Το Αουσβιτς είναι σύμβολο της θηριωδίας του φασισμού...

...όχι σενάριο για «Escape Room».

 

 

ToPeriodiko 

  

«60 km δυτικά της Κρακοβίας, κοντά στην κωμόπολη Όσβιετσιμ (γερμ. Auschwitz). στην παγωμένη Πολωνία, λένε ότι ακόμη αναδύεται μυρωδιά καμμένης ανθρώπινης σάρκας από τους τοίχους των κρεματορίων του ομώνυμου ναζιστικού στρατοπέδου συγκέντρωσης αιχμαλώτων πολέμου, κατά βάση Εβραϊκής καταγωγής. Ενσαρκώνοντας κι εσείς το ρόλο αιχμαλώτων, οι οποίοι ψάχνουν σημάδια ζωής, καθένας από ένα δικό του αγαπημένο πρόσωπο, τολμήστε να περάσετε τα σκαλιά του ιστορικού κρεματορίου, ανακαλύψτε το μεγάλο μυστικό του κι αποδράστε πριν γίνετε κι εσείς στάχτη.».

Δεν πρόκειται για αρρωστημένο σενάριο ενός ακόμη ηλεκτρονικού παιχνιδιού. Πρόκειται για «θεματική» ενός «Escape Room»*, του νέου «φρούτου» της βιομηχανίας «διασκέδασης» που έφτασε και στην χώρα μας, όπου καλείσαι να «δραπετεύσεις» από διάφορες επικίνδυνες καταστάσεις.

Κουπόνια αντί για μισθό

Από τα στοιχεία του συστήματος «Εργάνη» μάθαμε ότι έξι στις δέκα προσλήψεις κάθε μήνα είναι μερικής και εκ περιτροπής απασχόλησης, με ανάλογη επίδραση στα εισοδήματα των εργαζομένων, για να μην αναφερθούμε στην «ευελιξία» που μεγαλώνει. Τώρα, σύμφωνα με δημοσιεύματα στον Τύπο, πληροφορούμαστε ότι περισσότεροι από 200.000 εργαζόμενοι λαμβάνουν τμήμα της αμοιβής τους με κουπόνια που εξαργυρώνουν σε σούπερ μάρκετ, μέτρο που αφορά κυρίως τους νεοπροσλαμβανόμενους. Τα κουπόνια αντικαθιστούν το 20 - 25% του μισθού και σε ετήσια βάση φτάνουν αθροιστικά τα 300 εκατ. ευρώ. Σημειώνουμε ότι το ποσό αυτό, μέχρις ενός ορίου, είναι αφορολόγητο για τις επιχειρήσεις και τους δίνει ένα επιπλέον κίνητρο για να επιβάλλουν κουπόνια αντί για μισθό στις πληρωμές. Μάλιστα, από διάφορες πλευρές, το μέτρο παρουσιάζεται μέχρι και αναγκαστικό για τις επιχειρήσεις, για να γλιτώσουν, όπως γράφτηκε, την επιβάρυνση που προκαλούν στο «κόστος εργασίας» η φορολογία και οι εργοδοτικές ασφαλιστικές εισφορές. Οπως και να έχει, διαμορφώνεται μια κατάσταση στην αγορά εργασίας όπου ακόμα κι αυτός ο κουτσουρεμένος μισθός, όταν θα καταβάλλεται, θα δίνεται σε είδος και όχι σε χρήματα, συμβάλλοντας και μ' αυτόν τον τρόπο στην κερδοφορία των επιχειρήσεων. Χώρια που μ' αυτόν τον τρόπο αυξάνεται γενικά η πίεση για παραπέρα μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων και των ασφαλιστικών τους εισφορών.

Κασσάνδρα

"Τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα δεν είναι η εστία λογικών συζητήσεων που επηρεάζουν αποτελέσματα. Αλλά αν το αφήγημα "οι κανόνες είναι κανόνες" δεν αντικατασταθεί, θα οδηγήσει στην διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. (...) Το αποτέλεσμα δεν είναι μόνο ότι έχουμε κολλήσει με την πιο ανεξάρτητη από τις κεντρικές τράπεζες (...) αλλά και ένα Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης το οποίο δρα ως μόνιμος ζουρλομανδύας. Εντός της ευρωζώνης τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα. (...)"

Αυτά έγραφε στις 27 Δεκεμβρίου ο Ευκλείδης Τσακαλώτος στο opendemocracy.net, σε άρθρο του με τίτλο "Μια Ευρώπη με δυο αφηγήματα". Βεβαίως, δεν μπορούμε παρά να συμφωνήσουμε -σε γενικές γραμμές- με τις παραπάνω παρατηρήσεις τού υπουργού οικονομικών, αφού αυτό το ιστολόγιο έχει επισημάνει ήδη από το 2003(!) τα αδιέξοδα του Συμφώνου Σταθερότητας (όπως ίσχυε τότε, φυσικά) αλλά και την αναποτελεσματικότητα της κεντρικής τράπεζας . Στις 15 Δεκεμβρίου εκείνης της χρονιάς, σε άρθρο με τίτλο "Σύμφωνο σαθρότητας", γράφαμε:

Σε εφαρμογή η γενικευμένη φοροληστεία σε μισθούς, συντάξεις, λαϊκή κατανάλωση

 

 

Σε εφαρμογή τίθενται τα αντιλαϊκά μέτρα νέας κοπής στο μέτωπο της φοροληστείας, σε συνέχεια των διαδοχικών πακέτων που ήδη εφαρμόζονται, μετά την ομοβροντία από τις αντιλαϊκές νομοθετικές παρεμβάσεις της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.

Έτσι από χθες 1η Γενάρη αυξήθηκαν τα χαράτσια και επιβλήθηκαν νέα σε:

• Σταθερή τηλεφωνία. Επιβάλλεται νέο φορολογικό τέλος 5% σε κάθε λογαριασμό επί των καθαρών (προ ΦΠΑ) τιμολογίων. Πάνω σε αυτό θα φορτώνεται και ο ΦΠΑ, με την τελική επιβάρυνση να υπολογίζεται κοντά στο 6%.
• Καύσιμα κίνησης. Ο ΕΦΚ στη βενζίνη αυξήθηκε κατά 3 λεπτά το λίτρο, από τα 67 στα 70. Στο πετρέλαιο κίνησης αυξήθηκε κατά 8 λεπτά το λίτρο, από τα 33 στα 41. Ο ΕΦΚ στο υγραέριο κίνησης αυξήθηκε κατά 10 λεπτά, από τα 0,33 στα 0,43 ευρώ το λίτρο.
• Ανατιμήσεις στον καφέ. Επιβάλλεται Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης (ΕΦΚ) με αποτέλεσμα να επιβαρύνει τις λιανικές τιμές από 10% μέχρι 20%, ανάλογα με την κατηγορία.
• Ανατιμήσεις στα τσιγάρα. Αυξάνονται οι Ειδικοί Φόροι Κατανάλωσης στα τσιγάρα και τα λοιπά προϊόντα καπνού, με την αναμενόμενη αύξηση των λιανικών τιμών να ξεπερνά το 0,50 ευρώ στο πακέτο.
• Χαράτσι στα ηλεκτρονικά τσιγάρα. Επιβάλλεται ΕΦΚ στα υγρά που χρησιμοποιούνται στα ηλεκτρονικά τσιγάρα. Το ύψος του νέου φόρου θα είναι 10 λεπτά ανά ml υγρού.
• ΦΠΑ στα νησιά. Στο τέλος του έτους καταργείται η έκπτωση 30% του ΦΠΑ που έχει διατηρηθεί μέχρι σήμερα σε ορισμένα από αυτά, με «εξαίρεση» αυτά που προβλέπονται στην πρόσφατη νομοθετική παρέμβαση. Σε κάθε περίπτωση, όπως προβλέπεται στην επιστολή διαβεβαίωσης του υπουργού Οικονομικών προς την Ευρωζώνη, το μέτρο θα έχει καθολική εφαρμογή από την 1/1/2018.

Οι Ναζί Στην C.I.A

ΚΩΣΤΑΣ ΛΟΥΛΟΥΔΑΚΗΣ (ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ) Ημεροδρόμος

 

Η χειραγώγηση της μεταπολεμικής πολιτικής σκηνής από την ακροδεξιά και τους φασίστες έλκει την καταγωγή της στην περίοδο πριν από το τέλος του Β¨ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν το Αμερικανικό OSS (Office of Strategic Service) που ήταν προκάτοχος της CIA, λειτουργώντας υπό την καθοδήγηση του Allen Dulles (μετέπειτα διευθυντή της CIA) και του James Angleton (μετέπειτα διευθυντή του τμήματος αντικατασκοπείας της CIA), εργαζόταν για να εξουδετερώσει τη μεταπολεμική πολιτική επιρροή των κομμουνιστών που έλεγχαν τις αντιστασιακές οργανώσεις σε βασικές χώρες όπως Γαλλία, Ιταλία, και Ελλάδα.

Για πολλούς φασίστες η Ιταλία και το Βατικανό αποτελούσε τον πιο δημοφιλή προορισμό τους όπου αν έφταναν  μπορούσαν με άνεση και την βοήθεια των ταξιδιωτικών εγγράφων, που αφειδώς τους χορηγούσε ο Ερυθρός Σταυρός να κρύψουν τα ίχνη τους και να εξαφανιστούν σε χώρες της Λατινικής Αμερικής – χώρες στις οποίες η καθολική Εκκλησία έχει μεγάλη εξουσία- μα και στην Βρετανία, τον Καναδά, την Αυστραλία και βέβαια τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το Βατικανό προσφέροντας αυτήν την ειδική μεταχείριση φιλοδοξούσε, με την βοήθεια των φασιστών, να εξουδετερώσει τους «άθεους κομμουνιστές», ο Ερυθρός Σταυρός βοηθούσε όποιον φορούσε φαιά στολή αρκεί να ήταν αντικομουνιστής, και ο Allen Dulles όποιον πίστευε- έτρεφε ιδιαίτερη αδυναμία στους αξιωματικούς των SS – πως θα τον βοηθούσε να αντιμετωπίσει το νέο αντίπαλο, τους Σοβιετικούς!

Δεκάδες χιλιάδες φασίστες Γερμανοί, Αυστριακοί, Ρουμάνοι, Λιθουανοί, Ουκρανοί, Ιταλοί χρησιμοποίησαν  την οδό διαφυγής και απόδρασης από την Ευρώπη η οποία έμεινε γνωστή ως «Rat Line» (Η φυγή των αρουραίων).

Ο άνθρωπος κλειδί του Βατικανού για τη δημιουργία των «Ratlines» ήταν ο φασίστας Κροάτης και ρωμαιοκαθολικός ιερέας  Krunoslav Draganovic με την βοήθεια του θαμαστή του Αδόλφου Χίτλερ, επίσκοπο στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, πρύτανη στο «Pontificio Istituto Teutonico Santa Maria dell’Anima» του Βατικανού ως το 1952 και συγγραφέα του βιβλίου του «Τα Θεμέλια του εθνικοσοσιαλισμού», Alois Hudal !

Όμως αυτός που συνέβαλε καθοριστικά και εποικοδομητικά στην προφύλαξη της οδού διαφυγής των φασιστών, στο ξέπλυμα τους και στην στρατολόγηση τους υπέρ του «αντικομουνιστικού αγώνα»  ήταν ο Allen Dulles.

Οι barbudos μπαίνουν στην Αβάνα! Η επανάσταση νίκησε!

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ • 1 Ιανουαριου 2017 

Το Δεκέμβρη του 1956 η Κουβανική Επανάσταση μπήκε στο αποφασιστικό της στάδιο. Μια ομάδα επαναστατών, που είχε συγκεντρώσει ο Φιντέλ Κάστρο στο Μεξικό, όπου είχε καταφύγει μετά την αποφυλάκισή του, αποβιβάστηκαν στην Κούβα για να συνεχίσουν τον ένοπλο αγώνα εναντίον της δικτατορίας.

Με επικεφαλής τον Κάστρο, η ομάδα αυτή σχημάτισε αντάρτικο απόσπασμα στη Σιέρα Μαέστρα. Ενισχύοντας τις τάξεις του από τον ντόπιο πληθυσμό, κυρίως εργάτες και χωρικούς, το απόσπασμα αναπτύχθηκε βαθμιαία, για να αποτελέσει τον Επαναστατικό Στρατό, που άρχισε σημαντικές επιθέσεις εναντίον των κυβερνητικών στρατευμάτων. Η δράση αυτή συνέβαλε στην ακόμη μεγαλύτερη εξάπλωση του επαναστατικού κινήματος.

«Καλή χρονιά», είπες;

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

   «Καλή χρονιά». Μια ευχή, μια φράση που ακούγεται και φέτος εκατομμύρια φορές. Αλλά όλοι το ξέρουμε. Λίγοι, πια, την εννοούν. Ελάχιστοι την πιστεύουν. Ποτέ άλλοτε τόσα εκατομμύρια άνθρωποι δεν έβαλαν τόσες φορές στο στόμα τους μια φράση που δεν την πιστεύουν. Παλιά ήταν η ελπίδα που σε έκανε να μοιράζεσαι την ευχή με τους άλλους. Τώρα είναι η προσπάθεια μέσω της ευχής να βρεις την ελπίδα. Να υποδυθείς πως πιστεύεις ότι κάπου – δεν μπορεί – θα υπάρχει…

   Οι ταγοί μας – πρέπει να τους το αναγνωρίσουμε – σε μεγάλο βαθμό το κατάφεραν: Σκότωσαν την ελπίδα. Μοιάζουμε όλο και περισσότερο με την πιο καταθλιπτική εκδοχή της «Πανούκλας» του Καμύ. Το χειρότερο – έγραφε – δεν είναι η Πανούκλα. Το χειρότερο είναι να συνηθίσεις την Πανούκλα. Το χειρότερο δεν είναι η δυστυχία, η απελπισία. Το χειρότερο είναι να συνηθίσεις την απελπισία…

   Φυσικά, μέσα στην καταχνιά, ο Τσίπρας, ο Μητσοτάκης, οι δορυφόροι και οι παραποταμίσιοι τους, παρά τις έγνοιες τους το τήρησαν το έθιμο. Στις ευχές τους για το νέο έτος μας το υποσχέθηκαν όλοι μαζί: Το 2017 θα δούμε φως στην άκρη του τούνελ…

Να χαιρόμαστε το νέο χρόνο με τους Νέους Φόρους, τα νέα βάρη την μεγαλύτερη εξαθλίωση. Που μας έρχεται σαν το νέο που δεν έχει καμία σχέση με το χθες!

Μπέρτολτ Μπρεχτ Η παρέλαση του παλιού καινούργιου

Στεκόμουν πάνω σ’ ένα λόφο κι είδα το Παλιό να πλησιάζει, μα ερχόταν σα Νέο.

Σέρνονταν πάνω σε καινούργια δεκανίκια που κανένας δεν είχε ξαναδεί
Βρομούσε νέες μυρουδιές σαπίλας που κανείς δεν είχε ξαναμυρίσει.

Η πέτρα που πέρασε κατρακυλώντας ήταν η νεότερη εφεύρεση
Και τα ουρλιαχτά από τους γορίλες που βαράγανε τα στήθια τους
Συνθέτανε την πιο μοντέρνα μουσική.

Παντού μπορούσες να δεις τάφους ανοιχτούς που χάσκανε άδειοι καθώς
το Νέο πλησίαζε την πρωτεύουσα.

Ολόγυρα στέκανε όσοι εμπνέονταν από τον τρόμο, κραυγάζοντας:
Φτάνει Το Νέο, το Ολοκαίνουργιο, χαιρετήστε το Νέο, γίνεται και εσείς νέοι σαν και εμάς!

Κι αυτοί που ακούγανε, τίποτα άλλο δεν ακούγανε από τις κραυγές τους,
Μα αυτοί που βλέπανε, βλέπανε αυτά που δεν φωνάζονταν.
Έτσι το Παλιό έκανε την εμφάνισή του σε Νέο μασκαρεμένο,
Και έφερε αλυσοδεμένο μαζί του το Νέο να το παρουσιάσει σαν Παλιό.
Το νέο βάδιζε αλυσοδεμένο και ντυμένο με κουρέλια.
Αποκαλύπτονταν τα θεσπέσια μέλη του.

Κι η πομπή συνέχιζε να προχωράει μες τη νύχτα,
μα αυτό που πήρανε για χάραμα ήταν το φως απ’ τις φωτιές στον ουρανό.
Και η κραυγή: Φτάνει Το Νέο, το Ολοκαίνουργιο, χαιρετήστε το Νέο,
γίνεται και εσείς νέοι σαν και εμάς!

Πιο εύκολα θα ακουγότανε, αν όλα δεν είχανε πνιγεί μες τις ομοβροντίες των όπλων

Μπέρτολτ Μπρεχτ,1938

Καλή χρονιά!

Καλή αγωνιστική χρονιά

     ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΚΑΛΗ               ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ

 

   ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ

Κάθε υπέρμετρη χαρά, πάντα βασίζεται στην αυταπάτη ότι ο άνθρωπος έχει βρει στη ζωή κάτι που είναι αδύνατο να βρεθεί εκεί –τη μόνιμη ικανοποίηση των απαιτήσεων και των αναγκών του, οι οποίες συνεχώς γεννούν καινούργιες. Από κάθε συγκεκριμένη αυταπάτη αυτού του τύπου πρέπει κανείς να έρχεται αργότερα στα συγκαλά του, και όταν η αυταπάτη εξαφανιστεί, να πληρώνει γι’ αυτήν με πόνο εξίσου πικρό όσο και η χαρά που προκάλεσε η αρχή της. Θα λέγαμε ότι μοιάζει με ένα ύψωμα απ’ το οποίο μπορούμε να κατέβουμε μόνο πέφτοντας.
 

Άρθουρ Σοπενχάουερ – Η τέχνη να είσαι ευτυχισμένος

Πουλώντας τρέλα...

Τα ρίξανε στον... ψυχίατρο και στα εσώψυχα τα αστικά κόμματα τη βδομάδα που πέρασε. Την αρχή έκανε ο Τσακαλώτος, που σε άρθρο του έγραψε ότι «το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης (της ΕΕ) δρα ως μόνιμος ζουρλομανδύας».

 

 Τη σκυτάλη πήρε ο πρόεδρος της ΝΔ, που σε συνέντευξή του σε ραδιοφωνικό σταθμό μίλησε για «δίγλωσση κυβέρνηση, σχιζοειδή συμπεριφορά Τσακαλώτου» και ότι «θα χρειαστεί να παρέμβει ψυχαναλυτής». Και μετά ανέλαβε να απαντήσει το Μαξίμου, με σημείωμα στο οποίο λέει ότι «η αναφορά του κ. Μητσοτάκη ότι "η επιστολή Τσακαλώτου ήταν κατάπτυστη", μετά τα όσα ο ίδιος υποστηρίζει στην ίδια συνέντευξη, είναι αδύνατον να αντιμετωπιστεί με πολιτικούς όρους. Η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά...».

 Δηλαδή, αν καταλάβαμε καλά, η στρατηγική μιας ιμπεριαλιστικής ένωσης όπως η ΕΕ είναι προϊόν «παράλογων εμμονών», η ταξική - αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης εξηγείται με ψυχιατρικούς όρους και η επιστήμη δεν έχει μπορέσει ακόμα να εξηγήσει τους σκυλοκαβγάδες των διαχειριστών του συστήματος και τις ψεύτικες διαχωριστικές γραμμές τους. Εμείς πάλι, παρά τα τόσα «παράλογα» βλέπουν τα αστικά κόμματα, το βρίσκουμε λογικό: Οσο πιο πολύ «καρφώνονται» για τη στρατηγική τους σύμπλευση, τόσο περισσότερη «τρέλα» θα πουλάνε για να εγκλωβίζουν το λαό στα συμφέροντα του κεφαλαίου...

Ο νέος χρόνος είναι χρήμα - Τι κρίμα

1. Απίστευτα προβλέψιμος, ο νέος χρόνος παίρνει τη σκυτάλη και σίγουρα θα ακολουθήσει την πεπατημένη. Για άλλη μια φορά ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο. Αλλά η ζωή είναι μία και μοναδική, το πέρασμα γρήγορο. Είμαστε εδώ για να καταργήσουμε με τις πράξεις μας το 1, 2, 3 του ιστορικού χρόνου και να ορίσουμε εμείς πώς θα κινηθούμε και πότε, για να ξηλώσουμε αυτό το γελοίο κατασκεύασμα των αστών που πιστεύουν ότι ο χρόνος είναι χρήμα.

 

2. Μόλις κλείσουν τα φώτα της γιορτής του νέου εμπορεύματος «2017», τελειώνει κάθε ρεμβασμός και τα κεφάλια μέσα. Μπροστά μας, βαρετή και γερασμένη, η δημοκρατία θα επανέλθει στη θέση της καχύποπτη όσο ποτέ, μπροστά σε κάθε ταραχή που αργά ή γρήγορα θα κάνει την εμφάνισή της.

 

3. Οσοι επιμένουν να είναι παραμυθιασμένοι, ας γνωρίζουν πως τα βεγγαλικά τελειώνουν γρήγορα. Θα ξυπνήσουν απότομα στο περιβάλλον των τραπεζιτών, που δεν αναγνωρίζει καμιά άλλη μορφή από το εμπόρευμα. Η εργατική τάξη θα σηκώσει όλο το βάρος αυτού όπως και του προηγούμενου χρόνου. Δεν φτάνει η αλήθεια της στις βιτρίνες των τηλεοπτικών καναλιών. Είτε το θέλει είτε όχι, ο εργαζόμενος οφείλει να υπερασπιστεί τις επιθυμίες, τους πόθους και τα σχέδια που έχει για τη ζωή, αλλιώς θα εξαφανιστεί.

Αλήθειες και ψέματα

Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι εδώ και πολλούς μήνες «έδωσε μάχη για να συγκροτηθεί ένα εσωτερικό μέτωπο συλλογικής διεκδίκησης στα εργασιακά θέματα», ότι στην προσπάθεια αυτή είχε τη στήριξη «της πλειονότητας των εργοδοτικών φορέων και των συνδικάτων» και ότι στο θέμα των συλλογικών συμβάσεων «η ΕΕ αναγνωρίζει ότι πρέπει να ρυθμιστούν με βάση το κοινοτικό κεκτημένο». Ανάλογα, για τις ομαδικές απολύσεις, ισχυρίζεται ότι η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου την δικαιώνει! Πολλά ψέματα μαζί και μια αλήθεια. Η αλήθεια είναι πως η κυβέρνηση έχει συμμάχους τους εργοδοτικούς φορείς, αφού αυτών τα συμφέροντα υπηρετεί. Οσο για τα συνδικάτα, εδώ θολώνει σκόπιμα τα νερά, ανακατεύοντας λάχανα με μπρόκολα. Η κυβέρνηση μπορεί να επιχαίρει για τη συναίνεση που της προσφέρει η συνδικαλιστική πλειοψηφία και συνολικά ο εργοδοτικός - κυβερνητικός συνδικαλισμός, έχει όμως σταθερά απέναντι στην πολιτική της το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, που πρωτοστάτησε στους αγώνες όλο το προηγούμενο διάστημα. Οσο για τις συλλογικές συμβάσεις και την απόφαση του Δικαστηρίου της ΕΕ για τις ομαδικές απολύσεις, εδώ το ψέμα και η παραπλάνηση πάνε σύννεφο. Υπαγορεύονται, όμως, από την ανάγκη της να υπερασπιστεί το αντεργατικό - αντιλαϊκό «ευρωπαϊκό κεκτημένο», για να «χρυσώσει το χάπι» και ευκολότερα να «πουλήσει» στο λαό τα μέτρα που συζητάει τώρα στο πλαίσιο της δεύτερης «αξιολόγησης» και μετά από αυτή.

Η δικιά μας ουτοπία έχει και ιδεολογία, την ιδεολογία της τάξης μας... έχει και χρώμα... κατακόκκινο σαν το αίμα μας...

Η δικιά μας ουτοπία έχει και ιδεολογία, την ιδεολογία της τάξης μας... έχει και χρώμα... κατακόκκινο σαν το αίμα μας...

Κάποιοι από εμάς... σε εποχές δύσκολες και ύποπτες πολύ... σε εποχές υποχώρησης  και ιδεολογικών συγχύσεων, μαζέψαμε τα κομμάτια μας, κρατήσαμε βαθιά μέσα μας  το κόκκινο της καρδιάς μας, ατσαλωθήκαμε με την πανανθρώπινη κοσμοθεωρία μας  και βαδίσαμε με ψηλά το κεφάλι, πιστοί στα μεγάλα ιδανικά μας...  Πονέσαμε πολύ για τη «φυγή» μας, αλλά την κρίναμε αναγκαία και «δικαιωθήκαμε»...  Μας δικαίωσε η ίδια η ζωή και η ιδεολογική κατρακύλα όλων αυτών που προσπάθησαν  να μας αλλάξουν χρώμα και καρδιά... όλων αυτών που ακολούθησαν άλλο δρόμο...  το δρόμο του συμβιβασμού...  Είναι όλοι αυτοί, οι ίδιοι, που σήμερα μας κουνάνε επιδεικτικά το δάκτυλο και μας εγκαλούν... Είναι όλοι αυτοί, οι παλιοί συνοδοιπόροι που άλλαξαν στρατόπεδο και χρησιμοποιούν  ως άλλοθι το παρελθόν τους…  Είναι αυτοί οι ίδιοι που μας εγκαλούν να δεχτούμε το «εφικτό»... το αποστειρωμένο  από το όνειρο… το εύκολο, το βολικό, το αποδεκτό από τους κρατούντες… 
Δεν κατάλαβαν όμως καλά...
Εμείς, και τόσοι άλλοι πριν από εμάς, δε μεγαλώσαμε και δεν αγωνιστήκαμε  για το εύκολο και το εφικτό της αστικής τους «δημοκρατίας»... Αυτό τους το χαρίζουμε... είναι η δική τους επιλογή, η δική τους λογική... Είναι η λογική  των συμβιβασμένων... η λογική των ριψάσπιδων... Η δικιά μας ουτοπία έχει και ιδεολογία, την ιδεολογία της τάξης μας... έχει  και χρώμα... κατακόκκινο σαν το αίμα μας...
Κοσμάς Λεοντιάδης

Αναρτήθηκε από kmarxism.blogspot.gr

Διαρκής και όχι εφάπαξ η επίθεση

 

 

Σε ένα άθλιο εμπόριο προσδοκιών και ελπίδας, «στημένο» πάνω στο χαμήλωμα των απαιτήσεων που η ίδια προηγουμένως καλλιέργησε, επιδίδεται η κυβέρνηση, με αφορμή την καταβολή του εφάπαξ βοηθήματος σε χαμηλοσυνταξιούχους, των οποίων το εισόδημα έχει ήδη λεηλατήσει και συνεχίζει να το πράττει, σε συνέχεια των προηγούμενων κυβερνήσεων.

Έτσι, μια σειρά κυβερνητικά στελέχη και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, όλο το τελευταίο διάστημα, αφενός διαβεβαιώνουν το κεφάλαιο και το κουαρτέτο ότι η παροχή ήταν εφάπαξ, στο όνομα διατήρησης της πολυπόθητης για το κεφάλαιο «κοινωνικής συνοχής», αφετέρου όμως κλείνουν πονηρά το μάτι στους χαμηλοσυνταξιούχους, υποστηρίζοντας πως αν τα δημοσιονομικά δεδομένα το επιτρέψουν, το βοήθημα θα δοθεί ξανά του χρόνου...

Στόχος τους είναι να εξασθενίσουν τα αντανακλαστικά του λαού και να αποσπάσουν τη συναίνεσή του στα όσα αντιλαϊκά προϋποθέτει η επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων. Εμμέσως, δηλαδή, ισχυρίζονται δίχως τσίπα ότι ο δρόμος για την ανακούφιση του λαού είναι ο ίδιος που τον γονατίζει, για να ορθοποδήσουν τα κέρδη του κεφαλαίου, στο οποίο προσφέρονται αφειδώς προνόμια, κίνητρα, χρήμα.

Αστικός ιδεαλισμός ως σύγχρονη αριστερή θεωρία

 

 

Μείωση 40% του βιοτικού τους επιπέδου σύμφωνα με έρευνες, έχουν υποστεί οι εργαζόμενοι στην Κυπριακή Δημοκρατία , την διετία 2012-2013. Αυτό είναι γεγονός, μετρήσιμο ψυχρά με αριθμούς, αν και τίθεται ζήτημα του τι ακριβώς μετριέται ως βιοτικό επίπεδο. Το ζήτημα της μείωσης του βιοτικικού επιπέδου, βάζει μπροστά το ερώτημα πως μπορεί να αλλάξει αυτή η κατάσταση, άρα σημαντικά είναι τα εργαλεία που μας δίνουν την δυνατότητα να αναγνώσουμε καλύτερα την κατάσταση ουτως ώστε να μπορέσουμε να ανατρέψουμε τα δεδομένα.

Επιμένοντας στα μαρξιστικά εργαλεία αυτό που θέτουμε ως βασικό ζήτημα δεν είναι μόνο η αλληλεγγύη γενικά και αόριστα στον κόσμο που πλήγηκε από την καπιταλιστική κρίση, αλλά η ένταξη της εκμετάλλευσης της εργασίας από το κεφάλαιο στον πυρήνα του ζητήματος, η επιμονή ότι η βασική αντίθεση είναι η αντίθεση κεφάλαιο-εργασία. Γι’ αυτό και η εργατική τάξη έχει ιστορικά κεντρική θέση ως το υποκείμενο της κοινωνικής αλλαγής. Διότι είναι η τάξη που έχει στα χέρια της, όταν συνειδητοποιήσει και οργανωθεί για τον εαυτό της, τα εργαλεία για κίνηση της ιστορίας μπροστά και για την κοινωνική αλλαγή. Είναι εν δυνάμει η επαναστατική τάξη.