Το
φθινόπωρο του 1974 τυπώθηκε και κυκλοφόρησε η μελέτη της Ρόζας Ιμβριώτη "
Η αυξημένη ωριμότητα των νέων. ΑΡΙΣΤΟΣ ΟΙΩΝΟΣ ( Ο Νοέμβρης του 1973).
Αν και
έχουν περάσει τόσα πολλά χρόνια οι διαπιστώσεις και οι θέσεις που
διατυπώνει η μεγάλη παιδαγωγός είναι εξαιρετικά επίκαιρες, καθώς όχι
μόνο αναδεικνύει το θέμα ΠΑΙΔΕΙΑ, αλλά το συνδέει με την οικονομική,
κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα. Ελάχιστα έχουν αλλάξει από τότε
και δυστυχώς η Παιδεία παραμένει ο μεγάλος ασθενής. Αν παραβλέψει κανείς
τις χρονολογίες θα νομίσει ότι η Ρόζα Ιμβριώτη περιγράφει την εποχή
μας.
Η μελέτη αυτή στηρίζεται στον ψ υ χ ι κ ό κ ό σ μ ο τ η ς ν έ α ς γ ε ν ι ά ς γιατί
"
Αυτός αμύνεται, εκπέμπει κραδασμούς με προεκτάσεις ελπιδοφόρες. Ζητάει
λύσεις, διεκδικεί. αμφισβητεί, αποβλέπει στο μέλλον που το σχεδιάζει με
τη φαντασία και τη δραστηριότητά του γενναιότερο, δικαιότερο, πιο
υψηλό."
Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία ήταν το σύνθημα στην εξέγερση του Πολυτεχνείου και
"
Αποδώ το αίτημα της νέας γενιάς να γίνει το Σχολείο όργανο του λαού,
δηλ. να υπηρετεί τα συμφέροντά του. Γι' αυτό αξιώνει όλα τα παιδιά του
λαού να πάρουν όσο το δυνατό υψηλότερη μόρφωση. Η παιδεία δηλαδή της
γενιάς που αναπτύσσεται δε θα είναι " αυτοσκοπός", ούτε θα είναι "
αυτόνομη", δε μπορεί να είναι έξω από τη ζωή ούτε έξω από την
πολιτική...Το κύριο έργο λοιπόν της παιδείας με την έννοια της ένωσης
σχολείου - ζωής θα είναι: να διδάξουμε τη νεολαία και να την κάνουμε
ικανή να συλλαβαίνει τον κόσμο όπως είναι, πίσω από τα φαινόμενα να
αναγνωρίζει την ουσία, τις νομοτέλειες στις λειτουργίες, να κατανοεί τις
απεδώ ενεργούσες αντιθέσεις και να δρα σύμφωνα με το νόημα της
κοινωνικής προόδου"