Ανακοίνωση
για τον ηρωικό Δεκέμβρη του 1944, όταν «ο αστικός πολιτικός κόσμος
ενωμένος, χρησιμοποιώντας τους ταγματασφαλίτες, τους Χίτες, όλους τους
δοσίλογους εγκληματίες συνεργάτες των Γερμανών κατακτητών και άλλα
ένοπλα τμήματά τους, μαζί με την ένοπλη επέμβαση των ιμπεριαλιστικών
βρετανικών στρατευμάτων, έπνιξαν στο αίμα τον λαό της Αθήνας προκειμένου
να στεριώσουν την αστική εξουσία που είχε χρεοκοπήσει στη συνείδηση του
ελληνικού λαού», εξέδωσε η ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ.
Σε αυτήν
σημειώνει μεταξύ άλλων: «Ο ηρωικός Δεκέμβρης 1944 θα συμβολίζει για
πάντα τη θέληση του λαού μας για αντίσταση και εναντίωση στην αστική
τάξη, στους ιμπεριαλιστές συμμάχους της, στην εξουσία της. Εβδομήντα
εννιά χρόνια μετά η φλόγα της ταξικής μάχης του Δεκέμβρη 1944 παραμένει
άσβεστη και θα φωτίζει τους αγώνες των εργαζομένων για όλα τα δικαιώματα
και τις ανάγκες τους, την αντιιμπεριαλιστική - αντιπολεμική δράση, την
αντεπίθεση για την εργατική - λαϊκή εξουσία, τον σοσιαλισμό -
κομμουνισμό.
Θα μένει στη μνήμη του λαού μας αιώνιο σύμβολο, όπως
καταγράφηκε το πύρινο σύνθημα στο πανό της διαδήλωσης του ΕΑΜ στο
Σύνταγμα, πως "Οταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας
διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα"...».
Ο Δεκέμβρης επισημαίνεται
στην ανακοίνωση «ήταν η κορύφωση του βρώμικου πολέμου που διεξήγαγε
ενάντια στο ΚΚΕ και το ΕΑΜ - ΕΛΑΣ την περίοδο του εθνικοαπελευθερωτικού
αγώνα, σε στρατιωτικο-πολιτικό επίπεδο, η ελληνική αστική τάξη με το
πολιτικό της προσωπικό και τους Αγγλους συμμάχους της με στόχο να
περιοριστούν η δράση και η πολιτική απήχηση του ΚΚΕ στον ελληνικό λαό.
Τα αστικά κόμματα είχαν χάσει κάθε λαϊκό έρεισμα και αυτό έβαζε τη
σφραγίδα του αμέσως μετά την απελευθέρωση. Επρεπε να τσακίσουν το ΚΚΕ,
το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ. Και άρχισαν με τον αφοπλισμό του ΕΛΑΣ, τον οποίο
αρνήθηκε το ΚΚΕ, αρνούμενο να συμβιβαστεί με τον ταξικό αντίπαλο».