Κυριακή 23 Δεκεμβρίου 2018

ΝΙΚΟΣ ΣΟΦΙΑΝΟΣ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΤΟΥ «ΣΚΑΪ»

Κατήγγειλε την άγρια φοροληστεία κυβέρνησης και δήμων σε βάρος των λαϊκών οικογενειών (VIDEO)




Την άγρια φοροληστεία που επιβάλλουν στις λαϊκές οικογένειες η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ καθώς και οι δήμοι κατήγγειλε ο Νίκος Σοφιανός μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, υποψήφιος δήμαρχος και δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Αθηναίων με τη «Λαϊκή Συσπείρωση», μιλώντας στην τηλεόραση του «ΣΚΑΪ», το πρωί της Κυριακής 23 Δεκέμβρη.

Πανηγύρια...


«Χαράς ευαγγέλια» την Πέμπτη από την κυβέρνηση και τα αστικά επιτελεία, μετά από την απόφαση στην τριμερή Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ να προχωρήσει ο αγωγός «East Med» με την «ομπρέλα» των ΗΠΑ. Μόνο πυροτεχνήματα δεν έριξαν για το γεγονός ότι η Ελλάδα αναβαθμίζεται σε «ενεργειακό κόμβο» στη μεταφορά φυσικού αερίου από την Ανατ. Μεσόγειο στην Ευρώπη, που θα συμβάλει μάλιστα στην ενεργειακή της απεξάρτηση από τη Ρωσία. Ούτε κουβέντα βέβαια για το γεγονός ότι στην τριμερή συμμετείχαν για πρώτη φορά με εκπρόσωπό τους οι ΗΠΑ, σηματοδοτώντας την αναβαθμισμένη εμπλοκή σε «σχήματα» που λειτουργούν συμπληρωματικά στο ΝΑΤΟ, ρίχνοντας κι άλλο «λάδι στη φωτιά» των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών που καίει στην περιοχή. Ούτε κουβέντα για το γεγονός ότι αυτή και άλλες διακρατικές «συνεργασίες» στην περιοχή «ενισχύονται» με αμερικανοΝΑΤΟικό καπέλο, σε μια περίοδο που οι ΗΠΑ μελετούν την αποχώρηση των στρατευμάτων τους από τη Συρία, προετοιμάζοντας άλλα «σχήματα» για την προάσπιση των συμφερόντων τους στην περιοχή, όπως είναι οι τριμερείς Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ, ή των δυο πρώτων με την Αίγυπτο, που στον στρατιωτικό τομέα λειτουργούν με τα ΝΑΤΟικά πρότυπα.

Οι μάγοι δεν θα φέρουν δώρα



Οι φάτνες του αιώνα μας
 
Πήραν τη ζωή τους, τα ρούχα που φορούσαν, το παιδί, το φόβο στο βλέμμα, την απελπισία στην ψυχή και κάπου στο βάθος μία ελπίδα. Είναι πολλοί οι … Ηρώδες που τους κυνηγούν. Οι φάτνες του αιώνα μας δεν έχουν άστρο φωτεινό, δεν έχουν μάγους με δώρα, δεν έχουν ζεστασιά και δεν έχουν Μεσσία.



 
Ἐτοῦτο τὸ τοπίο εἶναι σκληρὸ σὰν τὴ σιωπή, 
σφίγγει στὸν κόρφο του τὰ πυρωμένα του λιθάρια, 
σφίγγει στὸ φῶς τὶς ὀρφανὲς ἐλιές του καὶ τ᾿ ἀμπέλια του, 
σφίγγει τὰ δόντια. Δὲν ὑπάρχει νερό. Μονάχα φῶς.
(Ρωμιοσύνη, Γιάννης Ρίτσος)

ΠΑΤΡΑ : ΣΩΣΤΕ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΕΛΕΤΙΔΗ !!! [ video ]


 

To (προ) εκλογικό τοπίο της Πάτρας:
Τους ενώνουν οι πολιτικές τους, μας ενώνουν οι ανάγκες μας



Οχτώ μήνες πριν από τις Δημοτικές εκλογές και οι διαβουλεύσεις οι οποίες πραγματοποιούνται μεταξύ παρατάξεων και υποψηφίων που σχετίζονται με τον ΣΥΡΙΖΑ, τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ είναι κάτι το πρωτόγνωρο.

 Μεγάλος καημός για να «σωθεί» η Πάτρα από τον Πελετίδη


Συσκέψεις, συναντήσεις, διαγγέλματα, ανακοινώσεις, 

  • ρεπορτάζ που ενημερώνουν για νέες υποψηφιότητες,
  • συνδυασμούς παρατάξεων σε όλες τις πιθανές εκδοχές,
  • υποψήφιοι που τη μια μέρα είναι σε ένα σχήμα και την επόμενη σε κάποιο άλλο
  • και τέλος πολλοί υποψήφιοι Δήμαρχοι.


Κοινή συνισταμένη όλων είναι μία: 

Οι μάγοι με τα ντρόουν - τρολ


 
Το άστρο της Βηθλεέμ έγινε τροχειοδεικτικό των σημείων εμπλοκής ενεργειακών αγωγών. Οι μάγοι με τα δώρα φέρνουν στρατιές ντρόουν και τρολ. Τα βρέφη των μεταναστών δεν σφάζονται από τον Ηρώδη. Πνίγονται στην οικοπεδοποίηση των θαλασσών. Οσα επιπλεύσουν και μεγαλώσουν στον αφρό του ανεξόρυκτου πετρελαίου και των τσαλακωμένων χαρτονομισμάτων αυτοκτονούν από απελπισία...
 
Κάθε τέλος του χρόνου, σε κλίμακα εμπορευματοποιημένης θρησκευτικής κατάνυξης τον κυρίαρχο λόγο τον έχει ο χρόνος, που δαμάζει τα πάντα, όπως έλεγαν οι αρχαίοι, κι εμείς σήμερα τον λέμε ημερολόγιο κοιτάζοντας τ' άστρα, όχι σαν παιδιά, αλλά σαν αγοραστές περιοδικών αστρολογικών προβλέψεων.

Αυτές τις γιορτές η φάτνη είναι ακουμπισμένη σ' αναμμένα πολεμικά κάρβουνα.

O Ναζί που δεν ήταν και… τόσο Ναζί!





Τις προηγούμενες μέρες κυκλοφορούσε από εθνικιστικές και άλλες ιστοσελίδες ότι ο ναζί Μάνσταϊν, το «ρητό» του οποίου αναγράφηκε σε τοίχο στρατιωτικής μονάδας στη Λέσβο, δεν ήταν… και τόσο ναζί,
επειδή δεν καταδικάστηκε ως εγκληματίας πολέμου, ενώ στη συνέχεια αξιοποιήθηκε στη στρατιωτική ιεραρχία και από το κράτος της τότε Δυτικής Γερμανίας.


O Ναζί που δεν ήταν και... τόσο Ναζί 

Όλα αυτά τα έλεγαν και τα έγραφαν για να «μαζέψουν» τον ντόρο που δημιούργησε η αποκάλυψη του θέματος από φαντάρο ο οποίος υπηρετούσε στη Μονάδα, υποχρεώνοντας τελικά τη διοίκηση να σβήσει το «ρητό».

Σάββατο 22 Δεκεμβρίου 2018

Νέες κινητοποιήσεις ενάντια στο "νόμο - σκλαβιά" της κυβέρνησης Ορμπάν


  Πηγή: Associated Press

Χιλιάδες Ούγγροι πραγματοποίησαν αργά χθες το βράδυ πορεία διαμαρτυρίας προς το προεδρικό μέγαρο στην Βουδαπέστη, διαμαρτυρόμενοι για την επικύρωση την Πέμπτη από τον πρόεδρο της χώρας Γιάνος Άντερ εργατικού νόμου, ο οποίος χαρακτηρίζεται "νόμος δουλείας" από τους επικριτές του.

Η χθεσινή διαδήλωση ήταν η τελευταία πριν τις γιορτές των Χριστουγέννων, ενώ η αντιπολίτευση προγραμματίζει συνέχιση των κινητοποιήσεων και μετά την 1η Ιανουαρίου του 2019.

Οι διαδηλωτές ξεκίνησαν στις 12 Δεκεμβρίου τις κινητοποιήσεις τους όταν το κοινοβούλιο ψήφισε αυτό το νόμο που εισάγει  συνθήκες δουλείας, καθώς επιτρέπει στους εργοδότες να απαιτήσουν μέχρι και 400 ώρες υπερωριακής απασχόλησης ετησίως από τους εργαζόμενους τους, για τις οποίες θα μπορούν να καθυστερήσουν να τους πληρώσουν έως και τρία χρόνια.

Πραγματική διαφορά μόνο με δυνατό ΚΚΕ!


Οσο περισσότερο συμπλέουν τόσο μεγαλώνει η κούφια αντιπαράθεση
Eurokinissi
Οσο περισσότερο συμπλέουν τόσο μεγαλώνει η κούφια αντιπαράθεση
Αλλη μια κακοστημένη παράσταση ανάμεσα στην κυβέρνηση και τη ΝΔ στήθηκε την περασμένη βδομάδα με επίκεντρο την ψήφιση του κρατικού προϋπολογισμού για το 2019. Οι ...ομηρικοί καβγάδες, τα παχιά λόγια, τα χτυπήματα των χεριών στα έδρανα φανέρωσαν για μια ακόμα φορά ότι όσο περισσότερο ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ συμπλέουν στη στρατηγική υπηρέτησης των μονοπωλίων, τόσο θα γιγαντώνονται οι θεατρινισμοί τους, με διάφορες αφορμές.
 Οταν, όμως, η συζήτηση πηγαίνει από τις αγριάδες «επί της διαδικασίας» και από τις βολικές αλληλοκατηγορίες για τη διαφθορά στην καπιταλιστική ανάπτυξη, τότε νομίζει κανείς ότι τις ομιλίες των αρχηγών κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης τις έγραψε το ...ίδιο χέρι.

Από το ίδιο «χέρι»
 
Αυτό το «χέρι» δεν είναι άλλο από τις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων για την κερδοφορία και την ανταγωνιστικότητά τους, για φθηνή εργατική δύναμη, για κάθε είδους επιδοτήσεις και κίνητρα προκειμένου να διαμορφωθεί ακόμα πιο «φιλικό επενδυτικό περιβάλλον». Το ίδιο «χέρι» επιτάσσει να ξεκοπεί μια και καλή κάθε συζήτηση για επαναφορά των απωλειών που είχαν οι εργαζόμενοι στα χρόνια της κρίσης. Γι' αυτό τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και η ΝΔ λοιδορούν τις εργατικές κατακτήσεις, τις χαρακτηρίζουν «παθογένειες του παρελθόντος», ξορκίζουν κάθε πιθανότητα επιστροφής σε αυτές.

Παρασκευή 21 Δεκεμβρίου 2018

Τρύπιο


Την ώρα που η κυβέρνηση καμαρώνει για τα μέτρα διαχείρισης της φτώχειας που φέρνει, ότι τάχα δίνουν «ανάσα» σε χιλιάδες, ένα αποκαλυπτικό δείγμα για το τι πραγματικά σημαίνουν όλα αυτά για το λαό, είναι τα στοιχεία για τις «οφειλές» των λαϊκών νοικοκυριών που δεν μπορούν να πάρουν ανάσα από τη φοροληστεία. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΑΑΔΕ, 4,2 εκατ. φορολογούμενοι - πάνω από ένας στους δύο - έχουν ληξιπρόθεσμα χρέη, με τα 1,1 εκατομμύρια από αυτούς να βρίσκονται «υπό αναγκαστικά μέτρα είσπραξης», δηλαδή με το μαχαίρι στο λαιμό για να δώσουν και την τελευταία πεντάρα, κόβοντας από άλλες ανάγκες. Μάλιστα, ο αριθμός αυτός, που αυξάνεται σταθερά όλη την τελευταία τριετία, μόνο το πρώτο δεκάμηνο αυξήθηκε κατά 100.000! Αυτό το μικρό μόνο δείγμα δείχνει γλαφυρά το «βάθος αμέτρητο» της κυβερνητικής κοροϊδίας, αφού κανένα εφάπαξ ψίχουλο για τους πιο εξαθλιωμένους, που πέφτει στο «τρύπιο καλάθι» των λαϊκών νοικοκυριών, δεν μπορεί να ανακόψει τη συνολική πορεία φτωχοποίησης του λαού, που φορτώνεται τόσο τα παλιότερα όσο και τα νέας κοπής μέτρα για να ανακάμψει το κεφάλαιο. Η πάλη για την ανάκτηση όλων όσα έχασαν οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα, η διεκδίκηση των σύγχρονων αναγκών τους, σε σύγκρουση με την πολιτική κυβέρνησης και κεφαλαίου, μπορούν να βάλουν τέλος στον κατήφορο για το λαό.

Οι Πλαστογράφοι της ιστορίας – Η αλήθεια για την εκτέλεση της Ελένης Παπαδάκη


Η εντατική αξιοποίηση του φόνου της Ελένης Παπαδάκη, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, απέδοσε, περισσότερο από κάθε τι άλλο, πλούσιους πολιτικούς καρπούς


Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, επέτειο της εκτέλεσης της ηθοποιού Ελένης Παπαδάκη, αναβιώνει και η σχετική φιλολογία για τις “ωμότητες” του ΕΛΑΣ στα Δεκεμβριανά. Είναι γεγονός πως η συγκεκριμένη εκτέλεση αξιοποιήθηκε όσο λίγες στο οπλοστάσιο της πτωματολογίας της αντίδρασης, παραβλέποντας πως η συγκεκριμένη εγκληματική ενέργεια όχι μόνο καταγγέλθηκε από το ίδιο το ΚΚΕ, δια στόματος Νίκου Ζαχαριάδη μάλιστα, αλλά οι δράστες του βρέθηκαν και τιμωρήθηκαν από τον ίδιο τον ΕΛΑΣ. Ένα χρονικό αυτής της “αυτοκάθαρσης”, που αποδίδει τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, μας δίνει και η αφήγηση του δημοσιογράφου Γιάννη Κάτρη, ο οποίος ως γνωστόν δεν ανήκε στο χώρο του ΚΚΕ, αλλά αργότερα έλαβε υψηλόβαθμες θέσεις με την εκλογή του ΠΑΣΟΚ. Το κείμενο γράφτηκε το 1979 και αναδημοσιεύτηκε στο έργο του Βασίλη Μπαρτζιώτα “Η Εθνική Αντίσταση στην αδούλωτη Αθήνα” απ’όπου και μεταγράφουμε το μεγαλύτερο μέρος του.

Η πλαστογράφηση της ιστορίας έχει γίνει θεσμός για την κυρίαρχη ιδεολογία. Χρησιμοποιήθηκε δε στο έπακρο για να διατηρείται επί μισό σχεδόν αιώνα στην εξουσία η παράταξη, που είχε συνθηκολογήσει με τον ξένο κατακτητή, μεταμορφωμένη σε αρχάγγελο του “καλού” και τιμωρό των “κακών” αντιπάλων της, που είχαν διαλέξει το δρόμο της Εθνικής Αντίστασης, δηλαδή το δρόμο της τιμής.

Για τις ΜΚΟ και τον εθελοντισμό: “Οι ιεραπόστολοι είναι νεοφιλελεύθεροι” – Της Arundhati Roy


Μακροπρόθεσμα, οι ΜΚΟ λογοδοτούν στους δωρητές τους κι όχι στους ανθρώπους για τους οποίους δραστηριοποιούνται. Αποτελούν αυτό που οι βοτανολόγοι ονομάζουν “δείκτη είδους”. Όσο μεγαλύτερη είναι η καταστροφή που προκαλεί ο καπιταλισμός, τόσο μεγαλύτερη εξάπλωση γνωρίζουν.


Η Arundhati Roy είναι Ινδή συγγραφέας, με βραβείο Booker για το βιβλίο της “Ο θεός των μικρών πραγμάτων”. Αριστερή ακτιβίστρια υπέρ των φτωχών στη χώρα της. Εδώ είναι ένα άρθρο της που δημοσιεύτηκε στην ελληνική έκδοση της Le Monde diplomatique, στις 24/10/2004. Αφορά στο ρόλο των ΜΚΟ και του καθοδηγούμενου πληρωμένου εθελοντισμού, που τους παρουσιάζει σαν κίνδυνο και εχθρό των λαών και των μαζικών κινημάτων. Σας το παρουσιάζω:

Οι εταιρείες κλείνουν, οι «ευεργέτες» μένουν




    Το ρεύμα στην Χαλυβουργική κόπηκε λόγω χρεών προς της ΔΕΗ που ξεπερνούσαν τα 30 εκατ. ευρώ. Τα δημοσιεύματα για τον κύκλο μιας ιστορικής επιχείρησης που κλείνει ως θύμα της κρίσης αλλά και εσωτερικών διαμαχών στην εταιρεία δίνουν μια εικόνα τελείως διαφορετική από την πραγματικότητα.
    Πέρα από το γεγονός ότι περίπου 170 εργαζόμενοι, που έχουν μείνει στην επιχείρηση και τα τελευταία χρόνια δουλεύουν εκ περιτροπής για τη συντήρηση του εργοστασίου, βρίσκονται στον αέρα αυτό που χρειάζεται να τονιστεί είναι «τι εστί Χαλυβουργική». 

Αντί άλλων σχολίων αναδημοσιεύουμε δύο παλιότερα κείμενα από τον «Ριζοσπάστη» από τον μακρινό Σεπτέμβριο του 1997.
 
Οικογένεια Αγγελόπουλου 
 
Χτες πληροφορηθήκαμε από τον Π. Παναγιωτόπουλο, στον “Πλάνετ”, ότι η οικογένεια Αγγελόπουλου, ιδιοκτήτρια της “Χαλυβουργικής”, είναι μια οικογένεια που έχει προσφέρει πολλά στον τόπο! Οτι ο Παν. Αγγελόπουλος, πατέρας του συζύγου της κυρίας Αγγελοπούλου – Δασκαλάκη, είναι ένας αυτοδημιούργητος Αρκάς, που δημιούργησε αυτή τη μεγάλη επιχείρηση…
Ούτε λίγο ούτε πολύ, πρέπει να τους χρωστάμε και ευγνωμοσύνη!

Ποιος κλείνει λοιπόν τα εργοστάσια;




Εξι χρόνια πριν, όταν βρισκόταν σε εξέλιξη η μεγάλη απεργία των εργαζομένων στην «Ελληνική Χαλυβουργία», η βρώμικη επίθεση που δέχονταν από την εργοδοσία, τους λιγοστούς απεργοσπάστες, την κυβέρνηση και τη συνδικαλιστική πλειοψηφία, είχε για αιχμή το «οι αγώνες κλείνουν τα εργοστάσια». Ηταν η περίοδος που η προπαγάνδα των αφεντικών οργίαζε, έδειχνε τους εργάτες ως υπεύθυνους για το διαφαινόμενο κλείσιμο του εργοστασίου, με τα αστικά κανάλια και τις εφημερίδες να κουνούν το σκιάχτρο των «λουκέτων», απειλώντας τους εργαζόμενους να δεχτούν αδιαμαρτύρητα κάθε θυσία για να «σωθούν οι επιχειρήσεις», δηλαδή τα κέρδη μιας χούφτας καπιταλιστών. Στην ίδια κατεύθυνση κινούνταν και ο εργοδοτικός συνδικαλισμός, που στο κάλεσμα αλληλεγγύης των απεργών απαντούσε ότι «εμείς δεν θα καταντήσουμε "Χαλυβουργία", αντίθετα θα βάλουμε πλάτη για να μείνουν ανοιχτά τα εργοστάσια...». Αυτά έλεγε και η πλειοψηφία της διοίκησης στο σωματείο της «Χαλυβουργικής», τα ίδια έλεγε και η πλειοψηφία στην Ομοσπονδία Μετάλλου, ρίχνοντας νερό στο μύλο της βρώμικης επίθεσης της εργοδοσίας. Σήμερα μένουν στο δρόμο και οι εργάτες της «Χαλυβουργικής», παρόλο που στο συγκεκριμένο εργοστάσιο εφαρμόστηκαν σχεδόν χωρίς κανένα εμπόδιο όλες οι αξιώσεις της εργοδοσίας: Απολύσεις, διαθεσιμότητες, εκ περιτροπής εργασία, μειώσεις μισθών κ.ά. Ολα εκείνα δηλαδή τα μέτρα που υποτίθεται ότι θα έσωζαν την επιχείρηση και στο όνομα αυτής της «σωτηρίας» οι εργάτες τα αποδέχονταν, με τις ευλογίες των συνδικαλιστών της πλειοψηφίας.

Ο κίνδυνος «φωνάζει»



Η κλιμάκωση της τουρκικής επιθετικότητας σε Νοτιοανατολική Μεσόγειο και Αιγαίο, οι αξιώσεις της Τουρκίας, οι αμφισβητήσεις των κυριαρχικών δικαιωμάτων Ελλάδας και Κύπρου, αποτελούν εξελίξεις που ξεχωρίζουν τις τελευταίες μέρες, άλλοτε με τις δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων περί «γαλάζιας πατρίδας» και άλλοτε με τις παραβιάσεις που κάνουν κατά κόρον η Αεροπορία και το Ναυτικό της γείτονος.

Στην ένταση που συντηρεί σταθερά η Τουρκία σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο αντανακλώνται οι πάγιες, απαράδεκτες διεκδικήσεις της αστικής τάξης στον ανταγωνισμό της με την ελληνική, προκειμένου να διασφαλίσει και να επεκτείνει τα συμφέροντά της στην περιοχή. Αντανακλώνται όμως και τα παζάρια που διεξάγει με ΗΠΑ - ΝΑΤΟ, κυρίως σε ό,τι αφορά το σχεδιασμό τους για τη Συρία και τη Μέση Ανατολή, όπου τα συμφέροντά τους αποκλίνουν.

Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου 2018

“Κλέαρχος – Μικρό Χωριό”!



Για πολύ καιρό η παραπάνω φράση αποτελούσε σύνθημα και παρασύνθημα, αντίστοιχα, των ανταρτών του ΕΛΑΣ Ευρυτανίας, προς τιμή του νεαρού νεκρού της θρυλικής μάχης του Μικρού Χωριού στις 18 Δεκέμβρη του 1942. 16χρονος μαθητής στο Γυμνάσιο ήταν ο "Κλέαρχος" (Κώστας Μπίρτσας) όταν παράτησε τα τετράδια και τα βιβλία για να αγκαλιάσει "τ’ άγιο τουφέκι" της λευτεριάς. Και γίνηκε σύμβολο και αετός στα λεύτερα ευρυτανικά βουνά μας!


Όμορφο Μικρό Χωριό
Το Μικρό Χωριό, ένα γραφικό ορεινό παραμυθάκι, βρίσκεται κουρνιασμένο στα 850 μέτρα, στην αγκαλιά της επιβλητικής Χελιδόνας. Από τα μισά του 15ο αιώνα ατενίζει από εκεί την πανοραμική θέα στην κοιλάδα του Καρπενησιώτη ποταμού. Ο Πουκεβίλ στις περιηγήσεις του καταγράφει το πανέμορφο Μικρό Χωριό με τις 30 οικογένειες. Πολλοί ήταν οι ξενιτεμένοι στην Κωνσταντινούπολη, πολλοί όμως και οι ντόπιοι ζηλευτοί πετράδες. Στα υψώματα της Χελιδόνας ήρθε  κρυφά στα 1823  ο Μάρκος Μπότσαρης για να προετοιμάσει την επίθεση στο πολυπληθές τούρκικο ορδί που στάθμευε στο Καρπενήσι. Μαζί του πολέμησαν και Μικροχωρίτες! Στην παλιά πέτρινη βρύση του χωριού, λέγεται ότι απίθωσαν το άψυχο σώμα του Μάρκου οι σύντροφοί του κατά τη διάρκεια της πορείας μεταφοράς της σωρού του προς το Μεσολόγγι, μετά την περίφημη μάχη του Κεφαλόβρυσου.