Σάββατο 7 Ιανουαρίου 2017

ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ (ζεις μες στην καρδιά μας)



Αθήνα, 1951 - 7 Ιανουαρίου 2009



«Ναυαγεί» το 6ωρο στη Σουηδία λόγω κόστους



Θυμάστε όλη εκείνη την ιστορία, που μέχρι προχθές μας βομβάρδιζαν με διθυραμβικούς τίτλους: ''Το 8ωρο πέθανε στη Σουηδία. Καθολική καθιέρωση της 6ωρης εργασίας, χωρις αντίστοιχη μείωση αποδοχών''; 
Και που στην πραγματικότητα αφορούσε ένα πιλοτικό πρόγραμμα, που ξεκίνησε πριν από 2 περίπου χρόνια, με ελάχιστους εργαζόμενους και μάλιστα επιδοτούμενο από τον αντίστοιχο ΟΑΕΔ (από χρήματα των εργαζομένων δηλαδή),και που τα διάφορα ...αξιόπιστα ΜΜΕ το είχαν βαπτίσει καθολικό και τετελεσμένο γεγονός που αφορούσε ...όλη τη Σουηδία;

(Είδες ο ...καλός καπιταλισμός τι μπορεί να κάνει;)

Ε λοιπόν αυτές τις ημέρες: 
 
<<''Διαβάζουμε στον Τύπο ότι το «πείραμα» της μείωσης του εργάσιμου χρόνου από τις 8 στις 6 ώρες, χωρίς αντίστοιχη μείωση του μισθού, για τους απασχολούμενους σε γηροκομείο της Σουηδίας «απέτυχε» και ότι η έκβασή του επηρεάζει καθοριστικά το σχέδιο επέκτασης του 6ωρου και σε άλλες επιχειρήσεις. Το κριτήριο με το οποίο δοκιμάστηκε το 6ωρο και συζητιόταν η γενίκευσή του, δεν ήταν βέβαια οι ανάγκες των εργαζομένων και οι δυνατότητες που αντικειμενικά υπάρχουν σήμερα να μειωθεί ο ημερήσιος χρόνος εργασίας συνολικά για τους εργαζόμενους. Αντίθετα, κριτήριο ήταν η αύξηση της παραγωγικότητας και η μείωση των ημερών που έλειπαν οι εργαζόμενοι με αναρρωτική άδεια. Με αυτά τα «μέτρα και σταθμά», προέκυψαν τα εξής αποτελέσματα: Η παραγωγικότητα της εργασίας βελτιώθηκε, οι μέρες απουσίας των εργαζομένων μειώθηκαν, όπως μειώθηκαν και οι δαπάνες για επιδόματα ανεργίας, αφού το ωράριο λειτουργίας της επιχείρησης καλύφθηκε με νέες προσλήψεις. Αυτό που αυξήθηκε, ήταν η δαπάνη για τη μισθοδοσία λόγω των προσλήψεων. Μάλιστα, η αύξηση αυτή ήταν μεγαλύτερη από το «άθροισμα» του κέρδους που αποκόμιζε η επιχείρηση από την άνοδο της παραγωγικότητας. Επομένως, μπορεί το πείραμα να εγκαταλείφθηκε, άφησε όμως ένα διδακτικό συμπέρασμα για τους εργαζόμενους: Στον καπιταλισμό δεν υπάρχει τίποτα που να κάνει το κεφάλαιο (και το κράτος του), χωρίς να υπηρετεί το στόχο της μεγαλύτερης κερδοφορίας του''...

Η «βέλτιστη πρακτική» για τα κέρδη του κεφαλαίου...


Από την απεργιακή συγκέντρωση στις 8 Δεκέμβρη
Από την απεργιακή συγκέντρωση στις 8 Δεκέμβρη
Η όλο και μεγαλύτερη κυριαρχία των ελαστικών μορφών εργασίας, οι πολύ χαμηλοί μισθοί και η συνεχής συμπίεσή τους, η μεγάλη και μακρόχρονη ανεργία είναι τα βασικά χαρακτηριστικά που συνθέτουν το λεγόμενο «εργασιακό τοπίο» στην Ελλάδα, όπως αυτό αποτυπώνεται ακόμα και στα επίσημα στοιχεία που δίνονται από το ΙΚΑ, το σύστημα ΕΡΓΑΝΗ, την ΕΛΣΤΑΤ και τον ΟΑΕΔ.
 Η επιδείνωση στη ζωή της εργατικής τάξης επιβεβαιώνεται από τα εν λόγω στοιχεία, παρά τα διαφορετικά κριτήρια και μεθόδους που χρησιμοποιεί η κάθε αρμόδια κρατική διεύθυνση για την καταγραφή και την επεξεργασία τους, παρά το γεγονός ότι «γίνεται παιχνίδι» από το αστικό κράτος ακόμα και με την πολιτική δημοσίευσής τους: Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν έχουν ακόμα δημοσιευτεί οι εκθέσεις του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας για τα έτη 2014 και 2015, οι μηνιαίες εκθέσεις του συστήματος ΗΛΙΟΣ που αφορούν στις συντάξεις έχουν σταματήσει να βγαίνουν από τον Αύγουστο του 2015, ενώ δεν έχουν ακόμα αναρτηθεί οι ετήσιες εκθέσεις του ΙΚΑ για το 2015 και του συστήματος Εργάνη για το 2017 (με τα στοιχεία του 2016).

Ακόμα και με αυτούς τους περιορισμούς, τα στοιχεία που παρουσιάζονται πιο κάτω, τα οποία αφορούν σε διάφορες περιόδους εντός του 2016, όπως και η σύγκρισή τους με αντίστοιχες περιόδους προηγούμενων ετών, δίνουν μια σαφή εικόνα για τον εργασιακό μεσαίωνα που έχει διαμορφωθεί για λογαριασμό του κεφαλαίου.

Οδηγός για τη διαμόρφωση αυτού του εργασιακού μεσαίωνα και του σχετικού νομοθετικού πλαισίου πάνω στο οποίο βασίστηκε, ήταν και είναι η στρατηγική του κεφαλαίου και της ΕΕ, που χαράχτηκε πολύ πριν από την κρίση, η εφαρμογή της οποίας εντάθηκε κατά τη διάρκειά της, για τη μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου.

Η κατοχύρωση και η παραπέρα εμβάθυνση αυτής της εργασιακής ζούγκλας αποτελούν βασικό ζητούμενο του κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του, στη φάση που επιδιώκει να αναθερμάνει την κερδοφορία του εν μέσω έντασης των ενδοκαπιταλιστικών ανταγωνισμών και της αβεβαιότητας στη διεθνή καπιταλιστική οικονομία...

Συνεχής μείωση μισθών και μεγάλη άνοδος της μερικής απασχόλησης

Στο στόχαστρο του αστικού κράτους «επ' ωφελεία» των εφοπλιστών


Αποκαλυπτικά τα στοιχεία για την παρακολούθηση της δράσης του ΚΚΕ, όπως καταγράφονται στο Φάκελο 42619 της Κρατικής Ασφάλειας για τον Αντώνη Αμπατιέλο

 
«Εις την Ναυτιλίαν μας σήμερον, την ποντοπόρον επικρατεί ναυτεργατική αναταραχή, εκδηλουμένη δια της προβολής αφ' ενός πολλών και διαφόρων ναυτεργατικών αιτημάτων (...) και αφ' ετέρου δια πράξεων απειθαρχίας (...) Η απαρχή της ανωμαλίας συμπίπτει χρονικώς με την απελευθέρωσιν του Α. Αμπατιέλου, καταδικασμένου, ως γνωστόν, εις ισόβια δεσμά δι αναρχικήν δράσιν κατά την περίοδον του συμμοριτοπολέμου».

Είναι 15 Οκτώβρη του 1965 και ο Φάκελος 42619 που διατηρούσε η Γενική Ασφάλεια για το στέλεχος του ΚΚΕ Αντώνη Αμπατιέλο εμπλουτίζεται με την παραπάνω αναφορά. Δεν ήταν ούτε η πρώτη, ούτε η τελευταία. Από τις 28 Ιούλη 1965, η Ασφάλεια έχει ήδη κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για κομμουνιστική «διείσδυσιν» στα πλοία, ενώ στις 23 Σεπτέμβρη 1965 στο χορό μπήκε και το 2ο Γραφείο του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού που κοινοποίησε στην ΚΥΠ έκθεση με θέμα «κομμουνιστική δραστηριότης εις Ελληνικόν Εμπορικόν Ναυτικόν», ζητώντας να «ληφθώσι το ταχύτερον σύντομα μέτρα επ' ωφελεία της Εμπορικής Ναυτιλίας».
Ο «κομμουνιστικός κίνδυνος» δεν ήταν κάτι νέο και οι υπηρεσίες της κρατικής Ασφάλειας είχαν ήδη γράψει μακρά πορεία στην παρακολούθησή του, ειδικά στον ευαίσθητο χώρο της ναυτιλίας.

Παρασκευή 6 Ιανουαρίου 2017

Η αρρώστια του μεταβατικού και η αριστερά της μετάβασης



Όσο αυξάνεται η ένταση της καπιταλιστικής επίθεσης τόσο αυξάνονται οι αριστερές φωνές για την ανάγκη μετωπικών πρωτοβουλιών του “αριστερού χώρου” σε ένα ελάχιστο “μεταβατικό πρόγραμμα σοσιαλιστικής κατεύθυνσης” που θα είναι σε θέση να συσπειρώσει τις κατακερματισμένες εργατικές και λαϊκές δυνάμεις. Σε αυτή την προσφιλή τακτική της ενδοαριστερής συνεννόησης που από δήθεν μέσο αναφύεται σε μονόδρομο σκοπό, έχουν υπάρξει τα τελευταία οκτώ χρόνια των μνημονίων παρά πολλά επεισόδια.

Σε αυτά, μέχρι να γίνει κυβέρνηση, πρωταγωνιστούσε ο ΣΥΡΙΖΑ έχοντας ως δορυφόρους-συνομιλητές και συνδαιτυμόνες στα διάφορα αντιμνημονιακά πάνελ, μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και άλλων αριστερών και αυτοαποκαλούμενων αντικαπιταλιστικών οργανώσεων που έμμεσα ή άμεσα στήριξαν την έλευση του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία ενώ στους πρώτους μήνες της διακυβέρνησης από την “κυβέρνηση της αριστεράς” παρήγαγαν σωρεία “θεωρητικών αναλύσεων” περί “αριστερής στροφής” της ελληνικής κοινωνίας, ενώ στήριζαν άμεσα ή έμμεσα το “αριστερό σχέδιο” εθνικής ανασυγκρότησης που έψαχνε δανεισμό στην Κίνα και στην Ρωσία. Όλα αυτά στην βάση της αποδοχής μιας μεταβατικής κατάστασης που ήταν δυνατόν να οδηγήσει στην “σοσιαλιστική προοπτική”.

ΦΤΩΧΕΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΦΘΟΝΙΑ




Ζώντας σε  μια εποχή υπαρκτής αφθονίας, αφού η αναπτυγμένη τεχνολογία έχει δημιουργήσει τα μέσα για την ικανοποίηση των ανθρώπινων αναγκών όλων των ανθρώπων, δεν έχουν σταματήσει οι ευχές και συμβουλές για υπομονή και ανοχή των δεινών, της σκληρότητας, του παραλογισμού και της αδικίας του καπιταλιστικού συστήματος,  γιατί δήθεν η αποτελεσματική λειτουργία του συνεπάγεται όλα αυτά, αλλά επίσης κι ένα τεράστιο δυναμικό παραγωγής που είναι προσιτό σ’ όποιον έχει τις ικανότητες. Κι εξάλλου μέσα σ’  αυτό το σύστημα πάντα δίνονται ευκαιρίες για ανακούφιση από τα δεινά και βοήθεια για εξασφάλιση της επιβίωσης. 
 
               Αυτή η αντίληψη αντανακλάται και στα εορταστικά μηνύματα των πολιτικών μας εκπροσώπων αυτές τις μέρες. Το κυβερνητικό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ άλλων χαρακτηρίζει τιτάνιο το έργο   της κοινωνικής και οικονομικής ανασυγκρότησης, θέτοντας στο επίκεντρο τις αγωνίες και τις ανάγκες των εργαζομένων και βεβαιώνει ότι έγιναν ορατά τα πρώτα θετικά αποτελέσματα μεταξύ των άλλων στην προστασία των αδυνάτων και στην ανασυγκρότηση του δημοσίου τομέα και ιδίως του κοινωνικού κράτους. Ο πρωθυπουργός διαβεβαιώνει πως για τους συμπολίτες που δεν μπορούν να γιορτάσουν όπως οι υπόλοιποι πρωτίστως «γι αυτούς δίνουμε τη μάχη για να βγει η χώρα από τον ασφυκτικό κλοιό των μνημονίων και της επιτροπείας», ενώ ο πρόεδρος της Δημοκρατίας  εύχεται ευαισθητοποίηση των εταίρων ώστε να αλλάξει η εφαρμοζόμενη και εν πολλοίς αδιέξοδη συγκεκριμένη πολιτική λιτότητας». Και σε εφαρμογή όλων αυτών των ευχών και υποσχέσεων για ανακούφιση των ασθενεστέρων ο υπουργός  Σπίρτζης έχει  δώσει  εντολή να παραμείνουν ανοιχτοί σταθμοί του Μετρό για τη φιλοξενία των αστέγων που θα θελήσουν να προστατευτούν από το δριμύ ψύχος, ενώ η Περιφέρεια Αττικής θα συνδράμει προσφέροντας διάφορα είδη πρώτης ανάγκης (σλίπινγκ μπανγκ, γάντια, παπούτσια, ξηρούς καρπούς κ.ά.)
 

Μια υπόθεση που «βρωμάει»



Οτι η υπόθεση Σώρρα «βρωμάει» από μακριά, είναι πλέον φανερό. Είτε ως απατεώνας που επιχειρεί να εξαπατήσει μαζικά, είτε ως ένα ακροδεξιό μόρφωμα «δωδεκαθεϊστών» που παίζει έναν αντιδραστικό ρόλο, η συγκεκριμένη υπόθεση φαίνεται πως υπηρετεί σχεδιασμούς που ξεφεύγουν από τα όρια του Σώρρα και του κάθε Σώρρα. Τα ερωτήματα που δημιουργούνται με αφορμή αυτή την υπόθεση είναι πολλά. Για παράδειγμα, θα ήταν λογικό να αναρωτηθεί κάποιος: «Γιατί προβλήθηκε τόσο πολύ ο συγκεκριμένος, όταν ξεκίνησε η ιστορία με τα υποτιθέμενα 600 δισ. ευρώ που τα διέθετε για να ξεπληρώσει το δημόσιο χρέος; Ποιους εξυπηρετούσε αυτή η φιλολογία από το 2012 κιόλας, όταν μάλιστα κάποιοι εκκολαπτόμενοι τότε διεκδικητές της εξουσίας μιλούσαν για διαγραφή του χρέους μέσα από αστική διακυβέρνηση; Πώς έφτασε ο Σώρρας και η παρέα του να είναι πρώτο θέμα στα δελτία ειδήσεων και να αναπαράγεται ότι οι συγκεκριμένοι μπορούν να ξεπληρώσουν χρέη ελληνικών λαϊκών νοικοκυριών; Ποιους εξυπηρετούσε αυτή η φιλολογία, σε μια περίοδο που πράγματι αυτά τα νοικοκυριά πάλευαν για την επιβίωση και ήταν ευάλωτα σε κάθε πολιτικό ή άλλου τύπου σκιτζή; Απλά θυμίζουμε ότι την ίδια περίοδο, όσοι πρόβαλλαν τον Σώρρα, πρόβαλλαν και τα συσσίτια μίσους των δολοφόνων της Χρυσής Αυγής που εμφανίζονταν να ταΐζουν φτωχούς. Περίεργα πράγματα, περίεργες συμπτώσεις...

Πέμπτη 5 Ιανουαρίου 2017

Συντοπίτες είπαν πως έρχεται κρύο χιόνι παγωνιά.




Στην περίπτωση που επαληθευτούν η προβλέψεις,  για να μπορέσετε να μετακινηθείτε με άνεση και ασφάλεια στους υπέροχους δρόμους της πόλης μας.

Πάρτε τα μέτρα σας!

Βγάλτε της αλατιέρες στο δρόμο! 



Μην τα περιμένετε όλα από τον Δήμο!

Ανάκαμψη για το κεφάλαιο με προϋπόθεση την αντιλαϊκή πολιτική



«Η μετάπτωση της Ελλάδας στις τακτικές διαδικασίες του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου από τη μνημονιακή εξαίρεση θα συμβεί ως μια απολύτως φυσιολογική αντανάκλαση της πολύ πιο λειτουργικής πλέον διασύνδεσης της ελληνικής δημόσιας διοίκησης με τους μηχανισμούς της Ενωμένης Ευρώπης».

Αυτό τονίζει, μεταξύ άλλων, ο ΣΕΒ στο εβδομαδιαίο δελτίο του, θέτοντας τους άξονες με τις προτεραιότητες της αντιλαϊκής πολιτικής για το 2017 και περιγράφοντας τα «μνημόνια διαρκείας» της ΕΕ ως «φυσιολογική» συνέπεια της επιχείρησης καπιταλιστικής ανάκαμψης.

Σε αυτό το πλαίσιο, διεκδικώντας την αναβάθμιση της θέσης του εγχώριου κεφαλαίου στα παζάρια, στις διεργασίες και τις αναδιαρθρώσεις που συντελούνται στην ΕΕ, ο ΣΕΒ επισημαίνει πως «η μεγαλύτερη μεταρρύθμιση που θα μπορούσε να γίνει εντός του 2017 είναι να ξεκινήσει η πολιτική ηγεσία, και κατά προέκταση η ελληνική διοίκηση, να συμμετέχει πιο ενεργά σε όλες τις διεργασίες της ΕΕ, σε όλα τα επίπεδα».

Την ίδια ώρα, οι προτεραιότητες του ΣΕΒ παραπέμπουν άμεσα σε αυτές που προωθεί και η πλευρά της Κομισιόν, στη βάση της ενιαίας στρατηγικής για την ανάκαμψη του κεφαλαίου και στο έδαφος της αντιλαϊκής πολιτικής.

Εκβιασμοί και εξαιρέσεις


Σύμφωνα με δημοσίευμα της Deutsche Welle, το γερμανικό υπουργείο Εργασίας σκοπεύει να εξαιρέσει από τον κατώτερο μισθό τους πρόσφυγες που αναζητούν δουλειά στη χώρα, κυρίως εκείνους που χρειάζεται να μετεκπαιδευτούν στη Γερμανία, για να αναγνωριστούν οι σπουδές που έχουν κάνει στην πατρίδα τους. Για όλους αυτούς, η γερμανική κυβέρνηση επινοεί το «τρικ» της «υποχρεωτικής πρακτικής άσκησης», όπως ονομάζεται ο «χρόνος μετεκπαίδευσης», για να εξαιρέσει χιλιάδες πρόσφυγες από τον νόμο για τον κατώτατο μισθό, ο οποίος είναι σήμερα στα 8,84 ευρώ την ώρα μεικτά. Ο παραπάνω σχεδιασμός περιγράφεται σε έγγραφο «εσωτερικού διαλόγου» που αποκάλυψε ο γερμανικός Τύπος και αντανακλά ευρύτερες διεργασίες σχετικά με τη διαχείριση του μεταναστευτικού - προσφυγικού ζητήματος. Αυτό που επιβεβαιώνεται είναι ότι οι πρόσφυγες αποτελούν μια πηγή φτηνότερης εργατικής δύναμης, με διάφορα προσχήματα και ταυτόχρονα μέσο πίεσης για συρρίκνωση μισθών και δικαιωμάτων συνολικά στην αγορά εργασίας της Γερμανίας. Μάλιστα, δεν περνάει απαρατήρητη η επιχειρηματολογία με την οποία οι Γερμανοί βιομήχανοι υπερασπίζονται τη συγκεκριμένη ρύθμιση, λέγοντας ότι σε αντίθετη περίπτωση όλοι αυτοί οι πρόσφυγες θα έμεναν άνεργοι. Να λοιπόν άλλη μια εκδοχή του «ευρωπαϊκού κεκτημένου»: Από τη μία η πολιτική του εγκλωβισμού των προσφύγων, ώστε ελεγχόμενα να διακινείται το αναγκαίο εργατικό δυναμικό στις χώρες - μέλη της ΕΕ, και από την άλλη οι εκβιασμοί και οι εξαιρέσεις, προκειμένου να αποτελέσουν οι πρόσφυγες φτηνότερη εργατική δύναμη και «όχημα» για γενικότερες αντεργατικές ανατροπές.

Τετάρτη 4 Ιανουαρίου 2017

Μοιράζει λεφτά ο Καρέλιας;





ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ • 4 Ιανουαριου 2017 
 
Και φέτος γίνεται είδηση το ποσό που «μοιράζει» η ΚΑΠΝΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΚΑΡΕΛΙΑ Α.Ε. Αποσπάσματα από την ομιλία του Ανδρέα Καρέλια, ο οποίος ανακοίνωσε τις παροχές στους εργαζόμενους, έχουν δημοσιευθεί σχεδόν παντού.
Ας δούμε λίγα πράγματα γι’ αυτή τη «μοιρασιά», μια «μοιρασιά» που δεν την κάνει μόνο η ΚΑΡΕΛΙΑΣ Α.Ε, την έκαναν κι άλλες μεγάλες επιχειρήσεις στο παρελθόν, στην Ελλάδα, και τη συνεχίζουν αρκετές στο εξωτερικό.

Οι «έκτακτες οικειοθελείς παροχές», καθώς και «τα έκτακτα πρόσθετα bonus για τους εργαζομένους που διέπρεψαν με την απόδοσή τους μέσα στην χρονιά που πέρασε» «αναμένεται να ξεπεράσουν και πάλι το ποσόν των 3.000.000 ευρώ».  Όποιος θέλει να δει αναλυτικά τον καταμερισμό των παροχών μπορεί να τις βρει εδώ μαζί με ολόκληρη την ομιλία του Ανδρέα Καρέλια.

Η «διαπαιδαγώγηση» του «καλού εργαζόμενου»

Ας ξεκινήσουμε από τα «εύκολα»: Μας έκανε εντύπωση μια παροχή, όπως την περιέγραψε στην ομιλία του:

«Το επίδομα παρουσίας θα είναι και φέτος 800,00 ευρώ καθαρά. Θυμίζω ότι αυτό το δικαιούνται όσοι δεν έλειψαν ούτε μία μέρα από την εργασία τους. Πέρσι το ποσό αυτό το έλαβε το 84% των εργαζομένων, πράγμα ιδιαίτερα ευχάριστο».

Το επίδομα αυτό λαμβάνεται, δηλαδή, από τους εργαζόμενους που …δεν αρρώστησαν ούτε μια μέρα και «φυσικά» δεν έκαναν απεργία ούτε μια μέρα. Με άλλα λόγια ένα 800άρι ευρώ το χρόνο κοστίζει η «διαπαιδαγώγηση» του «καλού εργαζόμενου» που δεν συμμετέχει ούτε σε γενικές απεργίες για τα συνολικά προβλήματα, ούτε σε απεργίες του κλάδου και επιβάλλει στον εαυτό του να μη λείψει ούτε όταν είναι άρρωστος.

Ομοσπονδία Συνταξιούχων Ελλάδας Δελτιο Τυπου για ΕΦΚΑ





ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ   ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΙΚΕΣ   ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ
ΙΚΑ – ΕΛΤΑ – ΔΗΜΟΣΙΟΥ – ΟΣΕ – OAEE – ΝΑΤ – ΠΟΣΕ-ΟΑΕΕ
Σωκράτους 23 – Αθήνα ΤΗΛ.52 29 442 - ΦΑΞ.52 29 907
Αθήνα 4/1/2017
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
          Η κυβέρνηση βγήκε στο κλαρί δια της Υπουργού Εργασίας και του Υφυπουργού της με συνέντευξη τύπου και θέλησε να παρουσιάσει το νέο «επίτευγμα της» τον Ενιαίο Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ) σπέρνοντας ελπίδες και αυταπάτες ότι δήθεν με την εκποίηση των ταμείων το ασφαλιστικό σύστημα το ταλαιπωρημένο από την συνεχή καταλήστευση του από το κεφάλαιο θα σταθεί… στα πόδια του. Φρούδες ελπίδες.
          Οι Συνεργαζόμενες Συνταξιουχικές Οργανώσεις από την εξαγγελία του ΕΦΚΑ το ονόμασε Ενιαίο Φορέα ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΗΣ Ασφαλιστικού και αυτό το δείχνουν όλα τα στοιχεία που αφορούν τον νέο φορέα ο οποίος δεν δημιουργήθηκε για να δώσει λύση στα τρέχοντα προβλήματα του ασφαλιστικού κύρια οικονομικά.
          Έχοντας υπ’ όψιν τα ελλείμματα των ταμείων αλλά και το ότι ο ΕΦΚΑ ξεκινά με ένα έλλειμμα πάνω από 1 δις. Ακόμα ότι με τον 4387/16 το κόστος στη τσέπη εργαζομένων και συνταξιούχων θα είναι περισσότερο από 8 δις καταλαβαίνουμε τι έρχεται να διαχειριστεί ο ΕΦΚΑ.
          Ενοποίηση ταμείων πετσόκομμα συντάξεων, αύξηση εισφορών και κατάργηση με λίγα λόγια του κοινωνικού χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος, όπως κάνει ο νόμος λαιμητόμος.  
          Καλούμε τους συναδέλφους συνταξιούχους στο δρόμο του αγώνα για να αποκρούσουμε τέτοιες μεθοδεύσεις που θα μας φέρουν ακόμα πιο δύσκολες μέρες.
Διεκδικούμε :
·         Κατάργηση όλων των αντιλαϊκών – αντισυνταξιουχικών νόμων που μειώνουν τις συντάξεις.
·         Απαιτούμε την καταβολή 13ης και 14ης σύνταξης σε όλους τους συνταξιούχους, χωρίς διαχωρισμούς.
·         Κατώτερη σύνταξη από 340ευρώ σε 600ευρώ.
·         Κατώτερο μισθό για τα παιδιά μας 751ευρώ και καταβολή επιδομάτων ανεργίας στους ανέργους.
·         Καμία περικοπή στο ΕΚΑΣ και κανονική καταβολή σε όλους τους δικαιούχους.
·         Καμιά περικοπή και αποκατάσταση στις συντάξεις χηρείας και αναπήρων.
·         Κατάργηση κάθε πληρωμής στην υγεία, εξετάσεις, φάρμακα, άμεση πρόσληψη ιατρικού-νοσηλευτικού προσωπικού και απαγόρευση κάθε επιχειρηματικής δράσης στην υγεία.
·         Κατάργηση των κρατήσεων για την υγεία.
·         Καταβολή στους δικαιούχους το μέρισμα και το εφάπαξ.
·         Φορολογική ανακούφιση με επαναφορά του αφορολόγητου μας 12000 ευρώ.
·         Άμεση είσπραξη των οφειλομένων στα ασφαλιστικά ταμεία από επιχειρηματικούς ομίλους.
·         Ανακεφαλαιοποιήση των ασφαλιστικών ταμείων.
Οι Συνεργαζόμενες Συνταξιουχικές Οργανώσεις

Λοιπόν, πώς τα περνάμε στον Καπιταλισμό;


Λοιπόν, πώς τα περνάμε στον Καπιταλισμό; 

Γράφει ο Νίκος Μόττας // 

Το 2017 σηματοδοτεί μια μεγάλη επέτειο- αυτής των 100 χρόνων από τη Μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση. Ένας αιώνας συμπληρώνεται φέτος από την «έφοδο στον ουρανό». Από τον Οκτώβρη του 1917 που σημάδεψε την παγκόσμια ιστορία, όχι μονάχα στα γεωγραφικά όρια όπου συγκροτήθηκε το πρώτο σοσιαλιστικό κράτος στην ανθρωπότητα, αλλά σε κάθε γωνιά του κόσμου, βάζοντας την σφραγίδα του στον 20ο αιώνα για περισσότερα από 70 χρόνια.

Η 100η επέτειος της Οκτωβριανής Επανάστασης συμπίπτει με την όξυνση των αντιθέσεων στον σύγχρονο καπιταλιστικό κόσμο και την εντατικοποίηση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Ο καπιταλισμός, σάπιος και ξεπερασμένος από την ίδια την Ιστορία, βρίσκεται εγκλωβισμένος στις ίδιες του τις αντιφάσεις. Πρόκειται για αντιφάσεις που αποτελούν τη μήτρα όλων των φαινομένων κρίσης στις σύγχρονες κοινωνίες: οικονομικές κρίσεις, πόλεμοι, εκτεταμένη φτώχεια, διευρυμένες κοινωνικές-ταξικές ανισότητες, ανεργία, υποαπασχόληση, εντατικοποίηση της εκμετάλλευσης, καταστροφή του περιβάλλοντος κλπ. Οι οικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα αποτυπώνονται με απόλυτη ορθότητα και σαφήνεια στο πρώτο κεφάλαιο (θέσεις 1-16) των Θέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ για το 20ό Συνέδριο που δημοσιεύθηκαν πριν λίγο διάστημα.

Πανηγύρια για το αυτονόητο


«Η Κοινωνική Ασφάλιση αλλάζει» ισχυρίζεται η κυβέρνηση στο προπαγανδιστικό υλικό που εξέδωσε για τον ΕΦΚΑ, φέρνοντας για παράδειγμα τις συντάξεις που εκκρεμούν από το 2014 και δεσμεύεται να τις αποδώσει μέχρι το τέλος του χρόνου, τα εφάπαξ και τα μερίσματα που δεν έχουν δοθεί από το 2013 και υπόσχεται να τα τακτοποιήσει και άλλα παρόμοια. Καλά όλα αυτά, αλλά θυμίζουν λίγο την ιστορία με τον Χότζα. Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση «πατάει» πάνω στην άθλια κατάσταση που είχε διαμορφωθεί έως τώρα και παρουσιάζει περίπου ως ...επίτευγμα την αυτονόητη υποχρέωση του ασφαλιστικού συστήματος να αποδίδει έγκαιρα τις συντάξεις, τα εφάπαξ και τα μερίσματα, για τα οποία άλλωστε οι δικαιούχοι πλήρωναν μια ζωή. Χώρια που πίσω από την προσπάθεια να δημιουργηθούν εντυπώσεις για το αυτονόητο, κρύβεται ότι τα εφάπαξ και τα μερίσματα δίνονται πετσοκομμένα από προηγούμενους νόμους και ότι οι νέες συντάξεις, που στο εξής θα αποδίδονται σε τρεις μήνες σύμφωνα με την κυβέρνηση, θα είναι κι αυτές μειωμένες κατά πολύ σε σχέση με τις σημερινές, που είναι ούτως ή άλλως ανεπαρκείς για να καλύψουν τις πραγματικές ανάγκες.

Φιέστες για τον ΕΦΚΑ

 
 
Με τυμπανοκρουσίες και «ταρατατζούμ» συνοδεύτηκε, χτες, η παρουσίαση του νέου υπερ-Ταμείου, του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης, η συγκρότηση του οποίου προβλέπεται από τον αντιασφαλιστικό νόμο 4387/2016. Ο νέος ασφαλιστικός Οργανισμός, στον οποίο ενσωματώνονται εννιά φορείς της Κοινωνικής Ασφάλισης, θα καλύπτει πλέον 4,2 εκατ. ασφαλισμένους και 2,6 εκατ. συνταξιούχους.

Το υπερ-Ταμείο ξεκινάει τη λειτουργία του με έλλειμμα της τάξης των 1,049 δισ. ευρώ. Το ταμειακό του έλλειμμα είναι σχεδόν τριπλάσιο και φτάνει τα 2,9 δισ. ευρώ, αλλά στο προσχέδιο του προϋπολογισμού του ΕΦΚΑ, που δημοσιοποιήθηκε τον περασμένο Σεπτέμβρη, προβλεπόταν επιπλέον χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό και το ΑΚΑΓΕ.

Σε κάθε περίπτωση, ο ελλειμματικός προϋπολογισμός από τον πρώτο χρόνο είναι η πιο επικίνδυνη «προίκα» για το νέο Ταμείο, καθώς προσφέρει το άλλοθι που αναζητούν κυβέρνηση, εργοδότες και κουαρτέτο για να στηρίξουν προπαγανδιστικά το σχέδιο για παραπέρα περικοπές στις συντάξεις και ανατροπές συνολικά στο σύστημα της Κοινωνικής Ασφάλισης.