"Βόηθα με φτωχέ να μη σου μοιάσω"

Από τον παππού στον εγγονό... μέσω Καμμένου

Ομολογώ ότι δεν καταλαβαίνω αυτό που συμβαίνει με την κυβερνώσα αριστεροδέξια συμπαράταξη. Δεν είναι που η πλειοψηφία των στελεχών της καμώνονται τους αριστερούς δίχως να μπορούν να δείξουν στον χάρτη που στα κομμάτια βρίσκεται η αριστερά, ούτε που οι υπόλοιποι παριστάνουν τους δεξιούς ενώ στην πραγματικότητα δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Είναι που όλοι τους ανεξαιρέτως έχουν ξεφύγει τελείως. Τό ΄χουν χάσει, έχουν κόψει κάβο, έχουν τζαζέψει... πώς να το πω; Λες και οι άνθρωποι έχουν πάθει ομαδική παράκρουση.
Το πιο πρόσφατο κρούσμα αυτής της παράκρουσης είναι ο βουλευτής των Ανεξαρτήτων Ελλήνων Δημήτρης Καμμένος, ο οποίος δήλωσε προχτές πως (κρατηθείτε!) οι συντάξεις κόβονται για να μη μπορούν οι συνταξιούχοι να χαρτζηλικώνουν τα εγγόνια τους κι εκείνα να ξημεροβραδιάζονται με τάβλι και φραπέδες! Απολαύστε τον υποδειγματικό τρόπο με τον οποίο ξεδιπλώνει την υψηλού επιπέδου ανάλυσή του μέσω της τηλεοπτικής συχνότητας του Σκάι:

Αν πιστεύεις;; Μάθε για την Θρησκεία Σου:

Τώρα που φάγαμε το αρνί και τα «πάθη» έχουν καταλαγιάσει, ας μάθουμε πως δημιουργήθηκαν οι θρησκείες.

…Οι άνθρωποι δημιουργούν τις θρησκείες

Από την πρώτη στιγμή που ο άνθρωπος συνειδητοποίησε την ύπαρξή του

 (παλαιολιθική εποχή), 

αισθάνθηκε απροστάτευτος από τα στοιχεία της φύσης. Σεισμοί να κάνουν τη γη να τρέμει, ηφαίστεια να ξερνάνε φωτιά και θάνατο, αστραπές να σχίζουν τον ουρανό, κεραυνοί να τον τρομοκρατούν, άγρια ζώα να τον κυνηγάνε, θύελλες, ξηρασίες, καύσωνες, πλημύρες να του κάνουν τη ζωή δύσκολη. 

Και η αρρώστια; 

Τι στο καλό είναι αυτό που τον κάνει να πονάει και να μην μπορεί να σταθεί στα πόδια του; 

Έχεις βρεθεί νύχτα και μόνος σε ένα δάσος; 

Τότε θα έχεις νοιώσει τον φόβο που προκαλεί ακόμα και ένα απλό θρόισμα των φύλλων. 

Ζητά την ανοχή του λαού στα αντιλαϊκά μέτρα που απαιτεί η ανάκαμψη του κεφαλαίου

Eurokinissi

Με ανοιχτό το ενδεχόμενο να υπάρξει εξέλιξη προς το χειρότερο σε ό,τι αφορά το εύρος και την έκταση των αντιλαϊκών μέτρων αλλά και το χρόνο που θα τεθούν σε εφαρμογή, καθώς το πλαίσιο εντός του οποίου εξελίσσονται τα παζάρια για την ολοκλήρωση της δεύτερης «αξιολόγησης» είναι ρευστό, η κυβέρνηση εμπλουτίζει τη «γραμμή» υπεράσπισης της συμφωνίας που έχει καταρχήν συνομολογήσει με «σφαγή» αφορολόγητου ορίου, συντάξεων, εργασιακών δικαιωμάτων κ.λπ., προκειμένου να εξασφαλίσει την ανοχή του λαού, αν όχι τη συναίνεσή του.

 Αυτό, άλλωστε, αξίωσε ο πρωθυπουργός με τις δηλώσεις του απ' την Κέρκυρα, όπου πέρασε τις μέρες του Πάσχα. «Ολοι μαζί μπορούμε να κρατήσουμε τη χώρα μας όρθια και να την πάμε ακόμα πιο ψηλά», υποστήριξε ο Αλ. Τσίπρας,

Η «διαφοροποίηση»...

«Εγώ δεν μιλώ 17 ώρες με κάποιον που με προσβάλλει! Εγώ εκπροσωπώ τη Γαλλία! Οι Γερμανοί δεν έχουν δει ποτέ απέναντί τους μια Γαλλία η οποία να τους λέει όχι». Αυτά είπε ο υποψήφιος της «αριστερής» σοσιαλδημοκρατίας στις γαλλικές εκλογές, Μελανσόν, απαντώντας σε άλλες αστικές δυνάμεις, που του κάνουν κριτική ότι όσα λέει για επαναδιαπραγμάτευση των καταστατικών αρχών της ΕΕ δεν γίνονται. Οπως ήταν λογικό, η δήλωση προβλήθηκε πολύ από τα ΜΜΕ, ως «διαφοροποίηση» Μελανσόν από το «αδελφό» κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Βέβαια, η ουσία της δήλωσης είναι πολύ πιο ενδιαφέρουσα από τη ρηχή αυτή ανάλυση, καθώς περιγράφει ανάγλυφα το πόσο έχουν μεγαλώσει οι αντιθέσεις στο εσωτερικό της ιμπεριαλιστικής ένωσης, πάνω στο έδαφος της καπιταλιστικής ανισομετρίας που αύξησε την απόσταση ανάμεσα στα καπιταλιστικά κράτη, ακόμα και στο «σκληρό πυρήνα» της.

Δεν περιγράφω άλλο!

Το σοβαρό κράτος του Καμμένου!

Καμμένος: Θα κόψουμε το 100ευρω από τον παππού για να μην το δίνει χαρτζιλίκι στον εγγονό 

 Είναι αδίστακτοι απέναντι στο λαό στην υπηρεσία της αστικής τάξης και των καπιταλιστών !

Αστικός Κόσμος και Φασισμός

 

ΚΩΣΤΑΣ ΛΟΥΛΟΥΔΑΚΗΣ (ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ) 

 

 

[…]δεν έχω καμία διάθεση να ανοίξω διάλογο με τους φασίστες και τους ηλιθίους του ΚΚΕ.[…] το ΚΚΕ  παραμένει ανελέητο όπως ήταν όταν παρέσυρε τους Έλληνες σε μαξιμαλιστικά αιτήματα, σε αποχή από τις εκλογές, σε εμφύλιο πόλεμο, σε πεισματική στάση ηρωισμού, σε κατασκευή θυμάτων: επιτίθεται, με φονικά ένστικτα, σε οποιονδήποτε τολμάει να αρθρώσει κάτι που δεν έχει εγκρίνει η σταλινική ηγεσία. […]οι κομμουνιστές έχουν πολλά κοινά με τους φασίστες στο ήθος και στο πολιτικό πρόγραμμα, αλλά επίσης γνώρισαν την καλύτερη στιγμή τους, το ζενίθ της δημοτικότητάς τους, στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

 Σώτη Τριανταφύλλου: «Λογική του Κατήφορου είναι ο Πάτος» athensvoice 17.04.2017

 Ήταν 20 τ’ Απρίλη του 1941 όταν ο αρχηγός της ελληνικής στρατιάς Ηπείρου Μακεδονίας, στρατηγός Γεώργιος Τσολάκογλου μαζί με τον  Παναγιώτη Δεμέστιχα και τον Γεώργιο Μπάκο, αφού πρώτα ξήλωσαν τον διοικητή Στρατιάς Ηπείρου Ι. Πιτσίκα που διαφωνούσε, υπέγραψαν στον φασίστα στρατηγό Josef «Sepp» Dietrich την παράδοση της Ελλάδας και την διάλυση  του τακτικού στρατού της.

Ανακοίνωση ταξικών σωματείων προς τους νέους φαντάρους των εργατικών – λαϊκών οικογενειών

ΚΑΛΗ ΘΗΤΕΙΑ ΣΤΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ

 

 Τα εργατικά σωματεία που υπογράφουμε αυτή την ανακοίνωση απευθυνόμαστε στους στρατευμένους νέους και στους γονείς τους. Απευθυνόμαστε δηλαδή στους συναδέλφους μας, στα παιδιά των εργατικών και λαϊκών οικογενειών που ήρθαν να υπηρετήσουν την στρατιωτική τους θητεία σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο και με τεράστιο κόστος.

Οι ελληνικές κυβερνήσεις ξοδεύουν κάθε χρόνο 4 δις ευρώ για εξοπλιστικές δαπάνες του ΝΑΤΟ, δίνουν το 2% του ΑΕΠ, το μεγαλύτερο ευρωπαϊκής χώρας για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ. Την ίδια στιγμή καλούν τις φτωχές εργατικές και λαϊκές οικογένειες που ξεζουμίζουν και ματώνουν με τη φοροληστεία, τις μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, την εξάπλωση της ανεργίας, να στηρίξουν τα παιδιά τους που υπηρετούν με το πενιχρό «φιλοδώρημα» των 8,62 ευρώ το μήνα.

 

Σήμα κινδύνου για τους λαούς

Αν η συγκυρία ήταν διαφορετική, η είδηση ότι οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν για πρώτη φορά στο Αφγανιστάν τη «μητέρα όλων των βομβών», τη μεγαλύτερη που διαθέτουν μετά την πυρηνική βόμβα, μπορεί να μην έπαιρνε τόσο μεγάλες διαστάσεις. Οταν όμως η χρήση της συγκεκριμένης βόμβας έρχεται ως ο επόμενος κρίκος μιας αλυσίδας γεγονότων και αποφάσεων της νέας αμερικανικής κυβέρνησης, τότε τα πράγματα γίνονται διαφορετικά. Ετσι, σε διάστημα μικρότερο από δέκα μέρες, η κυβέρνηση Τραμπ βομβάρδισε τη Συρία, έστειλε αεροπλανοφόρο στην Κορεατική Χερσόνησο και χρησιμοποίησε για πρώτη φορά την «υπερ-βόμβα» που διαθέτει, ανεξάρτητα αν η ρίψη της έγινε στο Αφγανιστάν και όχι σε κάποιο από τα πιο θερμά μέτωπα στα οποία εμπλέκονται οι αμερικανικές Ενοπλες Δυνάμεις αυτήν την περίοδο. Αν κάτι δείχνουν όλα αυτά, είναι μια κλιμάκωση της επιθετικότητας των ΗΠΑ σε παγκόσμιο επίπεδο, για να σταλεί το μήνυμα στους ανταγωνιστές τους, κυρίως σε Κίνα και Ρωσία, ότι στο παιχνίδι της παγκόσμιας κυριαρχίας τίποτα δεν έχει κριθεί, παρά τις ανακατατάξεις που επιτάχυνε η καπιταλιστική κρίση και τις διακηρύξεις Τραμπ για προστατευτισμό και απόσυρση των ΗΠΑ από το προσκήνιο των πολεμικών συγκρούσεων. Ετσι, μπορεί να μη δόθηκε άμεσα συνέχεια στην πυραυλική επίθεση ενάντια στη Συρία, ωστόσο το νέο μήνυμα στάλθηκε από το Αφγανιστάν, επιβεβαιώνοντας ότι ολόκληρος ο πλανήτης είναι ένα θέατρο αντιπαράθεσης ανάμεσα στα ισχυρότερα ιμπεριαλιστικά κέντρα, με περιφερειακές πολεμικές εστίες που ανά πάσα στιγμή μπορεί να γενικευτούν. Οι κίνδυνοι για τους λαούς μεγαλώνουν και χρειάζεται εγρήγορση και επιφυλακή απέναντι στην όποια εξέλιξη.

Μεταφυσική προοπτική

Μια σπουδαία ανάλυση απο το ιστολόγιο Dies Brumalis. Αξίζει να διαβαστεί. Οι υπογραμμίσεις δικές μας

Μεταφυσική προοπτική

Κι αν έγιναν επαναστάσεις ενάντια στο αστικό καθεστώς, κι αν έγιναν κριτικές στις αστικές συνθήκες ζωής, όμως στο τέλος της δεύτερης δεκαετίας του 21^ου αιώνα μοιάζει να μην έχουμε κατορθώσει να συλλάβουμε όλο το σύστημα στην αθλιότητά του, συνεχίζοντας να το αντιμετωπίζουμε σαν συνεχώς ανανεωνόμενο, συμπαγές κι αμετάβλητο στον πυρήνα του, με τις κοινωνικές δυνάμεις –την εργατική τάξη- που πίστεψαν στην κατάλυσή του κι εναντιώθηκαν για να το καταλύσουν να δείχνουν συμβιβασμένες, αν όχι ηττημένες. Μπροστά μας έχουμε ένα σύστημα υλικών και πνευματικών δεσμών, που προσδιορίζεται από  τις ανάγκες και τους τρόπους παραγωγής εκείνους που είναι σύμφυτοι των αστικών κοινωνικών δυνάμεων, το οποίο στηρίζεται σε νομιμοποιημένους θεσμούς με ιδεαλιστικές και θρησκευτικές διακοσμήσεις και  μαζί με όλη τη ιδεολογική συγκρότηση  επιβάλλει, παραπλανά κι αποκοιμίζει.

Τσάρλι Τσάπλιν: «Εσείς είστε ο λαός που έχει τη δύναμη…»

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ 

«Η γη είναι πλούσια και μπορεί να θρέψει όλο τον κόσμο. Η ζωή μπορεί να είναι ελεύθερη και ωραία αλλά χάσαμε το δρόμο…

Σε αυτούς που με ακούνε, λέω: Μην απελπίζεστε. Η τωρινή μας δυστυχία δεν είναι παρά το πέρασμα της πλεονεξίας και της σκληρότητας εκείνων που φοβούνται την πρόοδο του ανθρώπου…. 

Και η δύναμη που αφαίρεσαν από το λαό θα επιστρέψει σε αυτόν ξανά… 

Καλή Ανάσταση Λαών!

Πασχαλινή κάρτα των κρατουμένων του Αη Στράτη

Καλή Ανάσταση Λαών!

Η φετινή Λαμπρή βρίσκει το λαό μας αντιμέτωπο ξανά με νέα αντιλαϊκή επίθεση και νέους κινδύνους.

Για να αναστηθεί ο λαός μας χρειάζεται αγώνας, πίστη στις δυνάμεις του, αποφασιστικότητα να βγάλει από τη μέση καθετί που τον εμποδίζει να ζήσει με βάση τις σύγχρονες ανάγκες του.

Μήνας σκληρός, πράγματι, ο Απρίλης, με μια «Παρασκευή το βράδυ μάς προδώσανε», μα και «Σαββάτο του λαού, ξεσηκωνόμαστε, σαν το άγριο ποτάμι να χυθούμε».

Καλή Ανάσταση Λαών!

Απο τον Ριζοσπάστη

«(…)Ανέβηκες στο πεζοδρόμιο κ’ έπαιξες τον Ανθρωπο!»

ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΡΙΛΛΑ  

 

 

Όλα ετούτα, ο χαμός και ο θάνατος, ο θρήνος και το μοιρολόι, οι τελετουργίες και η κατάνυξη, το πένθος, η προσμονή και η Ανάσταση, όλα ετούτα που επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο την Ανοιξη, και όχι κάποια άλλη εποχή του χρόνου, δεν είναι καθόλου μεταφυσικά. Ανθρώπινα (με Α κεφαλαίο) και του Ανθρώπου (με Α κεφαλαίου) είναι… Όχι του θεανθρώπου, μα του ΑΝΘΡΩΠΟΥ στο δύσκολο και οδυνηρό διάβα του μέσα στους αιώνες.

Μισής ώρας ζωή στο θόρυβο της πασχαλινής αγοράς

Αν τέτοιες μέρες κάθε χρόνο το ιστολόγιο προσφεύγει «στα παλιά», αυτό γίνεται για να αναδειχτεί το πόσο ίδια κι απαράλλαχτα αποκρουστική παραμένει η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, και με πόσο ανθρώπινο πόνο και αίμα στεριώνεται (πολύ περισσότερο σε κάθε του κρίση) το αφιλόξενο, για τους πολλούς, οικοδόμημα των κοινωνικών ανισοτήτων και της αδικίας.

Για να τονιστεί ότι κάποια από τα «παλιά», όπως η φτώχεια και η ανθρώπινη δυστυχία, ποτέ δεν πάλιωσαν σ’ αυτό το σύστημα, ούτε πρόκειται να  παλιώσουν. Αντίθετα, είναι το ίδιο το κοινωνικό σύστημα της εκμετάλλευσης (που τρέφεται από τη φτώχεια και τη δυστυχία που το ίδιο «γεννάει»), που δεν παίρνει πια άλλο «μπάλωμα» παρά μόνο καταργείται, οριστικά και αμετάκλητα.

Περί «σταθερότητας»

«Η ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων και στο πεδίο του χρέους είναι πλέον ορατή, γεγονός που θα ανοίξει το δρόμο για την ένταξη της χώρας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ. Με αυτόν τον τρόπο, θα εμπεδωθεί οριστικά η σταθερότητα και η εμπιστοσύνη στην ελληνική οικονομία και θα δημιουργηθούν οι όροι για την ολοκλήρωση του προγράμματος και την έξοδο από την επιτροπεία. Παράλληλα, θα αναδειχθεί ακόμη περισσότερο ο ρόλος της χώρας ως πυλώνα σταθερότητας, ενώ ταυτόχρονα θα ενισχυθεί η γεωπολιτική της σημασία στην ευρύτερη περιοχή μας, η οποία βρίσκεται στο επίκεντρο επικίνδυνων πολεμικών συγκρούσεων και διακρατικών διενέξεων». Αυτά, ανάμεσα σε άλλα, σημειώνει η απόφαση της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ για την τελευταία απόφαση του Γιούρογκρουπ. Η κυβέρνηση παίζει το χαρτί της γεωπολιτικής σταθερότητας για να «πουλήσει» την αντιλαϊκή της συμφωνία στους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα, που θα μετρήσουν νέες μόνιμες απώλειες σε εισόδημα και δικαιώματα, για να ανακάμψει το κεφάλαιο. Την ίδια ώρα, με το άλλο χέρι, ετοιμάζεται να βάλει την υπογραφή της σε νέες συμφωνίες που βαθαίνουν την εμπλοκή της χώρας στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και τις πολεμικές επιχειρήσεις, στο όνομα ξανά της «σταθερότητας» και της γεωπολιτικής αναβάθμισης της χώρας, που σ' αυτή την περίπτωση ταυτίζεται με νέους, μεγαλύτερους κινδύνους για τον ελληνικό και τους άλλους λαούς της περιοχής, όπως δείχνουν και οι τελευταίες εξελίξεις στη Συρία. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, και στη μια και στην άλλη εκδοχή της, ο λαός παίρνει μια καλή γεύση για το τι σημαίνει «σταθερότητα» και για λογαριασμό ποιανού την επιδιώκει η κυβέρνηση.

Η απεργία των μεταλλωρύχων τον Απρίλη του 1934

Αρχές Απρίλη 1934, μεταλλωρύχοι στο Μαντούδι Χαλκίδας γράφουν μια ακόμα ιστορία αγώνα. Ξεκινούν μια απεργία που κράτησε περίπου ένα μήνα, διεκδικώντας τα στοιχειώδη, καταβολή των δεδουλευμένων, αύξηση του μεροκάματου, 8ωρο. Η απεργία τελείωσε με προσωρινή νίκη των εργατών, αλλά και κλιμάκωση της αντίδρασης της εργοδοσίας και του αστικού κράτους: Λίγο καιρό μετά, εργάτες που πρωτοστάτησαν στον αγώνα εκτοπίζονται, ενώ στο μεσοδιάστημα είχαν ξεκινήσει νέες απεργίες από μεταλλωρύχους της ευρύτερης περιοχής.

 Σήμερα, ο «Ριζοσπάστης» καταγράφει ένα σύντομο χρονικό της απεργίας στο Μαντούδι.

Τους ξεσήκωσε η «σκλάβικη ζωή»