατε στη Λευκωσία στο Συνέδριο προς τιμήν του Ρολάνδου Κατσιαούνη για την Κύπρο στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Προωθείται από δεξιούς κύκλους ο ισχυρισμός ότι το λάθος δεν ήταν το δίδυμο ΝΑΤΟϊκό έγκλημα του 1974, αλλά η επιλογή της Λευκωσίας να ενταχθεί στους Αδέσμευτους, αντί στο ΝΑΤΟ. Πώς σχολιάζετε;

Το να επιλέξεις μια λύση μέσα στα πλαίσια του ΝΑΤΟ είναι αυτονόητο ότι επειδή το ΝΑΤΟ είχε ως πολιτική την ανάσχεση της σοβιετικής απειλής και των εθνικών αντιαποικιακών απελευθερωτικών κινημάτων, θα ήταν με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο αποδοχή της συνέχισης ενός καθεστώτος ανοικτής ή καλυμμένης αποικιοκρατίας. Η Κύπρος ως φρούριο, προπύργιο ή ως βάση θα ήταν έρμαιο σε αποφάσεις έντονα καταστροφικές που θα λαμβάνονταν μακριά από τον κυπριακό λαό. Θα ήταν κατ’ εξοχήν υπονόμευση της δημοκρατίας.