Α Τσίπρας Η μόνη εναλλακτική πρόταση είναι η κατάργηση με ένα νόμο και σε ένα άρθρο όσων ψηφίσατε προχθές

 Τσίπρας: Εγγύηση η παρουσία μας για την εφαρμογή συμφωνίας

Α Τσίπρας Η μόνη εναλλακτική πρόταση είναι η κατάργηση με ένα νόμο και σε ένα άρθρο όσων ψηφίσατε προχθές

 Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα μου τα ‘πες με το πρώτο σου το γάλα.

“Τούτες τις μέρες …”

“Τούτες τις μέρες …”

 Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

 Το πώς φτάσαμε ως εδώ θα έχουμε χρόνο να το δούμε, να το κουβεντιάσουμε, να το αναστοχαστούμε.

   Άλλωστε το είπε και ο κ.Τσακαλώτος παραλαμβάνοντας τα διαπραγματευτικά οφίτσια από τον κ.Βαρουφάκη. Όταν κάποτε γεράσουμε, είπε, θα καθόμαστε με τον Γιάνη και θα αναπολούμε όσα έγιναν αυτόν τον καιρό.

   Σωστά. Το ίδιο θα κάνουν και εκατομμύρια Έλληνες. Θα συζητούν, θα μιλούν, θα αναπολούν όλα αυτά που τούτες τις μέρες έγιναν και γίνονται.

    Ανάμεσα στα άλλα θα αναπολούν και αυτά:

Προβληματισμοί και αντιπαραθέσεις μπροστά στις εξελίξεις

ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ

Με αφορμή τις εξελίξεις της τελευταίας περιόδου, το δημοψήφισμα, τους κεφαλαιακούς ελέγχους και τις κλειστές τράπεζες, το δίλημμα της παραμονής στη ζώνη του ευρώ ή την έξοδο από αυτή, την πρόταση για νέο μνημόνιο της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, έχει ενδιαφέρον να παρακολουθήσουμε τις τοποθετήσεις φυσικών εκπροσώπων της αστικής τάξης, του κεφαλαίου. Με το κείμενο που ακολουθεί, επιχειρούμε να παρακολουθήσουμε τους προβληματισμούς και τις διαφορετικές τοποθετήσεις που εκφράζονται, στο πλαίσιο της συζήτησης που διεξάγεται ανάμεσα σε τμήματα του κεφαλαίου. Αυτό βοηθάει να κατανοηθεί καλύτερα το οικονομικό υπόβαθρο των αντιθέσεων που εκφράζονται σε πολιτικό επίπεδο.

 

Στήριξη με κάθε τρόπο της νέας αντιλαϊκής συμφωνίας

Στις 17 Ιούνη, εκπρόσωποι κορυφαίων εργοδοτικών οργανώσεων απευθύνονται με επιστολή τους στον πρωθυπουργό Αλ. Τσίπρα. Την επιστολή απέστειλαν οι: Κωνσταντίνος Μίχαλος, πρόεδρος της Κεντρικής Ενωσης Επιμελητηρίων Ελλάδος (ΚΕΕΕ), Θεόδωρος Φέσσας, πρόεδρος του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (ΣΕΒ), Βασίλειος Κορκίδης, πρόεδρος της Ελληνικής Συνομοσπονδίας Εμπορίου & Επιχειρηματικότητας (ΕΣΕΕ), Ανδρέας Ανδρεάδης, πρόεδρος Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ) και Αθανάσιος Σαββάκης, πρόεδρος Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος (ΣΒΒΕ).

Την επομένη του δημοψηφίσματος, κορυφαίες εργοδοτικές οργανώσεις με επιστολή τους ζήτησαν από την κυβέρνηση να παραμείνει η χώρα στο ευρώ και την ΕΕ, με την απαίτηση να ληφθούν τα απαραίτητα αντιλαϊκά μέτρα, ώστε να παρέμβουν ενεργά στις διαπραγματεύσεις για τη διαμόρφωση μιας νέας συμφωνίας, για να εξασφαλίσουν στο έπακρο τα συμφέροντα της τάξης τους

 

Με αυτή ζητούσαν από την κυβέρνηση «να αποφύγει η χώρα τη ρήξη με τους εταίρους και την έξοδο από την Ευρωζώνη» και ταυτόχρονα περιγράφουν τους όρους με τους οποίους πρέπει να γίνει αυτό: «Η ελληνική επιχειρηματική κοινότητα στηρίζει τις διαρθρωτικές αλλαγές που έχει ανάγκη ο τόπος και, ιδίως, κάθε προσπάθεια για την εξυγίανση του ασφαλιστικού συστήματος, τη διαμόρφωση ενός σύγχρονου και δίκαιου φορολογικού πλαισίου, την πάταξη της φοροδιαφυγής, την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, καθώς και τη βελτίωση της παραγωγικότητας στη δημόσια διοίκηση της χώρας, ώστε να υπερβούμε τα σημερινά αδιέξοδα της διαπραγμάτευσης. Μόνον έτσι θα αποφευχθούν η υπερφορολόγηση, οι έκτακτες εισφορές και άλλες αντιπαραγωγικές πρακτικές που πληγώνουν τις επιχειρήσεις, την απασχόληση και εντέλει την οικονομία».
Με άλλα λόγια, ζητάνε την παραμονή στο ευρώ και την ΕΕ, με την απαίτηση να ληφθούν τα απαραίτητα αντιλαϊκά μέτρα (π.χ. εξυγίανση ασφαλιστικού συστήματος, αξιοποίηση δημόσιας περιουσίας), προκειμένου να υπερασπίσουν τα συμφέροντα της τάξης τους, προσπαθώντας με ενεργό τρόπο να παρέμβουν στις διαπραγματεύσεις για τη διαμόρφωση μιας νέας συμφωνίας.

 

Αποκλειστικό video από τις δραματικές διαπραγματεύσεις μεταξύ Αθήνας και εταίρων στο Eurogroup

 Οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους.

Κουβέντες ξεκάθαρες!!!

Οι μπίζνες του γερμανικού κεφαλαίου στην Αλβανία

Δεν είναι τυχαίο ότι η Γερμανίδα καγκελάριος ξεκίνησε το πρωί της Τετάρτης από τα Τίρανα τη «μίνι» περιοδεία στα Δυτικά Βαλκάνια... Ούτε ότι η Αλβανία ήταν η μοναδική από τις τρεις χώρες της περιοχής που είχε προγραμματίσει ειδικό οικονομικό φόρουμ («Γερμανο-αλβανική Επιχειρηματική Συνδιάσκεψη» στο υπό κατασκευή «Επιχειρηματικό Πάρκο των Τιράνων»), με στόχο την προσέλκυση Γερμανών μεγαλοεπενδυτών και βιομηχάνων...

Την υποδέχτηκε με «ικανοποίηση» ο «Σοσιαλιστής» πρωθυπουργός Εντι Ράμα, που μόλις δύο μέρες νωρίτερα είχε δει το Γερμανό πρέσβη στην Αλβανία να υπογράφει έξι δάνεια συνολικού ύψους 107,5 εκατ. δολαρίων, με στόχο την προώθηση επενδύσεων και αναπτυξιακών έργων στους τομείς της Ενέργειας, της Υδρευσης και των Υποδομών. Συμπτωματικά, αυτοί οι τομείς, δηλαδή η Ενέργεια, η Υδρευση και η δημιουργία νέων υποδομών σε μεταφορές, ήταν και το κεντρικό θέμα του γερμανο-αλβανικού επιχειρηματικού φόρουμ την Τετάρτη. Αυτοί, άλλωστε, είναι οι τομείς που ενδιαφέρουν ιδιαίτερα το γερμανικό κεφάλαιο που δραστηριοποιείται στη χώρα.
Η καγκελάριος «καθησύχασε» την ηγεσία της Αλβανίας και εμμέσως τις κυβερνήσεις και άλλων χωρών της περιοχής, πως «δεν υπάρχει τεχνητή καθυστέρηση» στη διαδικασία ένταξής τους στην Ευρωπαϊκή Ενωση» και ότι θα πρέπει να εμβαθύνουν τις μεταρρυθμίσεις «για να ικανοποιήσουν τα απαιτούμενα κριτήρια».

 

«Ευχαριστούμε τους Γερμανούς επενδυτές...»

Ψηφίζοντας το μνημόνιο ΙΙΙ

Ξανά στις οθόνες σας, επειδή εσείς (δεν) το ζητήσατε, με δημοψήφισμα

Καλορίζικο! Και με το αριστερό, για να μας μπει όλο και ως το τέλος. Να ζήσουμε να το χαιρόμαστε, και να μας πεθαίνει. Και να συγκρίνουμε με πινακάκια τις μεγάλες διαφορές του από τα προηγούμενα –όπως κάναμε με τις προτάσεις, στο δημοψήφισμα. Αυτό πχ πέρασε με αριθμό-ρεκόρ ψήφων, ξεπερνώντας κάθε προηγούμενο. Είδες τι σου είναι η εθνική συναίνεση; Είδες η αριστερά;

Και αφού μιλάμε για μικροδιαφορές και διαφοροποιήσεις, αξίζει να σταθούμε στον παναγιώτη λαφαζάνη. Που δεν κιότεψε ποτέ στα δύσκολα και σε όλες τις κρίσιμες στιγμές φώναξε «παρών». Αλλά δεν έμεινε ούτε σε αυτό συνεπές το ρεύμα του. Και χώρισε τα ψηφαλάκια, όπως (λένε πως) έκαναν οι εαμίτες παππούδες με το πασόκ και το κόμμα στις εκλογές, μεταξύ του «ναι» και του «παρών», για να μη χάσει η κυβέρνηση τη δεδηλωμένη και για να πάρουν το χρυσό βατόμουρο σκηνοθεσίας. Απέφυγαν τουλάχιστον το ρεζιλίκι της κασιμάτη, της ξουρλίδου, κτλ, που έπαθαν «ψαριανό» και προσήλθαν στο τέλος για να ψηφίσουν. Στην τουαλέτα είχε ουρά...

Οι μαοϊκοί της κοε στάηκαν στο ύψος της ραχήλ και του γιάνη βαρουφάκη (που προτίμησε τα φιστίκια της αίγινας από το αλμυρό φιστίκι της βουλής) κι απλώς απείχαν. Έβγαλαν μάλιστα και μια ανακοίνωση, όπου μιλούσαν για αντιμνημονιακό κίνημα (!) και την ηθική που θα πρέπει να συναντήσει ξανά την πολιτική (ουάου).

Η τζάκρη αποδεικνύει ότι είναι μεγάλη παίκτρια και συνεχίζει το άχαστο μνημονιακό σερί της, με το 4 στα 4. Ο στάθης παναγούλης, που θα περίμενε με κρεμάλες όλους τους μνημονιακούς, μπορεί να στήσει τώρα μία και για τον εαυτό του. Ο αναρχικός διαμαντόπουλος είπε επίσης ναι και μας δίνει ραντεβού στα γουναράδικα. Ο μίμης ανδρουλάκης έχασε το δικό του σερί, αλλά τιτίβισε κάτι για τους επώδυνους συμβιβασμούς και το μπρεστ-λιτόφσκ! Και οι ιδιωτικοποιήσεις του ταιπεδ μπορεί να είναι κάτι σαν τη νεπ, που δίνει κίνητρα στους ιδιώτες για τη σοσιαλιστική οικοδόμηση. Εξάλλου εγώ πιστεύω το βίτσα και το βούτση, που λένε ότι πάμε σε μία πολύ καλή συμφωνία. Κερδάμε σύντροφοι! Ήσυχα μόνο, μην το πάρουν χαμπάρι οι γερμανοί και μας την ακυρώσουν (και γελάμε μετά δύο χρόνια).

Και η νάντια βαλαβάνη ανοίγει ένα λεξικό στο «ταυ» (μιας και είπαμε ταιπεδ) να δει, λίγο πριν το λήμμα «τσίπρας», τι σημαίνει τσίπα, ακούγοντας χατζηφραγκέτα. Δεν έχεις τσίπα τσίπρα.

Ρήτρα ανάπτυξης και αναδιάρθρωση χρέους

Απο Cogito ergo sum

 

Είμαι σίγουρος ότι είδατε (τουλάχιστον, οι περισσότεροι) τις προτάσεις της ελληνικής κυβέρνησης προς τους θεσμούς, επί των οποίων θα στηριχτεί το νέο, τρίτο κατά σειρά, μνημόνιο. Και αυξήσεις στον ΦΠΑ έχουμε, και μειώσεις στις συντάξεις έχουμε, και κατάργηση των "πρόωρων" συντάξεων έχουμε (να δω 67χρονο οικοδόμο να παλεύει ν' ανεβεί σε σκαλωσιά ή 67χρονο θεολόγο να προσπαθεί να επιβληθεί στα διαόλια που θα του κάνουν καζούρα και τί στον κόσμο!), κι απ' όλα τα καλά έχουμε, δόξα τω θεώ. Κι από δίπλα, έχουμε και αίτηση για αναδιάρθρωση (παναπεί, κούρεμα) του χρέους.
Ίσως κάποιοι να αναρωτιούνται πως και τα δυο αυτά μαζί δεν πάνε. Αν είναι να κουρέψουμε το χρέος, γιατί να κουρέψουμε και τις συντάξεις; Αν μειωθούν τα τοκοχρεωλύσια, γιατί να αβγατίσουν οι φόροι; Ας πάμε, λοιπόν, να δώσουμε απάντηση σε τούτες τις απορίες, ρίχνοντας μια περιληπτική -και, ως εκ τούτου, ατελή- ματιά στο πώς δουλεύει το σύστημα και σε τι ακριβώς συνίσταται αυτή η περίφημη "ρήτρα ανάπτυξης".

Λονδίνο, 27/2/1953: Ο επί κεφαλής της δυτικογερμανικής αντιπροσωπείας Χέρμαν Γιόζεφ Αμπς
υπογράφει την συμφωνία κουρέματος του χρέους τής χώρας του κατά 50%.

Απώτερο ζητούμενο του καπιταλισμού, στις συνθήκες τής σοβούσης κρίσης του που όλοι γνωρίζουμε, είναι να ξαναπάρει μπρος η διαδικασία αναπαραγωγής των αργών κεφαλαίων. Σε περιβάλλον ύφεσης, είναι λογικό να μένουν αδρανή ορισμένα κεφάλαια, μη βρίσκοντας κερδοφόρα (ή επαρκώς κερδοφόρα) τοποθέτηση. Εδώ, λοιπόν, κολλάει η περίφημη "ρήτρα ανάπτυξης", την οποία ζητάει η κυβέρνηση από τους πιστωτές μας και αφορά την διοχέτευση κονδυλίων (μέσω προγραμμάτων τύπου ΕΣΠΑ, χρηματοδοτήσεων μέσω ΕΚΤ κλπ) στην "πραγματική οικονομία".

ΕΕ - «ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ»

Γενίκευση των ελαστικών μορφών και αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης

Η σχετική Εκθεση συζητήθηκε προχτές στο Ευρωκοινοβούλιο και αποτελεί «λαιμητόμο» για τα δικαιώματα των εργαζομένων σε όλα τα κράτη-μέλη

Την Εκθεση σχετικά με τις «κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών-μελών» συζήτησε προχτές η Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, δίνοντας μια αποκαλυπτική εικόνα των σχεδίων του ευρωενωσιακού κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του, για παραπέρα ξήλωμα των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων στην ΕΕ, ανεξάρτητα από το αν μια χώρα βρίσκεται σε καθεστώς μνημονίων ή όχι.Θυμίζουμε ότι βάσει της Συνθήκης για τη λειτουργία της ΕΕ, το Συμβούλιο θεσπίζει κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση, οι οποίες «πρέπει να συνάδουν προς τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών». Οπως διευκρινίζεται εισαγωγικά στην Εκθεση που συζήτησε το Ευρωκοινοβούλιο, οι κατευθυντήριες γραμμές «αποτελούν τη βάση της στρατηγικής "Ευρώπη 2020" και καταρτίζονται κάθε χρόνο».

Οι οχτώ «ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές», όπως παρουσιάζονται στην Εκθεση, είναι οι εξής: Προώθηση των επενδύσεων, ενίσχυση της ανάπτυξης μέσω της εφαρμογής διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, άρση των κυριότερων εμποδίων για την ανάπτυξη και την απασχόληση σε επίπεδο ΕΕ, βελτίωση της βιωσιμότητας και του φιλικού προς την ανάπτυξη χαρακτήρα των δημόσιων οικονομικών, τόνωση της ζήτησης εργασίας, ενίσχυση της προσφοράς εργασίας και των δεξιοτήτων, βελτίωση της λειτουργίας των αγορών εργασίας, διασφάλιση της αμεροληψίας, καταπολέμηση της φτώχειας και προώθηση των ίσων ευκαιριών.

Από τις κόκκινες γραμμές στα μαύρα μαντάτα… 

Γράφει ο Ηρακλής Κακαβάνης  απο Ατέχνως

…αυτό που περιμένουμε την Κυριακή να δούμε το πόσο βαθύ θα είναι το μαύρο. Είτε με την εκδοχή του Grexit είτε της υπογραφής του πρώτου – και πιο επαχθούς – αριστερού μνημονίου (το πιθανότερο σενάριο).

 

Αν κάνουμε αυτή την επισήμανση δεν είναι για να εστιάσουμε στη στάση  του ΣΥΡΙΖΑ από τις εκλογές μέχρι σήμερα, αλλά γιατί πλέον και μετά το δημοψήφισμα έχει αποδειχτεί  (και στα μάτια του πιο καλόπιστου προς το ΣΥΡΙΖΑ) ότι εντός της ΕΕ δεν μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή διαπραγμάτευση.  Είναι μια Ενωση καπιταλιστών και όχι των λαών. Αυτή η Ενωση δεν έχει καμία σχέση με τις αρχές της δημοκρατίας, της ισότητας, της αλληλεγγύης, του ανθρωπισμού.

 

Το νέο μνημόνιο με τους νέους φόρους και χαράτσια, το χτύπημα στο λαϊκό εισόδημα, μισθούς και συντάξεις, αύξηση της ανεργίας και συνολικά επιδείνωση των όρων ζωής μας, θα επικυρωθεί και από τη Βουλή (ακόμα και με κάποιες διαφοροποιήσεις – όποιας έντασης της Αριστερής Πλατφόρμας). Θα επικυρωθεί και με τις ψήφους των άλλων κομμάτων (πλην ΚΚΕ).

 

Η παραμονή στο Ευρώ και στην Ευρωπαϊκή Ενωση είναι στρατηγική επιλογή της ελληνικής κεφαλαιοκρατίας και για αυτό η ζέση του πολιτικού προσωπικού της πριν και μετά το δημοψήφισμα για υπογραφή συμφωνίας.

 

Γι’ αυτό και σήμερα δίνουν στους «θεσμούς» αυτό που θέλουν (δε μας τα ζήτησαν αυτοί, τώρα, εμείς τα προσφέρουμε!!!) άνευ όρων και μετά …φόρων. Υποτίθεται για να αποφύγουμε το χάος, μα στην ουσία για να υπερασπίσουν – προστατέψουν τα δικά τους συμφέροντα.

Τούτο το μνημόνιο δεν είναι το αναγκαίο κακό για να έχουμε μια καλύτερη ή έστω υποφερτή ζωή αύριο. Χαμοζωή…

 

Η πραγματικότητα για το λαό είναι ήδη εφιαλτική μετά από πέντε χρόνια λιτότητας και δύο μνημόνια. Ανεργία, λιτότητα, φτώχεια, εξαθλίωση. Η ζωή μας δεν αντέχει άλλα μέτρα. Αυτό άλλωστε είπαν πολλοί με το ΟΧΙ στην κάλπη του δημοψηφίσματος. Δεν υπάρχουν όμως περιθώρια για άλλη περίοδο χάριτος, και ανώδυνης –για το σύστημα– έκφρασης δυσαρέσκειας και αγανάχτησης. Δεν υπάρχουν περιθώρια ερμηνειών και παρερμηνειών.

 

Πρέπει να επιλέξουμε. Θα πάμε με τα μονοπώλια (ναι αυτά εκπροσωπεί η ΕΕ) ή θα διεκδικήσουμε το δικό μας δρόμο ανάπτυξης που θα απελευθερώνει τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας;

 

1.       Ανεμπόδιστη αξιοποίηση των εγχώριων παραγωγικών δυνατοτήτων (από την αγροτική παραγωγή μέχρι τη ναυπηγοεπισκευή)

 

2.       Ανάπτυξη ισότιμων και αμοιβαία επωφελών διεθνών σχέσεων

 

3.       Ανάπτυξη της παραγωγής με κριτήριο την καλυψη των λαϊκών αναγκών και όχι το κέρδος του καπιταλιστή.

 

Αυτό όμως απαιτεί ρήξη με την Ευρωπαϊκή Ενωση. Αποδέσμευση από αυτή και μονομερή διαγραφή του χρέους και ο λαός αφέντης στον τόπο του.  (Με την ευκαιρία να ξαναθυμηθούμε ότι αυτό το χρέος δεν το δημιουργήσαμε εμείς, ο λαός).

 

Αυτή η προοπτική όμως δεν πρόκειται να μπει σε κανένα δημοψήφισμα (θυμήσου, η πρόταση του ΚΚΕ για τα ερωτήματα του δημοψηφίσματος απορρίφτηκε) ούτε θα ακουστεί στις «πλατείες». Αυτή η προοπτική θα κριθεί στο δρόμο, εκεί που το δικό μου συμφέρον, η δική μου ζωή συγκρούεται με το συμφέρον του καπιταλιστή.

Με το γράμμα του νόμου το όργιο στους τόπους δουλειάς

Εξειδικευμένη εταιρεία ενημερώνει τους εργοδότες πώς να φορτώσουν στους εργαζόμενους τις συνέπειες από το capital control

Η ιστοσελίδα από την οποία οι εργοδότες ενημερώνονται για το πώς μπορούν να ...ξεχειλώσουν κι άλλο τους εργαζόμενους

 

Η «ΠΙΜ Εργασιακή», εταιρεία που ειδικεύεται στην παροχή συμβουλευτικής στήριξης στις επιχειρήσεις επί εργασιακών και ασφαλιστικών θεμάτων, κοινοποίησε τις προάλλες την εξής «επείγουσα ανακοίνωση»:«Με αφορμή την κατάσταση που δημιουργήθηκε στην αγορά εργασίας από τις διαδικασίες του δημοψηφίσματος σας ενημερώνουμε για τις δυνατότητες που παρέχονται από τη νομοθεσία μας σήμερα στους εργοδότες που αδυνατούν να απασχολήσουν το προσωπικό τους, οι οποίες είναι οι εξής:

-- Η χορήγηση, ύστερα από αίτηση κάθε εργαζόμενου, μέρους των ημερών της κανονικής αδείας του έτους 2015 με αποδοχές.

-- Με αίτηση κάθε εργαζόμενου και όχι μονομερώς από τον εργοδότη, να χορηγηθεί άδεια χωρίς αποδοχές για όσες μέρες συντρέχουν τα γεγονότα αυτά, η οποία γνωστοποιείται μόνο στο ΙΚΑ.

-- Να θέσουν το προσωπικό τους σε διαθεσιμότητα σύμφωνα με το άρθρο 4 Ν. 3846/2010 καταβάλλοντας το ήμισυ των αποδοχών τους.

-- Να καθιερώσουν σύστημα εκ περιτροπής εργασίας μονομερώς, σύμφωνα με το άρθρο 2 του Ν. 3846/2010, τηρώντας όλες τις διαδικασίες που προβλέπονται από το νόμο αυτό.
Κάθε άλλη μονομερής ενέργεια του εργοδότη θα είναι παράνομη εφόσον δεν προβλέπεται από τη νομοθεσία μας».

Είναι φανερό από τα παραπάνω ότι το όργιο των αντεργατικών μέτρων, που εξελίσσεται αυτές τις μέρες στους χώρους δουλειάς, έχει την πλήρη κάλυψη του νόμου, που ακόμα και σ' αυτές τις περιπτώσεις προασπίζει τα συμφέροντα της εργοδοσίας και όχι βέβαια των εργαζομένων.

Σημειώνουμε επίσης ότι ακόμα και εκεί που απαιτείται η συναίνεση του εργαζόμενου, όπως στην περίπτωση της άδειας άνευ αποδοχών, η πρόβλεψη αυτή είναι «κενό γράμμα», από τη στιγμή που η εργοδοσία μπορεί με εκβιασμούς να αποσπά τη συναίνεση σε αντεργατικά μέτρα, κυρίως εκεί που κυριαρχεί ο εργοδοτικός - κυβερνητικός συνδικαλισμός.

Θυμίζουμε, τέλος, ότι τα παραπάνω γενικευμένα μέτρα, συνοδεύονται ακόμα με απολύσεις και απληρωσιά, για την οποία η εργοδοσία απολαμβάνει πλήρη ασυλία από την κυβέρνηση και τους ελεγκτικούς μηχανισμούς.

Ριζοσπάστης Πέμπτη 9 Ιούλη 2015

ΑΤΜ σημαίνει «Αριστερό Τρίτο Μνημόνιο»;

Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

Πρώτο: Χτες την ώρα που η ειδησιογραφία κατακλυζόταν από τις πληροφορίες για το αίτημα της κυβέρνησης Τσίπρα για την επιβολή ενός τρίτου Μνημονίου με νέα αβάσταχτα μέτρα εναντίον του λαού που έχει ήδη γονατίσει υπό το βάρος των δυο προηγούμενων Μνημονίων, ο κ.Τσίπρας επιδιδόταν στο Ευρωκοινοβούλιο σε μια ρητορική βγαλμένη από την προεκλογική περίοδο.

    Το βλέπουμε, λοιπόν, να εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας: «Άλλαξε ο Μανολιός και φόρεσε τα ρούχα του αλλιώς». Που σημαίνει ότι μέχρι τώρα είχαμε «δεξιά» Μνημόνια που συνοδεύονταν από δηλώσεις εθελοδουλείας. Τώρα αιτούμαστε τα ίδια και χειρότερα Μνημόνια, αλλά – και  εφόσον υπογραφούν – αυτά τα Μνημόνια θα είναι… «αριστερά». Η απόδειξη για το «αριστερόν» του πράγματος είναι ότι αυτά τα – ίδια και χειρότερα – Μνημόνια, συνοδεύονται, πλέον, από δηλώσεις «λεβεντιάς»… 

   Δεύτερο: Η κυβερνητική προπαγάνδα οδηγεί πολλούς καλόπιστους να μας επισημαίνουν: «Μα δεν βλέπετε ότι η σημερινή κυβέρνηση λέει “όχι”  στις απαιτήσεις των εταίρων, πώς μπορείτε να την τσουβαλιάζετε με την προηγούμενη κυβέρνηση;».

   Απαντάμε:Μα δεν βλέπετε ότι η τακτική της ΕΕ τσουβαλιάζει τον ελληνικό λαό ανεξαρτήτως κυβερνήσεων; Μα δεν βλέπετε ότι ανεξαρτήτως των «ναι» των προηγούμενων και των «όχι» των σημερινών, το θυσιαστήριο των Βρυξελλών συνεχίζει να εμφανίζεται σαν «μονόδρομος»; Δεν βλέπετε ότι το «Όχι» του λαού στην λιτότητα και στους εκβιασμούς, το μετατρέπουν σε «ναι»; Δεν βλέπετε ότι ζούμε σε ριμέικ το πάλαι ποτέ «φεύγουν οι βάσεις που μένουν» και ότι προσπαθούν να ντύσουν τα «ναι στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ» με τα απομεινάρια εκείνου του παπατζίδικου «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο»; 

Αίτημα για νέο τριετές πρόγραμμα στον ESM

ΣΩΤΗΡΗΣ ΝΙΚΑΣ

 

Νέο τριετές πρόγραμμα ζητάει ο υπουργός Οικονομικών κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος για λογαριασμό της Ελλάδας απο τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM). Ο κ. Τσακαλώτος δεσμεύεται να προχωρήσει άμεσα η κυβέρνηση και συγκεκριμένα μέχρι τις αρχές τις επόμενης εβδομάδας σε ένα πρώτο πακέτο μέτρων που θα περιλαμβάνει φορολογικά μέτρα και μέτρα για τις συντάξεις, στο πλαίσιο του νέου προγράμματος που αιτείται. Επίσης, μέχρι τις 9 Ιουλίου η ελληνική κυβέρνηση θα αποστείλει το τελευταίο πακέτο λεπτομερειών των προτάσεών της για μία συγκεκριμένη ατζέντα μεταρρυθμίσεων, η οποία θα αξιολογηθεί απο τους τρείς θεσμούς και θα παρουσιαστεί στο Eurogroup. Σύμφωνα με πληροφορίες της "Κ" εκπρόσωποι των τριών θεσμών θα συναντηθούν αύριο στις Βρυξέλλες για να εκτιμήσουν την κατάσταση και τις προτάσεις που θα καταθέσει η ελληνική πλευρά, ώστε να διαμορφωθεί άμεσα η έκθεσή τους και να σταλεί στο Eurogroup, το οποίο θα λάβει τις τελικές αποφάσεις.
 
Παράλληλα, στο αίτημα της Ελλάδος ο κ. Τσακαλώτος σημειώνει ότι μέρος της γενικότερης συζήτησης που θα διεξαχθεί είναι και το θέμα του χρέους, με την Ελλάδα να "καλωσορίζει την ευκαιρία αναζήτησης πιθανών μέτρων που θα υιοθετηθούν ώστε το ελληνικό χρέος που κατέχει ο επίσημος τομέας να γίνει βιώσιμο  σε μακροχρόνιο ορίζοντα".
 
Ταυτόχρονα, η Ελλάδα δεσμεύεται να τιμήσει τις υποχρεώσεις της προς τους πιστωτές, "πλήρως και εγκαίρως". Μάλιστα, επισημαίνει το επείγον της κατάστασης και του αιτήματος "δεδομένου της εύθραυστης κατάσταση του τραπεζικού συστήματος, της έλλειψης ρευστότητας, των επερχόμενων υποχρεώσεων, της διόγκωσης των εσωτερικών χρεών και της εκφρασμένης επιθυμίας μας να αποπληρώσουμε τις εκκρεμότητες προς το ΔΝΤ και την Τράπεζα της Ελλάδος".
 
Εξ ίσου σημαντική δήλωση στην επιστολή του κ. Τσακαλώτου είναι ότι η Ελλάδα ανανεώνει τη δέσμευσή της στην παραμονή εντός της Ευρωζώνης και ότι σέβεται τους νόμους και τους κανονισμούς ενός κράτους-μέλους. Το αίτημα για το νέο πρόγραμμα ξεκαθαρίζει ότι το νέο δάνειο θα χρησιμοποιηθεί για να ανταποκριθεί η Ελλάδα στις υποχρεώσεις της ως προς το Δημόσιο χρέος και για την διασφάλιση της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος, αφήνοντας σαφές υπονοούμενο ότι μέρος των δανείων θα χρησιμοποιηθεί και για πιθανή ανάγκη ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών.
 
Ο κ. Τσακαλώτος ολοκληρώνει την επιστολή του αναφέροντας ότι αναμένει την θετική και έγκαιρη αποτίμηση του αιτήματος και ξεκαθαρίζει, για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η παρούσα επιστολή υπερισχύει έναντι του προηγούμενου αντίστοιχου αιτήματος της 30ης Ιουνίου.
 
Το πλήρες κείμενο της επιστολής του υπουργού Οικονομικών προς τον ESM

Στον απόηχο του δημοψηφίσματος

Απο Cogito ergo sum


Ήμουν σίγουρος πως όσα είχα να πω περί του δημοψηφίσματος τα έχω ήδη πει και πως δεν επρόκειτο να ασχοληθώ άλλο μ' αυτό το θέμα. Όμως, τόσο το κυριακάτικο διάγγελμα του πρωθυπουργού όσο και η χτεσινή σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών με αναγκάζουν να προσθέσω μερικές σκέψεις.
Πρώτα-πρώτα, ο πρωθυπουργός είπε στο διαγγελμά του σαφέστατα: "Έχω πλήρη συνείδηση ότι η εντολή που μου δίνετε δεν είναι εντολή ρήξης με την Ευρώπη αλλά εντολή ενίσχυσης της διαπραγματευτικής μας δύναμης για μια επίτευξη βιώσιμης συμφωνίας". Αναρωτιέμαι από πού προκύπτει αυτή η ερμηνεία. Δηλαδή, εγώ που ήθελα ρήξη τί έπρεπε να ψηφίσω; Αν το "Ναι" εξέφραζε τους μενουμευρωπαϊστές και το "Όχι" τους δενφευγουμευρωπαϊστές, γιατί ήταν άκυρη η ψήφος των αντεγαμησευρωπαϊστών; Μονά-ζυγά δικά τους και το βιδάνιο εμείς;

"Κάτω στα λεμονάδικα γίνηκε φασαρία..."

Πάμε παρακάτω; Τί εννοούμε όταν λέμε "βιώσιμη συμφωνία"; Νομίζω πως και τα δυο μνημόνια που υπογράψαμε ως τώρα, βιώσιμες συμφωνίες υποτίθεται πως ήσαν αλλά αποδείχτηκαν ταφόπλακες. Για ποιο λόγο, λοιπόν, το επί θύραις τρίτο μνημόνιο θα είναι βιώσιμο; Επειδή θα προσθέσει μέτρα κάμποσων δισεκατομμυρίων στην καμπούρα μας; Ή επειδή -υποτίθεται πως- θα περιλαμβάνει μέτρα για την ανάπτυξη της οικονομίας; Δεν ξέρω αν κάτι τέτοια μέτρα μπορούν να κάνουν βιώσιμο το νέο μνημόνιο, ξέρω όμως πως ο βίος μας θα γίνει ακόμη περισσότερο αβίωτος.

Παρένθεση πρώτη. Η λέξη "βιώσιμος" πρέπει να είναι η πλέον βιασμένη λέξη των τελευταίων χρόνων. Μέχρι και το χρέος προσπαθούν κάποιοι να κάνουν "βιώσιμο", λες και θέλουν να ζήσει στον αιώνα τον άπαντα. Λες και δεν καταλαβαίνουν ότι το αντίθετο πρέπει να συμβεί: να πεθάνει και να χαθεί, όχι να γίνει βιώσιμο. Κλείνει η παρένθεση και συνεχίζουμε.

Γράφει ο Περικλής Παυλίδης*

 

Η απάντηση στους κυβερνητικούς ελιγμούς: διαρκές ΟΧΙ, αγώνα και ρήξης 

Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος αποτελεί αναμφίβολα γεγονός μεγάλης πολιτικής σημασίας. 

Δεδομένης της τεράστιας εκστρατείας εκφοβισμού του λαού από ευρύτατες δυνάμεις του αστικού μετώπου (πολιτικούς, δημοσιογράφους, ακαδημαϊκούς, καλλιτέχνες), με επίμονη αναφορά στον κίνδυνο εξόδου από τη ζώνη του ΕΥΡΩ και στα δεινά που θα ακολουθήσουν, η νίκη του ΟΧΙ δε συνιστά μόνο αποδοχή της επιλογής που εισηγήθηκε η κυβέρνηση, αλλά εκφράζει, έστω και με αρκετά συγκεχυμένο τρόπο, τη δυσπιστία μεγάλων στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας απέναντι στη ζώνη του ΕΥΡΩ και στην ΕΕ, και στις προοπτικές της χώρας εντός αυτών.
Σαφώς το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος αποτελεί εκδήλωση της αγανάκτησης του εργαζόμενου λαού για την παρατεταμένη λιτότητα, την ανεργία και τη φτώχεια που του επέβαλαν οι εγχώριοι πολιτικοί εκπρόσωποι του κεφαλαίου σε συνεργασία με τους ιμπεριαλιστικούς θεσμούς της ΕΕ και του ΔΝΤ, της οργής για την κυνική καταλήστευση του πλούτου της χώρας, την ακύρωση κάθε κοινωνικού δικαιώματος, την ακραία προσβλητική ενοχοποίησή του για μια κατάσταση που δημιούργησαν η ολιγαρχία του πλούτου και οι πολιτικοί υπηρέτες της.
Η συμμετοχή της Ελλάδας στην ΕΕ/ΟΝΕ αποτελεί υψίστης σημασίας στρατηγική επιλογή του μεγάλου κεφαλαίου της χώρας αλλά και των ηγετικών δυνάμεων του Ευρωατλαντικού ιμπεριαλιστικού πόλου.
Ακριβώς για το λόγο αυτό το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα πολεμήθηκε τόσο έντονα από την εγχώρια αστική τάξη και τους εκπροσώπους των «θεσμών», ενώ από την άλλη πλευρά προκάλεσε την ευρύτατη υποστήριξη από λαϊκά στρώματα, αριστερές αντικαπιταλιστικές και αντιιμπεριαλιστικές δυνάμεις, εντός και εκτός Ευρώπης, ως έκφραση των δικών τους αναγκών, διαθέσεων και αγώνων.

Ζημιές και απώλειες του δημοψηφίσματος

Απο Cogito ergo sum 

 

Να, λοιπόν που ξημέρωσε η επόμενη μέρα. Η επόμενη μέρα ενός δημοψηφίσματος για το οποίο και λόγω του οποίου ακούσαμε τόσα και τόσα. Ακούσαμε τόσα ώστε όλοι εκείνοι που μεγαλώσαμε με το τσιτάτο ότι εκλογές και δημοψηφίσματα συνιστούν την πεμπτουσία τής δημοκρατίας (γνώμη που εξέφραζε κυρίως τους οχι-τζήδες), φτάσαμε στο σημείο να αμφιβάλλουμε για την ορθότητά του και να αναλογιζόμαστε μήπως εν τέλει δεν είναι παρά εργαλεία που μπορούν να καταστρέψουν την χώρα (γνώμη που εξέφραζε κυρίως τους ναι-τζήδες), εργαλεία απεχθή, όπως θεωρούνταν κάποτε και το σφυρί με το δρεπάνι (γνώμη που εκφράζει αρκετούς κα στις δυο όχθες του ρέματος).

Τελικά, το μόνο θετικό που άφησε πίσω του το πολυθρύλητο δημοψήφισμα ήταν ένα οδυνηρότατο χαστούκι στην υπεροψία των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης, τα οποία μέσα σε μια μόνο εβδομάδα εξαπέλυσαν τόση τρομοκρατία όση δεν είχαν εξαπολύσει η Ε.Ο.17 Νοέμβρη, η Φράξια Κόκκινος Στρατός και οι Ερυθρές Ταξιαρχίες μαζί σε όλη την διάρκεια της δράσης τους. Κι ήταν όντως απολαυστικό να βλέπεις χτες βράδυ όλα τα -καλοπληρωμένα και μη- δημοσιογραφικά τσουτσέκια να επαναλαμβάνουν ρηχές κενολογίες προκειμένου να κρύψουν το μέγεθος της πληγής που τους άνοιξε η λαϊκή ετυμηγορία.

Κατά τα άλλα, η χτεσινή μέρα μόνο ζημιές και απώλειες προκάλεσε. Ίσως η σημαντικώτερη ζημιά να είναι η παραίτηση του Αντώνη Σαμαρά από την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας. Μάλλον διαφωνείτε με την εκτίμησή μου αυτή αλλά σας προκαλώ: αν σκεφτείτε σοβαρά, θα αντιληφθείτε ότι δεν έχουμε κανέναν λόγο να χαιρόμαστε. Ο Σαμαράς είναι αναντίρρητα ο πιο φασίστας και πιο ανίκανος πρόεδρος που είχε ποτέ η Νέα Δημοκρατία, την οποία οδηγούσε με μαθηματική βεβαιότητα στην συρρίκνωση και την διάλυση. Τώρα που έφυγε, είναι εξαιρετικά δύσκολο (έως απίθανο) να βρουν οι νεοδημοκράτες κάποιον χειρότερο απ' αυτόν. Ακόμη και τον Δένδια να βγάλουν πρόεδρο, καλύτερες μέρες θα περάσουν. Αφήστε δε το ενδεχόμενο να επιλέξουν Κυριάκο, ως φόρο τιμής στην Ντόρα που θυσίασε για το καλό τής παράταξης τα όνειρά της να γίνει μια μέρα πρωθυπουργός.