Οταν η Μπερλινάλε έκοψε τη ζωντανή μετάδοση...

 

Από τη συνέντευξη Τύπου

 

«Λαμβάνοντας υπόψη την υποστήριξη της γερμανικής κυβέρνησης στη γενοκτονία στη Γάζα και τον ρόλο της ως κύριου χρηματοδότη της Μπερλινάλε, εσείς ως μέλος της κριτικής επιτροπής υποστηρίζετε αυτήν την επιλεκτική μεταχείριση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων;».

Αυτή ήταν η ερώτηση που υποβλήθηκε στον Βιμ Βέντερς, σημαντικό σκηνοθέτη και πρόεδρο της κριτικής επιτροπής του 76ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, στην καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου της κριτικής επιτροπής του διαγωνιστικού τμήματος, τη μέρα έναρξης του Φεστιβάλ.

Μια ερώτηση που απ' ό,τι φαίνεται ήταν ικανή να διακόψει τη ζωντανή μετάδοση της συνέντευξης (εκ των υστέρων μας πληροφόρησε η γενική διευθύντρια της Μπερλινάλε ότι «υπήρξε τεχνικό πρόβλημα»), αλλά και να φανερώσει με τον πλέον απροκάλυπτο τρόπο τι πραγματικά εννοεί η ΕΕ όταν μιλά για την ελευθερία της Τέχνης και του καλλιτέχνη...

Ιστορίες κατασκοπείας σε έναν κόσμο που φλέγεται...

 

Κάπου ανάμεσα στα «κατασκοπευτικά» ρεπορτάζ - πληρωμένες καταχωρήσεις που κυκλοφορούν αυτές τις μέρες με τη σέσουλα, με αφορμή τη σύλληψη του σμηνάρχου για κατασκοπεία, μαθαίνουμε και μερικές «αλήθειες».

Για παράδειγμα, σύμφωνα με όσα γράφονται και αποδίδονται σε «ανώτατα διευθυντικά στελέχη της CIA» (παρεμπιπτόντως, σαν πολύ εύκολα τους βρίσκουν τα αστικά ΜΜΕ...) μαθαίνουμε πως «τα δίκτυα υποδομών, τηλεπικοινωνιών, ακόμα και ύδρευσης που ελέγχονται από κινεζικές - κρατικές ή μη οντότητες - θα πρέπει να θεωρούνται εκ των προτέρων παραβιασμένα». Λίγο «ευρύχωρο» το σχήμα, για να χωράει τα πάντα: Από τα τηλεπικοινωνιακά δίκτυα (θυμίζουμε ότι τα προηγούμενα χρόνια τέθηκε βέτο από τις ΗΠΑ για να μην περάσουν στα χέρια της κινεζικής "Huawei" τα δίκτυα 5G) μέχρι τον Πειραιά και την COSCO, όπου προ εβδομάδων η πρέσβειρα των ΗΠΑ ζητούσε λίγο - πολύ να μπει πωλητήριο, προκαλώντας την έντονη αντίδραση της Κίνας. Οπως και να 'χει, πρόκειται για άλλη μια επιβεβαίωση των «θολών ορίων» ανάμεσα στον «ειρηνικό» καπιταλισμό και στον πόλεμο, πολύ απλά επειδή ο δεύτερος αποτελεί προέκταση του καπιταλιστικού ανταγωνισμού και όχι κάποια «εξαίρεσή» του.

Και επειδή τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται, φανταζόμαστε ότι σχετικές «κερκόπορτες» και «έλεγχος» δεν υπάρχουν μόνο στα δίκτυα και στις υποδομές των μεν, αλλά και ανάποδα. Εύκολα λοιπόν αναρωτιέται κανείς: Τι σημαίνει σε αυτές τις συνθήκες, έντασης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, οι κυβερνήσεις να έχουν παραχωρήσει μια σειρά δίκτυα και κρίσιμες υποδομές, αλλά και έναν τεράστιο όγκο δεδομένων από κρατικές υπηρεσίες (ιατρικά δεδομένα, εκπαιδευτικά κ.ά.) σε ευρωατλαντικά μονοπώλια και επιχειρηματικούς ομίλους;

Ο ξεριζωμός δεν έχει εθνικότητα, ούτε διαβατήριο ο πόνος...

 

Οι ένοχοι όμως και οι αιτίες όμως που τα γεννούν έχουν όνομα! Είναι το κεφάλαιο, οι ανταγωνισμοί και οι πόλεμοί του, η πολιτική της εκμετάλλευσης για τα κέρδη

 

Αμέσως μετά το νέο έγκλημα οι κομμουνιστές του νησιού βγήκαν στον δρόμο

Μνήμη βαθιά χαραγμένη σαν αλάτι πάνω στις πέτρες της, στα πρόσωπα των ανθρώπων της. Το 1922, όταν οι φλόγες τύλιγαν τη Σμύρνη και οι διωγμένοι της Μικράς Ασίας έψαχναν σωτηρία στη θάλασσα, η Χίος αντίκρισε καΐκια φορτωμένα ψυχές. Μανάδες που κρατούσαν σφιχτά τα παιδιά τους, γέροντες που κοιτούσαν πίσω για τελευταία φορά, νέους που άφηναν όνειρα θαμμένα κάτω από τα ερείπια.

Οι άνθρωποι αυτοί δεν έγιναν πρόσφυγες από επιλογή. Τους έκανε η Ιστορία των πολέμων, γιατί οι ανταγωνισμοί των μεγάλων δυνάμεων, οι επιδιώξεις της αστικής τάξης, η «Μεγάλη Ιδέα» και τα συμφέροντα των μονοπωλίων τούς έριξαν στη δίνη του πολέμου. Και όταν πάτησαν στη Χίο δεν βρήκαν έτοιμη γη της επαγγελίας, αντίθετα βρέθηκαν ξανά αντιμέτωποι με τη σκληρή ταξική πραγματικότητα: Ανεργία, εξαθλίωση, άθλιες συνθήκες στέγασης, εκμετάλλευση της ανάγκης τους για φτηνό μεροκάματο.

Η αστική εξουσία τούς ήθελε φτηνή εργατική δύναμη. Τους εγκατέστησε σε συνοικισμούς χωρίς υποδομές, τους άφησε να παλεύουν με τις αρρώστιες και την πείνα. Κι όμως, μέσα από αυτήν τη σκληρή πραγματικότητα οι πρόσφυγες οργανώθηκαν. Μπήκαν στα σωματεία, πάλεψαν για ψωμί και δικαιώματα, έδωσαν δύναμη στο εργατικό κίνημα. Ενωσαν τη μοίρα τους με τους ντόπιους φτωχούς γιατί αναγνώρισαν τον κοινό αντίπαλο, το σάπιο σύστημα του κέρδους και των πολέμων.

Μοιράζονται τις ίδιες αγωνίες

 

Μη στάξει η ουρά ...της ΕΕ και του «κοινωνικού εταιρισμού»! Αυτήν την αγωνία είχαν σύσσωμοι οι αγορητές κυβέρνησης και συστημικών κομμάτων στη συζήτηση για το νομοσχέδιο - ταφόπλακα στις Συλλογικές Συμβάσεις. Εκεί συναντιούνται, επειδή αυτό καίει την αστική τάξη, που όλοι υπηρετούν.

Κατά τ' άλλα, είναι πρόκληση να ακούς ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ (και Νέα Αριστερά) να «υπερασπίζονται» τις συλλογικές διαπραγματεύσεις που κατάργησαν όλοι μαζί με τα μνημόνια!

Το μεγαλύτερο αυτο-τρολάρισμα πάντως το έκανε η Νέα Αριστερά: Ορισε αγορήτρια την Αχτσιόγλου, που το όνομά της (μαζί με του Βρούτση της ΝΔ) κοσμεί τον νόμο για τον καθορισμό του κατώτατου μισθού από την κυβέρνηση (νόμος Βρούτση - Αχτσιόγλου).

Σαν να στέλνεις τον Κατρούγκαλο να αγορεύσει σε νόμο της ΝΔ για τις συντάξεις...

* * *

«Καλούμαστε να υπερψηφίσουμε τη βούληση των κοινωνικών εταίρων της πατρίδας μας, εργοδοτών και εργαζομένων, να υπερβούν τις διαφορές τους και να διαμορφώσουν από κοινού τη νέα σελίδα στις εργασιακές σχέσεις», είπε ο αγορητής της ΝΔ.

Επιστολή του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δ. Κουτσούμπα για τα φωτογραφικά ντοκουμέντα με τους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές στην Καισαριανή

 

 

Επιστολή προς τον Πρόεδρο της Βουλής και τους υπουργούς Εσωτερικών και Πολιτισμού για τα φωτογραφικά ντοκουμέντα με τους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές στην Καισαριανή, απέστειλε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας.

Σε αυτή αναφέρει τα εξής:  

Προς:

τον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων, κ. Νικήτα Κακλαμάνη

τον Υπουργό Εσωτερικών, κ. Θεόδωρο Λιβάνιο

την Υπουργό Πολιτισμού, κ. Λίνα Μενδώνη

Οι φωτογραφίες, που είδαν το φως της δημοσιότητας και αφορούν τις τελευταίες στιγμές των 200 κομμουνιστών, πριν την εκτέλεση τους από τους ναζί κατακτητές στην Καισαριανή, την Πρωτομαγιά του 1944, αποτελούν ιστορικά τεκμήρια και ντοκουμέντα ανεκτίμητης αξίας.

Αποτυπώνουν μια από τις κορυφαίες στιγμές της αντικατοχικής πάλης κι αντιστασιακής εποποιίας του λαού μας. Συνεπώς η θέση τους δεν είναι στο εμπόριο, σε ιδιωτικές συλλογές και δημοπρασίες με αβέβαιη την κατάληξη τους, αλλά στην πατρίδα μας ως αδιάψευστος μάρτυρας των ηρωικών αγώνων και θυσιών του ελληνικού λαού.

Μεγάλη νίκη στο ΕΚ Αθήνας: Ξανά πρώτη και πιο ενισχυμένη η ΔΑΣ με 34%, 462 ψήφους και υπερδιπλάσια δύναμη από την δεύτερη ΠΑΣΚΕ!

 

Μεγάλη άνοδο σε ποσοστά και ψήφους καταγράφει η ΔΑΣ στο 33ο Συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Αθήνας, οι εκλογές του οποίου ολοκληρώθηκαν σήμερα το απόγευμα.

Συγκεκριμένα, η ΔΑΣ φτάνει στο 34% (από 31,39% το 2023) με 462 ψήφους (από 371 το 2023), δύναμη υπερδιπλάσια από αυτή που καταγράφει η δεύτερη παράταξη, η ΠΑΣΚΕ του ελεγχόμενου εργατοπατέρα Παναγόπουλου.

Η ΔΑΣ μάλιστα καταγράφει αυτή την άνοδο σε ένα σώμα αυξημένο σε σχέση με το προηγούμενο συνέδριο, αφού οι αντιπρόσωποι έφτασαν στους 1.483 (από 1.273 το 2023), με 1.381 έγκυρες ψήφους (από 1.182).

Δηλαδή σε ένα σώμα που αυξήθηκε κατά 199 έγκυρες ψήφους, η ΔΑΣ συγκεντρώνει 91 ψήφους παραπάνω σε σχέση με το 2023!

Επίσης, μεγαλώνει η διαφορά της πρώτης ΔΑΣ από τη δεύτερη δύναμη. Συγκεκριμένα, δεύτερη δύναμη είναι η ΠΑΣΚΕ, που πήρε 218 ψήφους και 15,78%. Η διαφορά δηλαδή είναι υπερδιπλάσια: 244 ψήφους και 18 ποσοστιαίες μονάδες!

Αξεχώριστος

 

Η υπόθεση του εργατοπατέρα Παναγόπουλου δεν έπεσε από τον ουρανό. Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία σε όλη την ΕΕ είναι βουτηγμένη στη διαπλοκή με τις κυβερνήσεις και την εργοδοσία, με αποτέλεσμα συχνά να ανοίγει το καπάκι του υπονόμου και να πετάγονται έξω οι βρωμιές τους. Για παράδειγμα, στο λεγόμενο Qatargate εμπλέκεται το όνομα του τότε γγ της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Συνδικάτων (ITUC), ο οποίος συνελήφθη και ομολόγησε ότι έλαβε δωράκια 50.000 ευρώ από εμπλεκόμενη στο σκάνδαλο ΜΚΟ. Λίγο παλιότερα στην Ισπανία ηγετικά στελέχη της Γενικής Ενωσης Εργαζομένων καταδικάστηκαν για υπεξαίρεση εκατομμυρίων από προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης ανέργων, όπως συμβαίνει τώρα με τον εργατοπατέρα της ΓΣΕΕ. Υπάρχει όμως και η «νόμιμη» οδός, με την οποία κεφάλαιο και κυβερνήσεις κρατάνε «ζεστά» τα στηρίγματά τους στον συνδικαλισμό. Οπως στην περίπτωση της «Volkswagen», όπου η εργοδοσία είχε ειδικό μισθολόγιο για τους συνδικαλιστές του ομίλου, με διαφορές πολλών χιλιάδων ευρώ από τους μισθούς των άλλων εργαζομένων. Το αντάλλαγμα ήταν φυσικά η διασφάλιση της εργασιακής ειρήνης. Κανείς λοιπόν δεν πρέπει να εκπλήσσεται από τις εξελίξεις. Μιλάμε για μια σαπίλα που μόνο κατ' όνομα έχει τον τίτλο του «εκπροσώπου των εργαζομένων», ενώ στην πραγματικότητα ο ρόλος τους είναι αξεχώριστος από αυτόν της εργοδοσίας και του κράτους.

Αναθεώρηση

Τη χαλάρωση των κανόνων στην αγορά ρύπων, για να γίνουν πιο «φιλικοί» στα μονοπώλια και την κερδοφορία τους, ανακοίνωσε η επικεφαλής της Κομισιόν. Ισχυροί επιχειρηματικοί όμιλοι και κυβερνήσεις, όπως της Γερμανίας, πιέζουν ακόμα και για κατάργηση του χρηματιστηρίου ρύπων, που αξιοποιείται ως βασικός μοχλός της «πράσινης μετάβασης», ενθαρρύνοντας - με την ανάλογη κρατική στήριξη - τις επενδύσεις σε πιο «καθαρές» μορφές Ενέργειας, στο όνομα τάχα της προστασίας του περιβάλλοντος. Η χαλάρωση ακολουθεί τη γενικότερη υποβάθμιση των στόχων της «πράσινης ανάπτυξης» από τα αστικά επιτελεία και τον ταχύτερο προσανατολισμό της ΕΕ στην πολεμική οικονομία, σε συνθήκες όξυνσης των ανταγωνισμών παγκόσμια. Οποια απόφαση κι αν πάρει η Κομισιόν, το κριτήριο δεν αλλάζει. Τα συμφέροντα του κεφαλαίου είναι αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα, είτε με «πράσινες» είτε με «μαύρες» επενδύσεις. Είναι ώρα λοιπόν για τους λαούς να τραβήξουν την κουρτίνα. Τα παραμύθια για «προστασία του περιβάλλοντος» και «φτηνότερη Ενέργεια» καταρρέουν με πάταγο, εκθέτοντας και στη χώρα μας τα κόμματα που τα αναμασούσαν προκειμένου να αποσπάσουν συναίνεση στα «πράσινα σχέδια» για τα κέρδη των ομίλων.

Ένα συγκλονιστικό ντοκουμέντο (ΦΩΤΟ)

 

Οι φωτογραφίες, που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας σε μια ιστοσελίδα δημοπρασιών, από την Πρωτομαγιά του ’44, από τον τόπο της θυσίας στην Καισαριανή, πάγωσαν το βλέμμα και την ανάσα. Για πρώτη φορά ένα ντοκουμέντο από εκείνη την ημέρα, όταν οι δυνάμεις της ναζιστικής Γερμανίας εκτέλεσαν 200 κομμουνιστές, δημιουργεί ένα άνοιγμα στον χρόνο, χαράσσει μια ρωγμή απ' όπου περνά το φως και μαζί του το ρίγος.

Ρίγος, γιατί στα πρόσωπα εκείνων των ανθρώπων δεν διακρίνει κανείς φόβο, αλλά αξιοπρέπεια. Οι κομμουνιστές, που στάθηκαν απέναντι στα όπλα, δε λύγισαν. Προτίμησαν να πεθάνουν παρά να προδώσουν τα ιδανικά τους. Δεν διαπραγματεύτηκαν την πίστη τους στη λευτεριά και τo δίκιο. Μέσα στη βαρβαρότητα και στη φωτιά της σύγκρουσης κράτησαν όρθιο το ανάστημά τους. Ήταν ήρωες με απόλυτη συνείδηση του ρόλου τους και της θέσης τους στην ιστορία. Ήξεραν ότι το τίμημα θα ήταν η ζωή τους και το πλήρωσαν με καθαρό βλέμμα.

Γυναικοκτονική ισότητα

 

« Γαμώ την ανάγκη μου μέσα...», κάθε βράδυ στον ύπνο μου τις τελευταίες αφόρητα πολλές μέρες έρχεται μια καρβουνιασμένη γυναίκα, μαύρη πίσσα και καταριέται την ώρα και τη στιγμή. Και πετάγομαι μ' ένα μπισκότο να μου φράζει το λαρύγγι κι ακούω Βιολάντα, Γιολάντα, Μιράντα, γυναίκες όλων των εθνικοτήτων όπου Γης απ' το Πακιστάν και το Μπανγκλαντές και τις ανήλιαγες αποθήκες του Λος Αντζελες, Ασιάτισσες και Μεξικάνες, δούλες της μεταποίησης, ως τα Τρίκαλα της νυχτερινής βάρδιας. Νυχτοκάματα του τρόμου, γαμώ την ανάγκη μου μέσα, που σφίγγει τη θηλιά γύρω από το λαιμό σαν τον ομφάλιο λώρο του κέρδους, που πνίγει τα παιδιά πριν γεννηθούν, αν δεν εξασφαλίσει ότι θα του υποταχτούνε.

 

Στη σιχαμερή του χαμερπούς λεξιλογίου κοινοβουλευτική διαδικασία, εκεί που χάνεται η ουσία και τα επιχειρήματα διαγκωνίζονται με βοθρολύματα παθών και συμφερόντων, το νόημα του θανάτου των γυναικών στην μπισκοτοβιομηχανία δεν χάνεται απλώς, πίσω γυρνάει ολόκληρη την ιστορία, ακόμα και του γυναικείου κινήματος ως διαστρέβλωση, και δη καθολική. Είμαι αρκετά μεγάλη για να θυμάμαι ότι στα νιάτα μου τα εργασιακά η νυχτερινή δουλειά απαγορευόταν για τις γυναίκες. Στις εξαιρέσεις θα έβρισκες νοσοκόμες βάρδιας, αποκλειστικές, αλλά καμία σε φάμπρικα ή ακόμα και περίπτερο εικοσιτετράωρης λειτουργίας. Κι αναρωτιέμαι πώς γίνεται η ισότητα να μπερδεύεται με την ισοπέδωση, και να θεωρείται από μάνα με παιδιά η νυχτερινή βάρδια, χωρίς τρυφεράδα κι αγκαλιά, ευκαιρία, μπας και καταφέρεις να δεις τα παιδιά σου δυο ώρες το μεσημέρι, στα κλεφτά στην ουσία από τα αφεντικά, και να κοιμάσαι με το φως τα πρωινά αγχωτικά και βρυκολακιασμένα. Η διαστρέβλωση είναι στο να πουλιέται η ανάγκη για δυο δεκάρες παραπάνω, να βαφτίζεται ελευθερία επιλογής ισότιμη του άντρα.

Ο κόσμος που σάπισε και φλέγεται, μόνο γκρεμίζεται!

 

RIZOSPASTIS

«Σάπιο σαντάρδο* της εσχάτης πειρατείας,

το 'να του πόδι μες στο λάκκο, τ' άλλο απόξω,

πασκίζει αντάμα του να σύρει όλα τα βρέφη:

άμα πεθάνει ο Χάρος, πώς θα ζήσει ο αφέντης;»

Κ. Βάρναλης, «Ελεύθερος κόσμος»

Αρχεία της σαπίλας και της φρίκης. Μέσα στον υπόνομο, μέσα απ' την κλειδαρότρυπα, το ίδιο το σύστημα δείχνει «με αποτροπιασμό» τα καμώματα των βασιλιάδων του χρήματος, των αξιοσέβαστων εκπροσώπων της αστικής «δημοκρατίας» τους, των «διαβολικών, αλλά για καλό» συμμάχων τους, των «αντισυστημικών» επιστημόνων - αυλικών και λοιπών «διασκεδαστών» τους, των «λαμπρών» και σάπιων έως το μεδούλι «προσωπικοτήτων».

Τώρα το σύστημα ανεβάζει το έργο «κάθαρση»... «Κυνηγάει» κάθε «πιπεράτη» λεπτομέρεια στα στενά και βρώμικα σοκάκια, στους «υπεράκτιους παραδείσους» και λοιπούς οίκους ανοχής, βομβαρδίζει με ειδήσεις και «ντοκουμέντα» κατά ριπάς, καθαρίζει «λογαριασμούς».

Θάβει κάτω από τόνους χαρτούρας και ντοκουμέντων την απλή αλήθεια: Τα αρχεία της φρίκης είναι το «ημερολόγιο» ενός κοινωνικού συστήματος της φρίκης. Λέγεται καπιταλισμός και έχει για θεμέλιο το πιο αποτρόπαιο έγκλημα όλων, την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Ενα σύστημα που έχει σαπίσει προ πολλού και έχει έρθει η ώρα η πάλη των λαών να το στείλει στη χωματερή της Ιστορίας.

Οσοι ψάχνουν τον ένοχο, εκεί θα τον βρουν και όχι στο αστυνομικό δελτίο. Ο αγώνας για το κέρδος, που πάει να πει ο αγώνας για να φτηνύνει η εργατική δύναμη - εμπόρευμα, δεν έχει όρια και «φρένο». Η κούρσα, που ορίζει κάθε «κύτταρο» αυτού του συστήματος, τσαλαπατάει κάθε νόμο και κάθε φραγμό, δεν διστάζει μπροστά σε κανένα έγκλημα.

Διαβάστε στον «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου» 14 - 15 Φλεβάρη

 

Διαβάστε στον «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου» 14 - 15 Φλεβάρη:

• Συγκλονιστικές στιγμές στο Σύνταγμα με την αλληλεγγύη όλου του λαού. Εργαζόμενοι  - αγρότες μια γροθιά! Ο δίκαιος αγώνας συνεχίζεται ενάντια στον κοινό αντίπαλο.

• Συνδικάτα της Αττικής, φορείς του λαϊκού κινήματος και φοιτητικοί σύλλογοι υποδέχτηκαν στην Αθήνα τους βιοπαλαιστές αγρότες και κτηνοτρόφους απ' όλη τη χώρα, που παλεύουν για την επιβίωσή τους, ενάντια στην πολιτική κυβέρνησης και ΚΑΠ της ΕΕ. Μοναδικά στιγμιότυπα από την πορεία των τρακτέρ και την υποδοχή τους. 

• Είχε προηγηθεί το μεγάλο συλλαλητήριο των εργαζομένων ενάντια στο νομοσχέδιο - λαιμητόμο για τις Συλλογικές Συμβάσεις. «Θα μείνει στα χαρτιά», το μήνυμα που έστειλαν σε κυβέρνηση, εργοδοσία και εργατοπατέρες. 

• Δ. Κουτσούμπας: Η κυβέρνηση να σταματήσει να κοροϊδεύει τους αγρότες και κτηνοτρόφους. Εδώ και τώρα μέτρα για να πάρουν ανάσα 

Το ΚΚΕ καταψήφισε στο Ευρωκοινοβούλιο την Έκθεση «οδηγό» για τα δουλεμπορικά κάτεργα των καπιταλιστών (ΦΩΤΟ)

 

Κρεσέντο κατάθεσης τροπολογιών εργασιακής γαλέρας από τους ευρωβουλευτές ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ

 

 

Οι τροπολογίες που κατέθεσαν οι ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ αντίστοιχα

 

Η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ καταψήφισε την πολύ επικίνδυνη για τη ζωή και τα δικαιώματα των εργαζομένων έκθεση για τις «αλυσίδες υπεργολαβίας και τον ρόλο των μεσαζόντων». 

Η παραπάνω έκθεση αναγνωρίζει και νομιμοποιεί τη δράση δουλεμπόρων και δουλεμπορικών γραφείων και τη συνοδεύει με προκλητικούς ύμνους. Έχοντας ως αφετηρία ότι η «υπεργολαβία δεν είναι εγγενώς προβληματική», η έκθεση ομολογεί ότι «αποτελεί μέρος της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών και της ελευθερίας εγκαταστάσεως …για να ενισχύσει η ΕΕ την ανταγωνιστικότητά της, ώστε οι επιχειρήσεις να μπορούν να ακμάσουν (…) χωρίς να τους επιβάλλουν περιττές επιβαρύνσεις (…) ενισχύοντας την επιβολή».  

Βαφτίζει τους δουλέμπορους ως «μεσάζοντες» και «ιδιωτικά γραφεία απασχόλησης», ενώ αφήνει στο απυρόβλητο τα κατοχυρωμένα με τη νομοθεσία της ΕΕ «δουλεμπορικά» των εταιρειών προσωρινής απασχόλησης.  

Ο καημός της έκθεσης είναι ο «αθέμιτος ανταγωνισμός» σε βάρος των επιχειρηματικών ομίλων από τους μικρότερους εργολάβους που εκμεταλλεύονται την εργατική δύναμη.  

Ηλίου φαεινότερον

Πηγή: Eurokinissi

 

Ηλίου φαεινότερον ότι η υπόθεση Παναγόπουλου συνδέεται και αξιοποιείται σε διεργασίες αναμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού, με επίκεντρο τη σοσιαλδημοκρατία, όπου εκκολάφτηκε και αναδείχτηκε ο ΠΑΣΟΚος πρόεδρος της ΓΣΕΕ.

Αναζωπυρώνονται όμως και σχέδια που προϋπήρχαν για τη δομή και λειτουργία του συνδικαλιστικού κινήματος. Σ' αυτά αποτυπώνεται η αγωνία του συστήματος να θωρακίσει τον θεσμικό ρόλο του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού στη στήριξη της αντιλαϊκής πολιτικής και να αναβαπτίσει την ικανότητά του στον εγκλωβισμό και την ενσωμάτωση ευρύτερων εργατικών δυνάμεων.

Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που το σύστημα βγάζει στη σέντρα ή «καίει» ακόμα και δοκιμασμένα στελέχη του, για να καλλιεργείται η ψευδαίσθηση της «αυτοκάθαρσης» και να συνεχίζει με μεγαλύτερη ορμή την επίθεση.

Στον απόηχο των αποκαλύψεων, το μεν ΠΑΣΟΚ παριστάνει πως δεν ξέρει τον Παναγόπουλο και τον «δίνει» για τη συνεργασία του με κορυφαίους υπουργούς και κυβερνητικά στελέχη.

Ψευδαισθήσεις...ειρήνης

 

«Η ψευδαίσθηση μιας διαρκούς ειρήνης κατέρρευσε», δήλωσε ο υπουργός Αμυνας Ν. Δένδιας και παρουσίασε ως αναγκαιότητα την πολεμική προετοιμασία. Οι ίδιοι που καλλιέργησαν για δεκαετίες την ψευδαίσθηση της «διαρκούς ειρήνης», κουνάνε τώρα το δάχτυλο στον λαό επειδή πίστεψε το παραμύθι τους! Τη δεκαετία του '50 έλεγαν ότι το ΝΑΤΟ και η ΕΕ (τότε ΕΟΚ) είναι «εγγύηση» για την ειρήνη στη μεταπολεμική Ευρώπη. Μετά τις αντεπαναστικές ανατροπές τη δεκαετία του '90 προέβλεπαν το «τέλος της Ιστορίας» και ότι θα εξέλιπε ο κίνδυνος του πολέμου. Αλλά και πιο πρόσφατα, μετά από κάθε ΝΑΤΟική και ευρωπαϊκή σύνοδο πανηγυρίζουν για τις «εγγυήσεις» των συμμάχων και σπέρνουν εφησυχασμό για «ήρεμα νερά» στα Ελληνοτουρκικά. Τίποτα από αυτά δεν συμβαίνει, επειδή ο πόλεμος είναι στο DNA του καπιταλισμού και αποτελεί συνέχεια της ειρήνης με το πιστόλι στον κρόταφο των λαών.

Ούτε «διαρκής ειρήνη» υπήρξε ποτέ στον πλανήτη, παρά τα όσα λένε. Αρκεί να ανατρέξει κανείς στους αμέτρητους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και τις επεμβάσεις με πρωταγωνιστή την ευρωατλαντική συμμαχία: Από το Ιράκ και το Αφγανιστάν έως τη Γιουγκοσλαβία, τη Λιβύη και τη Συρία, για να θυμηθούμε τις πιο σύγχρονες θηριωδίες. Τώρα ο πόλεμος πλησιάζει απειλητικά στην Ευρώπη, ως αποτέλεσμα των ανταγωνισμών που οξύνονται ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα και στο εσωτερικό τους. Καμία ψευδαίσθηση λοιπόν δεν πρέπει να έχει ο λαός ότι μπορεί να απαλλαγεί από τον πόλεμο όσο παραμένει όρθιο το σύστημα που τον γεννά, δηλαδή ο καπιταλισμός. Οσο μεγαλύτερο είναι το άλμα προς τα μπρος, όσοι περισσότεροι λαοί αποφασίζουν με την πάλη τους να γκρεμίσουν την εξουσία του κεφαλαίου, τόσο θα ξεριζώνεται η αιτία του πολέμου και θα διαμορφώνονται προϋποθέσεις για πραγματική ειρήνη!

28 ΦΛΕΒΑΡΗ - ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ «Δεν ξεχνάμε - Δεν συγχωρούμε! 'Η τα κέρδη τους ή οι ζωές μας» Απεργία και συλλαλητήριο στην Αθήνα, κινητοποιήσεις στη Θεσσαλονίκη και σε όλη τη χώρα

 

Για τις νέες μεγάλες κινητοποιήσεις στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη, στη Λάρισα - όπου συνέβη και η τραγωδία των Τεμπών - ετοιμάζονται εργατικά σωματεία και μαζικοί φορείς για τις 28 Φλεβάρη, μέρα που συμπληρώνονται τρία χρόνια από το αποτρόπαιο έγκλημα.

Υπενθυμίζεται ότι το Εργατικό Κέντρο Αθήνας με απόφαση του Συνεδρίου του προκήρυξε απεργία για τις 28 Φλεβάρη, ενώ το συλλαλητήριο οργανώνεται στις 12 μ. στο Σύνταγμα. Ηδη έχει πάρει σχετική απόφαση και το Εργατικό Κέντρο Πειραιά.

Στη Θεσσαλονίκη, εργατικά σωματεία οργανώνουν συλλαλητήριο στις 11 π.μ. στο Αγαλμα Βενιζέλου, ενώ η «Εργατική Ενότητα» στο Εργατικό Κέντρο καλεί τα μέλη της διοίκησης να συνεδριάσουν και να αποφασιστεί απεργία.

Στη Λάρισα, την περιοχή όπου σημειώθηκε το έγκλημα των Τεμπών, η συγκέντρωση θα γίνει στις 12 μ. στην κεντρική πλατεία, ενώ θα ακολουθήσει συναυλία την ίδια μέρα στις 7 μ.μ.

Κάλεσμα από τον Σύλλογο Συγγενών Θυμάτων Τεμπών

Στα συλλαλητήρια των εργατικών σωματείων και των φορέων καλεί και ο Σύλλογος Συγγενών Θυμάτων Τεμπών.

Ο Σύλλογος θυμίζει μάλιστα ότι στις 23 Μάρτη 2026 ξεκινάει και η κύρια δίκη, τονίζοντας πως όλα αυτά τα χρόνια και ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα κάνει μεγάλη προσπάθεια «να αναδείξει τις πραγματικές αιτίες που οδήγησαν στο έγκλημα και όλους τους ενόχους, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται».