Σε «Ελντοράντο» ταξικής εκμετάλλευσης παραπέμπει (και) η Γαλλία

“Non merci!” Η μεγάλη αναταραχή στην Γαλλία λόγω εργασιακού «Μεσαίωνα»

Σε «Ελντοράντο» ταξικής εκμετάλλευσης παραπέμπει (και) η Γαλλία

Γράφει: Ελοντί Κ. Αγάθου

Το νομοσχέδιο της υπουργού Εργασίας της Γαλλίας, Μιριάμ Ελ Κομρί, έρχεται να προστεθεί στην ήδη μεγάλη λίστα των μεταρρυθμίσεων της κυβέρνησης Ολάντ, η οποία συνεχίζει το έργο των προκατόχων της. Δηλαδή, ενός άτυπου γαλλικού «μνημονίου», το οποίο εγκαινιάζεται επί εποχής Σαρκοζί (2010-2011) με τις διαδοχικές μεταρρυθμίσεις στις συντάξεις και συνεχίζεται: Νόμος Μακρόν (που «φιλελευθεροποιεί» όλη την οικονομία και περιορίζει τα συνδικαλιστικά δικαιώματα), συστηματική καταστροφή όλων των δημοσίων υπηρεσιών και κατάρρευση της Κοινωνικής Ασφάλισης (η μόνη εξαίρεση στις περικοπές δημοσίων δαπανών αφορά στις στρατιωτικές δαπάνες και τις δαπάνες «ασφαλείας» ιδιαίτερα μετά τα δυο τρομοκρατικά χτυπήματα), μεταρρυθμίσεις υπέρ των εργοδοτών (πιστώσεις φόρων και κρατικές επιχορηγήσεις ύψους 60 δισ. ευρώ για το έτος 2013-2014 στις επιχειρήσεις για την «προαγωγή της ανταγωνιστικότητας και την δημιουργία θέσεων εργασίας»).

Μην ξεχνάμε επίσης και το πλαίσιο του κράτους «έκτακτης ανάγκης»: Τις ποινικές διώξεις και φυλακίσεις συνδικαλιστών, τη μαζική καταστολή, τον (πλέον «επίσημο») ρατσισμό του κράτους (η στέρηση της ιθαγένειας, με πολύ θολά κριτήρια, είναι πλέον εγγεγραμένη στο γαλλικό Σύνταγμα).
Το πολυνομοσχέδιο έχει πολλές διατάξεις τις οποίες δεν μπορούμε να αναλύσουμε εδώ. Θα περιοριστούμε λοιπόν στα γενικά χαρακτηριστικά του.

Ο νέος νόμος στοχεύει στην αύξηση του χρόνου εργασίας, την ελαστικοποίηση της εργασίας και τη μείωση των απολαβών των εργαζομένων με στόχο την αύξηση των κερδών.
Μερικά παραδείγματα:

• Αύξηση του ανώτατου ορίου ημερήσιας εργασίας από 10 σε 12 ώρες με απλή συμφωνία εντός της επιχείρησης

• Αύξηση του εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας από 44 ώρες σε 46 ώρες για 12 συνεχόμενες βδομάδες,

• Μείωση των προσαυξήσεων για τις υπερωρίες (οι προσαυξήσεις μειώνονται από 25% και 50% ανάλογα τις ώρες εργασίας και τον κλάδο, σε 10%)

• Επέκταση του «ημερήσιου ποσού» (forfait journalier) σε όσους εργοδότες το επιθυμούν (οι εργαζόμενοι αμοίβονται με βάση το «’ημερήσιο ποσό»” και όχι με βάση τις ώρες εργασίας αλλά ούτε τις υπερωρίες).

Αλλο παράδειγμα είναι η ρύθμιση του χρόνου εργασίας για 3 χρόνια. Ως τώρα, λόγω του θεσμοθετημένου 35ωρου, οι επιχειρήσεις είχαν δικαίωμα να ρυθμίζουν τον χρόνο εργασίας από τη μια βδομάδα στην άλλη, για να μη πληρώνουν υπερωρίες. Εάν ένας εργαζόμενος δούλευε 40 ώρες μια βδομάδα και την επόμενη βδομάδα δούλευε 30 ώρες, δεν πληρωνόταν με υπερωρίες ούτε του επιτρεπόταν, λόγω αυτού, να πάρει ρεπό. Αυτή τη στιγμή, χωρίς κλαδική ή εταιρική συμφωνία, η ρύθμιση αυτή μπορεί να γίνει μέχρι και για 4 βδομάδες, ενώ με συμφωνία – εταιρική ή κλαδική – η ρύθμιση μπορεί να επιτρέπεται ως και 1 χρόνο. Με τον νόμο Ελ Κομρί, προβλέπεται η δυνατότητα να γίνονται οι ρυθμίσεις για 3 χρόνια.

Το τέλος του αποκλεισμού πρέπει να είναι μονομερής ενέργεια των ΗΠΑ

Το τέλος του αποκλεισμού πρέπει να είναι μονομερής ενέργεια των ΗΠΑ

Πηγή: Granma

Τηλεφωνική συνέντευξη του Υπουργού Εξωτερικών της Κούβας, Μπρούνο Ροντρίγκες Παρίγια, στα μέσα μαζικής ενημέρωσης του Εκουαδόρ (30 Μάρτη 2016)

Κίτο.- Η άρση του αποκλεισμού πρέπει να είναι μονομερής ενέργεια των Ηνωμένων Πολιτειών, διαβεβαίωσε εχθές ο κουβανός Υπουργός Εξωτερικών, Μπρούνο Ροντρίγκες, σε τηλεφωνική συνέντευξη που παραχώρησε στα μέσα του Εκουαδόρ.

Όπως εξήγησε στην ομάδα των μέσων επικοινωνίας, που αποτελείτο από το Δημόσιο Ραδιόφωνο του Εκουαδόρ, την Εκουαδόρ TV, την εφημερίδα Ελ Τελέγραφο και το ειδησεογραφικό πρακτορείο Άνδεις, το τέλος των οικονομικών, εμπορικών και χρηματοπιστωτικών κυρώσεων που εφαρμόζει η Ουάσιγκτον εναντίον της Αβάνας, εδώ και πέντε και πλέον δεκαετίες, ποτέ δεν θα μπορούσε να αποτελέσει προϊόν διαπραγμάτευσης ή παραχωρήσεων από πλευράς της κυβέρνησης του νησιού της Καραϊβικής.

Πρόσφυγες: Ας μιλήσουμε με νούμερα

 

Πρόσφυγες: Ας μιλήσουμε με νούμερα

Γράφει ο 2310net // Στο Ατέχνως

Λίγο μεγαλύτερος από 50.000 σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ είναι ο αριθμός των προσφύγων που βρίσκονται εγκλωβισμένοι και διάσπαρτοι στην ελληνική επικράτεια.

Ανάλογα με την σκοπιά που θα εξετάσεις αυτόν τον αριθμό μπορείς να κάνεις τις κατάλληλες ερωτήσεις και να λάβεις τις αντίστοιχες απαντήσεις.

Είναι πραγματικά πολλοί 50.000 άνθρωποι σε μια χώρα 10 εκατομμυρίων; 

Προφανώς και όχι. Αν φανταστούμε ότι με κάποιο μαγικό τρόπο όλοι αυτοί συγκεντρώνονταν μαζί, με το ζόρι θα γέμιζαν το ΟΑΚΑ. Θα συγκροτούσαν μια πόλη όση το Αγρίνιο. Δεν χωράει ένα ακόμα Αγρίνιο στην Ελλάδα;

Μας ενοχλούν στ’ αλήθεια οι 50.000 πρόσφυγες και δεν μας ενοχλούν οι 500.000 ναζί που ζουν ανάμεσά μας; Ποιον θα επιλέγαμε να επαναπροωθήσουμε; Τους πρόσφυγες στην Τουρκία ή τους Ναζί στον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας;

“Είναι το ΔΝΤ, ανόητε”…

Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

Η τοποθέτηση του κ.Τσίπρα στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ υπήρξε αποκαλυπτική του τρόπου με τον οποίο η κυβέρνηση αξιοποιεί την υπόθεση των διαρροών για τις συνομιλίες των στελεχών του ΔΝΤ. 
   
 Εκείνο που προκύπτει από αυτή την υπόθεση – κατά τον κ.Τσίπρα –  είναι ότι έχουμε το καλύτερο Μνημόνιο που είχαμε ποτέ!
   
 «Πολύ ευνοϊκότερη» η δική μας συμφωνία (αποφεύγει να το λέει «Μνημόνιο») ισχυρίστηκε ο κ.Τσίπρας! Κι από πού προκύπτει αυτό; Μα από το γεγονός ότι τους «πολεμάει» το ΔΝΤ…
  
  Ως εκ τούτου ο λαός πρέπει να είναι «χαρούμενος». Γιατί; Επειδή ο κ.Τσίπρας ορθώνει τα στήθη του ενάντια στο ΔΝΤ. Και το κάνει – όπως είπε - για να ζητήσει επιτάχυνση της λεγόμενης «αξιολόγησης». Μόνο που η «αξιολόγηση», όπως ήδη έχει ομολογήσει η κυβέρνηση, θα φέρει τουλάχιστον 5,4 δισ. ευρώ νέα μέτρα στις πλάτες του λαού! 
     
Τέτοια «ευτυχία» για τον λαό. Τέτοια και η «αντίσταση» του Τσίπρα. Σαν εκείνη των «17 ωρών»…

***

  
  Τώρα, όμως, που ο Τσίπρας ανακάλυψε ότι το ΔΝΤ είναι ένας «δράκος», μόνο και μόνο για να κρυφτεί πίσω του παριστάνοντας ότι τον πολεμάει ώστε κατόπιν να σερβίρει σαν «δώρο» το δηλητήριο της νέας «αριστερής» λιτότητας και της νέας φορολεηλασίας, ας δούμε ορισμένα ζητήματα που εκθέτουν τον κ.Τσίπρα για την μέχρι τώρα «άγνοιά του»…

1)  Στην αµαρτωλή ιστορία του ΔΝΤ καταγράφεται πλήθος εγκληµάτων που διαπράχθηκαν σε βάρος λαών για την εξασφάλιση των κερδών του κεφαλαίου και πάντα µε το πρόσχηµα της οικονοµικής «βοήθειας». Άλλωστε, δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ολόκληρη η ιστορία του «ευαγούς» αυτού ιδρύµατος, µε τους κατά καιρούς «σοσιαλιστές» γενικούς διευθυντές, είναι µια διαρκής συνεργασία µε δικτατορίες και φασιστικά καθεστώτα.

Κανένας θεατής στο έγκλημα, όλοι στον αγώνα

ΠΑΤΡΑ - ΑΘΗΝΑ ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ

Κανένας θεατής στο έγκλημα, όλοι στον αγώνα

Ζεστή υποδοχή σε κάθε σημείο της διαδρομής

Αψογη η επιμελητεία της διαδήλωσης, φρόντισε να μη λείψει τίποτα

Διήνυσαν ήδη κοντά στα 100 χιλιόμετρα οι οδοιπόροι που μετέχουν στη μεγάλη πορεία αγώνα για την ανεργία που οργανώνει ο Δήμος της Πάτρας. Το χτεσινό απόγευμα τούς βρήκε στο Ξυλόκαστρο, απ' όπου σήμερα θα ξεκινήσουν για να φτάσουν στην Κόρινθο. 

Εχοντας ήδη αφήσει πίσω τους το πιο άγονο κομμάτι της διαδρομής, πορεύονται ήδη σε γόνιμα εδάφη και προς το απόγευμα θα πλησιάζουν στη βιομηχανική ζώνη, μέρη όπου οι επιπτώσεις τόσο από την καπιταλιστική κρίση όσο και από τις εφαρμοζόμενες πολιτικές για το κεφάλαιο είναι εξαιρετικά εμφανείς. Δείγματα αυτών των επιπτώσεων έγιναν ορατά στη μέχρι τώρα πορεία.
Μιάμιση περίπου ώρα μετά την αναχώρησή της από την Ακράτα, η μεγάλη πορεία για την ανεργία έφτασε στο Δερβένι, κεφαλοχώρι της περιοχής.

Η υποδοχή στο κεφαλοχώρι αυτό ήταν πολύ ζεστή. Στα μικρομάγαζα, στα μίνι μάρκετ και τα μανάβικα, στα καφενεία, βγαίνει έξω ο κόσμος να δει την πορεία: «Οι άνεργοι, τα παιδιά απ' την Πάτρα, έρχονται!».

Δεν είναι τυχαίο: Πολύς κόσμος έχει φύγει τα τελευταία χρόνια για Πάτρα και Αθήνα, προς αναζήτηση δουλειάς. «Κάποτε από το δρόμο δεν μπορούσες να περάσεις το πρωί. Τώρα που φύγαν όλες οι υπηρεσίες από 'δω με τον "Καποδίστρια", μείναμε 700 - 800, μαζί με τους πεθαμένους», μας λένε οι κάτοικοι του μεγάλου αυτού χωριού. Οσοι αντέχουν ακόμα. «Κάνουμε όλοι δυο - τρεις δουλειές, από 'δω κι από 'κει, για να πληρώνουμε λογαριασμούς». Η πορεία τούς καλεί να μη συμβιβαστούν με τη μιζέρια: «Εδώ, εδώ, μ' αγώνα ταξικό, γιατί εμείς δεν ζούμε με 400 ευρώ».

Μπαίνοντας στην Ακράτα

Την πορεία υποδέχτηκε ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ευρωστίνης «Ευ ζην». Από το ΔΣ του Συλλόγου, ο Στέφανος Φιδάκος, καλωσορίζοντας την πορεία, σημείωσε ότι κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα στην εργασία και πρόσθεσε: «Είναι άδικο το 1% του κόσμου να ελέγχει το 99% του κόσμου και του πλούτου. Εχουμε κάθε δικαίωμα να αγωνιστούμε για να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας».
Ο αντιδήμαρχος, Κωνσταντίνος Κουσουλός, στο σύντομο χαιρετισμό του έδωσε τα συγχαρητήριά του, τονίζοντας ότι είναι ένας μεγάλος αγώνας. «Μπράβο στο Δήμο Πατρέων που διοργάνωσε αυτήν την πορεία», σημείωσε.

Aν ο εργαζόμενος θελήσει να βρει το δίκιο του για ζητήματα που προκύπτουν από τη σύμβαση, θα πρέπει να προσφύγει στα δικαστήρια της Αγγλίας ή της Ουαλίας, επειδή η σύμβαση υπόκειται στο βρετανικό δίκαιο (η μητρική εταιρεία εδρεύει στο Λονδίνο)!

Σύμβαση - μπουρλότο στον κλάδο των μισθωτών τεχνικών

Απολύθηκε εργαζόμενη στον όμιλο ΕΛΛΑΚΤΩΡ, επειδή αρνήθηκε να την υπογράψει. Με κινητοποιήσεις απαντούν από σήμερα οι εργαζόμενοι

Από παλιότερη κινητοποίηση με τη συμμετοχή της Επιτροπής Αγώνα Μισθωτών Τεχνικών

Σε κινητοποιήσεις προχωρούν οι μισθωτοί τεχνικοί, αντιδρώντας στην απόλυση εργαζόμενης από την εταιρεία BIOSAR (δραστηριοποιείται στον τομέα των φωτοβολταϊκών) του ομίλου ΕΛΛΑΚΤΩΡ, επειδή αρνήθηκε να υπογράψει ατομική σύμβαση παροχής υπηρεσιών με πρωτοφανείς και απαράδεκτους όρους. Η προηγούμενη σύμβαση έληγε στις 31/3 και την περασμένη Παρασκευή 1/4 της ανακοινώθηκε η απόλυση.

Προφανής στόχος είναι να γενικευτούν αυτές οι συμβάσεις στον κλάδο και να δοθεί έτσι το τελειωτικό χτύπημα σε όσα εργασιακά δικαιώματα έχουν απομείνει (άδειες, αποζημίωση σε περίπτωση απόλυσης με λήξη της σύμβασης κ.ά.).
Σημειώνουμε ότι στις κατασκευαστικές εταιρείες η εργασία με Δελτίο Παροχής 
Υπηρεσιών («μπλοκάκι») κάνει θραύση. Η συγκεκριμένη κατάπτυστη σύμβαση έρχεται να κάνει ακόμα χειρότερους τους όρους απασχόλησης αυτών των εργαζομένων, που στην πραγματικότητα παρέχουν μισθωτή εργασία, αλλά αντιμετωπίζονται σαν αυτοαπασχολούμενοι.

ΔΝΤ: Από την Τυνησία, τις Φιλιππίνες και τη Βενεζουέλα στο Καστελόριζο (2ο)

Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

Στο χτεσινό σημείωμα της στήλης σημειώναμε ότι το ΔΝΤ και η ΕΕ αποτελούν τις δυο όψεις του ίδιου νομίσματος που εναλλάσσονται στο ρόλο του «καλού και κακού μπάτσου» πάνω στο σώμα του πειραματόζωου που λέγεται Ελλάδα, με απόλυτη ευθύνη του εγχώριου πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου.

  

  Είναι ακριβώς αυτό το πολιτικό κατεστημένο που παριστάνει κάθε φορά το «έκπληκτο» για την αγριότητα του ΔΝΤ, ή για την «αγριότητα» του κ.Σόιμπλε, ώστε να μην μιλά για την δική του αγριότητα ή – και κυρίως – για να χρησιμοποιεί σαν άλλοθι της δικής του αγριότητας την αγριότητα των «έξω» με τους οποίους, όμως, συνεργάζεται, συμμαχεί, διαπραγματεύεται και κυβερνά.

   

 Για το ποιο είναι, όμως, το ΔΝΤ βοά ο πλανήτης. Οι μόνοι που καμώνονται ότι «δεν ήξεραν» είναι αυτοί που το έφεραν και το διατηρούν στην Ελλάδα…   

    

Ας θυμηθούμε, λοιπόν, ορισμένα από τα «ανδραγαθήματα» του ΔΝΤ. Πράγματα γνωστά, φυσικά, στους ταγούς μας, αφού δεν είναι µόνο η Ελλάδα και ο λαός της που έχουν τη χαρά της «βοήθειας» του ΔΝΤ καθώς εκτός από την ελληνική πλουτοκρατία, το ΔΝΤ σπεύδει να συνδράµει την πλουτοκρατία και τα καθεστώτα της όπου γης.

***

  

  Στις 18 Νοεµβρίου 2008 ο τότε επικεφαλής του ΔΝΤ έλαβε µια πολύ σηµαντική διάκριση: Του απονεµήθηκε ο τίτλος του «Ανώτερου Αξιωµατικού του Τάγµατος για τη Δηµοκρατία» από τον πρόεδρο της Τυνησίας, τον διαβόητο Μπεν Αλί.

  

  Όπως εξήγησε ο Μπεν Αλί, µέλος και ο ίδιος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, όπως και ο Ντοµινίκ Στρος-Καν, ο επικεφαλής του ΔΝΤ βραβεύτηκε «για τα πνευµατικά του χαρίσµατα και τη συµβολή του στην ενίσχυση της οικονοµικής ανάπτυξης σε παγκόσµιο επίπεδο».  

ΔΝΤ: “Η Ελλάδα έπεσε στα σκατά” (1ο)

 Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

 Το «κήτος» έκανε... «λάθος»

H εγχώρια πλουτοκρατία και το εγχώριο πολιτικό σύστημα για να αποσείσουν τις εγκληματικές ευθύνες τους για τα δεινά του ελληνικού λαού θεωρούν «περίτεχνη» τακτική να ρίχνουν την ευθύνη στους «έξω». Λες και οι «έξω» δεν είναι σύμμαχοί τους. Λες και οι «έξω» δεν είναι εταίροι τους. Λες και δεν είναι οι ντόπιοι που έφεραν «μέσα» τους «έξω», που τους κρατάνε εδώ, που «διαπραγματεύονται» και συναποφασίζουν μαζί τους.

    Έτσι διανύουμε και πάλι τη φάση που ως βασικός υπεύθυνος για την κλιµάκωση και τη γενίκευση της αντιλαϊκής επίθεσης αναγορεύεται το Διεθνές Νοµισµατικό Ταµείο, με την κυβέρνηση να παριστάνει την ηρωική Μπουμπουλίνα που του αντιστέκεται...

   Πρόκειται για θαυμάσια εξέλιξη, με την έννοια ότι μετά την ανακάλυψη της πυρίτιδας, μετά την ανακάλυψη της Αμερικής, τώρα έχουμε και μια νέα συγκλονιστική ανακάλυψη: Η καλή μας κυβέρνηση, η ίδια που αμέσως μετά τις εκλογές του Γενάρη 2015 χαριεντιζότανε με το ΔΝΤ, που ο κ.Τσίπρας το επισκεπτόταν το 2013 για να μας πει πόσο «λογικότερο» ήταν σε σχέση με την ΕΕ, τώρα ανακάλυψε ότι το ΔΝΤ… είναι κακό, είναι… μπαμπέσικο, είναι και… εκβιαστικό!

   

 Κατά τα λοιπά, τόσο η κυβέρνηση όσο και η μνημονιακή αντιπολίτευση - αυτή που χαριεντιζότανε με το ΔΝΤ πριν από τον ΣΥΡΙΖΑ -  συνεχίζουν να αναζητούν επικοινωνιακά ερείσματα για την προώθηση μιας πολιτικής που για το σερβίρισμά της χρειάζεται την επίκληση άλλοτε του «καλού» κι άλλοτε του «κακού μπάτσου», με το ΔΝΤ και τον Τόμσεν, από την μια μεριά, την ΕΕ και τον Σόιμπλε, από την άλλη μεριά, να εναλλάσσονται και στους δυο ρόλους.   

  

  Φυσικά ο κανιβαλικός ρόλος του ΔΝΤ είναι δεδομένος και αδιαμφισβήτητος. Τόσο δεδομένος και τόσο αδιαμφισβήτητος (όπως θα επιχειρήσουμε να υπενθυμίσουμε στο σημερινό και στα επόμενα σημειώματα της στήλης) που μόνο κάποιος εντελώς γελοίος ή κάποιος εντελώς πολιτικός απατεώνας μπορεί να καμώνεται ότι μόλις σήμερα το αντιλήφθηκε.

Πίσω από τα παλλόμενα τσουτσούνια του Φαμπρ

 

Πίσω από τα παλλόμενα τσουτσούνια του Φαμπρ

Γράφει ο Οικοδόμος // Στο Ατέχνως

Περισσότερο από τα παλλόμενα τσουτσούνια του Βέλγου καλλιτεχνικού διευθυντή του Φεστιβάλ Αθηνών Γιαν Φαμπρ (πρώην  πια, αφού παραιτήθηκε το Σάββατο 2/4), προκαλεί ο στρουθοκαμηλισμός πολλών από αυτούς που διαμαρτύρονται για την επιλογή  του η σκηνή του Φεστιβάλ να κατακλυστεί από βελγικές παραγωγές, αφήνοντας ουσιαστικά τους Έλληνες καλλιτέχνες έξω από τον κορυφαίο πολιτιστικό θεσμό της χώρας τους. Πολλοί, λοιπόν, καλλιτέχνες ενώ βρίσκουν εύκολα την αφορμή (και αυτή είναι μια σοβαρή αφορμή) για ν’ ανέβουν στα κάγκελα, δυσκολεύονται τα μάλα ή δεν θέλουν να διακρίνουν τις αιτίες για την αρρωστημένη κατάσταση που επικρατεί στον πολιτισμό και γενικότερα στην κοινωνία· την καλπάζουσα  γάγγραινα που μολύνει κάθε  δημιουργική δραστηριότητα και σκέψη και τείνει ν’ αλώσει και τις τελευταίες εστίες υγιούς αντίστασης.
 
Σοκαρίστηκαν από τις «πρωτοποριές» του Βέλγου, ένιωσαν προσβεβλημένοι που θα ’βγαζε στη βιτρίνα του ελληνικού φεστιβάλ Βέλγους  καλλιτέχνες και βγήκαν στα κανάλια και στο διαδίκτυο για να διαμαρτυρηθούν. Καλά έκαναν. Απορίας άξιον είναι αν και πόσο προσβάλλονται όταν πάνε στο σουπερμάρκετ και αγοράζουν βελγικές ντομάτες, λεμόνια Τουρκίας, πατάτες Αιγύπτου και σκόρδα απ’ την Κίνα. Γιατί κάνουν τους κινέζους μπροστά στις πολιτικές  που, προσχεδιασμένα, εδώ και δεκαετίες εκπορεύονται από τα επιτελεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης σταδιακά, όλο και πιο βίαια και, μεταξύ άλλων, ανοίγουν δρόμους στην ελεύθερη μετακίνηση κάθε αγαθού που δύναται να προσφέρει κέρδος στους βιομήχανους και τους επιχειρηματικούς ομίλους, και μισούν  και καταστρέφουν κάθε τι που δεν συμφέρει ή αντιτάσσεται στην οικονομική εξουσία  τους;

ΚΩΣΤΑΣ ΠΕΛΕΤΙΔΗΣ

Μπαίνουμε στον αγώνα για να διεκδικήσουμε αυτά που δικαιούται ο λαός μας (VIDEO)

 

 

Μια αποκαλυπτική συζήτηση για την Ασφάλιση

Τι ειπώθηκε (και τι δεν ειπώθηκε) σε πρόσφατη ημερίδα του Ελληνοαμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου

Από παλιότερη κινητοποίηση του ΠΑΜΕ

Οποιος παρακολούθησε πρόσφατη ημερίδα του Ελληνοαμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου για την Ασφάλιση, το συμπέρασμά του θα ήταν μονοσήμαντο: Η ανάπτυξη ιδιωτικών συστημάτων Ασφάλισης, που θα έρθουν να αντικαταστήσουν το συνεχώς συρρικνούμενο δημόσιο σύστημα, είναι μονόδρομος, σύμφωνα με όσα είπαν διοργανωτές και συμμετέχοντες.

Οι καπιταλιστικοί όμιλοι που δραστηριοποιούνται στον κλάδο, με τη συνδρομή οικονομολόγων και «ειδικών» της Ασφάλισης, μυρίζονται «ψητό» και όχι άδικα. Το προωθούμενο από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ σχέδιο για την Ασφάλιση και η παραπέρα συρρίκνωση των κύριων συντάξεων, μαζί με την «εξαέρωση» των επικουρικών και των εφάπαξ, δημιουργούν το πιο κατάλληλο έδαφος για την προώθηση των επιχειρηματικών σχεδίων αυτών των ομίλων.

Είναι η βάση, πάνω στην οποία η «ιδιωτική πρωτοβουλία» θα ανοίξει νέα πεδία δράσης, στήνοντας τις δικές της πυραμίδες κερδοφορίας. Βέβαια, από την πλευρά τους οι εκπρόσωποι των επιχειρηματικών ομίλων κάνουν τη δουλειά τους. 

Φροντίζουν για τα κέρδη των επιχειρήσεών τους και προς τούτο επιστρατεύουν και τους «ειδικούς», για να αποδείξουν τη «χρεοκοπία» του δημόσιου ασφαλιστικού συστήματος, τις «παθογένειές του», που δήθεν θα γιατρευτούν από τη δράση του ιδιωτικού τομέα, κρύβοντας τις πραγματικές αιτίες και τις ευθύνες κράτους και εργοδοσίας για τη σημερινή κατάσταση στα Ταμεία.

Και τι δεν χρέωσαν στη δημόσια Κοινωνική Ασφάλιση: Ο Μ. Νεκτάριος, καθηγητής ασφαλιστικής επιστήμης και πρώην διοικητής του ΙΚΑ, ισχυρίστηκε πως «το ασφαλιστικό πρόβλημα αποτελεί τον έναν από τους τρεις κύριους παράγοντες της πτώχευσης της χώρας...». Ο πρώην υπουργός Εργασίας Τ. Γιαννίτσης, πηγαίνοντας παραπέρα, υποστήριξε ότι «το Ασφαλιστικό ήταν και είναι γενεσιουργός παράγοντας της μεγάλης κρίσης μας».

Κουνάνε το δάχτυλο στους ασφαλισμένους

Ο εφιάλτης στο δρόμο με τους… φόρους!

Τι πλήρωσαν (μέχρι τώρα) μισθωτοί και ελεύθεροι επαγγελματίες στην εποχή των μνημονίων

Ο εφιάλτης στο δρόμο με τους… φόρους!

ΔΑΝΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ • 2 Απριλιου 2016,

«Αν ήθελα να βάλω έναν τίτλο στη φορολογική ιστορία της χώρας, θα ήταν: τέλειωσαν τα άσχημα- έρχονται τα χειρότερα»! Αυτή η εύστοχη δήλωση έγινε πριν από δέκα περίπου μέρες (18 Μαρτίου) από τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών, Τρύφωνα Αλεξιάδη, στη Βουλή. Όπως ήταν φυσικό αυτή η διαπίστωση έστρεψε τα φώτα των μέσων ενημέρωσης στο πρόσωπο του υφυπουργού, όχι γιατί είπε ψέματα, αλλά γιατί προσδιόρισε και το τι μας περιμένει…

Από το κακό στο.. χειρότερο

Ο κ. Αλεξιάδης, ο οποίος κατά τη συνήθη πρακτική προέβη σε διορθωτικές δηλώσεις, θα μπορούσε να διεκδικήσει το βραβείο ειλικρίνειας, και μάλιστα ως μέλος μιας κυβέρνησης, η οποία δεν διακρίνεται καθόλου γι αυτή την αρετή. Το θέμα όμως είναι ότι ο κ. Αλεξιάδης δεν έγινε υπουργός για να κάνει διαπιστώσεις, αλλά για να αλλάζει τα κακώς κείμενα που εντοπίζει. Το ίδιο φυσικά ισχύει και για όλα τα μέλη της κυβέρνησης.

Πράγματι, αν ανατρέξει κανείς στην πρόσφατη (την μετά το πρώτο μνημόνιο) φορολογική ιστορία της χώρας, θα καταλήξει στη διαπίστωση ότι το «κάθε χρόνος και χειρότερα» ισχύει απολύτως για τη συντριπτική πλειοψηφία των φορολογουμένων.

«Αποκλεισμένοι» σε ένα απάνθρωπο σύστημα

Οι μάσκες της ΕΕ, αλλά και της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, έπεσαν. Οι χτεσινοί υπερασπιστές «των ανοιχτών συνόρων» τα βρήκαν με όσους ανοιχτά κηρύσσουν τον ρατσισμό εν ονόματι του «ισλαμικού κινδύνου». Παραβιάζουν τις διεθνείς συνθήκες και εγκλωβίζουν χιλιάδες ανθρώπους στην Ελλάδα. Αυτό ήταν δεδομένο εξαρχής, από τις συμφωνίες του φθινοπώρου περί hotspots (για όσους ξέρουν απλή ανάγνωση). Το μόνο που απέμενε ήταν να λυθούν οι «κόμποι» που εμπόδιζαν την εφαρμογή αυτών των συμφωνιών και που είχαν να κάνουν με ποικίλους ανταγωνισμούς στο εσωτερικό της ΕΕ, αλλά και με το ιμπεριαλιστικό παιχνίδι στη Συρία και στη Μέση Ανατολή, ανάμεσα σε ΕΕ, ΗΠΑ, Ρωσία και στις περιφερειακές δυνάμεις.

Όπως συμβαίνει με κάθε ιμπεριαλιστική συμφωνία, κανείς δεν εγγυάται ότι οι «κόμποι» λύθηκαν ή ότι δεν θα εμφανιστούν νέοι. Η μοίρα όμως όσων βρίσκονται στον δρόμο της προσφυγιάς και της μετανάστευσης δεν είναι το επίμαχο σημείο τέτοιων συμφωνιών και είναι προδιαγεγραμμένη: ξεδιάλεγμα, κυνήγι, ρατσισμός, εκμετάλλευση.

Είτε η «πόρτα» της μετανάστευσης είναι κλειστή είτε μισάνοιχτη, «παράθυρα», «πίσω πόρτες» και «χαραμάδες» όλο και θα βρίσκονται. Οι λόγοι πολλοί: τα κύματα των απελπισμένων από τον πόλεμο και την εξαθλίωση σε όλο τον κόσμο μεγαλώνουν, μεγαλώνει η ζήτηση για φτηνά ή και «μαύρα» εργατικά χέρια από σημαντικά τμήματα του κεφαλαίου, ενώ τα κυκλώματα εκμετάλλευσης προσφύγων και μεταναστών έχουν μυριστεί στο ίδιο το φαινόμενο της μετακίνησής τους μια νέα προσοδοφόρα «αγορά».

Το καίριο ζήτημα είναι: τι στ’ αλήθεια υπάρχει πίσω από αυτές τις πόρτες-φράχτες που χωρίζουν τους απελπισμένους από τον προηγμένο καπιταλιστικό κόσμο; Μήπως αυτό που υπάρχει πίσω από την «πόρτα» εξηγεί τη μοίρα που τους επιφυλάσσεται;

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ

Η κριτική έχει ένα νόημα όταν ο άλλος είναι έστω διατεθειμένος να ακούσει.

Δ. Κουτσούμπας: Η κυβέρνηση επικυρώνει το άθλιο παζάρι της λυκοσυμμαχίας με την άρχουσα τάξη της Τουρκίας (VIDEO)

Με αυτό το νομοσχέδιο η κυβέρνηση έρχεται να ενσωματώσει όλες τις μέχρι τώρα συμφωνίες της ΕΕ, ιδιαίτερα την τελευταία επαίσχυντη συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας, τόνισε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, μιλώντας στην Ολομέλεια της Βουλής όπου συζητείται το σχέδιο νόμου για το Προσφυγικό.

«Με το νομοσχέδιο επικυρώνεται το άθλιο παζάρι της λυκοσυμμαχίας, που λέγεται ΕΕ, με την άρχουσα τάξη της Τουρκίας», ανέφερε, προσθέτοντας ότι η συμφωνία επιδεινώνει τις συνθήκες εγκλωβισμού και καταστολής για ακόμη περισσότερους πρόσφυγες και μετανάστες.

Παρατίθεται ολόκληρη η ομιλία του Δ. Κουτσούμπα: 

«Θεωρούμε ότι είναι περιττό πλέον να κάνουμε εδώ στη Βουλή κριτική στην κυβέρνηση για το γεγονός ότι ένα ακόμη σοβαρό νομοσχέδιο το φέρνει με τη διαδικασία του κατεπείγοντος.

Ξέρουμε ότι πλέον δεν ιδρώνει το αυτί σας.

Δεν ξέρω αν τρίζουν τα κόκαλα του Τσε. Ακούμε όμως το τρίξιμο των δοντιών του Φιντέλ

 

 

Cuidate! El imperialismo tiene muchas caras!
Προσοχή! Ο Ιμπεριαλισμός έχει πολλά πρόσωπα!
Φιδέλ Αλεχάντρο Κάστρο Ρους
13 Αυγούστου 1926
Σχέδιο - λεζάντα, Μπάμπης Ζαφειράτος, 3.V.2015
(Μελάνι, 21 χ 29 εκ. / 32 χ 41,5 εκ.)

Ο αδερφός Ομπάμα
Άρθρο του Φιντέλ Κάστρο για την επίσκεψη Ομπάμα στην Κούβα

Επιμέλεια – μετάφραση:
Λουκία Κωνσταντίνου

Ατέχνως

Φιντέλ Κάστρο Ρους, Granma 28 Μάρτη 2016 / 01:03:16

Οι βασιλείς της Ισπανίας μάς έφεραν τους κατακτητές και τα  αφεντικά, των οποίων τα αποτυπώματα έμειναν στα κομμάτια γης που παραχωρήθηκαν στους χρυσοθήρες που αναζητούσαν το χρυσό στην άμμο των ποταμών, μια καταχρηστική και επονείδιστη μορφή εκμετάλλευσης, της οποίας τα κατάλοιπα μπορούμε να τα διακρίνουμε, ακόμα και στον αέρα, σε πολλές τοποθεσίες της χώρας.

Ο τουρισμός σήμερα, κατά μεγάλο μέρος,  αναφέρεται αλλά και αναφέρει τα απολαυστικά τοπία και τα εξαιρετικά διατροφικά εδέσματα των θαλασσών μας, και μόνο όταν τα μοιραζόμαστε με το ιδιωτικό κεφάλαιο των μεγάλων ξένων επιχειρήσεων, των οποίων τα κέρδη αν δεν φτάνουν τα χιλιάδες εκατομμύρια δολάρια, δεν αξίζουν καμιάς προσοχής.

Μιας και υποχρεώθηκα να αναφερθώ στο θέμα, οφείλω να προσθέσω, κυρίως για τους νέους, πως πολύ λίγα άτομα αντιλαμβάνονται τη σημασία αυτής της συνθήκης σε αυτή τη μοναδική στιγμή της ανθρώπινης ιστορίας. Δεν θα πω ότι έχει χαθεί ο χρόνος, αλλά δεν διστάζω να δηλώσω  πως δεν ήμαστε επαρκώς πληροφορημένοι, ούτε εσείς ούτε εμείς, με τη γνώση και τη συνείδηση που θα έπρεπε να έχουμε  για να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα που μας θέτει προκλήσεις. Το πρώτο που πρέπει να πάρουμε υπόψη είναι ότι οι ζωές μας αποτελούν ένα ιστορικό κλάσμα του δευτερολέπτου, το οποίο πρέπει να μοιραστούμε επιπλέον και με τις ζωτικές ανάγκες όλων των ανθρώπων. Ένα από τα χαρακτηριστικά που έχει ο άνθρωπος είναι να υπερτιμά τον ρόλο του, γεγονός που έρχεται σε αντίθεση από την άλλη πλευρά με τον εξαίρετο αριθμό των ανθρώπων που ενσαρκώνουν τα πιο υψηλά όνειρα.