Παράλληλα, δημοσιογράφοι και εργαζόμενοι στον Τύπο πιέζονται να λογοκριθούν και να αυτολογοκριθούν, να μεταδώσουν κατασκευασμένες ειδήσεις ή να κάνουν ανταποκρίσεις ως ενσωματωμένοι σε ξένες υπηρεσίες και στρατούς. Πολλά τέτοια φαινόμενα είδαμε και στη διάρκεια του πολέμου στη Γάζα. Εκεί ξεχώρισε η προσωπική στάση καθενός, σε σύγκρουση και με την εργοδοσία, ως κρίσιμο στοιχείο για να ακυρώνεται στην πράξη η προσπάθεια παραπληροφόρησης και χειραγώγησης της λεγόμενης κοινής γνώμης στα προτάγματα των ιμπεριαλιστών.
Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο γίνεται ακόμα πιο επιτακτική ανάγκη να πάρουν απάντηση οι μηχανισμοί προπαγάνδας. Πρωτοβουλίες δημοσιογράφων και άλλων εργαζόμενων στα ΜΜΕ, με κινητοποιήσεις, εκδηλώσεις και άλλες πολύμορφες δράσεις, όπως αυτές που οργάνωσε η «Δημοσιογραφική Συνεργασία» απέναντι στην προπαγάνδα του πολέμου και τα fake news, δείχνουν τον δρόμο.
Οπως και το δυνάμωμα των αγωνιστικών πρωτοβουλιών του εργατικού - λαϊκού κινήματος απέναντι σε δραστηριότητα όπως αυτή που στήνουν στη χώρα μας τα παραμάγαζα της πρεσβείας, με εκδηλώσεις και προγράμματα δήθεν «αντιμετώπισης της παραπληροφόρησης» σε πανεπιστήμια, δημοτικές βιβλιοθήκες, σχολεία ακόμα και γήπεδα.
Απέναντι στην τεράστια, οργανωμένη και τεχνολογικά προηγμένη επιχείρηση χειραγώγησης, προβάλλει η ανάγκη της ενημέρωσης από Μέσα που δεν διαχειρίζονται απλά τις ειδήσεις αλλά οργανώνουν τη σκέψη και τη δράση της εργατικής τάξης, όπως είναι ο «Ριζοσπάστης» και το «902.gr». Χρειάζεται ένα πολιτικό όργανο που - όπως έγραφε ο Λένιν - «δεν είναι μόνο συλλογικός προπαγανδιστής και συλλογικός διαφωτιστής, μα και συλλογικός οργανωτής».
Σε ένα τοπίο όπου οι ιμπεριαλιστές δαπανούν δισεκατομμύρια για τεχνολογίες και μηχανισμούς χειραγώγησης των λαών, η απάντηση δεν μπορεί να είναι απλά η αποκάλυψη της ιμπεριαλιστικής προπαγάνδας. Πρέπει να είναι η καλλιέργεια ταξικής συνείδησης για την ανατροπή αυτού του κόσμου, που σάπισε και το δείχνει σε κάθε πτυχή του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου