Η ίδρυση του ΕΛΑΣ

«Ελληνες αξιωματικοί - υπαξιωματικοί,έφεδροι πολεμιστές, Ανάπηροι!!!Προσφέρετε τις γνώσεις σας, την πείρα σας,τη δοκιμασμένη τόλμη σας στην οργάνωσητων εθνικών δυνάμεων. Το παράδειγμα τωνκαπεταναίων, των καραβοκυραίων, των ναυτώντου 1821, του Κολοκοτρώνη, του Μιαούλη, τουΚανάρη, του Οικονόμου, του Καρατζά, ας είναιοδηγός σας».
ΕΑΜ1

Στις 16 Φλεβάρη του 1942 κυκλοφόρησε πλατιά στην Αθήνα και στην Επαρχία η ιδρυτική διακήρυξη του Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (ΕΛΑΣ), του μαχητικού δηλαδή τμήματος
του ΕΑΜ, που έμελλε να γράψει απαράμιλλες σελίδες ηρωισμού στον αγώνα κατά της φασιστικής κατοχής και να δώσει ξανά στη χώρα τη λευτεριά της. Η διακήρυξη εκείνη δυστυχώς δεν έχει βρεθεί μέχρι σήμερα για να μπορεί ν' ανατρέξει κανείς στο περιεχόμενό της. Από μαρτυρίες, όμως, που υπάρχουν πληροφορούμαστε πως καλούσε τους Ελληνες πατριώτες να πλαισιώσουν το νέο λαϊκοαπελευθερωτικό στρατό, σκοπούς του οποίου προσδιόριζε τους παρακάτω2:
- Αγώνας για την απελευθέρωση της χώρας.

- Περιφρούρηση των κατακτήσεων του λαού και των ελευθεριών του εναντίον κάθε επιβουλής.

- Εξασφάλιση της τάξης μέχρι τη διεξαγωγή εκλογών, στις οποίες ο λαός να εκφράσει ελεύθερα τη θέλησή του.

Η 16η του Φλεβάρη έμεινε στην ιστορία ως η ημέρα ίδρυσης του ΕΛΑΣ. Ο καθένας όμως αντιλαμβάνεται πως η ημερομηνία αυτή ανταποκρίνεται στην ολοκλήρωση της δουλιάς που χρειάστηκε να προηγηθεί ούτως ώστε να είναι δυνατή η ανακοίνωση στον ελληνικό λαό της ίδρυσης μιας νέας αντιστασιακής οργάνωσης για τη διεξαγωγή ένοπλου αγώνα κατά των κατακτητών. Αν επομένως θέλουμε να έχουμε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα για το πώς ιδρύθηκε ο ΕΛΑΣ, οφείλουμε να ανατρέξουμε στα όσα προηγήθηκαν της 16ης Φλεβάρη του 1942.

ΑΕΝΑΗ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

Στη Βουλή ο πρωθυπουργός και ο αρχηγός της  αξιωματικής αντιπολίτευσης εξαντλούν το χρόνο των  ομιλιών τους κατηγορώντας ο ένας τον άλλο για σκοπιμότητες στην προτεινόμενη αναθεώρηση του συντάγματος σχετικά με την εκλογή του προέδρου της δημοκρατίας αναβαθμίζοντάς το σε μείζον πρόβλημα της πολιτικής ζωής. Παραπλεύρως διεξάγονται και οι συζητήσεις της κυβέρνησης με τους τραπεζίτες αναζητώντας έναν συμβιβασμό που να ικανοποιεί τις Βρυξέλλες, αλλά και να μην εκθέτει την κυβέρνηση αφήνοντας τελείως απροστάτευτη την πρώτη κατοικία για τους δανειολήπτες με κόκκινα δάνεια. 

 

         Σ΄ ένα σύστημα που βασίζεται στην προσωρινότητα των εργασιακών σχέσεων και στη μονιμότητα των χαμηλών μισθών,  οι δανειολήπτες που με την ανεργία και ύφεση δεν μπορούν να αποπληρώσουν δάνεια, τα οποία αφειδώς έδιναν οι τράπεζες πριν τη κρίση, στοχοποιούνται ως αίτιοι για τον κίνδυνο να χρειαστούν οι τράπεζες μια νέα ανακεφαλαιοποίηση. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γ. Δραγασάκης, συνδέοντας κόκκινα δάνεια και ανακεφαλαιοποίηση,  άφησε να αιωρείται  η απειλή για νέα κεφάλαια που θα χρειαστούν οι τράπεζες, τα οποία «ενδεχομένως να κληθεί να τα βάλει πάλι ο Έλληνας φορολογούμενος». 

 

          Η πάλαι ποτέ αριστερή συνείδηση του ΣΥΡΙΖΑ έχοντας υποκύψει στον καπιταλιστικό ρεαλισμό και έχοντας προσαρμόσει την πολιτική της στις επιταγές της άρχουσας τάξης θέλει να πείσει για την ανάγκη αποδοχής της καπιταλιστικής λογικής ως αναπότρεπτης. 

ΔΑΣ: Η απερχόμενη διοίκηση κάνει το μαύρο - άσπρο για τη συμμετοχή των συνταξιούχων στο συνέδριο

 

Από παλαιότερη σύσκεψη συνταξιούχων στην Κέρκυρα

«Το μαύρο - άσπρο κάνει η απερχόμενη διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Κέρκυρας (ΕΚΚ), σχετικά με τη συμμετοχή των συνταξιούχων στο συνέδριο και στις εκλογές για διοίκηση του Εργατικού Κέντρου», τονίζουν σε ανακοίνωσή τους οι εκλεγμένοι με τη ΔΑΣ στο ΔΣ του Συλλόγου Συνταξιούχων ΙΚΑ Κέρκυρας, καλώντας «εργαζόμενους και συνταξιούχους να βγάλουν τα συμπεράσματά τους. Είναι η στιγμή όλοι να πάρουν θέση, να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους! Να αποτρέψουν τη νοθεία! Να πιστέψουν στη δύναμή τους και αλλάζοντας τους συσχετισμούς να παλέψουν για Εργατικό Κέντρο κάστρο των αγώνων των εργαζομένων».

Στην ανακοίνωσή τους συγκεκριμένα αναφέρουν τα εξής:

• «Ισχυρίζονται ότι οι Σύλλογοι των Συνταξιούχων πρέπει να εκλέγουν και να εκλέγονται όχι μόνο στις δικές τους Ομοσπονδίες Συνταξιούχων, αλλά και στα Εργατικά Κέντρα και μάλιστα με αποφασιστική ψήφο (όπως οι εν ενεργεία εργαζόμενοι) και όχι με συμβουλευτική.
  
• Ισχυρίζονται ότι η Ομοσπονδία Συνταξιούχων τους έστειλε τέτοια εγκύκλιο.
  
• Ισχυρίζονται ότι το ΠΑΜΕ θέλει να πετάξει τους συνταξιούχους έξω από το Εργατικό Κέντρο.
  

Ας πάρουμε τα ψέματά τους ένα - ένα:

Με ένα τσιγαριλίκι ξεχνιέσαι...

  Πηγή: Associated Press

Της Κάλι Καρά

Μέσα στο πλαίσιο της βρώμικης δουλειάς που διεκπεραιώνει η «πρώτη φορά αριστερά» κυβέρνηση, εκτός από βαποράκι του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια, έγινε και βαποράκι του «μαλακού» χασίς στην ελληνική κοινωνία. Με νόμους και τροπολογίες καθιέρωσε νόμιμη την παραγωγή και διάθεση της βιομηχανικής και φαρμακευτικής κάνναβης, στρώνοντας το έδαφος για την «απελευθέρωση» όλων των ναρκωτικών, καθυστέρηση που οφείλεται στη σθεναρή αντίσταση του λαϊκού κινήματος, του ΚΚΕ και της ΚΝΕ.

Στην πραγματικότητα στήνει δουλειές με «φούντες»(!) αφού πασχίζει για τα κέρδη των μονοπωλίων.

«Τα επόμενα χρόνια», όπως έχει δηλώσει ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομίας Στέργιος Πιτσιόρλας, «θα έχουμε μια μεγάλη παραγωγή και από τα δυο είδη, βιομηχανική και φαρμακευτική και θα έχουμε στην ουσία δημιουργήσει μια παράλληλη φαρμακοβιομηχανία στην Ελλάδα πάρα πολύ σημαντική».

Οι εξελίξεις να γίνουν κριτήριο στο λαό για τη συμπόρευση με το ΚΚΕ

Δεν πρόλαβε καλά καλά να στεγνώσει το μελάνι των «ρηματικών διακοινώσεων» και να υψωθεί η ΝΑΤΟική σημαία στα Σκόπια, και έχει ήδη φανεί ότι πρόκειται για μια ακόμα ιμπεριαλιστική διευθέτηση, κρίκο σε μια αλυσίδα εξελίξεων που μυρίζουν μπαρούτι. Ο λαός, που του πιπίλισαν τα αυτιά για τη «σταθερότητα» και την «ασφάλεια» που δήθεν κατοχυρώνονται στην περιοχή μέσα από τη συμφωνία των Πρεσπών, βλέπει π.χ. τα λιμάνια του, στο πλαίσιο της ενίσχυσης του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια, να γίνονται βάσεις μεταφοράς πολεμικού υλικού, όπως στη Θεσσαλονίκη, φέρνοντας στο νου τις ματωμένες μέρες του 1999. Βλέπει τη Ρωσία να αντιδρά σφοδρά, και μάλιστα μέσω του πρέσβη της στην Ελλάδα να βάζει τις δικές της «κόκκινες γραμμές» και να στέλνει τα σχετικά μηνύματα, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν θα ανεχτεί τον προσεταιρισμό της Σερβίας και της Βοσνίας - Ερζεγοβίνης από το ΝΑΤΟ. Βλέπει την έξαρση του αλβανικού μεγαλοϊδεατισμού και νέες επικίνδυνες ορολογίες να πέφτουν στο τραπέζι, όπως περί «Αλβανικής Ανοιξης».

 Βλέπει την Τουρκία να εντείνει τις αμφισβητήσεις, με το βλέμμα της στραμμένο στα «οικόπεδα» γύρω από την Κύπρο και στις μπίζνες των ενεργειακών κολοσσών. Κυρίως, βλέπει την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να λέει ότι θα «αντιγράψει» τη συμφωνία των Πρεσπών για μια αντίστοιχη «διευθέτηση» και στο Κυπριακό. Ολα τα παραπάνω δεν είναι ένταση της ανασφάλειας, απειλή της ειρήνης για τους λαούς της περιοχής, άνοιγμα ζητημάτων αλλαγής συνόρων, όπως εδώ και μήνες προειδοποιεί το ΚΚΕ τους εργαζόμενους; Δεν είναι επιβεβαίωση της υποκρισίας των κομμάτων του κεφαλαίου, που παίζουν με τη φωτιά για να προωθήσουν τα συμφέροντα της αστικής τάξης στην περιοχή; Δεν αποδεικνύουν κι αυτές οι εξελίξεις ότι οι συμβιβασμοί των ιμπεριαλιστών είναι πρόσκαιροι, στο μόνιμο φόντο των οξυμένων αντιθέσεων τις οποίες πληρώνουν οι λαοί;

Ρεσιτάλ νοθείας από τους εργατοπατέρες και απροκάλυπτων παρεμβάσεων από την εργοδοσία!

Υπόθεση όλων των εργαζομένων η πάλη για να πετάξουν από το σβέρκο τους τους ανθρώπους της εργοδοσίας και του κράτους της

Eurokinissi

Από κινητοποίηση του ΠΑΜΕ στα γραφεία της ΓΣΕΕ, ενάντια στην υπονόμευση των αγώνων

Ενα μήνα περίπου πριν το 37ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ, το οποίο θα γίνει στις 14 - 17 Μάρτη σε τουριστικό θέρετρο στην Καλαμάτα, μακριά από τους αγώνες και τις αγωνίες των εργαζομένων, οι συνδικαλιστικές δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ (ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, ομάδα Βασιλόπουλου), που συγκροτούν την ηγεσία της ΓΣΕΕ, δίνουν τα ρέστα τους για να ολοκληρώσουν και να «νομιμοποιήσουν» το ανεπανάληπτο όργιο νοθείας που οργάνωσαν, με την απροκάλυπτη στήριξη της εργοδοσίας, όλο το προηγούμενο διάστημα, για να αλλοιώσουν τους πραγματικούς συσχετισμούς στο συνδικαλιστικό κίνημα.

 Το γεγονός ότι η νοθεία, η πλαστογραφία και οι απευθείας εργοδοτικές παρεμβάσεις έχουν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο, δεν είναι τυχαίο: Για να μπορέσουν το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του να κλιμακώσουν με τους λιγότερους δυνατούς κραδασμούς την αντιλαϊκή πολιτική, που αποτελεί «προαπαιτούμενο» για τη στήριξη της καπιταλιστικής κερδοφορίας, θέλουν να διασφαλίσουν και την αντίστοιχη κατάσταση στο εργατικό κίνημα. Θέλουν να διατηρήσουν πάση θυσία τις δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού κατσικωμένες πάνω στο σβέρκο της εργατικής τάξης, να υπονομεύουν τους αγώνες, να εγκλωβίζουν τους εργαζόμενους στο «εθνικό συμφέρον» και στον «κοινωνικό εταιρισμό», να συσκοτίζουν τον πραγματικό αντίπαλο, να στρατεύουν εργαζόμενους σε αιτήματα στήριξης του κεφαλαίου, για το υποτιθέμενο «κοινό καλό» εργοδοσίας και εργαζομένων...

Ποιούς προστατεύουν τα ΜΑΤ στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης;

Ποιούς προστατεύουν τα ΜΑΤ στολιμάνι της Θεσσαλονίκης;

Από atexnos3 στο Φεβ 15, 2019 Πολιτική

 

Γράφει ο Νίκος Μόττας //

Η παρουσία δυνάμεων της αστυνομίας, με παραταγμένες κλούβες και άντρες των ΜΑΤ, χθες το απόγευμα μέσα στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, κατά τη διάρκεια συγκέντρωσης της ΕΔΥΕΘ και ταξικών σωματείων, έρχεται να επιβεβαιώσει τις πληροφορίες σχετικά με την παρουσία αμερικανοΝΑΤΟικού πολεμικού εξοπλισμού στην πόλη. 

Για άλλη μια φορά, 20 χρόνια μετά το νατοϊκό μακελειό της Γιουγκοσλαβίας, η Θεσσαλονίκη μετατρέπεται σε ορμητήριο των ιμπεριαλιστών φονιάδων. Τότε ήταν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που έδινε κυριολεκτικά γη και ύδωρ στις αμερικανοΝΑΤΟικές δυνάμεις που, μέσω της Βόρειας Ελλάδας, εφορμούσαν ενάντια στο λαό της γειτονικής χώρας. 

12ο Συνέδριο της ΚΝΕ

«Πιο πολλοί και πιο ικανοί, ανοίγουμε τον δρόμο για το πραγματικά σύγχρονο και νέο, για έναν κόσμο "στο μπόι των ονείρων και των ανθρώπων", τον σοσιαλισμό!».

Ο κομμουνισμός είναι η νιότη του κόσμου. Όσο κι αν γερνάμε, όσο κι αν θυμόμαστε σαν χτες, που μοιάζει τόσο μακρινό, το δικό σου πρώτο Συνέδριο, όταν μάθαινες πως το δυναμικό της Οργάνωσης διπλασιάστηκε από το προηγούμενο, μες σε μια τετραετία. Όσο κι αν πασχίζουν να μας πείσουν πως δεν είναι πια της μόδας, πως πάλιωσε σαν τις εμμονές μας που περισυλλέγουν τα σκουπιδιάρικα.

Κι αυτοί γελάνε… – Η δεύτερη δίκη του Μπελογιάννη και των συντρόφων του

15-02-2019

Τι μπορεί να τους φαίνεται τόσο αστείο που γελάνε; Η κατάθεση ενός ακόμα άθλιου ψευδομάρτυρα; Η αγόρευση του στημένου δημόσιου κατήγορου; Η αναγγελία της πλαστής κατηγορίας; Η ηλίθια φράση … “είναι κατάσκοποι”; Η προειλημμένη απόφαση … “εις θάνατον”;

Μάνος Δούκας

 

Σαν σήμερα, 15 Φεβρουαρίου 1952, αρχίζει η δεύτερη δίκη του Μπελογιάννη και των συντρόφων του στο Διαρκές Στρατοδικείο Αθηνών. Η δίκη που κατέληξε στην εκτέλεση. Η φωτογραφία είναι από αυτή τη “δίκη Μπελογιάννη” … Κοιτάξτε τους λίγο και σκεφτείτε …

Ποια “χαρά” τους δίνει τέτοιο φωτεινό γέλιο ; Και δε χαμογελάνε απλώς … Το ύφος τους είναι και λίγο ειρωνικό … Τι μπορεί να τους φαίνεται τόσο αστείο που γελάνε; Η κατάθεση ενός ακόμα άθλιου ψευδομάρτυρα; Η αγόρευση του στημένου δημόσιου κατήγορου; Η αναγγελία της πλαστής κατηγορίας; Η ηλίθια φράση … “είναι κατάσκοποι”; Η προειλημμένη απόφαση … “εις θάνατον”;

Αθόρυβα

Αν δεν πήρατε χαμπάρι τίποτα από το «έργο» της περιφερειάρχη Αττικής του ΣΥΡΙΖΑ, Ρένας Δούρου, δεν φταίτε εσείς, ούτε βεβαίως και η περιφερειάρχης, σύμφωνα με την «Αυγή». Φταίει που το «έργο» της είναι ...αθόρυβο (!) Γι' αυτό βάλθηκαν να το διαδώσουν, δημιουργώντας μάλιστα και ειδικό σάιτ, μπας και το κάνουν πιο «φωναχτό». Εν ευθέτω χρόνω θα ασχοληθούμε και με το περιεχόμενο του συγκεκριμένου σάιτ. Για την ώρα, αρκούμαστε να επισημάνουμε ότι η περιφερειακή αρχή θα έπρεπε να είναι λίγο πιο σεμνή. Γιατί αν κάτι «φωνάζει» στην Αττική, είναι το αντιλαϊκό έργο, που με μοιρασμένους ρόλους υλοποιούν η κυβέρνηση και η Περιφέρεια, σε συνέχεια των προκατόχων τους. Αυτά τα «έργα» «φωνάζουν» στο Μάτι και τη Μάνδρα, όπου σε έναν χρόνο ο λαός θρήνησε 130 νεκρούς λόγω της έλλειψης αντιπλημμυρικής προστασίας, αντιπυρικής πρόληψης και σχεδίου αντιμετώπισης έκτακτων καταστάσεων, με την Ρ. Δούρου να δηλώνει ότι έτυχε η «στραβή» στη βάρδια της... Αυτά της τα «έργα» «φωνάζουν» επίσης στο Θριάσιο και τη Δυτική Αθήνα, όπου εκατοντάδες χιλιάδες κάτοικοι και εργαζόμενοι ζουν με την υγειονομική βόμβα της χωματερής στη Φυλή, με τον αποτεφρωτήρα των μολυσματικών, που μόλις πριν από λίγες μέρες η διοίκηση Δούρου τού έδωσε παράταση για άλλα τρία χρόνια. «Εργο» που «φωνάζει» είναι η επέκταση της χωματερής, την οποία δεσμευόταν ότι θα έκλεινε η περιφερειακή αρχή, όπως και η πρόθεσή της να λειτουργήσει τον νέο σκουπιδότοπο στο Γραμματικό. Στα παραπάνω να προστεθεί και το γεγονός ότι από προχτές είναι στον «αέρα» η διακομιδή των κάδων ανακύκλωσης, ως αποτέλεσμα της ιδιωτικοποιημένης διαχείρισης των απορριμμάτων. «Αθόρυβη» δουλειά, λοιπόν, αλλά με «εκκωφαντικά» αντιλαϊκά αποτελέσματα...

Βενεζουέλα: Οι επιθέσεις των ΗΠΑ από το 2002 μέχρι σήμερα

14-02-2019

Μια μικρή σύνοψη της επιθετικότητας των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα. Ο μονόπλευρος πόλεμος που διεξάγεται εναντίον μιας χώρας, η οποία δεν έχει απειλήσει και δεν έχει κάνει καμιά ενέργεια για να βλάψει τις ΗΠΑ ή τα συμφέροντά τους. Υπό την ηγεσία των Τσάβες και Mαδούρο ‒δύο προέδρων με τους οποίους άσκησε και ασκεί την κυριαρχία της και το δικαίωμά της στην αυτοδιάθεση‒ είναι ένα κατ’ επανάληψη θύμα των εχθρικών, και ολοένα πιο επιθετικών ενεργειών της Ουάσιγκτον.

Μπάμπης Ζαφειράτος / Μποτίλια Στον Άνεμο
 

Το άρθρο που ακολουθεί ανήκει στην Eva Golinger, δικηγόρο, συγγραφέα πολλών βιβλίων και ερευνήτρια, πολίτη της Βενεζουέλας, και γράφτηκε πριν από 4 χρόνια, στις 25/2/2015. Ωστόσο, με τις πρόσφατες, χυδαία απροσχημάτιστες (όσο κι ο ιμπεριαλισμός) ενέργειες των ΗΠΑ (αλλά και της ΕΕ, με το δικό της αυτόφωτο ιμπεριαλιστικό δόγμα −βλ. και Κούβα), διατηρεί στο ακέραιο την επικαιρότητά του. Και δίνει απαντήσεις σε όσους «γνωρίζουν» τα πάντα για τη Βενεζουέλα, αλλά εξακολουθούν να μη βλέπουν ότι το χρώμα του πετρελαίου είναι κόκκινο, ή να αγνοούν ότι η μεταφορά όπλων σε μιά χώρα, για να ελεγχθούν βίαια οι αγορές της από την αστική τάξη, λέγεται «Ανθρωπιστική Βοήθεια».

Προς ιδιωτικοποίηση και τα 10 μεγάλα περιφερειακά λιμάνια της χώρας

Στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής βρίσκεται από χτες το νομοσχέδιο για την ιδιωτικοποίηση και των 10 μεγάλων περιφερειακών λιμανιών της χώρας, το οποίο πρόκειται να ψηφιστεί την ερχόμενη βδομάδα. Πρόκειται για τα λιμάνια Βόλου, Ραφήνας, Ηγουμενίτσας, Πάτρας, Αλεξανδρούπολης, Ηρακλείου, Ελευσίνας, Λαυρίου, Κέρκυρας και Καβάλας, των οποίων η ιδιωτικοποίηση θα γίνει με τη μέθοδο της υποπαραχώρησης και στη βάση του θεσμικού πλαισίου της ΕΕ για την απελευθέρωση των λιμενικών υπηρεσιών.
 

 Το νομοσχέδιο έχει τίτλο «Για την κύρωση των Συμβάσεων Παραχώρησης που έχουν συναφθεί μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και των Οργανισμών Λιμένος Α.Ε. - Διατάξεις για τη λειτουργία του συστήματος λιμενικής διακυβέρνησης και άλλες διατάξεις». Η σύμβαση που είχε συναφθεί μεταξύ του Δημοσίου και των οργανισμών των λιμανιών είχε καθορίσει ποιοι είναι οι χώροι που παραχωρούνται στους οργανισμούς, διευκρινίζοντας ότι η παραχώρηση γινόταν για αποκλειστική χρήση των χώρων αυτών από τους οργανισμούς. Τώρα το νομοσχέδιο δίνει τη δυνατότητα στους οργανισμούς αυτούς, μέσω του ΤΑΙΠΕΔ όπου ανήκουν, να μεταβιβάζουν σε υποπαραχωρησιούχους «λειτουργίες ή αυτόνομες επιχειρησιακές μονάδες τους ή/και Συνδυασμένες Δραστηριότητες».

Ποιος βοηθάει τελικά τον εθνικισμό;

Με αφορμή την - αμερικανοΝΑΤΟικής κοπής - συμφωνία των Πρεσπών και το πρωτόκολλο ένταξης της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ, εξαπολύθηκε, απ' τη μεριά της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, και του Μαξίμου συγκεκριμένα, μια συκοφαντική, διαστρεβλωτική και προβοκατόρικη επίθεση σε βάρος του ΚΚΕ. Βεβαίως, δεν ήταν κάτι μη αναμενόμενο και πολύ περισσότερο κάτι πρωτόγνωρο. Κάθε φορά που μια κυβέρνηση - παλιότερα της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ - έδινε «γην και ύδωρ» στο ΝΑΤΟ και τους Αμερικανούς, αυτό συνοδευόταν με επιθέσεις σε βάρος της βασικής δύναμης που αντιπαλεύει αυτούς τους σχεδιασμούς, του ΚΚΕ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, που κάθε μέρα και περισσότερο εκτίθεται για το ρόλο του ως υπηρέτη αυτών των σχεδιασμών, που ξεμπροστιάζεται στα μάτια προοδευτικών και αριστερών ανθρώπων, θα ήθελε ένα «αριστερό» άλλοθι στην αποστολή για να δυναμώσει το ΝΑΤΟ στην περιοχή φυλακίζοντας κι άλλους λαούς σε αυτήν τη δολοφονική μηχανή.

Κοινός τόπος

 

Από τη συζήτηση στη Βουλή για την Συνταγματική Αναθεώρηση

Πηγή: Eurokinissi

Καμία εντύπωση δεν προκάλεσε το «κλίμα συναίνεσης» ανάμεσα σε ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα τις προηγούμενες μέρες, κατά τη συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση, παρά τις κραυγές και τους ανταγωνισμούς τους για τα επιμέρους και τα δευτερεύοντα. Το θέμα άλλωστε προσφερόταν, αφού σε κάθε αστικό Σύνταγμα αποτυπώνονται τα «ιερά και όσια» του κεφαλαίου, που για όλους τους αποτελούν κοινό τόπο.

«Εβγαλε μάτι» λοιπόν η σύγκλισή τους στο στόχο της παραπέρα θωράκισης του σάπιου αστικού συστήματος, ώστε να εξασφαλίζεται η περιβόητη «κυβερνητική πολιτική σταθερότητα». Το πώς δηλαδή θα εξασφαλίσουν σταθερές αστικές κυβερνήσεις, είτε συνεργασίας είτε κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες, που θα τσακίζουν με «σταθερότητα» το λαό, χωρίς το αντιλαϊκό τους έργο να διακόπτεται επ' ουδενί υπό την πίεση του εργατικού - λαϊκού κινήματος.

Πλειστηριασμοί, εκβιασμοί και κατασχέσεις στην ημερήσια διάταξη

Στην τελική ευθεία έχουν περάσει οι συνεννοήσεις κυβέρνησης, ευρωπαϊκών «θεσμών» και εγχώριων τραπεζικών ομίλων αναφορικά με τη διάλυση της όποιας παρεχόμενης δικαστικής προστασίας στην πρώτη κατοικία για τα «κόκκινα» δάνεια της λαϊκής οικογένειας. Το ζήτημα αυτό συζητήθηκε εκ νέου χτες σε σύσκεψη στο Μαξίμου υπό τον πρωθυπουργό Αλ. Τσίπρα, με τη συμμετοχή αρμόδιων υπουργών και άλλων κυβερνητικών στελεχών, με τις διοικήσεις των εγχώριων τραπεζικών ομίλων.

 Την ίδια ώρα, πλάι στην κλιμάκωση των πλειστηριασμών, τα νεότερα στοιχεία της «Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων» αποκαλύπτουν το μπαράζ των κατασχέσεων σε βάρος οικονομικά αδύναμων λαϊκών νοικοκυριών για τις ληξιπρόθεσμες «οφειλές» από φόρους και χαράτσια προς τον φοροεισπρακτικό μηχανισμό, με γνώμονα βέβαια την επίτευξη των στόχων τους για τα ματωμένα πλεονάσματα στους κρατικούς προϋπολογισμούς.

Θηλιές πλειστηριασμών και εκβιασμών στην πρώτη κατοικία

 

Τις επόμενες μέρες, κατατίθεται στους ευρωπαϊκούς «θεσμούς» η νέα «πρόταση» της κυβέρνησης αναφορικά με τη διάλυση της όποιας προστασίας έχει απομείνει για την πρώτη κατοικία, προκειμένου στη συνέχεια η αντιλαϊκή διάταξη να κατατεθεί στη Βουλή.