Κυριακή, 18 Φεβρουαρίου 2018

Μισθός 327 ευρώ για το 1/3 των εργαζομένων της χώρας





Μισθός 327 ευρώ για το 1/3 των εργαζομένων της χώρας -του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου

 

 
 
Η ελληνική κυβέρνηση βγήκε στις αγορές και πήρε νέα δάνεια. Ο οίκος «Fitch» αναβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας. Η Μέρκελ ανακοίνωσε ότι «τελειώνουν τα μνημονία και ο Τσίπρας όπου σταθεί και όπου βρεθεί υπόσχεται  ότι «η ανάπτυξη ή θα είναι δίκαιη ή δεν θα υπάρξει». Μέσα σε αυτό το τεχνικό κλίμα «πανηγυρισμών» και «αισιοδοξίας» υπάρχει και μια άλλη πραγματικότητα. Αυτή που καταγράφει ότι στη χώρα το 1/3 των εργαζομένων «ζει» με μισθούς των 327 ευρώ το μήνα! 

Τα επίσημα στοιχεία του ΕΦΚΑ που δόθηκαν πρόσφατα στη δημοσιότητα και αφορούν τη μισθωτή εργασία στην Ελλάδα για τον περασμένο Μάιο είναι αποκαλυπτικά των τραγικών συνθηκών που έχουν διαμορφωθεί για μεγάλο μέρος των εργαζόμενων.

Από την επεξεργασία των Αναλυτικών Περιοδικών Δηλώσεων (ΑΠΔ) που υποβλήθηκαν το Μάιο του 2017 προκύπτει ότι στην Ελλάδα αυξάνονται με τη μορφή «χιονοστιβάδας» οι ευέλικτες μορφές εργασίας. Συγκεκριμένα με καθεστώς μερικής ή εκ περιτροπής εργασίας,  δούλευαν 636.424 εργαζόμενοι, με μισθό μόλις 389,65 ευρώ το μήνα μεικτά ή 327 ευρώ «καθαρά»!

Το κύριο ζήτημα


«Παρουσιάζουν μεταφυσικά τον πόλεμο ως
«Παρουσιάζουν μεταφυσικά τον πόλεμο ως "ζιζάνιο" στα ανθοφόρα λιβάδια του καπιταλισμού...»
Φυσικά, οι αναφορές στον ολοκληρωτισμό κυρίως στοχεύουν στον κομμουνισμό. Ο Θ. Διαμαντόπουλος, χωρίς αντίρρηση των συνομιλητών του, ανέφερε χαρακτηριστικά:
 «...οι απολυταρχίες στην ιστορία πήρανε δύο κατευθύνσεις. (...) σε γενικές γραμμές, εάν θέλετε και ιδεοτυπικά, θα μιλούσαμε για τη διάκριση μεταξύ αυταρχισμών και ολοκληρωτισμών. Ο αυταρχισμός (...) είναι αυτό που οριοθετείται στο πολιτικό και απαιτεί αποχή, δηλαδή το αυταρχικό καθεστώς δεν θέλει, δεν επιτρέπει, δεν ανέχεται την αντιπολίτευση. (...) Αντιθέτως, ο ολοκληρωτισμός δεν οριοθετείται στο πολιτικό, έχει μια καθολικότητα, μια ολικότητα, εξ ου και ο όρος. 

Καταλαμβάνει τις απόψεις των ανθρώπων για την τέχνη, για τον ευρύτερο πολιτισμό, για τον αθλητισμό, ακόμα και για τη γενετική. (...) Κατά δεύτερον ενώ ο αυταρχισμός αρκείται και ικανοποιείται από την μη τοποθέτηση, από την αποχή, από την απολιτικοποίηση των ανθρώπων, ο ολοκληρωτισμός θέλει την ενεργό στράτευση. (...) Στον αυταρχισμό υπάρχει όριο στο φόβο. Αν δεν αντιπολιτεύεσαι νιώθεις σχετικά ασφαλής. Στον ολοκληρωτισμό δεν υπάρχει όριο. Κανείς δεν ξέρει από ποιο σημείο και πέρα θα θεωρηθείς ότι ενδιαφέρεις το καθεστώς. (...) τα μη ολοκληρωτικού χαρακτήρα απολυταρχικά καθεστώτα και αυτά είναι δύο ειδών. Ηταν οι απόλυτες μοναρχίες (...), οι οποίες είχαν μια κοινωνική νομιμοποίηση. Η κοινωνία αυτούς αποδεχόταν ως φυσικούς ηγέτες. Και είναι και τα καθεστώτα εκτροπές, όπως η δική μας δικτατορία των συνταγματαρχών που δεν είχε ολοκληρωτικό χαρακτήρα, δεν επεκτεινόταν στον ιδιωτικό βίο των ανθρώπων, αλλά δεν είχε κοινωνική νομιμοποίηση, με την έννοια της περίπου ομόφωνης αποδοχής της θεωρητικής και ιδεολογικής βάσης του καθεστώτος»43.
«Διερωτώμαι αν ο σοβιετικός ολοκληρωτισμός θα είχε με τόση ένταση και τόση επιτυχία διαχυθεί στην Κεντρική Ευρώπη, με τόσα κομμουνιστικά καθεστώτα δορυφόρους, εάν μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο είχε διατηρηθεί ως μεγάλο ανάχωμα η Αυστροουγγαρία»44.

Όλοι την Τρίτη 20 Φλεβάρη, στις 10.30 το πρωί μπροστά από την εφορία Λαγκαδά.




ΑΓΡΟΤΟΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΛΑΓΚΑΔΑ

                                        ΚΑΛΕΣΜΑ

                     ΟΧΙ  ΣΤΟΥΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ

  Στις 21 Φλεβάρη ξεκινούν οι ηλεκτρονικοί  πλειστηριασμοί. Η κυβέρνηση, τα αρπακτικά των Τραπεζών και οι μεγαλοεπιχειρηματίες θέλουν να βγάλουν στο σφυρί τους κόπους μιας ζωής των αγροτών και κτηνοτρόφων, όλων των λαϊκών οικογενειών. Θέλουν να αρπάξουν τα σπίτια μας, τα χωράφια, τις λαϊκές περιουσίες, όλο μας το βιός, να αφήσουν εμάς και τις οικογένειές μας κυριολεκτικά στο δρόμο.
  Να μην τους αφήσουμε να κάνουν πράξη τα σχέδιά τους. Να αντιδράσουμε μαζικά και μαχητικά, μαζί με τους εργάτες, τους αυτοαπασχολούμενους, όλους τους εργαζόμενους που θίγονται από αυτούς τους αντιλαϊκούς σχεδιασμούς.

  Όλοι την Τρίτη 20 Φλεβάρη, στις 10.30 το πρωί μπροστά από την εφορία Λαγκαδά.

Για το ανιστόρητο ραδιοφωνικό αφιέρωμα του «ΣΚΑΪ»




Αντικομμουνισμός κι ολοκληρωτική διαστρέβλωση της Ιστορίας

 

Σχολιασμός σε ορισμένες από τις ανιστόρητες προσεγγίσεις ραδιοφωνικού αφιερώματος του «ΣΚΑΪ»

Για το ανιστόρητο ραδιοφωνικό αφιέρωμα του «ΣΚΑΪ»
Να μιλάει για ιστορία και για τον κομμουνισμό ο ΣΚΑΙ του Πορτοσάλτε και του Αλαφούζου πάει πολύ

Οι συζητήσεις με τίτλο «Γνωρίζοντας την ιστορία μας: Ολοκληρωτισμός», που μεταδίδει ο ραδιοφωνικός «ΣΚΑΪ»,

θα μπορούσαν να είναι πρόζα μαρξιστή θεατρικού συγγραφέα, σχετικά με το τι συζητούν οι αστοί ιστορικοί για τον κομμουνισμό, αλλά σε αυτή την περίπτωση θα είχαν μεγαλύτερη αισθητική και σίγουρα μικρότερη φαντασία.

Θα μπορούσαν να είναι συζητήσεις καφενείου, αλλά εκεί γίνονται και σοβαρότερες συζητήσεις.

Είναι η «μοντέρνα» εκδοχή του αντικομμουνισμού, που βρίθει γελοίων και άλλοτε επιφανειακών αναλύσεων, ιστορικών ανακριβειών και δανείων από τη νεοναζιστική προπαγάνδα.

Σάββατο, 17 Φεβρουαρίου 2018

Που χάθηκαν αυτές τις ημέρες οι Μακεδονομάχοι;!





Που χάθηκαν τα εκατομμύρια των Μακεδονομάχων που βροντοφώναξαν στα συλλαλητήρια της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας ότι η Μακεδονία είναι μόνο μία και Ελληνική;! Μήπως ζυμώνουν για να ψήσουν λαγάνες;! Μήπως φτιάχνουν τον χαρταετό για να τον πετάξουν;! Μήπως μαγειρεύουν;! Μήπως μερεμετίζουν;! Μήπως κάνουν οτιδήποτε άλλο προκειμένου να αποφύγουν την πραγματικότητα η οποία λέει πως τα Ίμια είναι Ελληνικό έδαφος που αμφισβητείται γι’ αυτό πρέπει να επανδρωθούν και να υπερασπιστούν πάση θυσία;! Μήπως το σύνθημα «η Μακεδονία είναι μόνο μία και Ελληνική» είναι μια εύκολα, ανέξοδα και χωρίς κόστος αμολούμενη πορδή ενώ η διαπίστωση ότι τα Ίμια είναι Ελληνικά φαίνεται πως πρέπει να σφραγιστεί με αίμα και το αίμα όπως και να το κάνεις δημιουργεί ρίγος;!

American Dream για 527 νεκρούς σε 32 φονικά απ’το 1982




Και περισσότερους από 810 τραυματίες στην Μητρόπολη του Καπιταλισμού
Οι επιθέσεις ενόπλων σε σχολεία στις ΗΠΑ τείνουν να γίνουν όλο και πιο συχνές

Η τραγωδία της Τετάρτης προστίθεται σε μια μακρά σειρά μακελειών που διέπραξαν οπλοφόροι στις ΗΠΑ μόνο τα τελευταία χρόνια.

American Dream για 527 νεκρούς σε 32 φονικά 
Σε μια κοινωνία όπου κυριαρχεί από τη μια ο άκρατος ατομισμός κι η εγκληματικότητα – απόρροια και της ελεύθερης οπλοκατοχής -κι από την άλλη η κυριαρχία των μονοπωλίων και των πολυεθνικών που ποδοπατούν κάθε ανθρώπινο εργασιακό δικαίωμα, είναι ορισμένες από τις αιτίες που οδηγούν μια κοινωνία να βιώνει τέτοιες φρικαλέες καταστάσεις.

Πίσω όμως από τα λαμπερά φώτα του Λας Βέγκας και της Νέας Υόρκης με τα πανύψηλα κτίρια των πολυεθνικών, κρύβεται μια κοινωνία σε βαθιά σήψη και παρακμή.

Σε μια τέτοια κοινωνία όπου η ανθρώπινη ζωή χάνει όλο και περισσότερο την αξία της.

Υπόθεση Novartis : Το φάρμακο, οι φαρμακοτρίφτες και οι ασθενείς




Πυκνός κουρνιαχτός σηκώθηκε από την υπόθεση Novartis. Το πολιτικό σκηνικό επιμερίστηκε ανάμεσα σε αυτούς –τους ανεκδιήγητους συριζαίους- που θέλουν να αφεθεί η δικαιοσύνη να κάνει απερίσπαστη την δουλειά της και σε αυτούς –ΝΔ και λοιπός αστικός θίασος- που κατηγορούν την κυβέρνηση ότι παρεμβαίνει στην δικαιοσύνη επιδιώκοντας να κατασκευάσει ένα σκάνδαλο και μαζί και τους απαραίτητους ενόχους. Η δικαιοσύνη δε μίλησε ακόμη βέβαια. Θα μιλήσει υποθέτω τελευταία, ανεξάρτητα και αμερόληπτα,  όπως πάντα άλλωστε.

Ξεπροβάλλει λοιπόν το σκάνδαλο, ώστε να καταδειχθεί η ηθική ανωτερότητα της «αριστερής κυβέρνησης» να αναδειχθεί η σαπίλα του «παλιού πολιτικού συστήματος» και να ξεπλυθεί το σύνολο της φαρμακοβιομηχανίας μέσα από την Novartis, που αντιμετωπίζεται ως η ακραία εξαίρεση, ενώ το σκάνδαλο που την αφορά,  ως η έκφραση της βουλιμίας κάποιων ανώτερων στελεχών της, βουλιμία, που συναντήθηκε με μια ανάλογη λαιμαργία πολιτικών προσώπων. Μεμονωμένες περιπτώσεις δηλαδή. Όπως όλα στον καπιταλισμό.

Το νεοαποικιοκρατικό ξεπούλημα του ΟΛΘ





Το νεοαποικιοκρατικό ξεπούλημα του ΟΛΘ -του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου

 

 

Με τη μορφή του κατεπείγοντος εισήχθη την Πέμπτη στη Βουλή, το νομοσχέδιο της κυβέρνησης για το ξεπούλημα του Λιμανιού της Θεσσαλονίκης. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που από τη θέση της αντιπολίτευσης χαρακτήριζε «εθνικό και οικονομικό έγκλημα» την πώληση του ΟΛΘ, με συνοπτικές κοινοβουλευτικές διαδικασίες βάζει την υπογραφή της στο ξεπούλημα του δεύτερου μεγαλύτερου λιμανιού της χώρας.

Η κυβέρνηση Τσίπρα, για πολλοστή φορά σε μια προσπάθεια να ρίξει «στάχτη» στα μάτια του λαού, ήρθε να «ντύσει» τη νεοφιλελεύθερη στρατηγική επιλογή της για εκχώρηση σημαντικών κρατικών υποδομών στο ιδιωτικό κεφάλαιο με το «μανδύα» του δήθεν εξαναγκασμού της, από τους δανειστές.

«Η κυβέρνηση είναι αφοσιωμένη στην λογική του δημοσίου συμφέροντος. Είναι άλλο πράγμα οι ιδιωτικοποιήσεις, που είχατε στο μυαλό σας και άλλο χαρακτήρα έχουν οι ιδιωτικοποιήσεις που εμείς είμαστε αναγκασμένοι να προωθήσουμε, αλλά τις προωθούμε και διαπραγματευόμαστε με έναν τέτοιο τρόπο, που εξυπηρετείται στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, με βάση τις δυνατότητες που έχουμε, το δημόσιο συμφέρον». Αυτό ισχυρίστηκε ο υπουργός Ναυτιλίας, Π. Κουρουμπλής από το βήμα της Βουλής, αναμασώντας την καραμέλα της εξαναγκασμένης κυβέρνησης, για να δικαιολογήσει την συνειδητή πολιτική επιλογή της ιδιωτικοποίησης μιας σημαντικής πύλης εισόδου της χώρας, κρίσιμη ταυτόχρονα για την Άμυνα και την Ασφάλεια του λαού και της χώρας.
Χάρισμα στις πολυεθνικές

Η ατζέντα


Το... πρωταγόρειο θεώρημα, αφού σ' αυτόν το αποδίδει ο Πλάτωνας, «πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος» (όπου χρήματα, διαβάζουμε πράγματα) είναι το πιο κοινόχρηστο διαστρεβλωτήρι - εργαλείο της πολιτικής επικοινωνίας. Στις μέρες μας δε, που η άποψη και ο άκριτος υποκειμενισμός μπορούν να θριαμβεύουν στα περίπλοκα και πολλαπλά μέσα επικοινωνίας και κοινωνικής δικτύωσης, οτιδήποτε μπορεί να χαρακτηριστεί ατομικώς αληθινό και να κυριαρχήσει σ' ένα άθροισμα ομοίων, το οποίο όμως διαμορφώνεται όπως οι κύκλοι στο πέταγμα μιας πέτρας σε σχεδόν ακίνητα νερά. Το γεγονός ότι όλοι κραυγάζουν περί αντικειμενικής θεώρησης των πραγμάτων, ακόμα και οι μόνιμοι λάτρεις του δόγματος «έτσι είναι εφόσον έτσι νομίζω», αφήνει παγερώς αδιάφορες μάζες παγιδευμένες στην... πετριά.
 
Ετσι, ένας πολιτικός σύγχρονος οφείλει να πολιτεύεται μες στον ανταγωνιστικό αστικό πολτό, καθορίζοντας την... ατζέντα. Ξένος όρος, αλλά απολύτως κατανοητός σε σχεδόν όλες τις γλώσσες του κόσμου. Αρκεί η εκτόξευση μιας λέξης - σήματος, που μπορεί να χωράει τόσες ερμηνείες όσες οι παραλήπτες της και η δυναμική των ομόκεντρων κύκλων της ατζέντας. Παρασύρει ακόμα κι αυτούς που καμώνονται ότι ξέρουν πώς παίζεται το παιχνίδι, και νομίζουν ότι αυτοκαθορίζουν τη στάση τους, ενώ στην πραγματικότητα την ετεροκαθορίζουν με βάση την ατζέντα, σε κάθε γύρισμα της σελίδας της. Τα πρόσφατα παραδείγματα με λέξεις όπως μνημόνιο, δημοψήφισμα, σκάνδαλο, μακεδονικό, όπως άλλωστε παλιότερα αλλαγή, πάμπερς, διαπλοκή κ.λπ., είναι η σκανδάλη που τραβιέται μαζικά, στα τυφλά. Και σηκώνεται τέτοιος αχός - ατμός - σκόνη (πείτε το όπως θέλετε), που μόνο όταν κατακαθίσει, διακρίνεται «ποιος έμεινε όρθιος» και «ποιανού η μούρη έφαγε χώμα».

Παρασκευή, 16 Φεβρουαρίου 2018

Αλλοθι


Η προσπάθεια της κυβέρνησης να συνδέσει την υπόθεση «Novartis» με τα κρατικά ελλείμματα και το χρέος, και κατά συνέπεια με τα μνημόνια και την αντιλαϊκή πολιτική, είναι ξεκάθαρη από την πρώτη στιγμή. Το «έργο» βέβαια το έχουμε ξαναδεί και από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, όπως για παράδειγμα με την υπόθεση «Siemens», τα εξοπλιστικά κ.λπ. Σε αυτό το μήκος κύματος, ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας Π. Πολάκης δήλωσε τις προάλλες: «Πρόκειται για έναν από τους τρόπους με τους οποίους χρεοκόπησε η χώρα. Τα 85 δισ. ευρώ "μαύρου" χρήματος, υπερτιμολογήσεων και παράνομων αμοιβών από το 1991 μέχρι το 2010 αποτελούν το 1/4 του δημόσιου χρέους της χώρας και δυστυχώς την περίοδο 2010 - 2015, όταν ο ελληνικός λαός στέναζε κάτω από την μπότα των μνημονίων, κάποιοι με συγκεκριμένες κινήσεις διατηρούσαν τα κέρδη, συνεχίζοντας τη ροή του "μαύρου" χρήματος». Αυτό είναι το «ρεζουμέ» της υπόθεσης. Ενα υπαρκτό σκάνδαλο, που είναι το αποτέλεσμα και όχι η αιτία του προβλήματος, επιχειρείται να γίνει το «χαλί» κάτω από το οποίο θα σκεπαστούν οι πραγματικές αιτίες της καπιταλιστικής κρίσης, που δεν είναι βέβαια η κακοδιαχείριση και η σπατάλη, ούτε η «κρατικοδίαιτη ανάπτυξη» των περασμένων χρόνων, αλλά η μεγάλη συγκέντρωση κεφαλαίων, το λυσσαλέο κυνήγι του κέρδους, που βρίσκονται στην ίδια τη φύση του καπιταλισμού. Ο λαός σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να ανεχτεί να του ρίχνουν στάχτη στα μάτια, να επιτρέψει την αξιοποίηση της υπόθεσης «Novartis» ως άλλοθι για παλιές και νέες περικοπές και αντιλαϊκά μέτρα στο χώρο της Υγείας.

Κινηματογράφος στην υπηρεσία του αντικομμουνισμού



Το τελευταίο διάστημα κυκλοφόρησαν δύο ταινίες που αναφέρονται στην ΕΣΣΔ, που επικεντρώνουν σε δύο διαφορετικές μεν στιγμές, αλλά στην ίδια περίοδο, που στο τιμόνι της ΕΣΣΔ βρισκόταν ο Ιωσήφ Στάλιν. Δεν μας εκπλήσσει ότι κυκλοφόρησαν πέρσι, που ήταν χρονιά συμπλήρωσης των 100 χρόνων από τη μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση. Δεν είναι κρυφό ότι η άρχουσα τάξη αξιοποιεί τον κινηματογράφο ως ένα από τα πιο αποτελεσματικά όπλα για την πνευματική χειραγώγηση με τα καπιταλιστικά πρότυπα ζωής και συμπεριφοράς, τον αποπροσανατολισμό, τον ανορθολογισμό και βεβαίως τον αντικομμουνισμό. Και μέσα από τον κινηματογράφο, που αποτελεί μια από τις μαζικότερες και διεισδυτικότερες στην ανθρώπινη συνείδηση τέχνη, θέλουν να «ξορκίσουν» το κορυφαίο κοσμοϊστορικό γεγονός του 20ού αιώνα, που απέδειξε ότι ο καπιταλισμός δεν είναι ανίκητος, ότι μπορεί να οικοδομηθεί μια ανώτερη οργάνωση της κοινωνίας, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Αυτό είναι το ζητούμενο και ένα από τα βασικά καθήκοντα της Τέχνης σε συνθήκες καπιταλισμού.

***
 
Η πρώτη ταινία, λοιπόν, έχει τίτλο «Bitter Harvest» και θέμα της είναι, όπως μας ενημερώνει το κείμενο - περίληψη που κυκλοφόρησε η εταιρεία διανομής «ODEON», «μία από τις λιγότερο προβεβλημένες τραγωδίες του 20ού αιώνα... μία δυνατή ιστορία αγάπης, περηφάνιας, επανάστασης και επιβίωσης, μέσα από τα μάτια δύο νεαρών ερωτευμένων που βρίσκονται στην Ουκρανία του '30, όταν ο Ιωσήφ Στάλιν αποφασίζει πρακτικές γενοκτονίας απέναντι στη χώρα».

"Είμαι του Ε.Λ.Α.Σ αντάρτης και στα όρη τριγυρνώ..." !



ΕΛΑΣίτης στο Καρπενήσι - φωτο από "Κόκκινο φάκελο"

"Είμαι του Ε.Λ.Α.Σ αντάρτης και στα όρη τριγυρνώ..." !


Σαν σήμερα, στις 16 Φλεβάρη 1942, κυκλοφορεί η Ιδρυτική Διακήρυξη του Ε.Λ.Α.Σ, του λαϊκού στρατού της ΕΑΜικής Αντίστασης! 
Η αδούλωτη Ευρυτανία, ανταρτογέννα και φλάμπουρο της Ελεύθερης Ελλάδας, έγραψε χρυσές σελίδες στο ένδοξο βιβλίο της αντιστασιακής ιστορίας αυτής της χώρας! Μια χούφτα ένοπλοι λεβέντες με επικεφαλής τον αθάνατο Άρη του δίκαιου λαϊκού πολέμου, ξεκίνησαν από τα περήφανα "βελουχιώτικα" βουνά μας ανάβοντας τη φλόγα του ξεσηκωμού κόντρα στο φασίστα κατακτητή και τους δωσίλογους συνεργάτες του (βλ. εδώ). Μέσα στους πρωτοξεκινητάδες του αγώνα ήταν και πολλά διαλεχτά παλικάρια του τόπου μας, αληθινά δισέγγονα του Κατσαντώνη και του Καραϊσκάκη, άξια τέκνα της φτωχής αγροτιάς και της διανόησης του νομού μας. Όνειρό τους η χιλιάκριβη η Λευτεριά και η πολυπόθητη Λαοκρατία, αυτά τα μεγάλα ευγενή οράματα που θα φωτίζουν για πάντα τα μονοπάτια της Απελευθέρωσης του Ανθρώπου από τα δεσμά της σκλαβιάς και της εκμετάλλευσης! 

Πέμπτη, 15 Φεβρουαρίου 2018

Οτσαλάν: Η «επέτειος» της ντροπής





Οτσαλάν: Η «επέτειος» της ντροπής – του Νίκου Μπογιόπουλου

 



Στις 15 Φλεβάρη 1999, πριν ακριβώς από 19 χρόνια, ο Οτσαλάν έπεφτε στα χέρια των Τούρκων, με εμπλοκή της τότε ελληνικής κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ με πρωθυπουργό τον κ.Σημίτη.

Την επόμενη μέρα, κι ενώ ο ελληνικός λαός είχε σαστίσει μαθαίνοντας τι είχε συμβεί την προηγούμενη νύχτα στην ελληνική πρεσβεία στην Κένυα, τέθηκε στον τότε κυβερνητικό εκπρόσωπο μια ερώτηση που ουδέποτε είχε τεθεί μέχρι τότε σε εκπρόσωπο κυβέρνησης: «Ποιος είναι ο ορισμός που δίνει η κυβέρνησή σας στις έννοιες «φιλότιμο» και «αξιοπρέπεια»;»,ήταν η ερώτηση…

Η απάντηση του κ. Ρέππα, όπως και τότε έτσι και σήμερα, δεν είχε και δεν έχει καμία σημασία. Σημασία έχει ότι εκείνες τις μέρες η Ελλάδα είχε οδηγηθεί με την υπόθεση Οτσαλάν σε τέτοιον κατήφορο, που τίποτα δεν θεωρείτο δεδομένο. Ούτε ακόμα και το τι σημαίνουν λέξεις όπως «φιλότιμο» και «αξιοπρέπεια»…


Η.Π.Α.: Δάσκαλοι εκπαιδεύονται να πυροβολούν μαθητές τους

 

Δεν μπορούν να βρουν το στόχο όμως να ξεφύγουν από την κρίση βίας

 

 
ToPeriodiko Admin Team | αναδημοσίευση από The Nation  
 
Δύο 15χρονοι μαθητές σκοτώθηκαν την Τρίτη 23 Ιανουαρίου στο Κεντάκι μέσα στο σχολείο τους. Ήταν ο 11ος πυροβολισμός μέσα σε σχολείο από την 1η Ιανουαρίου. Ο 50ος μέσα στο τρέχον ακαδημαϊκό έτος. Στην Αμερική, έχουν αρχίσει να συνηθίζουν πλέον ότι παιδιά μπορούν να σκοτώνονται μέσα στο ίδιο τους το σχολείο. Και το μόνο που φαίνεται να μπορούν να κάνουν είναι να ενισχύουν αυτή την τάση. Σα να παίζουν βιντεοπαιχνίδι. Αυτή τη φορά με ακόμα χειρότερο σενάριο: αυτό που ο καθηγητής ή η καθηγήτρια πανέτοιμοι πυροβολούν και σκοτώνουν πρώτοι τον μαθητή ή τη μαθήτρια που πάει να πυροβολήσει. Αναδημοσιεύουμε το παρακάτω άρθρο της Patricia J. Williams* από The Nation.

Μετάφραση/επιμέλεια: Ελένη Παγκαλιά

Κεντρική εικόνα (σκίτσο): Rob Rogers

Μέσα στις πρώτες 23 ημέρες του 2018, σημειώθηκαν 11 πυροβολισμοί σε σχολεία στις ΗΠΑ. Αντί να γίνει κάποια σοβαρή συζήτηση σχετικά με τον έλεγχο των όπλων, υπήρξε, αντιθέτως, μια πληθώρα νόμων και νομοσχεδίων που οπλίζουν τους δασκάλους και τους εκπαιδεύουν να μπορούν να σκοτώνουν.

Οχι εφησυχασμός


Με αφορμή το επεισόδιο στα Ιμια και τις τουρκικές προκλήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ, δεν είναι λίγοι αυτοί που προσπαθούν να καλλιεργήσουν εφησυχασμό, αναπαράγοντας θεωρίες περί «εσωτερικής κατανάλωσης» από την πλευρά της Τουρκίας, τώρα που αυξάνουν τα φέρετρα από τα πεδία των μαχών στο Αφρίν και η κυβέρνηση Ερντογάν χρειάζεται έναν αντιπερισπασμό για την κοινή γνώμη. Βέβαια, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι εξελίξεις αυτές επιδρούν άμεσα και στο εσωτερικό της Τουρκίας και ότι αξιοποιούνται ανάλογα από την κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα. Το ίδιο συμβαίνει άλλωστε και στην Ελλάδα. Η θεωρία όμως της «εσωτερικής κατανάλωσης» λειτουργεί σαν σκόνη πάνω από τις πραγματικές αιτίες που συντελούν στην αύξηση της τουρκικής επιθετικότητας σε Αιγαίο και Κύπρο, αφού κρύβουν το σύνθετο πλέγμα των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών σε όλη την περιοχή, όπου συγκρούονται στρατιωτικά και οικονομικά μεγαθήρια για τις σφαίρες επιρροής, τις πηγές και τους δρόμους Ενέργειας. Η πηγή της τουρκικής επιθετικότητας είναι η προσπάθεια της Τουρκίας να διαφυλάξει και να επεκτείνει τα συμφέροντά της στην περιοχή, ή να αποτρέψει ανταγωνιστικά σχέδια ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και κέντρων, και όχι κάποιο επικοινωνιακό τερτίπι, ή «νταηλίκι» για τον αποπροσανατολισμό του τουρκικού λαού. Επομένως, όχι μόνο δεν χωράει εφησυχασμός, αλλά επιβάλλεται και ένταση της αντιιμπεριαλιστικής πάλης, σύσφιξη της αλληλεγγύης με τον τουρκικό και τους άλλους λαούς, ώστε να μπαίνουν εμπόδια σε επικίνδυνα σχέδια, που μπορεί να οδηγήσουν σε απρόβλεπτες εξελίξεις για τους λαούς.