«Η Σοβιετική Ένωση ήταν τότε η πατρίδα κάθε προλετάριου αγωνιστή. Έτσι πίστευαν διότι δεν ήξεραν την αλήθεια. Δεν γνώριζαν τη σφαγή του Κατίν, όπου οι σοβιετικοί σύντροφοί τους εκτέλεσαν εν ψυχρώ 22.000 Πολωνούς. Δεν ήξεραν για τα εγκλήματα του Στάλιν και της παρέας του που συναγωνίζονται τα εγκλήματα του Χίτλερ. Για όλα αυτά που υπέφεραν οι πολίτες της ΕΣΣΔ κάτω από το ζυγό της πιο φρικτής δικτατορίας που έχει ζήσει ο σύγχρονος κόσμος. Για όλα εκείνα τα φρικτά εγκλήματα της ΟΠΛΑ που ακολούθησαν. Ούτε μπορούσαν να φανταστούν τα μύρια όσα υπέφεραν οι πολίτες των χωρών που βρέθηκαν πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα.
Ποτέ πια φασισμός, ποτέ πια ναζισμός, ποτέ πια κομμουνισμός. Ποτέ πια ολοκληρωτισμός κάθε είδους και χρώματος. Και να σταθούμε κι εμείς παλληκαρήσια, αν χρειαστεί, απέναντι σε όποιον τολμήσει να επιβουλευτεί τις αξίες του σύγχρονου ελεύθερου κόσμου. Τις πανανθρώπινες αξίες της δημοκρατίας των ανοικτών θεσμών. Ζήτω η ελευθερία και δημοκρατία. Διότι εμείς ξέρουμε».
Έτσι κλείνει ένα έμεσμα ενός γνήσιου τέκνου της «ανανεωτικής αριστεράς» που έκανε και αυτός την δική του νοηματοδότηση για τον συμβολισμό της εκτέλεσης των 200 κομμουνιστών της Καισαριανής.
.jpg)

