Ο Μπελογιάννης δεν αποχαρακτηρίζεται. Δήλωση μετανοίας στην αστική τάξη δεν υπέγραψε όταν ήταν ζωντανός, δεν υπογράφει ούτε και νεκρός!

Μόνο τυχαία δεν είναι η πολιτική αντιπαράθεση που ξεσηκώθηκε με αφορμή τα εγκαίνια του μουσείου «Νίκος Μπελογιάννης», 65 χρόνια μετά την εκτέλεσή του. Ωμός αντικομμουνισμός, ιδεολογικές και ιστορικές αναλύσεις, προσπάθεια να φορεθεί στον εκτελεσμένο το στενό κουστούμι της σύγχρονης σοσιαλδημοκρατίας και άλλα πολλά περιλαμβάνει το μενού των τοποθετήσεων βουλευτών, υπουργών και δημοσιογράφων.
Αν κάτι διαπερνά όλες αυτές τις παρεμβάσεις είναι η απέχθεια για όσα πραγματικά συμβολίζουν ο Νίκος Μπελογιάννης και η θυσία του.

Τα «δημοκρατικά αντανακλαστικά» στο άκουσμα του ονόματος του ηρωικού στελέχους του ΚΚΕ ενεργοποιήθηκαν μαζί με τον χυδαίο αντικομμουνισμό βουλευτών της ΝΔ και της Χρυσής Αυγής, επιβεβαιώνοντας τον εφιάλτη που έζησε η τάξη τους τη δεκαετία του 1940, που ακόμα τη στοιχειώνει, μαζί με το πολιτικό της προσωπικό.

«Νενικήκαμεν!»

«Τα Εργασιακά θα είναι τόσο θετικά που θα χαρούμε να τα νομοθετήσουμε», δήλωσε χτες σε συνέντευξή του στο «STAR» ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Δ. Τζανακόπουλος. Την ίδια στιγμή, ο γραμματέας της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, Π. Ρήγας, σε συνέντευξή του στον «ΣΚΑΪ» ισχυριζόταν ότι «το πακέτο που θα έρθει, δεν θα είναι απλά υπερασπίσιμο, αλλά θα προσφέρει και διέξοδο στη χώρα από την επιτροπεία». Μόνο «νενικήκαμεν» δεν ανέκραξαν ακόμα τα στελέχη της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ, στην προσπάθεια να κρύψουν τη «λυπητερή» που έρχεται για το λαό, ως αποτέλεσμα μιας ακόμα διαπραγματευτικής μάχης από και για τα συμφέροντα του κεφαλαίου, με τις δικές του σημαίες. Βεβαίως, ο λαός, που έχει πείρα, μπορεί να αξιολογήσει κάτι τέτοιες δηλώσεις. Αλλωστε, το γεγονός και μόνο ότι η φράση του κυβερνητικού εκπροσώπου απαλείφθηκε απ' τα αποσπάσματα της συνέντευξης που εστάλησαν στον Τύπο, είναι μάλλον δηλωτικό τού ότι «αλλού είναι το όνειρο κι αλλού το θάμα». Και ο λαός οφείλει να προετοιμάζεται για να μην τον πιάσουν στον ύπνο.

«Πλησιάζει» η συμφωνία, πολλαπλασιάζονται τα αντιλαϊκά μέτρα

Με κοινό βηματισμό για την επιβολή του νέου πακέτου με τα αντιλαϊκά μέτρα προχωρούν η συγκυβέρνηση και το κουαρτέτο και, όπως όλα δείχνουν, ο τελικός «λογαριασμός» που ετοιμάζονται να στείλουν στα λαϊκά στρώματα, κατά την πλήρη ανάπτυξη των μέτρων, θα υπερβαίνει και τα 4 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση, ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι για τα πρωτογενή πλεονάσματα.

Τα αντιλαϊκά παζάρια βρίσκονταν σε πλήρη εξέλιξη το βράδυ χτες στο πλαίσιο της Ομάδας Εργασίας του Γιούρογκρουπ, με ανοιχτό το χρονοδιάγραμμα της επιστροφής των υψηλόβαθμων κλιμακίων του κουαρτέτου στην Αθήνα, ενώ εξετάζεται το ενδεχόμενο έκτακτης συνεδρίασης του συμβουλίου Γιούρογκρουπ, μετά την επόμενη προγραμματισμένη συνεδρίαση στις 7 Απρίλη.

Στρώνουν το έδαφος για την επαγγελματική - ιδιωτική Ασφάλιση

Ημερίδα «διαφήμισής» τους οργάνωσαν χτες τα Ταμεία Επαγγελματικής Ασφάλισης, με τη διοίκηση της ΓΣΕΕ και πάλι στο ρόλο «λαγού» για τις νέες ανατροπές

Δεν πρόλαβε η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ να βγει ως «λαγός» της συνεχιζόμενης αντιασφαλιστικής επίθεσης και να προτείνει την ίδρυση «Εθνικού Επαγγελματικού Ταμείου» και, λίγες μέρες μετά, τρία από τα τέσσερα Ταμεία Επαγγελματικής Ασφάλισης (ΤΕΑ) που ήδη λειτουργούν, καθώς δεν εντάχθηκαν στο ΕΤΕΑ και μετατράπηκαν σε Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου, διοργάνωσαν ημερίδα για να διαφημίσουν τα «καλά» της Επαγγελματικής Ασφάλισης που ουσιαστικά αποτελεί παραλλαγή της ιδιωτικής Ασφάλισης.

Στην ημερίδα, την οποία από κοινού διοργάνωσαν το Ταμείο Εργαζομένων στο Εμπόριο Τροφίμων (ΤΕΑΥΕΤ), το Ταμείο Εργαζόμενων στις Εταιρείες Πετρελαιοειδών (ΕΤΕΑΠΕΠ) και το Ταμείο Υπαλλήλων στις Φαρμακευτικές Εταιρείες (ΤΕΑΥΦΕ) περίσσεψαν οι σχετικοί διθύραμβοι, αποσιωπώντας σκόπιμα πως στους συνταξιούχους έχει πέσει «μαχαίρι» στις συντάξεις με περικοπές που ξεπερνούν και το 50%! Περίσσεψαν, επίσης, οι χορηγοί, που ήταν αποκλειστικά τράπεζες...

Αλλαγή κουλτούρας...

Μιλώντας προχτές σε ημερίδα της Βουλής ο υφυπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης, Στ. Πιτσιόρλας, επισήμανε την ανάγκη να υπάρξει «αλλαγή κουλτούρας ως προς την αντιμετώπιση της δυναμικής του σύγχρονου κόσμου», προσθέτοντας (σύμφωνα με την «Αυγή») ότι «το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων προσφέρεται γι' αυτή την αλλαγή και μπορεί να γίνει βασικός μοχλός για την αναδιοργάνωση της ελληνικής οικονομίας». Από εκεί το πήγε, από εκεί το έφερε, ο υφυπουργός το ξεφούρνισε το μυστικό: Τέρμα οι αγκυλώσεις απέναντι στις ιδιωτικοποιήσεις. Τώρα ήρθε η ώρα για «αλλαγή κουλτούρας», γιατί μόνο έτσι μπορεί να πάρει μπρος η οικονομία. Στην πραγματικότητα, «αποφθέγματα» όπως αυτό του Πιτσιόρλα στόχο έχουν να προετοιμάσουν το έδαφος για το νέο μπαράζ των ιδιωτικοποιήσεων που ετοιμάζει η κυβέρνηση, προκειμένου να προσελκύσει κεφάλαια και επενδύσεις. Η ΔΕΗ ΑΕ είναι μια τέτοια περίπτωση, το λιμάνι της Θεσσαλονίκης μια άλλη και ακολουθούν πολλές ακόμα. Και επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ επένδυσε πολλά στην αντιπαράθεση με τις προηγούμενες κυβερνήσεις πάνω στο θέμα των ιδιωτικοποιήσεων, για να εγκλωβίσει και να χειραγωγήσει το λαό, ο αρμόδιος υφυπουργός προαναγγέλλει τώρα «αλλαγή κουλτούρας». Μόνο που αυτήν την «αλλαγή» την έχει ήδη δει ο λαός, τόσο με τον Πιτσιόρλα, που ήταν επικεφαλής του ΤΑΙΠΕΔ πριν γίνει υφυπουργός, όσο και με τις ιδιωτικοποιήσεις που πήγαν ένα βήμα πιο πέρα επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τον ΟΛΠ ΑΕ.

Βασιλική Μπελογιάννη, η Μάνα

Στην Αμαλιάδα, σε ηλικία πέντε χρονών - Ο Νίκος Μπελογιάννης 

Το πρωινό της Κυριακής, οι περαστικοί είδαν τ' αυτοκίνητο του Δήμου να τρέχει με ταχύτητα απ' την περιοχή του Γουδί, με κατεύθυνση την Κοκκινιά, όπου βρίσκεται το Τρίτο Νεκροταφείο.

Απ' τ' αυτοκίνητο σχηματιζόταν μια λεπτή γραμμή απ' το αίμα πούτρεχε.

Με φόβο σταμάταγαν οι άνθρωποι μπρος στο αιμάτινο σημάδι. Οι άντρες βγάζαν τα καπέλλα τους κι' οι γυναίκες σταυροκοπιόνταν μουρμουρίζοντας προσευχές.

Τα αιμάτινα αυτά σημάδια μαρτύραγαν κάποιο φρέσκο έγκλημα.

Ο Μπελογιάννης εκτελέστηκε γκαγκστερικά, κλέφτικα. Οι δολοφόνοι δεν αρκέστηκαν στο χάσιμο αυτής της ζωής. Χωρίς συμπόνια φέρνονταν και στα συγγενικά των θυμάτων πρόσωπα.

Στις οικογένειες των εκτελεσμένων δεν επιτρεπόταν να κάνουν μνημόσυνα και θρησκευτικές λειτουργίες κι' ούτε να συμμετέχουν στις κηδείες.

Πριν ακόμα του πρωινού ραδιοφωνικού ανακοινωθέντος για το "Σήμερα το πρωί πριν ανατείλη ο ήλιος, στον καθιερωμένο των εκτελέσεων τόπο στο Γουδί, εκτελέστηκαν...", οι κάτοικοι της Ελληνικής πρωτεύουσας γνώριζαν κιόλας πως ο Νίκος Μπελογιάννης είχε εκτελεστεί.

ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΚΚΕ

 Ανακοίνωση για τα προνόμια των βουλευτών

Σε ανακοίνωσή της για τα προνόμια των βουλευτών η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ υπογραμμίζει:

«Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ για μια ακόμη φορά εκφράζει τη σταθερή και αμετακίνητη αντίθεσή της στα προνόμια των βουλευτών και των άλλων αιρετών, την οποία επανειλημμένα έχει εκφράσει κατά το παρελθόν με πρόταση νόμου, ανακοινώσεις και σχετικές τοποθετήσεις:

Τη δραστική μείωση της βουλευτικής αποζημίωσης και τη φορολόγησή της με τους ίδιους όρους που φορολογούνται και οι άλλοι εργαζόμενοι.

Την πλήρη κατάργηση της αποζημίωσης των βουλευτών για τη συμμετοχή τους στις Κοινοβουλευτικές Επιτροπές και άλλες κοινοβουλευτικές δραστηριότητες.
Την πλήρη κατάργηση των βουλευτικών συντάξεων.

Υπενθυμίζουμε ότι με αφετηρία αυτές τις θέσεις η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ δεν ψηφίζει και τον προϋπολογισμό της Βουλής».

902gr

Τώρα σωθήκαμε...

Στον «μοναδικό αξιόπιστο μηχανισμό» στον οποίο μπορούν οι εργαζόμενοι να εναποθέσουν την προστασία των δικαιωμάτων τους αναγορεύει η «Αυγή» το ΣΕΠΕ, επικαλούμενο την αναστολή της διαδικασίας τροποποίησης των ατομικών συμβάσεων στην επιχείρηση «Η&Μ». Η εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ διαπιστώνει ότι «τα αντανακλαστικά του μηχανισμού έχουν καλυτερεύσει» και βλέπει τη ζούγκλα της αγοράς εργασίας με «ενεργούς εργαζόμενους, ενεργά σωματεία και ενεργό ΣΕΠΕ». Σημειωτέον ότι η «Αυγή» αποφεύγει να κάνει την παραμικρή αναφορά στις κινητοποιήσεις που οργάνωσαν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη τα ταξικά σωματεία των εμποροϋπαλλήλων, ασκώντας πίεση στην εργοδοσία να αποσύρει προσώρας τις νέες ατομικές συμβάσεις και στον ΣΕΠΕ να επέμβει. Σε κάθε περίπτωση, οι αιτίες της εργασιακής ζούγκλας δεν βρίσκονται στο γεγονός ότι οι εργαζόμενοι διστάζουν να προβούν σε καταγγελίες, αλλά στο αντεργατικό νομικό οπλοστάσιο που διατηρείται και επεκτείνεται με ευθύνη και αυτής της κυβέρνησης, καθιστώντας στις περισσότερες περιπτώσεις «κενό γράμμα» την προσφυγή στην Επιθεώρηση Εργασίας. Αλλά κι εκεί που υπάρχει εξόφθαλμη παραβίαση ακόμα και αυτής της φιλοεργοδοτικής νομοθεσίας, το ΣΕΠΕ είτε δυσκολεύεται να φτάσει, λόγω έλλειψης προσωπικού και μέσων, είτε η κυβέρνηση καλύπτει την εργοδοσία. Να γιατί οι εργαζόμενοι στα «Η&Μ» χρειάζεται να καταλάβουν ότι στηριγμένοι μόνο στις δικές τους δυνάμεις και στο σωματείο τους μπορούν να τα καταφέρουν και ότι πρέπει να βρίσκονται σε επιφυλακή, γιατί κανένας δεν τους εγγυάται ότι οι νέες συμβάσεις δεν θα επανέλθουν.

Ταξικό μίσος και συνειδητή διαστρέβλωση που δεν κρύβονται!

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας // 

Η δημιουργία Μουσείου για τον Νίκο Μπελογιάννη στη ιδιαίτερη πατρίδα του την Αμαλιάδα και η σχετική εκδήλωση εγκαινίων που πραγματοποιήθηκε προκάλεσε συζητήσεις, αντιπαραθέσεις Και ήταν φυσικό. Γύρω από την ιστορία και ιδιαίτερα γύρω από τη στάση κάθε πολιτικής δύναμης σ’αυτήν το ιδεολογικό μέτωπο και στις μέρες μας παραμένει ασίγαστο.

Η προσπάθεια των αστικών και οπορτουνιστών πολιτικών δυνάμεων σε όλες τους τις εκφάνσεις δεν είναι μόνο να την διαστρεβλώσουν, να την  «φέρουν στα μέτρα τους» κρύβοντας ταυτόχρονα τις «πομπές» των πολιτικών τους προγόνων. Είναι και μία προσπάθεια να μην επιτρέψουν στο λαό να βγάλει πολύτιμα συμπεράσματα για τους αναγκαίους αγώνες του σήμερα, μελετώντας το ηρωικό παρελθόν.

Η ζούγκλα είναι εδώ...

«Εγώ εργασιακό μεσαίωνα στην Ελλάδα δεν ψηφίζω», είπε, σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο πρωθυπουργός στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ στη Ρώμη και είναι να αγανακτεί κανείς με το θράσος της κυβέρνησης. Πρώτα απ' όλα, ο εργασιακός μεσαίωνας που διαμόρφωσαν οι νόμοι όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, είναι ήδη εδώ, αφού κανέναν από αυτούς τους νόμους δεν κατάργησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Αντίθετα, τους επέκτεινε κιόλας.

Κάνοντας μια σύντομη αναδρομή, διατήρησε στο ακέραιο τη νομοθεσία για την εδραίωση και τη γενίκευση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, με αποτέλεσμα σήμερα το 60% περίπου των νέων προσλήψεων να αφορούν σε θέσεις μερικής και εκ περιτροπής απασχόλησης. Τα στοιχεία του ΙΚΑ δείχνουν ότι, ΠΛΕΟΝ, ένας στους τρεις μισθωτούς δουλεύει με αυτήν τη μορφή, βουτηγμένος στην ανασφάλεια και την αβεβαιότητα. Κατά τον ίδιο τρόπο, η κυβέρνηση διατηρεί σε πλήρη ισχύ την Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου 6/2012, που μείωσε τον κατώτατο μισθό στον ιδιωτικό τομέα από 22% έως 32%.

Φώτης Αγγουλές 1911−1964 Έλληνας κομμουνιστής ποιητής

Ο δρόμος μας

Ας μην ήρθατε πίσω
κι ας μη φτάσατε πουθενά
ο δρόμος μας αρχινά
από `κει που ο δικός σας τελειώνει
ακολουθούμε πιστά τα ματωμένα σας ίχνη.
Μέσα στο κάτασπρο χιόνι
μια ματωμένη γραμμή
το δρόμο μας δείχνει
ας ρίχνει σκοτάδι τριγύρω η νύχτα.

Διακυβεύματα και... μασκαρέματα

«Η Ευρωπαϊκή Ενωση αντιμετωπίζει πρωτοφανείς προκλήσεις, τόσο σε παγκόσμιο επίπεδο όσο και στο εσωτερικό της: Περιφερειακές συρράξεις, τρομοκρατία, αυξανόμενες μεταναστευτικές πιέσεις, προστατευτισμός, κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες (...) Η ενότητα είναι αναγκαιότητα, αλλά και ελεύθερη επιλογή μας. Το κάθε κράτος, μόνο του, θα είχε περιθωριοποιηθεί από την παγκόσμια δυναμική. Μόνο αν είμαστε ενωμένοι μπορούμε να επηρεάσουμε τη δυναμική αυτή και να προστατεύσουμε τα κοινά μας συμφέροντα και αξίες (...)».

Το παραπάνω απόσπασμα από τη «διακήρυξη της Ρώμης», που υπογράφτηκε το Σάββατο στα 60χρονα της ιμπεριαλιστικής ένωσης, είναι παραπάνω από ενδεικτικό για τους λόγους που τα καπιταλιστικά κράτη που τη συγκροτούν, παλεύουν, σε αυτήν τουλάχιστον τη φάση, μέσα σε συνθήκες που οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και η καπιταλιστική ανισομετρία δυναμώνουν τις φυγόκεντρες τάσεις, για να εξασφαλίσουν τη συνοχή της.

Εκείνο που - ακόμα - τους ενώνει, παρά τις μεγάλες διαφορές και τους ανταγωνισμούς, που έγιναν ακόμα μεγαλύτεροι στα χρόνια της καπιταλιστικής κρίσης αλλά και σήμερα στην προσπάθεια να φορτώσουν ο ένας στον άλλο το «μουντζούρη» της απαξίωσης κεφαλαίων ώστε να πάρει μπρος η καπιταλιστική κερδοφορία, είναι η αναζήτηση κοινού συμφέροντος των ευρωπαϊκών μονοπωλίων, απέναντι στα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα.

Αλλωστε, ολόκληρη η «διακήρυξη της Ρώμης» ασχολείται με το ζήτημα αυτό, τη θωράκιση δηλαδή της «ανταγωνιστικότητας» του ευρωπαϊκού κεφαλαίου, απέναντι στα υπόλοιπα ιμπεριαλιστικά κέντρα. Είτε η θωράκιση αυτή αφορά τις «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις», την «ολοκλήρωση της Οικονομικής και Νομισματικής Ενωσης» και τη διασφάλιση του «ενεργειακού εφοδιασμού» των ευρωπαϊκών μονοπωλίων είτε το σχετιζόμενο με αυτά ζήτημα της αναβάθμισης της παρουσίας της ΕΕ στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς που οξύνονται στην περιοχή, με επίκεντρο το μοίρασμα πλουτοπαραγωγικών πηγών, δρόμων μεταφοράς εμπορευμάτων και Ενέργειας, κρίσιμων «πόστων».

ΜΙΣΟΤΕΛΕΙΩΜΕΝΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Γιορτάστηκε μια ακόμα επέτειος της επανάστασης του 1821, που αποτελεί το εναρκτήριο σημείο της νεότερης ελληνικής ιστορίας και που πτυχές της εντάσσονται στον προβληματισμό για τη θέση της Ελλάδας στο σημερινό κόσμο. 

Το νεοσύστατο κράτος ιδρύθηκε υπό τη σκέπη των Μεγάλων Δυνάμεων, ένα τέλειο ευρωπαϊκό προτεκτοράτο, με στενή πολιτική και οικονομική εξάρτηση απ’ αυτές. Στο πρωτόκολλο του Λονδίνου του 1830 αποκαλύπτεται το είδος της ευρωπαϊκής προστασίας, που ορίζει «η ελληνική κυβέρνησις θέλει είναι μοναρχική  και κληρονομική κατά τάξιν πρωτοτοκίας». Αυτό που δεν πέτυχε ο Μέτερνιχ με την έκρηξη της επανάστασης μεθοδεύτηκε από τις αυτοαποκαλούμενες προστάτιδες δυνάμεις που πετυχαίνουν σε θεσμικό  μάλιστα επίπεδο τον έλεγχο στο νεοϊδρυθέν κρατίδιο με τη δοτή βασιλική εξουσία  Κι είναι με τη βοήθειά τους που αναβιώνει η παλιά ολιγαρχική  κοινωνία που συνθέτει την πελατεία των κέντρων εξουσίας της Ευρώπης. Στο παιχνίδι των ισορροπιών και των συνεργασιών της εποχής σε πρώτο πλάνο βρίσκεται η Μ. Βρετανία, όπως στον επόμενο αιώνα, 1944, πάλι η Μ. Βρετανία  στα πλαίσια άλλων σχεδιασμών θα επιβάλλει με τον Σκόμπυ την τάξη στην Αθήνα. Κι είναι από τότε ο διακαής πόθος της αναδυόμενης αστικής μας τάξης να ανήκομεν εις την Δύσιν δηλ. στην Ευρώπη των μεγάλων δυνάμεων της εποχής. Κι είναι μόλις το 1947 που αλλάξαμε …προστάτη, τις ΗΠΑ. Κι αν η επανάσταση τελικά πνίγηκε στη μέγγενη των τριών προστάτιδων δυνάμεων είναι τα αλλεπάλληλα συντάγματα του αγώνα που διακρίνονται για το δημοκρατικό πνεύμα των πρωτεργατών του ξεσηκωμού που όριζε προσδοκίες κι επέβαλλε υποχρεώσεις σ’ ένα λαό ο οποίος  καμάρωνε για τον αγώνα του και έκανε πράξη τα οράματά του. 

Κυνικοί αλλά αποκαλυπτικοί

Την ανησυχία της για το εάν η «νέα Ευρώπη» θα αποτελέσει «προσαρμογή στις νέες συνθήκες» και «άνοιγμα στο μέλλον» και όχι «απαρχή εγκατάλειψης του οράματος της ενοποίησης» με «επαναφορά στις εθνικές περιχαρακώσεις» εκφράζει η «Αυγή», με αφορμή τη Σύνοδο της Ρώμης, την ώρα που ο πρωθυπουργός διαβεβαίωνε σε ομιλία του στην ιταλική πρωτεύουσα ότι «η αριστερά και οι προοδευτικές δυνάμεις δίνουν μάχη να μετακινήσουν την ΕΕ από την οπισθοδρομική τροχιά που έχει πάρει», λόγω του νεοφιλελευθερισμού, σύμφωνα με την ανάλυσή τους. Κατά τον ίδιο τρόπο, στην επιστολή του προς τους Γιούνκερ, Τουσκ και άλλους, ο Αλ. Τσίπρας ...θρηνούσε για την εξαίρεση της Ελλάδας από το «ευρωπαϊκό κοινωνικό κεκτημένο» και τις «βέλτιστες πρακτικές» στα Εργασιακά. Για να έρθει ο ΥΠΕΞ της Γερμανίας, Ζ. Γκάμπριελ, να μιλήσει για έναν «ασταθή κόσμο», απέναντι στον οποίο «δεν πρέπει να φυλλορροήσουμε (ως ΕΕ) αν θέλουμε να διατηρήσουμε τη δύναμη και την επιρροή μας» και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Αντ. Ταγιάνι, να διευκρινίσει ότι «κανένα κράτος δεν διαθέτει την ισχύ από μόνο του να διαπραγματευτεί με την Κίνα, τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, αλλά μόνο μαζί μπορούμε να ασκήσουμε πραγματικά τα κυριαρχικά μας δικαιώματα». Η ωμότητα και ο κυνισμός των δυο Ευρωπαίων αξιωματούχων προδίδει το πραγματικό περιεχόμενο της συζήτησης γύρω από το μέλλον και τη συνοχή της ΕΕ. Ταυτόχρονα, όμως, αποκαλύπτει το μέγεθος της κοροϊδίας που επιχειρεί ο ΣΥΡΙΖΑ σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων, εξωραΐζοντας την ΕΕ των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και των εύθραυστων συμβιβασμών, που γίνονται με αποκλειστικό κριτήριο τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Ο ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ