Τετάρτη 25 Δεκεμβρίου 2019

Μπροστά σε νέους αγώνες



Η νέα χρονιά που μπαίνει σε λίγες μέρες, βρίσκει τις ταξικές συνδικαλιστικές οργανώσεις σε θέση μάχης, μαζί με το αγωνιστικό κίνημα των αυτοαπασχολούμενων και των βιοπαλαιστών αγροτοκτηνοτρόφων.

Πάνω στη στέρεή βάση των αγώνων που αναπτύχθηκαν όλο το 2019 για τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των εργαζομένων και του λαού, στο προσκήνιο μπαίνει επιτακτικά η ανάγκη για κλιμάκωση ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική, η πάλη για να βγουν ακόμα πιο αποφασιστικά στο προσκήνιο οι εργατικές - λαϊκές ανάγκες, να μπουν ακόμα περισσότερες δυνάμεις στον αγώνα, να γίνουν ουσιαστικά βήματα στην ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, στη συγκρότηση της Κοινωνικής Συμμαχίας.

Ζήτημα αιχμής είναι η οργάνωση της μάχης και η ενίσχυση του απεργιακού μετώπου για την υπεράσπιση της Κοινωνικής Ασφάλισης, ενάντια στο νέο χτύπημα που προωθεί η κυβέρνηση, ολοκληρώνοντας το έγκλημα όλων των κυβερνήσεων ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ.

Τρίτη 24 Δεκεμβρίου 2019

Η άλλη όψη


  Πηγή: Eurokinissi

Χρόνος μπαίνει - χρόνος βγαίνει, ανάμεσα στις «σταθερές» των κυβερνήσεων - από τον ΣΥΡΙΖΑ στη ΝΔ - είναι η «παρηγοριά στον άρρωστο», τα επιδόματα του λεγόμενου «κοινωνικού μερίσματος» για τα πιο ακραία θύματα της βάρβαρης πολιτικής τους.

Οσο εύκολο ήταν για τον ΣΥΡΙΖΑ να πουλάει «ευαισθησία» μοιράζοντας εφάπαξ μερικά ευρώ στους πιο εξαθλιωμένους, άλλο τόσο είναι και για τη σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ, η οποία αφήνει μάλιστα «υποσχέσεις» για επιπλέον «ανταμοιβές» αν εφαρμοστεί απαρέγκλιτα η πολιτική των ματωμένων πλεονασμάτων και της δημοσιονομικής πειθαρχίας, της αφαίμαξης δηλαδή του λαϊκού εισοδήματος.

Ο καβγάς τους για το ποιος αναδιανέμει καλύτερα τη φτώχεια αποτυπώθηκε με τον πιο κυνικό τρόπο και στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό, όπου η απόσταση ανάμεσα στην «πρόοδο» του ΣΥΡΙΖΑ και στη «συντήρηση» της ΝΔ έφτασε να μετριέται σε μερικές ...υποδιαιρέσεις του ευρώ και στο πόσα «φίλτρα» ή «κόφτες» θα ισχύσουν για να προσδιοριστούν οι φτωχότεροι από τα λαϊκά στρώματα που θα πάρουν την εφάπαξ ενίσχυση.

Εξω από το δρόμο της ανάπτυξης οι διαδηλωτές...



Αμέσως μετά τη δήλωση του υπουργού Προστασίας του Πολίτη στη Βουλή ότι η κυβέρνηση θα φέρει νομοθετική ρύθμιση για την απαγόρευση των διαδηλώσεων, βγήκαν και οι «κοινωνικοί εταίροι» της κυβέρνησης. Με ανακοινώσεις τους επιχειρούν να «πείσουν» το λαό για το πόσο ωφέλιμος θα είναι για όλους μας ο περιορισμός των διαδηλώσεων. Υπαγορεύουν μάλιστα και συγκεκριμένες ρυθμίσεις, με πρώτιστο το «διαδηλωσόμετρο». Δεν λείπουν βέβαια οι σπαραξικάρδιες αναφορές για τους δοκιμαζόμενους μικρεμπόρους, που στενάζουν κάτω από τα συνθήματα των διαδηλωτών. Οι πορείες είναι η αιτία που δεν μπαίνει άνθρωπος στα μαγαζιά του κέντρου της Αθήνας.

Οχι, δεν φταίνε οι πενιχροί μισθοί, οι συντάξεις πείνας και το κόψιμο των Δώρων που έδιναν ζωή στην αγορά, ιδιαίτερα τις εορταστικές περιόδους. Δεν φταίνε η ανέχεια και η ακραία φτώχεια που κάνουν την κατανάλωση απαγορευτική για μεγάλα λαϊκά στρώματα. Δεν φταίει η φοροληστεία σε εργαζόμενους, συνταξιούχους αλλά και επαγγελματίες που κάνει καθημερινή παράσταση «το θάνατο του εμποράκου». Για όλα φταίνε οι διαδηλώσεις.

Δευτέρα 23 Δεκεμβρίου 2019

ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ


Παρέδωσαν τις υπογραφές για αστικές συγκοινωνίες που να καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες (VIDEO)

 



Με παραστάσεις διαμαρτυρίας στα γραφεία της διοίκησης του ΟΑΣΘ και στο πρωθυπουργικό γραφείο στο ΥΜΑΘ ολοκληρώθηκε το τριήμερο δράσης για τις αστικές συγκοινωνίες της Θεσσαλονίκης που πραγματοποίησαν σωματεία που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ.

Στη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, δεκάδες εργαζόμενοι μέλη των σωματείων πραγματοποίησαν ενημερωτικές παρεμβάσεις και συλλογή υπογραφών στο κέντρο της Θεσσαλονίκης (πεζόδρομος Αγ. Σοφίας, στάση ΟΑΣΘ πλ. Αριστοτέλους) και στους τερματικούς σταθμούς Αριστοτέλους με Εγνατία, ΙΚΕΑ και ΟΣΕ.

Η πρωτοβουλία των ταξικών σωματείων βρήκε μαζική απήχηση στον εργαζόμενο λαό που βιώνει καθημερινά στις μετακινήσεις τους τις επιπτώσεις της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί στην αστική συγκοινωνία με ευθύνη των κυβερνήσεων. Εκατοντάδες υπέγραψαν κάτω από το πλαίσιο πάλης που προβάλλουν τα ταξικά σωματεία και παράλληλα δήλωσαν την απόφασή τους να πλαισιώσουν τον αγώνα για σύγχρονες, ασφαλείς και φθηνές αστικές συγκοινωνίες.

Οι «φρουροί» της αστικής δημοκρατίας σε ρόλο εισαγγελέα και ο Δ. Ινδαρές


Όταν οι κήρυκες των «ατομικών δικαιωμάτων» λένε ό,τι τους κατέβει, για να υπερασπιστούν την αστυνομική βία.
Υπάρχουν ορισμένοι που υπερασπίζονται με πολιτικό πάθος και στόμφο την αστική δημοκρατία, την υπερασπίζονται ως τη δημοκρατικότερη εκδοχή της κοινωνίας και εμφανίζονται περίπου σαν «φρουροί» των ατομικών δικαιωμάτων (στην αστική δημοκρατία).

 Αυτό δηλώνουν, ανεξαρτήτως των επιχειρημάτων που έχουν, αλλά και των τρόπων με τους οποίους επιθυμούν να επιβάλλεται «ο νόμος και η τάξη». Συνήθως, αυτοί οι «φρουροί» είναι πολέμιοι σε οτιδήποτε έχει να κάνει με τη λέξη «αριστερά» και φυσικά τάσσονται ενάντια στον «κακό κομμουνισμό», τον οποίο και δεν έχουν πρόβλημα να πούνε ότι σιχαίνονται. 

Εχθροί και φίλοι – Ήταν πράγματι οι Αγγλο-γαλλο-αμερικάνοι εχθροί του Χίτλερ;



Μερικά παραδείγματα… «Εχθρότητας». Άμα έχεις τέτοιους εχθρούς, τι τους θέλεις τους φίλους;

Φτάσαμε σε σημείο (π.χ. πρόσφατο ψήφισμα του ευρωκοινοβουλίου) οι ιμπεριαλιστές κι οι απολογητές τους, να επιχειρούν να ταυτίσουν το ναζισμό με τον κομμουνισμό και να πείσουν ότι η ΕΣΣΔ ήταν σχεδόν φίλη με τη ναζιστική Γερμανία και συνυπεύθυνη για την έναρξη του Β’ παγκοσμίου πολέμου (Μολότοφ Ρίμπεντροπ κλπ). Ποιοι; Αυτοί οι δήθεν «εχθροί του Χίτλερ» που τον δημιούργησαν και τον έθρεψαν. Να λοιπόν κάποια παραδείγματα αυτής της περίεργης «εχθρότητας» που χαρακτήριζε τις σχέσεις της Δύσης (ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία) με το Χίτλερ και τον άξονά του. Μιας «εχθρότητας» λιγάκι… «τρυφερής».

ΠΡΙΝ ΞΕΣΠΑΣΕΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ

Το διάστημα ανάμεσα στους δυο μεγάλους πολέμους, οι Αγγλογάλλοι στήριξαν με κάθε τρόπο το Γερμανικό μιλιταρισμό, χωρίς να το κρύβουν.
Η στρατηγική τους ήταν να ξεπαστρέψουν κάθε κομμουνιστική εστία και ιδέα, με νέα επίθεση ενάντια στην ΕΣΣΔ και με αιχμή του δόρατος το Χίτλερ και τον «αντικομουνιστικό του άξονα». Έτσι ανέχτηκαν τις επανειλημμένες παραβιάσεις της συνθήκης ειρήνης του 1918 και έδωσαν πακτωλό χρημάτων, πρώτων υλών και τεχνολογίας, από πολλές μεγάλες Αμερικάνικες και Ευρωπαϊκές εταιρείες προς το Χίτλερ, για να εξοπλιστεί και να προετοιμαστεί γι’ αυτό τον αντισοβιετικό πόλεμο.

«Πετραδάκι πετραδάκι» χτίζεται η πλήρης ιδιωτικοποίηση του συστήματος


Ο προϋπολογισμός του ΕΦΚΑ για το 2020 επιβεβαιώνει την παραπέρα απόσυρση του κράτους από τη χρηματοδότηση του συστήματος, προσφέροντας πεδίον δόξης λαμπρόν στις ασφαλιστικές εταιρείες και στα μονοπώλια

Από κινητοποίηση των συνταξιούχων
Από κινητοποίηση των συνταξιούχων
Τη σταδιακή «απόσυρση» του κράτους από τη χρηματοδότηση της Κοινωνικής Ασφάλισης συνολικά και ειδικά των συντάξεων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την κατρακύλα του βιοτικού επιπέδου και την παραπέρα σύνθλιψη των αναγκών ασφαλισμένων και συνταξιούχων, έρχεται να επιβεβαιώσει ο προϋπολογισμός του ΕΦΚΑ για το 2020, ο οποίος υπακούει στη συνολική αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης, όπως αποτυπώνεται και στον κρατικό προϋπολογισμό.
 
 
Η τάση αυτή, που κλιμακώνεται από χρόνο σε χρόνο με τη σημερινή και όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις, αποτελεί στρατηγική επιλογή των κυβερνήσεων του κεφαλαίου και της ΕΕ, πολύ πριν από το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης.

Στόχος είναι, από τη μια, το αστικό κράτος να εξοικονομεί χρήματα που θα διοχετεύει στη συνέχεια σε μέτρα στήριξης του κεφαλαίου (μείωση φορολογίας, επιδοτήσεις, άλλα προνόμια) και, από την άλλη, με την κρατική εγγύηση μιας ελάχιστης μόνο σύνταξης για τους απόμαχους της δουλειάς, να γίνονται απαραίτητες για την επιβίωση η παραμονή στη δουλειά για περισσότερα χρόνια και η προσφυγή σε συμπληρωματικά, ιδιωτικά συστήματα ασφάλισης, με όλα τα ρίσκα που περιέχει για τους συνταξιούχους η παραπέρα ιδιωτικοποίησή της.

Οχι στο ψευτοδίλημμα «συμβιβασμός, συνεκμετάλλευση ή πόλεμος» με την Τουρκία


Οι εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και την ευρύτερη περιοχή αναπτύσσονται με ταχύτητα, ιμπεριαλιστικές συνεργασίες και ανταγωνισμοί για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών και αγωγών προκαλούν σοβαρούς κινδύνους για τους λαούς.
Στην περιοχή διασταυρώνονται ισχυρά συμφέροντα. Οι ΗΠΑ διατηρούν στρατιωτικές δυνάμεις στη Συρία, στο Ιράκ, στην Ελλάδα, στην Τουρκία, σε ένα ευρύ γεωγραφικό τόξο, που περιλαμβάνει τη Μέση Ανατολή, τον Περσικό Κόλπο, τα Βαλκάνια, παρεμβαίνουν στον πόλεμο στην Υεμένη. Αμερικανικά ενεργειακά μονοπώλια (π.χ. «ExxonMobil») δραστηριοποιούνται στην Κύπρο, στην Αίγυπτο, στο Ισραήλ, στα ελληνικά ενεργειακά οικόπεδα στην Κρήτη. Το ΝΑΤΟ διατηρεί ισχυρές δυνάμεις και η ΕΕ κινείται στοχευμένα, αξιοποιεί τους δικούς της πολιτικο-στρατιωτικούς μηχανισμούς.

Η Ρωσία έχει σταθεροποιήσει την παρουσία της, διαθέτει στρατιωτικές βάσεις στη Συρία και πολεμικά πλοία περιπολούν στην περιοχή. Κινεζικά μονοπώλια προωθούν τα δικά τους συμφέροντα π.χ. στο λιμάνι του Πειραιά, στην Τουρκία, στα Βαλκάνια κ.α.

Η Κίνα συγκεντρώνει την προσοχή της στον νέο Δρόμο του Μεταξιού. Η Βρετανία διαθέτει στρατιωτικές βάσεις στην Κύπρο και η «Shell» εκμεταλλεύεται μέρος της κυπριακής ΑΟΖ.

Η Γαλλία αναβαθμίζει την παρουσία της, η «Total» εκμεταλλεύεται ενεργειακά οικόπεδα, όπως και η ιταλική «Eni». Ολοι μαζί παρεμβαίνουν στις εξελίξεις στη Λιβύη όπου μαίνεται ο πόλεμος μεταξύ των δυνάμεων του Σάρατζ και του στρατηγού Χάφταρ που ελέγχει ήδη το 95% του εδάφους της χώρας.
Στο «κουβάρι» αυτό εμπλέκονται η Ελλάδα, η Τουρκία, η Κύπρος, το Ισραήλ, η Αίγυπτος, η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, τα Εμιράτα κ.ά. Η αστική ανάλυση προσπαθεί να προσπεράσει αυτήν την οδυνηρή πραγματικότητα, που σημαδεύει το καπιταλιστικό σύστημα και είναι κρίσιμο το μέτωπο της ιδεολογικοπολιτικής διαπάλης για την παρέμβαση των κομμουνιστών.

Κυριακή 22 Δεκεμβρίου 2019

Μειοψηφίες


Τη μία μέρα εμφανίζονται αστυνομικοί μαζί με τους διευθυντές γνωστής αλυσίδας πολυκαταστημάτων και ζητούν να «ελέγξουν τις κάλπες» του Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων - Εμποροϋπαλλήλων Δυτικής Αττικής. Οι εργαζόμενοι καταγγέλλουν μάλιστα ότι η εργοδοσία τούς απομακρύνει από τις τραπεζαρίες όταν εμφανίζεται εκπρόσωπος του Σωματείου, ενώ η μη συμμετοχή στο Σωματείο είναι προϋπόθεση για «ανανέωση της σύμβασης»! Την επομένη, σεκιουριτάδες μαζί με διευθυντές αναλαμβάνουν την παρεμπόδιση των αρχαιρεσιών του ίδιου Σωματείου σε εργασιακό χώρο της Μάνδρας Αττικής. Σε άλλους χώρους δουλειάς, όπως σε εργοστάσια και στη ναυπηγοεπισκευή, οι εργαζόμενοι αναγκάζονται να δουλεύουν χωρίς μέσα προστασίας, ρισκάροντας τη ζωή τους, και αν τολμήσουν να τα διεκδικήσουν, απειλούνται με απόλυση. Μετανάστες εκβιάζονται από εργοδότες να δουλέψουν για ένα κομμάτι ψωμί και μια ωραία πρωία, το αφεντικό (που τους χρωστάει δεδουλευμένα) κάνει ότι δεν τους ξέρει και τους διώχνει, απειλώντας από πάνω ότι θα τους «δώσει» στην αστυνομία. Μιας και έγινε λοιπόν τόσο ...επίκαιρη η συζήτηση για τη «βία», την «ανομία», για την «υπεράσπιση του δημόσιου χώρου απέναντι σε μειοψηφίες», τι λένε όλοι αυτοί για τη βία που δέχονται καθημερινά οι «πολλοί», οι «από κάτω», για να μη διεκδικούν, για να υποτάσσονται στις ορέξεις της εργοδοσίας, για να μειώνουν τις απαιτήσεις τους; Η εργοδοτική βία και τρομοκρατία, που ασκείται από την πραγματική μειοψηφία, αξιοποιεί το νομοθετικό οπλοστάσιο όλων των κυβερνήσεων, για να εντείνει το ξεζούμισμα των εργαζομένων, για να επιτυγχάνονται οι στόχοι της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Καταστολή στις αγωνιστικές κινητοποιήσεις - εργοδοτική βία στους τόπους δουλειάς και μειωμένες απαιτήσεις: Αυτό το μείγμα - δηλητήριο, που πάει σκοινί - κορδόνι από κυβέρνηση σε κυβέρνηση, πρέπει να σαρωθεί από την εργατική - λαϊκή πάλη.

Νικολάι Αλεξέγιεβιτς Οστρόφσκι



  «Ο Κομμουνισμός είναι η αναγέννηση του κόσμου... »

Νικολάι Αλεξέγιεβιτς Οστρόφσκι, γεννήθηκε στις 16/9/1904 και έφυγε από την ζωή στις  22/12/1936.

Ο Νικολάϊ Οστρόφσκι γεννήθηκε, στο χωριό Βίλια, εργατικής επαρχίας της Ρωσίας. Φτωχή, πολύ φτωχή η οικογένειά του, έτσι ο μικρός Νικολάϊ σε ηλικία μόλις 11 ετών σταματά την βασική του εκπαίδευση στο ιερατικό σχολείο του χωριού του και αρχίζει να εργάζεται.

Σε ηλικία μόλις 32 ετών (γεννήθηκε το 1904), του δημιουργού του πασίγνωστου μυθιστορήματος «Πώς δενόταν το ατσάλι», μία, επικών διαστάσεων, λογοτεχνική απεικόνιση του γιγαντιαίου αγώνα της γενιάς της επανάστασης, με έντονα τα αυτοβιογραφικά στοιχεία.

Ο Οστρόφσκι έζησε από κοντά τη γέννηση του σοβιετικού κράτους, δούλεψε με πάθος για το στέριωμά του, πολέμησε εθελοντικά στον εμφύλιο, από τις γραμμές της ταξιαρχίας του ιππικού του Κοτόφσκι της 1ης στρατιάς ιππικού και τραυματίστηκε βαριά τον Αύγουστο του 1920. Από το 1919 ήταν μέλος της Κομσομόλ, στην οποία αναδείχτηκε ηγετικό στέλεχος την περίοδο '23-'24 στην Ουκρανία. Η ταλαιπωρημένη υγεία του τον καθήλωσε από το 1927 στο κρεβάτι και το 1928 έχασε το φως του.

Και η φύση υποκλίνεται: Ο παγωμένος αντάρτης της Νιάλας!



Αν μπορέσεις να δεις, όχι απλά και μόνο με τα μάτια του ταξιδιώτη, αλλά κυρίως με το βλέμμα της ψυχής, θα αντικρίσεις παρατηρώντας προσεκτικά το προφίλ του βουνού, μια ανθρώπινη μορφή με τέτοια λεπτομέρεια που σε αφήνει κυριολεκτικά άναυδο!

Εκεί ψηλά στη Νιάλα των Ευρυτανικών Αγράφων ακριβώς επάνω από το πετρόχτιστο μνημείο της μαχόμενης Ρωμιοσύνης ορθώνεται λογχίζοντας τους λεύτερους αιθέρες η επιβλητική πέτρινη μορφή του “ΠΑΓΩΜΕΝΟΥ ΑΝΤΑΡΤΗ”!
“Τσεκούρας” λεγόταν παλιά τούτη η κορφή. Από τη στιγμή, όμως, που ο τελευταίος επιζών αντάρτης του ΔΣΕ Βασίλης Φυτσιλής τής έδωσε το νέο της προσωνύμιο (“παγωμένος αντάρτης”), έμεινε έτσι και σε όλους εμάς που επισκεπτόμαστε ανά διαστήματα αυτό τον ιστορικό τόπο για να αποδώσουμε φόρο τιμής στους αθάνατους αγωνιστές που θυσιάστηκαν τον Απρίλη του 1947, εδώ στις παγωμένες ράχες της Νιάλας.  

Οι μάγοι του χθες ήρθαν και εφέτος!


 Του Αεροπεζοναύτη

Καθημερνό δελτίο αστυνομικής βίας και καταστολής είναι η εικόνα της κυβερνητικής πρακτικής που ασκείται πολύμορφα και απροκάλυπτα αυτές τις ημέρες.

Επιδεικτικά κρανοφόροι των ΜΑΤ, τη μια κάνουν ασκήσεις εκκαθάρισης στα Εξάρχεια, την άλλη σέρνουν πρόσφυγες και μετανάστες στους δρόμους, άλλοτε μπουκάρουν στα σπίτια καταπατώντας κάθε έννοιά ελευθερίας, ξεγυμνώνουν καταμεσής στην Πατησίων όποιον θεωρούν ύποπτο, παραβιάζουν ακόμα και αυτούς τους αστικούς νόμους.

Πέρα από τα προαναφερθέντα, μια άλλου τύπου καταστολή του μοντέλου «νόμος και τάξη» είναι η οικονομική καταστολή των φτωχών λαϊκών στρωμάτων.

Ιδιαίτερα των ανέργων, των ΑμεΑ, όλων εκείνων που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα και περίμεναν μια χαραμάδα φως στο φως των γιορτών.

Σάββατο 21 Δεκεμβρίου 2019

Να βάλουμε στο στόχαστρο την αιτία της έντασης της καταστολής


Απειλές στο εργατικό - λαϊκό κίνημα, συκοφάντηση των αγωνιστικών κινητοποιήσεων, δηλητήριο σε κάθε απεργία. Μια προπαγανδιστική ομοβροντία από υπουργούς και από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, από κονδυλοφόρους τους στα ΜΜΕ που τους λιβανίζουν νυχθημερόν. Από κοντά και αναλύσεις για την «ανάγκη προστασίας του "δημόσιου" χώρου από τις μειοψηφίες» και, στο όνομα αυτής της «προστασίας», καλέσματα στην κυβέρνηση να γίνει ακόμα πιο αποφασιστική, να «ξεμπερδεύει» με τις απεργίες και με τις διαδηλώσεις, να αξιοποιήσει τις προϋποθέσεις «κοινωνικού αυτοματισμού» που της στήνουν τα αστικά ΜΜΕ για να επιτεθεί στις συνδικαλιστικές ελευθερίες. Ολα στο πλαίσιο της κατοχύρωσης του «φιλικού επενδυτικού κλίματος», της προετοιμασίας του εδάφους για να περάσουν οι επόμενες αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις, όπως η επίθεση στην Κοινωνική Ασφάλιση κ.ά.
 
Μια διαρκής επίθεση, στο πλαίσιο της έντασης της καταστολής που πρέπει να σημάνει «καμπανάκι» σε όλο το λαό. Γιατί η χυδαία επίθεση στη συνδικαλιστική δράση δεν έχει στο στόχαστρο μόνο όσους αγωνίζονται και διεκδικούν, όσους μάχονται ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία, αλλά ολόκληρη την εργατική τάξη, το λαό και τα δικαιώματά τους. Στόχος της κυβέρνησης δεν είναι να τρομοκρατήσει απλά όσους πρωτοστατούν στην πάλη, αλλά να στείλει το μήνυμα στη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία ότι η «κανονικότητα» της καπιταλιστικής ανάπτυξης πάει χέρι χέρι με την εμπέδωση ότι σ' αυτήν δεν χωρούν ούτε τα στοιχειώδη δικαιώματα. Οτι όταν «όλοι συμφωνούμε σε εθνικούς στόχους», δεν χωρούν αμφισβητίες...

21 Δεκέμβρη 1944: Η δολοφονία της Ελένης Παπαδάκη – Ένα ακόμα επεισόδιο στο σίριαλ της αντικομμουνιστικής υστερίας



Δείχνοντας το «δέντρο» της δολοφονίας Παπαδάκη, επιχειρούν ταχυδακτυλουργικά να αποκρύψουν το «δάσος» των Δεκεμβριανών. Ως αποτέλεσμα, απομένει η εντύπωση της ΟΠΛΑ «που οργίαζε κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών», ενώ «χάνεται» από το προσκήνιο η προσπάθεια της αστικής τάξης να διατηρήσει την εξουσία της με κάθε μέσο, ενάντια στις θελήσεις και τις επιθυμίες της πλειοψηφίας…

«Έρχονται τώρα οι “αγριότητες”. Τέτοιες γένηκαν με τούτη τη διαφορά: α) Πολύ πιο πολλές γένηκαν και γίνονται από την αντίδραση. β) Απ’ τις άλλες οι περισσότερες σκηνοθετήθηκαν απ’ την αντίδραση που και τίποτα αν δεν κάναμε πάλι θα σκηνοθετούσε σε βάρος μας “αγριότητες” και γ) φρόντισα και έψαξα να βρω, μα ούτε μια περίπτωση υπάρχει, που νάχει δοθεί σαν γραμμή του ΚΚΕ να γίνουν αγριότητες. Ομως αγριότητες έγιναν και τέτοιες έκαναν και μέλη του Κόμματος. Τέτοια μέλη που, είτε προβοκάτορες ήταν, είτε που δεν ήταν άξια νάναι μέλη του Κόμματος. Φυσικά οι πράξεις που κάναν τα μέλη του Κόμματος δημιουργούν ευθύνες και για το ίδιο. Μα μια που το ΚΚΕ δεν έδωσε τέτοια γραμμή και αυτούς που έκαναν υπερβασίες και τις υπερβασίες τις ίδιες τις απεκήρυξε και τις αποκηρύσσει, δε δημιουργείται ζήτημα ηθικής τάξης για το ΚΚΕ. Γιατί το Κόμμα μας έχει το θάρρος να διακηρύξει ότι τέτοιες περιπτώσεις, όπως του Κορώνη (καθηγητής Πολυτεχνείου), είτε της ηθοποιού Παπαδάκη, δεν μπορούν να βρουν δικαίωση και πρέπει να καταδικαστούν ανοιχτά» (Από την εισήγηση του Νίκου Ζαχαριάδη στη 12η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ – 1945).

Οι κυβερνήσεις αλλάζουν – οι συγκοινωνίες μας πεθαίνουν





ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ


Θεσσαλονίκη, 18/12/2019


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Οι κυβερνήσεις αλλάζουν – οι συγκοινωνίες μας πεθαίνουν
Τριήμερο δράσης των σωματείων για αστικές συγκοινωνίες
που να εξυπηρετούν τις ανάγκες μας!


Μετά από 6 μήνες διακυβέρνησης της ΝΔ το χάλι με τον ΟΑΣΘ συνεχίζεται. Για να μετακινηθείς με τα αστικά λεωφορεία περιμένεις το λιγότερο είκοσι και πολλές φορές τριάντα και σαράντα λεπτά. Δεκάδες λεωφορεία είναι ακινητοποιημένα λόγω έλλειψης ανταλλακτικών και αναλώσιμων. Η έλλειψη προσωπικού είναι εμφανής και ιδιαίτερα στην τεχνική βάση αλλά και στους οδηγούς. Στις ώρες αιχμής η συγκοινωνία καταρρέει. Οι οδηγοί πολλές φορές γίνονται στόχος για τα χάλια της συγκοινωνίας, οι τεχνίτες εφευρίσκουν πατέντες για να κρατήσουν τα σαράβαλα αξιόμαχα, όλες οι ειδικότητες κοπιάζουν για να βγει ακόμα και αυτό το λειψό συγκοινωνιακό έργο.