Αριστερές αυταπάτες

Απο Cogito ergo sum


Όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, ο ΣυΡιζΑ θα αναδειχτεί πρώτο κόμμα στις επικείμενες εκλογές, άσχετα αν καταφέρει να σχηματίσει κυβέρνηση ή όχι, αν και πρέπει να θεωρείται σίγουρο πως θα τα καταφέρει με τόσους πρόθυμους που έχουν μαζευτεί γύρω για να βοηθήσουν την "εθνική προσπάθεια". Η πρωτιά τού ΣυΡιζΑ θεωρείται βέβαιη και από τις διάφορες εταιρείες στοιχημάτων, σύμφωνα με τις οποίες η Ρηγίλλης θα μείνει κάπου μιάμιση ποσοστιαία μονάδα πίσω από την Κουμουνδούρου.

Αναρωτιέμαι, τι παραμύθι καταπίνει τώρα ο λαός και ξαναψηφίζει ΣυΡιζΑ. Προφανώς, τρέφει ακόμη αυταπάτες ότι εκείνη η ρημάδα η αριστερή ελπίδα που όλο έρχεται κι όλο στον δρόμο είναι, κάποια στιγμή θα φτάσει και στα μέρη μας. Πιθανώς, επίσης αυταπατώμενος, να πιστεύει ότι κάτι πήγε στραβά τώρα, την "πρώτη φορά αριστερά", κυρίως από λανθασμένους χειρισμούς που οφείλονταν σε απειρία αλλά αποκτήθηκε πια η πείρα και τα πράγματα θα καλυτερεύσουν. Αυτό το τελευταίο φαίνεται να αποτελεί και το κύριο δόλωμα με το οποίο ο ΣυΡιζΑ επιχειρεί να κρύψει το αγκίστρι που έχει αμολήσει για να ψαρέψει ψήφους.

Δεν είναι καθόλου αξιοπερίεργο πως το ίδιο δόλωμα χρησιμοποιεί και η Λαϊκή Ενότητα. Αλλωστε, η μετεξελιγμένη σε κόμμα Αριστερή Πλατφόρμα (μαζί με κάμποσες από τις ίσαμε χτες συνιστώσες τού ΣυΡιζΑ) στήριζε την κυβέρνηση μέχρι την προκήρυξη των εκλογών και αποσχίστηκε επειδή -υποτίθεται πως- διαπίστωσε ότι η κομματική ηγεσία απομακρύνθηκε από τις αρχές και το πρόγραμμα του ΣυΡιζΑ. Αυτός είναι ο λόγος που οι προγραμματικές θέσεις της ΛαΕν αποτελούν ακριβές σχεδόν αντίγραφο των όσων έλεγε ο ΣυΡιζΑ πριν τις εκλογές τού Ιανουαρίου.

(του Πάνου Ζάχαρη)

Ακολουθεί ένα δείγμα δηλώσεων, η κεντρική ιδέα των οποίων είναι κοινή: η ηγεσία ή ορισμένα στελέχη του κόμματος έκαναν κάποια λάθη αλλά τώρα μπορούμε να τα κάνουμε όλα καλά:

Είναι ο Ιμπεριαλισμός, ηλίθιε! 

Γράφει ο Νίκος Μόττας*  

Αϊλάν Κουρντί, ετών 3, πρόσφυγας από την Συρία. Η φωτογραφία με το άψυχο σώμα του μικρού παιδιού να κείτεται ξεβρασμένο από τα κύματα στις τουρκικές ακτές σόκαρε την Ευρώπη και τον κόσμο. Η εικόνα του νεκρού Αϊλάν είναι η οδυνηρή αποτύπωση της βάρβαρης πραγματικότητας που η Ευρώπη και ο δυτικός κόσμος ευρύτερα αποφεύγει να δει: της βάρβαρης πραγματικότητας του Ιμπεριαλισμού. Ποιά είναι αυτή η πραγματικότητα;


Είναι η πραγματικότητα των ιμπεριαλιστικών πολέμων των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ που για δεκαετίες αιματοκυλλούν τη Μέση Ανατολή. Να θυμήσουμε: Ιράκ (1991), Αφγανιστάν (2001), Ιράκ (2003), Λιβύη (2011), Παλαιστίνη, Συρία. Οι πρόσφυγες, όπως ο μικρός Αιλάν, είναι θύματα αυτών των πολέμων. Των πολέμων και της επιθετικότητας που οι ιμπεριαλιστές εξαπολύουν, δημιουργώντας νέες και αναζωπηρώνοντας παλιές εστίες βίας και αίματος.


Είναι η πραγματικότητα των ανταγωνισμών των μονοπωλίων, των πολυεθνικών του πετρελαίου στη Μέση Ανατολή για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών και των δρόμων μεταφοράς τους. Να θυμίσουμε πως η ιμπεριαλιστική εισβολή στη Λιβύη πριν τέσσερα χρόνια, που κόστισε τη ζωή σε περισσότερους από 1.000 ανθρώπους, έφερε στα πετρελαϊκά μονοπώλια Ευρώπης και ΗΠΑ χρυσά συμβόλαια (Total-Γαλλία, BP-Βρετανία, CoconoPhillips & Marathon-ΗΠΑ, Repsol-Ισπανία, Epi-Ιταλία).


Είναι η πραγματικότητα της σφαγής που λαμβάνει χώρα στην Συρία για το μοίρασμα της λείας των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας, στο φόντο των ευμετάβλητων αλλαγών στο διεθνή συσχετισμό δυνάμεων που προκαλεί η καπιταλιστική κρίση. Για τα κέρδη των αμερικανικών, των ευρωπαϊκών, των ρωσικών και των σαουδαραβικών μονοπωλιακών ομίλων μαίνεται ένας βάρβαρος πόλεμος με θύματα τον συριακό λαό. Να θυμίσουμε ότι το περίφημο «Ισλαμικό Κράτος» (ISIS) των τζιχαντιστών εκτιμάται ότι παράγει περί τα 44.000 βαρέλια πετρελαίου την ημέρα αντλώντας τεράστια κέρδη από την πώληση του.

Είναι η πραγματικότητα της «Ευρώπης-Φρούριο», της Ε.Ε. των συμφωνιών Δουβλίνο 2 και 3, της Ε.Ε. που αντιμετωπίζει τους μετανάστες και τους πρόσφυγες ως εισβολείς. Πρόκειται για την αντιμεταναστευτική δολοφονική πολιτική της Ε.Ε., της άγριας καταστολής, της Frontex και των άλλων ευρωενωσιακών κατασταλτικών μηχανισμών.


Είναι η πραγματικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης του ρατσισμού και της αναβίωσης φασιστικών-ναζιστικών κομμάτων. Πρόκειται για την πραγματικότητα μιας Ε.Ε. που την ίδια στιγμή που χύνει κροκοδείλια δάκρυα για τους ξεριζωμένους πρόσφυγες ταυτόχρονα υποστηρίζει φασιστικές κυβερνήσεις όπως αυτήν της Ουκρανίας. Στο πλαίσιο αυτής της πραγματικότητας της Ε.Ε., σε χώρες της Βαλτικής, «ευρωπαϊστές» (φιλελεύθεροι, σοσιαλδημοκράτες) συγκυβερνούν με νοσταλγούς του φασισμού και των SS.


Με λίγα λόγια, οι πρόσφυγες αποτελούν τραγικά θύματα του Ιμπεριαλισμού. Ενός Ιμπεριαλισμού που γεννά πολέμους, που αναζωπυρώνει εστίες έντασης, που ισοπεδώνει ολόκληρους λαούς, που αναγκάζει ανθρώπους να ξεριζώνονται απ” τις εστίες τους. Ενός Ιμπεριαλισμού που είναι βαμμένος με το αίμα αθώων – με το αίμα αμέτρητων θυμάτων σαν τον μικρό Αϊλάν.


Η εικόνα του νεκρού Αιλάν είναι εδώ, να θυμίζει στους λαούς τη μυρωδιά του θανάτου. Να θυμίζει σε όλους μας την κτηνωδία του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος στο ανώτατο στάδιο του – του Ιμπεριαλισμού. 




*Ο Νίκος Μόττας είναι υποψήφιος διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών και Ιστορίας

Forbidden και not found

Απο  Cogito ergo sum

 

Σήμερα, είπα να ρίξω μια ματιά στο πρόγραμμα και τις θέσεις τού ΣυΡιζΑ, για να μη με λένε μονόχνωτο. Γκουγκλάρω, λοιπόν, βρίσκω το http://www.eklogika.gr/page/parties/syriza_theseis, λέω "εδώ είμαστε" και κλικάρω. Στο παράθυρο που ανοίγει, έχω δυο επιλογές: Για τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ πατήστε εδώ και Για το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ πατήστε εδώ. Πατάω και στις δυο μεριές. Το αποτέλεσμα, δείτε το (κι αν δεν με πιστεύετε, δοκιμάστε μόνοι σας):

Οι "θέσεις" (αριστερά) και το "πρόγραμμα" (δεξιά) του ΣυΡιζΑ

Παραδέχομαι ότι γέλασα με τις "απαγορευμένες" θέσεις και το "ανύπαρκτο" πρόγραμμα αλλά συνέχισα το ψάξιμο. Μπήκα και στον επίσημο ιστοτόπο τού κόμματος (www.syriza.gr). Τζίφος. Αφού έφτασα στο σημείο να αναρωτιέμαι μήπως εκεί στην Κουμουνδούρου ντρέπονται για το πρόγραμμά τους και το κρατάνε κρυφό! Τελικά, βρήκα κάτι στο News247.gr και, διαβάζοντας, ξεχώρισα μερικά πάρα πολύ όμορφα πραγματάκια:
(α) "Η κατάργηση του ΕΚΑΣ αποτελούσε μόνιμο στόχο των δανειστών και η ελληνική κυβέρνηση κατάφερε να πετύχει την προσωρινή διατήρησή του".
- Πάμε να πούμε ένα ψέμα αλλά βάζουμε κι εκείνη την προσωρινή για να μη μας πούνε ψεύτες. Καθ' όσον, το νέο μνημόνιο προβλέπει "κατάργηση του επιδόματος αλληλεγγύης (EKAΣ) για όλους τους συνταξιούχους έως τα τέλη Δεκεμβρίου του 2019, αρχίζοντας με το ανώτερο 20% των δικαιούχων το Μάρτιο του 2016". Με απλά λόγια: διατηρούμε το ΕΚΑΣ μέχρι να το καταργήσουμε. Τόσο απλό!

ΠΡΟΣ κ.κ. ΤΣΙΠΡΑ, ΛΑΦΑΖΑΝΗ και ΣΙΑ

Δυστυχώς, παρακολουθώντας την επικαιρότητα και μέσω ραδιοφώνου (τηλεόραση ευτυχώς δεν διαθέτω), θέλω δεν θέλω ακούω συχνά-πυκνά ομιλίες σας, δηλώσεις σας, τοποθετήσεις σας.

Ξέρετε τι βασανιστήριο είναι αυτό και μάλιστα μες στην ντάλα τού καλοκαιριού;

Για ν’ αντέξω τις ασυναρτησίες σας που στόχο έχουν να κάνουν το μαύρο, άσπρο, πίνω λίτρα και λίτρα νερό ολημερίς, σε μια προσπάθεια να καθαρίζει ο οργανισμός μου απ’ τις τοξίνες που του δημιουργείτε…

Επειδή όμως τυγχάνω και μακροχρόνια άνεργη, σκέφτηκα απ’ το βάσανο που τραβάω ακούγοντας τις παραλαπίπες σας, να βγάλω και κάτι…

Τι;

Οικονομικό όφελος.

Θα μπορούσα βέβαια να ζητήσω με νομικά μέσα οικονομική αποζημίωση από εσάς τους δυο και την παρέα σας για επιδίωξη καταστροφής τού εγκεφάλου μου, μα αυτό θα πάρει χρόνο κι εγώ φλέγομαι να βάλω κάτι στο πορτοφόλι μου, που άδειασε απ’ την πολιτική των προκατόχων σας, την οποία ακολουθήσατε πιστά χειροτερεύοντας την κατάσταση. 

Η ΛΑΕ και η ΕΕ των «οικονομικών εκβιαστών και των πολιτικών βιαστών»

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ 

Ο ΣΥΡΙΖΑ, στον οποίο συμμετείχε η πλειοψηφία των στελεχών της Λαϊκής Ενότητας (ΛΑΕ),  πρότεινε …σκίσιμο των μνημονίων και διαπραγμάτευση μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ΛΑΕ προσθέτει την έξοδο από την Ευρωζώνη. 

Να θυμίσουμε, όμως, ότι ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, στην πρώτη του συνέντευξη ως πρόεδρος της ΛΑΕ, έβαλε κι ένα «εφόσον χρειάζεται»: «Η δική μας εναλλακτική πρόταση βεβαίως προβλέπει για να εφαρμοστεί, εφόσον χρειάζεται, να φύγουμε και από την Ευρωζώνη συντεταγμένα και στη βάση ενός προοδευτικού προγράμματος και για τη εφαρμογή του».

Χρειάστηκε να φτάσει η χθεσινή παρουσίαση της προγραμματικής διακήρυξης της ΛΑΕ, για να διατυπωθεί επίσημα η πρόταση για έξοδο από την Ευρωζώνη: «Τα ζητήματα της εξόδου από την Ευρωζώνη και της ρήξης με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και επιλογές της ΕΕ., η οποία ακολουθεί όλο και πιο αντιδραστικούς και αντιδημοκρατικούς δρόμους, τίθενται στην ημερήσια διάταξη, όχι ως προϊόν κάποιας ιδεολογικής εμμονής, αλλά με όρους στοιχειώδους πολιτικού ρεαλισμού» (προγραμματική διακήρυξη της ΛΑΕ).

Θα σε ξανάβρω στις Βρυξέλες

...τους δανειστές να προσκυνάς

Τα γενέθλια του Πασοκ εξελίσσονται σε ένα είδος εθνικής γιορτής, χωρίς συγκεκριμένο εορτάζοντα, αλλά με πολλούς μνηστήρες-διεκδικητές του θρόνου. Που όλοι γεύονται λίγο από την Πηνελόπη, αλλά κανείς δε φτάνει στο ύψος του Οδυσσέα, για να περάσει το βέλος του από 12 πελέκια στα σειρά, και τα Μεσογειακά Προγράμματα Στήριξης από τα 12 μέλη της ΕΟΚ. Γατάκια, που θα πείτε εσείς στον Ανδρέα για διαπραγμάτευση...

Του Κ. Ρουγγέρη

Θα είχε ενδιαφέρον η συνέχεια του παραλληλισμού με την Οδύσσεια του ελληνικού λαού, όσο εμπιστεύεται τα διάφορα Πασοκ για να τον σώσουν, ή τους μονόφθαλμους Κύκλωπες, που βασιλεύουν στους τυφλούς –πάντα με τη λογική του «μικρότερου κακού» και την αθώα συνείδηση του λαού των Λωτοφάγων, που είναι πρόθυμος να επαναλάβει τα ίδια λάθη και να διαλέγει εσαεί κάτι μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης στις εκλογές και στο δημοψήφισμα. Ή θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για τους συντρόφους του Οδυσσέα που τους μεταμορφώνει η Κίρκη σε χοντρογούρουνα αστικά και μνημονιακά, αλλά τώρα λιγοστεύουν ένας-ένας και πηδάνε από τη σχεδία του, για να γλιτώσουν και να επανεκλεγούν. Ή για τα προλεγόμενα, με το Δούρειο Ίππο της (πρώτη φορά) «Αριστεράς», που ο λαός το δέχτηκε με ελπίδες και ενθουσιασμό, για να φάει κατακέφαλα το μνημόνιο Τρ(ο)ία. Και τώρα κανείς δε συμπαθεί και δε θέλει να ψηφίσει τις κόκκινες «Κασσάνδρες», που τον είχαν προειδοποιήσει για τους κινδύνους και του θυμίζουν το λάθος του. Φοβού τους οπορτουνιστές και δώρα φέροντας.

Αλλά αυτά θα μας έβγαζαν εκτός θέματος, που είναι η σημερινή επέτειος.

Ο μαλάκας

   # Μαλάκας ... είναι ένας τύπος που μπούχτισε απο το gαμήσιsi της πασοκονεοδημοκρατίας ... πήγε τρέχοντας στον σύριζα για να γλυτώσει ... και τώρα ξαναγυρνά τρέχοντας απ΄εκεί που ήρθε. Ο ίδιος μαλάκας ... θα μπορούσε να φύγει τρέχοντας απ΄τον σύριζα και να πάει να σωθεί ... στον Λαφαζάνη.

    # Ο Τσίπρας στο κομματικό ακροατήριο ... είπε πως ... “δεν πιάνουμε ένα στασίδι στην γωνία και επαναλαμβάνουμε «έρχονται χειρότερα, στα έλεγα εγώ» !!!

      Και δεν βρέθηκε κανένας μαλάκας να του πεί ... “Ετσι όπως τα κάναμε, μακάρι Αλέξη να είχαμε πιάσει ένα στασίδι”. Ούτε ένας.

  

 # Επίσης ο Τσίπρας μας δήλωσε πως ... θέλει ... αυτοδυναμία !!! Ουτε και τώρα ... βρέθηκε ένας μαλάκας να του πεί κάτι. Αλλά ξέρουν όλοι οτι τον δρόμο ... τον δείχνουν τα 222 κουκιά που έπεσαν  στο τρίτο, το αριστερό.

Ιστορικά λάθη

Απο Cogito ergo sum

Μιας και χτες αρχίσαμε με εύθυμο τρόπο την μετα-καλοκαιρινή περίοδο, ας συνεχίσουμε στο ίδιο στυλ και σήμερα.
Παραμονές των προηγούμενων εκλογών, ο Πάνος Σκουρλέτης έκανε την εξής δήλωση: "Το ΚΚΕ νομίζω ότι διαπράττει ένα ιστορικό λάθος. Ένα λάθος για το οποίο θα αναγκαστεί σε πολλά χρόνια να απολογείται στον κόσμο της Αριστεράς πάνω απ’ όλα". Και για όσους δεν κατάλαβαν, διευκρίνισε ότι δεν μπορεί το ΚΚΕ να εξισώνει τον ΣυΡιζΑ με την Νέα Δημοκρατία, κρατώντας ίσες αποστάσεις.
Λίγες μέρες νωρίτερα, στις 4 Ιανουαρίου, ο ιστοτόπος Ίσκρα (της λαφαζάνειας Αριστερής Πλατφόρμας) δημοσίευσε άρθρο με τίτλο "Ο ΣυΡιζΑ, το ΚΚΕ και η ΑντΑρΣυΑ", όπου διαβάζουμε: "...θα αποτελούσε ιστορικό λάθος αν το ΚΚΕ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με τον ειδικό τρόπο τους, προεξοφλούν εκ των προτέρων ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, λόγω εγγενών αδυναμιών του, θα υποχωρήσει νομοτελειακά από τους στόχους του ή ότι οι τελευταίοι, επειδή είναι «μερικοί» και «ανεπαρκής», θα γίνουν περίπου αποδεκτοί «μετά βαϊων» από το σύστημα!" (σ.σ.: τηρείται η ορθογραφία του πρωτοτύπου).

Ιστορική φωτογραφία από ένα μεγάλο "ιστορικό λάθος" 97 ετών ήδη: Ιδρυτικό συνέδριο ΣΕΚΕ (4-10/11/1918)

"Αναχώματα"

Ο Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

Παρατήρηση 1^η: Οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους.

   Παρατήρηση 2^η: Η κυρία Ζωή Κωνσταντοπούλου ανακοίνωσε την κοινή της κάθοδο στις εκλογές με την Λαϊκή Ενότητα ώστε, όπως είπε, να συμβάλει στο «ανάχωμα απέναντι  στη μνημονιακή πολιτική».
   
 Αλλά: Ήταν Μάης του 2015. Δηλαδή τρεις ολόκληροι μήνες μετά τη συμφωνία της 20^ης Φεβρουαρίου με την οποία τέθηκαν οι βάσεις για το Μνημόνιο Τσίπρα. Τότε, λοιπόν, και ενώ με τη συμφωνία της 20^ης Φεβρουαρίου είχε ήδη υπογραφεί η παράταση των Μνημονίων Σαμαρά – Βενιζέλου, ήταν η κυρία Κωνσταντοπούλου που είχε προσφερθεί να υψώσει τείχος προστασίας στον κ.Τσίπρα για το ανόμημά του.

    Ήταν η κυρία Κωνσταντοπούλου που όταν ρωτήθηκε τότε πως είχαμε φτάσει από την υπόσχεση του απερχόμενου  πρωθυπουργού περί κατάργησης των Μνημονίων «σε ένα νόμο με ένα άρθρο» στην παράταση των Μνημονίων, είχε σπεύσει να παράσχει δίχτυ προστασίας στον κ.Τσίπρα, χαρακτηρίζοντας την προηγούμενη δέσμευσή του για κατάργηση των Μνημονίων σαν ένα απλό… «σχήμα λόγου».

Πολιτική σχιζοφρένεια και... γέλια

Απο Cogito ergo sum

Δεν ξέρω τι περιμένετε από τις επερχόμενες εκλογές ούτε ποιο θα είναι το αποτέλεσμά τους. Το μόνο που ξέρω είναι ότι τουλάχιστον μέχρι τις 20 του μηνός (προσοχή στο τουλάχιστον) θα γελάσουμε πολύ. Με τόσους περιφερόμενους γελωτοποιούς, το γέλιο μας είναι εξασφαλισμένο.

Φυσικά, την πρωτοκαθεδρία σ' αυτή την γκροτέσκα κωμωδία αναμένεται να την έχει ο ΣυΡιζΑ, με προεξάρχοντα τον πρόεδρό του, σε μια τιτάνια προσπάθεια να πείσει τους ψηφοφόρους ότι η ελπίδα μπορεί να άργησε αλλά είναι καθ' οδόν. Τίτλος αυτής της κωμωδίας θα μπορούσε να είναι το "Εδώ τα καλά μνημόνια". Τουλάχιστον, έτσι φάνηκε από την πρώτη προεκλογική συνέντευξη που έδωσε ο Τσίπρας τις προάλλες στον Άλφα. Τί μάθαμε απ' αυτή την συνέντευξη; Προσέξτε:

(του Ηλία Μακρή)

ΜΠΟΥΧΤΗΣΑΜΕ ΑΠΟ "ΛΕΒΕΝΤΗΔΕΣ"

ΜΠΟΥΧΤΗΣΑΜΕ ΑΠΟ "ΛΕΒΕΝΤΗΔΕΣ"

Τις τελευταίες μέρες,ακούγεται και προβάλλεται όλο και περισσότερο από τα ΜΜΕ,το όνομα του Βασίλη Λεβέντη.Παράδοξο είναι το γεγονός, οτι ο πολέμιος του συστήματος και της διαφθοράς, διαφημίζεται σε τέτοιο βαθμό από διάφορα κανάλια. Έστω οτι παραβλέπουμε αυτήν την "τυχαία" άνοδο της ένωσης κεντρώων,και εμπιστευόμαστε τις αγνές προθέσεις του Λεβέντη, έχουμε αρκετά δείγματα γραφής για το τί επιδιώκει και υποστηρίζει το "καινούριο" αυτό φρούτο.

Από συνέντευξη του Λεβέντη στις 21 Αυγούστου διαβάζουμε:

"Δεν θα πούμε τις τρέλες ότι δεν αναγνωρίζουμε τίποτα, γιατί η χώρα έχει και συνέχεια και ότι υποχρεώσεις έχει πρέπει να τις τηρεί."
Την άποψη οτι το χρέος είναι του λαού,και οτι πάσει θυσία πρέπει να αποπληρωθεί δένοντας στην μεγγένη του Μνημονίου την νεολαία, τον εργαζόμενο κόσμο, τους συνταξιούχους ,την έχουμε χιλιοακούσει τόσο από τα παραδοσιακά αστικά κόμματα, όσο και από την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Οπότε σε τί ακριβώς εναντιώνεται ο Λεβέντης και πώς διαφέρει αυτή η τοποθέτηση από αυτές που ακούμε συνεχώς τα τελευταία χρόνια;

Ερωτήσεις ενός εργάτη που διαβάζει

Ποιος έχτισε τη Θήβα την εφτάπυλη;
Στα βιβλία δε βρίσκεις παρά των βασιλιάδων τα ονόματα.
Oι βασιλιάδες κουβαλήσαν τ’ αγκωνάρια;
Kαι τη χιλιοκαταστρεμμένη Bαβυλώνα –
ποιός την ξανάχτισε τόσες φορές; Σε τι χαμόσπιτα
της Λίμας της χρυσόλαμπρης ζούσαν οι οικοδόμοι;
Tη νύχτα που το Σινικό Tείχος αποτελειώσαν,
πού πήγανε οι χτίστες; H μεγάλη Pώμη
είναι γεμάτη αψίδες θριάμβου. Ποιος τις έστησε;
Πάνω σε ποιούς θριαμβεύσανε οι Kαίσαρες;
Tο Bυζάντιο το χιλιοτραγουδισμένο
μόνο παλάτια είχε για τους κατοίκους του;
Aκόμα και στη μυθική Aτλαντίδα,
τη νύχτα που τη ρούφηξε η θάλασσα,
τ’ αφεντικά βουλιάζοντας, μ’ ουρλιαχτά τους σκλάβους τους καλούσαν.

O νεαρός Aλέξανδρος υπόταξε τις Iνδίες.
Mοναχός του; O Kαίσαρας νίκησε τους Γαλάτες.
Δεν είχε ούτ’ ένα μάγειρα μαζί του;
O Φίλιππος της Iσπανίας έκλαψε όταν η Aρμάδα του βυθίστηκε.
Δεν έκλαψε, τάχα, άλλος κανένας;
O Mέγας Φρειδερίκος κέρδισε τον Eφτάχρονο τον Πόλεμο.
 

Ποιος άλλος τόνε κέρδισε;

Kάθε σελίδα και μια νίκη.
 

Ποιος μαγείρεψε τα νικητήρια συμπόσια;

Kάθε δέκα χρόνια κι ένας μεγάλος άντρας.
 

Ποιός πλήρωσε τα έξοδα;

Πόσες και πόσες ιστορίες.
 

Πόσες και πόσες απορίες.

(1935)  Μπέρτολτ Μπρεχτ

Αναρτήθηκε απο Αγκάρρα

Η Ryanair ξέρει πως να καταργηθούν οι απεργίες

 Ο κανιβαλισμός των εργατικών δικαιωμάτων καλά κρατεί… 



  ΗΛΙΑΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ 

Ζούμε σε ένα κόσμο όπου τα  μονοπωλιακά συμφέροντα συγκρούονται με τις ανάγκες των εργαζομένων και ειδικά στην περίοδο της κρίσης γίνεται πιο καθαρή η σύγκρουση αυτή.

Υπάρχουν επίσης κάποιες περιπτώσεις όπου πολυεθνικές εταιρείες έχουν αποφασίσει ανοιχτά να διεκδικήσουν το τίτλο του «κανίβαλου» και χωρίς υπερβολή θα μπορούσαμε να πούμε πως τον τίτλο τον αξίζουν με το παραπάνω.

Και εξηγούμαστε.

Tα εργατικά δικαιώματα είναι βαρίδια για το σύστημα της εκμετάλλευσης. Οι συλλογικές διεκδικήσεις των εργαζομένων με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο η εργοδοσία επιχειρούσε πάντα να τις περιορίσει. Απειλές, συκοφαντίες, απεργοσπασίες τα εργαλεία που χρησιμοποιεί κατά κόρον το σύστημα.

Πρόσφατα με βάση τις απαιτήσεις των δανειστών, ήρθε στην επιφάνεια και πρόταση για επαναφορά του λοκ-άουτ στην Ελλάδα,  δηλαδή της δυνατότητας από την πλευρά της εργοδοσίας να κλείνει την επιχείρηση σε περίπτωση απεργίας.

Όλες οι προτάσεις έχουν πέσει στο τραπέζι και κάποιες υλοποιούνται ήδη.

Βέβαια το μόνο που δεν έχει γίνει ακόμα είναι  να καταργηθεί πλήρως και το δικαίωμα της  απεργίας ώστε να μη σηκώνει κανείς κεφάλι.

Όμως υπάρχουν διάφοροι…  κανίβαλοι της ολιγαρχίας του πλούτου που έχουν βρει τη λύση και γι αυτό.

Ένας από αυτούς τους «κανίβαλους»  φαίνεται πως είναι  και η πολυεθνική εταιρεία  Ryanair, η οποία επίσημα και χωρίς κανένα δισταγμό προτείνει : «Να καταργηθεί η απεργία με νόμο!»

Στον απόηχο των… εκλογών (και ο νοών νοείτω) !

Στον απόηχο των… εκλογών (και ο νοών νοείτω) !

ΞΕΣΠΑΣΜΑ

«Πικρά το λένε τα πουλιά, πικρά το κελαηδούνε

κι οι τάφοι μες στις καταχνιές ρουφάν χολή τ’ απόηχο.

Τα παλικάρια μας βουβά, σκυφτά, ταπεινωμένα,

μονάχα μέσα στα βουνά κι απ’ όλους προδομένα

τ’ αγαπημένα τους φιλούν τα όπλα και δακρύζουν.

Σε μάχη δε νικήθηκαν. Στη φρίκη του πολέμου

κι αν πόνεσαν δεν τρόμαξαν και βάσταξαν ταμπούρι

και νίκησαν και λάμψανε με την Αθανασία.

Και τώρα αυτά τ’ ατρόμητα, τα θεία παλικάρια

ενώ φοράνε τ’ άρματα κι ενώ η ψυχή τους βράζει,

τους λέν να τα πετάξουνε, τους λέν να σκλαβωθούνε.

Σαν πουλημένα πρόβατα τ’ αφήσαν οι μεγάλοι

οι άνανδροι και φύγανε. Σχοινί, φωτιά, ντουφέκι

να τους περάσει στο λαιμό και στης καρδιάς τα φύλλα.

Κι όσοι πουλάνε τους λαούς με προδοσιά και δόλο

φίδια οι κατάρες να γεννούν, χαράμι όσα λάβουν.

Πικρά το λένε τα πουλιά, πικρά το κελαηδούνε

κι οι τάφοι μες στις καταχνιές ρουφάν χολή τ’ απόηχο.

Φωτίζει ο ήλιος σκλάβα γη κι η άνοιξη π’ ανθίζει

τους σκλάβους λες κι αναγελάει μ’ όσα φορεί στολίδια.

Κατάρα ίσως ή ευχή τη συμφορά μας δίνει;

Μήπως τα όσα εγκλήματα, καιρός να πληρωθούνε;

Μήπως το θέλημα θεού ξανά ν’ αδελφωθούμε

να μας ποτίσει ένας καϋμός, να λείψουν οι προδότες,

πιο λεύτεροι να γίνουμε; Ποιός ξέρει; Ποιός αλήθεια;

Άνοιξη που σε σκλάβα γη γελάς μυριανθισμένη

δέσε καρπούς για λεύτερους, ποτέ, ποτέ για σκλάβους!» 

(Το δυσεύρετο ποίημα που επιλέξαμε  υπό τον τίτλο “Ξέσπασμα”, ανήκει στον αλησμόνητο νεαρό Ευρυτάνα ποιητή Δώρη Άνθη -κατά κόσμο Νίκο Ζωγραφόπουλο-  που υπήρξε πρωταντάρτης του Άρη και Ελασίτης καπετάνιος,  και ο οποίος,  για να υπερασπιστεί τα παιδιά του λόχου του, έπεσε από αγγλικό τανκ στα Δεκεμβριανά, απάνω στον ανθό της νιότης του… μόλις στα 24 του χρόνια!).

blog "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

Αναρτήθηκε από ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ

Επιμέλεια: Οικοδόμος

Μαχητές του ΔΣΕ

«Αντιμετώπισις πιθανών προθέσεων κομμουνισμού» 

Στις 29 Αυγούστου του 1949 μετά την πτώση του υψώματος Κάμενικ λήγει η τελική φάση της μάχης στον Γράμμο ανάμεσα στον Δημοκρατικό Στρατό και τον κυβερνητικό στρατό και ο ΔΣΕ υποχρεώνεται να υποχωρήσει συντεταγμένα στο έδαφος της Αλβανίας.

Ο τρίχρονος ένοπλος αγώνας του Δημοκρατικού Στρατού, η κορυφαία περίοδος της ταξικής πάλης στη χώρα μας κατά τον εικοστό αιώνα, λήγει με οδυνηρές συνέπειες για τους ηττημένους.

Δεκάδες χιλιάδες μαχητές και μαχήτριες του ΔΣΕ, αγωνιστές, οικογένειες και παιδιά βρίσκουν καταφύγιο στην αναγκαστική υπερορία. Χιλιάδες είναι τα θύματα, στην μεγάλη πλειοψηφία τους κομμουνιστές,  της μανίας για εκδίκηση του κράτους (και του παρακράτους) των «νικητών»· οι δολοφονημένοι, οι εκτελεσμένοι στα αποσπάσματα, οι σωματικά και ψυχικά σακατεμένοι από τα βασανιστήρια, οι φυλακισμένοι και οι εκτοπισμένοι στα ξερονήσια, όσοι κρύβονται για να γλιτώσουν.

Ενδεικτική του κλίματος που ακολούθησε της λήξης του εμφυλίου είναι η διαταγή που εκδίδει ο 
Αρχιστράτηγος Παπάγος δυο μήνες μετά την κατάπαυση του πυρός στο Γράμμο, με την οποία δίνονται αναλυτικές οδηγίεςστον στρατό και στις επίσημες διωκτικές αρχές και δυνάμεις καταστολής του κρατικού μηχανισμού, για την αποτελεσματική εκτέλεση του «έργου» τους. Μερίδιο στην εκτέλεση αυτού του «έργου» θα έχουν και οι «χωρικοί»  (βλ. κάτω φωτογραφία), πολλοί από τους οποίους θα συνεχίσουν το κυνήγι κεφαλών που είχαν αρχίσει πριν καν ακόμα υπογραφεί η συμφωνία της Βάρκιζας…

Το έγγραφο που παραθέτουμε προέρχεται από τα αρχεία εμφυλίου πολέμου της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού και περιλαμβάνεται στην έκδοση της εφημερίδας Το Βήμα, Εμφύλιος Πόλεμος – Από την Κόνιτσα ως το Γράμμο και το Βίτσι, 2014.