Η Μπαρτσελόνα και το rebranding του «ρεαλισμού»

 

 

Υπάρχει κάτι σχεδόν σουρεαλιστικό στο θέαμα. Η κοινωνία βράζει, η εργατική τάξη λυγίζει κάτω από την ακρίβεια και τη γενικευμένη ανασφάλεια, ο κόσμος παρακολουθεί πολεμικές συγκρούσεις, γεωπολιτικές ανακατατάξεις και την αμφισβήτηση της ως τώρα αρχιτεκτονικής του παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού συστήματος και ο Αλέξης Τσίπρας κάνει “come back” όχι με το άσμα της Άντζελας Δημητρίου, αλλά με φανέλα Μπαρτσελόνα, «τρελίτσα» και ύφος χαλαρού, εναλλακτικού, αποτυχημένου influencer που μόλις βγήκε από κάποιο meeting που συζητούσε για τα focus group της καμπάνιας του.

Η αλήθεια είναι ότι δεν προκαλεί έκπληξη. Είναι η λογική κατάληξη του πολιτικού-ιδεολογικού-οργανωτικού εκφυλισμού του χώρου που εκπροσωπεί ο Αλ. Τσίπρας. Το σημερινό «κουλ», υπερκομματικό, μετα-ιδεολογικό προσωπείο δεν έπεσε από τον ουρανό, χτίζεται εδώ και χρόνια. Ο εκφυλισμός έχει κι άλλα σκαλιά προς τα κάτω… Αυτό επιβεβαιώνει και το ιδεολογικό στίγμα που εκπέμπεται. Άλλωστε στη διακήρυξη – μανιφέστο του ο Αλ. Τσίπρας επιβεβαιώνει – μοιράζοντας τα γνώριμα διαπιστευτήριά του... - ότι το ιστορικό δίλημμα «μεταρρύθμιση ή επανάσταση» δεν μπορεί πια να καθοδηγεί το παρόν και ότι χρειάζονται «νέες ιδεολογικές συνθέσεις».

Κυβέρνηση: «Σταθερότητα» και «σιγουριά» στο κεφάλαιο, ψίχουλα και χαμοζωή στον λαό

Πηγή: Eurokinissi

 

Τον «δρόμο σταθερότητας και σιγουριάς» για το κεφάλαιο, που για τον λαό περιλαμβάνει μόνο τα ψίχουλα που ...περισσεύουν από τα ματωμένα πλεονάσματα, διαφήμισε ο πρωθυπουργός, Κυρ. Μητσοτάκης, κατά την συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, επικαλούμενος τις «εξαιρετικά αβέβαιες διεθνείς συνθήκες, με τις συνέπειες από την κρίση στο Ιράν να εξακολουθούν να σκιάζουν την παγκόσμια οικονομία».

Αναφερόμενος στα υπόλοιπα αστικά κόμματα, τα νέα μορφώματα, παλιούς και νέους «σωτήρες» που επίσης τάζουν «σταθερότητα», κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι με την πολιτική της προκαλεί «αστάθεια», ο Κυρ. Μητσοτάκης έκανε λόγο για «μια πολιτική Βαβέλ, η οποία έχει ένα μόνο κοινό τόπο και αυτός είναι η καταγγελία της κυβέρνησης». Όπως είπε, από τη μία εξαγγέλλονται νέα κόμματα τα οποία «επαναλαμβάνουν παλιές λογικές, με πρωτοεμφανιζόμενους ή επανεμφανιζόμενους πρωταγωνιστές, οι οποίοι φορούν ένα άλλο προσωπείο όταν είναι ήδη γνωστοί από τη δημόσια παρουσία τους, είτε στο άμεσο είτε στο απώτερο παρελθόν». Και από την άλλη, «θεσμικές υποτίθεται δυνάμεις εμφανίζονται να χάνουν ολοένα και περισσότερο τη σοβαρότητα και την αξιοπιστία τους», αναφερόμενος στο ΠΑΣΟΚ το οποίο δεν επικύρωσε την ανανέωση της θητείας του Γ. Στουρνάρα, ενώ «ήταν το ίδιο το οποίο, συμμετέχοντας σε μια κυβέρνηση, τον είχε τοποθετήσει στη θέση αυτή». 

Αφού έκανε λόγο για φαινόμενα αναντίστοιχα «της κρισιμότητας των καιρών», τόνισε πως η απάντηση της κυβέρνησης πρέπει να είναι διπλή: «Να εξακολουθούμε να στηρίζουμε τα εισοδήματα απέναντι σε έκτακτες κρίσεις και, βέβαια, να προωθούμε τις μεγάλες αλλαγές οι οποίες προωθούν την πορεία προόδου της πατρίδας μας».

Αποδελτίωση ... αδιεξόδων

Πηγή: Associated Press

 

Μόλις οι μισοί Βρετανοί ηλικίας έως 24 ετών εργάζονταν στο τέλος του περασμένου χρόνου, με τα στοιχεία να θεωρούνται κόλαφος για την οικονομία. Η αύξηση της ανεργίας σ' αυτές τις ηλικίες είναι δείκτης με ευρύτερη σημασία, καθώς αποδίδεται στις λιγότερες προσλήψεις σε κλάδους που απασχολούν περισσότερους νέους, όπως ο τουρισμός...

Ειδήσεις σαν κι αυτή δεν είναι καθόλου σπάνιες και προδίδουν τη μεγάλη ανησυχία για την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας. Την τιμητική της έχει η Ευρώπη, όπου ο όρος «στασιμοπληθωρισμός» - υψηλός πληθωρισμός με πολύ χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης - ήρθε για να μείνει. Η πανάκριβη Ενέργεια στο φόντο του ιμπεριαλιστικού πολέμου είναι η μεγαλύτερη πηγή ανησυχίας για τα αστικά επιτελεία.

Στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, το επιτόκιο των στεγαστικών δανείων αυξήθηκε στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων μηνών, απειλώντας να βάλει πάγο στην αγορά κατοικίας των ΗΠΑ, που καταγράφει χαμηλές πτήσεις για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά. Η πίεση στα αμερικανικά νοικοκυριά αυξάνεται, λόγω πληθωρισμού και επιτοκίων. Οικογένειες με στεγαστικό δάνειο αναγκάζονται να δαπανούν το 32% του εισοδήματός τους για την αποπληρωμή των δόσεων.

Τα ίδια τα κράτη δανείζονται ακριβότερα, μετακυλίοντας το κόστος στα νοικοκυριά: Με έγγραφό του προς την Ευρωπαϊκή Ενωση, το ΔΝΤ προειδοποιεί ότι «το χρέος της μέσης ευρωπαϊκής χώρας θα φτάσει το 130% του ΑΕΠ έως το 2040, σχεδόν διπλάσιο σε σχέση με σήμερα». Καλεί τα κράτη - μέλη «να προχωρήσουν στις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις» προκειμένου «να αντιμετωπίσουν τα τεράστια έξοδα στους τομείς της άμυνας, της Ενέργειας και των συντάξεων τα επόμενα 15 χρόνια».