Ο Αουγκούστο Πινοτσέτ και τρεις πικρές αλήθειες της Unidad Popular

10-12-2017

 

Η Χιλή του Πινοτσέτ έγινε το πρώτο πειραματόζωο του ΔΝΤ και των νεοφιλελεύθερων θεωριών, που εξαθλίωσαν το χιλιάνικο λαό. Η άγρια καταστολή του κινήματος συμβάδιζε με την άγρια καταπίεση, πατώντας ακριβώς πάνω στην ήττα και το τσάκισμα του λαϊκού κινήματος. Ή αλλιώς, η φασιστική δικτατορία πήγαινε χέρι-χέρι με τον οικονομικό νεο-φιλελευθερισμό.

Κατιούσα

 

Σήμερα κλείνουν έντεκα χρόνια από το θάνατο του δικτάτορα της Χιλής Αουγκούστο Πινοτσέτ, που ανέτρεψε με στρατιωτικό πραξικόπημα την εκλεγμένη λαοφιλή κυβέρνηση του Σαλβαδόρ Αγιέντε, που πλήρωσε τις πασιφιστικές αυταπάτες του, πεθαίνοντας με το όπλο στο χέρι. Ένα όπλο που το άφησε στους εχθρούς του και όταν αποφάσισε να το πάρει για να υπερασπίσει τη νόμιμη κυβέρνησή του και το λαό του, ήταν πλέον πολύ αργά. Κι αυτή είναι η πικρή, πολύτιμη αλήθεια της Unidad Popular, όπως λέει ο στίχος του Βολφ Μπίρμαν -όταν ήταν ακόμα επαναστάτης.

 

 

Οι φιλελεύθεροι οφείλουν να απαντήσουν

Γράφει ο Κόκκινος Ρύπος //

Οι ανατροπές στα σοσιαλιστικά κράτη ήταν αναμφίβολα ένα παγκόσμιο ιδεολογικό σοκ για την εργατική τάξη και τους λαϊκούς ανθρώπους απανταχού της γης. Ανατράπηκαν πολλές ισορροπίες τόσο στο παγκόσμιο γεωπολιτικό όσο και στο ιδεολογικό τοπίο με την επικράτηση της ιδεολογίας του Καπιταλισμού ακόμα και μέσα στο ΚΚΣΕ και τα άλλα ΚΚ εξουσίας τη δεκαετία του 1980. Ακόμα και κράτη στα οποία είχαν σημειωθεί λιγότερες υποχωρήσεις δόθηκε το εναρκτήριο λάκτισμα για πλήρη οπισθοδρόμηση στις καπιταλιστικές  σχέσεις παραγωγής. Με βάση τα παραπάνω ο ελληνικός καπιταλισμός αλλά και ο γερμανικός και ο ρώσικος και ο αμερικάνικος είδαν τα Βαλκάνια σαν ένα ευρύ πεδίο επενδύσεων και κερδοφορίας όπου έβρισκαν έτοιμες τις υποδομές για πλήρως συγκεντρωμένη και συγκεντροποιημένη-καθετοποιημένη οικονομική δραστηριότητα και με εργασιακές σχέσεις που αποδομήθηκαν βίαια και πολύ πιο εύκολα καθώς το εργατικό κίνημα είχε γνωρίσει μιας παγκόσμιας εμβέλειας ήττα.

Ταυτόχρονα στις καπιταλιστικές χώρες δόθηκε το σύνθημα για μια άνευ προηγουμένου επέλαση σε ιδεολογικό-πολιτικό και οικονομικό επίπεδο και μάλιστα με κιτς συνθήματα του τύπου: Ελλάδα είναι η τελευταία Σοβιετικού τύπου οικονομία.