Τετάρτη 5 Μαΐου 2021

Παράμετροι, προβληματισμοί και σκέψεις για τη νοσηλεία των ασθενών με νόσο Covid-19

 

Με αφορμή το πρόσφατο περιστατικό στον «Ερυθρό Σταυρό», που αναπνευστήρας φαίνεται να τέθηκε εκτός λειτουργίας από ανθρώπινο χέρι, προκαλώντας μια ανθρώπινη απώλεια

 

Η νόσος Covid-19 είναι ευρέως γνωστό πως απαιτεί απομόνωση. Οι νοσηλευόμενοι ασθενείς στα τμήματα Covid απομονώνονται στους θαλάμους νοσηλείας, όπου μεταφέρονται εφόσον αποφασιστεί ότι χρήζουν εισαγωγής στο νοσοκομείο. Ακόμα και οι περιπατητικοί ασθενείς απαγορεύεται να εξέλθουν του θαλάμου, ούτε καν να κυκλοφορήσουν στο διάδρομο της κλινικής, για να περιορίζεται η αύξηση και διάχυση του ιικού φορτίου και η ενδονοσοκομειακή διασπορά. Οι ασθενείς εξέρχονται του θαλάμου μόνο όταν χρειάζεται να μετακινηθούν, π.χ. στο ακτινολογικό, συνοδεία πάντοτε τραυματιοφορέων, και άμεσα επιστρέφουν στην κλίνη τους. Οποτε μεταφέρονται ασθενείς εκτός των τμημάτων, για λόγους διαγνωστικούς ή άλλους, ακολουθεί άμεσα διαδικασία απολύμανσης των χώρων από το συνεργείο καθαριότητας.

Οι ασθενείς από τη στιγμή που εισάγονται στο νοσοκομείο δεν έχουν δικαίωμα επισκεπτηρίου, δηλαδή δεν βλέπουν κανέναν συγγενή ή οικείο για όλο το διάστημα της νοσηλείας. Η απαγόρευση είναι ρητή και ισχύει για όλους για προφανέστατους λόγους. Επίσης η εμπειρία και οι στατιστικές δείχνουν ότι οι ασθενείς που πληρούν κριτήρια νοσηλείας παραμένουν στο νοσοκομείο κατά μέσο όρο τουλάχιστον 10-15 ημέρες. Πολλοί νοσηλεύονται βδομάδες ολόκληρες. Η μοναδική επαφή που μπορούν να έχουν οι ασθενείς με τους οικείους τους είναι μέσω τηλεφώνου, ή φορητού υπολογιστή στην καλύτερη περίπτωση, εάν διαθέτουν και ξέρουν να τον χειρίζονται. Πολλοί ασθενείς, κυρίως μεγαλύτερης ηλικίας, δεν διαθέτουν καν κινητό τηλέφωνο ή δεν μπορούν να το χειριστούν. Επίσης, σε πολλά νοσοκομεία το σταθερό τηλέφωνο είναι ένα εντός του κάθε θαλάμου και σε σταθερό σημείο, οπότε οι κατακεκλιμένοι ή οι ασθενείς που λαμβάνουν οξυγόνο δεν δύνανται να το χρησιμοποιήσουν. Κατά συνέπεια, πληθώρα ασθενών δεν μπορούν καν να συνομιλήσουν με τους οικείους τους για βδομάδες ολόκληρες, με αποτέλεσμα επιβάρυνση της ψυχικής τους κατάστασης και αύξηση της ανησυχίας των συγγενών τους.

Εργαζόμενος συνένοχος;

 


«Αυτοί» που με πονάνε, νιώθω κάποιες στιγμές σαν να με ξεκοιλιάζουν, είναι οι …εργαζόμενοι. Αυτούς δεν καταλαβαίνω. ‘Η καλύτερα αρνούμαι να τους καταλάβω.

Κρατάει η λιακάδα λίγο αυτές τις μέρες. Οι ειδικοί μας τάζουν Ανάσταση και Πάσχα με καλοκαιρία. Στην Κρήτη λένε πως θα ‘χει ως και 35 βαθμούς, ευλογία για εμβολιασμένους τουρίστες. Σιγά σιγά, σαν τα σαλιγκάρια ξεμυτίζουμε στις πρώτες πρασινάδες που φουντώνουν αυτή τη δύσκολη άνοιξη, απτόητες ευτυχώς, σαν τα λουλούδια της εποχής που λες κι έχουν πιο έντονο χρώμα φέτος από άλλοτε. Πεισμωμένο απέναντι στη σκουράδα του θανατικού που μας περικύκλωσε. Ως και την πρωινή δροσιά διακρίνεις σ’ ένα φύλλο που χρόνια πέταγε απαρατήρητο, αλλά τώρα μετράει, καθώς σπρώχνει από το μέσα μας η ανάγκη για ομορφιά, για αγαθότητα, για μια επαφή και με τον άλλον και με το περιβάλλον. Είναι σε κάτι τέτοιες λεπτομέρειες και στιγμιαίες θαλπωρές, κάτι μικρούτσικες ηδονές που και μοιάζουν και είναι η ουσία του θριάμβου της ζωής. Σ’ αυτές πατάει βιωματικά η Ανάσταση, εντός – εκτός θρησκευτικότητας.

Κι εκεί που πάω να χαρώ, έρχεται μια βαθιά οργή, συνάμα κι αναπάντεχη, κολλημένη σαν βδέλλα κυριολεκτικά σ’ ένα πελώριο «γιατί αυτοί», μόλις μέσα σ’ όλη την άθλια ειδησεογραφία των ημερών σκάσει σαν βόμβα υπόθεση σαν το γηροκομείο στα Χανιά. Μου φαίνεται πως καγχάζει στα μούτρα μου ακόμα και το όνομα του πάρκινγκ γερόντων «Αγία Σκέπη». Δε με νοιάζει η σοβαρή απάντηση, για το αν και κατά πόσο ίσχυσαν και ισχύουν οι φρικώδεις περιγραφές, που υποθέτω στοίχειωσαν τους περισσότερους από μας, για βασανισμούς, θανατηφόρες συμπεριφορές και υφαρπαγή περιουσιών των γέρων και των γριών που έβαλαν το κεφάλι τους κάτω απ’ αυτή τη σκέπη. Αυτή θα τη δώσουν συγγενείς, δικηγόροι, ανακριτές, μάρτυρες και δικαστές, αναίσθητοι – ευαίσθητοι επίσης δε μ’ ενδιαφέρει.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ Σε νέες θυσίες των κοινωνικών αναγκών και σε υποβάθμιση του περιβάλλοντος οδηγεί το «Πράσινο New Deal»

 

Απαντητική επιστολή στην πρόταση της Φ. Γεννηματά για τη διαμόρφωση Ελληνικού Κλιματικού Νόμου

 

 

Η διαμόρφωση όρων ικανοποιητικής κερδοφορίας για νέες επενδύσεις στον τομέα της «πράσινης Ενέργειας» και άλλους κλάδους της οικονομίας είναι ο πραγματικός στόχος του ευρωπαϊκού «Πράσινου New Deal», επισημαίνει ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, σε απαντητική επιστολή στην πρόταση της Φώφης Γεννηματά, προέδρου του ΚΙΝΑΛ, σχετικά με τη διαμόρφωση Ελληνικού Κλιματικού Νόμου.

Ο Δ. Κουτσούμπας σημειώνει ότι «η πρόταση του ΚΙΝΑΛ για τη διαμόρφωση Ελληνικού Κλιματικού Νόμου αποτελεί στην πραγματικότητα πρόταση ενσωμάτωσης στην ελληνική νομοθεσία του Ευρωπαϊκού Κλιματικού Νόμου, που συνιστά το νομικό πλαίσιο για την εφαρμογή των στόχων της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας». Προσθέτει πως «η υλοποίηση της συγκεκριμένης συμφωνίας θα οδηγήσει σε νέες θυσίες των κοινωνικών αναγκών στο βωμό του κέρδους και σε περαιτέρω υποβάθμιση του περιβάλλοντος».

Υπογραμμίζει το «αρνητικό αποτύπωμα της υλοποίησης της “πράσινης μετάβασης” στο περιβάλλον», αναφέροντας ενδεικτικά: Την καταστροφή δασικών εκτάσεων και περιοχών Natura. Την ανάδειξη του εισαγομένου φυσικού αερίου σε στρατηγικό καύσιμο για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας που οδηγεί σε σπατάλη και όχι εξοικονόμηση Ενέργειας. Την προώθηση της καύσης απορριμμάτων και RDF και την έλλειψη ουσιαστικών μέτρων προστασίας της υγείας και της ασφάλειας στο εργασιακό περιβάλλον.

Κακές ιστορίες… με ΣΥΡΙΖΑ

 


 

Κακές ιστορίες…
 
Το1992 είπαμε (οι κομμουνιστές) στους «αριστερούς» ΣΥΝασπισμένους: καταψηφίστε τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, είναι ιμπεριαλιστική, φιλομονοπωλιακή, αντιλαϊκή συνθήκη και θα συνθλίψει τα δικαιώματα των λαών. Από τότε είχε θεσπιστεί με το άρθρο 103 η δυνατότητα επιβολής ασφυκτικού ελέγχου των χωρών - μελών με εποπτεία και κυρώσεις (μνημόνια, capital control κ.ά.). Αυτοί δήθεν δεν το πρόσεξαν!
 
Μας χλεύασαν γιατί το ΚΚΕ είχε μόνο… 4,54%! Αυτοί μετρούσαν τον εαυτό τους (2,94%) στη «μεγάλη πλειοψηφία του λαού» αφού συντάχθηκαν με τους άλλους (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ) στο πανίσχυρο 95,46%!
 
Όταν ψηφίζονταν η ΟΝΕ και το ευρώ, τους είπαμε να αντιταχθούν αλλά αυτοί χλεύασαν το 5,52% του ΚΚΕ και προτίμησαν να πάνε το 3,20% τους με τους άλλους στο 94,48%!!! Και αισθάνθηκαν ισχυροί και νικητές!

Μωραίνει κύριος


Στην «τρέλα» το 'ριξε ο πρωθυπουργός απαντώντας με το πασχαλινό του μήνυμα στους υγειονομικούς, που διεκδικούν ουσιαστική ενίσχυση του δημόσιου συστήματος Υγείας, στους εργαζόμενους, που ετοιμάζουν την απεργία στις 6 του μήνα ως μια πρώτη απάντηση στο αντεργατικό νομοσχέδιο - έκτρωμα, αλλά και στους επαγγελματίες, που η θηλιά των χρεών σφίγγει στον λαιμό τους. Αφού πρώτα με ύφος πολλών καρδιναλίων ενημέρωσε ότι «το τείχος της ανοσίας είναι κοντά», ότι εξαρτάται από την «ώριμη συμπεριφορά μας» να γίνουν τα βήματα σίγουρα, ότι «η οικονομία στηρίχθηκε και άντεξε» και ότι «οι μεταρρυθμίσεις προχωρούν γρήγορα», έπειτα, με ...ανωτερότητα δήλωσε πως «σε αυτές τις άγιες ημέρες δεν χωρούν ούτε μικρόψυχες αντιπαραθέσεις, ούτε μίζερες προσεγγίσεις, που μηδενίζουν τον πόνο αλλά και τον αγώνα μιας ολόκληρης χώρας επί 15 μήνες. Σε όσους επιμένουν σ' αυτές ταιριάζει το "άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι"». Οι βιβλικές αυτές ρήσεις του πρωθυπουργού απευθύνονται πρώτα απ' όλα στους εργαζόμενους και το λαό, στα εκατοντάδες σωματεία και στους άλλους φορείς που δίνουν μάχες επί έναν χρόνο για την προστασία της υγείας και της ζωής. Θα ήθελαν πολύ εκεί στην κυβέρνηση να σημάνει σιγή νεκροταφείου και ο λαός να κουβαλάει αδιαμαρτύρητα τον σταυρό του μαρτυρίου που του έχει φορτώσει η πολιτική τους, να βολευτεί με τη μιζέρια του διαλυμένου συστήματος Υγείας, της δουλειάς ήλιο με ήλιο χωρίς δικαιώματα, για τα κέρδη του κεφαλαίου. Τι άλλο να πει κανείς; Μωραίνει κύριος...

Κώστας Πελετίδης: “Αριστερός είναι αυτός που αγωνίζεται για να μην υπάρχει εκμετάλλευση από άνθρωπο σε άνθρωπο”

 


“Εμάς δεν μας ενδιαφέρουν οι ατομικές φιλοδοξίες, δεν καβαλήσαμε το καλάμι και δεν θέλουμε να γίνουμε σπουδαίοι. Δεν γίνεσαι σημαντικός επειδή είσαι δήμαρχος. Είμαστε με αυτούς που αγωνίζονται.”

Δυο χρόνια μετά τις τοπικές εκλογές του 2019, θα περίμενε κανείς ένας από τους κατά τεκμήριο πιο δημοφιλείς και επιτυχημένους δημάρχους της Ελλάδας, όπως ο Κώστας Πελετίδης στην Πάτρα, να συγκεντρώνει συχνότερα το ενδιαφέρον μέσων πανελλαδικής εμβέλειας, έντυπων και ηλεκτρονικών. Ο λόγος για τον οποίο γίνεται αυτό είναι προφανής και δε χρειάζεται να σταθούμε περαιτέρω. Το πόσο διαφορετικοί είναι ο κόσμος των αστικών ΜΜΕ κι εκείνος μιας δημοτικής αρχής που στόχο δεν έχει την προβολή, αλλά μόνο την προσφορά στο λαό της πόλης, διακρίνεται ανάγλυφα στο παρακάτω απόσπασμα από την εισαγωγή της συνέντευξης του Γιάννη Πανταζόπουλο στον Κώστα Πελετίδη, που δημοσιεύτηκε χθες στη Lifo:

Λίγο πριν ξεκινήσουμε τη συνέντευξη, σχολιάζω την απουσία αντικειμένων που θα θύμιζαν ότι βρίσκομαι στο γραφείο ενός κομμουνιστή δημάρχου. Μοναδική εξαίρεση, εκτός από τις μεγάλες κόκκινες κουρτίνες, είναι ένα μικρό κουτί που του έχουν κάνει δώρο, το οποίο περιέχει λευκές σελίδες και έχει την επιγραφή του «Ριζοσπάστη». Επίσης, διακρίνω ότι είναι ελάχιστα τα προσωπικά αντικείμενα ή οι οικογενειακές φωτογραφίες.

Τρίτη 4 Μαΐου 2021

Τη μέρα της πανεργατικής απεργίας στις 6 Μάη, γιορτάζουν στο ΕΜΣΤ τα 40 χρόνια από την είσοδο στην ΕΕ!

 

ΔΕΝ ΒΡΗΚΑΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ;


Ανοικτή επιστολή του ζωγράφου Παναγιώτη (Τάκη) Βαρελά, εκπροσώπου του ΕΕΤΕ στο ΔΣ του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης

 

  Πηγή: Eurokinissi

 

Ο ζωγράφος Παναγιώτης (Τάκης) Βαρελάς, εκπρόσωπος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας (ΕΕΤΕ) στο ΔΣ του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ), απευθύνει την εξής ανοικτή επιστολή την οποία και αναδημοσιεύουμε:

«Τη στιγμή που οι καλλιτέχνες-εκπαιδευτικοί μισθωτοί, μόνιμοι και αναπληρωτές, εικαστικοί ελεύθεροι επαγγελματίες, αυτοαπασχολούμενοι, εργαζόμενοι σε όλο το φάσμα των εργασιακών σχέσεων που επικρατούν στις μέρες μας, ζημιώνονται με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο από το νομοσχέδιο για τα Εργασιακά που έρχεται, η κυβέρνηση ξεπέρασε κάθε πρόκληση επιλέγοντας να γιορτάσει τα 40 χρόνια της εισόδου της χώρας στην ΕΕ, ανήμερα του γιορτασμού της Εργατικής Πρωτομαγιάς στις 6 Μαΐου στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ), ημέρα της Εργατικής Πρωτομαγιάς.

ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ «Απεργιακές συγκεντρώσεις» για γέλια και για κλάματα...

 

Θεσσαλονίκη 
 Θεσσαλονίκη

Ούτε τους εαυτούς τους δεν φάνηκαν να πείθουν οι δυνάμεις του εργατοπατερισμού στο εργατικό κίνημα, αφού όπου επιχείρησαν να πραγματοποιήσουν «απεργιακές συγκεντρώσεις» σήμερα, κατέληξαν σε κάτι θλιβερές μαζώξεις μερικών παραγόντων.

Αφού πρώτα, ακολουθώντας την ηγετική ομάδα της ΓΣΕΕ και την κυβέρνηση, προκήρυξαν «αργία» για σήμερα 4 Μάη, την οποία βάφτισαν «πανεργατική απεργία», τώρα βαφτίζουν και «συγκεντρώσεις» κάτι περιθωριακές συναντήσεις σε πλατείες ανά τη χώρα.

Οι εργαζόμενοι για μια ακόμα χρονιά τούς γύρισαν την πλάτη, ενώ οι πιο μαχητικές και δραστήριες συνδικαλιστικές οργανώσεις, εκατοντάδες συνδικάτα σε όλη την Ελλάδα ετοιμάζουν τη μεγάλη απεργιακή Πρωτομαγιά για την Πέμπτη 6 Μάη.

Συνεχίζει την κοροϊδία για το αντεργατικό νομοσχέδιο που φέρνει η κυβέρνηση

 

  Πηγή: Eurokinissi

 

Συνεχίζει την κοροϊδία ο υπουργός Εργασίας Κ. Χατζηδάκης για το νομοσχέδιο που φέρνει τις «ανατροπές του αιώνα» επικαλούμενος μάλιστα την ...Πρωτομαγιά!

Υποστηρίζει σε δήλωσή του ότι «η εργατική Πρωτομαγιά είναι έννοια ταυτισμένη με τους αγώνες και τα δικαιώματα των εργαζομένων» και ξεκαθαρίζει πως «η κυβέρνηση πιστεύει ότι οι εργασιακές σχέσεις πρέπει να ρυθμιστούν και στην Ελλάδα με βάση αυτά που ισχύουν στις προηγμένες χώρες της Ευρώπης» και προσθέτει ότι «προτεραιότητά μας μαζί με την ενθάρρυνση των επενδύσεων στην Ελλάδα να δημιουργήσουμε ένα πλαίσιο ουσιαστικής προστασίας και διεύρυνσης των δικαιωμάτων των εργαζομένων».

Όμως αυτό που συμβαίνει στην ΕΕ δεν έχει να κάνει με την προστασία και την διεύρυσνη των εργασιακών δικαιωμάτων. Το αντίθετο συμβαίνει με την διευθέτηση του χρόνου εργασίας και με τους περιορισμούς στα συνδικάτα και στο δικαίωμα στην απεργία όπως αναλυτικά παρουσίασε ο «Ριζοσπάστης» και έχουν κάνει λάστιχο τα ωράρια, τους μισθούς και τις ζωές των εργαζόμενων.

Mεγάλο κατόρθωμα στον Πλαταμώνα!

 

Κωνσταντίνος Μπρούσαλης*                     

Υποβαθμίζεται η σημασία του σιδηρόδρομου της καθημερινότητας και του τουρισμού που μπορεί να διασυνδεθεί με τον κύριο άξονα μέσω των έτοιμων εξασφαλισμένων από παλιά διαδρόμων.

Η φετινή χρονιά έχει κηρυχτεί από την Ευρωπαϊκή Ενωση Ετος των Σιδηροδρόμων. Είναι όμως απαράδεκτο, όταν σε μια χώρα σαν την Ελλάδα στην οποία δεν περισσεύουν οι σιδηροδρομικές γραμμές και με δεδομένο ότι είναι εκτός λειτουργίας μεγάλο μέρος του δικτύου (Πελοπόννησος - Μακεδονία - Θράκη κ.λπ.), να γίνεται γνωστό ότι η σημερινή διοίκηση του ΟΣΕ με την έγκριση και του αρμόδιου υπουργού καταργεί ένα ακόμα κομμάτι του ελληνικού σιδηροδρόμου!

Και είναι φρικτό, όταν ένας ακόμα ακρωτηριασμός παρουσιάζεται θριαμβευτικά από τοπική βουλευτή της συμπολίτευσης, από τον σημερινό δήμαρχο Δίου Ολύμπου κι άλλους ως ιστορικό κατόρθωμα στο οποίο «κατόπιν ενεργειών τους» συνέβαλαν στο όνομα φυσικά του εκσυγχρονισμού της προόδου και της ανάπτυξης!

Ζώντας τις ... «βέλτιστες εργασιακές πρακτικές της ΕΕ»

 

Μια αποκαλυπτική μαρτυρία από τη Γερμανία

 

Οταν το 1994 ψηφίστηκε η Λευκή Βίβλος των Εργασιακών και στην Ελλάδα αντιμετωπιζόταν από τους εργαζόμενους ως κάτι που αφορούσε το μακρινό μέλλον, σε χώρες της ΕΕ άρχισε δυναμικά να εφαρμόζεται. Στη Γερμανία, όπου ζω και εργάζομαι τα τελευταία 7 χρόνια, στον κλάδο της βιομηχανίας επεξεργασμένων τροφίμων (βιομηχανίες αρτοποιίας), εργασιακά δικαιώματα, ελεύθερος προσωπικός χρόνος, οργάνωση εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας, εργοστασιακό σωματείο, με την έννοια που του δίνουμε στην Ελλάδα, αποτελούν μακρινές αναμνήσεις ορισμένων εργατών που σήμερα βρίσκονται ένα βήμα πριν τη σύνταξη.

Οι νεότερες γενιές ενηλικιώθηκαν με όρους όπως ευέλικτη εργασία, ατομικό συμβόλαιο, διασφάλιση 10ωρου, δηλαδή ο εργοδότης μπορεί να σε απασχολήσει έως 10 ώρες τη μέρα όταν υπάρχει ανάγκη, συνεχείς κρίσεις αποδοτικότητας, αφάνταστη πίεση για να «βγει» η καθημερινή παραγγελία και πάει λέγοντας.

* * *

Βασικός παράγοντας στρες είναι και το προσωπικό φακέλωμα της καθημερινής απόδοσης και της «συνεργασίας» με τον εκάστοτε επιστάτη βάρδιας. Υλικό που είναι φυσικά διαθέσιμο σε κάθε στέλεχος της εταιρείας που κάνει «ασκήσεις επί χάρτου» και μετράει το «επί τόσο, τόσο» παραβλέποντας τον ανθρώπινο παράγοντα. Τι σημαίνει 10ωρο; Ο εργοδότης έχει το δικαίωμα να σε απασχολήσει έως 10 ώρες τη μέρα όταν αυτό θεωρεί πως χρειάζεται. Τις περισσότερες φορές δεν είσαι από πριν ενημερωμένος, αλλά ισχύει το βλέποντας και κάνοντας. Αυτό σημαίνει πως πας στη δουλειά για 8ωρο και το τελευταίο τέταρτο σε ενημερώνουν ότι χρειάζεται να παραμείνεις στη θέση σου γιατί δεν βγήκε η παραγγελία ή γιατί η επόμενη βάρδια έχει ελλείψεις προσωπικού κ.λπ.

«Σημείο καμπής»...

 

  Πηγή: Associated Press

 

Πολλές και διάφορες φιοριτούρες γράφτηκαν και γράφονται ξανά, με αφορμή την ομιλία Μπάιντεν στο Κογκρέσο για τις πρώτες 100 μέρες της κυβέρνησής του: Για τις «τολμηρές πολιτικές», την «επιστροφή της Αμερικής στη διεθνή σκηνή», τα «γενναία πακέτα στήριξης για την επανεκκίνηση της οικονομίας». Σ' αυτήν την «ευφορία» των 100 πρώτων ημερών συμμετέχει σύσσωμο το αστικό πολιτικό σύστημα και στην Ελλάδα.

Το πραγματικό περιεχόμενο βέβαια αυτής της «τόλμης», από την οποία δεν έχουν τίποτα θετικό να περιμένουν οι λαοί, δόθηκε συμπυκνωμένα και επανειλημμένα από τον ίδιο τον Αμερικανό Πρόεδρο στην ομιλία του: «Οι ΗΠΑ βρισκόμαστε σε σημείο καμπής (...) στον ανταγωνισμό μας με την Κίνα και τον υπόλοιπο κόσμο για να κερδίσουμε τον 21ο αιώνα»...

Η έμφαση και η επανάληψη δεν είναι τυχαία: Η διαπάλη ΗΠΑ - Κίνας, σε συνθήκες που η δεύτερη απειλεί την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία των Αμερικανών, είναι το στοιχείο που διαπερνά το σύνολο της «τολμηρής» πολιτικής της νέας αμερικανικής κυβέρνησης, όπως συνέβαινε άλλωστε και επί Τραμπ.

Δευτέρα 3 Μαΐου 2021

Εξελιγμένα λογισμικά παρακολούθησης κινητών στην υπηρεσία κυβερνήσεων και κρατικών υπηρεσιών

 

ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΥ «PEGASUS»


Το Δεκέμβρη του 2020 ο πρωθυπουργός της Σλοβενίας, Γιάνεζ Γιάνσα, πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στο Ισραήλ, όπου συναντήθηκε με «εκπροσώπους κορυφαίων εταιρειών στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης και της ασφάλειας στον κυβερνοχώρο», όπως ανακοίνωσε η κυβέρνησή του.

Οταν δημοσιογράφοι ζήτησαν από τον επικεφαλής του Ισραηλινο-σλοβενικού Εμπορικού Επιμελητηρίου να ονομαστούν οι εταιρείες που συμμετείχαν στη συνάντηση, δόθηκαν όλα τα ονόματα των εταιρειών εκτός μίας: Της «NSO Group».

Αργότερα, το υπουργείο Οικονομικών της Σλοβενίας αναγκάστηκε να επιβεβαιώσει ότι στη συνάντηση συμμετείχε και εκπρόσωπος της «NSO», χωρίς όμως να αποκαλύψει άλλες λεπτομέρειες.

Αν και η συγκεκριμένη εταιρεία έχει ως πελάτες μόνο κυβερνήσεις και κρατικές υπηρεσίες, και μάλιστα μόνο μετά από έγκριση του υπουργείου Αμυνας του Ισραήλ, όπως ακριβώς συμβαίνει με τους ομίλους που εξάγουν στρατιωτικούς εξοπλισμούς, είναι λογικό καμία κυβέρνηση να μη θέλει - ανοιχτά τουλάχιστον - να συσχετιστεί μαζί της. Το γιατί εξηγείται πιο κάτω...

Ποια είναι η «NSO Group»

Η «NSO Group» ιδρύθηκε το 2010 από τρία πρώην μέλη της μονάδας «8200», ενός σώματος υποκλοπών σημάτων και αποκρυπτογράφησης που υπάγεται στη στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών του Ισραήλ, «Aman».

Μέσα σε λίγα χρόνια, η αξία της εκτοξεύθηκε. Το 2014, η αμερικανική επενδυτική εταιρεία «Francisco Partners» αγόρασε την «NSO» για 130 εκατ. δολάρια και μόλις έναν χρόνο μετά, σύμφωνα με δημοσιεύματα, επιχείρησε να την πουλήσει για 1 δισ. δολάρια. Η εταιρεία τέθηκε επίσημα προς πώληση για περισσότερα από 1 δισ. δολάρια τον Ιούνη του 2017.

Περιττοί ηλικιωμένοι

 


Σαν να ζούμε σε παλιές γεωργικές κοινωνίες που μαστίζονταν από φτώχεια και λιμό, όπως στην ταινία του Σοχέι Ιμαμούρα «Η μπαλάντα του Ναραγιάμα», όπου οι ηλικιωμένοι στα χωριά, όταν έφθαναν τα 70, έπρεπε οικειοθελώς να αποσυρθούν στη κορυφή του βουνού Ναραγιάμα και να πεθάνουν εκεί, δίχως να συνεχίζουν να επιβαρύνουν τα παιδιά τους.

Όταν άρχισαν να εφαρμόζονται, πριν περίπου 14 μήνες, τα μέτρα για την αποτροπή της εξάπλωσης της πανδημίας, σε μια από εκείνης της εποχής ενημερώσεις του υπουργείου Υγείας, έκανε μεγάλη εντύπωση η έκδηλη συγκίνηση του καθηγητή Σ. Τσιόδρα, όταν μιλούσε για τους ηλικιωμένους που πρέπει να προστατέψουμε πειθαρχώντας στα μέτρα. Γιατί αυτοί οι ηλικιωμένοι όπως είπε «είναι οι μανάδες και πατεράδες μας, οι γιαγιάδες και οι παππούδες μας… Δεν μπορούμε να υπάρχουμε, ούτε να έχουμε ταυτότητα χωρίς αυτούς». Και όλον αυτόν τον χρόνο της πανδημίας οι ηλικιωμένοι, ως ομάδα που έχει χαρακτηριστεί ευπαθής και  κινδυνεύει  από τον κορωνοϊό, ήταν στην επικαιρότητα, με τους ποικίλους εκπροσώπους της κυρίαρχης εξουσίας να συναγωνίζονται στην επίδειξη, σ’ ένα λεκτικό επίπεδο,  ευαισθησίας προς αυτούς. Κι όταν πριν μερικές μέρες η έρευνα για το θάνατο 68 ανθρώπων ηλικιωμένων μέσα σε ένα χρόνο σε μονάδα φροντίδας ηλικιωμένων στα Χανιά  αποκάλυψε τις απαράδεκτες συνθήκες διαβίωσης τους στη δομή, δημοσιογράφοι και αντιπρόσωποί μας στην πολιτική ηγεσία του τόπου εκδήλωσαν τον αποτροπιασμό τους, έκπληκτοι γι’ αυτά που αποκαλύπτονται. Χωρίς βέβαια να προβληματίζονται και να προβαίνουν σε ενέργειες για την έλλειψη δημόσιων δομών πρόνοιας για ηλικιωμένους και επαρκών κρατικών ελέγχων στις ιδιωτικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σ’ αυτόν τον τομέα.

Μια πράξη ταξικής αλληλεγγύης από το Σωματείο Συνταξιούχων ΙΚΑ Ηλιούπολης – Δάφνης – Υμηττού

 


Μια επιστολή συνόδευε την πλαστική σακούλα, με λίγο κρέας και ένα μπουκάλι λάδι που μοίρασε το Σωματείο Συνταξιούχων ΙΚΑ Ηλιούπολη – Δάφνης-Υμηττού. Δεν την έστειλαν με τους «υπαλλήλους τους», τις πήγαν οι ίδιο χωρίς κανάλια, αυτοπροβολές και φανφάρες. Άλλο φιλανθρωπία κι άλλο ταξική αλληλεγγύη

Μια επιστολή συνόδευε την πλαστική σακούλα, με λίγο κρέας και ένα μπουκάλι λάδι που μοίρασε το Σωματείο Συνταξιούχων ΙΚΑ Ηλιούπολη – Δάφνης-Υμηττού. Δεν την έστειλαν με τους «υπαλλήλους τους», τις πήγαν οι ίδιο χωρίς κανάλια, αυτοπροβολές και φανφάρες. Δεν υπήρχε καμία διάθεση για «στρογγυλέματα» αυτής της προσφοράς.

Δεν ήταν «φιλανθρωπία», ήταν μια πράξη αλληλεγγύης. Αυτό που πρόσφεραν δεν ήταν από το περίσσευμα των κλεμμένων από αυτούς που εκμεταλλεύονται, ήταν από το στέρημα τους, απ’ ότι τους έχει μείνει από την κατακρεουργημένη σύνταξή τους. Δεν το έκαναν για να κρύψουν την εκμεταλλευτική τακτική τους απέναντι στους εργαζόμενους, πίσω από μια σακούλα ελεημοσύνης, ούτε για να τους προβάλουν τα κανάλια, ότι είναι τάχα τα καλά αφεντικά που σκέφτονται (λυπούνται) αυτούς που δεν έχουν ούτε τα αναγκαία για να στρώσουν το τραπέζι τους.