Δεν έχουν βέβαια να της προσάψουν τίποτα κακό, πέρα από το ότι έκανε πολύ θόρυβο. Κι αυτές οι δουλειές θέλουν διακριτικότητα. Με Αργυρό στη διαπασών δεν γίνονται...
* * *
Τα είπε και ο Πάιατ. Ο οποίος δούλεψε ...αθόρυβα όσο ήταν επικεφαλής της πρεσβείας για τη «στενότερη ενεργειακή συνεργασία μας - σε ζητήματα που εκτείνονται από το LNG και την απολιγνιτοποίηση μέχρι την αποθήκευση Ενέργειας σε μπαταρίες και τις περιφερειακές διασυνδέσεις».
Γι' αυτές τις υπηρεσίες, ο Πάιατ (που προηγούμενα είχε θητεύσει ως πρέσβης στον «ενεργειακό κόμβο» Ουκρανία, την εποχή του Μεϊντάν) αναβαθμίστηκε σε υφυπουργό Εξωτερικών επί των Ενεργειακών.
Για τους «σταλεγαμενάκηδες» λοιπόν, Γκιλφόιλ - Πάιατ σημειώσατε 2.
* * *
Υπάρχουν και οι απαρηγόρητοι, που στην απόσυρση της πρέσβειρας βλέπουν μια στρατηγική νίκη των τουρκο-αμερικανικών συμφερόντων πάνω στα ελληνοαμερικανικά. Βοήθειά μας...
Οπως λένε, κανείς δεν πρέπει να χαίρεται για την καρατόμηση της Γκιλφόιλ. Γιατί μπορεί να έκανε ό,τι έκανε, αλλά στο τέλος της ημέρας η δουλειά της υπηρετούσε το ...«εθνικό συμφέρον». Προωθούσε δηλαδή τον Κάθετο Διάδρομο και ήθελε να έχουν τον πρώτο λόγο ελληνικοί όμιλοι σε συνεργασία με αμερικάνικους.
Ο Μπάρακ όμως (Αμερικάνος πρέσβης στην Αγκυρα) έχει άλλα σχέδια και σπρώχνει αμερικανο-τουρκικές κοινοπραξίες που μυρίζονται κέρδη και επιρροή από την επαναχάραξη του ενεργειακού χάρτη.
Οπότε, λένε, Μπάρακ - Γκιλφόιλ σημειώσατε 1, με τα ελληνοαμερικανικά σχέδια να δέχονται γκολ με πέναλτι, για εκτός φάσης σκληρό μαρκάρισμα της Αμερικανίδας πρέσβειρας.