14/06/1928 Γεννιέται ο Αργεντινός κομμουνιστής επαναστάτης Ερνέστο (Τσε) Γκεβάρα.

 

 

14/06/1928

Γεννιέται ο Αργεντινός κομμουνιστής επαναστάτης Ερνέστο (Τσε) Γκεβάρα. Ο Τσε σπούδασε Ιατρική το 1947 ενώ το 1950 μαζί με το φίλο του Αλμπέρτο Γρανάδο πάνω σε μια θρυλική μοτοσικλέτα «Νόρτον» ταξιδεύουν στη Χιλή, το Περού, τη Βενεζουέλα, τη Βολιβία, τον Ισημερινό και τον Παναμά. Μετά την αποφοίτησή του, θα επισκεφθεί ξανά χώρες της Λατινικής Αμερικής, γνωρίζοντας τους κοινωνικούς αγώνες και τις επαναστατικές εξεγέρσεις. Στη συνείδησή του καταγράφονται τα πάντα, ενώ το 1953 πηγαίνοντας στη Γουατεμάλα, θα γνωριστεί με Κουβανούς εξόριστους, συντρόφους του Φιντέλ Κάστρο που είχε φυλακιστεί μετά το κίνημα της 26ης Ιουλίου 1953.

Σαν σήμερα 01/05/1909 Γεννιέται ο κομμουνιστής ποιητής της πρωτομαγιάς

01/05/1909

Γεννιέται ο κομμουνιστής ποιητής Γιάννης Ρίτσος.

 

 

Εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή το 1934 με τον τίτλο «Τρακτέρ.» Την ίδια χρονιά εντάχθηκε στο ΚΚΕ, ενώ συνεργάστηκε και με τον Ριζοσπάστη, χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Γ. Σοστίρ, από αναγραμματισμό του ονόματός του. Τα γεγονότα του Μάη του 1936 στη Θεσσαλονίκη συγκλονίζουν την εργατική τάξη της χώρας μας και τον ίδιο: στις 11 Μάη στέλνει τρία από τα δεκατέσσερα θρηνητικά ποιήματά του στον Ριζοσπάστη και την επόμενη μέρα η εφημερίδα τα δημοσιεύει, με γενικό τίτλο «Μοιρολόι». Ολόκληρο το έργο θα κυκλοφορήσει λίγο αργότερα, στις 8/6/1936, με τον τίτλο «Επιτάφιος».

01/05/1886

 

Κηρύσσεται στις ΗΠΑ γενική απεργία με κεντρικό αίτημα το 8ωρο. Παραμονές της απεργίας ο αστικός Τύπος «προειδοποιούσε» πως το 8ωρο θα επέφερε «μείωση μισθών, φτώχεια και κοινωνική υποβάθμιση του αμερικανικού εργάτη», ενώ θα έσπρωχνε τους εργάτες σε «αλητεία και χαρτοπαιξία, βία, κραιπάλη και αλκοολισμό». Η Νιου Γιορκ Τάιμς, στις 25 του Απρίλη 1886, χαρακτήριζε το κίνημα «αντιαμερικανικό», προσθέτοντας ότι «οι εργατικές αναταραχές προκαλούνται από ξένους»…

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ... 22/04/1870 Γεννιέται ο Βλαντιμίρ Ιλιτς Ουλιάνοφ, ο Λένιν.

 

22/04/1870

Γεννιέται ο Βλαντιμίρ Ιλιτς Ουλιάνοφ, ο Λένιν. Ο Β. Ι. Λένιν ξεκινά την επαναστατική του δράση, από τα νεανικά ακόμη χρόνια. Στρέφεται στη μελέτη του μαρξισμού και στην οργάνωση της πολιτικής πάλης της εργατικής τάξης, αλλά και στη διάδοσή του στους εργάτες της Πετρούπολης, με τους οποίους συνδέεται από τα φοιτητικά του χρόνια. Τούτο συμβαίνει, παρά και ενάντια στο ρεύμα της εποχής, όταν και ο «ναροντνικισμός» επικρατούσε και δρούσε με μορφές πολιτικής πάλης, όπως η ατομική τρομοκρατία ενάντια στον τσάρο. Είναι χαρακτηριστικό ότι με την εκτέλεση του μεγαλύτερου αδελφού του, Αλέξανδρου, μετά τη σύλληψη και καταδίκη του σε θάνατο για απόπειρα δολοφονίας του τσάρου Αλέξανδρου ΙΙΙ, ο Λένιν λέει ότι «εμείς θα ακολουθήσουμε άλλο δρόμο».

Το 1894, το έργο του «Ποιοι είναι οι φίλοι του λαού και πώς καταπολεμούν τους σοσιαλδημοκράτες», αποτελεί σταθμό για τη διάδοση του μαρξισμού στη Ρωσία και την ανάπτυξη της επαναστατικής πάλης της εργατικής τάξης της Ρωσίας. Ταυτόχρονα, είναι και ένα αποτελεσματικό θεωρητικό όπλο ενάντια στο ναροντνικισμό, ο οποίος προπαγάνδιζε ότι η Ρωσία θα φτάσει στο σοσιαλισμό μέσα από την αγροτική κοινότητα και ότι ο καπιταλισμός είναι τυχαίο φαινόμενο στη Ρωσία. Το έργο του «Η ανάπτυξη του καπιταλισμού στη Ρωσία» ανοίγει το δρόμο για τη συνένωση της επαναστατικής θεωρίας με το επαναστατικό κίνημα στη Ρωσία, αφού θεμελιώνει το ρόλο και τις σχέσεις των τάξεων στη Ρωσία αναδεικνύοντας τη δυνατότητα της μικρής, αλλά συγκεντρωμένης εργατικής τάξης, να ηγηθεί της επανάστασης.

4/1952 Ανακοίνωση του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΕ

«Ο Μπελογιάννης ζει μέσα στις καρδιές εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων»

 

Οι δήμιοι Πλαστήρας - Βενιζέλος, εκτελώντας την ανθρωποφαγική διαταγή του Πιουριφόι, προχώρησαν στο έγκλημα. Σήμερα στις 4 το πρωί εκτέλεσαν στο Γουδί, τον μεγάλο ήρωα του λαού της Ελλάδας και της παγκόσμιας στρατιάς της ειρήνης, τον σύντροφο Ν. Μπελογιάννη. Στο πρόσωπο του Μπελογιάννη, το ΚΚΕ και ο λαός της Ελλάδας έχασε έναν από τους ηγέτες του και η φιλειρηνική ανθρωπότητα έναν αητό αήττητο σημαιοφόρο της. (...)

Σαν γνήσιοι γκάγκστερς άρπαξαν τον Μπελογιάννη από το κελί των μελλοθανάτων των φυλακών Καλλιθέας στις 3 μετά τα μεσάνυχτα και πριν ανατείλει ο ήλιος, όπως ορίζει ο νόμος τους, τον εκτέλεσαν χρησιμοποιώντας για φως τους προβολείς των αυτοκινήτων. Εκτέλεσαν κρυφά, στα σκοτεινά, το δολοφονικό τους έργο, γιατί έτρεμαν οι άνανδροι την παλλαϊκή οργή του λαού της Ελλάδας και των εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων καλής θέλησης σ' όλο τον κόσμο. (...)

Σήμερα στις 4 η ώρα έπαψε να χτυπάει η φλογερή καρδιά ενός μεγάλου αγωνιστή του λαού της Ελλάδας και της φιλειρηνικής ανθρωπότητας. Εδωσε όλες τις δυνάμεις του και την ίδια τη ζωή του, για την απελευθέρωση της Ελλάδας, για τη νίκη των δυνάμεων της ειρήνης, της δημοκρατίας και του σοσιαλισμού σ' όλο τον κόσμο. (...) Ο Μπελογιάννης όμως ζει μέσα στις καρδιές εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων. Ο Μπελογιάννης πέρασε στο πάνθεο των μεγάλων ηρώων της προοδευτικής ανθρωπότητας. Η αντρεία πάλη του και μέσα στο μοναρχοφασιστικό στρατοδικείο και μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα εμπνέει εκατομμύρια ανθρώπων σ' όλο τον κόσμο στην πάλη τους για την υπεράσπιση της ειρήνης, για ένα καλύτερο μέλλον. (...)

30/3/52

Το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ

Προμελετημένο ιμπεριαλιστικό έγκλημα που «καπνίζει» ακόμα σε βάρος των λαών...

23 χρόνια από τους ΝΑΤΟικούς βομβαρδισμούς στη Γιουγκοσλαβία

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ...902gr

24/03/1999

Λίγο πριν τις 9 το βράδυ οι σειρήνες ήχησαν στην Πρίστινα, στο Βελιγράδι, στην Ποντγκόριτσα, στο Νόβισαντ. Το έγκλημα άρχιζε. Η επιδρομή του ΝΑΤΟ κατά της Γιουγκοσλαβίας κράτησε 78 μέρες.

Στις 78 αυτές μέρες της «ανθρωπιστικής» τους δράσης τα βομβαρδιστικά του ΝΑΤΟ πραγματοποίησαν 35.788 μαχητικές αποστολές εναντίον 200 γιουγκοσλαβικών πόλεων. Το Κοσσυφοπέδιο και όλη η Γιουγκοσλαβία έγινε στόχος ακόμα και απαγορευμένου τύπου βομβών με θύματα χιλιάδες αμάχους. Σύμφωνα με τα στοιχεία του αμερικανικού Πενταγώνου, η μία στις πέντε βόμβες που έπληξαν τη Γιουγκοσλαβία, δηλαδή περίπου 500.000 βόμβες, περιείχαν απεμπλουτισμένο ουράνιο. Επίσης, σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία, οι επιδρομείς εξαπέλυσαν κατά της Γιουγκοσλαβίας 35.450 δέσμες από τις βόμβες διασποράς, οι οποίες είναι απαγορευμένες από τις διεθνείς συνθήκες.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ...

 

16/11/1951

Εκδίδεται η καταδικαστική σε θάνατο απόφαση του στρατοδικείου για το Νίκο Μπελογιάννη και άλλα 11 στελέχη του ΚΚΕ (Ε. Ιωαννίδου, Στ. Γραμμένο, Δ. Καλοφωλιά, Θ. Γεωργιάδου, Αφρ. Μανιάτη, Αθ. Κανελλόπουλο, Δ. Κανελλόπουλο, Π. Παπανικολάου, Στ. Δρομάζο, Καλ. Παπαδοπούλου και Λ. Κόττου).Άλλοι 15 κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν σε ποινές, που κυμαίνονταν από ισόβια δεσμά έως και τριετή φυλάκιση με αναστολή.

Οι θανατικές καταδίκες δεν εκτελέστηκαν. Ήταν καταδίκες που στηρίζονταν στον Α.Ν. 509 και αφορούσαν αποκλειστικά στις πολιτικές πεποιθήσεις των καταδικασμένων. Το καθεστώς ήθελε να αποφύγει μια διεθνή καταδίκη για διάπραξη πολιτικών εγκλημάτων. Ήθελε, όμως, να σπείρει και την τρομοκρατία με τις κάνες των όπλων του εκτελεστικού αποσπάσματος. Έτσι, κατασκευάστηκε μια δεύτερη δίκη, όπου ο Μπελογιάννης και 28 ακόμα σύντροφοί του σύρθηκαν να δικαστούν με την αισχρή κατηγορία του κατασκόπου.

 

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΠΡΙΝ ΕΞΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ Ο κοσμοναύτης Γιούρι Γκαγκάριν ταξιδεύει για πρώτη φορά την ανθρωπότητα ως το Διάστημα (VIDEO - ΦΩΤΟ)

 

 

 

Tο ημερολόγιο έγραφε 12 Απρίλη του 1961, όταν ο Γιούρι Γκαγκάριν έγινε ο πρώτος κοσμοναύτης που ταξίδεψε στο Διάστημα και έδειξε πως είναι εφικτό κάτι που φάνταζε απίθανο έως τότε: Να ξεφύγει ο άνθρωπος από τη βαρύτητα, δηλαδή την έλξη της Γης.

Το διαστημόπλοιο «Βοστόκ 1», στο οποίο βρισκόταν ο υποσμηναγός της Πολεμικής Αεροπορίας της ΕΣΣΔ, Γιούρι Αλεξέγιεβιτς Γκαγκάριν, έκανε μια περιστροφή γύρω από τη Γη σε ύψος 302 χιλιομέτρων, ταξιδεύοντας για 108 λεπτά με ταχύτητα περίπου 30.000 χιλιομέτρων την ώρα.

Ο Γκαγκάριν πέρασε στην Ιστορία ως ο πρώτος άνθρωπος που αντίκρισε τη Γη από ψηλά και έγινε ένα αιώνιο σύμβολο για τα άλματα που μπορεί να κάνει μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

 

Η κάψουλα του «Βοστόκ 1»

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ... 09/03 902.gr

 

Ο Πέδρο Καμπράλ

09/03/1500

Ο Πορτογάλος εξερευνητής Πέδρο Καμπράλ σαλπάρει από τη Λισαβόνα με 13 πλοία με προορισμό τις Ινδίες. Στο ταξίδι αυτό θα ανακαλύψει τη Βραζιλία.

O Άνταμ Σμιθ

09/03/1776

Κυκλοφορεί το βιβλίο του Άνταμ Σμιθ «Ο πλούτος των Εθνών», ένα από τα θεμελιώδη έργα της αστικής οικονομικής επιστήμης. Ο Κ. Μαρξ χαρακτήρισε τον Α. Σμιθ «οικονομολόγο της μανουφακτουριακής περιόδου του καπιταλισμού».

Μάνος Λοίζος - Όπως ο Κερέμ (Nτοκουμέντο με τη φωνή του Ναζίμ Χικμέτ)

Ποίηση: Ναζίμ Χικμέτ (απόδοση: Γιάννης Ρίτσος)

 Μουσική: Μάνος Λοΐζος 

Ερμηνεία: Μάνος Λοΐζος 

Είναι βαρύς ο αγέρας σαν μολύβι 
Φωνάζω, φωνάζω, φωνάζω
 Ελάτε γρήγορα σας φωνάζω 
Να λειώσουμε το μολύβι

 Κάποιος μου λέει
 Φωτιά θα πάρεις απ' την ίδια σου φωνή
 Θα γίνεις στάχτη
 Στάχτη σαν τον Κερέμ 
Που κάηκε απ' τον έρωτά του

Και εγώ του λέω 
Ας καώ, ας γίνω στάχτη σαν τον Κερέμ
 Αν δεν καώ εγώ Αν δεν καείς εσύ 
Αν δεν καούμε εμείς 
Πώς θα γενούν τα σκοτάδια λάμψη

Στα 65 χρόνια από την εκτέλεση του Νίκου Πλουμπίδη

Σαν σήμερα το ξημέρωμα, το 1954, οδηγούνταν στον τόπο της εκτέλεσής του στο Δαφνί

Σαν σήμερα, στις 14 Αυγούστου 1954, στις 5.25 τα χαράματα στην Αγία Μαρίνα στο Δαφνί, ο Νίκος Πλουμπίδης έπεσε νεκρός από τις σφαίρες του εκτελεστικού αποσπάσματος. «Εξετελέσθη ζητωκραυγάζων υπέρ του ΚΚΕ», έγραψαν την επόμενη μέρα οι εφημερίδες της εποχής, «αντιμετωπίζοντας με απόλυτον ψυχραιμίαν τας σφαίρας του αποσπάσματος... Δεν εδέχθη ούτε να κοινωνήσει, ούτε να του δέσουν τους οφθαλμούς του».

 Ο Νίκος Πλουμπίδης εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα το 1926. Στον Μεσοπόλεμο ανέπτυξε συνδικαλιστική δράση μέσα από την «Αριστερή Παράταξη» των δασκάλων (που στηριζόταν από το ΚΚΕ). Το Μάρτη του 1933 εξελέγη στην Εκτελεστική Επιτροπή της ταξικής Ενωτικής ΓΣΕΕ, της οποίας ήταν και εκπρόσωπος στην Κόκκινη Συνδικαλιστική Διεθνή.

Υπήρξε μέλος της αντιπροσωπείας του ΚΚΕ στο 7ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς το 1935, ενώ κατά το 6ο Συνέδριο του Κόμματος, το Δεκέμβρη του ίδιου έτους, αναδείχθηκε αναπληρωματικό μέλος της Κεντρικής του Επιτροπής. 
Τον Ιούνη του 1938, σε σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, εξελέγη μέλος του ΠΓ της ΚΕ, αναλαμβάνοντας την καθοδήγηση του Γραφείου Περιοχής Μακεδονίας - Θράκης.

Με το ΚΚΕ δεν είχα ούτε έχω ανοιχτούς λογαριασμούς. Ούτε μπορούσα ποτέ να 'χω».

01/08/1973

Αυτοκτονεί στο Σουργκούτ της Σιβηρίας ο Νίκος Ζαχαριάδης. Στο τελευταίο γράμμα της ζωή του, προς την καθοδήγηση του ΚΚΕ, ο Ν. Ζαχαριάδης θα υπογραμμίζει: «Στη ζωή μου, έκανα πολλά λάθη και στραβά. Ο αναμάρτητος πρώτος το λίθο βαλέτω. Ομως με κατηγόρησαν ότι πρόδωσα το ΚΚΕ και τον αγώνα και με διέγραψαν απ' το κόμμα... Το ΚΚΕ ήταν και παραμένει το κόμμα μου και κανένας δεν μπορεί να το χτυπήσει και να το λερώσει χρησιμοποιώντας το όνομά μου... Με το ΚΚΕ δεν είχα ούτε έχω ανοιχτούς λογαριασμούς. Ούτε μπορούσα ποτέ να 'χω».

Επίδειξη δύναμης φασιστικής οργάνωσης Εθνικής Ένωσης Ελλάς (ΕΕΕ)

Με την προστασία της αστυνομίας αναχωρούν, 24/6/1933, από την Θεσσαλονίκη με ειδικά ναυλωμένο τρένο 1.000 περίπου μέλη της φασιστικής οργάνωσης Εθνικής Ένωσης Ελλάς (ΕΕΕ) και Άλκιμοι (οργάνωση νεολαίας της ΕΕΕ). Σκοπός τους: να παρελάσουν στην Αθήνα σε μια επίδειξη δύναμης.

 Οι εργάτες της Αθήνας και του Πειραιά «υποδέχονται» τους φασίστες με διαδηλώσεις, ενώ και στη Λάρισα το τρένο που τους μετέφερε πετροβολείται από τους εργαζόμενους της πόλης.

Βαλεντίνα Τερεσκόβα – Όταν ο μύθος του «ασθενούς φύλου» της αστικής προπαγάνδας καταρρακώθηκε γι’ άλλη μια φορά

 

 16-06-2019
Σαν σήμερα, στις 16 του Ιούνη 1963, η Σοβιετική Υπηρεσία Εξερεύνησης του Διαστήματος έστειλε στο διάστημα για πρώτη φορά στην ιστορία των διαστημικών πτήσεων, γυναίκα, την 26χρονη εργάτρια κλωστοϋφαντουργίνα Βαλεντίνα Τερεσκόβα.

Κατιούσα

 

Η Βαλεντίνα Τερεσκόβα γεννήθηκε στις 6 του Μάρτη 1937 στην πόλη Γιαροσλάβλ. Οι γονείς της ήταν αγρότες. Από το 1954 εργαζόταν σε εργοστάσιο ελαστικών και από το 1955 έως το 1960 στο εργοστασιακό συγκρότημα υφασμάτων για βιομηχανική χρήση «Κράσνι Περεκόπ», στο Γιαροσλάβλ.
Το 1959 έγινε μέλος του ερασιτεχνικού αεροναυτικού συλλόγου της πόλης της και γρήγορα αναδείχτηκε υπεύθυνη των αλεξιπτωτιστών του εργοστασίου της. Εκτέλεσε 163 πτώσεις.

01/05/1909 Γεννιέται ο κομμουνιστής ποιητής Γιάννης Ρίτσος.

Ο Γ. Ρίτσος

01/05/1909

Γεννιέται ο κομμουνιστής ποιητής Γιάννης Ρίτσος.

Εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή το 1934 με τον τίτλο «Τρακτέρ.» Την ίδια χρονιά εντάχθηκε στο ΚΚΕ, ενώ συνεργάστηκε και με τον Ριζοσπάστη, χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Γ. Σοστίρ, από αναγραμματισμό του ονόματός του. Τα γεγονότα του Μάη του 1936 στη Θεσσαλονίκη συγκλονίζουν την εργατική τάξη της χώρας μας και τον ίδιο: στις 11 Μάη στέλνει τρία από τα δεκατέσσερα θρηνητικά ποιήματά του στον Ριζοσπάστη και την επόμενη μέρα η εφημερίδα τα δημοσιεύει, με γενικό τίτλο «Μοιρολόι». Ολόκληρο το έργο θα κυκλοφορήσει λίγο αργότερα, στις 8/6/1936, με τον τίτλο «Επιτάφιος».
Την περίοδο της Κατοχής ο Γ. Ρίτσος πήρε ενεργό μέρος στην ΕΑΜική Εθνική Αντίσταση, ενώ μετά την απελευθέρωση, το 1948-1952, εξορίστηκε διαδοχικά στη Λήμνο, στη Μακρόνησο και τον Αϊ Στράτη. Μετά την απελευθέρωσή του δραστηριοποιείται μέσα από τις γραμμές της ΕΔΑ.

Το 1956 τύπωσε τη Σονάτα του σεληνόφωτος, για την οποία τιμήθηκε με το Α' Κρατικό Βραβείο ποίησης, το 1960 κυκλοφόρησε η μελοποίηση του Επιτάφιου από τον Μίκη Θεοδωράκη, ενώ το 1966 τυπώθηκε αυτοτελώς η Ρωμιοσύνη (πρώτη έκδοση το 1954), η οποία επίσης μελοποιήθηκε από τον Μ. Θεοδωράκη.
Την περίοδο της Χούντας, συνελήφθη και εξορίστηκε και πάλι στη Γυάρο και μετά στη Λέρο. Υπό το βάρος της διεθνούς κατακραυγής, αλλά και λόγω της σοβαρής του ασθένειας, η Χούντα αναγκάστηκε να τον μεταφέρει από την εξορία θέτοντάς τον σε κατ’ οίκον περιορισμό μέχρι το 1970. Μετά τη μεταπολίτευση έτυχε πλήθους διακρίσεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό: προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ το 1975, τιμήθηκε με το βραβείο «Λένιν» το 1977, κ.α. Παράλληλα παρέμεινε στρατευμένος στην υπόθεση του σοσιαλισμού μέσα από τις γραμμές του Κομμουνιστικού Κόμματος έως την τελευταία του πνοή στις 11 Νοεμβρίου 1990.

«ΚΚΕ / τρία γράμματα - / χαραγμένα στους τοίχους των φυλακών/ μέσα στις νύχτες της παρανομίας/ χαραγμένα στις μάντρες των εργοστασίων/ σταθερά δυνατά πάνω από το θάνατο, / εκεί που τρέμει η ρίζα της ανθρώπινης ανάσας, / εκεί που ρέει στους δρόμους σαν ποτάμι ο ουρανός, / πρωί με τα πουλιά, με τις σημαίες, με τα φύλλα/ πρωί με την τίμια κραυγή.

ΚΚΕ / τρία κόκκινα γράμματα - / πολύ πονέσαμε, σύντροφοι, / πολύ ξαγρυπνήσαμε/ πολύ μακριά κοιτάξαμε/ από κανέναν δεν το δανειστήκαμε το κόκκινο. / - δικό μας αίμα/ τρία κόκκινα γράμματα/ σεμνή υπογραφή του λαού μας/ στις λεωφόρους του μέλλοντος - / ο δρόμος φεύγει γρήγορα/ η Ιστορία δε γυρίζει πίσω...»

(Γ. Ρίτσος, «Τρία Κόκκινα Γράμματα»)

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ...  902gr

Αλήθειες και ψέματα για τον Στάλιν: Συνέντευξη με τον καθηγητή Grover Furr

Αλήθειες και ψέματα για τονΣτάλιν: Συνέντευξη με τον καθηγητή Grover Furr 

Από atexnos3 στο Δεκ 18, 2018 Ιστορία, Πρόσωπα

 

Συνέντευξη – Επιμέλεια: Νίκος Μόττας //

Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 140 χρόνων από τη γέννηση του Ιωσήφ. Β. Στάλιν μιλήσαμε με τον Grover Furr, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Montclair του Νιού Τζέρσι, γνωστό για τις μελέτες και το συγγραφικό του έργο πάνω στην ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης και ιδιαίτερα για την περίοδο της ηγεσίας του Ι.Β.Στάλιν. Από τα πλέον γνωστά βιβλία του είναι το “Khrushchev Lied” (Ο Χρουστσόφ είπε ψέματα) ενώ έχει συγγράψει πληθώρα ερευνητικών πονημάτων, μεταξύ άλλων για τη δολοφονία του Σεργκέι Κιρόφ, τις Δίκες της Μόσχας και την υπόθεση της «σφαγής στο Κατίν». Το 2007 το όνομα του Grover Furr συγκαταλέχθηκε από συντηρητικούς κύκλους των ΗΠΑ στον κατάλογο των «101 πιο επικίνδυνων ακαδημαϊκών στην Αμερική».

* * *  

-Εξήντα-πέντε χρόνια μετά το θάνατο του Στάλιν, το όνομα του παραμένει στο επίκεντρο του αντικομμουνισμού. Η αστική ιστοριογραφία και οι πολιτικές δυνάμεις της αστικής τάξης συνεχίζουν την συκοφάντηση του, αποκαλώντας τον «δικτάτορα» και «αιμοσταγή τύραννο» που- όπως ισχυρίζονται- «σκότωσε δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους». Γιατί οι αντικομμουνιστές εστιάζουν ακόμη και σήμερα τις επιθέσεις τους στον Στάλιν και ποιες είναι οι κύριες πηγές των ισχυρισμών τους;

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ...

10/12/1991

 

Στο Συμβούλιο Κορυφής στο Μάαστριχτ της Ολλανδίας υιοθετείται το κείμενο για την ένωση της Ευρώπης. Είναι η περιβόητη Συνθήκη του Μάαστριχτ που δημιούργησε την ΕΕ στη θέση της ΕΟΚ. Υιοθετείται, επίσης, το κείμενο για την Οικονομική και Νομισματική Ενωση (ΟΝΕ). Την ίδια μέρα, η Ελλάδα γίνεται μέλος της Δυτικοευρωπαϊκής Ενωσης (ΔΕΕ).

Το ΚΚΕ τάχθηκε εξαρχής κατά της Συνθήκης του Μάαστριχτ. Στην απόφαση της ευρείας Συνόδου της ΚΕ του ΚΚΕ (16 - 17 Μάη 1992) αναφέρεται: «Το Κόμμα μας δεν μπορεί να συμφωνήσει με την αντίληψη του "μονόδρομου" και όταν μάλιστα είναι δεδομένη η 11χρονη αρνητική εμπειρία της χώρας από την ένταξη στην ΕΟΚ. Πρόκειται για αντίληψη, που ταυτίζει τα συμφέροντα των εργαζομένων και της χώρας με τα συμφέροντα και τις επιλογές του μεγάλου ντόπιου και ξένου κεφαλαίου. Αντίληψη που καταδικάζει την Ελλάδα στο περιθώριο των πολιτικών που χαράσσουν οι ισχυροί της ΕΟΚ. Το όραμα της "Ενωμένης Ευρώπης", της Ευρώπης των μονοπωλίων, που συνενώνει και εμπνέει βιομηχάνους, εφοπλιστές, μεγαλέμπορους, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, "ΣΥΝ" και ο συγκεκριμένος στόχος "να μπούμε στο σκληρό πυρήνα της ΕΟΚ" δεν έχει καμιά σχέση με τα οράματα και τις ανάγκες της εργατικής τάξης, των εργαζομένων».

902gr

«Κώδικας Ποσειδών»

Mία ιστορική έρευνα για τα πρωτοποριακά… ευρυτανικά σοβιέτ!!!

                                                  Σε τούτη την αητόραχη!

«-Τρέξε κλείσε γλήγορα το Βελούχι! –φώναζε η μάνα μας. Όταν άνοιγε με πάταγο καμιάν απ’ τις μπαλκονόθυρες ο βελουχίσιος.

-Δε βρήκες  χ’στιανέ μ’ αλλού τόπο να χτίσεις; Τι ζήλεψες απ’ την αητόραχη; γκρίνιαζε στα γεμάτα το γέρο μας η γριά μας, σαν την πιάνανε τα διαόλια της απ’ το ξεπάγιασμα και τ’ ανεμοστράβωμα στην αυλή μας, όσου να φέρει νερό απ’ τη βρύση ή ξύλ’ απ΄το κατώγι.

Οι βοριάδες, ιδιαίτερα, σουρίζανε σα γαυριασμένα φίδια ακόμα και στην παραμικρή χαραμάδα στα πορτοπαράθυρα, στις κλειδαρότρυπες και στ’ ανοίγματα των μπουχαρήδων στη σκεπή.  Ε, τότε δεν ήτανε ν’ ανοίξεις πόρτα! Σε μπούκωνε, σε στράβωνε μονομιάς το χιονόμπασμα, που χυμούσε στο διάδρομο. Ε, και τότε απογινότανε η μάνα μας μπαρούτι με την “αητόραχη”. 

 

Κι ο πατέρας, κρυφογελώντας μέσα απ’ τα παχιά μουστάκια του και με την ικανοποίηση του ανθρώπου που τα βάζει και με τα στοιχειά απaντούσε περιπαιχτικά:

-Για να διαλέω τους αέρηδες! Ποιος μου κάνει να τ’ ανοίγω, ποιος δε μ’ αρέσει να του κλείνω την πόρτα.

Αλλά τα καλοκαίρια; Μην κάνεις κουβέντα! Όμορφα που ήτανε να κάθεσαι σε τούτα τα μπαλκόνια, ν’ ανασαίνεις τη δροσιά και τη φρεσκάδ’ απ΄ τα Βελούχια  και ν’ αργοπλέκεις, με ραχάτι και φαντασία, όνειρα… Και κόσμους!

Σε τούτη, λοιπόν, την αητόραχη και στον οντά του Μπεϊκαίικου γεννηθήκανε αι ΕΝΤΟΛΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΛΑΙΚΗΝ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΙΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΛΑΙΚΗΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΝ». 

(Απόσπασμα από το βιβλίο του Γεωργούλα Μπέικου: “Η λαϊκή εξουσία στην Ελεύθερη Ελλάδα”, εκδ. Θεμέλιο, 1979)

Και ξημέρωσε η 3 του Δεκέμβρη

«…Και ξημέρωσε η 3 του Δεκέμβρη. Τρεις του Δεκέμβρη!.. Οποιος έζησε στις 3 του Δεκέμβρη, στις 4 μπορούσε να πεθάνει. Ο προορισμός του ανθρώπου, που είναι: να κάνει κάτι μεγάλο ή να ζήσει κάτι μεγάλο εκπληρώνεται. Γιατί ο λαός, ο Αθηναϊκός λαός, κείνη τη μεγάλη μέρα αποκαλύφθηκε μπροστά στο ίδιο του το μεγαλείο».

Μενέλαος Λουντέμης «Ο Μεγάλος Δεκέμβρης», εκδόσεις Μαρή & Κοροντζή, Αθήνα 1945

22/08/1882 Γεννιέται στη Σμύρνη ο κομμουνιστής δάσκαλος Δημήτρης Γληνός,

 

 

 

22/08/1882

 

Γεννιέται στη Σμύρνη ο κομμουνιστής δάσκαλος Δημήτρης Γληνός, ο οποίος άφησε τη σφραγίδα του στο προοδευτικό και κομμουνιστικό κίνημα της χώρας μας. Η πορεία του Δημήτρη Γληνού είναι μια συνεχής πορεία «όλο προς τα αριστερά», όπως έλεγε ο ίδιος, ενώ αυτοβιογραφούμενος τόνιζε ότι η ιδεολογική του διαδρομή ήταν «από τον Μιστριώτη στον Λένιν».

Η μεγάλη φτώχεια χαρακτηρίζει τα παιδικά του χρόνια. Το 1899 έρχεται στην Αθήνα και γράφεται στη Φιλοσοφική Σχολή. Είναι υπέρμαχος της καθαρεύουσας και οπαδός της «Μεγάλης Ιδέας». Οι οικονομικές δυσκολίες τον αναγκάζουν να διακόψει δυο φορές τις σπουδές του, για να εργαστεί ως δάσκαλος. Οι σκληρές εμπειρίες ενισχύουν τις πολιτικές του ανησυχίες και τον φέρνουν στο στρατόπεδο των δημοτικιστών. Το 1905 παίρνει με άριστα παμψηφεί το δίπλωμά του από το Πανεπιστήμιο. Συνεχίζει τις παιδαγωγικές του σπουδές στη Γερμανία, όπου μεταξύ των άλλων γνωρίζει τον Γιώργο Σκληρό και τον Φώτο Πολίτη και έρχεται σε επαφή με τη σοσιαλιστική ιδεολογία.