Σάββατο 5 Οκτωβρίου 2019

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΤΟΥΡΚΙΑΣ


Πιο απαιτητική η απόκρουση της αστικής επίθεσης και ιδεολογίας
 
Συζήτηση με τον Μεχμέτ Ερτσετίν, υπεύθυνο Διεθνών Σχέσεων της Εθνικής Επιτροπής της ΚΝ Τουρκίας

Η αγωνιστική παρέμβαση στη νέα γενιά αντιμετωπίζει όλο και περισσότερες δυσκολίες, ενώ όμως γίνεται όλο και πιο επιτακτική, όπως ανέδειξε και η συζήτηση του «Ριζοσπάστη» με τον Μεχμέτ Ερτσετίν, υπεύθυνο Διεθνών Σχέσεων της Εθνικής Επιτροπής της ΚΝ Τουρκίας, που βρέθηκε στην Ελλάδα για να πάρει μέρος στο 45ο Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή».

-- Στην Τουρκία εντείνονται οι ενδοαστικές διεργασίες (βλ. αποχωρήσεις ιδρυτικών στελεχών από το ΑΚΡ, σχέδια ίδρυσης νέων κομμάτων). Πώς επιδρούν αυτές στην προσπάθεια χειραγώγησης του λαού και της νεολαίας;

-- Η διαδικασία αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού σκηνικού έγινε πολύ πιο ορατή ειδικά μετά το 2013 και τις κινητοποιήσεις για το πάρκο Γκεζί. Η τουρκική πλουτοκρατία προσπαθεί να βρει νέες φιγούρες, για να αντικαταστήσει ή για να ελέγξει τον (σ.σ. σημερινό Πρόεδρο της χώρας και του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ) Ερντογάν. Ο Ερντογάν αποτελεί μια πολύτιμη φιγούρα για την πλουτοκρατία γιατί η πολιτική του (που π.χ. ευνόησε την ενίσχυση της ισλαμικής αντίδρασης) συνέβαλε στο να μείνει ο κόσμος ανοργάνωτος, ευάλωτος στις επιθέσεις της πλουτοκρατίας.

Κ. Πελετίδης: Το άδικο δεν είναι ανίκητο. Οι αγώνες του λαού μας δείχνουν το δρόμο



Στην κατάμεστη αίθουσα της Αίγλης, με την ομιλία του Δημάρχου Πατρέων, Κώστα Πελετίδη, ολοκληρώθηκε το τριήμερο εκδηλώσεων που διοργάνωσε ο Δήμος και ο Πολιτιστικός Οργανισμός για την συμπλήρωση 75 χρόνων από την απελευθέρωση της Πάτρας από την γερμανική κατοχή (ΦΩΤΟ).

Στην κατάμεστη αίθουσα της Αίγλης, με την ομιλία του Δημάρχου Πατρέων, Κώστα Πελετίδη, ολοκληρώθηκε χθες το βράδυ, Παρασκευή 4 Οκτωβρίου, το τριήμερο εκδηλώσεων που διοργάνωσε ο Δήμος και ο Πολιτιστικός Οργανισμός για την συμπλήρωση 75 χρόνων από την απελευθέρωση της Πάτρας από την γερμανική κατοχή. 

Στην ομιλία του ο Δήμαρχος, μεταξύ άλλων είπε: «Συγκεντρωθήκαμε όλοι εδώ για να τιμήσουμε τους αγωνιστές της ΕΑΜικής αντίστασης, όλους εκείνους που τσάκισαν το φασισμό-ναζισμό και απελευθέρωσαν την Πάτρα στις 4 Οκτώβρη του 1944, αυτούς που απέδειξαν ότι όταν ο λαός οργανώνεται για να υπερασπιστεί τα δίκια του, την ελευθερία, τη ζωή του, μπορεί να νικήσει αυτούς που φαντάζουν ανίκητοι.

Η στρατηγική του ΚΚΕ την περίοδο 1973 - 1991 (α')


Συνεχίζουμε με το β' μέρος αποσπασμάτων από το κείμενο του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ με τίτλο «Η πορεία αποκατάστασης του επαναστατικού χαρακτήρα του ΚΚΕ», που δημοσιεύτηκε στο τεύχος 6 της ΚΟΜΕΠ το 2013

Από το κλείσιμο των εργασιών του 10ου Συνεδρίου του Κόμματος στο γήπεδο του Πανιωνίου
Από το κλείσιμο των εργασιών του 10ου Συνεδρίου του Κόμματος στο γήπεδο του Πανιωνίου
Ας δούμε, λοιπόν, τα βαρίδια που παρέμειναν στο Κόμμα μετά από το 1968 και το 1974, όταν το Κόμμα μας κατέκτησε με το σπαθί του τη νομιμότητα. Βαρίδια που παραμένουν και αναπαράγονται στη συνείδηση, στη μνήμη, στις επιλογές ακόμα και φίλων, οπαδών του Κόμματος, κομμουνιστών για πολλά χρόνια, με απόψεις για ΚΚΕ «κόμμα κυβερνητικό» στις συνθήκες του καπιταλισμού, για συνεργασία γύρω από ένα «μίνιμουμ πρόγραμμα», για διαχωρισμό μεταξύ συνεργασιών τακτικής και συνεργασιών στρατηγικής, για την «ενότητα της Αριστεράς», δηλαδή συνεργασία με τους οπορτουνιστές ή και σοσιαλδημοκράτες. Ζητήματα, δηλαδή, που δεν τ' αντιμετωπίσαμε με ολοκληρωμένη ιδεολογικοπολιτική δουλειά με άξονα το Πρόγραμμα του Κόμματος και μετά από το 1991.
 
Το 9ο Συνέδριο (1973) διατηρεί τη λογική της στρατηγικής των σταδίων του 8ου Συνεδρίου (1961), λογική που επίσης διατηρείται αλώβητη, με ορισμένες επιμέρους τροποποιήσεις που δεν αλλάζουν την ουσία, και στο 10ο Συνέδριο το 1978. Στην ίδια βάση, με ορισμένους εκσυγχρονισμούς διαμορφώνεται η στρατηγική του Κόμματος έως και το 12ο Συνέδριο το 1987, αν και τυπικά δεν φαίνονται καθαρά τα δύο στάδια στον όρο «αλλαγή με κατεύθυνση το σοσιαλισμό», καθώς προβάλλεται ο όρος ενιαία επαναστατική διαδικασία που αναιρείται με τη λογική της στήριξης κυβερνήσεων στο έδαφος του καπιταλισμού. Το 13ο Συνέδριο το 1991 ήταν συνέδριο της διάσπασης, καταργήθηκε πολύ γρήγορα με το 14ο Συνέδριο το ίδιο έτος και αφού είχε συντελεστεί η διάσπαση του Κόμματος. Από την άποψη αυτή, δεν χρειάζεται ειδική ενασχόληση στο πλαίσιο του άρθρου.

«Έξω οι βάσεις και τα πυρηνικά διατράνωσαν οι διαδηλωτές στη Θεσσαλονίκη (ΦΩΤΟ)


Από τη μαζική, μαχητική κινητοποίηση στην Θεσσαλονίκη 
Από τη μαζική, μαχητική κινητοποίηση στην Θεσσαλονίκη

Μαζική και μαχητική πορεία πραγματοποιήθηκε το πρωί στην Θεσσαλονίκη από την Επιτροπή Αγώνα Ενάντια στην Ελληνοαμερικανική Συμφωνία για τις Στρατιωτικές Βάσεις. Η πορεία ξεκίνησε από το Άγαλμα Βενιζέλου όπου νωρίτερα έγινε συγκέντρωση με κατάληξη το Αμερικανικό Προξενείο. Αντιιμπεριαλιστικά συνθήματα κυριάρχησαν όπως, «Ούτε γη, ούτε νερό στους φονιάδες των λαών, «Να κλείσουνε οι βάσεις, καμιά συμμετοχή, στον πόλεμο του ΝΑΤΟ καμία εμπλοκή» και «Θεσσαλονίκη λιμάνι των λαών όχι ορμητήριο των ιμπεριαλιστών».

Φθάνοντας έξω από το Αμερικανικό Προξενείο τα συνθήματα που δόνησαν την ατμόσφαιρα ήταν, «Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι» και «Αυτοί σκοτώσαν Λαμπράκη - Μπελογιάννη, φονιάδες των λαών Αμερικάνοι». Συμβολικά μπροστά στην είσοδο του αμερικανικού προξενείου έκαψαν μια αμερικάνικη σημαία, φωνάζοντας το σύνθημα, «ΝΑΤΟ σημαίνει χούντες και πολέμοι». Επίσης έγραψαν το σύνθημα, «Pompeo - Yankees go home».

Μιλώντας έξω από το Αμερικανικό Προξενείο, ο Μπάμπης Βέλης, γγ της ΕΔΥΕΘ, κάλεσε σε συνέχιση και κλιμάκωση του αγώνα για να κλείσουν οι βάσεις στην χώρα μας, για καμία συμμετοχή, καμία εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους. 

Ένοχη η παγκόσμια προοδευτική διανόηση!



Του Τάκη Βαρελά*

Είναι να απορείς με το απύθμενο θράσος: Το Ευρωκοινοβούλιο ψήφισε με συντριπτική πλειοψηφία (565 υπέρ - 66 κατά και 52 πονηροί Πόντιοι Πιλάτοι) ότι τότε, στο τέλος της δεκαετίας του '30, που οι λαοί της Ευρώπης χόρευαν χορτάτοι κι ευτυχισμένοι κι έτρεχαν αμέριμνοι στα λιβάδια με τις παπαρούνες και τις μαργαρίτες, συναντήθηκαν τα δύο πανομοιότυπα άκρα, υπέγραψαν το σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότοφ για να τιμωρήσουν τον ελεύθερο κόσμο και ξεκίνησε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος...

Ξαναγράφεται η ιστορία με δηλώσεις και ψηφίσματα εκτοπίσματος ...«Μάρκου Σεφερλή»!

Οι υπέρμαχοι αυτής της ντροπής, το Ευρωκοινοβούλιο!

Ισπανοί ευρωβουλευτές εξίσωσαν την Πασιονάρια και τον Λόρκα με τον Φράνκο.

Οι Ιταλοί ευρωβουλευτές εξισώνουν τον Γκράμσι με τον Μουσολίνι.

Οι Γερμανοί τον Μπρεχτ με τον Χίτλερ!

Οι Γάλλοι τον Πικάσο με την κυβέρνηση του Βισί!

Οι Έλληνες εξίσωσαν τον Άρη και το ΕΑΜ με τον Τσολάκογλου, τους γερμανοτσολιάδες και τους δοσίλογους!

Στην ίδια γραμμή ακολούθησαν και τα υπόλοιπα κράτη-μέλη της ΕΕ που τιμούν τους ναζί και τα SS!

Αντεπίθεση η απάντηση στις συμφωνίες Ελλάδας - ΗΠΑ!


«Δίκιο έχετε, αλλά τι να κάνουμε; Να πάμε κόντρα στις ΗΠΑ και σε ολόκληρο ΝΑΤΟ;»
 Το ερώτημα αυτό επανέρχεται συζητώντας με εργαζόμενους και νεολαία για τις εξελίξεις με την επικίνδυνη εμπλοκή της χώρας στα ιμπεριαλιστικά σχέδια, όπως αυτές τις μέρες, που σωματεία, Επιτροπές Ειρήνης και άλλοι μαζικοί φορείς οργανώνουν τις κινητοποιήσεις ενάντια στη Συμφωνία Ελλάδας - ΗΠΑ για τις βάσεις. Είναι η - με άλλα λόγια - επίκληση του αρνητικού συσχετισμού, που τα αστικά κόμματα, οι ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, η εργοδοσία έχουν φροντίσει να φαίνεται σαν αιώνιος και αμετάβλητος. Είναι η λογική του «μικρότερου κακού», των μειωμένων απαιτήσεων που ειδικά ο ΣΥΡΙΖΑ με μαστοριά καλλιέργησε τα χρόνια της διακυβέρνησής του.

Προφανώς δεν παραβλέπουμε τον αρνητικό συσχετισμό που υπάρχει ανάμεσα στα μονοπώλια και την εργατική τάξη, ανάμεσα στις κυβερνήσεις, τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες τους και τους λαούς. Ομως, είναι άλλο πράγμα η συναίσθηση των δυσκολιών που προκύπτουν για την οργάνωση της πάλης λόγω του υπαρκτού αρνητικού συσχετισμού και άλλο η παραίτηση στο όνομά του. Γιατί η παραίτηση από την πάλη, η υποταγή στην αστική τάξη και τους σχεδιασμούς της, η μοιρολατρία απέναντι στις εξελίξεις, είναι στοιχεία που διαιωνίζουν τον αρνητικό συσχετισμό, βάζουν εμπόδια στην προσπάθεια για την ανατροπή του. 
Γιατί όσο αλήθεια είναι ότι υπάρχει αρνητικός συσχετισμός, άλλο τόσο αλήθεια είναι ότι αυτός δεν είναι στατικός, ότι αλλάζει. Και δεν αλλάζει περιμένοντας παθητικά τις εξελίξεις, αλλά μέσα στη φωτιά της μάχης, της σύγκρουσης με το κεφάλαιο και την εξουσία του, τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις.

Παρασκευή 4 Οκτωβρίου 2019

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ «ΕΡΓΑΝΗ» ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΤΟΥ 2019


Υποαπασχόληση και ευελιξία το βασικό χαρακτηριστικό στην αγορά εργασίας



Φωτό αρχείου 
Φωτό αρχείου
Πηγή: Eurokinissi

Το ότι η υποαπασχόληση και η ευελιξία έχουν γίνει πλέον το βασικό χαρακτηριστικό στην αγορά εργασίας, φανερώνει το ότι μόλις 4 στις 10 νέες προσλήψεις τον περασμένο Σεπτέμβρη ήταν με συμβάσεις πλήρους απασχόλησης, ενώ οι υπόλοιπες ήταν συμβάσεις μερικής απασχόλησης και εκ περιτροπής εργασίας. 

Ειδικότερα και σύμφωνα με τα στοιχεία του πληροφοριακού συστήματος «Εργάνη», τον περασμένο μήνα μόλις το 41,74% των νέων συμβάσεων ήταν με πλήρη απασχόληση (με ένα μεγάλο μέρος τους να είναι συμβάσεις ορισμένου χρόνου και άρα να έχουν ημερομηνία λήξης), το 47,15% με μερική απασχόληση και το 11,11% με εκ περιτροπής εργασία.

Μέριμνα


«Μεταρρυθμίσεις που να σπάνε κόκαλα», για να πειστούν οι επενδυτές να βάλουν τα λεφτά τους, ζήτησε από την κυβέρνηση ο πρόεδρος της διεθνούς συμβουλευτικής εταιρείας «Grant Thornton», μιλώντας σε εκδήλωση του ΣΕΒΕ στη Θεσσαλονίκη. Λίγο πριν, βέβαια, από το ίδιο βήμα, ο υφυπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων αρμόδιος για τη Βιομηχανία και το Εμπόριο, Ν. Παπαθανάσης, είχε δώσει τις απαντήσεις του στο αίτημα των βιομηχάνων για μείωση του κόστους παραγωγής, προκειμένου να είναι πιο ανταγωνιστικές οι επιχειρήσεις τους. Πέραν των άλλων «πρωτοβουλιών» της κυβέρνησης, ο υφυπουργός ανέφερε πως στο «αναπτυξιακό» νομοσχέδιο προβλέπεται «μέριμνα για τις επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν προβλήματα με τις Συλλογικές Συμβάσεις». Επιβεβαιώνεται δηλαδή ότι το πρόβλημά τους είναι η ίδια η ύπαρξη των Συλλογικών Συμβάσεων και γι' αυτό η κυβέρνηση σπεύδει να νομοθετήσει μια σειρά εξαιρέσεων από τις κλαδικές και την υπερίσχυση των τοπικών συμβάσεων, ενισχύοντας τις προϋποθέσεις για παραπέρα μείωση των μισθών. Μετά από όλα αυτά, δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι την ίδια ώρα που οι σύμβουλοι των πολυεθνικών ζητούν να «σπάσουν κόκαλα» οι αντεργατικές μεταρρυθμίσεις, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να βάλει τα συνδικάτα στο γύψο.

Το Σάββατο 5 Οκτώβρη το συλλαλητήριο της Επιτροπής Αγώνα ενάντια στη συμφωνία για τις βάσεις



H Επιτροπή Αγώνα ενάντια στην ελληνοαμερικανική συμφωνία για τις στρατιωτικές βάσεις καλεί τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, τις νέες και τους νέους, το λαό της Θεσσαλονίκης να πάρουν μαζικά μέρος στο συλλαλητήριο το Σάββατο, 5 Οκτώβρη 2019, στις 11 π.μ. στο άγαλμα Βενιζέλου, ενάντια στη νέα «Συμφωνία Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας» Ελλάδας - ΗΠΑ, που έρχεται να υπογράψει στη χώρα μας ο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ Μάικ Πομπέο.

Να μην ξεχάσουμε και το μνημείο του Ντικ - ναι, ναι, του σκύλου μας του Ντικ,..



Παγκόσμια μέρα των ζώων σήμερα και στο νου έρχεται εκείνος ο σκύλος , ο Ντικ, "που τον σκοτώσαν οι χωροφυλάκοι γιατί αγάπαγε πολύ τους εξορίστους". Τον παρέδωσε στην αιωνιότητα ο Γιάννης Ρίτσος 


Ο ΝΤΙΚ

Η πέτρα σταυρωμένη απ' τον άνεμο -
ο άνεμος, η σιγαλιά -
δεν ακούγεται τίποτα
μόνο το καρδιοχτύπι της πέτρας
κι η πέτρα της καρδιάς που δουλεύεται
με το θυμό και με τον πόνο
βαριά, σιγά και σταθερά.

Μπόλικη πέτρα
μπόλικη καρδιά
να χτίσουμε τις αυριανές μας φάμπρικες
τα λαϊκά μέγαρα
τα κόκκινα στάδια
και το μεγάλο μνημείο των ηρώων της Επανάστασης.

Άκου, φασιστάκο…



Όταν, το 1991, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοι τους, με την ενεργό συνδρομή της ελληνικής κυβέρνησης, εξορμούσαν ενάντια στο Ιράκ στον περίφημο «Πόλεμο του Κόλπου», δεν ενοχλήθηκες.


‘Οταν το 2001, με το πρόσχημα της «αντιμετώπισης της τρομοκρατίας», αμερικανοί και ευρωπαίοι πραγματοποιούσαν εισβολή στο Αφγανιστάν, δε νοιάστηκες.

Όταν πάλι το 2003, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοι τους επιτίθονταν στο Ιράκ, βάζοντας για άλλη μια φορά «μπουρλότο» στην καρδιά της Μέσης Ανατολής, δεν είπες τίποτα.

Όταν το 2011, οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ αιματοκυλλούσαν το λαό της Λιβύης προκειμένου να «βάλουν χέρι» στις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας, δεν έβγαλες κιχ.

Οι «πολλοί» και οι «λίγοι»



Η προχτεσινή απεργία, σε συνέχεια της προηγούμενης στις 24 Σεπτέμβρη, αποτέλεσε σημαντικό σταθμό μιας μεγάλης μάχης που εδώ και βδομάδες δίνουν δεκάδες συνδικάτα, συνδικαλιστικές οργανώσεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, σε κάθε χώρο δουλειάς και κλάδο, συνδικαλιστές που δεν συμβιβάζονται με τη σαπίλα της ηγετικής ομάδας της ΓΣΕΕ. Ηταν μια μάχη που αφήνει παρακαταθήκη για τη συνέχεια.

Οχι τυχαία, σε μια περίοδο που εργοδοσία και κυβέρνηση βάζουν στο στόχαστρο το όπλο της απεργίας και τη συνδικαλιστική συλλογική οργάνωση και δράση, η απεργιακή απάντηση των εργαζομένων προκαλεί την οργή των διαφόρων εκπροσώπων του κεφαλαίου.

ΠΑΜΕ προς εργατοπατέρες ΓΣΕΕ: Παριστάνετε τους εκπροσώπους της εργατικής τάξης. Δεν έχετε καμιά νομιμοποίηση



Προχωρούν τάχα σε διαβούλευση με τον Υπουργό Βρούτση και τον ΣΕΒ για την παράταση της ΕΓΣΣΕ, δηλαδή την παράταση της καθήλωσης των μισθών, όταν είναι ήδη γνωστό πως από κοινού έχουν συμφωνήσει στο χτύπημα της ΕΓΣΕΕ και των κλαδικών συμβάσεων.

Σε ανακοίνωσή του για τη σημερινή συνάντηση της ηγετικής ομάδας της ΓΣΕΕ με τον υπουργό Εργασίας Γιάννη Βρούτση, το ΠΑΜΕ αναφέρει τα εξής:

Ξεπέρασαν κάθε όριο




«Η Αμοιβαία Αμυντική Συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών (...) δεν είναι απλά και μόνο μία συμφωνία για το καθεστώς που διέπει τις βάσεις. Είναι κάτι βαθύτερο (...) Ο λόγος που εξελίσσεται αυτήν τη στιγμή και αναβαθμίζεται και ίσως απογειώνεται, όπως έχω περιγράψει, είναι μία διαφορετική αντίληψη που διέπει τις ΗΠΑ ως προς την Ελλάδα, συνεπεία και της συμπεριφοράς της Τουρκίας. Αυτή η αίσθηση ότι η Τουρκία απομακρύνεται από τη Δύση, ότι η Τουρκία δεν είναι αξιόπιστος εταίρος στους κόλπους του ΝΑΤΟ, οδηγεί τους Αμερικάνους να θέλουν να αναβαθμίσουν τη σχέση τους με την Ελλάδα και να ενισχύσουν την παρουσία τους εδώ όχι με στρατεύματα, αλλά με δράσεις, με συνέργειες και με βοήθεια στην ανάπτυξη υποδομών, τις οποίες καρπώνονται τελικά και οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις». Ετσι ξεκίνησε χτες την απάντησή του σε Ερώτηση του ΚΚΕ ο υπουργός Αμυνας, και δεν θα μπορούσε να περιγράψει καλύτερα το υπόβαθρο αυτής της Συμφωνίας, αποκαλύπτοντας ταυτόχρονα τους μεγάλους κινδύνους από τη βαθύτερη εμπλοκή της Ελλάδας στα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια και τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς.