ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ''ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗΣ ΠΑΡΟΙΚΙΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ'' ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΓΟ ''EASTMED'' !!!

 

Η Παλαιστινιακή Παροικία Ελλάδος απαντά στην φιλοϊσραηλινή προπαγάνδα ότι δήθεν ''οι Παλαιστίνιοι είναι με την Τουρκία'' και καταγγέλλει ότι το Ισραήλ κλέβει τον φυσικό πλούτο της κατεχόμενης Παλαιστίνης, ενώ ταυτόχρονα με αφορμή τη συμφωνία γ‎ια τον ''EastMed'', 

 

 

 

πολλά ελληνικά ΜΜΕ δεν παρέχουν τον χώρο ώστε να ενημερωθεί πλήρως ο ελληνικός λαός.  

ΔΙΑΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΕΛΛΑΔΑΣ - ΚΥΠΡΟΥ - ΙΣΡΑΗΛ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΓΟ «EAST MED»

«Αγωγός» νέων κινδύνων με τη σφραγίδα ενεργειακών κολοσσών και σχεδιασμών ΗΠΑ - ΝΑΤΟ

 

 

Eurokinissi

Με στόχο την προώθηση του αμερικανοΝΑΤΟικού σχεδιασμού και των επικίνδυνων ευρωατλαντικών «διευθετήσεων» στην Ανατολική Μεσόγειο για τις μπίζνες του κεφαλαίου, υπογράφτηκε χτες στο Ζάππειο η διακρατική συμφωνία Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ για τον αγωγό φυσικού αερίου «East Med» από τους υπουργούς Ενέργειας των τριών χωρών, Κ. Χατζηδάκη, Γ. Στάινιτς και Γ. Λακκοτρύπη, παρουσία των πρωθυπουργών της Ελλάδας και του Ισραήλ, Κυρ. Μητσοτάκη και Μπ. Νετανιάχου αντίστοιχα, και του Προέδρου της Κύπρου Νίκου Αναστασιάδη.

 Σε απόδειξη μάλιστα της αστικής διακομματικής συναίνεσης και σε αυτό το ζήτημα, στη φιέστα παρευρέθηκαν και οι αρμόδιοι πρώην υπουργοί των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, Γ. Μανιάτης και Γ. Σταθάκης αντίστοιχα.

Ακολούθησαν δηλώσεις των τριών ηγετών, στις οποίες δεν έλειψαν οι διαβεβαιώσεις ότι στόχος είναι να προχωρήσει ο ευρωατλαντικός σχεδιασμός για «μείωση της ενεργειακής εξάρτησης» της ΕΕ και των Δυτικών Βαλκανίων από το ρωσικό φυσικό αέριο, όπως και τα σχέδια των επιχειρηματικών ομίλων των τριών χωρών για γεωστρατηγική τους αναβάθμιση. Δεν έλειψαν επίσης - παρά τις κάλπικες διακηρύξεις κυβερνητικών κύκλων ότι η υπογραφή για τον αγωγό διασφαλίζει τάχα τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας και Κύπρου απέναντι στις διεκδικήσεις της τουρκικής αστικής τάξης - τα μηνύματα προς Αγκυρα ότι «η πόρτα είναι ανοιχτή» για τη συμμετοχή της στο έργο, αλλά και συνολικά για «διευθετήσεις» για τη μοιρασιά του ενεργειακού πλούτου.

Γύμνια και «επιτελικότητα»

Η γύμνια του κρατικού μηχανισμού, ακόμα και για τη στοιχειώδη προστασία της περιουσίας και της ζωής του λαού, έχει κάνει πλέον ρουτίνα τις απαράδεκτες εικόνες, όπως αυτές που είδαμε τις προηγούμενες μέρες στην Εθνική οδό, όπου χιλιάδες οδηγοί έμειναν για ώρες εγκλωβισμένοι σε μερικούς πόντους χιόνι και ενώ υποτίθεται ότι «ο κρατικός μηχανισμός ήταν σε πλήρη ετοιμότητα», μαζί και η διαχειρίστρια εταιρεία, που μασουλάει εκατομμύρια ευρώ από επιδοτήσεις και διόδια.

Τα παραπάνω συμπληρώνονται με εικόνες από χωριά, όπως στα Βίλια, δίπλα στο Θριάσιο των εκατοντάδων βιομηχανιών, που έμειναν αποκλεισμένα μέσα στις γιορτές και χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, σε πολικές θερμοκρασίες ...απολαμβάνοντας την «απελευθέρωση της Ενέργειας». Αλλά και λίγα χιλιόμετρα παραπέρα, ηλικιωμένοι και νεότεροι εργάτες, όπως οι μετανάστες στα Καλύβια, που ζουν μέσα στη φτώχεια, πνίγονται δηλητηριασμένοι από αυτοσχέδια μαγκάλια.

“Άκουσα ότι θα γυριστούν ταινίες του Σειρηνάκη, σας ενδιαφέρει;” – Σεξιστικό “χιουμοράκι” του Τζιτζικώστα προς τις υπαλλήλους της Περιφέρειας

02-01-2020

Ο Δαπίτης μέσα του συνάντησε τις ταινίες του Σειρηνάκη και την “εκτίμησή” του “Τζίτζι” για τις γυναίκες

Κατιούσα
 

Πώς μια συνάντηση με τους υπαλλήλους του Δήμου για ανταλλαγή ευχών, μπορεί να βγάλει τον -όχι και τόσο καλά κρυμμένο- Δαπίτη από μέσα σου; Η απάντηση στο παρακάτω βίντεο (το οποίο έχει τη δική του ενδιαφέρουσα ιστορία, καθώς ανέβηκε από τοπικό μέσο, για να κατέβει στη συνέχεια, μετά από τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν, είχε όμως σωθεί και αναπαραχθεί από άλλα ΜΜΕ).

Τα ευτυχισμένα χρόνια μου στον σοσιαλισμό στην Ουγγαρία

 

Τα ευτυχισμένα χρόνια μου στον σοσιαλισμό στην Ουγγαρία

 

Από Πάνος Αλεπλιώτης στο Ιάν 2, 2020 Βιβλιοπαρουσιάσεις

Επιμέλεια Πάνος Αλεπλιώτης // 

Η Zsuzsanna Clark γεννήθηκε το 1968 στην Ουγγαρία και το 1999 μετακόμισε στην Αγγλία στον Άγγλο σύζυγό της. Στο βιβλίο της “Αλληλεγγύη και Γκούλας”, το εθνικό φαγητό της Ουγγαρίας, που κυκλοφόρησε πριν 10 χρόνια, όταν κάποιοι γιόρταζαν τα 20 χρόνια της πτώσης του τείχους, περιγράφει τα χρόνια της στην Λαϊκή Δημοκρατία της Ουγγαρίας. Παραθέτουμε ένα απόσπασμα του βιβλίου με τίτλο:

-Ευτυχισμένη όπως ο σκίουρος πάνω στο δέντρο, γράφει αναφερόμενη στα παιδικά της χρόνια σαν πιονέρος η Zsuzsanna Clark. 

Όταν με ρωτάνε πως ήταν η ζωή μου πίσω από το “Σιδηρούν παραπέτασμα” τις δεκαετίες του 70 και του 80 περιμένουν οι περισσότεροι ιστορίες για την Μυστική Αστυνομία, ουρές για ψωμί και άλλες άσχημες εκφράσεις της ζωής σε ένα μονοκομματικό κράτος. 

Να δεις τι σου ‘χω για μετά – Πολιτική ανασκόπηση της δεκαετίας του 2010-2019

01-01-2020

Η δεκαετία φαίνεται από τη μια να αφήνει πολύ κόσμο συντηρητικότερο από πριν, από την άλλη κάτι μοιάζει πάλι να κινείται το τελευταίο διάστημα στους δρόμους, τους χώρους δουλειάς και τα αμφιθέατρα, το οποίο μένει να μας δείξει από το 2020 και μετά το βάθος και τη δυναμική του.

Κατιούσα

Η δεκαετία του 2010 είναι ακόμα πολύ νωπή για να την αποτιμήσουμε με την απαραίτητη απόσταση και νηφαλιότητα, το μόνο σίγουρο είναι ότι έχει ήδη περάσει στην ιστορία ως σημείο καμπής στην ελληνική μεταπολιτευτική ιστορία, τόσο που αρκετοί τη θεωρούν και το οριστικό κλείσιμο του πολυθρύλητου “κύκλου της μεταπολίτευσης”, ο οποίος βέβαια ανοιγοκλείνει από τη δεκαετία του ’80 και ανά πενταετία περίπου έκτοτε.

Η οικονομική κρίση, που έφτασε αρχικά ως καθυστερημένο απόνερο του παγκόσμιου καπιταλιστικού κραχ του 2008, έφερε αλλαγές που έμοιαζαν τεκτονικές, αν και κάποιες φορές απλώς επιβεβαίωσαν τη γνωστή ρήση από το Γατόπαρδο, πως “για να μείνουν όλα ίδια, πρέπει να αλλάξουμε τα πάντα”.

Η ελληνική κοινωνία μοιάζει να αντιμετώπισε τη βίαιη πτώση του βιοτικού της επιπέδου και το ξερίζωμα όπως το πένθος, περνώντας από τα πέντε στάδια της άρνησης, του θυμού, της διαπραγμάτευσης, της κατάθλιψης και της αποδοχής, αν και τελευταία χρόνια τα δυο στάδια μοιάζουν να συνυπάρχουν αρμονικά. Αυτό διαπιστώνεται τόσο από τα σκαμπανεβάσματα του εργατικού κινήματος και των διαδηλώσεων τα τελευταία χρόνια, όσο και από τις ανασυνθέσεις του πολιτικού σκηνικού, που έβαλε τα ρούχα του αλλιώς, προσθέτοντας για μεγάλο διάστημα και ναζιστικά αξεσουάρ, κρατώντας έτσι εγκλωβισμένο τον κόσμο στις ράγες του συστήματος.

Η δεκαετία φαίνεται από τη μια να αφήνει πολύ κόσμο συντηρητικότερο από πριν, από την άλλη κάτι μοιάζει πάλι να κινείται το τελευταίο διάστημα στους δρόμους, τους χώρους δουλειάς και τα αμφιθέατρα, το οποίο μένει να μας δείξει από το 2020 και μετά το βάθος και τη δυναμική του. Το μόνο σίγουρο είναι πως και για τα επόμενα 10 και όσα χρόνια χρειαστούν, χαμένες είναι μόνο οι μάχες που δε δόθηκαν.

Τα «νόμιμα πολιτικά σκάνδαλα» συνεχίζονται και από τη διοίκηση Ζέρβα

Την απόφαση της οικονομικής επιτροπής του Δήμου Θεσσαλονίκης με την οποία ξεκίνησαν οι διαδικασίες για την εκ νέου παραχώρηση των υπηρεσιών του μηχανουργείου του δήμου (συντήρηση και επισκευή οχημάτων και μηχανημάτων) σε ιδιωτικές εταιρείες καταγγέλλει η ΔΑΣ εργαζομένων στο δήμο.

Η διακήρυξη του διαγωνισμού αναρτήθηκε στο σύστημα «διαύγεια» στις 27/12. Ο διαγωνισμός είναι ύψους 4.115.560 ευρώ και η ανάθεση εργασιών θα διαρκέσει για δύο χρόνια. Οι ημερομηνίες κατάθεσης των προσφορών είναι από 30/12 έως 31/1 και η ηλεκτρονική αποσφράγιση των προσφορών θα γίνει στις 6/2/2020.

Σε ανακοίνωσή της η ΔΑΣ σημειώνει:

Εκχιονιστικό

«Αξέχαστες» θα μείνουν και αυτές οι γιορτές για χιλιάδες οδηγούς, που τη Δευτέρα βρέθηκαν εγκλωβισμένοι για ώρες, όχι κάπου ψηλά στα βουνά, ή σε κάποιο «τελευταίο σύνορο», αλλά καταμεσής στον κεντρικότερο δρόμο της χώρας, στην Εθνική Αθηνών - Λαμίας, λόγω του... ακραίου καιρικού φαινομένου, των μερικών πόντων χιονιού, που παρεμπιπτόντως πέφτουν κάθε χρόνο τέτοια εποχή, στο ίδιο σημείο, με τα ίδια αποτελέσματα. Οσο εκτενή πάντως και γλαφυρά κι αν ήταν τα ρεπορτάζ, όσες αναλύσεις κι αν έγιναν για τον... Χατζηπετρή που φταίει, ο ένοχος δεν βρέθηκε. Ποιος ξέρει... Μπορεί και γι' αυτήν την ταλαιπωρία να φταίνε οι «οργανωμένες μειοψηφίες», οι διαδηλωτές και οι απεργοί που η κυβέρνηση βάζει στο στόχαστρο για να προωθήσει τα βρώμικα σχέδια του κεφαλαίου. Μπορεί πάλι να μην είναι αρκετά για μερικά εκχιονιστικά τα εκατοντάδες εκατομμύρια από τα διόδια και από τις άμεσες επιδοτήσεις που μασαμπουκώνουν οι κατασκευαστικοί όμιλοι. Αν και το πιθανότερο είναι να έχουμε άλλη μια «εμβληματική εικόνα» της ανάπτυξης για λογαριασμό του κεφαλαίου: Εκεί όπου το «εκχιονιστικό» του αστικού κράτους που ανοίγει δρόμο στην καπιταλιστική κερδοφορία, πετάει σταθερά στην μπάντα τις λαϊκές ανάγκες (και) για ασφαλείς και φτηνές μεταφορές.

ΣΕ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΦΑΣΙΣΜΟΥ

Και για χρόνια, διαβάζοντας την ιστορία της ανόδου στην εξουσία των φασιστικών κομμάτων στην Ευρώπη του μεσοπολέμου, η απορία πώς πέτυχαν να κερδίσουν  αν όχι την υποστήριξη έστω και την  ανοχή των μεγάλων μαζών για τόσο μεγάλο διάστημα σκόνταφτε πάντα στην κατανόηση της διαδικασίας ανάπτυξης και διάχυσης του φασισμού στην κοινωνία. 

 

Μέχρι αυτή την τελευταία δεκαετία της οικονομικής κρίσης, που ακόμα κι αν τις ρίζες του φασισμού δύσκολα τις αντιληφθήκαμε, όμως βιώνοντας γεγονότα  ως συνέπειες διάχυσης φασιστικών συμπεριφορών  μας αποκαλύπτεται, εκ του αποτελέσματος,  και η διαδικασία εκφασισμού μας. Ο οποίος δεν περιορίζεται σε μεμονωμένες συμπεριφορές μιας ξαφνικής μεταμόρφωσης σε συγκεκριμένους ανθρώπους, αλλά εγκαθίσταται σε  όλο τον κρατικό μηχανισμό με τους θεσμούς και τα όργανά του και  διαπερνά όλες τις κοινωνικές εκδηλώσεις.

«Και φέτος η πρωτοχρονιά στη φυλακή με βρίσκει…»

Φώτης Αγγουλές: «Και φέτος η πρωτοχρονιά στη φυλακή με βρίσκει…» 

 

Ο Φώτης Αγγουλές πίσω απ’ τα κάγκελα της φυλακής

«Ο Αγγουλές βρέθηκε στη φυλακή όπως βρέθηκαν οι χιλιάδες αγωνιστές της Εθνικής μας Αντίστασης. Η κατηγορία σε βάρος του ήταν γελοία και φτιαχτή, όπως ήταν κι όλες oι κατηγορίες των συγκρατουμένων του. Η σύλληψή του προκάλεσε τη διεθνή αγανάκτηση. Την ίδια αγανάκτηση προκάλεσε και στον τόπο του, που γνώριζαν τα αισθήματά του και την αξία του. Μα που δυνατότητες κείνο τον καιρό, για να εμποδίσουνε μια ντροπή, όταν στην πατρίδα μας η δικαιοσύνη κυκλοφορούσε σαν μέγαιρα στους δρόμους κρατώντας το σχοινί της κρεμάλας κι όταν κι ο τελευταίος χωροφύλακας, ο πιο άσημος συνεργάτης των κατακτητών, μπορούσε σε μια κόλλα χαρτί να τυλίξει την ανθρωπιά σου, τη ζωή σου, την ελευθερία σου.»

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ 1956

Κι εφέτος η πρωτοχρονιά, στη φυλακή με βρίσκει,

κι άδειο κανίσκι ειν’ η καρδιά και μαύροι γύρω μου ίσκιοι.

Κι έτσι καθώς σε σκέφτομαι Χαρά που μούχεις λείψει,

μου σιγοτραγουδά η βροχή του σύννεφου τη θλίψη.

Με τα μάτια του Κυριάκου Μητσοτάκη…

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ Πολιτικη 

 

 

«Δεν έχω τέτοια εικόνα». Με αυτή τη φράση απάντησε ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης στη συνέντευξη του στο «Βήμα» όταν ρωτήθηκε σχετικά με τα κρούσματα εξευτελιστικής συμπεριφοράς και βίας των αστυνομικών δυνάμεων απέναντι σε πολίτες. 

— Δεν… είδε λοιπόν ο πρωθυπουργός τα ΜΑΤ να εξευτελίζουν και να «ξεβρακώνουν» ανθρώπους; 

— Δεν … είδε ο Μητσοτάκης το ανοιγμένο κεφάλι του φοιτητή από τους ένστολους ροπαλοφόρους του κράτους του;

Ο ιμπεριαλισμός δεν είναι ανίκητος

 

57η (61η) ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ ΤΗΣ ΚΟΥΒΑΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

 

Raul Corrales

1961. Αβάνα. Ο επαναστατικός στρατός της Κούβας ξεκινάει για το μέτωπο στον Κόλπο των Χοίρων

Την 1η του Γενάρη συμπληρώνονται 57 χρόνια από τη νίκη της Κουβανικής Επανάστασης. Τότε, την 1η Γενάρη του 1959, που ο λαϊκός αντάρτικος στρατός της Κούβας μπαίνει θριαμβευτικά στην Αβάνα, μετά από ένα μακρόχρονο αγώνα του λαού της Κούβας ενάντια στη δικτατορία του Φλουχένσιο Μπατίστα που στήριζε ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός. Η Κουβανική Επανάσταση απέδειξε ότι ο ιμπεριαλισμός δεν είναι ανίκητος και θριάμβευσε με την αποφασιστική πάλη του λαού, ανοίγοντας ταυτόχρονα το δρόμο για τη σοσιαλιστική προοπτική του νησιού στην αμερικανική ήπειρο, ένα παράδειγμα που βρήκε αμέσως την αμέριστη στήριξη της Σοβιετικής Ενωσης και των τότε σοσιαλιστικών χωρών.

Η μακρόχρονη προετοιμασία

 

Η τελική φάση της Επανάστασης ξεκίνησε στις 2 Δεκέμβρη του 1956, όταν έπειτα από ένα δραματικό ταξίδι, το μικρό πλοίο «Γκράνμα» που είχε ξεκινήσει από το Μεξικό, έφτασε στην παραλία του Νίκερο, ένα μικρό χωριό στην πλαγιά της Σιέρα Μαέστρα της Κούβας. Από τους 82 αποφασισμένους αγωνιστές που αποβιβάστηκαν στη στεριά, κατάφεραν να σωθούν από τα πυρά του στρατού και της αεροπορίας της δικτατορίας μόνο 12. Ανάμεσά τους οι πρωτοπόροι επαναστάτες, ο ηγέτης τους Φιντέλ Κάστρο, ο αδελφός του Ραούλ, ο Αργεντινός γιατρός Ερνέστο (Τσε) Γκεβάρα, ο Καμίλο Σινφουέγκος, ο Χουάν Αλμέιδα.

Καλή αγωνιστική χρονιά!

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΙΚΑ 

 ΕΥΧΕΤΑΙ  ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

 ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΤΟ 2020

ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ

Υποδεχόμαστε αισιόδοξα το 2020 στον αγώνα για τις σύγχρονες ανάγκες, για να ανοίξουμε το δρόμο στο σοσιαλιστικό μέλλον

Σε μήνυμά της η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ για το 2020, αναφέρει: 

1. Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ εύχεται καλή και αγωνιστική χρονιά στους εργατοϋπαλλήλους, στους ανέργους, στους αυτοαπασχολούμενους, στους φτωχούς αγρότες, στους νέους και τις γυναίκες, στους Έλληνες εργαζόμενους σε άλλες χώρες, στους πρόσφυγες και μετανάστες, που ζουν μόνιμα ή παραμένουν εγκλωβισμένοι στη χώρα μας.

Παρά τις δυσκολίες και τον αρνητικό συσχετισμό, υποδεχόμαστε με αισιοδοξία το 2020. Στις σύγχρονες προκλήσεις, απαντήσεις μπορεί να δώσει η καθημερινή δράση, οι εκτιμήσεις και η πρόταση εξουσίας που καταθέτει το ΚΚΕ στον λαό, ώστε αυτή να γίνει υπόθεση της πάλης του.

2. Η χρονιά που φεύγει, μπορεί να συνοδεύτηκε από την κυβερνητική εναλλαγή και την επιστροφή στην καπιταλιστική ανάπτυξη, όμως αυτό δεν οδήγησε, ούτε πρόκειται να οδηγήσει σε πραγματική ανακούφιση των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων.

Με το λαό στο προσκήνιο

Τα «στοιχήματα» της νέας δεκαετίας και τα «οράματα», οι «ιστορικές προκλήσεις» και τα «εθνικά διακυβεύματα» έχουν την τιμητική τους αυτές τις μέρες, αποχαιρετώντας τη δεκαετία που φεύγει.

Το νήμα που συνδέει τις αναλύσεις των αστικών επιτελείων, περιλαμβάνει, για παράδειγμα, τη διαπίστωση ότι «πάθαμε και μάθαμε» από την καπιταλιστική κρίση και ότι «ο λαός ζούσε πάνω από τις δυνάμεις του». Κάπως έτσι, η «νουθεσία» προς τους εργαζόμενους για τη χρονιά και τη δεκαετία που ανατέλλει, βγαίνει αβίαστα: Οι απαιτήσεις και οι διεκδικήσεις πρέπει να μείνουν στον πάτο του βαρελιού, μαζί και κάθε προσδοκία για ανάκτηση των απωλειών από τα χρόνια της κρίσης.

Περιλαμβάνει επίσης την ...ανακούφιση ότι «επιτέλους ωριμάζει το πολιτικό σύστημα», αφού εξασφαλίζεται η «συναίνεση» όλων των αστικών κομμάτων, «με εξαίρεση το ΚΚΕ», μπροστά στις «εθνικές προκλήσεις», όπως αυτή της «γεωπολιτικής αναβάθμισης» της αστικής τάξης, της μετατροπής της χώρας σε «πυλώνα σταθερότητας» στην περιοχή.