ΤΕ ΠΙΕΡΙΑΣ ΤΟΥ ΚΚΕ Για το ιδιωτικό αιολικό πάρκο στη Μηλιά Πιερίων

Eurokinissi

Με την έγκριση, από τον γγ της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας - Θράκης, των περιβαλλοντικών όρων του ιδιωτικού αιολικού πάρκου συνολικής ισχύος 22 MW (11 ανεμογεννήτριες) και των συνοδών υποστηρικτικών έργων, αλλά και με τη συναίνεση της διοίκησης του δήμου Κατερίνης, που για άλλη μια φορά, προχτές στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, ψήφισε υπέρ, παρά τις λαϊκές αντιδράσεις, γίνεται ένα ακόμα βήμα στην πορεία υλοποίησης μιας μεγάλης επέμβασης στα Πιέρια όρη.

 Σε ανακοίνωσή της η ΤΕ Πιερίας του ΚΚΕ ξεκαθαρίζει ότι είναι αντίθετη στη συγκεκριμένη επένδυση, που συνιστά παράδοση φυσικού και ενεργειακού πλούτου της περιοχής στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους της Ενέργειας, ενώ παράλληλα επιβαρύνει ανεπανόρθωτα το περιβάλλον και τις τσέπες των λαϊκών οικογενειών, στο πλαίσιο της «απελευθέρωσης» της Ενέργειας και της διασφάλισης κερδών για τα μονοπώλια.

Μεταξύ άλλων σημειώνει: «Οι ορεινοί όγκοι των Πιερίων αλλά και του Ολύμπου, το ενεργειακό δυναμικό της Πιερίας και της χώρας συνολικότερα, είναι θησαυρός για τους μεγάλους ενεργειακούς και κατασκευαστικούς ομίλους.

Σφραγίδα εμπλοκής

«Κοιτάξτε, νομίζω ότι η Ελλάδα, τα τριάμισι αυτά χρόνια που μπορώ να γνωρίζω καλά, έχει αναβαθμιστεί. Ολοι γνωρίζουν ότι είναι ένας διεθνής πια παίκτης, που παίρνει πρωτοβουλίες στην περιοχή, σφραγίζει την περιοχή και, κατά συνέπεια, η σημασία της για όλους τους ισχυρούς αυτού του κόσμου είναι όλο και μεγαλύτερη». Αυτά ανάμεσα σε άλλα είπε ο υπουργός Εξωτερικών, Ν. Κοτζιάς, αναφορικά με τις επαφές που είχε με Αμερικανούς αξιωματούχους. Εκείνο βέβαια που «σφραγίζει την περιοχή» δεν είναι άλλο από τους λυσσασμένους ανταγωνισμούς ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ με τη Ρωσία και άλλα καπιταλιστικά κράτη για τον έλεγχο ενεργειακών πηγών και δρόμων μεταφοράς, αγορών και σφαιρών επιρροής. Και είναι μέσα εκεί, σε αυτήν τη ρουφήχτρα των ανταγωνισμών που καταπίνει λαούς και κράτη, που η κυβέρνηση, για τα συμφέροντα του κεφαλαίου, σηκώνει ακόμα πιο ψηλά τη «σημαία» των ΑμερικανοΝΑΤΟικών και διαφημίζει τη χρησιμότητά της στα σχέδια των «ισχυρών του κόσμου». Η μόνη «αναβάθμιση», λοιπόν, είναι αυτή της εμπλοκής στα σχέδια αυτά και ο λαός πρέπει να την αντιπαλέψει με όλα τα μέσα.

Παραδοχές

 

Από «το θέμα των διεθνών αναταράξεων και το ενδεχόμενο νέων κρίσεων, που δεν μπορούμε να το αποκλείσουμε» εξαρτάται η «μεταμνημονιακή εποχή», είπε στην πρόσφατη ομιλία του στη Βουλή ο υπουργός Οικονομίας Γ. Δραγασάκης, προσθέτοντας ότι «η καλύτερη άμυνα έναντι αυτών των ενδεχόμενων κινδύνων είναι να έχουμε δικό μας ταμείο, όσο γίνεται πιο ισχυρό. Να διασφαλίσουμε μία μείωση του χρέους» και «να έχουμε μία ισχυρή δημοσιονομική θέση ως χώρα και ένα νέο υπόδειγμα ανάπτυξης, που δομικά πια θα είναι ανθεκτικό απέναντι στις κρίσεις. Κι αυτό ακριβώς προσπαθούμε να κάνουμε». Με άλλα λόγια, «αυτό ακριβώς» που προσπαθεί να κάνει η κυβέρνηση είναι να θωρακίσει την καπιταλιστική κερδοφορία με επιπλέον χρήμα και μέτρα για την ένταση της εκμετάλλευσης, με διευκολύνσεις κάθε είδους και φυσικά με «μαξιλάρια ασφαλείας», την ώρα που τα «μαύρα σύννεφα» ξαναμαζεύονται πάνω από τη διεθνή καπιταλιστική οικονομία. Πρόκειται βέβαια για ευσεβή πόθο, αφού οι ίδιες οι νομοτέλειες του καπιταλισμού και οι αγιάτρευτες αντιφάσεις του δεν αφήνουν χώρο για τέτοια «ξόρκια». Εκείνο όμως που σε κάθε περίπτωση πρέπει να δει καθαρά ο λαός είναι ότι όπως χτες ο στόχος της εξόδου από την κρίση, έτσι και σήμερα οι νέοι στόχοι του κεφαλαίου για «άμυνα απέναντι στους κινδύνους», για τον ίδιο σημαίνουν θυσίες στο διηνεκές.

Το "μαρξιστικό" υπόβαθρο της βλακείας

Εκείνο που με ζοχαδιάζει στην πολιτική καθημερινότητα, δεν είναι που τα μέλη και οι χειροκροτητές τού ΣυΡιζΑ επιμένουν να αυτοπροσδιορίζονται ως αριστεροί. Αυτό μάλλον με κάνει να γελάω και έχει πάψει να με χαλάει εδώ και πολλά χρόνια. Εκείνο που πραγματικά με ζοχαδιάζει είναι που οι κάθε λογής γιαλαντζί αριστεροί πιστεύουν ότι οι -θεωρητικές και πρακτικές- παλινδρομήσεις τους έχουν μαρξιστικό υπόβαθρο και επιμένουν να επικαλούνται είτε τον παππού Κάρολο είτε τον θείο Βλαδίμηρο για να δικαιολογήσουν τις επιλογές τους. Σ' αυτές τις λίαν εκνευριστικές περιπτώσεις, η ευγενέστερη αντίδρασή μου προς τον ομιλούντα "αριστερό" είναι ένα απλό "μη λες βλακείες".

Τι είναι βλακεία; Θεωρητικά, ο όρος αποδίδεται με την περίφραση "ανισορροπία νόησης", εξ ου και ο βλάκας λέγεται και ανισόρροπος. Με απλούστερο τρόπο, μπορούμε να ορίσουμε ως βλακεία την αδυναμία αντίληψης του σωστού. Σύνηθες χαρακτηριστικό των βλακών είναι η δευτεροβάθμια βλακεία, δηλαδή η τάση να χαρακτηρίζουν βλάκες εκείνους οι οποίοι πράττουν το σωστό, μόνο και μόνο επειδή η δική τους -αντικειμενικά εσφαλμένη- αντίληψη δεν συμφωνεί με τις επιλογές των άλλων. Βέβαια, σ' αυτό το σημείο θα μπορούσε κάποιος να αντιτείνει ότι συχνά το "σωστό" δεν είναι αυστηρά καθορισμένο, με συνέπεια να υπάρχουν περισσότερες από μία σωστές αντιλήψεις του ίδιου θέματος, ανάλογα με την γωνία θέασής του. Το πρόβλημα, λοιπόν, εστιάζεται στο πόσα "σωστά" υπάρχουν κάθε φορά ή πόσες γωνίες θέασης υπάρχουν κάθε φορά.

Ανώτατο Δικαστήριο Ισραήλ: «Δικαίωμα» τα πραγματικά πυρά εναντίον των Παλαιστινίων

 

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ

Ο Ισραηλινός στρατός μπορεί να σκοτώνει «νόμιμα» και «ηθικά» τον Παλαιστινιακό λαό. Αυτό απεφάνθη το Ανώτατο Δικαστήριο του Ισραήλ. «Δεν υπάρχει δικαιοσύνη σε ένα σύστημα κατοχής». Αυτό είχε φωνάξει η Αχέντ Ταμίμι σε δημοσιογράφους όταν το Ισραηλινό στρατοδικείο της επέβαλε ποινή φυλάκισης οκτώ μηνών επειδή χαστούκισε δύο Ισραηλινούς στρατιώτες έξω από το σπίτι της,την ώρα που απειλούσαν την ίδια και την οικογένειας της!

Την Πέμπτη το Ανώτατο Δικαστήριο του Ισραήλ επιβεβαιώνοντας του νόμους της κατοχής,  αναγνώρισε το δικαίωμα του στρατού να χρησιμοποιεί πραγματικά πυρά εναντίον των Παλαιστίνιων που διαδηλώνουν κατά μήκος των συνόρων της χώρας με τη Λωρίδα της Γάζας.

Με την απόφασή του, που εκτείνεται σε 41 σελίδες και δόθηκε στη δημοσιότητα χθες Πέμπτη το βράδυ από το ισραηλινό υπουργείο Δικαιοσύνης, το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε ομόφωνα την προσφυγή ισραηλινών και παλαιστινιακών μη κυβερνητικών οργανώσεων, οι οποίες είχαν ζητήσει στα τέλη Απριλίου να σταματήσει ο ισραηλινός στρατός να χρησιμοποιεί πραγματικά πυρά εναντίον των Παλαιστινίων στη Γάζα.

100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ ΓΣΕΕ Βασικοί σταθμοί από τη διαπάλη για τον προσανατολισμό του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος

Β' ΜΕΡΟΣ: Από το 1950 έως τις μέρες μας

Από τις κινητοποιήσεις το 1985, όταν η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ καθαίρεσε την εκλεγμένη διοίκηση της ΓΣΕΕ

Με αφορμή τα 100 χρόνια από την ίδρυση της ΓΣΕΕ, ο «Ριζοσπάστης» παρουσιάζει βασικούς σταθμούς της πορείας της, μιας πορείας που αποτυπώνει τη συνεχή διαπάλη για τον προσανατολισμό του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος.

 Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο δημοσιεύτηκε το πρώτο μέρος, από τη στιγμή ίδρυσης της ΓΣΕΕ μέχρι και το 9ο Συνέδριό της, ενώ στο σημερινό φύλλο της εφημερίδας παρουσιάζεται η συνέχεια, με τα βασικά γεγονότα από το 1950 έως τις μέρες μας.

Για την «αποτελεσματικότερη αντίσταση στον κομμουνισμό»!

 

Στις αρχές της δεκαετίας 1950, το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα βρισκόταν σε πολύ άσχημη κατάσταση. Η αστική τάξη, εκμεταλλευόμενη τη στρατιωτική ήττα του ΔΣΕ, το γεγονός ότι η πλειοψηφία των μελών και των στελεχών του ΚΚΕ είτε είχε πάρει το δρόμο της πολιτικής προσφυγιάς είτε βρισκόταν στις φυλακές και τις εξορίες, όπως και τη δράση σε συνθήκες βαθιάς παρανομίας όσων κομμουνιστών παρέμεναν ελεύθεροι, προχώρησε σε ολομέτωπη επίθεση στην εργατική τάξη και στο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα. Μεταξύ άλλων, συνδικαλιστικές οργανώσεις που είχαν εκλέξει στα ηγετικά τους όργανα συνδικαλιστές μη ελεγχόμενους από το κράτος και την εργοδοσία είχαν αποβληθεί από τη ΓΣΕΕ, στην ηγεσία της οποίας κυριαρχούσαν εργοδοτικές και αστικές πολιτικές δυνάμεις.

Ρόλοι «δυσανάλογοι» και εχθρικοί για το λαό

Αληθινή «ακτινογραφία» για τους βασικούς στόχους και τη στρατηγική του κεφαλαίου για το επόμενο διάστημα είναι το «αναπτυξιακό» σχέδιο που παρουσίασε η κυβέρνηση. Επειδή μάλιστα «δεν λείπει ο Μάρτης απ' τη Σαρακοστή», ανάμεσα στα άλλα που καταγράφονται εκεί, είναι και ο περιβόητος στόχος των επιχειρηματικών ομίλων για τη μετατροπή της χώρας σε ενεργειακό και μεταφορικό «κόμβο» από και προς την ΕΕ, καθώς και τα αντίστοιχα έργα που ιεραρχούνται σε αυτήν την κατεύθυνση.

***

Ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι και το γεγονός ότι ευθαρσώς η κυβέρνηση αφιερώνει στην ενότητα αυτή και ένα ξεχωριστό κεφάλαιο, με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Διεθνής διάσταση των υποδομών και της ανάπτυξης δικτύων», για να καταγράψει ότι «η αναπτυξιακή στρατηγική λαμβάνει υπόψη τις ευκαιρίες και τα καθήκοντα που απορρέουν από το περιφερειακό περιβάλλον της χώρας (...) Μετά από μια περίοδο εσωστρέφειας λόγω της οικονομικής κρίσης, η ελληνική κυβέρνηση έχει αναλάβει δράση για την προώθηση της μελλοντικής οικονομικής ανάπτυξης, της ασφάλειας και της ευημερίας στην ευαίσθητη περιοχή των Βαλκανίων, αξιοποιώντας τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας (πολιτική σταθερότητα, σημαντική γεωστρατηγική θέση, κόμβος Ενέργειας και μεταφορών, μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ)».

Δολοφονικό ορμητήριο

 

Το αεροπλανοφόρο «USS Harry S. Truman» αγκυροβολημένο στη Σούδα

Σε βασικό ορμητήριο για τις επεμβάσεις ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ σε όλη την περιοχή, από την Ανατ. Μεσόγειο και τη Μ. Ανατολή έως τη Β. Αφρική και τα Βαλκάνια, μετατρέπει τη χώρα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.

Από τον Άραξο έως το Αιγαίο και από την Αλεξανδρούπολη έως τη Σούδα, όποια πέτρα κι αν σηκώσει κανείς τις μέρες αυτές, βρίσκει από κάτω το «αποτύπωμα» της επικίνδυνης εμπλοκής για τα συμφέροντα της αστικής τάξης, που επί ημερών της η αμερικανοΝΑΤΟική «αριστερά» έχει ξεπεράσει κατά πολύ τους «δασκάλους» προκατόχους της.

Και μόνο η «λίστα» της τελευταίας βδομάδας «ζαλίζει»:

Στις 17 του μήνα, ο Φ. Φρέντρικσον, επικεφαλής της Πυρηνικής Πολιτικής του ΝΑΤΟ, επισκέφτηκε τη βάση του Άραξου, όπου από το περασμένο καλοκαίρι, όπως κατήγγειλε το ΚΚΕ, έχουν γίνει εργασίες «αναβάθμισης» των υποδομών, ώστε να μπορούν να φιλοξενηθούν «ειδικά» όπλα, ανάμεσά τους και πυρηνικά.

Ο εργατικός παράδεισος της Γερμανίας

Στις αρχές του μήνα, η Γερμανική Συνομοσπονδία Συνδικάτων (Deutscher Gewerkschaftsbund - DGB) και το ίδρυμα ερευνών Χανς Μπέκλερ (Hans Böckler Stiftung - HBS) έδωσαν στην δημοσιότητα τον "Άτλαντα της εργασίας 2018". Το ιστολόγιο μελέτησε αυτόν τον ενδιαφέροντα Άτλαντα των 64 σελίδων και, αφού αλλού έμεινε με το στόμα ανοιχτό και αλλού δυσκολεύτηκε να καταλάβει αρκετά από τα στοιχεία που περιλαμβάνονται, παρουσιάζει συνοπτικά ορισμένα αρκετά ενδιαφέροντα σημεία:

Τα στοιχεία λένε ότι στην Γερμανία, εργάζεται το 75% του πληθυσμού με ηλικία μεταξύ 15 και 65, ποσοστό που συνέχεια αυξάνεται. Το 2017 οι εργαζόμενοι στην χώρα ξεπέρασαν τα 44 εκατομμύρια άτομα, αριθμός μεγαλύτερος κατά 20% σε σχέση με τα μέσα του προηγούμενου αιώνα. Επίσης, τα ίδια στοιχεία λένε ότι η χώρα καταγράφει ιδιαίτερα χαμηλά ποσοστά ανεργίας. Ποιά είναι, όμως, η αλήθεια που κρύβεται πίσω από τους ευημερούντες αριθμούς;

Διάγραμμα: DGB-HBS, "Άτλαντας της εργασίας 2018", σ. 33   [Προσαρμογή στα ελληνικά: Cogito ergo sum]

Πλήρης απουσία κρατικής φροντίδας

Τον τελευταίο μήνα έχουν βρεθεί στο επίκεντρο της δημοσιότητας δύο περιπτώσεις νέων γυναικών, 22 χρόνων και 19 χρόνων, που τα ρεπορτάζ των ηλεκτρονικών και έντυπων ΜΜΕ χαρακτηρίζουν «σύγχρονες Μήδειες». Οι τηλεοπτικές εκπομπές και οι σελίδες των αστικών εφημερίδων φιλοξένησαν συνεντεύξεις ψυχιάτρων, ψυχολόγων, κοινωνιολόγων, αλλά και υγειονομικών από μαιευτικές κλινικές, με αφορμή τα συγκεκριμένα περιστατικά. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, που παρουσιάστηκαν στα δημοσιεύματα, το ποσοστό των εγκαταλελειμμένων νεογέννητων δεν ξεπερνά το 10%, ενώ το 83% των μητέρων που φεύγουν από το μαιευτήριο χωρίς το παιδί τους είναι άγαμες.

* * *

 

Ταυτόχρονα, μέσα από τα ρεπορτάζ των εφημερίδων παρουσιάστηκαν «προσωπικές ιστορίες» από νέες μωρομάνες, που οδηγήθηκαν στην εγκατάλειψη ή στην κακοποίηση των βρεφών κάτω από την επίδραση μιας σειράς παραγόντων, όπως η τοξικοεξάρτηση, η ύπαρξη ψυχικών διαταραχών ή νοητικής υστέρησης, η ανυπαρξία υποστηρικτικού οικογενειακού περιβάλλοντος, ο φόβος του κοινωνικού στιγματισμού. Πυρήνας όλων των απόψεων γύρω από το ζήτημα είναι η έλλειψη «δυνατότητας ανταπόκρισης των μητέρων στις απαιτήσεις φροντίδας ή επιμέλειας ενός βρέφους». Ολη η συζήτηση εστιάζει στα ατομικά χαρακτηριστικά αυτών των γυναικών, κάτω από την επίδραση της αστικής αντίληψης ότι η ανατροφή του παιδιού είναι ατομική ευθύνη των γονιών του, ότι η μητρότητα, ο οικογενειακός προγραμματισμός αποτελεί ατομική - οικογενειακή υπόθεση.

Καταδικάζεται η βία απ’ όπου κι αν προέρχεται;

Καταδικάζεται η βία απ’ όπου κι αν προέρχεται; – του Νίκου Μπογιόπουλου

 

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ  

    Κάποιοι παριστάνουν ότι δεν μπορούν να ξεχωρίσουν το γιαούρτωμα από το ναζιστικό μαχαίρωμα… Παριστάνουν ότι δεν μπορούν να βρουν διαφορές ανάμεσα στο γιουχάρισμα και στην αποδοκιμασία από το λιντζάρισμα, τον τραμπουκισμό και τον αγελαίο φασισμό των ταγμάτων εφόδου… Παριστάνουν ότι δεν μπορούν να δουν τι χωρίζει το πέταγμα της μπογιάς από την εκτόξευση της μπουνιάς και της κλωτσιάς του αλήτικου χουλιγκανισμού που παριστάνει την «πολιτική δράση»…

    Στην ουσία: Αναπαράγουν την αθλιότητα των «δυο άκρων». Τσουβαλιάζουν άλογα με πορτοκάλια για να βγάλουν… αλογοπορτόκαλα, όπως έλεγε ο γερο-Σκαρίμπας. Συκοφαντούν λαϊκούς αγώνες βαφτίζοντας «βία» την κοινωνική αντίσταση στην βαρβαρότητα. Αξιοποιούν φρικιαστικές προβοκάτσιες (π.χ Μαρφίν), αλείβουν σαν βούτυρο στο ψωμί της γκαιμπελικής τους προπαγάνδας «ακτιβισμούς» της πλάκας, για να τα συμψηφίσουν με την κτηνωδία.

    Και έτσι, με αυτό τον τρόπο, όταν δεν τον υποδέχονται από την κύρια είσοδο, ανοίγουν στον φασισμό την πίσω πόρτα. Όμως, την ίδια ώρα που παριστάνουν τους επικριτές της βίας «από όπου κι αν προέρχεται», συλλαμβάνονται επ’ αυτοφόρω ως φορείς της πιο αποκρουστικής βίας , της ταξικής βίας. 

    Ας πάρουμε μια γεύση της θεωρητικής – ιδεολογικής τους σαθρότητας που δεν θα μπορούσε παρά να συνοδεύει την πολιτική υποκρισία τους:  

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ Επίκαιρη Επερώτηση για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας

Η ΚΟ του ΚΚΕ καταθέτει με την παραπάνω μορφή την Πρόταση Νόμου των 513 Εργατικών Σωματείων, Ομοσπονδιών και Εργατικών Κέντρων 

 

Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ κατέθεσε στη Βουλή, στις 18/10/2016, Πρόταση Νόμου για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας με βάση κείμενο που επεξεργάστηκαν και επέδωσαν στα κόμματα 513 Εργατικά Σωματεία, Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα (τα οποία αναφέρονται σε παράρτημα που επισυνάπτεται) που εκφράζουν χιλιάδες εργαζόμενους.

Παρά τις προσπάθειες της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ και των συνδικάτων, η κυβέρνηση ακολούθησε απαράδεκτη πρακτική και αρνήθηκε να συζητηθεί η πρόταση νόμου στη Βουλή.

Έτσι σήμερα η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ καταθέτει αυτή την Πρόταση Νόμου με τη μορφή Επίκαιρης Επερώτησης προς την υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και ζητά να συζητηθεί στο Κοινοβούλιο.

Στην κατακλείδα της Επίκαιρης Επερώτησης σημειώνεται ότι «παρότι κοντεύουν δύο σχεδόν χρόνια από την κατάθεσή της η κυβέρνηση αρνείται αυθαίρετα και κατά παράβαση του κανονισμού να φέρει για συζήτηση την παραπάνω Πρόταση Νόμου.

Η άρνησή της αυτή δείχνει τις προθέσεις της να συνεχίσει και να κλιμακώσει την επίθεση στα εργατικά δικαιώματα, ενισχύοντας ακόμη περισσότερο το κτύπημα των συλλογικών συμβάσεων και προωθώντας τις ευέλικτες μορφές απασχόλησης που στοχεύουν στην ένταση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, για τη στήριξη της κερδοφορίας του κεφαλαίου, σύμφωνα και με τις κατευθύνσεις της ΕΕ, που προωθείται σε όλες τις χώρες μέλη της είτε βρίσκονται σε καθεστώς μνημονίων είτε όχι.

Στην ίδια κατεύθυνση κινούνται και οι αλλαγές που προωθούνται στην κοινωνική ασφάλιση με τις μειώσεις των συντάξεων και την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης», σημειώνεται και επερωτάται η κυβέρνηση πώς τοποθετείται για τις διεκδικήσεις των 513 Σωματείων. 

Οι στόχοι της αστικής τάξης απαιτούν να συνεχιστεί το ξεζούμισμα του λαού

Αποσπάσματα από την ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δ. Κουτσούμπα, κατά τη χτεσινή συζήτηση

Eurokinissi

«Το κυβερνητικό σχέδιο "για μια στρατηγική ανάπτυξη για το μέλλον", που δώσατε χτες στη δημοσιότητα, κυρίες και κύριοι της κυβέρνησης, είναι αποκαλυπτικό για το τι πρέπει να περιμένει ο λαός την επόμενη μέρα. Οι 3 βασικοί άξονες του συγκεκριμένου σχεδίου προβλέπουν:

 Πρώτον: Σχετικά με τη φορολογική πολιτική:

Υπόσχεστε ότι θα μειώσετε τη φορολογία των εταιρειών για να προσελκύσετε επενδύσεις και να αυξήσετε την κερδοφορία τους.
Τι διαφορετικό λέτε από το πρόγραμμα της ΝΔ; Στην ουσία θα επιβαρύνετε ακόμα περισσότερο τα λαϊκά στρώματα, για να θωρακίσετε την ανταγωνιστικότητα των μονοπωλιακών ομίλων. Γι' αυτό και πουθενά δεν δεσμεύεστε για τη μείωση της έμμεσης φορολογίας και δεν μιλάτε για τη λαϊκή φορολογική επιβάρυνση και τον ΕΝΦΙΑ.

Η δε διακήρυξη για διεύρυνση της φορολογικής βάσης και η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, από τη στιγμή που παραμένει η ελευθερία κίνησης κεφαλαίων και τα διάφορα απόρρητα, προετοιμάζει στην ουσία μια νέα φοροεπιδρομή στους αυτοαπασχολούμενους και ελεύθερους επαγγελματίες.

Η «ουδέτερη» Σουηδία έδωσε το ατσάλι της κατ’ αποκλειστικότητα στον Χίτλερ

Η «ουδέτερη» Σουηδία έδωσε τοατσάλι της κατ’ αποκλειστικότητα στον Χίτλερ

Από Panos

 

Γράφει ο Πάνος Αλεπλιώτης //

Tις μέρες που οι λαοί έκαναν αποτίμηση της μεγάλης προσφοράς κυρίως της Σοβιετικής Ένωσης αλλά και της αντίστασης στις κατεχόμενες από τους Ναζί χώρες στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, γιορτάζοντας την Μεγάλη Νίκη, κάποιοι άλλοι δικαιολογούσαν το μάταιο της αντίστασης και τα θετικά της υποταγής.

Γέμισαν, στις αρχές Μάη οι μεγάλης κυκλοφορίας Σουηδικές εφημερίδες, με άρθρα για την σωστή εκτίμηση της τότε κυβέρνησης εθνικής ενότητας που με αυτό τον τρόπο απέτρεψε την καταστροφή της Σουηδίας. Και φυσικά ανάμεσα στην απολογητική τους στάση αναφέρονταν αναλυτικά για τα “εγκλήματα” του Στάλιν και των κομμουνιστών, αποσιωπώντας την ήττα του Ναζισμού από τον Κόκκινο Στρατό.

Τρία πράγματα ζήτησαν οι Ναζί από την επίσημη Σουηδία για να μείνει “ουδέτερη”: πρώτο να συνεχίσει μαζί τους το εμπόριο με τα σιδηρομεταλλεύματα που είχε και έχει μπόλικα, για όπλα και κανόνια, αλλά αυτή την φορά κατ Aποκλειστικότητα. Αυτό σήμαινε ότι απαγορεύτηκε το εμπόριο που είχε η Σουηδία με επιχειρήσεις άλλων χωρών και πρώτα από όλα με τις Εγγλέζικες επιχειρήσεις. Δεύτερο ελεύθερη μετακίνηση των Ναζιστικών στρατευμάτων μέσα στην Σουηδία για να ενισχύσουν την Φινλανδία και να εισβάλλουν στην ΕΣΣΔ και τρίτο όχι φωνές ενάντια στον ναζισμό!

ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΟΙ ΕΛΙΓΜΟΙ

Και συνέπεσαν την ίδια μέρα ο πριγκιπικός γάμος στο Λονδίνο που αναμετέδιδε σ’ απευθείας σύνδεση το ιδιωτικό τηλεοπτικό κανάλι  του ΑΝΤ1 και οι προπηλακισμοί και βιαιότητες προς το δήμαρχο Θεσσαλονίκης  Γ. Μπουτάρη κατά τη διάρκεια εκδηλώσεων για την επέτειο της γενοκτονίας των Ποντίων. 

               Το χρονικό των βιαιοτήτων προς το δήμαρχο μέσα από διάφορα βίντεο και φωτογραφίες έγινε λεπτό το λεπτό γνωστό σε όλους προκαλώντας την αυτονόητη καταδίκη τους, που επεκτεινόταν στην απαίτηση για καταδίκη της βίας ανεξαρτήτως προέλευσης. Και συγχρόνως δόθηκε και η ευκαιρία για μικροπολιτικές αντιπαλότητες στον πρωθυπουργό Α. Τσίπρα που επέρριψε  ευθύνη για το περιστατικό  σε «σκοτεινό και ακραίο τμήμα της  αξιωματικής αντιπολίτευσης», ενώ στο δημοσιογράφο Π. Τσίμα στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΙ  να υποβαθμίσει τη δολοφονία του Π. Φύσσα με συγκρίσεις δυσανάλογες, ευνοϊκές όμως για φασιστικές συμπεριφορές. 

               Κι αναζητώντας, βοηθούντος και του κυβερνητικού λόγου, η συλλογική μνήμη ιστορικές αναλογίες ανέτρεξε σε δολοφονία Λαμπράκη με παρακράτος, Γκοτζαμάνη και τρίκυκλο, ιδιοποιούμενη αυθόρμητα το σύστημα ιδεών και χειραγωγήσεων της κυρίαρχης τάξης, της οποίας το συμφέρον είναι η διατήρηση των κοινωνικών σχέσεων που επιτρέπουν την κυριαρχία της και φαίνεται πως σ’ αυτό εξυπηρετεί  το πρότυπο του δόκτορα Τζέκυλ και κύριου Χάιντ εφαρμοζόμενου στο  αστικό κράτος.    

Αντιλαϊκή γέφυρα...

 

Φωτό αρχείου

«Δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα», λέει ο λαός και η παροιμία αυτή ταιριάζει γάντι στην αντιπαράθεση που έστησαν χτες στη Βουλή κυβέρνηση και ΝΔ, στη συζήτηση των πολιτικών αρχηγών για το «αναπτυξιακό σχέδιο».

Από τη συζήτηση ξεχώρισε η προσπάθεια της κυβέρνησης να παρουσιάσει την έως τώρα πολιτική της ως μια φιλολαϊκή τάχα εκδοχή της πορείας εξόδου από την καπιταλιστική κρίση, και το «αναπτυξιακό της σχέδιο» στον αντίποδα του «νεοφιλελεύθερου μοντέλου», για το οποίο κατηγορεί τη ΝΔ.

Μάλιστα, ο Αλ. Τσίπρας επικαλέστηκε τα εύσημα Ευρωπαίων αξιωματούχων προς την κυβέρνηση, «πικάροντας» κυριολεκτικά τη ΝΔ ότι της πήρε την μπουκιά από το στόμα και ότι αυτό αναγνωρίζεται πλέον από παραδοσιακούς συμμάχους της στην ΕΕ.

Από την πλευρά της, η ΝΔ υπερασπίστηκε μέχρι κεραίας την αντιλαϊκή πολιτική των δικών της κυβερνήσεων και διεκδίκησε την «πατρότητα» πολλών από τις αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις και ιδιωτικοποιήσεις που έκαναν στη συνέχεια οι ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.

Σε ό,τι αφορά το «αναπτυξιακό σχέδιο» της κυβέρνησης, ο Κυρ. Μητσοτάκης προσπάθησε να το απαξιώσει, ενώ, απευθυνόμενος στο κεφάλαιο, διαβεβαίωσε ότι η ΝΔ διαθέτει καλύτερο.