Σάββατο 31 Αυγούστου 2019

Από το αρχείο του ΚΚΕ «Η ζωής στις Ελεύθερες Περιοχές»



*Φωτογραφικό αφιέρωμα, 70 χρόνια από την υποχώρηση του ΔΣΕ, Αύγουστος 1949


1. Ο ΔΣΕ διεξήγαγε έναν αγώνα δίκαιο και αναγκαίο. Με την καθοδήγηση του ΚΚΕ, αντιπροσώπευε τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και της βασικής συμμαχικής της δύναμης, της εξαθλιωμένης αγροτιάς και των φτωχών αυτοαπασχολούμενων στρωμάτων των πόλεων.
 
Αντικειμενικά, ο ΔΣΕ ήταν προϊόν μιας σκληρής ταξικής σύγκρουσης που είχε τις ρίζες της στην επαναστατική κατάσταση που διαμορφώθηκε κατά την απελευθέρωση της Ελλάδας, με την αποφασιστική ένοπλη δράση του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ υπό την καθοδήγηση του ΚΚΕ. Στρεφόταν ενάντια στην εγχώρια αστική τάξη, που γνώρισε τότε το μεγαλύτερο κίνδυνο για την κυριαρχία της, την οποία στήριζε το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων («δεξιών» και «κεντρώων») σε συμμαχία με τα καπιταλιστικά κράτη της Μ. Βρετανίας και των ΗΠΑ. Δίχως τη στρατιωτική, οικονομική και πολιτική ενίσχυση των ξένων συμμάχων της, η αστική τάξη στην Ελλάδα δε θα μπορούσε να νικήσει.

Άνθρωποι που περισσεύουν



Πρόσφυγες και μετανάστες αντιμετωπίζονται από την… ανθρωπιστική Δύση ως άνθρωποι που περισσεύουν. Ωστόσο, η κατάστασή τους είναι απόρροια των επιταγών στην ανάπτυξη του καπιταλισμού και στα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα, ενώ οι πολιτικές μετανάστευσης ως μηχανισμοί λειτουργούν με τη λογική της αποικιοκρατίας και έχουν ρατσιστικές επιπτώσεις στις κοινωνίες.

Στις ειδήσεις των τελευταίων ημερών, η επιχείρηση εκκένωσης κτιρίων που βρίσκονταν υπό κατάληψη και στέγαζαν πρόσφυγες και μετανάστες από αστυνομικούς της ΕΛ.ΑΣ στα Εξάρχεια, με συνδρομή ανδρών των ΕΚΑΜ, της ΟΠΚΕ και ελικόπτερου της ΕΛ.ΑΣ, γίνεται προσπάθεια να δικαιολογηθεί με την ένταξή της σ’ ένα γενικότερο σχέδιο της κυβέρνησης για περιορισμό της εγκληματικότητας με ενίσχυση της ασφάλειας. Από κοντά και οι δηλώσεις του εκπροσώπου των αστυνομικών Σ. Μπαλάσκα, για «αθόρυβη, νέας τεχνολογίας, ηλεκτρική σκούπα, η οποία είναι η Αστυνομία, σιγά σιγά θα ρουφήξει όλα τα σκουπίδια μέσα από τα Εξάρχεια», δεν απηχούν παρά την ερμηνεία που δίνεται από την κυρίαρχη εξουσία στην έννοια της ασφάλειας και πάταξης της παραβατικότητας, παρόλο που με την ΕΔΕ, η οποία διατάχθηκε, επιχειρήθηκε να κρατηθούν τα προσχήματα της πολιτικής ορθότητας. Και είναι αυτή η δήλωση τυπικό δείγμα για τον τρόπο με τον οποίο κρατικά όργανα και θεσμοί είναι δυνατό να λειτουργούν με ρατσιστικές αρχές, χωρίς ωστόσο αυτές να αναγνωρίζονται ξεκάθαρα, καθώς αυτό γίνεται παράλληλα με τις επίσημες πολιτικές που διακηρύσσουν την εξάλειψη των διακρίσεων.

Στην αστική δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα, μόνο αντιδημοκρατικά πλαφόν



Το μόνο σίγουρο είναι πως στην αστική δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα στα μαγειρέματα. Μόνο αντιδημοκρατικά πλαφόν και αγνή νόθευση της ψήφου.

Ασφαλές κριτήριο για το πόσο σέβονται τα αστικά κόμματα την κοινοβουλευτική δημοκρατία, για την οποία κόπτονται πως είναι το καλύτερο πολίτευμα, είναι οι συνεχείς αλλαγές στον εκλογικό νόμο, ανάλογα με τις σκοπιμότητες του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος.

Προς το παρόν η κυβέρνηση φαίνεται να φτιάχνει κλίμα, ρίχνοντας διάφορες προτάσεις για να κόψει αντιδράσεις, με δεδομένο μάλιστα ότι οι αλλαγές για να προχωρήσουν έχουν ανάγκη τη στήριξη του ΚΙΝΑΛ, με το οποίο συμφωνούν στην κατάργηση της απλής αναλογικής που -για δικούς του λόγους και χωρίς να καταργήσει το αντιδημοκρατικό όριο εισόδου 3%- είχε ψηφίσει ο ΣΥΡΙΖΑ, παζαρεύουν όμως τις λεπτομέρειες για το μοίρασμα της εκλογικής πίτας.

ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ


 
Την προηγούμενη εβδομάδα, οι αναφορές στην ογδοηκοστή επέτειο  από την υπογραφή του συμφώνου Ριμπεντροπ-Μολότωφ ήταν μια καλή ευκαιρία για κατανόηση του τρόπου που κατασκευάζεται από την πολιτική της ΕΕ η συλλογική μνήμη. Δεν είναι μόνο το  γεγονός της ανακήρυξης, που  εδώ και μια δεκαετία το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είχε ζητήσει, της 23ης Αυγούστου, ημέρα υπογραφής του σύμφωνου μη επίθεσης μεταξύ Γερμανίας και ΕΣΣΔ, ως ημέρα της Ευρώπης, για την ανάμνηση των θυμάτων όλων των ολοκληρωτικών και αυταρχικών καθεστώτων. Περισσότερο είναι  οι προσπάθειες που γίνονται και όλο και πιο μεθοδευμένα, και  στη χώρα μας, για επανεξέταση της ιστορίας, τη διαπραγμάτευση της συλλογικής μνήμης στον πολιτικό διάλογο, που δεν δείχνουν παρά αυτό που η κυρίαρχη πολιτική επιδιώκει, δηλ. η κατασκευασμένη ιστορική μνήμη να νομιμοποιήσει το σημερινό status quo.   

ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ


Καλεί σε ετοιμότητα για αγωνιστική - απεργιακή απάντηση στις νέες αντιδραστικές αλλαγές στον συνδικαλιστικό νόμο
 
 
Η κυβέρνηση σχεδιάζει να τις προωθήσει άμεσα, με τροπολογίες σε επόμενα νομοσχέδια που θα καταθέσει στη Βουλή

Από παλιότερη κινητοποίηση του ΠΑΜΕ για το δικαίωμα στην απεργία
Από παλιότερη κινητοποίηση του ΠΑΜΕ για το δικαίωμα στην απεργία
Κάλεσμα προς όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις και τους εργαζόμενους να βρίσκονται σε ετοιμότητα, για «να απαντήσουμε αγωνιστικά και απεργιακά στη βρώμικη επιχείρηση της κυβέρνησης να παρέμβει ωμά στη δράση και τη λειτουργία των συνδικάτων, στο δικαίωμα στην απεργία!», απευθύνει με ανακοίνωσή του το ΠΑΜΕ, καθώς σύμφωνα με πληροφορίες η κυβέρνηση ετοιμάζεται άμεσα να προωθήσει στη Βουλή τροπολογίες με τις νέες αντιδραστικές αλλαγές στον συνδικαλιστικό νόμο.
 Θυμίζουμε ότι οι διατάξεις που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, προβλέπουν την καθιέρωση ηλεκτρονικής ψηφοφορίας για την κήρυξη απεργίας από ένα σωματείο, ακόμα και για τις αρχαιρεσίες του. Η διάταξη αυτή, που στόχο έχει να βάλει περισσότερα εμπόδια στην κήρυξη απεργίας, αποτελεί συνέχεια προηγούμενης του ΣΥΡΙΖΑ, που επέβαλε την υποχρεωτική παρουσία στη Γενική Συνέλευση ενός σωματείου του 50% + 1 των ταμειακά τακτοποιημένων μελών, προκειμένου να είναι έγκυρη η απόφαση για απεργία!

Σε άλλη διάταξη που ετοιμάζει η ΝΔ, προβλέπεται η καθιέρωση «ηλεκτρονικού μητρώου» για τα συνδικάτα, που σημαίνει γενικευμένο φακέλωμα για τα μέλη τους, για λογαριασμό του κράτους και της εργοδοσίας.

Παρασκευή 30 Αυγούστου 2019

FARINDOLA - 8 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1956


«Το γράμμα που δεν έφτασε ποτέ»

 


Του Τάκη Βαρελά*

Απέναντι από την εκκλησία του San Nicola, στο ορεινό χωριό Farindola της Πεσκάρα στην Ιταλία, είναι τοποθετημένο ένα γλυπτό το οποίο απεικονίζει μια γυναίκα, η οποία κρατάει στα χέρια της ένα φάκελο.

Πήγα κοντά, το είδα.

Ήταν ολόσωμο, σε λευκό μάρμαρο, όρθιο το σώμα της γυναίκας, το πρόσωπο περίλυπο, σκεπτικό θα έλεγα. Τα χέρια κρεμασμένα, λες και δεν την ενδιέφερε αυτό που κρατούσε…

Είπα, μάλλον κάποια Madonna θα είναι και το προσπέρασα μην δίνοντας και πολλή σημασία για το λόγο που φτιάχτηκε αυτό το γλυπτό, άλλωστε, δεν θα καταλάβαινα και τίποτε, αφού Ιταλικά δεν γνώριζα για να διαβάσω τον τίτλο
Και να, που όλα γύρισαν ανάποδα…

Στη περιήγηση - ξενάγηση που μας έκανε ο Nandir, ένας νέος Ιταλός, πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου των Νέων της Farindola που μας είχε προσκαλέσει στο Διεθνές Φεστιβάλ Τέχνης στάθηκε μπροστά στο άγαλμα και άρχισε να μας εξηγεί, για το γλυπτό και το λόγο που φτιάχτηκε και προς τιμή ποιων…

«Να είμαστε πολύ πιο κοντά στους εργοδότες» δηλώνει ο νέος πρόεδρος του ΟΑΕΔ


Τους νέους στόχους του οργανισμού περιέγραψε ο Σπύρος Πρωτοψάλτης, που διορίζεται επικεφαλής από τον Γιάννη Βρούτση, μιλώντας στην Βουλή. Κυνικά ξεκαθάρισε ότι αιτία της ανεργίας είναι πως οι εργαζόμενοί δεν έχουν την κατάρτιση που επιθυμούν οι εργοδότες.
Σε οργανισμό που κατά βάση θα καλύπτει τις …ανάγκες των εργοδοτών μετατρέπεται ο ΟΑΕΔ. Αυτό ουσιαστικά επισήμανε στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής, ο νέος πρόεδρός του Σπύρος Πρωτοψάλτης που προτάθηκε για την θέση από τον υπουργό Εργασίας, Γιάννη Βρούτση.

Ο Σπύρος Πρωτοψάλτης δήλωσε πως βασική αιτία για την αυξημένη ανεργία στην χώρα είναι το ότι οι εργαζόμενοι δεν έχουν τις κατάλληλες δεξιότητες. Όπως είπε «η μεγαλύτερη πρόκληση, που είναι, όμως, συνάμα και η μεγαλύτερη ευκαιρία του Ο.Α.Ε.Δ., είναι η εξάλειψη της αναντιστοιχίας μεταξύ των δεξιοτήτων και των προσόντων που διαθέτουν οι αναζητούντες εργασία και αυτών που απαιτούνται για την επαρκή κάλυψη των κενών θέσεων εργασίας».

Ευαισθησίες


Νέα χωματερή στη Φυλή, δίπλα στην υπάρχουσα υγειονομική βόμβα του ΧΥΤΑ. Νέα εγκατάσταση αποθήκευσης επικίνδυνων αποβλήτων στη χαβούζα του Θριάσιου. Χιλιάδες κάτοικοι της Δυτικής Θεσσαλονίκης συνεχίζουν να αναπνέουν τις δυσώδεις αναθυμιάσεις από τα διυλιστήρια των ΕΛΠΕ. Στον Βόλο συνεχίζεται η εγκληματική καύση σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ. Ολα τα παραπάνω, που έχουν τις ευλογίες όλων των κυβερνήσεων, της πλειοψηφίας δημάρχων και περιφερειαρχών και φυσικά της ΕΕ, φανερώνουν πόσο υποκριτικά είναι τα δάκρυα για τον Αμαζόνιο, αλλά και ο σχετικός ψευτοκαβγάς ανάμεσα σε ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ.
  Δείχνουν ότι για τη στήριξη της επιχειρηματικής δράσης, για το άνοιγμα νέων πεδίων δράσης για το κεφάλαιο και για τα κέρδη των μονοπωλίων, η ζωή του λαού θα υποβαθμίζεται διαρκώς, θα δηλητηριάζεται μέχρι και ο αέρας που αναπνέει. Η κάλπικη ευαισθησία τους για το φυσικό περιβάλλον καταρρέει μπροστά στην εγκληματική πολιτική τους, που καταστρέφει τη ζωή του λαού και το περιβάλλον. Αναδεικνύεται έτσι επιτακτικά η ανάγκη να συνδεθεί ο αγώνας για την αναβάθμιση της ζωής των λαϊκών οικογενειών και για την προστασία του περιβάλλοντος με την πάλη ενάντια στο δρόμο ανάπτυξης που έχει στο επίκεντρο τα καπιταλιστικά κέρδη, ενάντια στην ίδια την εξουσία του κεφαλαίου.

Ηθικοί νικητές – Όταν οι Σοβιετικοί αρνούνταν να παίξουν με την Ταϊβάν και χάριζαν ένα σίγουρο χρυσό μετάλλιο



Οι Σοβιετικοί κατέκτησαν στη συνέχεια τρεις φορές το χρυσό μετάλλιο σε Μουντομπάσκετ, τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί όμως με αυτό το σπουδαίο πολιτικό παράσημο. Οι ίδιοι νιώθοντας ηθικοί νικητές της διοργάνωσης του 1959, κυκλοφόρησαν στη χώρα τους μια σειρά με σχετικά γραμματόσημα, που μνημόνευαν την περίσταση.

Η ΦΙΜΠΑ αποφάσισε από φέτος τα Μουντομπάσκετ -όπως συνηθίσαμε να τα λέμε- να διεξάγονται τις μονές, προ-ολυμπιακές χρονιές. Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο. Φέτος το Γενάρη συμπληρώθηκαν εξήντα χρόνια από το Μουντομπάσκετ της Χιλής, το οποίο διεξήχθη με καθυστέρηση μερικών μηνών, γιατί η διοργανώτρια χώρα δεν μπόρεσε να έχει έτοιμο στην ώρα του το κλειστό στάδιο που θα φιλοξενούσε την τελική φάση. Έτσι ήταν και το τελευταίο -αν δεν κάνουμε λάθος- Παγκόσμιο Κύπελλο, όπου είδαμε αγώνες σε ανοιχτά γήπεδα.

Μισθοί - φιλοδώρημα και γενικευμένη ευελιξία το «καύσιμο» της ανάπτυξης


  • Στα 400 ευρώ μεικτά ο μέσος μισθός στη μερική απασχόληση
  • Μειωμένος κατά 25% ο μέσος μισθός στο σύνολο της απασχόλησης σε σύγκριση με το 2011
  • Μόλις 0,6% η αύξηση στο μέσο μισθό από την περίφημη αύξηση του κατώτερου με τον νόμο Βρούτση - Αχτσιόγλου
 
Από παλιότερη κινητοποίηση σωματείων για ΣΣΕ με αυξήσεις στους μισθούς
Από παλιότερη κινητοποίηση σωματείων για ΣΣΕ με αυξήσεις στους μισθούς
Ενώ η κυβέρνηση της ΝΔ πανηγυρίζει για το «τέλος των capital controls», όπως ο ΣΥΡΙΖΑ πανηγύριζε πριν από έναν χρόνο για το «τέλος των μνημονίων», οι εργαζόμενοι συνεχίζουν να επιβιώνουν με μισθούς πείνας και να υποαπασχολούνται με συμβάσεις μερικής και προσωρινής απασχόλησης, όπως δείχνουν από μήνα σε μήνα τα στοιχεία του ΕΦΚΑ για την απασχόληση και τους μισθούς.
 Σε κάθε περίπτωση, πίσω από τις προσδοκίες που καλλιεργεί η κυβέρνηση για βελτίωση της ζωής του λαού μέσα από την ανάπτυξη για το κεφάλαιο, πίσω από την αντιπαράθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ για το αν αυτή θα είναι «βιώσιμη» ή «δίκαιη», η πραγματικότητα παραμένει μία για τους εργαζόμενους:

Προϋπόθεση για την καπιταλιστική ανάπτυξη είναι η διατήρηση και επέκταση όλου του αντεργατικού πλαισίου για την καθήλωση των μισθών και τη διεύρυνση της ευελιξίας στην αγορά εργασίας, ενώ και η ανεργία δεν αντιμετωπίζεται ουσιαστικά, αφού η όποια μείωσή της «πάει πακέτο» με το μοίρασμα μιας θέσης πλήρους απασχόλησης σε δυο και τρεις υποαπασχολούμενους και άθλιας αμειβόμενους εργαζόμενους.

Το φαρμάκι ως φάρμακο


  Πηγή: Eurokinissi

Καθόλου τυχαία, από τη συζήτηση για τις νέες αυξήσεις στα τιμολόγια του ηλεκτρικού ρεύματος γίνεται προσπάθεια να κρυφτεί το κύριο. Οτι δηλαδή η πολιτική της λεγόμενης «απελευθέρωσης» της αγοράς Ενέργειας είναι αυτή που οδηγεί το λαό όλο και πιο βαθιά στην ενεργειακή φτώχεια, τον φέρνει αντιμέτωπο με τσουχτερά τιμολόγια, διακοπές ρεύματος, κυνηγητό και εκβιασμούς.

Την πολιτική αυτή, που έχει στόχο να διασφαλίσει τα κέρδη των ενεργειακών ομίλων, υλοποίησαν στο ακέραιο όλες διαδοχικά οι κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια, και σήμερα τη σκυτάλη παίρνει η κυβέρνηση της ΝΔ, που με το «καλημέρα» τρέχει ακόμα πιο αποφασιστικά σε στρωμένο δρόμο.

Και βέβαια, για τους εργαζόμενους και για το λαό, μικρή σημασία έχει το «μοντέλο» της παραπέρα «απελευθέρωσης».

Πέμπτη 29 Αυγούστου 2019

Εφιαλτικός ο λογαριασμός της «απελευθέρωσης» για τα λαϊκά στρώματα



ΑΥΞΗΣΕΙΣ - «ΦΩΤΙΑ» ΣΤΑ ΤΙΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΔΕΗ


Ακόμα βαρύτερος κι απ' όσα αρχικά διαρρέονταν θα είναι, όπως όλα δείχνουν, ο «λογαριασμός» που στέλνουν η κυβέρνηση της ΝΔ και η διοίκηση της ΔΕΗ ΑΕ στα λαϊκά στρώματα, καλώντας τα να πληρώσουν τα σχέδια «εξυγίανσης» και «διάσωσής» της, προκειμένου στο πλαίσιο της πολιτικής της «απελευθέρωσης» της Ενέργειας η εταιρεία να γίνει πιο «θελκτική» στους επενδυτές.


Ενόψει της σημερινής έκτακτης συνεδρίασης της Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής, όπου ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Κωστής Χατζηδάκης, αναμένεται ότι θα παρουσιάσει τη «λυπητερή» για το λαό, όπως και των επίσημων σχετικών ανακοινώσεων που αναμένονται αύριο, μετά τη συνεδρίαση του ΔΣ της επιχείρησης, το σχέδιο που διέρρευσε χτες (μέσω του ΑΠΕ που επικαλείται πηγές του ΥΠΕΝ) σοκάρει, αφού μεταξύ άλλων προβλέπει:

«Κράχτης» προσέλκυσης «επενδυτών» στο έδαφος της αντιλαϊκής πολιτικής


Από το χτεσινό υπουργικό συμβούλιο
INTIME NEWS
Από το χτεσινό υπουργικό συμβούλιο
Στο υπουργικό συμβούλιο συζητήθηκε χτες το λεγόμενο «αναπτυξιακό» πολυνομοσχέδιο, το οποίο τις επόμενες μέρες θα δοθεί σε διαδικασία δημόσιας διαβούλευσης, προκειμένου βέβαια να ληφθούν υπόψη τυχόν παρατηρήσεις και προτάσεις από τις οργανώσεις των επιχειρηματιών και ενδιαφερόμενους «επενδυτές». Στη συνέχεια η νέα φουρνιά με τις κάθε είδους νομοθετικές ρυθμίσεις θα πάρει το δρόμο για τη Βουλή με στόχο να έχουν ψηφιστεί μέσα στο Σεπτέμβρη.
 Σύμφωνα με πληροφορίες, με το διυπουργικό πολυνομοσχέδιο προωθείται μπαράζ αντιλαϊκών παρεμβάσεων, μεταξύ των οποίων:

-- Αρση επιχειρηματικών «εμποδίων» αναφορικά με τον χωροταξικό σχεδιασμό. Μεταξύ άλλων προβλέπεται η κατάργηση, όπως λένε, της «απαρχαιωμένης κατηγορίας» «μεσαίας όχλησης», ιδίως για βιοτεχνικές και εμπορικές επενδύσεις, συμπεριλαμβανομένης της Αττικής.

«Εδώ ψηλά να με σκοτώσετε, για να δουν όλοι οι Έλληνες ότι είστε προδότες και εκτελείτε Έλληνες πατριώτες…»



Η εκτέλεση της 28χρονης Ξανθούλας (Κούλα Αγγελή), ηρωικής γραμματέα της ΚΟΒ Κουκακίου ΚΚΕ, και πέντε συντρόφων της, στις 29 Αυγούστου 1944, στη γέφυρα του Ιλισσού στο Κουκάκι, 

Μια από τις αμέτρητες θηριωδίες των Ελλήνων Γερμανοτσολιάδων κατά την περίοδο της Γερμανικής Κατοχής, διαπράχτηκε στις 29 του Αυγούστου 1944, στη γέφυρα του Ιλισσού, στο Κουκάκι. Μετά από καταδίωξη οι προδότες Ταγματασφαλίτες έπιασαν πέντε νέους και μια νεαρή γυναίκα και τους εκτέλεσαν με τα αυτόματα. Τα ηρωικά νιάτα που αψήφησαν τον θάνατο είναι:

Κούλα Αγγελή (Ξανθούλα), του Βασίλη, 28 χρόνων. Στέλεχος του ΚΚΕ, γραμματέας της ΚΟΒ Κουκακίου – Πλάκας – Νέου Κόσμου Αθήνας. Κόρη του βουλευτή του Κόμματος των Φιλελευθέρων του νομού Πέλλας.

Μάρκος Γαβαλάς, του Νικολάου, 22 χρόνων. Ηλεκτρολόγος-μηχανικός, υπάλληλος στην Τράπεζα της Ελλάδος. Μέλος της ΕΠΟΝ Νέου Κόσμου – Κουκακίου.

Κώστας Δημητριάδης (Πέτρος), του Νικολάου, 22 χρόνων. Φοιτητής Νομικής. Εργαζόταν στην Τράπεζα της Ελλάδος. Στέλεχος της ΕΠΟΝ και του ΚΚΕ Πλάκας.

Τάσος Ιωαννίδης, ΕΠΟΝίτης.

Πέτρος Καποτάς, του Γεωργίου, 17 χρόνων. ΕΠΟΝίτης, μαθητής Γυμνασίου.

Παύλος Παπακωνσταντίνου, 32 χρόνων. Υπαξιωματικός στο Αβανικό Μέτωπο, στον πόλεμο του 1940. Στέλεχος του ΚΚΕ και του ΕΑΜ Ταύρου Αττικής.

Ο πήχης


Ο «αχός» που σηκώθηκε όλες τις προηγούμενες μέρες, ενόψει της σημερινής επίσκεψης του πρωθυπουργού στο Βερολίνο, για το αν η κυβέρνηση της ΝΔ ρίχνει ή όχι τον «πήχη» σχετικά με τη μείωση των λεγόμενων πρωτογενών πλεονασμάτων που έχουν συμφωνηθεί από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ για τα επόμενα χρόνια, επιχειρεί να κρύψει ότι η συζήτηση γίνεται για έναν ξένο και εχθρικό για το λαό στόχο. Γιατί, βέβαια, καμία σχέση με τις λαϊκές ανάγκες και την ικανοποίησή τους δεν έχει η συζήτηση για τον «δημοσιονομικό χώρο» που αναζητά το αστικό κράτος για να στηρίξει με νέα προνόμια, φοροαπαλλαγές και φτηνό δανεισμό τους επιχειρηματικούς ομίλους. Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει, όπως δείχνουν και τα όσα λέει η κυβέρνηση της ΝΔ, που δηλώνει σε όλους τους τόνους ότι προϋπόθεση για την όποια επαναδιαπραγμάτευση των στόχων αυτών είναι ο ορυμαγδός των αντιλαϊκών «μεταρρυθμίσεων» που βρίσκονται μπροστά. Το ζήτημα επομένως για το λαό είναι να σηκώσει ο ίδιος τον δικό του «πήχη», σε σύγκρουση με την πολιτική του κεφαλαίου, της κυβέρνησης, της ΕΕ.