Μία ακόμα σκιαμαχία αναμένεται σήμερα στη Βουλή ανάμεσα στην κυβέρνηση και στα άλλα αστικά κόμματα, στη συζήτηση για το περιβόητο «κράτος δικαίου». Στη σκιά των σκανδάλων που παράγει με το τσουβάλι η πολιτική της, η κυβέρνηση ανακάλυψε «χρόνιες παθογένειες» του κράτους και υπόσχεται μεταρρυθμίσεις και αλλαγές, την ώρα που η συστημική αντιπολίτευση της κουνάει το δάχτυλο ότι καταλύει το «κράτος δικαίου» και ότι αποτελεί εξαίρεση από την «κανονικότητα» της ΕΕ.
Χαράσσουν κάλπικες διαχωριστικές γραμμές την ώρα που η στρατηγική τους σύμπλευση μεγαλώνει για τη στήριξη των σχεδιασμών και των συμφερόντων της αστικής τάξης, που στην προμετωπίδα τους έχουν τη βαθύτερη εμπλοκή στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και το βάθεμα της εκμετάλλευσης για τη θωράκιση της καπιταλιστικής κερδοφορίας.
Αυτό είναι άλλωστε και το έδαφος πάνω στο οποίο ανθίζει ο σπόρος των σκανδάλων και της διαφθοράς, μέσα από τη διαπλοκή του κυβερνητικού - κρατικού μηχανισμού με ισχυρά επιχειρηματικά συμφέροντα. Προβάλλουν την ΕΕ ως «θεματοφύλακα» του «κράτους δικαίου» και την πολιτική της ως αντίδοτο στα σκάνδαλα και στη διαφθορά, όταν η ίδια η ιμπεριαλιστική συμμαχία σπαράσσεται από αμέτρητες τέτοιες υποθέσεις και η πολιτική της - όπως για παράδειγμα η ΚΑΠ - είναι φυτώρια γι' αυτές.
Για ποιο «κράτος δικαίου» μιλάνε όλοι αυτοί; Πώς μπορεί να υπάρξει τέτοιο κράτος, όταν ο ρόλος του στον καπιταλισμό είναι να υπηρετεί τα συμφέροντα των εκμεταλλευτών ενάντια στους εκμεταλλευόμενους και να επιβάλλει με ενσωμάτωση και καταστολή το «δίκιο» του κεφαλαίου; Κανένα «κράτος δικαίου» δεν μπορεί να γεφυρώσει τις δύο πατρίδες που υπάρχουν μέσα στην ίδια χώρα και που τα συμφέροντά τους συγκρούονται παντού και πάντα, σε ιμπεριαλιστική ειρήνη και πόλεμο...
