«Έσκισε τα κότσια από τη ναζιστική πολεμική μηχανή»

«Έσκισε τα κότσια από τη ναζιστική πολεμική μηχανή»

Ο τίτλος του άρθρου αυτού, έχει να κάνει με γνωστή ρήση (παραδοχή, αποδοχή, διαπίστωση) του Ουίνστον Τσώρτσιλ και αναφέρονταν στην Σοβιετική Ένωση για τη Μεγάλη Νίκη σε βάρος της ναζιστικής Γερμανίας.

25 χρόνια πέρασαν από την λεγόμενη κατάρρευση της ΕΣΣΔ, 25 χρόνια που τα χαραχτηρίζει η παγκόσμια αστάθεια (άκρως επιεικής έκφραση), μια διαπίστωση που δεν την κάνουν μόνο κομμουνιστές, αλλά την παραδέχονται ακόμα και σφοδροί αντίπαλοί της.

Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης (όπως και των άλλων σοσιαλιστικών χωρών) επιρρεάζει απόλυτα αρνητικά τις ζωές χιλιάδων ή και εκατομμυρίων πολιτών σε όλο τον κόσμο είτε γνωρίζουν τα γεγονότα είτε όχι, είτε τους αρέσει είτε δεν τους αρέσει.

Η παραπάνω πραγματικότητα (η παγκόσμια αστάθεια, καθώς και ο αρνητικός επιρρεασμός της ζωής του κόσμου εξ αιτίας της πτώσης της ΕΣΣΔ), βέβαια, έρχεται σε αντίθεση με το προβαλλόμενο αφήγημα κυρίως από τα δυτικά μέσα ενημέρωσης – που υπηρετούν το μεγάλο κεφάλαιο και τους ιδιοκτήτες του.

Η άποψη ότι η Δύση (βλέπε μεγάλο κεφάλαιο, ΕΕ, ΝΑΤΟ, ΕΠΑ κλπ.) αποτελεί το «θεμέλιο της παγκόσμιας ειρήνης και σταθερότητας» αυτοδιαψεύδεται καθημερινά, αποδεικνύεται ένα τεράστιο ψέμα, άσε που συνεχώς περισσότερος κόσμος αντιλαμβάνεται την Ιστορική συμβολή της ΕΣΣΔ όχι μόνο στα επιτεύγματα στον κοινωνικό τομέα, αλλά και στην Μεγάλη Νίκη σε βάρος του ναζισμού – φασισμού κατά τον Β΄Π.Π..

Ο συνεπής Αλέξης Τσίπρας!

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ  

Αυτή τη φορά στη ΔΕΘ ο κ. Τσίπρας (στην ομιλία του και στη συνέντευξη Τύπου) έταξε λίγα και τον πίστεψαν, μάλλον, λιγότεροι από κάθε άλλη φορά…  Ακόμα και η υπόσχεση για «πάγωμα» (όχι διαγραφή) των ασφαλιστικών οφειλών των ελεύθερων επαγγελματικών και των αυτοαπασχολούμενων, που καθίστανται ληξιπρόθεσμες έως και τις 31.12.2016, μένει να αποδειχθεί πώς κι εάν θα γίνει.

Ο πρωθυπουργός, λοιπόν, αυτή τη φορά δεν έταξε πολλά. Έκανε, όμως, κάτι άλλο: Έναν απολογισμό του έργου της κυβέρνησης του και των υποσχέσεων του. Κατάφερε να βρει το θράσος να κινηθεί σε μια γραμμή που συμπυκνώνεται στο «τα είπαμε – τα κάναμε»!  Δεν χρειάζονται και πολλά για να αντιληφθεί κάποιος τι έκανε, σε σχέση με αυτά που υποσχέθηκε. Αρκεί να δει τις εξαγγελίες του πριν τις τελευταίες εκλογές, αλλά και το περιβόητο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ, το 2014. 

Ξαναζεσταμένα «οράματα»

Για ένα «νέο όραμα για την Ευρώπη» μίλησε την περασμένη Παρασκευή ο πρωθυπουργός, κατά τη διάρκεια της συνόδου μεσογειακών κρατών της ΕΕ που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, ενώ και τα διάφορα κυβερνητικά στελέχη και πηγές έσπευσαν να ντύσουν με διάφορα παχιά λόγια και φανφάρες τα όσα ακούστηκαν στη σύνοδο, αλλά και την ίδια την πρωτοβουλία. Βέβαια, αν κανείς δει το κοινό κείμενο που υπέγραψαν οι Ευρωπαίοι ηγέτες, πέρα απ' το σκυλοκαβγά με άλλα καπιταλιστικά κράτη και τμήματα του κεφαλαίου για το ποιο είναι το καταλληλότερο μείγμα για την ανάκαμψή του, τίποτα το «νέο» δε θα βρει. Ισα - ίσα, θα δει το παμπάλαιο και ξαναζεσταμένο «όραμα» του μπουκώματος των επιχειρηματικών ομίλων με ζεστό χρήμα, νέα μέτρα «για την ενθάρρυνση των επενδύσεων», συνέχιση των «διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων» που σαρώνουν εργατικά και λαϊκά δικαιώματα και «μαχαίρια έξω» για τη μοιρασιά της λείας των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών στην περιοχή. «Οραμα» - πραγματικός εφιάλτης για τους λαούς, δηλαδή. Γι' αυτούς το όραμα της ζωής απαλλαγμένης από την καπιταλιστική εκμετάλλευση και τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, που σήμερα υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις για να γίνει πραγματικότητα, περνάει μέσα από τη σύγκρουση με το κεφάλαιο, την ΕΕ και τις κυβερνήσεις τους.

«Είμαι σίγουρος πως η θυσία μου δεν είναι μάταια» - Σαν σήμερα 11 Σεπτέμβρη 1973 έπεσε νεκρός με το όπλο στο χέρι ο Πρόεδρος Σαλβαδόρ Αλιέντε

Σαν σήμερα, στις 11 Σεπτέμβρη του 1973, εκδηλώνεται αμερικανοκίνητο στρατιωτικό πραξικόπημα στη Χιλή με επικεφαλής το στρατηγό Αουγκούστο Πινοσέτ. Ο Σοσιαλιστής Πρόεδρος, Σαλβαδόρ Αλιέντε, οχυρώνεται στο Προεδρικό Μέγαρο και πέφτει νεκρός με το όπλο στο χέρι. Στο πρώτο μήνυμά της, η χούντα ισχυρίζεται ότι η επέμβαση του στρατού έγινε «για να λυτρωθεί η πατρίδα από το μαρξιστικό ζυγό».

Το πραξικόπημα ήταν το επιστέγασμα μιας επιχείρησης, που σχεδίασαν, χρηματοδότησαν και καθοδήγησαν η κυβέρνηση των ΗΠΑ και μυστικές αμερικανικές υπηρεσίες, για την ανατροπή του Αλιέντε και της κυβέρνησης της «Λαϊκής Ενότητας», στην οποία συμμετείχαν κομμουνιστές, σοσιαλιστές, ριζοσπάστες, αριστεροί, χριστιανοδημοκράτες. Στην επιχείρηση αυτή πήραν μέρος οι βιομήχανοι, οι μεγάλοι γαιοκτήμονες και, φυσικά, τμήματα του στρατού.

Η περίοδος διακυβέρνησης από την κυβέρνηση Αλιέντε, αλλά και τα όσα ακολούθησαν αποτελούν πραγματικό μάθημα Ιστορίας, τόσο για τις κινήσεις, τη δράση των προοδευτικών και επαναστατικών δυνάμεων, την κινητικότητα των μαζών που κορυφώθηκε, αλλά και την ένταση της πάλης από την ολιγαρχία και τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Ωστόσο ανέδειξε και τις αυταπάτες περί «μεταβατικών κυβερνήσεων» και «ειρηνικού κοινοβουλευτικού περάσματος στο σοσιαλισμό», φορέας των οποίων ήταν το ΚΚ Χιλής και φυσικά ο Πρόεδρος Αλιέντε.

Η ανάγνωση της ζωής

1. Δωμάτια για «αθώους»: Οκτώ επιχειρηματίες, σε κατάσταση αμιγούς θλίψης, αποφάσισαν να σώσουν τα κανάλια τους, αφήνοντας για εβδομήντα ώρες τον έξω κόσμο. Μεγάλη δοκιμασία. Θύματα και οι οκτώ του κοινωνικού φθόνου, σοφά δέχτηκαν να μπουν σε ξεχωριστά δωμάτια. Θα χρειαζόμασταν θηριοδαμαστή για να τους συντονίσει.

 

2. Η επιστροφή από τις διακοπές δεν επεφύλαξε καμία έκπληξη. Πάλι δεν μπορούμε να σχηματίσουμε μια ιδέα για την τάξη που μας κυβερνά, πέραν του ότι είναι γνωστή για την απληστία της. Αιτία η ασυνάρτητη συμπεριφορά της. Εχει δίκιο ο Τζόναθαν Κόου όταν γράφει: «Ερχεται μια στιγμή που η απληστία και η παραφροσύνη γίνονται ένα και το αυτό και δεν μπορείς να τις ξεχωρίσεις. Και έρχεται κάποια άλλη στιγμή όπου η προθυμία να είσαι ανεκτικός απέναντι στην απληστία, να ζεις δίπλα της και να την ενισχύεις, γίνεται κι αυτή ένα είδος παραφροσύνης» Αριθμός 11, μετ. Αλκηστις Τριμπέρη, εκδόσεις «Πόλις».

 

3. Η νεότητα είναι το σήμα μας. Κι όμως την καταστρέφουν δεξιοί και «αριστεροί» με μέτρα που αλαζονικά παρουσιάζουν ως επιτεύγματα. Η νεότητα οφείλει να αναγνωρίσει τη δύναμή της και να παρέμβει σ' αυτήν τη σήψη.

 

4. Η ανάγκη πρέπει να γίνει το δυνατό μας χαρτί. Κάθε άλλη ανάγνωση της ανάγκης θα καταλήξει στο μαρασμό μας.

Μεγάλη πορεία στη Θεσσαλονίκη, μετά το συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ στην πλατεία Αριστοτέλους (VIDEO - ΦΩΤΟ)

902gr

Ιδιαίτερα μαζική και πολύ δυναμική ήταν η πορεία στη Θεσσαλονίκη μετά το συλλαλητήριο που διοργανώθηκε από το ΠΑΜΕ στην πλατεία Αριστοτέλους με αφορμή τα εγκαίνια της 81ης ΔΕΘ. Εργαζόμενοι, άνεργοι, νέοι, συνταξιούχοι έφτασαν στο Βελλίδειο συνεδριακό κέντρο που ήταν φρουρούμενο από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις και ειδικές κατασκευές για να μην πλησιάζουν οι διαδηλωτές, παρέμειναν για αρκετή ώρα εκεί βροντοφωνάζοντας συνθήματα, ενώ αυτή την ώρα η πορεία συνεχίστηκε στους δρόμους στο κέντρο της πόλης.

«Κανένας συμβιβασμός με τη φτώχεια, τη μίζερη ζωή. Οργάνωση - Αγώνας για ανατροπή». Με αυτό το σύνθημα το ΠΑΜΕ απευθύνει πλατύ κάλεσμα στους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους, τους μικρούς αγρότες, τις γυναίκες και τους νέους να πυκνώσουν τις γραμμές του αγώνα ενάντια στις αντιλαϊκές πολιτικές, στα μέτρα που ήδη εφαρμόζονται και στα νέα που φέρνει η δεύτερη αξιολόγηση του τρίτου μνημονίου.

Στο συλλαλητήριο παραβρέθηκε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας που σε δήλωση του τόνισε ότι η μόνη λύση «είναι ισχυρό ΚΚΕ, εργατικό λαϊκό κίνημα ισχυρό, έτσι ώστε να μπορέσει να έρθει ξανά η πραγματική ελπίδα μέσα στο λαό». (Δείτε εδώ τη δήλωση)

Στην ομιλία του στο συλλαλητήριο ο Λεωνίδας Στολτίδης, στέλεχος του ΠΑΜΕ τόνισε μεταξύ άλλων πως «μαζί με τους συμμάχους μας αγρότες, ΕΒΕ, φοιτητές και σπουδαστές απευθύνουμε κάλεσμα για οργάνωση της πάλης σε κάθε εργασιακό χώρο, κλάδο, χωριό και γειτονιά, σχολή. Κανένας συμβιβασμός με τη φτώχεια, τη μίζερη ζωή. Οργάνωση και αγώνας για ανατροπή, το σύνθημά μας. Ή εμείς ή τα μονοπώλια. Άλλη λύση δεν υπάρχει».

Σχολιάζοντας το κυβερνητικό σύνθημα περί «δίκαιης ανάπτυξης» υπογράμμισε οτι «από εδώ, από τη Θεσσαλονίκη ο πρωθυπουργός καλεί τους εργαζόμενους, συνολικά το λαό να κάνουν νέες θυσίες για την περιβόητη "δίκαιη ανάπτυξη", θέλοντας να μας πείσει ότι από την αύξηση της κερδοφορίας των επιχειρήσεων θα έχουμε και εμείς όφελος. Λένε ότι μπορεί να χρειάστηκε να πάρουν επώδυνα μέτρα, να μειωθούν οι συντάξεις, να έχασες το ΕΚΑΣ, να μην καταργήθηκε ο ΕΝΦΙΑ, αλλά οι επενδύσεις έρχονται, οι στόχοι ξεπερνιούνται, πετύχανε τετραπλάσιο πρωτογενές πλεόνασμα, έρχεται ανάκαμψη, θα ανακουφιστούν οι ασθενέστεροι.

Άντε να λύσουμε, να ξεκινήσουμε, για την πλατεία Αριστοτέλους!

Η πλατεία θα είναι γεμάτη, με το νόημα που `χει κάτι!

Η κοροϊδία πάει σύννεφο

Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Το μέγεθος της κοροϊδίας και του εμπαιγμού σε βάρος του λαού διογκώνεται. ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, χωρίς ίχνος τσίπας, συνεχίζουν να προκαλούν. Αναφερόμαστε στον ΕΝΦΙΑ. Με αφορμή, λοιπόν, τη δήλωση του αρχηγού της ΝΔ, Κυρ. Μητσοτάκη, ότι εάν γίνει κυβέρνηση θα μειώσει τον ΕΝΦΙΑ κατά 30% μέσα σε δύο χρόνια και την απάντηση της κυβερνητικής εκπροσώπου, Ολ. Γεροβασίλη, ότι η ΝΔ υπονομεύει τη διαπραγμάτευση, θυμηθήκαμε το εξής: Οτι περίπου τα ίδια συνέβαιναν με αντίθετους βέβαια ρόλους. 

 

Πριν τις εκλογές του 2015, ο σημερινός πρωθυπουργός, Αλ. Τσίπρας, μιλούσε για κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και ο τότε πρωθυπουργός, Αντ. Σαμαράς, μιλούσε για υπονόμευση της διαπραγμάτευσης... 

 

Και μιλάμε για μεγάλη κοροϊδία και από τους δύο, αν σκεφτεί κανείς ότι η ΝΔ θεσμοθέτησε τον ΕΝΦΙΑ, ο ΣΥΡΙΖΑ τον διατήρησε και τον αύξησε και βέβαια και οι δύο μαζί τον Αύγουστο του 2015 ψήφισαν το τρίτο μνημόνιο, που συμπεριελάμβανε και τη διατήρηση του ΕΝΦΙΑ... 

 

Ο λαός έχει «φάει» πολλή κοροϊδία τα τελευταία χρόνια, αλλά πόση ακόμα μπορεί να αντέξει; Εχει έρθει η ώρα να τους αποδοκιμάσει και να χαράξει με αγώνα το δικό του δρόμο.

«Κανένας συμβιβασμός με τη φτώχεια, τη μίζερη ζωή. Οργάνωση – Αγώνας για ανατροπή».

 Σάββατο 10 Σεπτέμβρη στα εγκαίνια της ΔΕΘ. Το αγωνιστικό ραντεβού έχει δοθεί στις 6 το απόγευμα στην πλατεία Αριστοτέλους.

 

O θερμός Λατινοαμερικάνικος Αύγουστος

 

Γράφει ο Βαγγέλης Γονατάς //

Ο πλανήτης φλέγεται για άλλη μια φορά. Στα ανοιχτά πολεμικά μέτωπα σε Συρία, Ουκρανία-Ρωσία, Παλαιστίνη και αλλού, ήρθε να προστεθεί το αποτυχημένο αμφιλεγόμενο πραξικόπημα στην Τουρκία  και οι μετέπειτα εκτεταμένες εκκαθαρίσεις  Ερντογάν.  Είχε ήδη προηγηθεί η Σύνοδος του ΝΑΤΟ στην Πολωνία όπου εγκρίθηκε το νέο του δόγμα, το οποίο πολύ γρήγορα επιβεβαίωσε το δείγμα γραφής  που είχε  ήδη δώσει.

Τα απανωτά τσουνάμι των προσφύγων στην παραπαίουσα παλαι ποτέ “Ενωμένη Ευρώπη”, ανάβουν ακροδεξιές φωτιές  και στο χειμάζον κίνημα στις χώρες της κάποτε 2ης οικονομίας του κόσμου, κυριαρχεί το παραλυτικό συναίσθημα “ευτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα”. Βεβαίως, πλην των γνωστών εξαιρέσεων, οι οποίες όμως αδυνατούν απολύτως να σηκώσουν, έστω, αναχώματα.

Και  μέσα σε όλα αυτά, σκάει η μεγαλύτερη απεργία  στην ιστορία του εργατικού κινήματος: 150 εκατομμύρια απεργοί στην Ινδία! Το φάντασμα του κομμουνισμού, μάλλον έφυγε  πάνω από την Ευρώπη και ο έρμος ο ιστορικός του μέλλοντος, σίγουρα θα σημειώσει, ότι η μεγαλύτερη απεργία που έγινε ποτέ αγνοήθηκε από τα κυρίαρχα ΜΜΕ και οι ειδήσεις γι αυτήν γράφτηκαν σε κάποια blogs.

Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού το αφεντικό του πλανήτη έχει τους δικούς του σεβντάδες. Οι επικείμενες προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ, εντάσσονται στην διαδικασία θωράκισης του εσωτερικού μετώπου της αυτοκρατορίας – καθήκον όχι και ιδιαίτερα  εύκολο –  και η τακτική των πραξικοπημάτων (του 21ου αιώνα), εντάσσονται και πάλι στην ημερήσια διάταξη στην αμερικάνικη ήπειρο. Άμεσος  στόχος είναι να ανακοπεί η διαδικασία ενοποίησης της ηπείρου – και σε αυτό βοηθάει πολύ η οικονομική κρίση –  και ταυτόχρονα να διασφαλιστούν τα  μετόπισθεν,  η λεγόμενη  σε συνθήκες ειρήνης “Πίσω αυλή των ΗΠΑ”.

Ενδιαφέροντα στοιχεία

Ορισμένα επιπλέον ενδιαφέροντα στοιχεία προκύπτουν από το ρεπορτάζ του χτεσινού «Ριζοσπάστη» για την εξέλιξη της μερικής απασχόλησης και του μέσου μισθού μεταξύ των ετών 2012 και 2016 (Γενάρης). Για παράδειγμα, είναι χαρακτηριστική η αύξηση της μισθωτής απασχόλησης κατά περίπου 315.000 την πενταετία που εξετάζουμε, μετά από μια μακρά περίοδο βύθισης, ανάμεσα στο 2009 - 2012 (-334.634). Η αύξηση αυτή οφείλεται κατά κανόνα στο γεγονός ότι εκτοξεύεται η μερική απασχόληση κατά 217.798, αλλά και στο γεγονός ότι η πτώση των μισθών έκανε «ευκολότερες» τις προσλήψεις για την εργοδοσία.

 

 Επομένως, να πώς εννοεί η κυβέρνηση τις θυσίες για την αύξηση της απασχόλησης: Αποδεχτείτε την ευελιξία και τη μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης, για να έχετε ένα υποτυπώδες μεροκάματο έστω και για λίγους μήνες το χρόνο. 

 

Το δεύτερο στοιχείο που έχει ενδιαφέρον, είναι η πτώση του μέσου μισθού κατά 15,5% ανάμεσα στο 2012 και το 2016. Η πτώση αυτή είναι, βέβαια, πολύ μικρότερη από την πραγματική μείωση του εισοδήματος που επιβλήθηκε στη συντριπτική πλειοψηφία των μισθωτών που ασφαλίζονται στο ΙΚΑ, αλλά στον υπολογισμό του μέσου μισθού αθροίζονται στο ίδιο τσουβάλι οι αποδοχές των χαμηλόμισθων, που είναι η συντριπτική πλειοψηφία, και εκείνες των υψηλόμισθων (στελέχη επιχειρήσεων κ.ά.). 

 

Είναι αποκαλυπτικά τα στοιχεία από το σύστημα «Εργάνη», που δείχνουν ότι κάτω από 850 ευρώ καθαρά το μήνα έπαιρνε το 2016 το 63% των μισθωτών του ιδιωτικού τομέα. Από αυτά τα χρήματα πρέπει να αφαιρεθούν και οι φόροι, για να έχει κανείς μια ολοκληρωμένη εικόνα για την αφαίμαξη που υπέστη το εργατικό εισόδημα τα τελευταία χρόνια.

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ • 

Το «παιδομάζωμα», η Φρειδερίκη και το δουλεμπόριο της εθνικοφροσύνης

    Φέτος η άθλια αντικομμουνιστική καραμέλα περί «παιδομαζώματος», γεννημένη στα καταγώγια του μετεμφυλιακού κράτους, επανήλθε. Φρόντισε εφημερίδα των Αθηνών, η οποία με αφορμή την 29^η Αυγούστου που είναι η ημερομηνία λήξης του Εμφυλίου πολέμου, έσπευσε να τροφοδοτήσει τους αναγνώστες της με βιβλίο αφιερωμένο «Στην τελική νίκη του Εθνικού στρατού, στο χρονολόγιο των μαχών και στο παιδομάζωμα». 
  
 Κατ’ αρχάς, όποιος επιθυμεί να έχει εικόνα της αλήθειας όσον αφορά το ζήτημα του λεγόμενου «παιδομαζώματος» δεν έχει παρά να προμηθευτεί δυο πραγματικά σπουδαία βιβλία. «Το παιδομάζωμα και ποιοι φοβούνται την αλήθεια» του Δημήτρη Σέρβου και την «Ιστορία (κωμικοτραγική) του νεοελληνικού κράτους» του Βασίλη Ραφαηλίδη.
   
 Από εκεί και πέρα δεν έχουμε παρά να υπενθυμίσουμε στους τυφλοπόντικες της Ιστορίας τις αποκαλύψεις που ήρθαν στο φως τη δεκαετία του ’90, δηλαδή 50 χρόνια μετά την άθλια αντικομμουνιστική προπαγάνδα περί «παιδομαζώματος». Αποκαλύψεις ότι το πραγματικό παιδομάζωμα διεπράχθη, αλλά από τους «αναμορφωτές του έθνους».

Μετεμφυλιακά καταγώγια

   
 Ας δούμε, πριν, τι ισχυρίζονταν τα καταγώγια:   
«Εκ των κομμουνιστικών θρανίων επέρασαν μέχρι σήμερον ουχί μόνον οι 28.000 αρπαγέντες Ελληνόπαιδες, αλλά και έτεροι …νεαροί συμμορίται, οίτινες εξεπαιδεύθησαν συστηματικώς εις τα κομμουνιστικά σχολεία, σύνολο δηλαδή 50.000 και άνω προσώπων, τα οποία ετράφησαν και τρέφονται και θα τρέφονται με το μαρξιστικόν γάλα και θα δέχονται το κομμουνιστικόν εμβόλιον»!!

Ο Μελιγαλάς και η παραχάραξη της Ιστορίας

Γράφει ο Νίκος Μόττας* //

Εδώ και πολλές δεκαετίες, κάθε Σεπτέμβρη, η κωμόπολη του Μελιγαλά Μεσσηνίας γίνεται το επίκεντρο ακροδεξιών, φασιστικών συναθροίσεων στις οποίες τιμούνται τα…ηρωϊκά «θύματα των κομμουνιστοσυμμοριτών». Το ακροδεξιό πολιτικό «πανηγύρι» στο Μελιγαλά κρατάει χρόνια. Από το 1953, με την ανοχή και στήριξη του αστικού πολιτικού συστήματος, ξεκίνησε στην περιοχή η τέλεση ετήσιων εκδηλώσεων μνήμης. Η Χούντα αναβάθμισε το γεγονός προσθέτοντας επισημότητα στις φασιστοσυνάξεις του Μελιγαλά- το 1967 παραβρέθηκε ο αρχιπραξικοπηματίας Παττακός, ενώ την επόμενη χρονιά ήταν η σειρά του «αντιβασιλέα» Ζωιτάκη. Τα τελευταία χρόνια πρωταγωνιστικό ρόλο στις εκδηλώσεις έχει η ναζιστική-εγκληματική συμμορία της Χρυσής Αυγής που δε χάνει ευκαιρία να τιμά τους πολιτικούς της προγόνους με συνθήματα τύπου «Τιμή στους χίτες και  ταγματασφαλίτες».

Παράλληλα με τις φασιστοσυνάξεις του Μελιγαλά ξεδιπλώνεται, εδώ και πολλά χρόνια, μια προσπάθεια διαστρέβλωσης της ιστορικής αλήθειας και των πραγματικών γεγονότων της εποχής εκείνης. Η προσπάθεια αυτή δεν περιορίζεται ασφαλώς μονάχα στον χοντροειδή, λυσσασμένο αντικομμουνισμό του χρυσαυγίτικου εσμού. Βασικό ρόλο στη χυδαία παραποίηση της ιστορίας παίζει η σοβαροφανής αστική ιστοριογραφία του λεγόμενου «νέου κύματος» που εκπροσωπούν καθηγητές όπως οι περίφημοι κ.κ. Μαραντζίδης και Καλύβας.

Στο πλαίσιο αυτό επιχειρείται: α) Να συκοφαντηθούν οι αγώνες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, του ΔΣΕ και ευρύτερα το ΚΚΕ και η ταξική πάλη, β) Να αθωωθεί στην συνείδηση του λαού το αστικό πολιτικό σύστημα και οι επιλογές της εγχώριας πλουτοκρατίας και γ) Να παρουσιαστούν τα Τάγματα Ασφαλείας και οι λοιπές εγκληματικές δωσιλογικές συμμορίες δήθεν ως πατριωτικές οργανώσεις.

Με βάση τα παραπάνω, οι αναθεωρητές της Ιστορίας επιχειρούν να κάνουν το άσπρο-μαύρο αναφορικά με τα γεγονότα του Μελιγαλά. Για να το πετύχουν αυτό δε διστάζουν, ούτε λίγο ούτε πολύ, να παρουσιάσουν τη δράση των Ταγμάτων Ασφαλείας ως… άμυνα και αντίσταση πληθυσμών και οργανώσεων απέναντι στην υποτιθέμενη βία του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ! Σε ένα όργιο παραχάραξης της Ιστορίας γράφει, λόγου χάρη, ο καθ. Στάθης Καλύβας: «Η εκστρατεία δολοφονίας αμάχων που διεξήγαγε το ΕΑΜ το χειμώνα του 1943-44 δεν περιορίστηκε στην Αργολίδα. Ένα παρόμοιο κύμα δολοφονιών σάρωσε ολόκληρη την Πελοπόννησο, ενδεχομένως και ολόκληρη τη χώρα» [1]. Στο ίδιο μήκος κύματος και ο πολυσυζητημένος βρετανός ιστορικός Mark Mazower, ο οποίος δικαιολογεί τις θηριωδίες των Γερμανών Ναζί και των ταγματασφαλιτών ως αποτέλεσμα της… ΕΑΜικής βίας! Να τι γράφει: «η Αριστερά με τις συστηματικές δολοφονίες πολιτικών αντιπάλων της, πυροδότησε τα αντίποινα των Γερμανών και των Ταγμάτων Ασφαλείας» [2].

 

Κυβέρνηση, ΕΕ και Προσφυγικό

Στην επιφάνεια έρχεται εκ νέου και μάλιστα ιδιαίτερα οξυμένο το Προσφυγικό. Αφορμή είναι η συζήτηση για την αποκατάσταση της αντιδραστικής Συνθήκης «Δουβλίνο ΙΙ» για την Ελλάδα, που στην ουσία εγκλωβίζει στη χώρα πρώτης υποδοχής τους ξεριζωμένους των πολέμων, κάτι το οποίο ζητούν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η κυβέρνηση της Γερμανίας. Η ίδια η ΕΕ, λοιπόν, ζητά να μετατραπεί η χώρα σε σημείο υποδοχής και εγκλωβισμού δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων, οι οποίοι ζουν σε πολλές περιπτώσεις κάτω από άθλιες συνθήκες. 

 

Πολλά μπορεί να σχολιάσει κάποιος σχετικά με αυτό το ζήτημα, όμως έχει μια σημασία να θυμηθούμε τις κορόνες και τις θριαμβολογίες της κυβέρνησης τον περασμένο Μάρτη, με αφορμή τη συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας. 

 

 Τότε που ο ίδιος ο πρωθυπουργός διατυμπάνιζε ότι τα προβλήματα θα λυθούν μέσω της Ευρωπαϊκής Ενωσης, σκορπώντας αυταπάτες στο λαό για το ρόλο αυτού του ιμπεριαλιστικού μηχανισμού...

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ • 

Τα ακραία φυσικά φαινόμενα και οι ζωές των ανθρώπων

Χάθηκαν ζωές από τα ακραία καιρικά φαινόμενα. 4 νεκροί και υπάρχουν αγνοούμενοι. Μόνο από τα ακραία φυσικά φαινόμενα; Όχι.

Δεν είναι δυνατόν να μη δει κανείς την αλήθεια που εξελίσσεται μπροστά στα μάτια του.  Δεν είναι δυνατόν στον 21^ο αιώνα να δεχθούμε το «όπου φτωχός και η μοίρα του».

Για τις ζωές που χάνονται και τις καταστροφές δεν ευθύνεται το «κακό νερό». 

Δεν πρόκειται να κάνουμε εύκολη κριτική. Υπάρχουν καιρικά φαινόμενα που, ορισμένες φορές, είναι ανίκητα. Θα έπρεπε, όμως, να θεωρούνται αυτονόητα τα πιο σύγχρονα αντιπλημμυρικά έργα και μέτρα, σε όλες τις περιοχές της χώρας.