Πέντε χρόνια μνημόνια

Γράφει ο Cogito ergo sum Απο Ατέχνως

Αυτές τις μέρες συμπληρώνονται πέντε χρόνια από τότε που η Ελλάδα άρχισε να ζη και να αναπνέει στους ασφυκτικούς ρυθμούς τους οποίους επέβαλαν τα περιβόητα μνημόνια. Τα μνημόνια τα οποία συμφωνήσαμε (ως χώρα) από κοινού με τους πιστωτές μας και, όπως όλοι αντιληφθήκαμε, οδήγησαν στην λεηλασία αυτού του τόπου προς χάριν της διεθνούς των τοκογλύφων. Τα μνημόνια-βωμοί, στα οποία θυσιάστηκε μια ολόκληρη χώρα κι ένας ολόκληρος λαός, προκειμένου να μη ζημιωθεί το διεθνές κεφάλαιο. Με την ευκαιρία αυτής της μαύρης επετείου, λοιπόν, ας προσπαθήσουμε να κάνουμε μια ανακεφαλαίωση του τρόπου με τον οποίο έδρασαν αυτά τα επάρατα μνημόνια.
Στην αρχή χρησιμοποιήθηκε το όπλο του φόβου. Οι επιδρομείς έπρεπε να δημιουργήσουν μια κατάσταση πανικού, ώστε να διευκολυνθεί η επέλασή τους. Στο πλευρό τους στάθηκαν, ως εξαίρετοι σύμμαχοι, όλες οι κυβερνήσεις, μαζί με τους παρατρεχάμενούς τους, κυρίως δε τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης. Οι έλληνες άρχισαν να υβρίζονται ως διεφθαρμένοι, τεμπέληδες, χαραμοφάηδες, βολεψάκηδες, ανεπρόκοποι, απατεώνες κλπ κλπ. Σκοπός τους ήταν να τρομοκρατηθούμε και να πιστέψουμε ότι καταστρεφόμαστε ώστε, στην συνέχεια, να αποδεχτούμε ευκολώτερα κάθε είδους κατακεφαλιά.
Μόλις βασίλεψε απ” άκρη σ” άκρη ο τρόμος, ακολούθησαν τα επιλεγμένα δεδομένα, όπως π.χ. ότι έπρεπε επειγόντως να βρούμε δανεικά για να μη βουλιάξουμε. Δηλαδή, παρουσιάστηκε ως ζήτημα επιβίωσης της χώρας το να μη χάσουν λεφτά οι τοκογλύφοι πιστωτές μας. Κάθε διαφορετική φωνή φιμώθηκε, αφού οι έλληνες έπρεπε να ακούνε μόνο αυτό το φτιαχτό δεδομένο. Σκοπός; Να «ψηθεί» ο λαός ότι ήταν εξαιρετικά τυχερός που η χώρα μπορούσε να δανειστεί μέσω μνημονίου με επιτόκιο 5-6%, την ώρα που οι «αγορές» ζητούσαν 15%. Κανένας δεν τόλμησε να πει το αυτονόητο: αφού η χώρα δεν μπορούσε να αποπληρώσει δάνεια του 1,5-2,5%, πώς διάβολο θα κατάφερνε να αποπληρώσει τα δάνεια με 5-6%, τα οποία θα έπαιρνε για να καλύψει τα φτηνότερα προηγούμενα;

Είσαι το δικό μου παιδί .

                    Δεν ήταν  μάγκες. ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ  είναι.    

 αν βγω απ’ αυτή τη φυλακή κανείς δε θα με περιμένει,  αέρας θα με παρασέρνει.

Κλάρα Τσέτκιν: Ο Λένιν για τη γυναίκα

 Το «Ατέχνως» τιμά τη Μέρα της Γυναίκας (1)
Επιμέλεια: ofisofi //atexnos

Η Κλάρα Τσέτκιν γεννήθηκε στις 5 Ιουλίου του 1857 στο Βιντεράου της Σαξωνίας. Από νωρίς ενδιαφέρθηκε για το σοσιαλιστικό κίνημα και τη μαρξιστική θεωρία. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα το 1881 να προσχωρήσει στο Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, το οποίο τότε είχε αποκτήσει αρκετή δύναμη στη Γερμανία αν και παράνομο. Σύντομα  αναδείχθηκε σε μια από τις πιο σημαντικές προσωπικότητές του. Πήρε μέρος στο ιδρυτικό συνέδριο της Δεύτερης Διεθνούς και το 1890 ηγήθηκε του γυναικείου κινήματος.
Στη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα διασπάστηκε και η Τσέτκιν συντάχθηκε με την κομμουνιστική πτέρυγα. Ιδρυτικό μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Γερμανίας. Από το 1920 εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής και εξέδιδε τη γυναικεία επιθεώρηση «Η Ισότητα».
Με δική της πρόταση, στη Β` Διεθνή Συνδιάσκεψη των σοσιαλιστριών γυναικών, στην Κοπεγχάγη το 1910, καθιερώθηκε η 8η του Μάρτη, ως Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας στη μνήμη των εργατριών από τα υφαντουργεία και τα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης που έκαναν διαδηλώσεις και απεργίες  διεκδικώντας ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς, μείωση του ωραρίου εργασίας, εξίσωση των μισθών ανδρών και γυναικών για την ίδια εργασία, θέτοντας επιπλέον ζητήματα για την εκμετάλλευση και τις φυλετικές διακρίσεις.

Σαββατιάτικα (46)

Σαββατιάτικα (46)

*** Ευπατρίδης και ο Μαγγίνας; *** Κωλόχαρτος: "Πάμε παρακάτω ενωμένοι με Αντώνη Σαμαρά." *** Πόσο παρακάτω, ρε Άδωνι; *** Στο 15% ή ακόμη παρακάτω; *** Γκαβός: "Δεν είμαι παντρεμένος με την θέση μου." *** Δεν το πιστεύω, Αντώνη! *** Αστεφάνωτη την έχεις τόσα χρόνια; *** Τί ψυχή θα παραδώσεις, μωρέ; *** 35.000 κατοικίες κατασχέθηκαν το 2014 στην Ισπανία. *** Αλέξη, αυτή η "συμμαχία του νότου" αρχίζει να με προβληματίζει... *** Να με παραπροβληματίζει, μη σου πω. *** Αυτό που στην Αυστραλία για να είναι νόμιμη η απεργία σου πρέπει να πάρεις πρώτα την άδεια του εργοδότη σου, πώς δεν το σκέφτηκε πρώτος ο Βρούτσης; *** Τόσες αναμορφώσεις έκανε ο Απελευθερωτής και του ξέφυγε η κορυφαία; *** Αθώος ο Θέμος και μπράβο στην τυφλή με την ζυγαριά! ***

Κάποιον μου θυμίζει αυτό το χαμόγελο...

Από πότε, δηλαδής, είναι έγκλημα να παίρνεις 5 εκατομμύρια και να τα βγάζεις βόλτα στην Ευρώπη; *** Εδώ είναι έξω ο τυροπιττάς τής γειτονιάς μου που δεν κόβει αποδείξεις κι ο Θέμος θα πάει στην μπουζού; *** Άει στον διάολο πια με τον φτηνό λαϊκισμό! *** Αναρωτιέμαι ποιος είδε στα δελτία των 8 την είδηση για τα 6 ευρώ κολατσιό στους εργαζόμενους της ΔΕΗ και κατάλαβε ότι αυτά αφορούν μόνο τους εργάτες που δουλεύουν στο κάρβουνο. *** Επειδή έχω μπερδευτεί, μήπως μπορείτε να μου πείτε πόσα κόμματα κάνουν αντιπολίτευση στην βουλή και πόσα στηρίζουν την κυβέρνηση; *** Όπως τα λογαριάζω εγώ, τέτοια κοινοβουλευτική πλειοψηφία ούτε ο Κιμ Γιονγκ Τέτοιος δεν πρέπει να έχει, οπότε σίγουρα κάπου κάνω λάθος. *** Πολύ σωστά αθωώθηκε ο Κασιδιάρης για τις "ογλήγορες" (που έλεγε η γιαγιά μου) στην Κανέλλη. ***

Βαρδινογιάννηδες - 4. Από την τρομοκρατία στις... προσφορές

Βαρδινογιάννηδες - 4. Από την τρομοκρατία στις... προσφορές

Απο Cogito ergo sum

 

Η δολοφονία τού κοινοτάρχη Γιάννη Κουτσάκη δεν καπρίτσωσε μόνο τους κατοίκους της περιοχής. Καπρίτσωσε και τα αφεντικά τής ΣΕΚΑ, τα οποία, μη έχοντας πια τον ενοχλητικό κοινοτάρχη να μπερδεύεται στα πόδια τους, έδειξαν και πάλι τα δόντια τους. Παρά το ότι η ντόπια κοινωνία βούιζε, φαίνεται ότι ελάχιστα πράγματα έφταναν στους δέκτες των μεγάλων μέσων μαζικής ενημέρωσης. Όμως, δέκα χρόνια μετά την δολοφονία, ο ανταποκριτής της εφημερίδας Ριζοσπάστης Χρίστος Παπαδάκης αποφάσισε να σκαλίσει το πρόβλημα, οι κάτοικοι τόλμησαν να μιλήσουν και η εφημερίδα δημοσίευσε το σχετικό ρεπορτάζ στις 24 Νοεμβρίου 1996, με τίτλο "Ο νόμος του ισχυρού και του χρήματος". Από τις επώνυμες μαρτυρίες εκείνου του ρεπορτάζ, σταχυολογώ:
- Μενέλαος Νικήτας: Κάθε καλοκαίρι που έρχονται από την Αθήνα οι "μεγάλοι" της οικογένειας, οι κάτοικοι και οι επισκέπτες παρεμποδίζονται και δεν τους επιτρέπεται να κάνουν μπάνιο στη μαγευτική παραλία των Καλών Λιμένων. Δεν ξέρω για ποιο λόγο γίνεται αυτό. Αυτοί επικαλούνται ζητήματα ασφαλείας, όμως αυτό που λέμε εμείς είναι ότι αυτή η τρομοκρατία πρέπει να τελειώσει γιατί έχει παρατραβήξει το κακό. Δεν μπορούν σήμερα αυτοί, μετά από τόσα χρόνια, να διώξουν εμάς. Δεν τους εμποδίζουμε, ας μας αφήσουν ήσυχους.
- Μανώλης Λαμπάκης: Το 1972 κατέβηκα εδώ με την οικογένειά μου, για να ξεκουραστούμε και να κάνουμε τα μπάνια μας. Στους Καλούς Λιμένες είχε τότε σπίτι ο γαμπρός μου, αλλά επειδή ήταν μικρό έστησα μια σκηνή για να παίζει μέσα το παιδί μου. Οταν κάποια στιγμή πέρασα έξω από τη ΣΕΚΑ με βλέπει ο Σήφης Βαρδινογιάννης και μου λέει: "Να πας να βγάλεις τη σκηνή από εκεί γιατί εμποδίζει". Του είπα, "καλά", όμως δεν την έβγαλα. Το βράδυ έρχεται και με το πόδι του δίνει μια στη σκηνή και τη χαλάει, με αποτέλεσμα να κινδυνεύσει το παιδί που ήταν μέσα. Ανταλλάξαμε στη συνέχεια πολλές άσχημες κουβέντες. Του είπα, πως "έχω δει γουρούνια στη Γερμανία, αλλά σαν κι εσένα όχι". Άλλο βράδυ έγινε κάποιο περιστατικό με τον Γιάννη Πεδιαδιτάκη, ταξιτζή, που έκανε ένα αγώι κι έπρεπε να περάσει από την περιοχή για να μεταφέρει πελάτες από το Ηράκλειο στην εκκλησία του Αγίου Παύλου. Οι άνθρωποι της εταιρίας είχανε κλείσει το δρόμο και δεν άφηναν το ταξί να περάσει. Επειτα από λογομαχία που είχε με τους μπράβους, ο ταξιτζής κατέβηκε από το αυτοκίνητο. Καθώς πήγε να βγάλει τα κλειδιά, ο Σήφης Βαρδινογιάννης νόμισε ότι θα τραβούσε πιστόλι. Τρέχει γρήγορα, ανοίγει το αυτοκίνητό του, παίρνει την καραμπίνα και σημαδεύει τον Πεδιαδιτάκη. "Αμα είσαι άντρας ρίξε", του λέει ο ταξιτζής. Εγινε μεγάλη φασαρία κείνο το βράδυ.

Βαρδινογιάννηδες - 3. Ο ενοχλητικός κοινοτάρχης

Βαρδινογιάννηδες - 3. Ο ενοχλητικός κοινοτάρχης

Απο Cogito ergo sum

 

Πίσω στην Κρήτη, όλα πάνε πρίμα για τους Βαρδινογιάννηδες. Η μετάβαση από την χούντα στην δημοκρατία έγινε με απόλυτα ομαλό τρόπο και τίποτε δεν διετάρασσε την γαλήνη τους. Βέβαια, στους Καλούς Λιμένες υπήρχαν ακόμη κάποιοι ανυπότακτοι κάτοικοι αλλά αργά ή γρήγορα θα παραδίνονταν κι αυτοί. Δυστυχώς, οι δημοτικές και κοινοτικές εκλογές τού 1978 έκρυβαν μια δυσάρεστη έκπληξη για την οικογένεια. Μια έκπληξη που θα τους αναστάτωνε.
Λίγο ψηλότερα, στον ορεινό όγκο των Αστερουσίων, υπάρχει μια κοινότητα στην οποία ανήκει διοικητικά και ο οικισμός των Καλών Λιμένων, τα Πηγαϊδάκια. Το 1978, λοιπόν, οι πηγαϊδακιώτες είχαν την έμπνευση να εκλέξουν ως κοινοτάρχη έναν νεαρό σοσιαλιστή, τον Γιάννη Κουτσάκη. Στα 26 χρόνια του ο Κουτσάκης εμφορείται από τις σοσιαλιστικές ιδέες της εποχής (μη ξεχνάμε ότι το ΠαΣοΚ του Ανδρέα βρίσκεται σε άνοδο και τα συνθήματά του χαρακτηρίζονται από πολλούς συντηρητικούς ως εξτρεμιστικά) και δεν καταλαβαίνει και πολλά. Με την χαρακτηριστική σε νέους ανθρώπους άγνοια κινδύνου, δεν διστάζει να τα βάλει με τους Βαρδινογιάννηδες.
Πρώτη δουλειά τού νέου κοινοτάρχη είναι να ανοίξει επί τέλους ο δρόμος για τους Καλούς Λιμένες, ο οποίος, όπως είδαμε στο πρώτο σημείωμα αυτής της σειράς, είχε χαραχτεί από το 1962 και οι απαλλοτριώσεις είχαν καταβληθεί μέχρι το 1966 αλλά ποτέ δεν ξεκίνησε η κατασκευή του. Το έργο αρχίζει αλλά σύντομα σταματάει, αφού οι μπουλντόζες πέφτουν πάνω σε συρματοπλέγματα ή σε παρκαρισμένα αυτοκίνητα της ΣΕΚΑ.

Ούτε αυξήσεις, ούτε συμβάσεις, ούτε οργάνωση!

Λυσσάξανε δεξιοί και "αριστεροί" κατά της ...σύμβασης που υπέγραψε η ΓΕΝΟΠ - ΔΕΗ! Σάλος έγινε οδηγώντας τον φιλολαϊκό (κατά το φιλάνθρωπος, φιλόζωος κ.λπ.) Λόρδο της Οικονομίας σερ Βαρουφάκη να δηλώσει ότι έχει πρόβλημα με τις "αυξήσεις" στους εργαζόμενους της ΔΕΗ!
Βγήκε ο αριστερός Φίλης και δήλωσε, χωρίς να ντρέπεται, ότι δεν μπορεί να ζητάν αυξήσεις κάποιοι τη στιγμή που κάποιοι άλλοι πεινάνε. Τόσο ανερυθρίαστα που αναρωτιόμαστε τι διαφορά έχουν τελικά με τους προηγούμενους; Είναι εκπληκτικό το πόσο γρήγορα αυτού του τύπου η "αριστερά", που πάσχιζε επί δεκαετίες να γίνει κυβέρνηση, υιοθετεί πρακτικές και επιχειρήματα της δεξιάς! Του ΠΑΣΟΚ του πήρε 4-5 χρόνια να ξεχάσει ότι ήταν "σοσιαλιστικό". Αυτονών τους πήρε (ούτε) καμιά τριανταριά μέρες να ξεχάσουν ότι ήταν αριστεροί!

Βαρδινογιάννηδες - 2. Το ιδιόμορφο... real estate

Βαρδινογιάννηδες - 2. Το ιδιόμορφο... real estate

Απο Cogito ergo sum

 

Με την αγορά τού Μικρονησιού, η ΣΕΚΑ αρχίζει την δουλειά. Επειδή ο χρόνος είναι χρήμα, αμέσως καταφθάνουν στην περιοχή δυο δεξαμενόπλοια, τα οποία χρησιμοποιούνται ως πλωτές δεξαμενές. Σύντομα αποδεικνύεται ότι το πόστο είναι καλό και οι δουλειές πάνε πρίμα. Μέχρι που φτάνει το 1965 και μια ξαφνική κακοκαιρία πετάει το ένα δεξαμενόπλοιο στην ακτή, όπου καταστρέφεται. Έτσι η εταιρεία αποφασίζει να κατασκευάσει στο Μικρονήσι σταθερές δεξαμενές καυσίμων και νερού, ενώ βάζει μπρος και για την κατασκευή λιμενοβραχιόνων.

Το μόνο πρόβλημα για τον Νίκο Βαρδινογιάννη είναι οι λιγοστοί κάτοικοι του μικρού, ξεχασμένου από θεό κι ανθρώπους οικισμού στην απέναντι ακτή. Οι Καλοί Λιμένες δεν είναι παρά μια περιοχή με μερικές παράγκες και λιγοστά φτωχόσπιτα, όπου κατοικούν μόνιμα φτωχοί ψαράδες και εποχικά οι κάτοικοι των μεσόγειων χωριών που κατεβαίνουν στην παραλία για τα μπάνια τους. Μόνο που η τοποθεσία είναι εντυπωσιακή. Κι είναι λογικό ο Βαρδινογιάννης να την ορέγεται. Η οικογένεια θα μπορούσε άνετα να φτιάξει εκεί τα εξοχικά της αλλά και η εταιρεία θα μπορούσε να δημιουργήσει εκεί τις υποδομές για τις οποίες δεν προσφερόταν το Μικρονήσι.

Βαρδινογιάννηδες - 1. Το ξεκίνημα

Βαρδινογιάννηδες - 1. Το ξεκίνημα

Απο Cogito ergo sum

 

Στα νότια του νομού Ηρακλείου, εκεί που σκάνε τα κύματα του Λιβυκού, δεσπόζουν τα Αστερούσια Όρη. Κατάφυτα κι απόκρημνα, έγιναν πολλές φορές καταφύγιο πολλών, είτε κυνηγημένων από το εκάστοτε καθεστώς (από την εποχή των οθωμανών ακόμη) είτε απλών ληστών. Κάπου εκεί είναι χτισμένο το μοναστήρι τής Οδηγήτριας. Και κάπου εκεί αρχίζει η ιστορία μας, πάνω από μισόν αιώνα πριν...

Επειδή, όμως, κάθε καλή ιστορία πρέπει να έχει κι έναν ενδιαφέροντα πρόλογο, ας πεταχτούμε για λίγο κάπως βορειότερα από τα Αστερούσια, στην Επισκοπή Ρεθύμνης. Εκεί, το 1949, ο τριτότοκος γυιος τού Ιωάννη Βαρδινογιάννη, ο Νίκος, αποφασίζει να μπει στην σχολή Ναυτικών Δοκίμων. Λένε πως οι κρητικοί προτιμούν να ζουν καλλιεργώντας την γη και στην θάλασσα στρέφονται μόνο όσοι είναι τόσο φτωχοί ώστε δεν έχουν γη για να τους θρέψει. Κι είναι αλήθεια πως η οικογένεια του Ιωάννη Βαρδινογιάννη με τα δέκα παιδιά είναι πάμφτωχη. Παππούς του Ιωάννη ήταν ο Γιάννης Βαρδινάκης, ο οποίος πρωτοστάτησε στην εξέγερση των σφακιανών κατά των τούρκων (1877-1878) και έμεινε γνωστός ως Βαρδινογιάννης, δίνοντας έτσι καινούργιο επώνυμο στην φαμίλια του. Είναι λογικό, λοιπόν, οι αντάρτες Βαρδινογιάννηδες να μη βρίσκουν στον ήλιο μοίρα, αν και ο Ιωάννης καταφέρνει να θρέψει την πολυμελή οικογένειά του ασχολούμενος με το εμπόριο.

Ευτυχώς, για τον Ιωάννη, ο Νίκος γίνεται αξιωματικός τού ναυτικού και εξασφαλίζει το ψωμί του. Όπως φαίνεται να το εξασφαλίζει και ο πρωτότοκός του, ο Παύλος, ο οποίος σπούδασε νομικά στην Αθήνα και σε ηλικία μόλις 25 ετών, το 1950, ανέλαβε διευθυντής τού πολιτικού γραφείου τού τότε πρωθυπουργού Σοφοκλή Βενιζέλου, στενού φίλου της οικογένειας. Κι αυτό ήταν το πρώτο σκαλί για το φτωχαδάκι από την Επισκοπή. Το 1956, ο Παύλος θα εκλεγόταν βουλευτής Ρεθύμνης και θα διατηρούσε την θέση του μέχρι την δικτατορία, αφού στο μεταξύ θα γινόταν και υπουργός στις κυβερνήσεις Γεωργίου Παπανδρέου (1963-1965).

Κούβα: εκεί που οι εκλογές δεν είναι της πλάκας

Από Οικοδόμος 

Γράφει ο Βαγγέλης Γονατάς //

Στις 24 Απρίλη 2015 στην Κούβα διεξάγονται οι  τοπικές εκλογές, οι οποίες  γίνονται κάθε 2,5 χρόνια.  Υπάρχουν και στη χώρα μας αυτοί που χαμογελούν ειρωνικά στο άκουσμα τέτοιων ειδήσεων, ακόμα και σήμερα που το πολιτικό σύστημα και ο κοινοβουλευτισμός τους, βιώνει τον απόλυτο εκφυλισμό  διεκπεραιώνοντας τις λογιστικές εργασίες   των δανειστών  και λοιπών εταίρων.   Ας τους αφήσουμε  να το γλεντήσουν, και ας προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε την εκλογική διαδικασία μιας χώρας που δεν είναι της πλάκας και  οι άνθρωποι εκεί  δεν ψηφίζουν για πλάκα.
Οι τοπικές εκλογές  στην Κούβα είναι μια σοβαρή διαδικασία, καθώς τα τοπικά Λαϊκά Συμβούλια θεωρούνται και είναι, το κύτταρο της Λαϊκής Εξουσίας. Το Λαϊκό Συμβούλιο (της Λαϊκής Εξουσίας), είναι υποδιαίρεση του Δήμου με βάση τον αριθμό των κατοίκων. Ένας Δήμος  έχει πολλά Λαϊκά Συμβούλια, ένα σε κάθε γειτονιά,   και  το αντίστοιχο  Δημοτικό  Συμβούλιο της Λαϊκής Εξουσίας, που  εκλέγεται με την ίδια διαδικασία.
Στις 24 Φλεβάρη ξεκίνησε η εκλογική καμπάνια με τη διαδικασία της επιλογής των υποψηφίων. Στην Κούβα δεν κατεβαίνουν κόμματα αλλά πρόσωπα στις εκλογές, ούτε το Κομμουνιστικό Κόμμα υποδεικνύει υποψήφιους.
Στις 25 Μάρτη θα ολοκληρωθεί  αυτή  η διαδικασία  της επιλογής των υποψηφίων μέσα από 46.344 λαϊκές συνελεύσεις γειτονιάς, στις οποίες συμμετέχουν, συζητούν  και επιλέγουν τους υποψήφιους, όλοι οι κουβανοί που έχουν συμπληρώσει τα 16 χρόνια.
Για κάθε θέση επιλέγονται 2-8 υποψήφιοι, οι οποίοι για να εκλεγούν θα πρέπει να συγκεντρώσουν την απόλυτη πλειοψηφία των ψηφοφόρων στις εκλογές που θα ακολουθήσουν.
Ο κάθε ψηφοφόρος έχει το δικαίωμα να προτείνει υποψήφιο στη λαϊκή συνέλευση, η οποία αποφασίζει τις υποψηφιότητες  που θα συγκροτήσουν το ψηφοδέλτιο.  Η ψηφοφορία είναι μυστική, η καταμέτρηση των ψηφοδελτίων γίνεται δημόσια, και η συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία είναι ισότιμη και δωρεάν. Την εποπτεία της εκλογικής διαδικασίας  έχει η Εθνική Εκλογική Επιτροπή, με αντίστοιχα όργανα σε όλα τα επίπεδα. Την ευθύνη της  (στη δική μας γλώσσα) “ισότιμης προβολής”, δηλαδή, της γνωστοποίησης των υποψηφίων την έχουν οι αντίστοιχες εφορευτικές επιτροπές.

Βουλωμένο γράμμα…

Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

Παρατήρηση πρώτη: Τα όσα υπογράφηκαν μεταξύ της κυβέρνησης και των «εταίρων» της στο Eurogroup αποτελούν μια νέα συμφωνία της Ελλάδας με τους… «θεσμούς». Θα ήταν αδιανόητο μια τέτοια συμφωνία να μην περάσει από τη Βουλή. Σε αυτή την περίπτωση θα είχαμε επανάληψη και συνέχιση των μαύρων τακτικών των Προεδρικών Διαταγμάτων και των Πράξεων Νομοθετικών Περιεχομένων. Των τακτικών που βύθισαν ακόμα και αυτή την αστική δημοκρατία στα Τάρταρα την προηγούμενη 5ετία. Το θέμα πρέπει να λήξει άμεσα. Τώρα. Χωρίς «δημιουργικές ασάφειες» και χωρίς… τσαλίμια.
    Παρατήρηση δεύτερη: Εκείνο που ακούγαμε προεκλογικά από τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν το τέλος του Μνημονίου από το ίδιο το βράδυ των εκλογών. Και όχι η «επέκτασή του». Εσχάτως όποτε ασκείται τεκμηριωμένη κριτική στην κυβέρνηση για όσα δεσμεύτηκε με τους «εταίρους» της, εκείνο που ακούγεται σαν δικαιολογία είναι: «Και τι μπορούσε να κάνει, οι τράπεζες θα έμεναν χωρίς ρευστό». «Θα παθαίναμε ό,τι και η Κύπρος». «Θα μας πήγαιναν σε ξαφνικό θάνατο» κι άλλα τέτοια. Θυμίζουμε ότι αντίστοιχα ήταν τα «επιχειρήματα» των προηγούμενων κυβερνήσεων μετά από κάθε συνάντησή τους με την τρόικα και μετά από κάθε επιστροφή τους από τις Βρυξέλλες. Αλλά τότε ο ΣΥΡΙΖΑ μιλούσε για «δικαιολογίες», για «υποταγή» και για «υποτέλεια». Τότε όλη αυτή η «επιχειρηματολογία» εκλαμβανόταν – και από τον ΣΥΡΙΖΑ – σαν «εμπόριο φόβου». Τώρα από πού κι ως που διεκδικεί κλέη «ρεαλισμού»;

Γ. Βαρουφάκης: Ο κόσμος δεν θέλει λεφτά ή δουλειές, θέλει αξιοπρέπεια!!!

«Το ότι θα έχουμε μία σχέση και ότι θα ελεγχόμαστε από τους θεσμούς αυτό είναι κάτι που όχι μόνο θέλουμε να ανεχθούμε αλλά και κάτι που επιδιώκουμε» τόνισε μιλώντας στο Bloomberg ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης, εκτιμώντας παράλληλα ότι το μοναδικό πράγμα που θέλει ο κόσμος δεν είναι χρήματα ή δουλειές αλλά αξιοπρέπεια "και αυτό τους το έχουμε δώσει" υποστήριξε. 
Παράλληλα ο κ. Βαρουφάκης χαρακτήρισε ως καταστροφικό για τις προοπτικές ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας έναν στόχο για πρωτογενές πλεονάσματα άνω του 1,5% του ΑΕΠ για τα επόμενα 5-7 έτη. Ακόμη, συνέδεσε ευθέως την ανάκαμψη της οικονομίας με την αποπληρωμή των πιστωτών της χώρας.

Τι είναι μια ανθρωπιστική κρίση μπροστά στη δημοσιονομική σταθερότητα; 

Από Οικοδόμος 

Γράφει ο 2310net //

Πως το λέει η τελευταία πρόταση των ελληνικών προτάσεων προς τους θεσμούς; «Η ελληνική κυβέρνηση επιβεβαιώνει το πλάνο για να: [ …] Εξασφαλίσει ότι η μάχη κατά της ανθρωπιστικής κρίσης δεν έχει αρνητικό δημοσιονομικό αντίκτυπο».
Αυτός  ο ωμός κυνισμός, η απανθρωπιά και ο κανιβαλισμός που αποτυπώνεται στο εν λόγω κείμενο, δείχνει ξεκάθαρα ποιο είναι το σύστημα στο οποίο ζούμε και πέρα από αυτό δεν μπορούμε να φανταστούμε την ύπαρξή μας. Τι σου λέει αυτή η πρόταση; Θα ήθελα να αντιμετωπίσω την ανθρωπιστική κρίση, θα προσπαθήσω να το κάνω, αλλά αν δω ότι αυτή η προσπάθεια μου μπορεί να επιβαρύνει τα δημόσια ταμεία θα σταματήσω.
Από τότε που ήταν αντιπολίτευση ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούσε να «παίξει» επικοινωνιακά και πολιτικά με τις λέξεις «ανθρωπιστική κρίση». Μάλιστα τα ρεπορτάζ  λένε ότι αυτές τις λέξεις ήθελε να τις εντάξει στο κοινό ανακοινωθέν του Eurogroup όπου συνάντησε την σθεναρή αντίσταση του Σόιμπλε ή του Ντάισεμπλουμ, δεν θυμάμαι, άλλωστε λίγη σημασία έχει. Η κατάσταση στη χώρα σίγουρα είναι τραγική. Δεν ξέρω αν μπορεί να χαρακτηριστεί «ανθρωπιστική κρίση» ή αν ο όρος αυτός ταιριάζει περισσότερο σε πιο χαρντκορ καταστάσεις (σεισμούς, πολέμους, τυφώνες, Αφρική κτλ.).

Κοινοβουλευτική παρέμβαση του ΚΚΕ για το ακατάλληλο νερό σε οικισμούς του Δήμου Ωραιοκάστρου της Π.Ε. Θεσσαλονίκης

Κοινοβουλευτική Ομάδα

Λεωφ. Ηρακλείου 145, 14231 ΝΕΑ ΙΩΝΙΑ,

τηλ.: 2102592213, 2102592105, 2102592258, fax: 2102592155

e-mail: ko@vouli.kke.gr, http://www.kke.gr

Γραφεία Βουλής: 2103708168, 2103708169, fax: 2103707410

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τους Υπουργούς Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης,

Υγείας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων

Θέμα: Ακατάλληλο νερό σε οικισμούς του Δήμου Ωραιοκάστρου της Π.Ε. Θεσσαλονίκης.

Επανέρχεται το σοβαρό θέμα του ακατάλληλου νερού σε οικισμούς του Δήμου Ωραιοκάστρου.

Συγκεκριμένα στις Δημοτικές Κοινότητες της Λητής, του Δρυμού, του Μελισσοχωρίου και του Πεντολόφου, ανιχνεύθηκε έπειτα από ανάλυση δειγματοληψίας που πραγματο­ποιήθηκε στις 16.02.2015, υψηλή περιεκτικότητα νιτρικών. Η Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης και Αποχέτευσης του Δήμου Ωραιοκάστρου (Δ.Ε.Υ.Α.Ω.)  εξέδωσε ανακοίνω­ση, σύμφωνα με την οποία το νερό δεν είναι κατάλληλο για πόση και για μαγείρεμα.

Να σημειώσουμε ότι οι περιοχές αυτές δεν ανήκουν στο δίκτυο της Ε.Υ.Α.Θ. και υδρεύονται από γεωτρήσεις, ενώ σύμφωνα με την ανακοίνωση της Δ.Ε.Υ.Α.Ω. η υψηλή περιεκτικότητα σε νιτρικά οφείλεται στη μεγάλη βροχόπτωση και στις πλημμύρες, το νερό των οποίων απορροφήθηκε από τον υδροφόρο ορίζοντα παρασύροντας νιτρικά.

Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που οι κάτοικοι των περιοχών αυτών αντιμετωπίζουν το οξυμένο πρόβλημα της ακαταλληλότητας του νερού, ενώ παράλληλα εδώ και χρόνια βρίσκονται σε αναμονή οριστικής λύσης του προβλήματος.

Η ανακοίνωση από την πλευρά της Δημοτικής Επιχείρησης, σύναψης σύμβασης με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης τόσο για την πραγματοποίηση των αναλύσεων όσο και για την αναζήτηση λύσεων σε συνεργασία με αρμόδιους φορείς, δεν μπορεί να λύσει οριστικά το σοβαρό αυτό πρόβλημα και παρά το γεγονός ότι το θέμα της υδροδότησης με πόσιμο νερό αποτελεί ζήτημα δημόσιας υγείας, δεν έχουν παρθεί όλα αυτά τα χρόνια τα αναγκαία μέτρα αντιμετώπισης του.

Και σε αυτή την περίπτωση ακαταλληλότητας του νερού, ευθύνη έχουν όλες οι μέχρι σήμερα κυβερνήσεις και συγκυβερνήσεις που υλοποιώντας πιστά τις κατευθύνσεις της Ε.Ε., αντιμετωπίζουν τους υδάτινους πόρους και το πόσιμο νερό ως εμπόρευμα, με στόχο όχι την εξυπηρέτηση των λαϊκών αναγκών αλλά των συμφερόντων του κεφαλαίου.

Με βάση τα παραπάνω ΕΡΩΤΩΝΤΑΙ οι κ.κ. Υπουργοί σε ποια άμεσα μέτρα θα προβεί η κυβέρνηση για να δοθεί με κρατική ευθύνη η δυνατότητα υδροδότησης της περιοχής του Δήμου Ωραιοκάστρου με πόσιμο, υγιεινό νερό, χαμηλής τιμολόγησης.

Οι βουλευτές

Σάκης Βαρδαλής Ελένη Γερασιμίδου

Βαρουfuck it, Γιάνη...

Απο Cogito ergo sum

 

Υποθέτω ότι έχετε ακούσει ή έχετε διαβάσει αρκετά για το περιεχόμενο της επιστολής που έστειλε ο υπουργός οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης στο Γιούρογκρουπ. Εδώ, απλώς θα υπογραμμίσουμε και θα σχολιάσουμε μια ντουζίνα σημείων από το περιεχόμενό της:

(1) " ... η Ελληνική κυβέρνηση επίσης δεσμεύτηκε να δουλέψει σε στενή συμφωνία με τους Ευρωπαϊκούς εταίρους και θεσμούς, καθώς και με το ΔΝΤ..."

- Αυτό για τους λίγους αιθεροβάμονες, οι οποίοι επιμένουν να χρησιμοποιούν την περίφραση "εθνική κυριαρχία". Δεσμευτήκαμε να δουλέψουμε σε "στενή συμφωνία με τους ευρωπαϊκούς εταίρους και θεσμούς". Τώρα πόσο "στενή" θα είναι αυτή η συμφωνία, δεν γνωρίζουμε. Όπως δεν γνωρίζουμε τι θα γίνεται σε περιπτώσεις όπου δεν θα είναι και τόσο στενή: ποιανού θα περνάει; A propos, είχα ακούσει για "δουλειά σε στενή συνεργασία", τώρα άκουσα και για "δουλειά σε στενή συμφωνία". Μάλλον πρέπει να φρεσκάρω τα ελληνικά μου...

(2) "Η πολιτική για τον ΦΠΑ θα πρέπει να εξορθολογιστεί (...) με σκοπό τον περιορισμό των απαλλαγών αλλά και την εξάλειψη παράλογων εκπτώσεων."

- Ποιές απαλλαγές από τον ΦΠΑ έχουμε κατά νου; Όσες γνωρίζω εγώ, δεν έχουν να κάνουν με το εσωτερικό τής χώρας κι αυτές που έχουν σχέση με το εξωτερικό δεν μπορούμε να τις πειράξουμε. Κι από εκπτώσεις, οι μόνες που ξέρω είναι οι μειωμένοι συντελεστές στα νησιά τού Αιγαίου και η έκπτωση 50% σε φάρμακα, βιβλία και θέατρα. Κι αυτές δεν τις θεωρώ καθόλου παράλογες. Εκτός αν η κυβέρνηση έχει άλλη γνώμη.

(3) "Επανεξέταση και έλεγχος δαπανών σε κάθε τομέα κρατικών δαπανών (π.χ. εκπαίδευση, άμυνα, μεταφορές, τοπική αυτοδιοίκηση, κοινωνικές παροχές)."

- Μιας κι εδώ μιλάμε για δημοσιονομικά μέτρα, είναι σαφές ότι η "επανεξέταση" και ο "έλεγχος" των δαπανών θα γίνουν για να δούμε τι άλλο μπορούμε να κόψουμε από την παιδεία, την υγεία, την τοπική αυτοδιοίκηση κλπ. Παναπεί: ό,τι κόπηκε, κόπηκε και συνεχίζουμε.