Κλοπή εκπαίδευσης (!)

Σήμερα λέω να διηγηθώ μια ιστορία, μάλλον αρκετά διαφορετική από εκείνες στις οποίες σας έχω συνηθίσει. Ή, μήπως, όχι και τόσο διαφορετική; Ας το κρίνετε μόνοι σας.

Μεταφερόμαστε στις ΗΠΑ, κάπου στα τέλη τής προηγούμενης δεκαετίας και φτάνουμε στο Άκρον, μια πόλη διακοσίων χιλιάδων ψυχών που βρίσκεται καμμιά εξηνταριά χιλιόμετρα νότια του Κλήβελαντ. Όπως συμβαίνει σε πολλές πολιτισμένες πόλεις, έτσι και στο Άκρον όλες οι ψυχές δεν είναι ίδιες. Κάποιες απ' αυτές πρέπει να ζουν ξέχωρα από τις υπόλοιπες, σε γειτονιές διαμορφωμένες ειδικά για ψυχές που δεν έχουν μεγάλη ανάγκη από κοινωνικές παροχές, καλά σχολεία, ασφάλεια κλπ. Σε μια τέτοια γειτονιά ζη και η πρωταγωνίστρια της ιστορίας μας, η έγχρωμη Κέλλυ Ουίλλιαμς-Μπόλαρ με τις δυο της κόρες.

Κέλλυ Ουίλλιαμς-Μπόλαρ

Η Κέλλυ δεν έχει σύζυγο. Έχει, όμως, έναν πατέρα που μένει στην παραπάνω γειτονιά. Μια γειτονιά όπου μένουν ψυχές οι οποίες φαίνεται πως έχουν διαφορετικές ανάγκες. Μια γειτονιά όπου υπάρχουν καλά σχολεία, όπου υπάρχει καθαριότητα, όπου στον δρόμο δεν βρίσκεις ναρκωτικά ευκολώτερα απ' ότι βρίσκεις ποπ-κορν και όπου τα κορίτσια σαν τις κόρες της δεν φοβούνται να πάνε ασυνόδευτα στο σχολείο.

Όπως κάθε μάνα, έτσι και η Κέλλυ δεν μπορεί να μη σκέφτεται πόσο καλά θα ήταν αν μπορούσε να στείλει τις κόρες της στο σχολείο τής παραπάνω γειτονιάς. Μόνο που κάτι τέτοιο απαγορεύεται από τον νόμο! Απαγορεύεται διότι το σχολείο της γειτονιάς της παίρνει μικρότερες επιχορηγήσεις από τον δήμο, άρα το κόστος εκπαίδευσης των παιδιών τής γετονιάς της είναι μικρότερο, οπότε, αν στείλει τις κόρες της στο καλό σχολείο, θα είναι σαν να κλέβει τον δήμο!

Όταν ο πατέρας της μπαίνει φυλακή για χρέη προς την εφορία, η Κέλλυ παίρνει την μεγάλη απόφαση: δηλώνει ως μόνιμη κατοικία της το σπίτι τού πατέρα της κι έτσι καταφέρνει να γράψει τα παιδιά της στο σχολείο τής παραπάνω γειτονιάς. Δεν την πειράζει που είναι υποχρεωμένη να τα πηγαινοφέρνει καθημερινά με το αυτοκίνητό της γιατί ξέρει πως εκεί θα έχουν καλύτερη εκπαίδευση και πολύ μικρότερους κινδύνους να αντιμετωπίσουν.

Τι ξέρετε για τους Έλληνες κομμουνιστές, κύριε Αμυρά;

Από Οικοδόμος στο Νοε 21, 2015

Γράφει ο Νίκος Μόττας απο  Ατέχνως 

«Είστε γελοίος και δειλός. Είστε ένας γελοίος δειλός. Μ’ άλλα λόγια είστε ένας Έλληνας κομμουνιστής». Με αυτήν την άθλια φράση απάντησε ο βουλευτής του «Ποταμιού» Γ.Αμυράς στον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΚΚΕ Νίκο Καραθανασόπουλο. Ο ωμός αντικομμουνισμός του κ.Αμυρά δεν εκπλήσσει. Έρχεται κι’ αυτός να προστεθεί στην αλυσίδα του χυδαίου αντικομμουνισμού που χαρακτηρίζει το αστικό πολιτικό σύστημα, απ’ τη ναζιστική-εγκληματική Χρυσή Αυγή μέχρι το ΓΓ της κυβέρνησης Σαμαρά Μπαλτάκο («γεννήθηκα και θα πεθάνω αντικομμουνιστής») και από τους γραφικούς Τζήμερους μέχρι τον «σιχαίνομαι τους κομμουνιστές»-υποψήφιο πρόεδρο της ΝΔ Γεωργιάδη.

Μιας και όμως ο κ.Αμυράς είχε το θράσος να συνδέσει τη «γελοιότητα» και τη «δειλία» με τους έλληνες κομμουνιστές, αξίζει να ανατρέξουμε στην ιστορία των περασμένων δεκαετιών.

Να θυμηθούμε:

Τους φυλακισμένους, εξορισμένους, βασανισμένους και δολοφονημένους από τη φασιστική δικτατορία του Μεταξά έλληνες κομμουνιστές. Αυτούς που πέρασαν ατελείωτους μήνες και χρόνια στα μπουντρούμια της Κέρκυρας, της Ακροναυπλίας, της Αίγινας, του Γεντί Κουλέ, στην εξορία του Άη-Στράτη, στην Ανάφη, στη Φολέγανδρο, στην Πύλο και αλλού.

Κάποτε έφεραν μπροστά στο Μανιαδάκη ένα νεολαίο: “Γιατί δεν κάνεις δήλωση;” τον ρώτησε ο Μανιαδάκης. “Γιατί είμαι κομμουνιστής”, απάντησε. “Θα πας εξορία και ξέρεις πότε θα απολυθείς;” συνέχισε ο Μανιαδάκης. “Το ξέρω” απάντησε ο νεολαίος. “Πότε;”, τον ρώτησε ο Μανιαδάκης. “Όταν θα ανατραπείς εσύ”, απάντησε ο νεολαίος. [1]



Να θυμηθούμε:

Πλειστηριασμοί: Ο πάτος δεν έχει πάτο!

Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

   Από την ίδια αυτή θέση, πριν από λίγες μέρες, και με αφορμή την υπόθεση των πλειστηριασμών, είχαμε διατυπώσει την άποψη ότι με την συμφωνία στην οποία προχώρησε η κυβέρνηση με την τρόικα, που αφήνει εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά έρμαια στα νύχια των «κορακιών», ο κ.Τσίπρας στην πορεία του προς τον μνημονιακό του κατήφορο, «το τερμάτισε» (http://www.enikos.gr/mpogiopoulos/353052,Pleisthriasmoi-O-kTsipras-to-termatise.html).
  
  Να, όμως, που για μια ακόμα φορά επιβεβαιώνεται ότι στην πολιτική, βασικό προσδιοριστικό της υποκρισίας, του ψεύδους και της δημαγωγίας είναι ότι ο πολιτικός πάτος δεν έχει πάτο. Εκεί που μοιάζει ότι η πολιτική απάτη έχει πιάσει πάτο, εκείνη βρίσκει τον τρόπο, «σκάβει» τον πάτο και ο κατήφορός της συνεχίζεται πιο κάτω κι από τον πάτο.

    Ας γίνουμε συγκεκριμένοι. Πάμε να δούμε τι έλεγε ο κ.Τσίπρας. Όχι «παλιά». Όχι πριν από ένα χρόνο. Ούτε καν πριν από τις εκλογές του Σεπτέμβρη. Πάμε να δούμε και να ακούσουμε τι έλεγε μόλις πριν από ένα μήνα. Μετά τις εκλογές του Σεπτέμβρη. Τι έλεγε μέσα στον Οκτώβρη για τα «κόκκινα δάνεια» και μάλιστα στην δευτερολογία του κατά την παρουσίαση των προγραμματικών δηλώσεων της νέας του κυβέρνησης.
  
  Παρακαλούμε δώστε προσοχή στο σημείο όπου ο κ.Τσίπρας, με το γνωστό θεατρινίστικο ύφος, εκεί που παριστάνει τον προστάτη των αδύναμων δανειοληπτών έναντι των «κορακιών» της αγοράς, κάνει ειδική αναφορά σε περιοχές όπως το Περιστέρι.
   
 Απολαύστε:

https://www.youtube.com/watch?v=ReIcRE68r7g

“Χαράτσι” (=ειδικό τέλος) στους πολίτες απο τον Δήμο Ωραιοκάστρου για να κτίσει σχολεία!

Κατά το χθεσινό ΔΣ στο δήμο Ωραιοκάστρου τέθηκε απο την δημοτική αρχή η επιβολή ειδικού τέλους σε όλους του λογαριασμούς της ΔΕΗ ώστε να συγκεντρωθούν χρήματα για να μπορεσει η δημοτική αρχή να κατασκευάσει σχολεία.
 
Ένα άγριο "χαράτσι" χαρακτήρησε το ειδικό τέλος που ψήφισε η πλειοψηφία του δήμου, το σύνολο των συμβούλων της αντιπολίτευσης. Μάλιστα οι περισσότεροι ζήτησαν απο τον δήμαρχο να το παρει πίσω, αλλά δυστυχώς κάτι τέτοιο δεν έγινε.
 
Σε μια περίοδο που οι περισσότερες οικογένειες αντιμετωπίζουν τεραστια προβλήματα  ώστε να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους, σε μια περίοδο που η κοινωνική πολιτική του κράτους δεν υπάρχει, που συμπολίτες μας είναι μακροχρόνια άνεργοι, που δεν μπορούν να προσφέρουν στις οικογένειές τους τα στοιχειωδώς απαραίτητα, η διοίκηση του δήμου αποφάσισε να αυξήσει τα δημοτικά τέλη επιβάλλοντας ένα ειδικό τέλος (= χαράτσι) σε όλους τους λογαριασμούς της ΔΕΗ. 
 
Το "χαράτσι" αυτό ανέρχεται στο ποσό των 0,30 ευρώ/τ.μ ετησίως ανά ηλεκτροδοτουμενο χώρο που θα εισπράττεται με τους λογαριασμούς της ΔΕΗ.

Δεν αντέχεται!

Κι αφού πρώτα τα βρήκε με το κουαρτέτο, πέρασε κατόπιν και μια βόλτα από το Πολυτεχνείο. Πρώτα παρέδωσε στις τράπεζες το σπίτι κάθε φουκαρά φορογδαρμένου κι ύστερα πήγε να καταθέσει το στεφάνι του. Πρώτα πούλησε την ευρωνομιμοφροσύνη του και μετά βγήκε να πουλήσει και λίγη αριστεροσύνη, που γράφει κι ωραία στις κάμερες.

Από μια άποψη, ψιλοπροόδευσε ο Αλέξης μας. Κάποτε πήγαινε πρώτα να καταθέσει λουλούδια και ύστερα ξεβρακωνόταν. Τώρα τα κάνει ανάποδα. Ανάποδα... τρόπος του λέγειν, δηλαδή, μιας και τα βρακιά τα έχει εδώ και καιρό κατεβασμένα. Καθ' όσον, πρέπει να είσαι τελείως ξεβράκωτος για να τολμάς να υπογράφεις τέτοια πράγματα ανήμερα στην επέτειο του Πολυτεχνείου.

Πρωθυπουργός καταθέτων στέφανον...

Έτσι, ο Αλέξης κατάφερε να ξεφτιλίσει τελείως κάποιες έννοιες που για τον απλό λαό παραμένουν ιερές. Ξεφτίλισε αυτό που λέμε "κούτελο", το φιλότιμο, την συνέπεια, το γαμώτο, την μπέσα. Κι από πάνω, ξεφτίλισε όχι μόνο την αριστερά αλλά την πολιτική συλλήβδην. Κι όχι μόνο τα ξεφτίλισε όλα τούτα αλλά, όντας με τα βρακιά κατεβασμένα, τα κατάχεσε κιόλας.

Τα... «καλά νέα»

 

Τα... «καλά νέα»

«Τα νέα είναι καλά. Συμφωνία σε όλα τα ζητήματα. Το Euroworking Group χαιρέτισε την πρόοδο που σημειώθηκε». Με αυτήν τη φράση του Γ. Ντάισελμπλουμ, προέδρου του Eurogroup, σφραγίστηκε μια ακόμα σφαγή σε βάρος του λαού.

Μια ακόμα παρτίδα αντιλαϊκών προαπαιτούμενων που συμφωνήθηκαν ανάμεσα στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και τους εκπροσώπους των ευρωπαϊκών και διεθνών οργανισμών και συμμαχιών του κεφαλαίου (Κομισιόν - ΕΚΤ - ΔΝΤ - ESM). Μια συμφωνία που φέρνει το ξεσπίτωμα χιλιάδων οικογενειών, που δεν μπορούν να πληρώνουν τις δόσεις του δανείου τους, νέους φόρους που προστίθενται σε αυτούς που ισχύουν, εκβιασμούς για να πληρώσουν τα λαϊκά νοικοκυριά έγκαιρα τα χρέη τους και πολλά ακόμα που θα βασανίζουν για χρόνια όσα εργατικά νοικοκυριά προσπαθούν να σταθούν όρθια και να μεγαλώσουν τα παιδιά τους.

Μία συμφωνία - λαιμητόμος, που είναι απαραίτητο προαπαιτούμενο για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζικών ομίλων, για να μπορούν οι μονοπωλιακοί όμιλοι να νιώθουν σιγουριά ότι θα ανακάμψουν τα κέρδη τους, ότι θα ανοίξουν - με το αίμα του λαού - νέα πεδία για σίγουρα κέρδη.

Τρομοκρατία, Ιμπεριαλισμός και η υποκρισία της Δύσης 

Γράφει ο Νίκος Μόττας*

Να ξεκινήσουμε από κάτι αυτονόητο: Κανένας άνθρωπος που έχει έστω και ελάχιστα ψήγματα ευαισθησίας δε μπορεί να μην σταθεί αλληλέγγυος απέναντι στις οικογένειες των θυμάτων του Παρισιού. Η εύλογη συμπόνοια για το ανθρώπινο δράμα είναι η μία όψη – η συναισθηματική όψη – των γεγονότων που εξελίσσονται αυτές τις μέρες. Υπάρχει, όμως, και μια άλλη, λιγότερο φανερή, πλευρά της πραγματικότητας: Αυτή που αναδεικνύει την υποκρισία του δυτικού ιμπεριαλισμού σε όλο της το μεγαλείο. Ενός ιμπεριαλισμού που χρησιμοποιεί τραγωδίες σαν κι’ αυτές του Παρισιού ως το απαραίτητο «παραβάν», πίσω από τα οποία κρύβονται τα δικά της, πολυετή, φριχτά, εγκλήματα.

Το τρομοκρατικό χτύπημα της 11ης Σεπτέμβρη 2001 στις ΗΠΑ επανέφερε στο προσκήνιο μια γνωστή αντιδραστική θεωρία: Την περίφημη θεωρία της «σύγκρουσης των πολιτισμών». Ήδη από το 1993, ο αμερικανός καθηγητής Χάντινγκτον, έγραφε στο περιοδικό Foreign Affairs τα εξής: «η βασική αιτία συγκρούσεων στον μελλοντικό κόσμο δε θα είναι κυρίως ιδεολογική ούτε οικονομική. Η μεγάλη διαίρεση της ανθρωπότητας θα έχει κυρίαρχη αιτία τον πολιτισμό». Η θεωρία αυτή, αν και ποτέ δεν υιοθετήθηκε επισήμως από τις δυτικές κυβερνήσεις, αποτέλεσε τη μαγιά με την οποία ο διεθνής ιμπεριαλισμός έπλασε τις επόμενες αιματοβαμμένες επεμβάσεις του. α) Επιχειρήθηκε να καταγραφεί στις λαϊκές συνειδήσεις των λαών πως ο ισλαμικός ριζοσπαστισμός είναι η πηγή του κακού και της τρομοκρατίας, β) Οι κυβερνήσεις της καπιταλιστικής δύσης βρήκαν στο πρόσωπο του ισλαμικού φονταμενταλισμού τους εχθρούς του «πολιτισμού», γ) Προωθήθηκε το δίλημμα «πολιτισμός ή βαρβαρότητα» με σκοπό να θολώσει και να αποπροσανατολίσει το ταξικό κριτήριο των λαών.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ - ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ - ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Η ΟΜΑΔΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟΥ

(ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ – ΟΓΕ)

ΣΑΣ ΚΑΛΕΙ

ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ

Κτίριο "Παύλος Μελάς" Παλαιόκαστρο – Ωραιοκάστρου

ΩΡΑ 19 :00

ΣΕ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΜΕ ΘΕΜΑ :

ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ κ΄ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ

Ομιλήτρια : 

(Σοφία Καλαντίδου - στέλεχος του ΠΑΜΕ )