ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Η «δικτατορία του Κόμματος» και η δικτατορία του κεφαλαίου

 

 

Τα προηγούμενα, αν και παράλογα, είναι απαραίτητα προκειμένου να οικοδομηθεί η εικόνα της δικτατορικής κομμουνιστικής εξουσίας, όπως υποστηρίζουν περισπούδαστα οι συνομιλούντες, η οποία στηρίζεται στην τρομοκρατία. Φυσικά, ως μέγιστη τρομοκρατία οι αστοί αντιλαμβάνονται την άρνηση του ατομικού συμφέροντος ιδιοποίησης των προϊόντων ξένης εργασίας. Πάνω σε αυτό διαμορφώνουν μια αντίληψη για το άτομο σε αντιπαράθεση με τον κοινωνικό ρόλο του:«Το βασικό σημείο σε ένα ολοκληρωτικό καθεστώς είναι ότι δεν αναγνωρίζει το άτομο, ως δρώντα της Ιστορίας (...) το άτομο υποτάσσεται σε μια συλλογικότητα (...) το προλεταριάτο στην περίπτωση των κομμουνιστικών καθεστώτων».⁶²

Μάλιστα, ακολουθώντας τα διεθνή πρότυπα⁶³, ο Θ. Διαμαντόπουλος πρόσθεσε:
«Τα προπλάσματα, ως απόπειρα ολοκληρωτισμού, είναι πολύ πιο παλιά. Δηλαδή, ήταν στη Γαλλική Επανάσταση ο Γράκχος Μπαμπέφ. Μιλάει για πλήρη κατάργηση κάθε ιδιοκτησιακής σχέσης. Χωρίς τη δυνατότητα του ανθρώπου να συσχετίζεται με το προϊόν της εργασίας του, υπάρχει ένα στοιχείο ολοκληρωτισμού».⁶⁴

Δεν θέλουν καν να σκεφτούν ότι την κατάργηση της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας την επιτάσσει ο κοινωνικός χαρακτήρας της εργασίας. Επίσης, ότι την κατάργηση της δυνατότητας του ανθρώπου να συσχετίζεται με το προϊόν της εργασίας του την επέφερε ο καπιταλισμός, δηλαδή η καπιταλιστική βιομηχανική υπεροχή επί της ατομικής, οικοτεχνικής, βιοτεχνικής εργασίας. Αλλωστε, η μετοχική καπιταλιστική ιδιοκτησία είναι εν μέρει η άρνηση της καθαρά ατομικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής, αν και διατηρεί βέβαια τη δυνατότητα ιδιοποίησης ξένης εργασίας και μάλιστα συγκεντρωμένης σε μεγάλο βαθμό.

Σήμερα η συγκέντρωση ενάντια στην καταστολή και την τρομοκρατία

Φωτό αρχείου

Συγκέντρωση στα δικαστήρια της Ευελπίδων, σήμερα Τρίτη 20 Φλεβάρη, στις 11.30 π.μ., με σύνθημα «Κάτω τα ξερά σας από τα Συνδικάτα», οργανώνει το ΠΑΜΕ, με αφορμή τη νέα δίκη 35 στελεχών του, που διώκονται για κινητοποίηση που οργανώθηκε το Γενάρη του 2013 στο υπουργείο Εργασίας.

Σε μαζική συμμετοχή στην κινητοποίηση στα δικαστήρια καλούν το Εργατικό Κέντρο Πειραιά, η Ομοσπονδία Εργαζομένων στο Φάρμακο, η Ομοσπονδία Εργαζομένων σε Κλωστοϋφαντουργία - Ιματισμό - Δέρμα, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Λογιστών, το Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών, η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας, το Συνδικάτο Ηλεκτρολόγων ν. Αττικής, το Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας, ο Σύλλογος Υπαλλήλων Περιφέρειας Αττικής, η Ομοσπονδία Συλλόγων Υπαλλήλων Αιρετών Περιφερειών Ελλάδας, το Συνδικάτο ΟΤΑ Αττικής, το ΣΕΤΗΠ, ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Αν. Αττικής «Ο Σωκράτης», οι Λαϊκές Επιτροπές, σωματεία και φορείς Ιλίου, Πετρούπολης, Αγίων Αναργύρων, Καματερού, το κλαδικό Σωματείο Ενέργειας, το Σωματείο Εργαζομένων στην Ιδιωτική Υγεία ν. Αττικής, η ΕΛΕΠΑ, ο Πανελλήνιος Σύλλογος Συνταξιούχων πρώην ΔΕΚΟ και Τραπεζών.

Την καταδίκη τους εκφράζουν ακόμα το Εργατικό Κέντρο Νάουσας, το Εργατικό Κέντρο Θεσπρωτίας, το Εργατικό Κέντρο Λάρισας, το Εργατικό Κέντρο Σάμου και  με ομόφωνο ψήφισμά του το ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων στο Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός».

ΠΑΤΡΑ : ΟΤΑΝ Η ΧΥΔΑΙΟΤΗΤΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΟΧΥΡΟ ΤΩΝ ΠΑΝΙΚΟΒΛΗΤΩΝ !!!

 

Ένα από τα κακόγουστα άρματα των πληρωμάτων που έκανε γενικά, αρνητική εντύπωση κατά την διάρκεια της παρέλασης της Κυριακής ήταν αυτό του γκρουπ 40 με θέμα, «Κατά…ραμένος Όχις και η Καρναβαλοφτώχεια». Το άρμα απεικονίζει σε μορφή Λερναίας Ύδρας τον δήμαρχο Πατρέων, Κώστα Πελετίδη, την πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου, Κατερίνα Γεροπαναγιώτη και τον πρόεδρο του Καρναβαλικού Οργανισμού, Νίκο Χρυσοβιτσάνο.

Δεν ξέρεις γιατί δεν καταλαβαίνεις, και δεν καταλαβαίνεις ακριβώς για αυτό

 

Υπάρχει παντού. Είναι ο ιδεότυπος του ασκόπως περιφερόμενου τίποτα. Κρύβεται στις στάσεις των λεωφορείων ή πίσω από τα φιμέ τζάμια ενός αυτοκίνητου που αγκομαχάει να πληρώνει τις δόσεις. Ίσως ακόμη πίσω από μια σοβαρή αστική εφημερίδα, που τον δυσκολεύει η πολιτική αρθρογραφία και την ξεπερνάει γρήγορα για να φτάσει στις σελίδες της show biz και στα αθλητικά. Η δυστοκία κατανόησης ακόμη και των τετριμμένων  φληναφημάτων της αστικής δημοσιογραφίας, που δεν φημίζονται δα, και για την εμβρίθειά τους, αποτελεί σε κάθε περίπτωση πρόβλημα. Δεν συμφωνείς ; Βιάστηκα. Για να συμφωνήσεις ή να διαφωνήσεις πρέπει αρχικά να καταλάβεις.

γράφει  ο Χρήστος Μιάμης

Τι δεν καταλαβαίνεις λοιπόν ; Μάλλον καλύτερα γιατί δεν καταλαβαίνεις ; Πόσο δύσκολο, πόσο σύνθετο, πόσο βαθύ είναι να κατανοήσεις πως είσαι το πιόνι σε μια παρτίδα σκάκι, ενώ εσύ επιμένεις να ξεχνιέσαι, παίζοντας  τάβλι ; Δεν το κάνεις από μια ιδιόμορφή, ίσως και γοητευτική αντίδραση σε ένα στημένο παιχνίδι. Αν συνέβαινε αυτό, τότε θα ήταν κάτι ενδιαφέρον, κάτι ελπιδοφόρο, μια κραυγή, μιας έστω ανομολόγητης απόδρασης. Κι όμως δεν είναι. Απλά δεν καταλαβαίνεις. Τόσο απλό που δεν χωράει στο νου του homo sapiens.

Αμόλα Κουτσούμπα 19-02-2018

Κατιούσα
 

Η έφοδος στους ουρανούς μπορεί να ξεκινήσει και με ένα χαρταετό, με το σύνθημα “Αμόλα Κουτσούμπα” που δονεί και ενώνει τις λαϊκές μάζες. Το Λαϊκό Στρώμα έχει την αποκλειστικότητα και παρουσιάζει σε πρώτη μετάδοση τον κόκκινο χαρταετό που θα κατακτήσει τους αιθέρες της Θεσσαλονίκης και θα γίνει σύντομα ανάρπαστος. Δείτε τον πριν τον ανεβάσουν…



Κι όσο αυτά διεκτυλίσσονται στους αιθέρες, στο έδαφος κάνει θραύση μια φωτογραφία από το Πατρινό καρναβάλι, με το δήμαρχο Κ. Πελετίδη να απαθανατίζεται δίπλα στη βασίλισσα του φετινού καρναβαλιού και τους χρήστες στο διαδίκτυο να βρίσκουν τροφή για διάφορα (πετυχημένα ή όχι και τόσο) σχόλια:

-πως ο Πελετίδης πούλησε στη βασίλισσα μέχρι και Ριζοσπάστη και της έκοψε κουπόνια οικονομικής ενίσχυσης

-ότι η Βασίλισσα αναδείχτηκε με δημοκρατικές διαδικασίες, πρωτεύοντας σε κάποια άμιλλα, ινά πληρωθή το ρητό και ο στίχος του τραγουδιού “εμείς τον θέλουμε παιδιά το βασιλιά, να πηγαίνει στο παλάτι να πουλάει Ριζοσπάστη…”

-και πως πηγαίνουμε για το σίκουελ (συνέχεια) της κλασικής ταινίας “θα σε κάνω βασίλισσα”, που θα έχει τίτλο “θα σε κάνω ΓΓ (του καρναβαλιού)…”



Καλά Κούλουμα και καλές εφόδους, σε γη και ουρανούς…

http://www.katiousa.gr

Η ένταξη της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ – Έργα και ημέρες της δολοφονικής συμμαχίας

 

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ  

 

 

   Σαν σήμερα, στις 18 Φεβρουαρίου του 1952, η ελληνική Βουλή επικύρωσε τη συμφωνία ένταξης της χώρας στο ΝΑΤΟ. H ένταξη στο ΝΑΤΟ επικυρώθηκε επί κυβέρνησης Ν. Πλαστήρα. Αρνητικά ψήφισαν μόνο οι βουλευτές της ΕΔΑ και ο ανεξάρτητος βουλευτής Μιχ. Κύρκος.

   Τρια χρόνια νωρίτερα, στις 4 του Απρίλη 1949, είχε υπογραφεί συνθήκη δημιουργίας του Βορειοατλαντικού Συμφώνου, του ΝΑΤΟ, στην Ουάσιγκτον.  ΗΠΑ, Βέλγιο, Γαλλία, Δανία, Λουξεμβούργο, Ιταλία, Καναδάς, Νορβηγία, Ολλανδία, Πορτογαλία, Μεγάλη Βρετανία, Ιρλανδία ήταν τα αρχικά κράτη που έγιναν μέλη στο ΝΑΤΟ.

ΠΕΡΙ ΕΘΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ ΖΗΤΗΜΑΤΩΝ

Κι επειδή εκτός από  τα συλλαλητήρια για το Μακεδονικό και τις ελληνοτουρκικές αψιμαχίες στο Αιγαίο είχαμε και τον εμβολισμό ελληνικού περιπολικού από τούρκικο πλοίο που ανέβασε σε υψηλό τόνο, ένθεν κακείθεν  του Αιγαίου, τον εθνικιστικό λόγο, οι ανησυχίες για εφαρμογή σχεδίων που ευνοούν ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς μοιάζει να μην είναι εξωπραγματικές.

 

               Και νιώθει κανείς αδύναμος να κατανοήσει, να επιλέξει για να δράσει. Είναι που με τον εκλεπτυσμό των μεθόδων της ιδεολογικής επιβολής και ενσωμάτωσης, με  την αδιαφάνεια και την επαγγελματοποίηση της πολιτικής ζωής, με την αποδοχή της  συναινετικής δημοκρατίας που βασίζεται καταρχήν στην ιδεολογική επικράτηση των αστικών δυνάμεων  έχει αλωθεί η σκέψη μας.

Μισθός 327 ευρώ για το 1/3 των εργαζομένων της χώρας

Μισθός 327 ευρώ για το 1/3 των εργαζομένων της χώρας -του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου

 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ  

 

 

Η ελληνική κυβέρνηση βγήκε στις αγορές και πήρε νέα δάνεια. Ο οίκος «Fitch» αναβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας. Η Μέρκελ ανακοίνωσε ότι «τελειώνουν τα μνημονία και ο Τσίπρας όπου σταθεί και όπου βρεθεί υπόσχεται  ότι «η ανάπτυξη ή θα είναι δίκαιη ή δεν θα υπάρξει». Μέσα σε αυτό το τεχνικό κλίμα «πανηγυρισμών» και «αισιοδοξίας» υπάρχει και μια άλλη πραγματικότητα. Αυτή που καταγράφει ότι στη χώρα το 1/3 των εργαζομένων «ζει» με μισθούς των 327 ευρώ το μήνα! 

Τα επίσημα στοιχεία του ΕΦΚΑ που δόθηκαν πρόσφατα στη δημοσιότητα και αφορούν τη μισθωτή εργασία στην Ελλάδα για τον περασμένο Μάιο είναι αποκαλυπτικά των τραγικών συνθηκών που έχουν διαμορφωθεί για μεγάλο μέρος των εργαζόμενων.

Από την επεξεργασία των Αναλυτικών Περιοδικών Δηλώσεων (ΑΠΔ) που υποβλήθηκαν το Μάιο του 2017 προκύπτει ότι στην Ελλάδα αυξάνονται με τη μορφή «χιονοστιβάδας» οι ευέλικτες μορφές εργασίας. Συγκεκριμένα με καθεστώς μερικής ή εκ περιτροπής εργασίας,  δούλευαν 636.424 εργαζόμενοι, με μισθό μόλις 389,65 ευρώ το μήνα μεικτά ή 327 ευρώ «καθαρά»!

Το κύριο ζήτημα

«Παρουσιάζουν μεταφυσικά τον πόλεμο ως "ζιζάνιο" στα ανθοφόρα λιβάδια του καπιταλισμού...»

Φυσικά, οι αναφορές στον ολοκληρωτισμό κυρίως στοχεύουν στον κομμουνισμό. Ο Θ. Διαμαντόπουλος, χωρίς αντίρρηση των συνομιλητών του, ανέφερε χαρακτηριστικά:

 «...οι απολυταρχίες στην ιστορία πήρανε δύο κατευθύνσεις. (...) σε γενικές γραμμές, εάν θέλετε και ιδεοτυπικά, θα μιλούσαμε για τη διάκριση μεταξύ αυταρχισμών και ολοκληρωτισμών. Ο αυταρχισμός (...) είναι αυτό που οριοθετείται στο πολιτικό και απαιτεί αποχή, δηλαδή το αυταρχικό καθεστώς δεν θέλει, δεν επιτρέπει, δεν ανέχεται την αντιπολίτευση. (...) Αντιθέτως, ο ολοκληρωτισμός δεν οριοθετείται στο πολιτικό, έχει μια καθολικότητα, μια ολικότητα, εξ ου και ο όρος. 

Καταλαμβάνει τις απόψεις των ανθρώπων για την τέχνη, για τον ευρύτερο πολιτισμό, για τον αθλητισμό, ακόμα και για τη γενετική. (...) Κατά δεύτερον ενώ ο αυταρχισμός αρκείται και ικανοποιείται από την μη τοποθέτηση, από την αποχή, από την απολιτικοποίηση των ανθρώπων, ο ολοκληρωτισμός θέλει την ενεργό στράτευση. (...) Στον αυταρχισμό υπάρχει όριο στο φόβο. Αν δεν αντιπολιτεύεσαι νιώθεις σχετικά ασφαλής. Στον ολοκληρωτισμό δεν υπάρχει όριο. Κανείς δεν ξέρει από ποιο σημείο και πέρα θα θεωρηθείς ότι ενδιαφέρεις το καθεστώς. (...) τα μη ολοκληρωτικού χαρακτήρα απολυταρχικά καθεστώτα και αυτά είναι δύο ειδών. Ηταν οι απόλυτες μοναρχίες (...), οι οποίες είχαν μια κοινωνική νομιμοποίηση. Η κοινωνία αυτούς αποδεχόταν ως φυσικούς ηγέτες. Και είναι και τα καθεστώτα εκτροπές, όπως η δική μας δικτατορία των συνταγματαρχών που δεν είχε ολοκληρωτικό χαρακτήρα, δεν επεκτεινόταν στον ιδιωτικό βίο των ανθρώπων, αλλά δεν είχε κοινωνική νομιμοποίηση, με την έννοια της περίπου ομόφωνης αποδοχής της θεωρητικής και ιδεολογικής βάσης του καθεστώτος»⁴³.
«Διερωτώμαι αν ο σοβιετικός ολοκληρωτισμός θα είχε με τόση ένταση και τόση επιτυχία διαχυθεί στην Κεντρική Ευρώπη, με τόσα κομμουνιστικά καθεστώτα δορυφόρους, εάν μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο είχε διατηρηθεί ως μεγάλο ανάχωμα η Αυστροουγγαρία»⁴⁴.

Όλοι την Τρίτη 20 Φλεβάρη, στις 10.30 το πρωί μπροστά από την εφορία Λαγκαδά.

ΑΓΡΟΤΟΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΛΑΓΚΑΔΑ

                                        ΚΑΛΕΣΜΑ

                     ΟΧΙ  ΣΤΟΥΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ

  Στις 21 Φλεβάρη ξεκινούν οι ηλεκτρονικοί  πλειστηριασμοί. Η κυβέρνηση, τα αρπακτικά των Τραπεζών και οι μεγαλοεπιχειρηματίες θέλουν να βγάλουν στο σφυρί τους κόπους μιας ζωής των αγροτών και κτηνοτρόφων, όλων των λαϊκών οικογενειών. Θέλουν να αρπάξουν τα σπίτια μας, τα χωράφια, τις λαϊκές περιουσίες, όλο μας το βιός, να αφήσουν εμάς και τις οικογένειές μας κυριολεκτικά στο δρόμο.

  Να μην τους αφήσουμε να κάνουν πράξη τα σχέδιά τους. Να αντιδράσουμε μαζικά και μαχητικά, μαζί με τους εργάτες, τους αυτοαπασχολούμενους, όλους τους εργαζόμενους που θίγονται από αυτούς τους αντιλαϊκούς σχεδιασμούς.

  Όλοι την Τρίτη 20 Φλεβάρη, στις 10.30 το πρωί μπροστά από την εφορία Λαγκαδά.

Για το ανιστόρητο ραδιοφωνικό αφιέρωμα του «ΣΚΑΪ»

Αντικομμουνισμός κι ολοκληρωτική διαστρέβλωση της Ιστορίας

 

Σχολιασμός σε ορισμένες από τις ανιστόρητες προσεγγίσεις ραδιοφωνικού αφιερώματος του «ΣΚΑΪ»

Να μιλάει για ιστορία και για τον κομμουνισμό ο ΣΚΑΙ του Πορτοσάλτε και του Αλαφούζου πάει πολύ

Οι συζητήσεις με τίτλο «Γνωρίζοντας την ιστορία μας: Ολοκληρωτισμός», που μεταδίδει ο ραδιοφωνικός «ΣΚΑΪ»,

θα μπορούσαν να είναι πρόζα μαρξιστή θεατρικού συγγραφέα, σχετικά με το τι συζητούν οι αστοί ιστορικοί για τον κομμουνισμό, αλλά σε αυτή την περίπτωση θα είχαν μεγαλύτερη αισθητική και σίγουρα μικρότερη φαντασία.

Θα μπορούσαν να είναι συζητήσεις καφενείου, αλλά εκεί γίνονται και σοβαρότερες συζητήσεις.

Είναι η «μοντέρνα» εκδοχή του αντικομμουνισμού, που βρίθει γελοίων και άλλοτε επιφανειακών αναλύσεων, ιστορικών ανακριβειών και δανείων από τη νεοναζιστική προπαγάνδα.

Που χάθηκαν αυτές τις ημέρες οι Μακεδονομάχοι;!

Που χάθηκαν τα εκατομμύρια των Μακεδονομάχων που βροντοφώναξαν στα συλλαλητήρια της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας ότι η Μακεδονία είναι μόνο μία και Ελληνική;! Μήπως ζυμώνουν για να ψήσουν λαγάνες;! Μήπως φτιάχνουν τον χαρταετό για να τον πετάξουν;! Μήπως μαγειρεύουν;! Μήπως μερεμετίζουν;! Μήπως κάνουν οτιδήποτε άλλο προκειμένου να αποφύγουν την πραγματικότητα η οποία λέει πως τα Ίμια είναι Ελληνικό έδαφος που αμφισβητείται γι’ αυτό πρέπει να επανδρωθούν και να υπερασπιστούν πάση θυσία;! Μήπως το σύνθημα «η Μακεδονία είναι μόνο μία και Ελληνική» είναι μια εύκολα, ανέξοδα και χωρίς κόστος αμολούμενη πορδή ενώ η διαπίστωση ότι τα Ίμια είναι Ελληνικά φαίνεται πως πρέπει να σφραγιστεί με αίμα και το αίμα όπως και να το κάνεις δημιουργεί ρίγος;!

American Dream για 527 νεκρούς σε 32 φονικά απ’το 1982

Και περισσότερους από 810 τραυματίες στην Μητρόπολη του Καπιταλισμού
Οι επιθέσεις ενόπλων σε σχολεία στις ΗΠΑ τείνουν να γίνουν όλο και πιο συχνές

Η τραγωδία της Τετάρτης προστίθεται σε μια μακρά σειρά μακελειών που διέπραξαν οπλοφόροι στις ΗΠΑ μόνο τα τελευταία χρόνια.

 

Σε μια κοινωνία όπου κυριαρχεί από τη μια ο άκρατος ατομισμός κι η εγκληματικότητα – απόρροια και της ελεύθερης οπλοκατοχής -κι από την άλλη η κυριαρχία των μονοπωλίων και των πολυεθνικών που ποδοπατούν κάθε ανθρώπινο εργασιακό δικαίωμα, είναι ορισμένες από τις αιτίες που οδηγούν μια κοινωνία να βιώνει τέτοιες φρικαλέες καταστάσεις.

Πίσω όμως από τα λαμπερά φώτα του Λας Βέγκας και της Νέας Υόρκης με τα πανύψηλα κτίρια των πολυεθνικών, κρύβεται μια κοινωνία σε βαθιά σήψη και παρακμή.

Σε μια τέτοια κοινωνία όπου η ανθρώπινη ζωή χάνει όλο και περισσότερο την αξία της.

Υπόθεση Novartis : Το φάρμακο, οι φαρμακοτρίφτες και οι ασθενείς

Πυκνός κουρνιαχτός σηκώθηκε από την υπόθεση Novartis. Το πολιτικό σκηνικό επιμερίστηκε ανάμεσα σε αυτούς –τους ανεκδιήγητους συριζαίους- που θέλουν να αφεθεί η δικαιοσύνη να κάνει απερίσπαστη την δουλειά της και σε αυτούς –ΝΔ και λοιπός αστικός θίασος- που κατηγορούν την κυβέρνηση ότι παρεμβαίνει στην δικαιοσύνη επιδιώκοντας να κατασκευάσει ένα σκάνδαλο και μαζί και τους απαραίτητους ενόχους. Η δικαιοσύνη δε μίλησε ακόμη βέβαια. Θα μιλήσει υποθέτω τελευταία, ανεξάρτητα και αμερόληπτα,  όπως πάντα άλλωστε.

Ξεπροβάλλει λοιπόν το σκάνδαλο, ώστε να καταδειχθεί η ηθική ανωτερότητα της «αριστερής κυβέρνησης» να αναδειχθεί η σαπίλα του «παλιού πολιτικού συστήματος» και να ξεπλυθεί το σύνολο της φαρμακοβιομηχανίας μέσα από την Novartis, που αντιμετωπίζεται ως η ακραία εξαίρεση, ενώ το σκάνδαλο που την αφορά,  ως η έκφραση της βουλιμίας κάποιων ανώτερων στελεχών της, βουλιμία, που συναντήθηκε με μια ανάλογη λαιμαργία πολιτικών προσώπων. Μεμονωμένες περιπτώσεις δηλαδή. Όπως όλα στον καπιταλισμό.

Το νεοαποικιοκρατικό ξεπούλημα του ΟΛΘ

Το νεοαποικιοκρατικό ξεπούλημα του ΟΛΘ -του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου

 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

 

Με τη μορφή του κατεπείγοντος εισήχθη την Πέμπτη στη Βουλή, το νομοσχέδιο της κυβέρνησης για το ξεπούλημα του Λιμανιού της Θεσσαλονίκης. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που από τη θέση της αντιπολίτευσης χαρακτήριζε «εθνικό και οικονομικό έγκλημα» την πώληση του ΟΛΘ, με συνοπτικές κοινοβουλευτικές διαδικασίες βάζει την υπογραφή της στο ξεπούλημα του δεύτερου μεγαλύτερου λιμανιού της χώρας.

Η κυβέρνηση Τσίπρα, για πολλοστή φορά σε μια προσπάθεια να ρίξει «στάχτη» στα μάτια του λαού, ήρθε να «ντύσει» τη νεοφιλελεύθερη στρατηγική επιλογή της για εκχώρηση σημαντικών κρατικών υποδομών στο ιδιωτικό κεφάλαιο με το «μανδύα» του δήθεν εξαναγκασμού της, από τους δανειστές.

«Η κυβέρνηση είναι αφοσιωμένη στην λογική του δημοσίου συμφέροντος. Είναι άλλο πράγμα οι ιδιωτικοποιήσεις, που είχατε στο μυαλό σας και άλλο χαρακτήρα έχουν οι ιδιωτικοποιήσεις που εμείς είμαστε αναγκασμένοι να προωθήσουμε, αλλά τις προωθούμε και διαπραγματευόμαστε με έναν τέτοιο τρόπο, που εξυπηρετείται στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, με βάση τις δυνατότητες που έχουμε, το δημόσιο συμφέρον». Αυτό ισχυρίστηκε ο υπουργός Ναυτιλίας, Π. Κουρουμπλής από το βήμα της Βουλής, αναμασώντας την καραμέλα της εξαναγκασμένης κυβέρνησης, για να δικαιολογήσει την συνειδητή πολιτική επιλογή της ιδιωτικοποίησης μιας σημαντικής πύλης εισόδου της χώρας, κρίσιμη ταυτόχρονα για την Άμυνα και την Ασφάλεια του λαού και της χώρας.
Χάρισμα στις πολυεθνικές