Κυριακή, 1 Σεπτεμβρίου 2019

Καταστολή, απελάσεις και άγριο κυνηγητό για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες


Τα κυβερνητικά μέτρα που ανακοινώθηκαν για το προσφυγικό - μεταναστευτικό, μετά τη συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ 
Η κυβέρνηση σκοπεύει να αντιμετωπίσει το προσφυγικό – μεταναστευτικό, με απελάσεις, μειωμένο έλεγχο για την αίτηση χορήγησης ασύλου (που θα οδηγεί σε «εύκολες» απελάσεις), ενίσχυση των κατασταλτικών μέτρων (με τη βοήθεια του ΝΑΤΟ) και μεταφορά ανθρώπων από στρατόπεδο σε στρατόπεδο.
 
Αυτό προκύπτει από τις αποφάσεις που ανακοινώθηκαν σήμερα μετά από τη συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ (Κυβερνητικό Συμβούλιο Εξωτερικών και Άμυνας) με «μοναδικό θέμα συζήτησης την αύξηση των μεταναστευτικών/προσφυγικών ροών»
Σε σχετική ανακοίνωση του κυβερνητικού εκπροσώπου, Στέλιου Πέτσα, περιγράφονται τα μέτρα της κυβέρνησης. 

Το «φόβητρο», ο «μικρός που μάθαινε γρήγορα» και οι δίαυλοι...


 
«Το φόβητρο της Αριστεράς δεν προκαλούσε σε κανέναν στο Βερολίνο ανατριχίλα - παρά τα δημόσια "Go Back Mrs. Merkel" του Αλέξη Τσίπρα. Η καγκελάριος ήταν πολύ καλύτερα ενημερωμένη για την κατάσταση των πραγμάτων στην Ελλάδα και τις προθέσεις του ΣΥΡΙΖΑ (...) Μετά τις εκλογές του 2012 το Βερολίνο διατηρούσε μέσω της γερμανικής πρεσβείας στην Αθήνα και του τότε πρέσβη Βόλφγκανγκ Ντολντ ανοιχτό δίαυλο επικοινωνίας με το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αποτέλεσμα αυτών των σχέσεων ήταν η συνάντηση Τσίπρα - Σόιμπλε για τα οικονομικά της Ελλάδας τον Ιανουάριο του 2013 στο Βερολίνο. (...) τον Σεπτέμβριο του 2014 πραγματοποιείται στο Βερολίνο μια ίσως σημαντικότερη συνάντηση. Με πρωτοβουλία του τότε υφυπουργού Εργασίας και άλλοτε εκτελεστικού συμβούλου της ΕΚΤ Γιοργκ Ασμουσεν, στελέχη των γερμανικών υπουργείων Οικονομικών και Οικονομίας συζητούσαν για ώρες στο υπουργείο Εργασίας (...) με τους Γιάννη Δραγασάκη, Γιώργο Σταθάκη αλλά και Γιώργο Χουλιαράκη. Οι Γερμανοί τεχνοκράτες κυριολεκτικά "ανέκριναν" τους εκπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ για τις προθέσεις τους εφόσον αναλάβουν τη διακυβέρνηση της χώρας. Για μια ακόμη φορά το Βερολίνο διαπίστωνε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε ανατρεπτική δύναμη συνιστούσε και ούτε στόχευε στην έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη».

Το Σύμφωνο «Μόλοτοφ – Ρίμπεντροπ» και τι θέλουν να ξεχνάνε οι ιμπεριαλιστές



Οι σημερινοί απολογητές του ιμπεριαλισμού δείχνουν το Σύμφωνο «Μόλοτοφ – Ρίμπεντροπ», κρύβοντας τη Συμφωνία του Μονάχου, με την οποία οι ιμπεριαλιστές εκείνης της εποχής στήριξαν τον Χίτλερ για να τον στρέψουν ενάντια στη Σοβιετική Ενωση

Για μια ακόμα χρόνια, με προκλητικές και ανιστόρητες δηλώσεις επιτρόπων (του αντιπρόεδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σοσιαλδημοκράτη Φ. Τίμερμανς, και της επιτρόπου Δικαιοσύνης, Β. Γιούροβα), με φιέστες και κοινές ανακοινώσεις κυβερνήσεων των χωρών της Βαλτικής, επιχειρήθηκε η «απαράδεκτη ταύτιση του κομμουνισμού με το τέρας του φασισμού. Ευκαιρία για χυδαίο αντικομμουνισμό, που αποτελεί άλλωστε και επίσημη ιδεολογία της ΕΕ, αλλά και για ξέπλυμα του φασισμού και ναζισμού – του γνήσιου τέκνου του καπιταλιστικού συστήματος – έδωσαν και φέτος οι φιέστες της ΕΕ για την 23η Αυγούστου, που έχει καθιερωθεί από την ιμπεριαλιστική ένωση ως “Ευρωπαϊκή Μέρα μνήμης στα θύματα του ολοκληρωτισμού και των αυταρχικών καθεστώτων”, με αφορμή την επέτειο από την υπογραφή του Συμφώνου “Μόλοτοφ – Ρίμπεντροπ” το 1939» (από ανακοίνωση της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ, «Ριζοσπάστης», Τρίτη 27 Αυγούστου 2019).

Μα γιατί δεν πάτε στη Βόρεια Κορέα – 6 λόγοι που θα θέλατε να γίνουμε ΛΔΚ



Δε χρειάζεται όμως να είναι κανείς ιδεολογικός απολογητής του τζούτσε για να αναγνωρίσει ότι κάποια θεμελιώδη ζητήματα που ούτε κατά διάνοια δεν έχουν λύσει στην ολότητά τους ακόμα και αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες, αποτελούν αυτονόητες κατακτήσεις του λαού στη ΛΔΒΚ

Δεν υπάρχει ακροδεξιός ή φιλελές που να μην έχει χρησιμοποιήσει, απηυδισμένος από την ένδεια επιχειρημάτων του απέναντι σε ιδεολογικούς του αντιπάλους, ως τελευταίο καταφύγιο τη ρήση “Αν δε σας αρέσει, να πάτε στη Βόρεια Κορέα” ή οποία βέβαια, ανάλογα με την επικαιρότητα και τη διάθεση της στιγμής, μπορεί να εναλλάσσεται και με την Κούβα ή τη Βενεζουέλα, αποδεικνύοντας πόσο καλά ξέρουν οι δεξιοί να συγκρίνουν μήλα με πορτοκάλια και αβοκάντο με στραγάλια.

Οι έξι λόγοι που ακολουθούν, αποδεικνύουν πως η συνομοταξία μουτζαχεντίν της ελεύθερης αγοράς ουσιαστικά μας προτρέπει να πάμε σε μια χώρα όπου βασικά ζητήματα επιβίωσης είναι λυμένα για όλους τους πολίτες, και είναι να απορεί κανείς γιατί αυτό το εκτοξεύουν ως απειλή στο συνομιλητή τους:

Μηδέν εις το πηλίκον


Αφού κονταροχτυπήθηκαν για τις «φιλεργατικές» ευαισθησίες τους, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ ψήφισαν τελικά μαζί την ενεργοποίηση του νόμου για τον κατώτερο μισθό, ο οποίος είναι από τους λίγους που φέρει το όνομα δυο υπουργών από διαφορετικά κόμματα: «Νόμος Βρούτση - Αχτσιόγλου». Με την ψήφισή του, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ πανηγύριζε ότι «αυξάνονται άμεσα οι μισθοί ενός εκατομμυρίου εργαζομένων», καλλιεργώντας προσδοκίες ότι τώρα που ήρθε η ανάπτυξη, μαζί με τα κέρδη των επιχειρήσεων θα ανακάμψουν οι αποδοχές των εργαζομένων και συνολικά η ζωή του λαού. Τις προάλλες όμως ανακοινώθηκαν από τον ΕΦΚΑ τα στοιχεία για τους μισθούς του Φλεβάρη του 2019, που είναι ο πρώτος μήνας εφαρμογής του νόμου για τον κατώτερο μισθό και της αύξησης από τα 586 ευρώ στα 650 ευρώ. Τι δείχνουν τα στοιχεία; Οτι το αποτύπωμα της εφαρμογής του νόμου στον μέσο μεικτό μισθό όλων των εργαζομένων ήταν μια σχεδόν μηδενική «αύξηση» της τάξης του 0,6%! Το ποσοστό αυτό είναι αστείο, αν σκεφτεί κανείς ότι ο μέσος μεικτός μισθός διατηρείται σήμερα μειωμένος κατά 25% σε σχέση με το 2011. Καταλαβαίνει λοιπόν κανείς την κοροϊδία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και τα παιχνίδια εντυπώσεων που έπαιξε με τον κατώτερο μισθό, κρατώντας αναλλοίωτο όλο το αντεργατικό πλαίσιο της ευελιξίας, που «ρουφάει» σαν «μαύρη τρύπα» ακόμα και τις ελάχιστες αυξήσεις. Αντιλαμβάνεται όμως και την κοροϊδία της ΝΔ, που υπόσχεται να αυξήσει ξανά τους μισθούς κατά μερικά ευρώ, όταν η ανάπτυξη πιάσει ...το 4%!