Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Υπόθεση Ευτυχίας Πρίντζου



(Αναμνηστική φωτογραφία, 25 Μαρτίου 1941. Στο κέντρο: ο Γιάννης Πρίντζος, δίπλα: η Λύκα, η Λέβυ, η Μαργαρίτα Μολυβάδα, η Αλεξ. Παπανικολάου-Παπαζήση, η Νίνα Παπλωματά, η Ευτυχία Πρίντζου, επαγγελματίες αδελφές, η Λάζαρη-Τρεμπέλη, η Αντιγόνη Μήτσιου, εθελόντριες άρωστοι-τραυματίες νοσοκόμοι. Από το βιβλίο του Σπύρου Εργολάβου, «Η Δίκη της Πρίντζου και οι εκτελεσμένοι των Ιωαννίνων, Αθήνα 2006).



Υπόθεση Ευτυχίας Πρίντζου


Προς το τέλος του 1946, η παρακρατική τρομοκρατία και η δράση των ένοπλων συμμοριών της δεξιάς, άρχισε να κοπάζει στην Ήπειρο – είχε άλλωστε πετύχει τους στόχους της. Οι εφημερίδες της αριστεράς είχαν κλείσει, οι οργανώσεις της είχαν περάσει στην αδράνεια ή στην παρανομία και οι πρώτες ομάδες των «ένοπλων καταδιωκόμενων» είχαν εμφανιστεί στα βουνά.

Όμως, από το καλοκαίρι του 1946, η επίσημη κρατική τρομοκρατία, με τις μαζικές συλλήψεις, τις εκτοπίσεις και τα έκτακτα στρατοδικεία, σφραγίζει την πολιτική ζωή στα Γιάννινα. Στόχος αυτή τη φορά, όπως και στην υπόλοιπη χώρα, η επαρχιακή Ελίτ, που είχε στηρίξει την εαμική αντίσταση στα χρόνια της Κατοχής

Το 1947, μάλιστα, το κλίμα της τρομοκρατίας συμπληρώθηκε με μια βάρβαρη και μακάβρια τελετουργία: μπροστά στη Διοίκηση της Χωροφυλακής – εκεί που βρίσκεται σήμερα το «Ντράγκστορ.» εκθέσανε κομμένα και ματωμένα τα κεφάλια πέντε ανταρτών. Μια τελετουργία, που ξένισε και σόκαρε στην κυριολεξία την γιαννιώτικη κοινωνία.

Οι ζευγάδες φεύγουν, μωρέ! Η σπορά μένει. Και φουντώνει. Και μεγαλώνει. Και καρπίζει.




Σαν σήμερα 20/07/1914

Γεννιέται στο Παλιοζογλώπι του Δήμου Ιτάμου στα Αγραφα της Καρδίτσας ο Χαρίλαος Φλωράκης. Το 1929 γίνεται μέλος της ΟΚΝΕ. Το 1933 μπαίνει στη Σχολή Τηλεγραφητών των ΤΤΤ (Τηλεγραφίας - Ταχυδρομείων - Τηλεφωνίας). Οντας σπουδαστής κηρύσσεται η μεγάλη απεργία των «Τριατατικών». Οι σπουδαστές απεργούν μαζί με τους εργαζόμενους και ο Χαρίλαος εκλέγεται στην Επιτροπή Αγώνα. Αργότερα, θα συγκροτηθεί Σύλλογος Σπουδαστών των ΤΤΤ, στον οποίο εκλέγεται και γραμματέας. Το 1934 προσλαμβάνεται ως τηλεγραφητής στην ΤΤΤ. Αρχίζει μια απίστευτη περιπλάνηση «μεταθέσεων» από πόλη σε πόλη, εξαιτίας της συνδικαλιστικής του δράσης. Σε όποια πόλη και αν βρεθεί, θα επιδιώξει και θα έχει σύνδεση με πυρήνες παράνομων κομμουνιστών.

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Βαφτίζει «ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών» το «μπαράζ» μέτρων για το κεφάλαιο!


Eurokinissi
Με το «βλέμμα» στις ανάγκες του κεφαλαίου και την κατάλληλη στιγμή για την «έξοδο στις αγορές», ώστε οι επιχειρηματικοί όμιλοι να ξαναδανειστούν, με «εγγύηση» τα αντιλαϊκά μέτρα που φόρτωσε στο λαό, η κυβέρνηση επιχειρεί σταθερά να κάνει το μαύρο άσπρο, προκειμένου να σερβίρει στους εργαζόμενους το κάλπικο αφήγημα της «δίκαιης ανάπτυξης». Το αφήγημα αυτό επιχειρεί να στηρίξει και μέσα απ' τις απανωτές συνεδριάσεις κομματικών και κυβερνητικών οργάνων τις τελευταίες μέρες, με επιστέγασμα τη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής αύριο Παρασκευή και το Σάββατο.

«Διακρίσεις»


Απέναντι στη «δίκαιη ανάπτυξη» της κυβέρνησης, σε παλιά και νέα μέτρα, οι εργαζόμενοι πρέπει να οργανώσουν την πάλη τους. Δυναμική απάντηση στην αντιλαϊκή πολιτική να δοθεί σήμερα στις απεργιακές συγκεντρώσεις του Επισιτισμού - Τουρισμού σε όλη τη χώρα
Απέναντι στη «δίκαιη ανάπτυξη» της κυβέρνησης, σε παλιά και νέα μέτρα, οι εργαζόμενοι πρέπει να οργανώσουν την πάλη τους. Δυναμική απάντηση στην αντιλαϊκή πολιτική να δοθεί σήμερα στις απεργιακές συγκεντρώσεις του Επισιτισμού - Τουρισμού σε όλη τη χώρα
Σε πανηγυρικό τόνο, το υπουργείο Τουρισμού ανακοίνωσε χτες πως η Ελλάδα θα αναλάβει για πρώτη φορά φέτος την προεδρία της Συνάντησης του ΟΟΣΑ για τον Τουρισμό, λέγοντας στο σχετικό δελτίο Τύπου πως «είναι αποτέλεσμα των προσπαθειών για την αναβάθμιση της διεθνούς παρουσίας της Ελλάδας και των στενότερων σχέσεων που έχει επιδιώξει και καθιερώσει το υπουργείο Τουρισμού με τον Οργανισμό στον τομέα του τουρισμού». Οι τέτοιες «διακρίσεις» ασφαλώς και δεν είναι τυχαίες, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς το πάθος με το οποίο η κυβέρνηση σπεύδει να υλοποιήσει μία προς μία τις απαιτήσεις του τουριστικού κεφαλαίου, αξιοποιώντας για το σκοπό αυτό και τις γνωστές «εργαλειοθήκες» του ιμπεριαλιστικού οργανισμού, τα μέτρα δηλαδή που έχει στα κιτάπια του που τσακίζουν περαιτέρω τα δικαιώματα της εργατικής τάξης στον κλάδο και δίνουν επιπλέον «κίνητρα» (φοροαπαλλαγές, εισφοροαπαλλαγές κ.ο.κ.), ανοίγοντας νέα πεδία κερδοφορίας για την προσέλκυση ακόμα περισσότερων επενδύσεων στον κλάδο αλλά και συνολικότερα. Από την άποψη αυτή, άλλωστε, η κυβέρνηση έχει όντως πολλά να μοιραστεί με τους εταίρους της, αλλά και να «διδάξει» τις υπόλοιπες κυβερνήσεις για όσα θα συζητηθούν. Και για το «πώς διαμορφώνεται το τοπίο στις τουριστικές επενδύσεις», και για «το ρόλο των συνεργειών του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα», και - κυρίως - για το πώς στηρίζεται η «ανταγωνιστικότητα» των μεγαλοξενοδόχων.