Ναζισμός – «Υπάνθρωποι» οι Έλληνες κι οι Τούρκοι μετανάστες!

Δίκη Ναζιστικού Κόμματος στη Γερμανία – Δίκη Χρυσής Αυγής:
Ενδιαφέρουσες ομοιότητες ανάμεσα στις υποθέσεις

Η συστημική σχέση μεταξύ κρατικών μηχανισμών – νεοναζί στη Γερμανία, ο ρόλος διωκτικών αρχών και κρατικών υπαλλήλων στην υπόθεση δίκης του ναζιστικού κόμματος NSU στη Γερμανία, αναδείχθηκαν στην προχτεσινή συζήτηση που διοργανώθηκε από το Golden Dawn Watch με τίτλο:

«Ο νεοναζισμός στο εδώλιο: Οι υποθέσεις του NSU και της Χρυσής Αυγής».

 

Υπενθυμίζεται ότι τον Ιούλη του 2018, έπειτα από 5 χρόνια, ολοκληρώθηκε η δίκη της ναζιστικής οργάνωσης NSU στη Γερμανία.

Τσάκισέ τον!

«Κατ’ αρχάς, να ξεκαθαρίσουμε ότι ο Παύλος ούτε ‘‘έφυγε’’, ούτε ‘‘πέθανε’’, ούτε ‘‘χάθηκε’’ – δολοφονήθηκε. Και δε δολοφονήθηκε ούτε γιατί επιτέθηκε σε κανένα, ούτε γιατί έκλεβε. Ούτε κλεφτοκοτάς ήταν ο Παύλος, ούτε εγκληματίας. Δολοφονήθηκε γιατί μέσα από τα τραγούδια και τη γενικότερη στάση ζωής του εξέφραζε ελεύθερα απόψεις που δεν ‘‘άρεσαν’’ στους νεοναζί της Χρυσής Αυγής που είχαν αρχίσει να επεκτείνονται επικίνδυνα στις γειτονιές του Παύλου. Έτσι, στη μάχη για την ‘‘πολιτισμική ηγεμονία’’ – που θα ’λεγε και ο Γκράμσι – στις γειτονιές του Πειραιά, ο Παύλος και η Χρυσή Αυγή εξέφραζαν δυο διαφορετικούς ιδεολογικούς κόσμους: οι Χρυσαυγίτες αυτόν του μίσους, της δήθεν φυλετικής καθαρότητας, και της θρασυδειλίας, και ο Παύλος αυτόν της λεβεντιάς και της ανθρωπιάς. Γι’ αυτό και –απ’ ότι τουλάχιστον φάνηκε από τις καταθέσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας- τον είχαν στη ‘‘μαύρη λίστα’’»

    Το παραπάνω απόσπασμα – δημοσιευμένο ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του Φύσσα – είναι από το άρθρο που έγραψαν οι Social Waste, το συγκρότημα χιπ χοπ που συνυπήρξε καλλιτεχνικά με τον Παύλο. Έκαναν μαζί τραγούδια, συναυλίες, και παρέα.

    Ό,τι θα ακούσετε παρακάτω, αυτός ο εμετός, είναι από τηλεφωνική συνομιλία του Δεβελέκα, οδηγού/σωματοφύλακα του αρχηγού της Χρυσής Αυγής, Νίκου Μιχαλολιάκου, υποψήφιου δημοτικού συμβούλου Πειραιά και μέλους της Κεντρικής Επιτροπής της Χρυσής Αυγής.

Χρυσή Αυγή: Πάντα στο πλευρό της αστικής τάξης

Το πώς χειρίζεται και τοποθετείται η εγκληματική ναζιστική Χρυσή Αυγή στα λεγόμενα «εθνικά θέματα» και βεβαίως απέναντι στα Ελληνοτουρκικά αποτελεί μια ακόμα απόδειξη ότι οι χρυσαυγίτες είναι τα καλύτερα τσιράκια της αστικής τάξης, ενταγμένοι στα επικίνδυνα και αντιλαϊκά της σχέδια. Το λένε μόνοι τους, το φωνάζουν, το προβάλλουν με κάθε τρόπο, με κάθε ευκαιρία. Οι χρυσαυγίτες αποκαλούν Τούρκους τους Ελληνες μουσουλμάνους της Θράκης, όπως ακριβώς και ο Ερντογάν. Λένε για τα «σύνορα της καρδιάς τους» στον Πόντο, στην Κωνσταντινούπολη, στη Σμύρνη, στη Βόρεια Ηπειρο, στην Ανατολική Ρωμυλία κ.λπ., ό,τι δηλαδή λέει και ο Ερντογάν για την ελληνική Θράκη, την Κύπρο και άλλες περιοχές. Εξάπτουν τον εθνικισμό, που συγκαλύπτει τις ευθύνες της ελληνικής αστικής τάξης για τους κινδύνους που απειλούν το λαό, από την εμπλοκή της σε επικίνδυνους ανταγωνισμούς και σχέδια στην ευρύτερη περιοχή. Δίνουν το καλύτερο άλλοθι στην τουρκική αστική τάξη για να αμφισβητεί τις διεθνείς συνθήκες, όπως τη Συνθήκη της Λοζάνης, και να επιδιώκει αλλαγή των συνόρων με το αίμα του ελληνικού και τουρκικού λαού. Πάντα έτσι γινόταν. Η χούντα την οποία θαυμάζουν έκανε πραξικόπημα στην Κύπρο και έδωσε την αφορμή στην Τουρκία για να εισβάλει το 1974. Οι μεγάλες καταστροφές, όπως στην Κύπρο, έχουν γίνει με το μανδύα του υπερπατριωτισμού, όπως αυτός που εκπροσωπεί η ναζιστική - εγκληματική Χρυσή Αυγή.

Ποτέ πια ναζισμός

Ποτέ πια ναζισμός – ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ

 

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ

Σαν σήμερα, 15 Σεπτεμβρίου 1935, η σβάστικα γίνεται επίσημο σύμβολο στη Γερμανία του Χίτλερ. Παράλληλα, οι ναζί επιβάλλουν τους «νόμους της Νυρεμβέργης», στους οποίους στηρίχθηκε η ρατσιστική καταδίωξη που ακολούθησε. Όλοι οι Εβραίοι στερούνται υπηκοότητά. 

Όσο και αν προσπαθούν κάποιοι να φέρουν τη σβάστικα ξανά στο προσκήνιο της Ιστορίας δεν θα τα καταφέρουν. Η σβάστικα θα καταλήγει πάντα στα σκουπίδια της Ιστορίας.

Κι όταν λέμε για ναζί στη σύγχρονη Ελλάδα εννοούμε τη Χρυσή Αυγή, που  (ορισμένες φορές) υποστηρίζει πως δεν έχει σχέση με το ναζισμό…:

Και κάτι άλλο που θα το δείχνουμε ξανά και ξανά μέχρι να μην υπάρχει καμία αμφιβολία από κανέναν πως οι τύποι της Χρυσής Αυγής είναι ναζί: 

Κι όταν λέμε για ναζί στη σύγχρονη Ελλάδα εννοούμε τη Χρυσή Αυγή, που  (ορισμένες φορές) υποστηρίζει πως δεν έχει σχέση με το ναζισμό…:

Οι απαρχές των ιδιωτικοποιήσεων: Από τον ναζισμό στον φιλελευθερισμό

Υπάρχει η, διόλου τυχαία, διαδεδομένη πεποίθηση ότι ο ναζισμός είχε πιο κοντινή σχέση με τον σοσιαλισμό και την εχθρότητα προς το κεφάλαιο, την ιδιωτική ιδιοκτησία και τον καπιταλισμό, μια πεποίθηση που προώθησαν οι ίδιοι οι ναζί στην προσπάθεια να εμφανιστούν σαν αντι-συστημικοί στα μάτια του λαού την ώρα που διαβεβαίωναν το γερμανικό κεφάλαιο ότι δουλεύουν για αυτό. Εξίσου διαδεδομένη είναι ιδέα ότι η πρακτική ιδιωτικοποίησεων δημόσιων/κρατικών εταιρειών είναι αποκλειστικό χαρακτηριστικό αυτού που αποκαλείται νεοφιλελευθερισμός και έκανε την ανάδυση του γύρω στην δεκαετία του ’70.
Αυτή η ιδέα γύρω από τις ιδιωτικοποιήσεις δεν είναι βεβαίως αβάσιμη. Η ιστορική πορεία της καπιταλιστικής οικονομίας πέρασε μέσα από την ανάπτυξη και συγκέντρωση μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων. Τη δεκαετία του 1930 στο πλαίσιο της κρίσης ξεκίνησε ξεκίνησε για πρώτη φορά σε τέτοια κλίμακα μια διαδικασία κρατικοποίησης μεγάλων εταιρειών φτάνοντας σε μια σημαντική παρουσία του κρατικού τομέα στην ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων του καπιταλισμού σε στενή συνεργασία με το κεφάλαιο και προς όφελος του. Το κύμα ιδιωτικοποιήσεων που ξεκίνησε στην Χιλή και την Βρετανία το 1970 θεωρείται σαν η πρώτη εμφάνιση πολιτικών ιδιωτικοποίησης στην σύγχρονη ιστορία και ήταν αποτέλεσμα μιας σειράς αλλαγών στις ανάγκες του κεφαλαίου σε σχέση με το κράτος.

Ήταν και είναι ναζιστές

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ • 5 Σεπτεμβριου 2016 

Οι ναζιστές της Χρυσής Αυγής είναι περισσότερα πράγματα από τις πανηγυρικές τελετές τους, με φόντο το άγαλμα του Λεωνίδα.

Οι ναζιστές της Χρυσής Αυγής, πέρα από την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, επιδιώκουν, μέρα με τη μέρα, να αυξάνουν τις δυνάμεις τους μέσα στην κοινωνία. Ένας από τους τρόπους που χρησιμοποιούν είναι να εμφανίζονται σαν «πολιτικές παρθένες», παρά τις αμέτρητες αποδείξεις για την ιδεολογική ταύτιση με το ναζισμό (άρθρα τους που εξυμνούν τον Χίτλερ, φωτογραφίες με σβάστικες). Κάνουν πως δεν θυμούνται, πως δεν ξέρουν τίποτα και κλαψουρίζουν ότι τους αποκαλούν ναζιστές.

Καμία έκπληξη από τέτοιου είδους αντιδράσεις. Οι ναζιστές ήταν, είναι και θα είναι θρασύδειλοι. Ας προσέξουμε, όμως, κάτι: Οι ομιλίες δίπλα στο άγαλμα του Λεωνίδα, οι φωνές στη Βουλή και στις συγκεντρώσεις τους, δεν είναι κούφια λόγια. Ήταν, είναι και θα είναι  επικίνδυνοι, διότι είναι ναζιστές. 

Δεν θα σταθούμε στο γνωστό (σύμφωνα και με δικά τους κείμενα) θαυμασμό τους στο καθεστώς του φασίστα Μεταξά. Θα αναφερθούμε στην ταύτιση τους με το ναζισμό.

Όποτε κλήθηκαν να μιλήσουν για τη σχέση τους με το ναζισμό έμειναν στις «αποστάσεις», τόσο μεγάλες «αποστάσεις» που αδυνατούν να καταδικάσουν τον Χϊτλερ. Δεν μπορούν οι άνθρωποι (όσο άνθρωποι μπορεί να είναι οι ναζιστές…) να πούνε κακή κουβέντα για τον Αδόλφο τους.  

ΗΛΙΑΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ • 12 Ιουλίου 2016

Όλα τα καθάρματα δουλεύουνε μαζί…

Το ΝΑΤΟ στηρίζει το νεοναζιστικό καθεστώς της Ουκρανίας. Στη σύνοδο του ΝΑΤΟ  που πραγματοποιήθηκε στη Βαρσοβία, στις 8-9 Ιούλη, αποφασίστηκε να δοθεί ένα  συνολικό πακέτο βοήθειας στην Ουκρανία, που σύμφωνα με τους αναλυτές όμοιο δεν έχει δοθεί σε κανέναν άλλον εταίρο.

Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Jens Stoltenberg, διευκρίνισε ότι η συμμαχία «θα παρέχει συμβουλευτική και στοχευόμενη υποστήριξη για να γίνουν αποτελεσματικότερες οι δομές άμυνας και ασφάλειας της Ουκρανίας».

Επίσης, η αντιπρόεδρος της ουκρανικής κυβέρνησης, Ιvanna Klympus – Tsintsadse, δήλωσε στο Euronews «Πρέπει να το δούμε ως ένα από τα βήματα στην προσπάθειά μας να πετύχουμε τα στάνταρ του ΝΑΤΟ στη χώρα, τα στάνταρ του ΝΑΤΟ στις ένοπλες δυνάμεις και στα θέματα της ασφάλειας και της άμυνας. 

Η εξέλιξη αυτή θα μας κάνει σίγουρα ισχυρότερους και θα μας βοηθήσει να έχουμε καλύτερη άμυνα για τη χώρα μας. Δυστυχώς πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι κάθε μέρα».

Ιάκωβος Καμπανέλλης: Περί νεοναζισμού

 

Επιμέλεια: ofisofi // atexnos

Η άποψη του Ιάκωβου Καμπανέλλη είναι δημοσιευμένη στο αφιερωματικό τεύχος  του περιοδικού «Εμβόλιμον» , το οποίο εκδόθηκε από τον Δήμο Διστόμου τον Ιούνιο του 1994 για τα 50 χρόνια από τη σφαγή του Διστόμου στις 10 Ιουνίου 1944.
 

Ο χαρακτηρισμός «νεοναζισμός» είναι λάθος. Δεν πρόκειται για κάτι «νέο». Είναι ο ίδιος εκείνος ναζισμός που έφερε τη θεομηνία που κατακρεούργησε και τους αθώους κατοίκους του Διστόμου. Είναι ο ίδιος εκείνος παληός ναζισμός που έχασε τον πόλεμο, αλλά το τέλος του πολέμου δεν ήταν και δικό του τέλος. Και δεν ήταν το τέλος του γιατί αυτοί οι ίδιοι που τον πολέμησαν για να τον εξαλείψουν έγιναν μαθητές και διάδοχοι της πολιτικής θεωρίας του «ζωτικού χώρου» και της υπεροχής δια των εξοπλισμών. Τα γεγονότα, που συντάραξαν την οικουμένη στα χρόνια 1933 -1945, αντί να είναι για την ανθρωπότητα μάθημα για να αποφύγει τα ίδια κακούργα λάθη, έχουν χρησιμοποιηθεί σαν προηγούμενο, σαν άδεια που επιτρέπει την επανάληψή τους. Ο ναζισμός στην πραγματικότητα δεν δικάστηκε και δεν καταδικάστηκε ποτέ. Η δίκη της Νυρεμβέργης ήταν μια θεαματική παράσταση δίκης για να δοθεί στον πικραμένο μια εντύπωση δίκης και τιμωρίας. Τρίχες. 

 

Τι κάνατε στην Κάνδανο, Κασιδιάρη;

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ • 2 Ιουνιου 2016

Σήμερα είναι ημέρα μνήμης για τα πεπραγμένα του ναζισμού. Για τα πεπραγμένα των «Ες – Ες», εδώ στην Ελλάδα, στη χώρα μας. Πάμε στην μαρτυρική Κάνδανο.

Από το http://malia-crete-kgrek.blogspot.gr/2013/06/blog-post.html

Σήμερα είναι η επέτειος της σφαγής της Κανδάνου. Ξεκίνησε σαν σήμερα, στις 2 Ιουνίου 1941. Η Κάνδανος, ένα μικρό χωριό της Κρήτης στο Νομό Χανίων, έμελλε να γίνει ένα από τα μνημεία της ναζιστικής θηριωδίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Το ολοκαύτωμα της Κανδάνου, όπως και η σφαγή στο Κοντομαρί, ήταν απάντηση των Γερμανών εισβολέων στην ηρωική αντίσταση του λαού της Κρήτης, στο έπος που γράφτηκε στην Ιστορία ως «Μάχη της Κρήτης».

   Η Κάνδανος είχε βομβαρδιστεί ήδη από την πρώτη μέρα της «Μάχης της Κρήτης», στις 20 Μάιου. Στις 24 Μάη, μετά από σφοδρή μάχη στο φαράγγι της Κανδάνου, σκοτώνονται πολλοί Γερμανοί. Παρότι η «Μάχη» τελειώνει στις 31 Μάιου, οι ναζί επιστρέφουν στο χωριό. Τη Δευτέρα 2 Ιούνη μετά από διαταγή του Γκαίρινγκ ξεκινά η ανείπωτη σφαγή, η οποία ολοκληρώνεται την επόμενη μέρα. Αρχίζει ο ανελέητος βομβαρδισμός του χωριού ενώ στη συνέχεια τμήματα του ναζιστικού στρατού μπαίνουν στο χωριό.

   Η Κάνδανος γίνεται ολοκαύτωμα. Οι ναζί συγκεντρώνουν κατά ομάδες τους κατοίκους και αρχίζουν οι εκτελέσεις. Οι περίπου 180 κάτοικοι της Κανδάνου δολοφονούνται, τα σπίτια τους πυρπολούνται, ακόμα και τα ζώα τους σφάζονται. Το μένος των ναζί είναι τέτοιο που αφήνουν και γραπτές αποδείξεις της θηριωδίας τους. Η Κάνδανος, όπως σωστά έχει καταγραφεί στην εκπομπή «Η μηχανή του χρόνου», είναι «η μοναδική περίπτωση εγκλήματος πολέμου, όπου ο θύτης όχι μόνον αναγνωρίζει το έγκλημά του, αλλά το προπαγανδίζει προς παραδειγματισμό των υπολοίπων».