Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ημέρα της Γυναίκας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ημέρα της Γυναίκας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 7 Μαρτίου 2021

Συνέντευξη με την Χριστίνα Σκαλούμπακα, προέδρο της ΟΓΕ για την Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας


Γυναίκα - Εργαζόμενη

 

Συνέντευξη στο alt.gr της  Χριστίνας Σκαλούμπακα, προέδρου της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας, για την Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας.

Ποιο είναι το μήνυμα της 8ης Μάρτη, της Παγκόσμιας Μέρας της Γυναίκας, σήμερα το 2021;

          111 χρόνια μετά την καθιέρωση της 8ης Μάρτη ως Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας, από το Διεθνές Συνέδριο Σοσιαλιστριών Γυναικών μετά από πρόταση της Κλάρας Τσέτκιν, το μήνυμα της παραμένει ζωντανό και επίκαιρο, καθώς η ανισοτιμία της γυναίκας ζει και βασιλεύει και η πανδημία έχει ξεγυμνώσει την βαρβαρότητα που βιώνουμε. Η 8η Μάρτη, που είναι μέρα αφιερωμένη στους αγώνες των γυναικών για τα δικαιώματά τους στην εργασία, για την ισότιμη θέση τους στην κοινωνία, δεν είναι απλά μια επέτειος την οποία τιμούμε. Αποτελεί ένα  κρίκο στην αλυσίδα των αγώνων και διεκδικήσεων μας για όσα έχουμε ανάγκη σήμερα τον 21ο αιώνα εμείς οι γυναίκες του μόχθου και αποτελούν προϋπόθεση για τη γυναικεία ισοτιμία.

             Σήμερα οι εργαζόμενες και οι άνεργες, οι αυτοαπασχολούμενες της πόλης και της υπαίθρου, οι αγρότισσες, οι νέες μητέρες, οι φοιτήτριες, οι συνταξιούχοι βιώνουμε τη βαρβαρότητα των άθλιων συνθηκών που επικρατούν στα νοσοκομεία τα οποία  έχουν μετατραπεί σε νοσοκομεία “μιας νόσου”. Είμαστε ξεκρέμαστες χωρίς γιατρούς και εξετάσεις  ιδιαίτερα προγεννητικού ελέγχου,  αφού οι υπηρεσίες Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας είναι υποστελεχωμένες, χωρίς εξοπλισμό ή ακόμα και ανύπαρκτες. Μας σπρώχνουν να τα χρυσοπληρώνουμε στους ιδιωτικούς ομίλους της Υγείας.

Πέμπτη 8 Μαρτίου 2018

«Ποτέ δε μίλησαν για τις μάνες μας, για τις μάνες της μισής Ελλάδας…»

 
 
Χιλιάδες γυναίκες, νεότατες έμειναν μόνες μ’ ένα παιδί στην αγκαλιά για να μετράνε αργότερα τα χρόνια της εξορίας τους και του παιδιού τους εκεί τα πρώτα λόγια. Γιατί δε μίλησε κανένας για τις γυναίκες που έμειναν με το παιδί στην κοιλιά, παλεύοντας τη φτώχεια, το φασισμό, την περιφρόνηση και την ειρωνεία; Γιατί δεν ασχολήθηκε ποτέ κανείς με τις μάνες εκείνης της φριχτής εποχής και την ιστορία μας;

Με αφορμή την “Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας”, ένα απόσπασμα από το βιβλίο της Παγώνας Στεφάνου “Των αφανών. Δυο τετράδια, δυο τετραετίες” (εκδ. Θεμέλιο, Αθήνα 1998).
“Τραγούδια δεν ακούγονταν όπως παλιά στη γειτονιά τα βράδια, όταν τα παλικάρια γυρνούσαν απ’ τη δουλειά και τον περίπατο στα σπίτια τους. Μια μακρινή συνήθεια από ό,τι θυμάμαι να σταματούν εδώ στην πλατέα μας, εδώ πού έμαθαν να παίζουν, να χορεύουν, να ορίζουν, να μαλώνουν, να παλεύουν και ν’ αγαπούν…