Μέρες απολογισμών για τα αστικά επιτελεία, με αφορμή το τέλος του Ταμείου Ανάκαμψης στο τέλος του μήνα. Η κυβέρνηση της ΝΔ προκαλεί τον λαό, διαφημίζοντας την «κοσμογονία» των δεκάδων δισ. που «τσέπωσαν» οι επιχειρηματικοί όμιλοι, τα «ρεκόρ» των επενδύσεων και των κερδών που έγραψαν, τα «μεγάλα έργα» στην υπηρεσία του κεφαλαίου, το «μέρισμα της ανάπτυξης» που τάχα πήραν τα λαϊκά στρώματα. Η βολική αντιπολίτευση, η σάπια σοσιαλδημοκρατία (ΠΑΣΟΚ, Τσίπρας κ.ά.) και οι λοιποί υπερασπίζονται τους μεγαλοεπιχειρηματίες και ομίλους που θεωρούν τους εαυτούς τους «ριγμένους» στη μοιρασιά, μιλάνε για τη «μεγάλη χαμένη ευκαιρία να απογειωθεί η χώρα αναπτυξιακά (...) να αλλάξει ριζικά και συθέμελα το παραγωγικό μοντέλο της (...)», κάτι που «θα προϋπέθετε μια άλλη κυβέρνηση (...) όραμα αλλαγής για τη χώρα, κυβέρνηση με πραγματικό εθνικό σχέδιο».
Ολοι μαζί προσπαθούν να κρύψουν ότι «εθνικό» σχέδιο (δηλαδή «για όλους») σε μια ταξική κοινωνία δεν υπάρχει. Αυτό άλλωστε αποδεικνύει και το Ταμείο Ανάκαμψης. Τα κονδύλια είχαν από την πρώτη μέρα προκαθορισμένους στόχους και αποδέκτες, κι ο λογαριασμός το ίδιο. Το φορολογικό ξεζούμισμα των λαών της ΕΕ κατευθύνθηκε στη χρηματοδότηση των στρατηγικών επιλογών του κεφαλαίου, στη θωράκιση από το ενδεχόμενο νέας καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης και στο φόρτωμα στους λαούς των συνεπειών από την προηγούμενη, στη στήριξη των ευρωπαϊκών μονοπωλίων να ξεπεράσουν τις δυσκολίες τους στον ανταγωνισμό με τα αμερικάνικα και κινέζικα μονοπώλια και σήμερα στην πολεμική προετοιμασία.
Ολα αυτά είχαν και έχουν προϋπόθεση το τσάκισμα του λαού, και γι' αυτό το «άλλο μισό» των δανείων και χρεών που φορτώνονται στις πλάτες του, ήταν τα δεκάδες αντιλαϊκά προαπαιτούμενα που υλοποιήθηκαν για να εκταμιευθούν τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης και τα οποία στη μεγάλη τους πλειοψηφία υπερψήφισαν και τα κόμματα της σοσιαλδημοκρατίας, το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ, όσοι συγκροτούν το κόμμα Τσίπρα, το «πρώην υπουργικό συμβούλιο ΣΥΡΙΖΑ» που αποτελεί - ό,τι απέμεινε από - την ΝΕΑΡ κ.ά. Ενα πραγματικό «Μνημόνιο των Μνημονίων», για τη δημιουργία «φιλικού επενδυτικού περιβάλλοντος», και μεγαλύτερης ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου, με ένταση της εκμετάλλευσης, μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αναγκών για Υγεία, Παιδεία, χτύπημα αυτοαπασχολούμενων και φτωχών αγροτών. Το «μέρισμα» της καπιταλιστικής ανάπτυξης για τα λαϊκά στρώματα ήταν τα 13ωρα δουλειάς και η εκτίναξη της ευελιξίας, τα επί πληρωμή χειρουργεία και η γενίκευση των συμπράξεων και παραχωρήσεων σε ιδιώτες, η ληστρική τεκμαρτή φορολόγηση για τους αυτοαπασχολούμενους και όλα τα υπόλοιπα...

_1.jpg)