Η… “έκλυτη ζωή” των κομμουνιστριών

24-08-2018

Κει που πήγαινες αμέριμνη στη δουλιά σου, έβλεπες ξαφνικά στο περίπτερο να κρέμεται η εφημερίδα με μια πελώρια φωτογραφία σου κι από κάτω με μεγάλα γράμματα: “Η Μαντελόν του Κομμουνισμού” ή κάτι τέτοιο. Και ακολουθούσε ένα ολόκληρο ανάγνωσμα-πορνογράφημα πως η τάδε “συντρόφισα” πήγε στο καμπαρέ με το γραμματέα της Νεολαίας κι άλλα παρόμοια.
 

Κατιούσα

 

“Θα έρθουν οι κομμουνιστές να μας πάρουν τις γυναίκες”, έλεγαν κάποτε στους νοικοκυραίους για να τους φοβίσουν. Και για να πειστούν πως όντως έτσι έχουν τα πράγματα, οι εφημερίδες της εποχής κυκλοφορούσαν με καυτά ρεπορτάζ-πορνογραφήματα από τις καυτές περιπέτειες των συντροφισσών.

Η εξιστόρηση είναι από το βιβλιαράκι-θησαυρός της Αύρας Παρτσαλίδου “Αναμνήσεις από τη ζωή της ΟΚΝΕ” που κυκλοφορεί από τη Σύγχρονη Εποχή. Το σκίτσο είναι του Τάσου Αναστασίου.


 
Η αντίδραση στην προσπάθειά της να χτυπήσει το Κόμμα, χρησιμοποιούσε βέβαια, μαζί με όλα τα άλλα, και το προσφιλές της όπλο της συκοφαντίας. Ο τύπο της, σε συνεργασία με την Ασφάλεια, σερβίριζε συστηματικά στους αναγνώστες του με τη μορφή “συνταραχτικών αποκαλύψεων”, το αντικομμουνιστικό τροπάριο της παγκόσμιας αντίδρασης απ’ την εποχή που πρωτοκυκλοφόρησε το “Κομμουνιστικό Μανιφέστο”. Παρουσίαζε το ΚΚΕ σαν ένα κατασκεύασμα ανήθικων ανθρώπων, που σαν κύριο μέλημά τους έχουν την κοινοκτημοσύνη της γυναίκας, τη διάλυση της οικογένειας, την κατάργηση της θρησκείας κλπ, κλπ. Κάθε τόσο δημοσίευε ολοσέλιδες συνέχειες στην μπροστινή σελίδα με φωτογραφίες στελεχών και μελών του Κόμματος και της Νεολαίας.

Διορίζονται συγγενείς θυμάτων μόνο αν παραιτηθούν από το δικαίωμα αποζημίωσης!

Πολλά ερωτήματα εγείρονται από την Υπουργική Απόφαση που δημοσιοποιήθηκε χτες, σχετικά με τη διαδικασία διορισμού στο Δημόσιο συγγενών των θυμάτων από τη φωτιά σε Μάτι και Νέο Βουτζά, αλλά και των ατόμων τα οποία υπέστησαν σοβαρά εγκαύματα και νοσηλεύτηκαν σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.

Σύμφωνα με την Απόφαση του υπουργείου Διοικητικής Ανασυγκρότησης, με το που θα καταθέσει ο ενδιαφερόμενος την αίτηση για διορισμό στο Δημόσιο, αυτό «συνεπάγεται την αυτοδίκαιη και αμετάκλητη παραίτηση του διοριζόμενου από τυχόν οικονομικές απαιτήσεις, καθώς και την αναστολή του συνταξιοδοτικού του δικαιώματος, από την ημερομηνία διορισμού».

ΣΥΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΗ ΔΕΘ

Στόχος να αποτελέσει σταθμό στην ενίσχυση της πάλης για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής (VIDEO - ΦΩΤΟ)

 

Στο φουλ μπαίνουν οι μηχανές συνδικάτων και μαζικών φορέων για να εκφραστεί μαζική, αισιόδοξη και αποφασιστική εργατική - λαϊκή απάντηση απέναντι στην «ανάπτυξη» που φέρνει φτώχεια και πολέμους, απέναντι στην αντιλαϊκή κλιμάκωση και τις κάλπικες υποσχέσεις που τη συνοδεύουν. Στόχος των προετοιμασιών είναι το συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ το Σάββατο 8 Σεπτέμβρη στη Θεσσαλονίκη, στις 6.30 μ.μ., στην πλατεία Αριστοτέλους, με αφορμή τα εγκαίνια της ΔΕΘ, να αποτελέσει σταθμό για την ενίσχυση της πάλης για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, για να βγουν στο προσκήνιο οι ανάγκες του εργαζόμενου λαού.

Ο στόχος αυτός αναδείχθηκε μέσα από την πλατιά σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη στη Θεσσαλονίκη για την προετοιμασία της επιτυχίας του συλλαλητηρίου. Στη σύσκεψη που οργάνωσαν η Γραμματεία Θεσσαλονίκης του ΠΑΜΕ, ο Αγροτικός Σύλλογος Λαγκαδά και η ΟΓΕ, συμμετείχαν και τοποθετήθηκαν εκπρόσωποι από μια σειρά κλάδους και χώρους δουλειάς, από το δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, από Λαϊκές Επιτροπές, αυτοαπασχολούμενους, από την ΟΓΕ κλπ.

Μεγάλα λόγια

«Η χώρα δεν θα εκτροχιαστεί ποτέ ξανά πια, αλλά ούτε θα γυρίσουμε ποτέ πίσω», ισχυρίστηκε σε συνέντευξή της η υπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης Ολγα Γεροβασίλη, αναπαράγοντας και τους υπόλοιπους κυβερνητικούς αφορισμούς σε «όσους ονειρεύονται την παλινόρθωση και αυταπατώνται». Με τέτοιες «κατηγορηματικές» δηλώσεις, τα κυβερνητικά στελέχη δεν επιχειρούν μόνο να διαμορφώσουν «κλίμα ευφορίας» και ψεύτικες προσδοκίες στο λαό, ούτε μόνο να τονώσουν τις κάλπικες διαχωριστικές γραμμές με τα υπόλοιπα αστικά κόμματα και πρώτα απ' όλα με τη ΝΔ. Ακόμα βαθύτερος είναι ο στόχος να «ριζώσει» για τα καλά στο λαό το ψέμα ότι για την καπιταλιστική κρίση έφταιξαν τάχα η μία ή η άλλη μορφή της αστικής διαχείρισης και βέβαια τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα που ξηλώθηκαν τα οκτώ τελευταία χρόνια και τώρα βαφτίζονται «παθογένειες του παρελθόντος». Ο στόχος αυτός έχει σχέση όχι με το παρελθόν, αλλά με το μέλλον, ώστε ο λαός να στρατευτεί στους σχεδιασμούς του κεφαλαίου, κάτω από τη μία ή την άλλη «σημαία» της αστικής διαχείρισης και να μη διεκδικήσει ανάκτηση απωλειών, πόσο μάλλον να παλέψει για τις σύγχρονες ανάγκες του. Οσο για τα «μεγάλα λόγια» και τα «ποτέ πια», μας τα είπαν κι άλλοι, πριν τα αδιέξοδα και οι αντιφάσεις του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος, όπως είναι η υπερσυσσώρευση κεφαλαίου από την εκμετάλλευση της εργατικής τάξης, «εκτροχιάσουν» ξανά και ξανά τέτοιες «βεβαιότητες».

Κακόγουστη παράσταση

« Κήρυγμα μίσους», «διάγγελμα διχασμού», «Το πάθημα δεν έγινε μάθημα», «Η Ελλάδα δεν ευτύχησε, σε αντίθεση με όλες τις άλλες χώρες που μπήκαν σε μνημόνια, να δει το πολιτικό της σύστημα να συνεννοείται σε κεφαλαιώδη». Με αυτό το στίγμα υποδέχτηκε ο αστικός Τύπος το πρωθυπουργικό διάγγελμα από την Ιθάκη και τις αντιδράσεις των υπόλοιπων αστικών κομμάτων, κάνοντας «την τρίχα τριχιά» και επιχειρώντας να παρουσιάσει ένα σκηνικό «πόλωσης» ανάμεσα στους διαχειριστές του σάπιου συστήματος.

 

Το «φούσκωμα» βέβαια εξηγείται, στην προσπάθειά τους να ξαναζεστάνουν τη «σούπα» του χρεοκοπημένου δικομματισμού, να χαράξουν κάλπικες διαχωριστικές γραμμές ή να υπερτονίσουν επιμέρους και δευτερεύουσες διαφορές, με στόχο τον εγκλωβισμό του λαού σε χρεοκοπημένα δίπολα, σε «προοδευτικά και αντιδεξιά» ή «αντιΣΥΡΙΖΑ» μέτωπα.

Ζητά συμφωνία των πολιτικών δυνάμεων για την «επόμενη μέρα»

  Πηγή: Eurokinissi

Σύνθεση θέσεων και συμφωνία μεταξύ των αστικών κομμάτων για την αντιλαϊκή πολιτική της «επόμενης μέρας» ζητά ο Φραγκίσκος Κουτεντάκης, επικεφαλής του Γραφείου Προϋπολογισμού του κράτους στη Βουλή.

Μιλώντας στο «Real FM», ανάφερε ότι η πολιτική αντιπαράθεση «πέρα από τις εντυπώσεις» πρέπει να γίνεται «επί της ουσίας και με γόνιμο τρόπο», προκειμένου τα κόμματα να έχουν «σκοπό να συνθέσουν κάτι». Πρόσθεσε πως «κάποια μίνιμουμ στοιχεία να είναι λίγο-πολύ συμφωνημένα μεταξύ των περισσότερων πολιτικών δυνάμεων».

“Θα ‘ναι σα να μπαίνει η άνοιξη…” – Η Τσεχοσλοβακία, ο Πρετεντέρης κι ένας διαφορετικός σοσιαλισμός

23-08-2018

Ο καπιταλισμός ή θα είναι καταπιεστικός κι εκμεταλλλευτικός ή δε θα υπάρξει…

Σφυροδρέπανος

 

Αν η διάσπαση του ΚΚΕ το 68′ είχε διεθνή διάσταση, αυτή θα ήταν η εμφάνιση του ρεύματος του ευρωκομμουνισμού. Και για κάποιους, η “άνοιξη της Πράγας”. Ίσως κάποιοι “ανανεωτές” βρήκαν σε αυτήν το ιδεολογικό άλλοθι που χρειάζονταν, για να καλύψουν τη διαφωνία τους, ενώ θα είχαν άλλη άποψη αν είχαν κερδίσει την υποστήριξη των Σοβιετικών. Ακόμα κι έτσι ωστόσο δεν παύει να υπάρχει ένας βαθύτερος οργανικός δεσμός, έστω κι αν συνειδητοποιήθηκε αργότερα στην πορεία.

Το βασικό θεωρητικό ζήτημα που τέθηκε -σύμφωνα με τις δικές τους διακηρύξεις- είναι ο περιβόητος τρίτος δρόμος, το ερώτημα αν μπορούσε να οικοδομηθεί ένα διαφορετικό μοντέλο σοσιαλισμού, που θα μπορούσαμε να το παραφράσουμε (διακωμωδώντας το) κι ως εξής: είναι εφικτός ένας άλλος άλλος κόσμος;

Τρία...

Τις «προτεραιότητες» της κυβέρνησης για μετά το «τέλος των μνημονίων» καταγράφει η «Αυγή». Ποιες είναι αυτές; Οι «Συλλογικές Συμβάσεις», η «αύξηση του κατώτατου μισθού» και η «δικαιότερη φορολόγηση». Μιλάμε δηλαδή για «τρία στα τρία» στην απάτη! Σε ό,τι αφορά τις Συλλογικές Συμβάσεις, ακόμα και η περίφημη επεκτασιμότητα όσων κλαδικών έχουν υπογραφεί δείχνει να «κολλάει» στην υποχρέωση των εργοδοτών να καταθέσουν στοιχεία από τα μητρώα των εταιρειών τους για τον αριθμό των εργαζομένων που απασχολούν, ώστε να πιστοποιηθεί η «αντιπροσωπευτικότητά» τους στον κλάδο. Οι επιχειρηματικοί όμιλοι οχυρώνονται πίσω απ' αυτήν τη διάταξη της νομοθεσίας και με διάφορα προσχήματα αρνούνται να καταθέσουν στοιχεία, ακόμα και στις περιπτώσεις που η κλαδική Σύμβαση προβλέπει ελάχιστα παραπάνω από τις επιχειρησιακές ή τις ατομικές του κλάδου.

 

... στα τρία

 

Οσο για τις διαπραγματεύσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη, η εργοδοσία προσέρχεται κατά κανόνα με πρόταση για κλαδικό μισθό ίσο με τον κατώτερο των 586 ευρώ, κάνοντας χρήση όλης της αντεργατικής νομοθεσίας που της πρόσφεραν απλόχερα η σημερινή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Σημειωτέον, αυτόν τον απαράδεκτο κατώτερο μισθό, μετά από έξι χρόνια «παγωμάρας» στα σημερινά άθλια επίπεδα, η κυβέρνηση υπόσχεται να τον «αυξήσει», εφαρμόζοντας κι εδώ έναν από τους νόμους των μνημονίων! Οσο για τη «δικαιότερη φορολόγηση», εδώ γελάνε (πικρά) οι εκατοντάδες χιλιάδες μισθωτοί, αυτοαπασχολούμενοι και αγρότες, την ώρα που η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει το παραπέρα τσεκούρι στο αφορολόγητο, ακόμα και για εισοδήματα... 500 ευρώ. Πράγματι, λοιπόν, η κυβέρνηση έχει προτεραιότητες για τη «μεταμνημονιακή» εποχή. Μόνο που και αυτές, όπως και πριν, αφορούν το κεφάλαιο και όχι το λαό.

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ Αφοσιωμένη στην αντικομμουνιστική της εκστρατεία

  Πηγή: Associated Press

Μια ακόμα αντικομμουνιστική φιέστα διοργανώνει σήμερα στο Ταλίν η κυβέρνηση της Εσθονίας, «τιμώντας» την 23η Αυγούστου, που στο πλαίσιο της αντικομμουνιστικής εκστρατείας της ΕΕ και της βρώμικης επιχείρησης ταύτισης του κομμουνισμού με το φασισμό - ναζισμό έχει ανακηρυχθεί σε «Ευρωπαϊκή Ημέρα Μνήμης για τα θύματα των ολοκληρωτικών καθεστώτων»!

Μάλιστα, χτες με κοινή τους δήλωση, ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν Φ. Τίμερμανς και η επίτροπος Β. Γιούροβα απέτισαν «φόρο τιμής στα θύματα όλων των ολοκληρωτικών καθεστώτων», παρουσιάζοντας τον αντικομμουνισμό ως «καθήκον» απέναντι στη μνήμη τους και αναμασώντας τα ανιστόρητα κατασκευάσματα για το σύμφωνο Μολότοφ - Ρίμπεντροπ και τις υπόλοιπες προπαγανδιστικές αθλιότητες της ιμπεριαλιστικής ένωσης.

Νέα βαρυχειμωνιά...

  Πηγή: Eurokinissi

Το κλισέ της «νέας εποχής», που υποτίθεται ότι ξεκίνησε την περασμένη Δευτέρα, επαναλαμβάνουν διαρκώς τα κυβερνητικά στελέχη, αναπαράγοντας τις αυταπάτες γύρω από το «τέλος των μνημονίων».

Βεβαίως, οι εργαζόμενοι γνωρίζουν από πρώτο χέρι ότι η «νέα εποχή» είναι μια ...τσουχτερή βαρυχειμωνιά, καθώς θεμελιώνεται στα αποκαΐδια των δικαιωμάτων τους.

Οι χιλιάδες μνημονιακοί εφαρμοστικοί νόμοι, οι οποίοι παραμένουν σε ισχύ, ψηφισμένοι από ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ τα τελευταία οκτώ χρόνια, η πολιτική δηλαδή στήριξης των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων, είναι ο πραγματικός πρωταγωνιστής και αυτής της «νέας εποχής».

Το γνωρίζουν οι εργατοϋπάλληλοι, που ζουν την ένταση της εκμετάλλευσης και βλέπουν ότι δεν μπορούν να ικανοποιήσουν στοιχειώδεις ανάγκες τους, όπως σε Υγεία και Παιδεία, την ίδια ώρα που αυξάνεται ο πλούτος που παράγουν με τη δουλειά τους. Το ξέρουν οι χιλιάδες άνεργοι, που έχουν ως «διέξοδο» κακοπληρωμένη ελαστική εργασία.

Κι αν δεν είχαμε ιδιωτικοποιήσει τη ΔΕΗ;

22-08-2018

Από εδώ και πέρα, δικαιούμαστε κι εμείς να γυρίσουμε μπούμερανγκ όσα ακούγαμε τόσα χρόνια και σε καθετί που προκύπτει, σε κάθε διακοπή, να λέμε: άντε επιτέλους να την κοινωνικοποιήσουμε να ησυχάσουμε…

Κατιούσα

 

Και ξαφνικά το μισό τουίτερ και το άλλο μισό Facebook βρέθηκαν κλεισμένα στο ασανσέρ που συναντιόμαστε, να περιγράφουν την εμπειρία τους από τη διακοπή ρεύματος. Κι αν λένε όλοι αλήθεια, πρέπει να ξεπερνάν αυτούς που λένε πως βρέθηκαν κάποτε στο Πολυτεχνείο.

Και οι άλλοι; Οι άλλοι μισοί (στην Κίνα βρίσκονται) έβγαλαν από μέσα τους τον οργισμένο φιλελέ, είπαν πως μετά από τα μνημόνια ο Τσίπρας μας έβγαλε κι από την πρίζα -που όλοι σχεδόν τη λέγαμε μπρίζα μικροί- και άρχισαν το τροπάριο: Κούβα θα μας κάνουν, Βενεζουέλα γίναμε… Κι άλλα τέτοια φαιδρά για να γεμίζουν τους τοίχους μας, που είναι τζάμπα και δεν υπάρχει κίνδυνος να τελειώσουν ποτέ, σαν το χαρτί υγείας.

22/08/1882 Γεννιέται στη Σμύρνη ο κομμουνιστής δάσκαλος Δημήτρης Γληνός,

 

 

 

22/08/1882

 

Γεννιέται στη Σμύρνη ο κομμουνιστής δάσκαλος Δημήτρης Γληνός, ο οποίος άφησε τη σφραγίδα του στο προοδευτικό και κομμουνιστικό κίνημα της χώρας μας. Η πορεία του Δημήτρη Γληνού είναι μια συνεχής πορεία «όλο προς τα αριστερά», όπως έλεγε ο ίδιος, ενώ αυτοβιογραφούμενος τόνιζε ότι η ιδεολογική του διαδρομή ήταν «από τον Μιστριώτη στον Λένιν».

Η μεγάλη φτώχεια χαρακτηρίζει τα παιδικά του χρόνια. Το 1899 έρχεται στην Αθήνα και γράφεται στη Φιλοσοφική Σχολή. Είναι υπέρμαχος της καθαρεύουσας και οπαδός της «Μεγάλης Ιδέας». Οι οικονομικές δυσκολίες τον αναγκάζουν να διακόψει δυο φορές τις σπουδές του, για να εργαστεί ως δάσκαλος. Οι σκληρές εμπειρίες ενισχύουν τις πολιτικές του ανησυχίες και τον φέρνουν στο στρατόπεδο των δημοτικιστών. Το 1905 παίρνει με άριστα παμψηφεί το δίπλωμά του από το Πανεπιστήμιο. Συνεχίζει τις παιδαγωγικές του σπουδές στη Γερμανία, όπου μεταξύ των άλλων γνωρίζει τον Γιώργο Σκληρό και τον Φώτο Πολίτη και έρχεται σε επαφή με τη σοσιαλιστική ιδεολογία.

Οι λωτοφάγοι και τα γουρούνια της Κίρκης

Οι λωτοφάγοι και τα γουρούνιατης Κίρκης

Από herko στο Αυγ 22, 2018 Απόψεις

Γράφει ο Στέλιος Κανάκης //

Πείνα, ανεργία, αναξιοπρέπεια, κοροϊδία, ξεπεσμός, εξευτελισμός. Τα γουρούνια που κουβάλησε, το αποδέλοιπο της αστικής τάξης, να τον υποδεχτούν κι η λωτοφάγα μάζα.

Και τα κοινωνικά σκουπίδια, οι άθλιοι αλητογενίτσαροι, οι πρώην, που το ’91 βάφτιζαν την ανυπαρξία τους τέλος των ιδεολογιών. Τα έρποντα εκφασισμένα ράκη της αήθειας, της ανυποληψίας, της υποθήκευσης και των παιδιών τους ακόμη, που πέρασαν και δεν ακούμπησαν στο μεγαλείο της ταξικής συνειδητοποίησης, των αξιών, των ιδεών, των ιδανικών. Θλιβερά υπερήλικα σκουπίδια σήμερα, που το οσονούπω βιολογικό τους τέλος, θα ξεβρομίσει κατά τι τον περίγυρο.

Το χοιροστάσιο του καπιταλιστικού ξεπεσμού, το σφαγείο των άβουλων, αδύναμων κι εκμαυλισμένων. Των πεινασμένων, αμόρφωτων, ξεδοντιασμένων, υποταγμένων φουκαράδων, γονυπετών και ερπόντων. Που τους αυτοκτονούν, τους δολοφονούν στα παρατημένα νοσοκομεία, τους πνίγουν, τους καίνε. Αυτή είναι η τρομακτική Γκόθαμ των θυτών, η «Πόλις» των ξεπουλημένων και των υποταγμένων. Το σφαγείο του καπιταλισμού που εκόντες άκοντες πνιγόμαστε στα βρομόνερά του και στο δικό μας αίμα.

Κι «…έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ
στην κώχη τούτη την μικρή, σ’ όλην την γη την χάλασες»*.

* Η Πόλις, Κ. Π. Καβάφης

Λωτοφάγοι

Δεν θα ξεχαστεί, λέει η κυβέρνηση, το ποιος έφερε στη χώρα την κρίση και τα μνημόνια. Τι εννοούν αλήθεια; Γιατί πράγματι ο λαός δεν πρέπει να ξεχάσει ότι την κρίση την έφερε η καπιταλιστική ανάπτυξη, αυτή που έχει ως κίνητρο το κέρδος των επιχειρηματικών ομίλων. Την έφεραν ο σκληρός ανταγωνισμός, το κυνήγι του μέγιστου κέρδους. Την έφερε η ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων. Την έφεραν οι πολιτικές στήριξης του κεφαλαίου, η επιλογή συμμετοχής της χώρας στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Τα μνημόνια τα έφερε η επιλογή να πληρώσει την κρίση ο λαός. Οι εργαζόμενοι, οι φτωχοί αυτοαπασχολούμενοι και αγρότες, για να σωθεί το κεφάλαιο, για να ανακάμψουν τα καπιταλιστικά κέρδη. Δεν πρέπει να ξεχάσει ότι ο πυρήνας των μνημονίων βρίσκεται στην πολιτική της ΕΕ, στην πολυδιαφημιζόμενη «ευρωπαϊκή κανονικότητα». Δεν πρέπει να ξεχάσει ο λαός ότι την πολιτική αυτή επιλογή την υπηρέτησαν από κοινού και ΠΑΣΟΚ - ΝΔ παλιότερα, και οι ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ σήμερα. Βεβαίως η κυβέρνηση απευθύνεται στο λαό νομίζοντας ότι απευθύνεται σε λωτοφάγους και πουλάει για άλλη μια φορά το χιλιοπαιγμένο παραμύθι της «λάθος διαχείρισης», με στόχο να εγκλωβιστεί ο λαός σε νέες παγίδες που του ξαναστήνουν...

“Τσίπρα μοι έννεπε, Μούσα, πολύτροπον, ός μάλα πολλά πλάγχθη…”

Ανάθεμα την ώρα και τη στιγμή που έγραφα σχετικά πρόσφατα στον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ ότι στην Ελλάδα προτιμήσαμε τον Αχιλλέα και την Ιλιάδα, ενώ οι δυτικοί δανειστές  λαιστρυγόνες και κύκλωπες κατά Τσίπρα  πολύ ηγάπησαν την Οδύσσεια και τον Οδυσσέα.

Το διάγγελμα του πρωθυπουργού με καμένο τον πάπυρο στο Μάτι, για να μην τον πιάνει το μάτι, σε ιθακίσιο τοπίο να φέρνει σε Πρέσπες, αποφάσισε ότι πρέπει, ως παιδί που είναι, να θυμίζει μεταφραστική φυλλάδα γυμνασιόπαιδου της εποχής του “δε δικαιούσθε δια να ομιλείτε”. Λίγο να τον προσέξει κανείς, μάς είπε ότι εμείς φταίμε, που φάγαμε τα βόδια του Ήλιου, οπότε αυτός ως Οδυσσέας θυμήθηκε όσα συμφέρουν από την Οδύσσεια.