Δευτέρα 15 Ιουλίου 2019

Η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου δεν πρέπει να περάσει




 
 
Από στο Απόψεις
Γράφει ο Νίκος Μόττας //

Ήταν Σεπτέμβρης του 1943 όταν γκεσταπίτες και μέλη των – νεοσυσταθέντων τότε από τον Ράλλη – ταγμάτων ασφαλείας δολοφονούσαν στο γραφείο του Πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών τον 21 ετών ΕΠΟΝίτη φοιτητή νομικής Δημήτρη Τζέμο. Πρόκειται για την πρώτη καταγεγραμμένη καταπάτηση του πανεπιστημιακού ασύλου στη χώρα μας – και αυτήν την διέπραξαν οι Ναζί με τους ντόπιους συνεργάτες τους.

Μεταπολεμικά, το άσυλο καταπατήθηκε δύο φορές από τη Χούντα των Συνταγματαρχών. Η μια στη Νομική Σχολή και η δεύτερη στα γεγονότα του Πολυτεχνείου το Νοέμβρη του 1973. Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της κατάληψης της Νομικής, οι εξεγερμένοι φοιτητές είχαν δώσει όρκο υπεράσπισης των ακαδημαϊκών ελευθεριών και του πανεπιστημιακού ασύλου.

Σπουδαστές ΕΣΔΔΑ: Η ΕΕ ανέχεται και υποθάλπει το ρατσισμό – φασισμό



Ψήφισμα της Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης των Σπουδαστών Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης ενάντια στο ρατσισμό και το φασισμό

Μπορεί να έχει περάσει ένας μήνας περίπου από τη λήψη της απόφασης, είναι όμως σημαντικό να αναδειχθεί το ψήφισμα που πέρασε από τη συνέλευση των σπουδαστών μιας σχολής που οι σπουδαστές της θα κληθούν να στελεχώσουν τις θέσεις της δημόσιας διοίκησης του αστικού κράτους, με το δεδομένο πολιτικό προσανατολισμό. Αυτό όμως δεν τους εμποδίζει να εντοπίζουν τις ρίζες του ρατσισμού, του φασισμού και τις ευθύνες της ΕΕ, που σημειώνονται γλαφυρά στο κείμενο του ψηφίσματος. Και από αυτήν την άποψη, η υπερψήφιση του συγκεκριμένου ψηφίσματος μπορεί να χαρακτηριστεί -καθ’ υπερβολήν- ιστορική.

6 σκίτσα του ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ για τις 8 μέρες κυβέρνησης της ΝΔ


Κυριακάτικη Βαστίλλη



Της κοντής αγοράς η Κυριακάτικη αργία της φταίει…
Η αλληλεγγύη και η συμπαράσταση μας στους συναδέλφους και στις συναδέλφισσες στο εμπόριο, στον τουρισμό, στον επισιτισμό, που αγωνίζονται ενάντια στο ξεθεμέλιωμα της κυριακάτικης ανάπαυσης (που αφορά όλους μας) θα πρέπει να είναι δεδομένη.

Η κατάργηση της Κυριακής αργίας είναι μόνο ένας από τους διακαείς πόθους του Κεφαλαίου, που θέλει όλους εμάς τους εργαζόμενους σούζα, υποταγμένους με κάθε τρόπο, χωρίς ελεύθερο χρόνο, χωρίς προσωπική ζωή κι ανάγκες, να αγκομαχάμε καθημερινά και για χρόνια ολόκληρα, για να στηριχτεί στις δικές μας πλάτες ο σάπιος Καπιταλισμός της Αστικής τάξης, που για την διαιώνιση της κυριαρχίας της (βασιζόμενης στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο) δε διστάζει να ξεκινήσει ακόμη και πολέμους, ώστε να βρει νέες αγορές για τα εμπορεύματα της. 

Πρώτες κινήσεις


Η πρώτη κίνηση που έκανε ο νέος υπουργός εργασίας κ. Γιάννης Βρούτσης (όχι ακριβώς "νέος" αφού επανήλθε στο πόστο που κατείχε και στην προηγούμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας), ήταν να ανακαλέσει εγκύκλιο της προκατόχου του, με την οποία απλοποιούνταν οι διαδικασίες απόδοσης ΑΜΚΑ σε υπηκόους τρίτων χωρών, εντός ή εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο κ. Βρούτσης ανήγγειλε την ενέργειά του αυτή στο twitter ως εξής:
Λίγες μέρες πριν τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ εξέδωσε εγκύκλιο διάτρητη & αντίθετη στο νόμο που παρείχε ΑΜΚΑ με αυθαίρετο τρόπο στους κατοίκους τρίτων χωρών! Οι ίδιες οι υπηρεσίες του Υπ. Εργασίας ήταν αντίθετες & διαφωνούσαν!
Την κατήργησα αμέσως!
Η Χώρα μας δεν είναι ξέφραγο αμπέλι!

Η δική μας ΑΟΖ


Σαν το λιωμένο ρολόι στον πίνακα του Νταλί με τους δείκτες καρφωμένους σε έναν καθόλου γοητευτικό υπερρεαλισμό, αγναντεύω τη ...διαυγέστατη θολούρα του εκλογικού αποτελέσματος.
 
Λίγο πριν - λίγο μετά τους βομβαρδισμούς στη Γιουγκοσλαβία το 1999 έγραφα (Νέμεσις) για τα πλοκάμια του Σόρος στα Βαλκάνια και στο παγκόσμιο χρήμα, αλλά και τον Φετουλάχ Γκιουλέν που έστηνε το δίκτυό του με ιδρύματα και πανεπιστήμια, σχολεία και μεντρεσέδες. Εγραφα για την εργαλειοποίηση του κουρδικού και την ισλαμοποίηση της μεγάλης αγοράς της Μέσης Ανατολής, και τη διείσδυση της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ στα αστικά κέντρα λήψης αποφάσεων και τα δεξιά και τα αριστερά τοιαύτα...

Ενοχοι, αιτίες και συμπεράσματα...


MotionTeam
Αλλη μία «φυσική καταστροφή»; Αυτό θα μπορούσε να πει κανείς άραγε για τις μεγάλες καταστροφές στη Χαλκιδική με τους 7 νεκρούς και τους εκατοντάδες τραυματίες; Το έργο το ξαναζήσαμε, και μάλιστα πρόσφατα, πέρυσι στη Μάνδρα, στην Κινέτα και το Μάτι. Και επαναλαμβάνουμε αυτό που λέγαμε και τότε: Ακραία δεν είναι τα φυσικά φαινόμενα, ακραίες είναι οι αιτίες που αφήνουν απροστάτευτη, στο περιθώριο την προστασία της ζωής των εργατικών - λαϊκών στρωμάτων. Και οι αιτίες αυτές είναι κοινωνικοοικονομικές και πολιτικές. Ολη η πορεία ανάπτυξης του ανθρώπινου πολιτισμού περνά μέσα από τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση. Ο άνθρωπος με την εργασία του επιδρά πάνω στη φύση και την μετασχηματίζει και ταυτόχρονα, ως βασικό ουσιαστικό βήμα στην ανάπτυξή του, σταματάει να είναι έρμαιο των φυσικών φαινομένων (ακραίων ή μη), πολύ περισσότερο αξιοποιεί φυσικά φαινόμενα για την ανάπτυξη του πολιτισμού. Γιατί λοιπόν φαίνεται μια τέτοια βασική αρχή του ανθρώπινου πολιτισμού, της ανάπτυξης των ανθρώπινων κοινωνιών, σήμερα να τίθεται σε αμφισβήτηση;

Κυριακή 14 Ιουλίου 2019

Εμπρός της γης οι εισηγμένοι – Οι εργατοπατέρες της ILO χτυπούν το καμπανάκι κλεισίματος του NASDAQ στη Νέα Υόρκη

Πότε επιτέλους θα ξεπεράσουμε και στην Ελλάδα τις αγκυλώσεις, για να βρουν οι ντόπιοι εργατοπατέρες την αναγνώριση που τους αξίζει από τον επιχειρηματικό κόσμο;
Αν νομίζατε ότι τα εγχώρια καμάρια της ΓΣΕΕ και λοιπών συγγενών είναι κάποια sui generis παθογένεια του ελληνικού συνδικαλιστικού γίγνεσθαι, καλύτερα να το ξανασκεφτείτε. Στην πραγματικότητα, έχουν παγκόσμιας κλάσης διεθνή πρότυπα, από τα οποία τολμούμε μάλιστα να πούμε ότι είναι και λιγότερο προωθημένοι. Ίσως επειδή στην Ελλάδα υπάρχει για τα σημερινά δεδομένα συγκριτικά ισχυρό ταξικό κίνημα, που τους αποτρέπει από το να σπάσουν τα όποια ταμπού τους έχουν απομείνει.

Οι Βαστίλες των εργαζομένων απαιτούν την δικιά τους 14η Ιουλίου



Σχετικά με το διαχρονικό αγώνα για την υπεράσπιση της Κυριακάτικης αργίας, σταθμός του οποίου είναι και η απεργία στον κλάδο την Κυριακή 14 Ιούλη 2019. 

Ανακοίνωση του ΣΥΒΧΨΑ.

Μια κοινωνία που φυλακίζει το δημόσιο χώρο στην κατανάλωση είναι μια κοινωνία που χρειάζεται αλλαγή· μια κοινωνία που φυλακίζει τον ελεύθερο χρόνο στη μιζέρια του ωραρίου καταστημάτων είναι μια κοινωνία που χρειάζεται αλλαγή· μια κοινωνία που φυλακίζει τους εργαζόμενους στα «απελευθερωμένα» ωράρια της ελεύθερης αγοράς, είναι μια κοινωνία αγοραίας ελευθερίας, μια κοινωνία σκλαβιάς πραγματικής και συμβολικής. Είναι μια κοινωνία που χρειάζεται αλλαγή.

Προς τι η πρεμούρα για το άσυλο;


Αλήθειες και προσχήματα

Eurokinissi
Η κατάργηση του ακαδημαϊκού ασύλου αποτελεί εδώ και καιρό διακηρυγμένη πρόθεση της ΝΔ. Προτού σταθούμε στο τι σηματοδοτεί η πρόθεση αυτή, ας δούμε λίγο τι ισχύει μέχρι στιγμής, γιατί γίνεται συστηματική προσπάθεια διαστρέβλωσης της πραγματικότητας από διάφορες μεριές.
 Η ισχύουσα σήμερα διάταξη για το άσυλο, αυτή δηλαδή που παρέλαβε η ΝΔ από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και θέλει να καταργήσει, είναι ουσιαστικά η διατύπωση που υπήρχε και στον νόμο Γιαννάκου. Δηλαδή, για να το κάνουμε λιανά, η ΝΔ θέλει να καταργήσει τη διάταξη που εισήγαγε η κυβέρνησή της με υπουργό Παιδείας τότε την νυν βουλευτή Επικρατείας της, και την οποία επανέφερε σε ισχύ η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αντικαθιστώντας τη σχετική διάταξη του νόμου Διαμαντοπούλου, που είχαν από κοινού ψηφίσει ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΛΑ.Ο.Σ. (ο ν. Διαμαντοπούλου ανέφερε σχετικά με τις ακαδημαϊκές ελευθερίες: 

«1. Στα ΑΕΙ κατοχυρώνεται η ακαδημαϊκή ελευθερία στην έρευνα και στη διδασκαλία, καθώς και η ελεύθερη έκφραση και διακίνηση των ιδεών. 2. Σε αξιόποινες πράξεις που τελούνται εντός των χώρων των ΑΕΙ εφαρμόζεται η κοινή νομοθεσία»). Ετσι, ο ισχύων σήμερα νόμος 4485/2017 ορίζει στο άρθρο 3 περί «ακαδημαϊκών ελευθεριών»:

Ο απώτερος στόχος μιας Δόμνας







Τεχνοκράτες επιχειρούν να ρυθμίσουν τους οικονομικούς όρους διαβίωσης κοινωνιών ώστε να διανείμουν τον πλούτο σε ισχυρούς κεφαλαιοκράτες εις βάρος των λειτουργικών και παραγωγικών μονάδων αυτών των κοινωνιών .
Για να επιτευχθεί ο ανίερος και ταξικοκτόνος στόχος τους αντιλαμβάνονται πως πρέπει ν αντιμετωπίσουν τον άνθρωπο ως μονάδα κι όχι ως συλλογικό υποκείμενο, δηλαδή ως κοινωνία .

112


Αν πάρει κανείς στα σοβαρά τις αναλύσεις των τελευταίων ημερών για το φονικό μπουρίνι στη Χαλκιδική, θα πιστέψει ότι μόλις ενεργοποιηθεί το σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης «112», θα πάψουμε μονομιάς να θρηνούμε θύματα! Αν και ένα τέτοιο σύστημα είναι απολύτως αναγκαίο, πάει πολύ να λένε στο λαό ότι αυτό που φταίει για τις χαμένες ζωές και τις κατεστραμμένες περιουσίες, κάθε φορά που βρέχει ή πιάνει μια φωτιά, είναι η μη λειτουργία ενός μηχανισμού τηλεφωνικής ειδοποίησης για τον επερχόμενο κίνδυνο. Ακόμα κι αν ενεργοποιηθεί, όμως, το περιβόητο «112», είναι βέβαιο ότι θα αξιοποιηθεί για να αναβαθμιστεί η αντιδραστική συζήτηση περί «ατομικής ευθύνης», αφού η επωδός στα επόμενα προδιαγεγραμμένα εγκλήματα θα είναι «εμείς σας προειδοποιήσαμε», λες και οι ευθύνες του κράτους εξαντλούνται μόνο σ' αυτό. Είναι λοιπόν σαφές ότι και αυτή η συζήτηση περί «μαύρης τρύπας του 112» αξιοποιείται για να αποπροσανατολίσει από τις βαριές ευθύνες όλων των κυβερνήσεων για τη «γύμνια» του κρατικού μηχανισμού σε μέσα, σχέδιο, κονδύλια και υποδομές που αφορούν την πρόληψη και την προστασία του λαού από τις συνέπειες των «ακραίων» φυσικών φαινομένων. Αυτήν την αντιλαϊκή πολιτική, που συνθλίβει λαϊκές ανάγκες, πρέπει να βάλουν πιο αποφασιστικά στο στόχαστρο οι αγώνες και οι διεκδικήσεις της «επόμενης μέρας», ως η μόνη εγγύηση ότι ο λαός δεν θα πνίγεται στη βροχή και δεν θα καίγεται στη φωτιά.

Οι αντιδραστικές αλλαγές της ΝΔ στη Δικαιοσύνη, στα χνάρια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ


Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι στο πρώτο νομοσχέδιο που θα φέρει η κυβέρνηση της ΝΔ προς ψήφιση τις αμέσως επόμενες μέρες, θα περιλαμβάνονται μια σειρά αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα και σε μια σειρά ζητήματα που αφορούν τη Δικαιοσύνη. Ούτε ότι ήδη έχει δημοσιευτεί το ΦΕΚ με το οποίο μια σειρά αρμοδιότητες του υπουργείου Δικαιοσύνης περιέρχονται πλέον στη δικαιοδοσία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη.

Η ΝΔ ήδη από την προεκλογική περίοδο και προκειμένου να πείσει ότι αποτελεί καλύτερο εκφραστή και προαγωγό των συμφερόντων της αστικής τάξης, μιλούσε ανοιχτά για την ανάγκη επιβολής «νόμου και τάξης» από την πρώτη μέρα της διακυβέρνησής της. Σε αυτήν την κατεύθυνση στήθηκε και ολόκληρο σόου αντιπαράθεσης με τον ΣΥΡΙΖΑ για το ποιος εξασφαλίζει το «αίσθημα ασφάλειας των πολιτών», πατάσσει «την ανομία και το έγκλημα» «για να επανέλθει η ασφάλεια στους δρόμους και στις γειτονιές της πατρίδας μας».

Στην πραγματικότητα, ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ συμφωνούν – όπως άλλωστε φάνηκε και στις τελετές παράδοσης και παραλαβής των αντίστοιχων υπουργείων – ότι η νέα αντιλαϊκή επίθεση που ετοιμάζεται προϋποθέτει την εξασφάλιση της απαραίτητης «ησυχίας, τάξης και ασφάλειας»… Γι’ αυτό, πριν από τον νέο καταιγισμό αντιλαϊκών μέτρων πρέπει πρώτα να τσακιστούν λαϊκά δικαιώματα και ελευθερίες, να γίνει πιο εύκολο το να μπορεί να δεθεί χειροπόδαρα το εργατικό – λαϊκό κίνημα, να σφίξει περισσότερο η θηλιά στο λαιμό του λαού για να μη σηκώσει κεφάλι. Και επειδή ξέρουν ότι η ανάπτυξη του κεφαλαίου, η ανταγωνιστικότητα, οι στόχοι της αστικής τάξης συνεπάγονται το παραπέρα τσάκισμα του λαού, φροντίζουν να προετοιμάσουν το έδαφος, να προλάβουν τη δικαιολογημένη αγανάκτηση και αντίδρασή του. Την ίδια στιγμή βέβαια φροντίζουν να διευκολύνουν με όλους τους τρόπους τις μπίζνες των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, δημιουργώντας για παράδειγμα ειδικά τμήματα στα δικαστήρια για συγκεκριμένης φύσης υποθέσεις (εμπορικές, ανταγωνισμού κ.λπ.), με δικαστές με την αντίστοιχη εξειδίκευση.

Δεν υπάρχουν φυσικές καταστροφές.Ποτέ δεν υπήρξαν



Δεν υπάρχουν φυσικές καταστροφές. Ποτέ δεν υπήρξαν


Εδώ και μισό αιώνα επιστήμονες υποστηρίζουν ότι η χρήση του όρου «φυσική καταστροφή» έχει στόχο να αποκρύψει τις ευθύνες του ανθρώπου και το γεγονός ότι κάθε καταστροφή αποτελεί ένα πολιτικό γεγονός. Κανένας όμως δεν φαίνεται να τους ακούει.

Τί θα συνέβαινε εάν η μεγαλύτερη καταιγίδα όλων των εποχών έπληττε μια ερημική, ακατοίκητη περιοχή του πλανήτη; Απολύτως τίποτα. Εάν όμως η ίδια καταιγίδα χτυπούσε το κέντρο του Μανχάταν αρκετοί θα μιλούσαν για «φυσική καταστροφή», ενώ εάν έπληττε μια φτωχογειτονιά στο Πουέρτο Ρίκο ή στις φαβέλες της Βραζιλίας, το ίδιο ακριβώς φυσικό φαινόμενο θα ονομαζόταν «θεομηνία».

Σάββατο 13 Ιουλίου 2019

ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΙ ΟΜΙΛΟΙ Βάζουν ακόμα ψηλότερα τον αντιλαϊκό πήχη


Οι εργοδοτικές ενώσεις αποτιμούν θετικά τη θητεία του ΣΥΡΙΖΑ και ενθαρρύνουν τη νέα κυβέρνηση να «χτίσει» στο έδαφος που της έστρωσε

Από παλιότερη συνάντηση του Κυρ. Μητσοτάκη με τον πρόεδρο του ΣΕΒ
Eurokinissi
Από παλιότερη συνάντηση του Κυρ. Μητσοτάκη με τον πρόεδρο του ΣΕΒ
Την «άμεση παραγωγή έργου», να μη χαθεί δηλαδή ούτε λεπτό στη συνέχιση και κλιμάκωση της πολιτικής στήριξης των επενδύσεων, της ανταγωνιστικότητας και της καπιταλιστικής κερδοφορίας, ζήτησαν από την κυβέρνηση ΝΔ οι επιχειρηματικοί όμιλοι, οι σύνδεσμοι των βιομηχάνων και τα διάφορα Επιμελητήρια με τις παρεμβάσεις τους μέσα στη βδομάδα.
 Οι ίδιοι που μέχρι χτες αναγνώριζαν τις «υψηλές επιδόσεις» του ΣΥΡΙΖΑ και την προσήλωσή του στις αντιλαϊκές κατευθύνσεις και συμφωνίες, υποδέχονται σήμερα «μετά βαΐων και κλάδων» τη νέα κυβέρνηση, δίνοντας το στίγμα ότι «έγιναν πολλά, απομένουν όμως κι άλλα να γίνουν» και επιβεβαιώνοντας πως είναι οι δικές τους απαιτήσεις, αυτές που κάθε φορά τοποθετούν όλο και ψηλότερα τον αντιλαϊκό πήχη.

«Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο»
 
  • Πρώτος έσπευσε να καλωσορίσει τη νέα κυβέρνηση ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Ελλάδας (πρώην ΣΒΒΕ, γνωστός και για τις «αγαστές» σχέσεις του με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ). Με επιστολή του προέδρου του, Αθ. Σαββάκη, προς τον νέο πρωθυπουργό, υπογράμμισε ότι «ο επιχειρηματικός κόσμος της ελληνικής περιφέρειας υιοθετεί πλήρως και υποστηρίζει συνολικά το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα της νέας κυβέρνησης» και ότι «αναμένει το γρηγορότερο δυνατόν από τη νέα κυβέρνηση αποφάσεις για την έμπρακτη υποστήριξη της βιομηχανίας και τη θεσμοθέτηση φιλικού και ευέλικτου περιβάλλοντος δραστηριοποίησης».