Θα ενώνουμε την φωνή μας και θα είμαστε πάντα δίπλα στα παιδιά μας που διεκδικούν το μέλλων που τους ανήκει.

Βίντεο και εικόνες από την συμμετοχή συμπαράστασης, του Σωματείου μας στην Πανυγειονομικη συγκέντρωση  στις 8 ιούνη

 2016, στην πλατεία Αριστοτέλους. 

Τα «θέλω» του ΣΕΒ

Σύμφωνα με το τελευταίο δελτίο του ΣΕΒ, «η χώρα εισέρχεται σε νέα υφεσιακή τροχιά, που ελπίζουμε ότι θα είναι η τελευταία. Και υπάρχουν κάποια εχέγγυα προς αυτή την κατεύθυνση, όπως είναι η υιοθέτηση, ήδη από σήμερα, όλων των μέτρων προσαρμογής για την επόμενη τριετία. Μόνον έτσι θα διαφυλαχθεί, κατά το δυνατόν, η κοινωνική ειρήνη και θα μπορέσει η οικονομία να βρει τον δρόμο της, ιδίως εάν αντισταθμισθούν με επιτυχία οι υφεσιακές επιπτώσεις της ακραίας υπερφορολόγησης και δοθεί ένας ορίζοντας σταδιακής μείωσης των φόρων, μόλις βελτιωθούν τα δημοσιονομικά μεγέθη (...) Δυστυχώς οι προτάσεις ελάφρυνσης του χρέους δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες και τις επιδιώξεις της χώρας μας, ώστε να αποκτήσει ένα σταθερό οικονομικό ορίζοντα για τα επόμενα χρόνια, αφού οι Ευρωπαίοι μετέθεσαν την οριστική λύση για το 2018, δηλαδή μετά τις εθνικές εκλογές της Γερμανίας και της Γαλλίας (...) Πρέπει όλοι μαζί, πολιτικοί και πολίτες, εργοδότες και εργαζόμενοι, να προσπαθήσουμε να συνεννοηθούμε με ειλικρίνεια και συνέπεια». Τι θέλει ο ΣΕΒ; Στηρίζοντας την κυβέρνηση στις έως τώρα επιλογές της (υπάρχουν εχέγγυα ανάκαμψης), ζητά περισσότερες φοροελαφρύνσεις μόλις βελτιωθούν τα δημοσιονομικά μεγέθη (κι άλλη στήριξη), μείωση του χρέους για να εξοικονομηθεί κρατικό χρήμα για κερδοφόρες επενδύσεις και ταξική συνεργασία, υποταγή δηλαδή των εργαζομένων που φοροληστεύονται, τσακίζονται οι μισθοί τους, χάνουν συνεχώς δικαιώματα, στις δικές τους απαιτήσεις για στήριξη της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Αυτά είναι τα «θέλω» του ΣΕΒ από μια κυβέρνηση έτοιμη να τα υλοποιήσει. Το ζήτημα για τους εργαζόμενους είναι να προτάξουν τα δικά τους «θέλω» με οργάνωση, αντεπίθεση και λαϊκή συμμαχία.

Ανέκδοτα της προκοπής

Επειδή από την μια πολύ ψυχοπλακωθήκαμε τις τελευταίες μέρες με τα οικονομικά κι από την άλλη έρχεται και σαββατοκύριακο, σκέφτηκα σήμερα να πούμε κανένα ανέκδοτο, να χαλαρώσουμε:

Ήταν ένας Σταθάκης, ένας Τσακαλώτος, ένας Κατρούγκαλος κι ένας βιομήχανος. Και λέει ο Σταθάκης "πρέπει να φέρουμε ανάπτυξη". Και λέει ο βιομήχανος "για να φέρετε ανάπτυξη, πρέπει να γίνουν επενδύσεις". "Αυτές πρέπει να τις κάνεις εσύ", του λέει ο Τσακαλώτος. "Πώς να τις κάνω αφού με φορολογείς;", ρωτάει ο βιομήχανος. "Αυτό άστο πάνω μου", απαντάει ο Τσακαλώτος. "Ναι, αλλά πρέπει να μ' αφήσετε να διώχνω όσους εργαζόμενους θέλω κι όποτε θέλω", ξαναλέει ο βιομήχανος. "Μα υπάρχουν νόμοι για τις ομαδικές απολύσεις", διαμαρτύρεται ο Κατρούγκαλος. "Να τους καταργήσεις", απαντάει ο βιομήχανος. "Μα θα με φάνε οι εργαζόμενοι", ξαναδιαμαρτύρεται ο Κατρούγκαλος. "Αυτό άστο πάνω μου", λέει κλείνοντας το μάτι ο βιομήχανος και σηκώνεται. "Πού πας;", ρωτάει ο Σταθάκης. "Στο ευρωπαϊκό δικαστήριο", λέει ο βιομήχανος και φεύγει.

Ήταν ένας Κατρούγκαλος, ένας Τσακαλώτος κι ένας Σταθάκης... και δεν γέλαγε κανένας

Δεν γελάσατε, ε; Περιμένετε την συνέχεια:

Ήταν ένας ευρωπαίος δικαστής, ένας βιομήχανος κι ένας εργαζόμενος. "Τί θέλετε;" ρωτάει ο δικαστής. "Θέλω να αναδιαρθρώσω την επιχείρησή μου κι αυτός δεν μ' αφήνει", λέει ο βιομήχανος δείχνοντας τον εργαζόμενο. "Γιατί δεν τον αφήνεις, ρε;" ρωτάει ο δικαστής τον εργαζόμενο. "Μα, γι' αυτόν αναδιάρθρωση σημαίνει να με απολύσει", απαντάει ο εργαζόμενος. "Και λοιπόν;", ρωτάει θυμόσοφα ο δικαστής, "πώς θα γίνει ομελέττα αν δεν σπάσουν μερικά αβγά;". "Μα με προστατεύει ο νόμος", επιμένει ο εργαζόμενος. "Υπάρχει τέτοιος νόμος;" ρωτάει έκπληκτος τον βιομήχανο ο δικαστής. "Δυστυχώς", απαντάει ο βιομήχανος. "Και πώς το επιτρέψατε;" ξαναρωτάει θυμωμένα ο δικαστής. "Είχαμε πει του Βρούτση να τον καταργήσει αλλά αυτός έκανε μισές δουλειές", λέει ο βιομήχανος. "Να τον καταργήσει τώρα", λέει ο δικαστής, χτυπώντας το χέρι στην έδρα. "Δεν μπορεί", πετιέται χαμογελώντας ο εργαζόμενος, "τον έχει αντικαταστήσει ο Κατρούγκαλος". "Α, μάλιστα", κάνει ο δικαστής και ρωτάει τον βιομήχανο "έχεις το τηλέφωνο του Κατρούγκαλου;"

10 Ιουνίου 1944: Η σφαγή του Διστόμου

10 ΙΟΥΝΙΟΥ 1944

Το ολοκαύτωμα του Διστόμου

Ριζοσπάστης Κυριακή 11 Ιούνη 2000

 

Το Δίστομο παραδομένο στις φλόγες

Το Σάββατο, 10 Ιουνίου του 1944, οι γερμανικές δυνάμεις κατοχής πραγματοποίησαν στο Δίστομο ένα από τα φρικιαστικότερα εγκλήματά τους, που όμοιά του ελάχιστα θα βρει κανείς σε όλη τη διάρκεια του Β` Παγκοσμίου Πολέμου. Διακόσιοι είκοσι εννέα εκτελεσμένοι Ελληνες πολίτες μέσα στο χωριό και 67 εκτελεσμένοι στα χωράφια και στους δρόμους της γύρω περιοχής. Αλλοι τόσοι περίπου - όσοι και οι νεκροί - τραυματισμένοι. Τριάντα επτά από τα 450 σπίτια καμένα και σχεδόν όλα κουρσεμένα, λεηλατημένα, γεμάτα από φθορές μικρές και μεγάλες σε κάθε γωνιά τους. Πλήθος ζώων νεκρά και λαβωμένα από τις σφαίρες των μανιακών δολοφόνων. Ολα αυτά εν ολίγοις συνθέτουν μια εικόνα, που δεν είναι εύκολο να τη χωρέσει ο ανθρώπινος νους. Αλλά αν μείνει κανείς στους αριθμούς και στις απλές περιγραφές, είναι αδύνατο να αντιληφθεί τι πραγματικά συνέβη.
Ενας εκτελεσμένος άνδρας ή γυναίκα, ένας δολοφονημένος αθώος πολίτης, δεν είναι το ίδιο με το νεκρό που δολοφονήθηκε κι ύστερα κατακρεουργήθηκε, ακρωτηριάστηκε, βασανίστηκε. Μια εκτελεσμένη γυναίκα δεν είναι το ίδιο με μια νεκρή, για την οποία γνωρίζουμε πως πριν και μετά την εκτέλεσή της ασέλγησαν πάνω της ανθρώπινα κτήνη κι ύστερα επιδόθηκαν σε κάθε είδους κανιβαλισμούς στο άψυχο σώμα της. Μια έγκυος που εκτελείται δεν μπορεί να αφήσει ασυγκίνητο κανέναν, αφού μαζί της δολοφονείται και μια ζωή που δεν έχει έρθει ακόμη στο φως. Περιπτώσεις, όμως, σαν αυτή, όπου μια έγκυος δολοφονείται και της αφαιρείται το αγέννητο μωρό από την κοιλιά για να σφαγιαστεί κι αυτό, δε χωράνε στο μυαλό του ανθρώπου. Κι, όμως, τέτοιες φρικαλεότητες, τέτοιοι βανδαλισμοί και κανιβαλισμοί συνέβησαν από τους Γερμανούς κατακτητές στο Δίστομο .

Ξυλογραφία του Δ. Κοραγιαννάκη: «Οι σφαγές του Διστόμου»

«Μία από τις χειρότερες ωμότητες ολόκληρου του πολέμου», χαρακτηρίζει το ολοκαύτωμα του Διστόμου ο ιστορικός Mark Mazower¹ και δεν είναι ο μόνος. 

Παρόμοια είναι η εκτίμηση και άλλων μελετητών, ενώ δεν υπάρχει δεύτερη γνώμη πως πρόκειται για το φρικιαστικότερο των εγκλημάτων, το πιο απάνθρωπο και πιο βάρβαρο, που διέπραξαν οι δυνάμεις κατοχής στον ελλαδικό χώρο. «Αι σφαγαί του Διστόμου και η καταστροφή του ωραίου τούτου χωριού - γράφει για παράδειγμα ο Δ. Μαγκριώτης² που μελέτησε τα εγκλήματα της Κατοχής - υπερβαίνουν εις αγριότητα και εις απανθρωπίαν όλα τα απαίσια εγκλήματα των Γερμανών που διέπραξαν ούτοι εις την Ελλάδα».

«Ό,τι καλύτερο»

 

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΒΕΝΙΑΜΗΣ

«Ό,τι καλύτερο» τα όσα είπε ο Αλέξης Τσίπρας για τους εφοπλιστές

Την ικανοποίησή του και τη στήριξή του στον Αλέξη Τσίπρα εξέφρασε ο πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών Θεόδωρος Βενιάμης.

«Ό,τι καλύτερο. Το καλύτερο!», ήταν η απάντησή του σε ερώτηση δημοσιογράφων για τα όσα είπε ο πρωθυπουργός στα εγκαίνια της διεθνούς έκθεσης «Ποσειδώνια 2016». Πρόσθεσε ότι «ο πρωθυπουργός είπε αυτό που αισθανόταν για τη ναυτιλία» και διερωτήθηκε «τι καλύτερο μπορούσε να ακούσει η ναυτιλία από αυτό;».

Σχετικά με τη φετινή διοργάνωση των «Ποσειδωνίων», ανέφερε ότι «η έκθεση μιλά από μόνη της. Είναι επιβεβαίωση της πρωτοκαθεδρίας της ελληνικής ναυτιλίας. Είναι το μόνο μήνυμα που πρέπει να καταλάβει όλη η Ελλάδα και όλη η Ευρώπη: Ότι οι Έλληνες ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε πρώτοι».

 

ΣΧΕΤΙΚΑ

• ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ

  Οι εφοπλιστές πρέπει να εμπιστευτούν την κυβέρνηση

  06/06/2016 22:53 
   
  902gr 

Παίρνει μπρος ο μηχανισμός για νέες μειώσεις στις επικουρικές συντάξεις

ΥΠΟΥΡΓΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ Ν. 4387/2016

Παίρνει μπρος ο μηχανισμός για νέες μειώσεις στις επικουρικές συντάξεις

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, οι μειώσεις θα αφορούν πάνω από 200.000 συνταξιούχους και το ύψος τους μπορεί να φτάνει και το 1/3 της σημερινής επικουρικής σύνταξης

Χιλιάδες συνταξιούχοι θα δουν το εισόδημά τους να μειώνεται, από την εφαρμογή των νέων περικοπών στις επικουρικές συντάξεις

Με την έκδοση δύο νέων υπουργικών αποφάσεων, το υπουργείο Εργασίας κλιμακώνει το χαράτσωμα παλιών και νέων συνταξιούχων κατ' εφαρμογή του νέου αντιασφαλιστικού νόμου 4387/2016. Οι αποφάσεις επιβάλλουν πρόσθετες μειώσεις στις ήδη κουτσουρεμένες επικουρικές του ΕΤΕΑ και στα εφάπαξ των Ταμείων Πρόνοιας και προστίθενται στις πρόσφατες περικοπές στο ΕΚΑΣ των χαμηλοσυνταξιούχων και στα μερίσματα των πολιτικών υπαλλήλων του Δημοσίου.Ταυτόχρονα, θέτουν σε εφαρμογή την πρόβλεψη του ίδιου νόμου για επανυπολογισμό όλων των κύριων συντάξεων που αποδίδονται μέχρι τώρα, μέχρι τον Σεπτέμβρη του 2017, σύμφωνα με τους νέους χαμηλότερους συντελεστές, κρατώντας ανοιχτή την πόρτα για παραπέρα μειώσεις στο μέλλον, σε εξάρτηση από την οικονομική κατάσταση του ΕΦΚΑ, με δεδομένη τη μείωση της κρατικής χρηματοδότησης προς αυτόν.

Η νέα μείωση των επικουρικών έχει αναδρομική ισχύ από τις συντάξεις του Ιούνη και θα αποτυπωθεί στις συντάξεις του Αυγούστου ή του Σεπτέμβρη. Ετσι, για τους δύο ή τρεις μήνες που θα έχουν ήδη παρέλθει, οι περικοπές θα παρακρατηθούν σε ισόποσες δόσεις από τις συντάξεις που θα καταβληθούν μέχρι το τέλος του χρόνου. Οι μειώσεις στις αποδιδόμενες επικουρικές συντάξεις, σύμφωνα με εκτιμήσεις, θα αφορούν πάνω από 200.000 συνταξιούχους, ενώ το ύψος τους μπορεί να φτάνει και το 1/3 της σημερινής επικουρικής σύνταξης.

Επανυπολογισμός - λεπίδι

Ο νέος επανυπολογισμός των αποδιδόμενων επικουρικών συντάξεων θα γίνει με τον νέο μειωμένο συντελεστή 0,45% ανά έτος ασφάλισης, χωρίς μάλιστα να υπάρχει η προστασία των κατώτερων ορίων. Ετσι, το «μαχαίρι» θα αφορά όλες τις επικουρικές συντάξεις, ανεξάρτητα από το ύψος τους. Το ύψος της περικοπής εξαρτάται από το άθροισμα κύριων και επικουρικών, που σύμφωνα με τον νόμο ορίζεται αθροιστικά στο ποσό των 1.300 ευρώ. Ετσι θα δεχτούν άμεση μείωση στην επικουρική τους σύνταξη, όσοι συνταξιούχοι έχουν άθροισμα κύριας και επικουρικής σύνταξης άνω του ποσού των 1.300 ευρώ.

Η Βενεζουέλα και η οπορτουνιστική θεωρία του «Σοσιαλισμού του 21ου αιώνα»

Γράφει ο Νίκος Μόττας* // Στο Ατέχνως

Οι εξελίξεις των τελευταίων μηνών στη Βενεζουέλα είναι καταιγιστικές. Από την εκλογική νίκη της δεξιάς-αντιδραστικής αντιπολίτευσης τον περασμένο Δεκέμβρη, μέχρι την πρόσφατη δολοφονία του πρώην διοικητή της μπολιβαριανής πολιτοφυλακής παρατηρούμε μια σειρά γεγονότων που οδηγούν στην αποσταθεροποίηση της κυβέρνησης Μαδούρο. Δεκαοχτώ χρόνια από τον ερχομό του Ούγκο Τσάβες στην εξουσία το 1998, η λεγόμενη «μπολιβαριανή Επανάσταση» τρίζει επικίνδυνα, με την συντηρητική αντιπολίτευση να έχει περάσει στην αντεπίθεση και μια σειρά εξωτερικών παραγόντων (ΗΠΑ, γειτονικές κυβερνήσεις, Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών κλπ.) να επιχειρούν ποικιλοτρόπως παρέμβαση στα εσωτερικά ζητήματα της χώρας.

Η κρίση στη Βενεζουέλα έχει δύο όψεις:  Η μια όψη είναι ότι η κυβέρνηση και ο λαός της χώρας δέχονται μια πολυπλόκαμη επίθεση από ιμπεριαλιστικά κέντρα, με σκοπό την όξυνση της κατάστασης σε τέτοιο βαθμό που να δικαιολογεί πιθανή στρατιωτική επέμβαση. Η επίθεση στη Βενεζουέλα εντάσσεται στο πλαίσιο ευρύτερων ενδοιμπεριαλιστικών-ενδοαστικών συγκρούσεων και ανταγωνισμών που, με τις ευλογίες των ΗΠΑ, λαμβάνουν χώρα στη Λατινική Αμερική. Αυτό προκύπτει και από τις εξελίξεις στη Βραζιλία (7η μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο) όπου η ενδοαστική «φαγωμάρα» και το όργιο σκανδαλολογίας οδήγησε στην αποπομπή της προέδρου Ντ.Ρούσεφ.

Η δεύτερη- και εξόχως σημαντική- όψη της κρίσης της Βενεζουέλας σχετίζεται με τον ίδιο το χαρακτήρα της «μπολιβαριανής επανάστασης» αλλά και ευρύτερα των αριστερών-προοδευτικών κινημάτων που αναδύθηκαν στη Λατινική Αμερική τις τελευταίες δεκαετίες. Τίθενται, λοιπόν, αυτόματα ορισμένα ερωτήματα: Τι ταξικό πρόσημο είχε η μπολιβαριανή διαδικασία αλλά και ριζοσπαστικά, αριστερά ρεύματα σε χώρες όπως η Βολιβία του Μοράλες;  Πως διαχειρίστηκαν οι δυνάμεις αυτές τα ερείπια της φτώχειας και της εξαθλίωσης που άφησαν πίσω τους δεκαετίες δεξιών-συντηρητικών κυβερνήσεων; Προς τα που οδηγήθηκε πολιτικά και οικονομικά το ριζοσπαστικό κίνημα που αναδείχθηκε στη Λατινική Αμερική στα τέλη του 20ου αιώνα;

Ιάκωβος Καμπανέλλης: Περί νεοναζισμού

 

Επιμέλεια: ofisofi // atexnos

Η άποψη του Ιάκωβου Καμπανέλλη είναι δημοσιευμένη στο αφιερωματικό τεύχος  του περιοδικού «Εμβόλιμον» , το οποίο εκδόθηκε από τον Δήμο Διστόμου τον Ιούνιο του 1994 για τα 50 χρόνια από τη σφαγή του Διστόμου στις 10 Ιουνίου 1944.
 

Ο χαρακτηρισμός «νεοναζισμός» είναι λάθος. Δεν πρόκειται για κάτι «νέο». Είναι ο ίδιος εκείνος ναζισμός που έφερε τη θεομηνία που κατακρεούργησε και τους αθώους κατοίκους του Διστόμου. Είναι ο ίδιος εκείνος παληός ναζισμός που έχασε τον πόλεμο, αλλά το τέλος του πολέμου δεν ήταν και δικό του τέλος. Και δεν ήταν το τέλος του γιατί αυτοί οι ίδιοι που τον πολέμησαν για να τον εξαλείψουν έγιναν μαθητές και διάδοχοι της πολιτικής θεωρίας του «ζωτικού χώρου» και της υπεροχής δια των εξοπλισμών. Τα γεγονότα, που συντάραξαν την οικουμένη στα χρόνια 1933 -1945, αντί να είναι για την ανθρωπότητα μάθημα για να αποφύγει τα ίδια κακούργα λάθη, έχουν χρησιμοποιηθεί σαν προηγούμενο, σαν άδεια που επιτρέπει την επανάληψή τους. Ο ναζισμός στην πραγματικότητα δεν δικάστηκε και δεν καταδικάστηκε ποτέ. Η δίκη της Νυρεμβέργης ήταν μια θεαματική παράσταση δίκης για να δοθεί στον πικραμένο μια εντύπωση δίκης και τιμωρίας. Τρίχες. 

Για να λυθεί οριστικά το πρόβλημα της ανεργίας απαιτούνται ριζική μετασχηματισμοί στην κοινωνία!

ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΑΝΕΡΓΩΝ 

Κεντρικής και Ανατολικής Θεσσαλονίκης 

Και ιδιωτικά πανεπιστήμια απέκτησε το μενού!

Δικαιωμένος ότι ακολουθεί το σωστό δρόμο, δήλωσε ότι αισθάνεται ο υπουργός Παιδείας, Ν. Φίλης, σε συνέντευξή του στην «Αυγή της Κυριακής», όταν ρωτήθηκε για τις επιθέσεις που δέχεται τελευταία, σχετικά με προτάσεις στο πλαίσιο του κυβερνητικού διαλόγου για την Παιδεία. Και η αλήθεια είναι ότι ο θόρυβος που σηκώνεται από τα ΜΜΕ και από τη ΝΔ για δευτερεύοντα και ανούσια θέματα πολύ βολεύει την κυβέρνηση να ταμπουρώνεται πίσω από πλαστές, δήθεν διαχωριστικές, γραμμές που τη διαφοροποιούν από τη ΝΔ, την ίδια ώρα που οι εξαγγελίες της κυβέρνησης και οι προτάσεις της ΝΔ για την Παιδεία έχουν αρχίσει να μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό. Για παράδειγμα, πολύ τη βόλεψε την κυβέρνηση και τη ΝΔ να συζητάμε για τις «πριγκίπισσες» την ίδια ώρα που και οι δύο κλίνουν σε όλες τις πτώσεις την «αυτονομία» των σχολείων...

Αν διαβάσει κανείς τη δέσμη προτάσεων για την Παιδεία που έδωσε στη δημοσιότητα στα τέλη της προηγούμενης βδομάδας η ΝΔ, πραγματικά θα δυσκολευτεί να βρει διαφορές με όσα ήδη εφαρμόζει ή έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό, εξάλλου, το παραδέχεται και ο ίδιος ο υπουργός Παιδείας με έναν τρόπο, αφού στην ανακοίνωση με την οποία σχολιάζει τις προτάσεις της ΝΔ λέει χαρακτηριστικά: «Η ΝΔ προτείνει "έναν ενιαίο τύπο δημοτικού σχολείου που θα προσιδιάζει στον τύπο σχολείου ΕΑΕΠ" ή "τη μείωση της διδακτέας ύλης" χωρίς να διευκρινίζει σε τι διαφέρει η πρότασή της από αυτή της κυβέρνησης»!

Ισως, βέβαια, κάποιος που παρακολουθεί τα εκπαιδευτικά πράγματα να έσπευδε να αντιτάξει ότι, σε αντίθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ είναι υπέρ των ιδιωτικών πανεπιστημίων, ζητά «ενίσχυση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας στην εκπαίδευση» και «συνταγματική αναθεώρηση για την πρόβλεψη Ιδρυσης μη δημοσίων, μη κερδοσκοπικών ΑΕΙ και ΤΕΙ». Ομως, πλέον, ούτε τα ιδιωτικά πανεπιστήμια δεν είναι αποκλειστική πρόταση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, του Ποταμιού κ.ο.κ.

Η "Ωρα του Καναλάρχη"

 

 Κοντομηνάς on air: their master’s voice

 

Τα όρια της δημοσιογραφικής ελευθερίας αποκαλύφθηκαν σε όλο τους το μεγαλείο σήμερα σε μια τηλεοπτική εκπομπή, όταν ο πρόεδρος του Alpha, παρενέβη on air για να τραβήξει το αυτί ενός παρουσιαστή, του Δημήτρη Παπανώτα, και να απαιτήσει απ’ αυτόν να ζητήσει συγγνώμη επειδή έθιξε ή μάλλον δεν εξύμνησε τον επιχειρηματικό κόσμο. Και κυρίως για να υπενθυμίσει στους υπαλλήλους του ποιος είναι το αφεντικό.

Αφορμή για να ακουστεί η οργισμένη φωνή του προέδρου ήταν το σχόλιο του Δ. Παπανώτα σχετικά με τη φιλανθρωπική δραστηριότητα ενός επιχειρηματία στους Φούρνους της Ικαρίας ο οποίος έχει αναλάβει την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των παιδιών του νησιού: «Αυτό μας κάνει περήφανους τώρα ως χώρα; Όπου η υγεία των παιδιών ενός ελληνικού νησιού εξαρτάται από την ελεημοσύνη ενός επιχειρηματία;… Με τόσα λεφτά που φαγώθηκαν θα έπρεπε να είναι όλα τέλεια σαν χώρα!»

Ο Δ. Κοντομηνάς φάνηκε να αποδέχεται ότι πράγματι οι δημόσιες υπηρεσίες υγείας έχουν τα χάλια τους, όμως ταυτόχρονα καταδίκασε την… αχαριστία του παρουσιαστή που δεν ανέδειξε το μεγαλείο ψυχής όχι μόνο του συγκεκριμένου φιλάνθρωπου επιχειρηματία, αλλά όλων των Ελλήνων επιχειρηματιών που «πληρώνουν 70% έως 80% και 90% φόρο».

Μεγάλη πέραση έχει ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας!

Το «θετικό παράδειγμα»

Μετά το... ανέκδοτο του Σαββατοκύριακου, ότι δηλαδή η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ θα υπερασπιστεί τα Εργασιακά «όπως τις συντάξεις και τα κόκκινα δάνεια» (!), ο πρωθυπουργός είπε να μιλήσει στην έκθεση «Ποσειδώνεια 2016» για το περιβόητο παραγωγικό μοντέλο που προωθεί η κυβέρνηση. Και τι είπε; Οτι «το μοντέλο της ναυτιλίας μπορεί να αποτελέσει θετικό παράδειγμα στην εκπόνηση του νέου αναπτυξιακού υποδείγματος»! Ποιο είναι αυτό το «μοντέλο»; Οχι βέβαια το «σχέδιο», το «όραμα», η «καινοτομία» και άλλα τέτοια καλολογικά που αράδιασε ο πρωθυπουργός, αλλά οι προκλητικές φοροαπαλλαγές στους εφοπλιστές, το τσάκισμα των δικαιωμάτων των ναυτεργατών και ο τρελός βαθμός εκμετάλλευσής τους. Και οι πέτρες τα γνωρίζουν όλα αυτά, που για τον πρωθυπουργό αποτελούν ένα «θετικό παράδειγμα». Ακρως ενδεικτικό για το πώς η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ φαντάζεται την ανάπτυξη των κερδών του κεφαλαίου, αλλά και για το μέγεθος του παραμυθιού που διακινεί με πάθος, περί τάχα «ανάπτυξης για όλους» και με κοινωνικό πρόσημο.

Τους θέλει «πρόβατα επί σφαγή»

Deutsche Bank: απορίες δίχως απαντήσεις

Στην αρχή ήταν μια ειδησούλα στα ψιλά των οικονομικών εφημερίδων που τράβηξε την προσοχή μου, κάπου στις αρχές της χρονιάς. Η ειδησούλα έλεγε ότι τα ασφάλιστρα κινδύνου (cds) της Deutsche Bank έφτασαν το 4,4%. Καθώς δεν με λες και ειδικό επί των cds, δεν κατάλαβα αμέσως τι σήμαινε αυτό το νουμεράκι. Όμως, εκείνο το "έφτασαν" με έβαλε σε σκέψη: έφτασαν... ξεκινώντας από πού; Λίγο ψάξιμο στο διαδίκτυο ήταν αρκετό για να αποκαλύψει ότι ενάμισυ μήνα νωρίτερα τα cds της τράπεζας κόστιζαν 1,9% του ασφαλιζόμενου κινδύνου. Δηλαδή, αύξηση στα ασφάλιστρα 2,5% σε ενάμισυ μήνα; Εντυπωσιακό!

Ο καιρός πέρασε και είχα ξεχάσει την ειδησούλα, ώσπου στα τέλη Μαΐου έσκασε μια άλλη είδηση, με πιο μεγάλα γράμματα αυτή την φορά: η Moody's υποβάθμισε (για δεύτερη φορά μέσα στο 2016) την Deutsche Bank στο επίπεδο Baa2. Μια ματιά στον παρακάτω πίνακα πιστοποιεί ότι η Moody's τοποθετεί την γερμανική τράπεζα δυο σκαλιά πάνω από εκεί όπου αρχίζουν τα σκουπίδια:

Οι κλίμακες των τριών οίκων αξιολόγησης. Η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα στο Caa1, B και Β- αντίστοιχα.
Η Κύπρος, λίγο πριν μπει στο μνημόνιο, βρισκόταν στο Α2, Α- και Α-.

ΟΛΟΙ ΟΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ στις 8 ιουνη στις 9 πμ μπροστα στο ικα στην Αριστοτελους

Αναρτήθηκε από https://syntaxio.blogspot

Κανείς Τούρκος δεν έγινε γενίτσαρος

Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

 

Το κείμενο που ακολουθεί με τίτλο «”Αριστερόμετρο”: Φυσικά και υπάρχει!» δημοσιεύτηκε εδώ στην ίδια θέση πριν από 16 μήνες, στις 2 Μάρτη 2015. Ήταν λίγες μέρες μετά την νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Γενάρη και ενώ ακόμα δέσποζε εκείνο το «Πρώτη φορά Αριστερά»…

   Ο λόγος που επιλέξαμε την αναδημοσίευσή του εξηγείται στο σημείωμα που ακολουθεί μετά το τέλος εκείνου του κειμένου, και φυσικά δεν είναι να βλογήσουμε τα γένια μας – πράγμα καθόλου δύσκολο πια για όσους δεν παραμυθιάζονται από τον ρεφορμισμό, με όσους «αριστερούς» μανδύες κι αν ενδυθεί ανά τους αιώνες.

«Αριστερόμετρο»: Φυσικά και υπάρχει!

    “Ότιη αστική δημοκρατία έχει γυρίσει στην εποχή της Ιεράς Συμμαχίας και άρα στην εποχή της ιεράς εξέτασης των δημοκρατικών δικαιωμάτων, είναι μια διαπίστωση που παραβιάζει ανοιχτές ιστορικές θύρες. Ως εκ τούτου χρόνια τώρα, πολύ πριν από τα Μνημόνια, από την εποχή των τρομονόμων, των χουντικών διαταγμάτων κατά αγροτών και μαθητών, των ηλεκτρονικών φακελωμάτων, των Αμπού Γκράιμπ και των Γκουαντάναμο, η Αριστερά έχει αναδειχτεί στο προκεχωρημένο φυλάκιο υπεράσπισης ακόμα και αυτών των αστικοδημοκρατικών ελευθεριών.

   Συνιστά, όμως πολιτική έκπτωση, για κάθε αριστερό, πόσω μάλλον κομμουνιστή, να μειώνει το εύρος των δημοκρατικών ελευθεριών στα αστικοδημοκρατικά τους όρια, και να βαφτίζει «αριστερά» αυτά τα όρια. Διότι δι’ αυτού του τρόπου παραιτείται από το πραγματικό νόημα της προάσπισης και αποκατάστασης των αστικοδημοκρατικών ελευθεριών. Που δεν είναι άλλο  για την Αριστερά από την επέκτασή τους, την υπέρβασή τους και - μέσω αυτού του τρόπου - από την κατοχύρωση όλων των ελευθεριών. Αυτό είναι αριστερή πολιτική.