Σε σχόλιό του για την συνέντευξη του πρέσβη των ΗΠΑ, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ, αναφέρει:
«Οι γενικές αναφορές του -ελληνικής καταγωγής- πρέσβη των ΗΠΑ σε "διαφορές που πρέπει να επιλυθούν" και κυρίως η επισήμανση ότι "Ελλάδα και Τουρκία αποτελούν σεβαστούς συμμάχους των ΗΠΑ και σημαντικά μέλη του ΝΑΤΟ", παραπέμπουν στη γνωστή στάση "Πόντιου Πιλάτου" και στην πάγια τακτική των ΗΠΑ που σπρώχνει σε επικίνδυνες διευθετήσεις χάριν της ΝΑΤΟϊκής συνοχής».
«Στρώσαμε εκατοντάδες χιλιόμετρα αγωγών και τώρα ξεπαγιάζουμε», καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι |
Είναι χαρακτηριστικό ότι μιλάμε για μια περιοχή που τέμνεται κατά μήκος και κατά πλάτος από αγωγούς φυσικού αερίου, διαθέτει το μοναδικό αξιοποιήσιμο κοίτασμα πετρελαίου της χώρας, αλλά και άλλες πηγές Ενέργειας όπως υδροηλεκτρικά φράγματα και πηγές γεωθερμίας.
Κι όμως, ο εργαζόμενος σε μια τέτοια περιοχή ζει μια πραγματικότητα που είναι σαν να κάθεται μπροστά στο τζάκι αλλά να ...ξεπαγιάζει. Η περιφέρεια βρίσκεται πολύ υψηλά στην κατάταξη της ΕΕ ανάμεσα στις περιοχές με τη μεγαλύτερη ενεργειακή φτώχεια, αλλά και σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Eurostat στην 2η θέση της ανεργίας των νέων με ποσοστό 45,1%!
Μπροστά στην απεργία της 9ης Νοέμβρη, ο «Ριζοσπάστης», συζητώντας με συνδικαλιστές από την Ανατολική Μακεδονία - Θράκη, φωτίζει πλευρές όπως οι παραπάνω, που από τη μία δίνουν απάντηση στα επιχειρήματα κυβέρνησης και αστικών επιτελείων περί «εισαγόμενης» ενεργειακής φτώχειας και από την άλλη δείχνει πόσο επίκαιρες είναι οι διεκδικήσεις του εργατικού κινήματος για ρεύμα και θέρμανση φθηνά για τον λαό, με αξιοποίηση όλων των ενεργειακών πηγών, κατάργηση ΦΠΑ και ΕΦΚ, καμιά διακοπή κ.λπ.
Απαράδεκτη είναι η προσπάθεια ποινικοποίησης της κατοχυρωμένης ελεύθερης έκφρασης στρατευμένου τονίζουν σε ερώτηση που κατέθεσαν στη Βουλή προς τον υπουργό Αμυνας οι βουλευυτές του ΚΚΕ Παπαναστάσης Νίκος, Κομνηνάκα Μαρία, Μαρίνος Γιώργος και Παφίλης Θανάσης.
Ζητούν να σταματήσει κάθε μορφής δίωξης σε βάρος του στρατιώτη που εξέφρασε φιλειρηνικές απόψεις του ενάντια στο πόλεμο στην Ουκρανία και την εμπλοκή της χώρας μας.
Αναλυτικά:
«Κι εμείς οι Αθηναίοι γνωρίζουμε, όπως κι εσείς, ότι κατά τον ανθρώπινο νόμο τα δίκαια κρίνονται μόνον από ίσους, ενώ τα δυνατά τα πράττουν οι ισχυροί και τα παραδέχονται οι ασθενείς…». Αυτό ήταν το επιχείρημα των Αθηναίων στον, κατά Θουκυδίδη, περίφημο διάλογο με τους Μηλίους. Κι ήταν η σφαγή των Μηλίων που μας παρέδωσε τον πυρήνα του Δικαίου της Πυγμής, αφού εξανδραποδίστηκαν, θέλοντας να μείνουν ουδέτεροι και να μην προσχωρήσουν στην Αθηναϊκή Συμμαχία (Ε’ βιβλίο Ιστορίας Θουκυδίδη).
Δεν ξέρω τι σόι γράμματα μαθαίνουμε στο σχολείο, σύντροφοι, ξέρω όμως πόσες ουσιαστικές και βαθιές συζητήσεις όφειλε ένα λαϊκό και έντιμο εκπαιδευτικό σύστημα να ανοίγει στις αίθουσές του. Γιατί αν ο Θουκυδίδης δεν μετατρεπόταν απλώς σε τσιτάτο – κλισέ της σύγχρονης πολιτικής, τότε ίσως τα παιδιά από νωρίς, αλλά και μεγαλώνοντας, θα κατανοούσαν και τη βία και τον πολιτισμό, αλλά κυρίως το δίκαιο, διαφορετικά.
Σύμφωνα με στοιχεία του «Ριζοσπάστη», τα προϊόντα που πουλιούνται σήμερα στο «καλάθι του νοικοκυριού» είναι ακριβότερα απ' ό,τι λίγες μέρες πριν
Eurokinissi |
Απέναντι σε αυτήν την πραγματικότητα, και ενώ στην άλλη όψη του ίδιου νομίσματος οι επιχειρηματικοί όμιλοι εμφανίζουν υπέρογκα κέρδη μήνα με τον μήνα (ο συνολικός τζίρος για τα ταχυκίνητα καταναλωτικά αγαθά το πρώτο 8μηνο του 2022 ανήλθε σε 5,41 δισ. ευρώ, κινούμενος ανοδικά κατά 3,5%), οι προσφορές των σούπερ μάρκετ βαφτίζονται από την κυβέρνηση ...μέτρο κατά της ακρίβειας.
Οι καταναλωτές, την ίδια ώρα, όταν φτάνουν στο ταμείο βλέπουν ότι όχι μόνο δεν άλλαξε τίποτα προς το καλύτερο, αλλά πληρώνουν τα ίδια και περισσότερα.
Σύμφωνα με στοιχεία του «Ριζοσπάστη» τα οποία αποκαλύπτουν την κοροϊδία της κυβέρνησης, συμβαίνουν τα εξής (αναφέρουμε κάποια προϊόντα ενδεικτικά):
Σε ανακοίνωσή του για τη μαζική αποχή των εκπαιδευτικών από τις ηλεκτρονικές εκλογές-παρωδία για τα Υπηρεσιακά Συμβούλια, το Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει:
«Το ΚΚΕ χαιρετίζει τους χιλιάδες εκπαιδευτικούς που απείχαν μαζικά από τις ηλεκτρονικές εκλογές - παρωδία για τα Υπηρεσιακά Συμβούλια, προσπερνώντας το κοινό μέτωπο Υπουργείου Παιδείας- ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ -ΠΑΣΟΚ.
Η μαζική αποχή είναι μια ακόμα ηχηρή απάντηση στην προσπάθεια της κυβέρνησης να επιβάλει διαδικασίες που απαξιώνουν τις συνδικαλιστικές ελευθερίες και τα δικαιώματα των εκπαιδευτικών, ανοίγοντας τον δρόμο στον απαράδεκτο νόμο Χατζηδάκη.
ΑΠΟ ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ Σαββατο 5 Νοεμβριου 2022
Ο υπουργός Εξωτερικών της Κούβας Μπρούνο Ροντρίγκες δήλωσε πριν από την ψηφοφορία ότι από το 2019, η κυβέρνηση των ΗΠΑ «έχει κλιμακώσει την πολιορκία γύρω από τη χώρα μας, μεταφέροντάς την σε μια ακόμη πιο σκληρή και απάνθρωπη διάσταση, με σκοπό να προκαλέσει σκόπιμα τη μεγαλύτερη δυνατή ζημιά στις κουβανικές οικογένειες. ”
Για άλλη μια χρονιά το ψήφισμα που κατέθεσε η Κούβα στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ για την άρση του εγκληματικού χρηματοπιστωτικού, εμπορικού και οικονομικού αποκλεισμού από τις ΗΠΑ συνάντησε τη στήριξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των χωρών του κόσμου.
185 χώρες ψήφισαν υπέρ, μόνο 2 κατά (ΗΠΑ, Ισραήλ) και 2 απείχαν (Ουκρανία, Βραζιλία), ενώ εκπρόσωποι 4 χωρών δεν ήταν παρόντες στην ψηφοφορία.
Το ψήφισμα αυτό κατατίθεται τα τελευταία 30 χρόνια από την κουβανική κυβέρνηση, που με εμπεριστατωμένο τρόπο καταγγέλλει τον απάνθρωπο αποκλεισμό και τις τεράστιες επιπτώσεις του στον κουβανικό λαό.
Αποσπάσματα της τοποθέτησης του Ελισαίου Βαγενά στο 3ο Διεθνές Ιδεολογικό Σεμινάριο του ΚΚ Βενεζουέλας για τα 100 χρόνια της ΕΣΣΔ
Από το Διεθνές Ιδεολογικό Σεμινάριο |
Στις μέρες μας ορισμένοι, ανάμεσα στα άλλα, επικαλούνται τον Φιντέλ Κάστρο, για να μας πείσουν πως ο σοσιαλισμός δεν έχει νομοτέλειες, δεν έχει αρχές. Ο Φιντέλ είχε πει ότι «ανάμεσα στα πολλά λάθη που έχουμε κάνει όλοι, το πιο σημαντικό λάθος ήταν να πιστέψουμε ότι κάποιος γνώριζε για τον σοσιαλισμό ή ότι κάποιος ήξερε πώς χτίζεται ο σοσιαλισμός»1.
(...) Η συγκεκριμένη ρήση του Φιντέλ Κάστρο ειπώθηκε στα 2005, σε ομιλία του στους φοιτητές στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας. Βασικό αντικείμενο εκείνης της ομιλίας ήταν τα προβλήματα χαμηλής κοινωνικής ευθύνης και συνείδησης, της οικονομικής κακοδιαχείρισης, των λαθεμένων κυβερνητικών αποφάσεων, της ατομικής και καταχρηστικής ιδιοποίησης του κοινωνικού πλούτου, της διαφθοράς κ.ά., που ο Φιντέλ αναδεικνύει στην ομιλία του, μιλώντας σε νέους ανθρώπους, σε φοιτητές, ξεκινώντας από την ανάγκη να μην επαναληφθεί στην Κούβα η εξέλιξη που είχε η ΕΣΣΔ. Μιλάει, λοιπόν, κατά τη γνώμη μας, για τα προβλήματα που αντιμετώπιζε η προσπάθεια σοσιαλιστικής οικοδόμησης στην Κούβα στους νέους «απάτητους δρόμους», που οφείλονται και στον ιμπεριαλιστικό αποκλεισμό της Κούβας από τις ΗΠΑ και όχι στις νομοτέλειες της σοσιαλιστικής οικοδόμησης. Αλλωστε, στην ίδια ομιλία, σε μια αποστροφή του, ο Φιντέλ κριτικάρει «εκείνους που πίστευαν ότι με καπιταλιστικές μεθόδους θα χτίσουν τον σοσιαλισμό», λέγοντας πως αυτό «είναι ένα από τα μεγάλα ιστορικά λάθη».
Παρά τις διακηρύξεις και τις υποσχέσεις της Κομισιόν και των κυβερνήσεων, όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι η ενεργειακή φτώχεια και η ακρίβεια «ήρθε για να μείνει», τόσο στην Ελλάδα όσο και συνολικά στην ΕΕ.
Προσπαθώντας να διαχειριστούν τη λαϊκή αγανάκτηση που μεγαλώνει, αστοί πολιτικοί και αναλυτές ασκούν μια ψευδεπίγραφη κριτική στην υποτιθέμενη «ανικανότητα της γραφειοκρατικής ΕΕ, η οποία αργεί να πάρει δύσκολες αποφάσεις» για την αντιμετώπιση της κατάστασης. Αρκετοί κατηγορούν τη Γερμανία και τους συμμάχους της για έλλειψη πνεύματος κοινοτικής αλληλεγγύης.
Είναι γεγονός ότι οι συνεχείς επαναλαμβανόμενες Σύνοδοι των κρατών - μελών οι οποίες δεν καταλήγουν σε ουσιαστικές αποφάσεις θυμίζουν τη γνωστή κωμωδία «Η μέρα της μαρμότας». Στην πραγματικότητα, όμως, πίσω από τις αντιθέσεις των κρατών - μελών και τις δυσκολίες συμβιβασμού τους βρίσκονται οι αξεπέραστες αντιφάσεις του συστήματος και η ίδια η στρατηγική της ΕΕ, που όπως θα δούμε αποτελεί βασικό παράγοντα δημιουργίας του προβλήματος.
Η αλήθεια είναι ότι καμία από τις προτάσεις που έχουν κατατεθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων δεν μπορεί να αντιμετωπίσει ουσιαστικά τον εφιάλτη της ενεργειακής φτώχειας και της ακρίβειας. Γι' αυτό, ακόμα κι αν υπάρξει κάποιος προσωρινός συμβιβασμός στο νέο έκτακτο συμβούλιο των υπουργών Ενέργειας της ΕΕ, στις 24 Νοέμβρη, η μεγάλη αφαίμαξη των λαϊκών νοικοκυριών δεν πρόκειται να σταματήσει.
Το μεγαλύτερο μέρος της μείωσης οφείλεται στους θανάτους από COVID, με δεύτερο παράγοντα την υπερβολική δόση ναρκωτικών, ενώ αυξήθηκαν και οι θάνατοι από καρδιολογικά προβλήματα, χρόνια προβλήματα του ήπατος (π.χ. κίρρωση εξαιτίας αλκοολισμού) και αυτοκτονίες. Η πτώση του προσδόκιμου ζωής θα ήταν πολύ μεγαλύτερη αν δεν είχαν μειωθεί οι θάνατοι από τη γρίπη και την πνευμονία, λόγω της χρήσης μάσκας και κοινωνικών αποστάσεων, για την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορονοϊού.
Παρουσίαση της ειδικής έκδοσης της Επιτροπής στις 15/11
Η εκδήλωση της παρουσίασης περιλαμβάνει ομιλία εκ μέρους της Γραμματείας της ΕΕΔΥΕ και παρεμβάσεις από φορείς του λαϊκού κινήματος.
Η συγκεκριμένη έκδοση αποτελεί μια προσπάθεια από τη Γραμματεία της ΕΕΔΥΕ στην κατεύθυνση της ενημέρωσης του λαού για τις πολύ επικίνδυνες εξελίξεις όλου του τελευταίου διαστήματος, της αποκάλυψης τόσο του χαρακτήρα των ιμπεριαλιστικών ενώσεων του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, ως εργαλείων του κεφαλαίου κατά των λαών, όσο και των βαριών ευθυνών που φέρουν η κυβέρνηση της ΝΔ και τα άλλα κόμματα του ευρωατλαντισμού για το ολοένα και μεγαλύτερο βάθεμα της εμπλοκής της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους, για τη μετατροπή της χώρας όχι μόνο σε αμερικανοΝΑΤΟικό πολεμικό ορμητήριο, αλλά ταυτόχρονα και σε στόχο αντιποίνων. Αποτελεί συνέχεια της αντίστοιχης έκδοσης που είχε κυκλοφορήσει το 2018, εμπλουτίζοντάς την με τις πυκνές εξελίξεις που μεσολάβησαν από τότε μέχρι σήμερα, αλλά και με την πείρα που συγκεντρώθηκε από την πολύμορφη δράση του αντιπολεμικού - αντιιμπεριαλιστικού κινήματος, συνολικά του λαϊκού κινήματος.
Copyright 2017 The Associated |
Από το Πανεπιστήμιο Νότιας Καλιφόρνιας |
Το μακρινό 1956, στον απόηχο του σοκ που προκάλεσε στις ΗΠΑ η εκτόξευση του «Σπούτνικ», περνάει από τη Βουλή των Αντιπροσώπων ο «Νόμος για την Παιδεία Εθνικής Αμυνας» (NDEA), που «διέθεσε σημαντικά κονδύλια για χαμηλότοκα φοιτητικά δάνεια, δίνοντας ώθηση στα δημόσια και ιδιωτικά κολέγια και πανεπιστήμια. (...) Οι φοιτητές, από 3,6 εκατ. το 1960, έφτασαν τα 7,5 εκατ. το 1970». Κάπως έτσι, 60 χρόνια πριν, μπήκαν στη ζωή των Αμερικανών τα φοιτητικά δάνεια κι άνοιξε η πόρτα των πανεπιστημίων για τα πολυπληθή μεσαία στρώματα. Σήμερα, τα ομοσπονδιακά δάνεια, μαζί με τα πολιτειακά και τα ιδιωτικά (από τράπεζες), είναι το βασικό χρηματοδοτικό εργαλείο για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση στις ΗΠΑ, η οποία καλύπτει από 2ετή κολέγια επαγγελματικής κατάρτισης (community colleges), που προσφέρουν μεταλυκειακή εκπαίδευση τύπου ΙΕΚ, μέχρι μεγάλα πολιτειακά και ιδιωτικά πανεπιστήμια. Κάθε χρόνο, πάνω από το 70% των φοιτητών καταφεύγει στον δανεισμό για να αντιμετωπίσει το κόστος σπουδών. Το σωρευτικό χρέος από φοιτητικά δάνεια ξεπερνάει πλέον το 1,7 τρισ. δολάρια, όταν το ΑΕΠ της χώρας κυμαίνεται στα 21 τρισ. δολάρια.
«Πεδίο» αυτής της αναμέτρησης είναι οι χώροι δουλειάς, εκεί που ο εργαζόμενος βγάζει το ψωμί του, που ζει την εκμετάλλευση και την καταπίεση, τους κινδύνους στον πάγκο εργασίας και στη σκαλωσιά, στο κλαρκ... Εκεί που βλέπει ότι ο δικός του ιδρώτας, ο «παγωμένος» του μισθός μετατρέπεται σε ιστορικά ρεκόρ για μια σειρά από κλάδους, όπου οι κυρίαρχοι όμιλοι δεν προλαβαίνουν να καταγράψουν τα κέρδη τους. «Πεδία μάχης» γίνονται οι γειτονιές, εκεί που η λαϊκή οικογένεια στενάζει από τις επιπτώσεις μιας πολιτικής που αφήνει σχολεία και παιδικούς σταθμούς στο έλεός τους, τις δομές Υγείας ξεχαρβαλωμένες, τις συγκοινωνίες να γίνονται «Γολγοθάς». Εκεί που ο εργατόκοσμος ψάχνει να βγάλει «άσους» από το μανίκι μπας και βγει κι αυτή η βδομάδα, που ζει τον εφιάλτη των λογαριασμών κάθε μήνα, του σούπερ μάρκετ, του βενζινάδικου, εκεί που έρχεται αντιμέτωπος με μια κοροϊδία που του σερβίρεται όχι με τη «σέσουλα» αλλά με τα «καλάθια».
Η αναμέτρηση, λοιπόν, αυτή αφορά τους πάντες! Και τον οργανωμένο, τον συνδικαλισμένο εργάτη, κι εκείνον που μέχρι σήμερα δεν το έχει πάρει απόφαση. Αφορά όσους τα τελευταία χρόνια μπήκαν στον αγώνα, μπορεί να δοκίμασαν και απογοητεύσεις και σήμερα σκέφτονται αν «αξίζει τον κόπο». Αφορά τους εργαζόμενους σε κλάδους που με τις πρόσφατες κινητοποιήσεις τους έδειξαν τη δύναμη του αγώνα, κατάφεραν να αποσπάσουν αυξήσεις σε μισθούς, ΣΣΕ κ.λπ., γίνονται και οι ίδιοι πια «υποκινητές» αγώνων σε άλλους χώρους δίνοντας το παράδειγμα.
Διαβάστε στον «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου» 5 - 6 Νοέμβρη:
