Στέγη - εμπόρευμα: Σπίτια που κοστίζουν χρυσάφι και μια νέα γενιά ομήρων στις τράπεζες |
Το ατσάλι δένεται στη μεγάλη φωτιά και στο δυνατό ψύχος. Τότε γίνεται δυνατό και τίποτα δεν φοβάται. Έτσι ατσαλώθηκε και η δική μας γενιά και έμαθε να μην παραδίδεται! Νικολάϊ Οστρόφσκι EΠIKOIΝΩΝΙΑ drasistooraiokastro@gmail.com
Στέγη - εμπόρευμα: Σπίτια που κοστίζουν χρυσάφι και μια νέα γενιά ομήρων στις τράπεζες |
Για την ίδρυση νέου κόμματος φαίνεται πως προετοιμάζεται ο διπλά καταδικασμένος ναζί εγκληματίας Η. Κασιδιάρης, που παραμένει πίσω από τα κάγκελα της φυλακής.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, κατατέθηκε στον Αρειο Πάγο διακήρυξη ίδρυσης νέου κόμματος, με τον αδερφό του να φέρεται να είναι αυτός που τρέχει τις σχετικές διαδικασίες, υποβάλλοντας τα απαραίτητα έγγραφα στο αρμόδιο τμήμα του Αρείου Πάγου.
Υπενθυμίζεται πως το πρώην στέλεχος της ναζιστικής και εγκληματικής Χρυσής Αυγής, που εκτίει κάθειρξη 13 ετών και 6 μηνών για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, είχε προ καιρού προαναγγείλει την ίδρυση νέου πολιτικού φορέα απευθυνόμενος στο ακροδεξιό ακροατήριο, με τον ίδιο να υποστηρίζει πως θα αποφυλακιστεί στις αρχές Σεπτεμβρίου.
Φυσικά, η επαναφορά του ναζί εγκληματία στην πολιτική σκηνή κάθε άλλο παρά τυχαία είναι σε συνθήκες που το αστικό πολιτικό σύστημα βρίσκει τα ζόρια να εγκλωβίσει τη διογκούμενη λαϊκή οργή και δυσαρέσκεια σε ανώδυνα για το ίδιο κανάλια, αποδεικνύοντας πως επιστρατεύει για μια ακόμα φορά τους φασίστες, τις χρήσιμες «εφεδρείες» του, για να κάνουν τη βρωμοδουλειά για λογαριασμό του, για να χτυπήσουν το οργανωμένο εργατικό - λαϊκό κίνημα σαν πιστά σκυλιά των αφεντικών που είναι.
Σε ανακοίνωσή του το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για την απόφαση του ΣτΕ σχετικά με τη μη επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού των δημοσίων υπαλλήλων σημειώνει τα εξής:
«Η απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ, με την οποία απορρίπτεται το δίκαιο αίτημα των δημοσίων υπαλλήλων για την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, υιοθετεί όλα τα άθλια επιχειρήματα της κυβέρνησης που επικαλούνταν και οι προηγούμενες, και αποτελεί μια ακόμη απόδειξη ότι το κράτος και οι θεσμοί του υπηρετούν σταθερά την ίδια αντιλαϊκή πολιτική.
Πρόκειται για μια απόφαση που νομιμοποιεί τη διατήρηση των περικοπών που επιβλήθηκαν και στους δημοσίους υπαλλήλους από όλες τις κυβερνήσεις, επιβεβαιώνοντας τον μόνιμο χαρακτήρα των αντιλαϊκών μέτρων των μνημονίων, παρά τους ισχυρισμούς διαχρονικά των κυβερνήσεων.
Το ζήτημα, λοιπόν, δεν είναι πόσα ψίχουλα θα «επιστρέψουν» από αυτά που έχει πληρώσει και ξαναπληρώσει ο λαός με φόρους και ένταση της εκμετάλλευσης. Είναι η ίδια η πολιτική που γεννά τα ματωμένα πλεονάσματα, τα οποία όλα τα κόμματα αναγνωρίζουν και περιλαμβάνονται στο κοινό αντιλαϊκό πρόγραμμά τους: Φοροληστεία και περικοπές για τον λαό, κρατικό χρήμα και φοροαπαλλαγές για τους ομίλους στο όνομα της καπιταλιστικής ανάπτυξης, απαρέγκλιτη εξυπηρέτηση του κρατικού χρέους για να έχει «πρόσωπο» η χώρα στις «αγορές». Αυτήν την πολιτική, τους στόχους και τους κόφτες της ΕΕ υπηρετούν όλες οι κυβερνήσεις. Οσο αυξάνει το πλεόνασμα για το κεφάλαιο, τόσο μεγαλώνει το έλλειμμα για τον λαό, ακόμα και σε στοιχειώδεις ανάγκες του. Γι' αυτό δεν υπάρχει άλλος τρόπος να κερδίσει ο λαός, εκτός από τη σύγκρουση για να χάσει το κεφάλαιο.
Για άλλη μια φορά, οι εξελίξεις στα Ελληνοτουρκικά και στα μέτωπα του πολέμου γκρεμίζουν με πάταγο τους μύθους που οικοδομούν για δεκαετίες όλα τα αστικά κόμματα και οι κυβερνήσεις.
Μύθος πρώτος, ότι οι συμμαχίες της αστικής τάξης διασφαλίζουν τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας και τη θωρακίζουν από αμφισβητήσεις και διεκδικήσεις της ΝΑΤΟικής «συμμάχου» Τουρκίας.
Το πρόσφατο ΝΑΤΟικό χρίσμα «αναβάθμισης» της τουρκικής αστικής τάξης στην περιοχή, η δρομολόγηση της παράδοσης των F-35 από τις ΗΠΑ στην Τουρκία, όπως και τα συγχαρητήρια για τη λεγόμενη «Συμφωνία της Μέκκας», η ίδια η συμφωνία στην οποία είναι ενταγμένη η Σαουδική Αραβία, με την οποία η ελληνική αστική τάξη διατηρεί «στρατηγική σχέση» και έχει στείλει Patriot να προστατεύουν τα διυλιστήριά της, κάνουν τον μύθο φύλλο και φτερό.
Η διαθεσιμότητα της Γαλλίας για αποστολή σύγχρονων αντιαεροπορικών συστημάτων στην Τουρκία, η συνεργασία μιας σειράς κρατών - μελών και της ίδιας της ΕΕ στο πλαίσιο του «ReArm» για τον επανεξοπλισμό της Ευρώπης, δείχνουν ότι εκείνο που καθορίζει τις συμμαχίες είναι τα συμφέροντα του κεφαλαίου, η μάχη για τη μοιρασιά κερδών και αγορών, στο φόντο της μεγάλης σύγκρουσης για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα.
RIZOSPASTIS |
Χαρακτηριστικό είναι πως σύμφωνα με τα προσωρινά στοιχεία του προϋπολογισμού που δημοσιεύτηκαν χτες, μόνο το πρωτογενές πλεόνασμα για το πρώτο 9μηνο του χρόνου εκτινάχτηκε στα 5,725 δισ. ευρώ, σχεδόν 1,2 δισ. πάνω από τον στόχο των 4,417 δισ. που υπήρχε στον προϋπολογισμό. Την ίδια ώρα τα φορολογικά έσοδα, που την τεράστια πλειοψηφία τους της τάξης του 95% πληρώνει ο λαός, όπως με τους άθλιους έμμεσους φόρους, έφτασαν τα 42,916 δισ. ευρώ, 2,7% πάνω από τον στόχο. Μόνο για τον Ιούλιο τα καθαρά έσοδα έφτασαν τα 9,195 δισ. ευρώ, 895 εκατ. ευρώ πάνω από τον μηνιαίο στόχο. Τα φορολογικά έσοδα ήταν 9,092 δισ. ευρώ, αυξημένα κατά 528 εκατ. ευρώ ή 6,2% έναντι του στόχου.
Δηλαδή, η κυβέρνηση μέσα σε ένα 9μηνο έχει πάρει από τις τσέπες του λαού, περίπου 30 φορές όσα λέει ότι θα ...δώσει στη ΔΕΘ, κι αυτά κάποια στιγμή τα επόμενα χρόνια και στην πλειοψηφία τους όχι για τις δικές του ανάγκες, αφού μεγάλο μέρος θα αφορά πάλι μέτρα για τις ανάγκες των μεγαλοεπιχειρηματιών και συνολικά για να προχωρήσει η αντιλαϊκή πολιτική (π.χ. ασφαλιστικές εισφορές).
Αυτή είναι η συνολική εικόνα που επιχειρούν λοιπόν να κρύψουν, και στην οποία δίνουν «όρκους πίστης» και όλα τα άλλα αστικά κόμματα με τα «κοστολογημένα» από το κεφάλαιο προγράμματά τους. Σε αυτόν τον κορσέ που περιλαμβάνει περικοπές δαπανών για κοινωνικές ανάγκες, Υγεία, Πρόνοια, Παιδεία, λένε στον λαό να χωρέσει τις ανάγκες του, την ώρα που για την πολεμική οικονομία, τις «πράσινες» και άλλες μπίζνες στην Ενέργεια έχει «ρήτρες εξαίρεσης» από τους δημοσιονομικούς κανόνες και λεφτά με ουρά.
Πολεμικό δελτίο θυμίζουν οι ειδήσεις των τελευταίων ημερών, που επιβεβαιώνουν ότι το σύστημα του κέρδους και το αντιλαϊκό, εχθρικό κράτος παίζουν κορόνα - γράμματα την ασφάλεια, ακόμα και τη ζωή του λαού.
Ενας ακήρυχτος πόλεμος στον αγώνα της επιβίωσης και μέσα στους χώρους δουλειάς είναι σε εξέλιξη, αποκαλύπτοντας παντού το πραγματικό δίλημμα για τον λαό: Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας!
Ενας νεκρός κάθε πέντε μέρες! Αυτός είναι ο απολογισμός της «καλύτερης από ποτέ» προετοιμασίας της κυβέρνησης και του κρατικού μηχανισμού για την αντιπυρική περίοδο που βρίσκεται σε εξέλιξη.
Ο,τι κι αν κάνουν, ό,τι κι αν πουν, όσο κι αν προκαλέσουν με τα άθλια στατιστικά τους, η πραγματικότητα τους εκθέτει...
Οι τεράστιες ελλείψεις σε μέσα και υποδομές, η απουσία σχεδίου και πρόληψης, ο προσανατολισμός της Πολιτικής Προστασίας στις ΝΑΤΟικές ανάγκες, η εξίσωση του κόστους - οφέλους στην αντιπυρική προστασία, η εμπορευματοποίηση των δασών και της γης είναι οι αιτίες της καταστροφής και του εγκλήματος που επαναλαμβάνεται, με τελευταίο επεισόδιο τη φωτιά στη Σαλαμίνα με τους δύο νεκρούς.
Σε ανακοίνωσή του για τη δημοσίευση των προεδρικών διαταγμάτων της Τουρκίας για τα Θαλάσσια Πάρκα στο Βόρειο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει τα εξής:
«Η νέα σοβαρή εξέλιξη της δημοσίευσης των τουρκικών προεδρικών διαταγμάτων που αφορούν τη δημιουργία δύο Θαλάσσιων Πάρκων στο Βόρειο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο πέρα από τα χωρικά ύδατα της γειτονικής χώρας, διαψεύδει το κυβερνητικό αφήγημα των “ήρεμων νερών” καθώς συνιστά αμφισβήτηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, αποτελεί βήμα διαμόρφωσης τετελεσμένων και όξυνσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων αποκαλύπτοντας ταυτόχρονα τα αδιέξοδα της πολιτικής εμπλοκής στους επικίνδυνους σχεδιασμούς των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.
Ο σκόπιμος ισχυρισμός της κυβέρνησης ότι τέτοιες κινήσεις δε δημιουργούν τετελεσμένα, το λιγότερο που εκφράζουν είναι υποτίμηση της νέας αυτής εξέλιξης και των συνεπειών της, πολύ περισσότερο που η Τουρκία προετοιμάζει το νομοσχέδιο για τη “Γαλάζια Πατρίδα”. Την ίδια ώρα, βέβαια καταρρέουν και τα όσα έλεγε η ελληνική κυβέρνηση η οποία πριν μερικούς μήνες ισχυριζόταν, επίσης, ότι ο “Θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός” της αποτελεί δήθεν “ασπίδα” στις απαράδεκτες αξιώσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο.
Κανένα εφησυχασμό δεν πρέπει να δείξει ο λαός μας γιατί την ίδια ώρα οι “διευθετήσεις” που δρομολογούνται ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία με βάση τον “οδικό χάρτη” για την ενίσχυση της ΝΑ Πτέρυγας του ΝΑΤΟ, στρώνουν το έδαφος για τη συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο με μόνους κερδισμένους τους ενεργειακούς και άλλους ομίλους».
Είναι τόσο προβλέψιμο το (σάπιο) σύστημά τους, που ο ανταγωνισμός για την κυβερνητική εναλλαγή γυρίζει ξανά και ξανά γύρω από σκάνδαλα, διαφθορά και διαφάνεια. Πολλά τέτοια επεισόδια έχουν παιχτεί από τη δεκαετία του 1980.
Κι αν δεν έχουν γίνει εκλογές με σκάνδαλα και διαφθορά! Από το γιουγκοσλάβικο καλαμπόκι και τον Κοσκωτά, μέχρι το χρηματιστήριο, τους TOR M1, τις τηλεοπτικές άδειες και πάει λέγοντας. Τώρα το μενού εμπλουτίζεται με ΟΠΕΚΕΠΕ και υποκλοπές. Νέα σοδειά από το εύφορο χωράφι του κέρδους και της διαπλοκής του κράτους με τους επιχειρηματικούς ομίλους. Πραγματικά αστείρευτη παραγωγή...
Για την Ιστορία, τα μισά στελέχη της (εκσυγχρονιστικής) κυβέρνησης που έμεινε γνωστή ως ...αρχιερατείο της διαπλοκής μετακόμισαν στους ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και μετά στην κυβέρνηση Μητσοτάκη (ορισμένα παραμένουν στον Τσίπρα). Περασμένα - ξεχασμένα.
Η χώρα μας δεν διεκδικεί καμιά πρωτοτυπία... Σε άλλα (καπιταλιστικά) κράτη η επιχείρηση «κάθαρση από τη διαφθορά» έγινε σκηνοθέτης σαρωτικών μεταμορφώσεων και αναμορφώσεων του πολιτικού συστήματος. Το παράδειγμα της Ιταλίας ξεχωρίζει...
Από το 1992 που ξεκίνησε η επιχείρηση «καθαρά χέρια», 5.000 στελέχη του κράτους κρίθηκαν ύποπτα, περισσότερα από τα μισά μέλη του ιταλικού κοινοβουλίου κατηγορήθηκαν, περισσότερα από 400 δημοτικά συμβούλια διαλύθηκαν, κόμματα εξαφανίστηκαν και δημιουργήθηκαν άλλα, πολιτικοί και επιχειρηματίες αυτοκτόνησαν.
Και όταν η ...αυτοκάθαρση του συστήματος ολοκληρώθηκε, ήρθε ο Μπερλουσκόνι! Η συνέχεια είναι γνωστή. Διαφθορά και κάθαρση «διά πάσαν νόσον» (του συστήματος).
Από
τα πιο θερμά έως τα πιο ψυχρά σημεία του πλανήτη, η χρήση εργαλείων, η
κοινή δράση και ο πολιτισμός που βασίστηκε στην εργασία επέτρεψε στον
άνθρωπο να επιβιώσει παντού πάνω στη Γη |
Αρκετοί επιστήμονες επισημαίνουν την πολιτιστική εξέλιξη, τη διαδικασία με την οποία η γνώση, τα έθιμα και η τεχνολογία εξαπλώθηκαν με την πάροδο του χρόνου. Αλλά σύμφωνα με τον Αλεξ Μεσούντι, ο οποίος μελετά την πολιτιστική εξέλιξη στο Πανεπιστήμιο του Εξετερ στην Αγγλία, αυτό «ήταν πάντα απλώς ένας αόριστος ισχυρισμός» (σ.σ. τουλάχιστον για την αστική επιστήμη και φιλοσοφία).
Τελικά η πολυδιαφημισμένη «Ιθάκη» του Τσίπρα δεν άργησε να βρει τον προορισμό της: Ο «καλός», «υγιής» και «κανονικός» ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ. Αυτό επιβεβαίωσε για άλλη μια φορά ο Αλ. Τσίπρας στη νέα του συνέντευξη, ξεδιπλώνοντας ξανά όλο το παλιό και χρεοκοπημένο εγχειρίδιο της σοσιαλδημοκρατίας...
Τι μας είπε επί λέξει; Οτι η «οικονομία της αγοράς» δεν φταίει, ο ανταγωνισμός δεν φταίει, το κέρδος των λίγων δεν φταίει, η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν φταίει, ο καπιταλισμός δεν φταίει... Και τι φταίει; Οι υπερβολές τους! Το κέρδος των λίγων σε βάρος των πολλών είναι καλό, αρκεί να είναι «λελογισμένο». Η επιχειρηματικότητα είναι καλή, αρκεί να είναι «υγιής». Ο ανταγωνισμός είναι καλός, αρκεί να μην «καταστρατηγείται». Ο καπιταλισμός είναι μια χαρά, αρκεί να λειτουργεί «με όρους κανονικότητας»...
Το «όραμα» του Τσίπρα φαίνεται πολύ ...ρεαλιστικό: Κέρδη για τους λίγους, θυσίες για τους πολλούς, αλλά ...φρόνιμα, «νοικοκυρεμένα», να μη χαλάει η «κοινωνική συνοχή». Οχι να πάψει ο εργαζόμενος να πληρώνει, αλλά να πληρώνει χωρίς να αγανακτεί πολύ. Οχι να καταργηθεί η εκμετάλλευση, αλλά να αποκτήσει καλύτερους τρόπους. Οχι να τελειώσει η αδικία, αλλά να δοσολογείται καλύτερα. Ο καπιταλισμός να συνεχίσει τη δουλειά του, απλώς με καλύτερο «PR». Διαβεβαιώνοντας μάλιστα με σαφήνεια ότι δεν πρόκειται να βάλει ούτε 1 ευρώ φόρο στους μεγάλους επιχειρηματίες! Κι αυτό βαφτίζεται «ρεαλιστική Αριστερά»!
Σε ανακοίνωσή του για την μεγάλη πυρκαγιά στη Χαλκιδική που προκλήθηκε από το δίκτυο του ΔΕΔΔΗΕ, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ τονίζει τα εξής:
«Αντί η κυβέρνηση να απολογηθεί για το γεγονός ότι άλλη μια μεγάλη πυρκαγιά, αυτή τη φορά στη Σίβηρη της Χαλκιδικής, που κατέστρεψε δασικό πλούτο, σπίτια και έθεσε σε κίνδυνο τη ζωή των κατοίκων και επισκεπτών, προκλήθηκε από το δίκτυο του ΔΕΔΔΗΕ, έχει το θράσος να πανηγυρίζει ότι φέτος, σε αντίθεση με άλλες χρονιές, κάηκε λιγότερο δάσος!
Την ώρα που στη λογική της ατομικής ευθύνης κυνηγάνε τους κατοίκους για τα ακαθάριστα οικόπεδα, την ώρα που κόβουν το ρεύμα στις λαϊκές οικογένειες, οι οποίες δεν μπορούν να ανταποκριθούν στους υπέρογκους λογαριασμούς ρεύματος, το εχθρικό για τον λαό κράτος και ο ΔΕΔΔΗΕ, που υπηρετούν το κέρδος, εξελίσσονται σε μόνιμους εμπρηστές, καθώς με δική τους ευθύνη η έλλειψη ολοκληρωμένων μέτρων αντιπυρικής προστασίας συνυπάρχει με το απαρχαιωμένο και κακοσυντηρημένο δίκτυο του ηλεκτρικού ρεύματος.
Ο δρόμος της ανατροπής, με ακόμα πιο δυνατό ΚΚΕ, είναι ο μόνος που αξίζει κάθε θυσία, αντί να θυσιάζεται κάθε μέρα ο λαός στα εργοδοτικά κάτεργα και στα ιμπεριαλιστικά σφαγεία
Τα μέλη, οι φίλοι και οι χιλιάδες συμπορευόμενοι με το ΚΚΕ στους χώρους δουλειάς, σε συνδικάτα και φορείς, πρωτοστατούν στην οργάνωση της μεγάλης κινητοποίησης, για να αποτελέσει μαζική λαϊκή παρέμβαση στις εξελίξεις, να αφήσει το αποτύπωμά της στην πορεία κλιμάκωσης των εργατικών - λαϊκών αγώνων, για να ακουστεί στις 5 Σεπτέμβρη δυνατά η φωνή του λαού!
Η φετινή δεν είναι μια οποιαδήποτε ΔΕΘ. Κι ο λόγος δεν είναι μόνο ότι γίνεται σε προεκλογική χρονιά...
Γίνεται στην καρδιά των ιμπεριαλιστικών συγκρούσεων σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή, με βαθιά εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο και σε ανταγωνισμούς που οξύνονται, ακόμα και μέσα στην ίδια την ευρωατλαντική συμμαχία.
Γίνεται σε περίοδο που μεγαλώνουν οι ανησυχίες για την πορεία και τα αδιέξοδα της παγκόσμιας και ευρωπαϊκής καπιταλιστικής οικονομίας, για τις συνέπειες στην ελληνική.
Γίνεται ενώ επιταχύνεται η αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος, με αναδιάταξη παλιών και νέων δυνάμεων αλλά και με ισχυρή επιχειρηματική παρέμβαση στις διεργασίες.
Μέσα σ' αυτό το κλίμα, οξύνεται ο ανταγωνισμός των αστικών κομμάτων πάνω σε κρίσιμα για το κεφάλαιο ζητήματα:
Με ποιο σχέδιο και με ποια χρηματοδοτικά εργαλεία θα συνεχιστεί η αντιλαϊκή στήριξη της καπιταλιστικής κερδοφορίας, μετά το τέλος του Ταμείου Ανάκαμψης;