Λογής λογής «μαθήματα» παραδίδουν από τηλεοράσεως τα αστικά επιτελεία, με αφορμή τις αμερικανικές εκλογές: Από αναλύσεις για την οικονομία «που κρίνει τις εκλογές» και την «παγίδα του πολέμου» στην οποία έπεσαν οι Ρεπουμπλικάνοι, έως το rebranding των σοσιαλδημοκρατικών αυταπατών, με τα περί «πολιτικής αλλαγής» (για «ήττα στην κάλπη» της υπονόμευσης δικαιωμάτων και παραβίασης του διεθνούς δικαίου έγραφε χτες το στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και δήμαρχος Αθηναίων, Δούκας!). Το τι μαθαίνεις (και τι θέλεις να μάθεις) εξαρτάται βέβαια απ' το ποιος είσαι και ποια είναι τα συμφέροντά σου. Γιατί αν είσαι εργαζόμενος, τα πραγματικά χρήσιμα μαθήματα είναι αυτά που διαβάζονται ανάποδα: Οπως για παράδειγμα ότι καμία αστική τάξη, ακόμα και η πιο ισχυρή στον κόσμο, δεν βρίσκεται μετά από μήνες πολέμου εκεί που βρισκόταν μπαίνοντας σε αυτόν. Οτι οι αντιθέσεις και οι ανταγωνισμοί έχουν τη δική τους δυναμική, φουντώνουν σαν τη φωτιά στο ξερό χορτάρι και θρυμματίζουν σε πολλά κομμάτια την «ενότητα» των καπιταλιστών, από τη Γερμανία και το Ισραήλ, έως την Ισπανία και τις ΗΠΑ. Οτι οι «ευημερούσες» καπιταλιστικές οικονομίες είναι η κόλαση επί γης των εργατών. Πάνω απ' όλα, πως σε καμία κάλπη δεν πρόκειται να ηττηθεί το σύστημα των ιμπεριαλιστικών πολέμων και της εκμετάλλευσης, χωρίς την ορμητική είσοδο των εργαζομένων στο προσκήνιο της πάλης, σε σύγκρουση με το κεφάλαιο, τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, τις κυβερνήσεις τους.

