Προϋπηρεσία

 

Τις υπηρεσίες του Αλ. Τσίπρα και της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στην ευρωατλαντική πολιτική εκθείασε σε συνέντευξή του ο Πάνος Καμμένος, σημειώνοντας τις στρατηγικές συμφωνίες με ΗΠΑ και τις «βάσεις που δώσαμε τότε», την αναβάθμιση της σχέσης με το κράτος - δολοφόνο Ισραήλ κ.ο.κ. Μάλιστα, όπως είπε, ο ίδιος είχε καθησυχάσει τον «διαβολικά καλό» (κατά τον Τσίπρα) Τραμπ πως «πολύ πιο εύκολα γίνονται αυτές οι συμφωνίες με αριστερό πρωθυπουργό», για να επισημάνει στη συνέχεια πως «οι συμφωνίες πέρασαν με μαλακό και ωραίο τρόπο». Χωρίς περιστροφές, ο κυβερνητικός εταίρος του Τσίπρα επιβεβαιώνει ότι ο επίδοξος σωτήρας έβγαλε τη βρώμικη δουλειά για την αστική τάξη, ανοίγοντας τον δρόμο για βαθύτερη εμπλοκή στα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια και περαιτέρω μετατροπή της χώρας σε πολεμικό ορμητήριο, πριν παραδώσει τη σκυτάλη στη ΝΔ. Θυμίζουμε επίσης πως αυτές οι υπηρεσίες έχουν αναγνωριστεί και από ξένους αξιωματούχους, με τον τότε υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ να σημειώνει: «Αν το ερώτημα είναι ποιος μπορούσε να διαχειριστεί εκείνη την κρίσιμη στιγμή και να δημιουργήσει τον χώρο για να έρθει η κυβέρνηση Μητσοτάκη και να πράξει όσα πράττει σήμερα, τότε δεν νομίζω ότι ο Τσίπρας έχει λάβει την αναγνώριση που του αναλογεί». Με αυτή την προϋπηρεσία μπαίνει το νέο κόμμα Τσίπρα στην κούρσα της κυβερνητικής εναλλαγής, διαθέσιμο για νέες αποστολές μπροστά στα αδιέξοδα που αναπαράγει ο σάπιος καπιταλισμός...

Συμβουλές...σταθερότητας

Συμβουλές για το «συλλογικό καλό» των καπιταλιστών και του συστήματος έδινε η «Καθημερινή», γράφοντας πως οι εκλογικές αναμετρήσεις που βρίσκονται μπροστά σε όλη την ΕΕ «προμηνύουν πολιτική αστάθεια», η οποία «θα προστεθεί στη γεωπολιτική και οικονομική αστάθεια που ήδη υπάρχει και φέρνει ακρίβεια, πληθωρισμό και αύξηση των επιτοκίων», ενώ «η παγκόσμια οικονομία μετά το καλοκαίρι βρίσκεται στις πρώτες εβδομάδες μιας άγνωστου βάθους και διάρκειας κρίσης, πολύ πιο σκληρής από όσο αναμενόταν μερικές εβδομάδες πριν και με μοναδικά χαρακτηριστικά». Το ενδιαφέρον βέβαια είναι οι συστάσεις της εφημερίδας προς τους «προετοιμασμένους» (επειδή είναι σταθερά απαισιόδοξοι...) εργαζόμενους «να αποδείξουν και οι ίδιοι τις αντιστάσεις που θα δείξουν το επόμενο διάστημα στις "εύκολες" λύσεις...». Ενώ από το «επιχειρηματικό σύστημα» αξιώνει να σταματήσουν την «ακραία όξυνση» και τον «πόλεμο εξόντωσης», γιατί όπως έγραφε «η χώρα δεν έχει την πολυτέλεια να αντιμετωπίσει μια διεθνή κρίση με ένα πολιτικό σύστημα εγκλωβισμένο στον λαϊκισμό και ένα επιχειρηματικό σύστημα βυθισμένο στον εμφύλιο πόλεμο».

Πόσο πιο καθαρά να πουν πως οι διεργασίες στο αστικό πολιτικό σύστημα έχουν ως υπόβαθρο τον «σκοτωμό» των επιχειρηματικών ομίλων, που τρέχουν να θωρακίσουν και να αυγατίσουν τα κέρδη τους σε συνθήκες πολέμου και επερχόμενης καπιταλιστικής κρίσης; Αντιθέσεις που, παρά τις εκκλήσεις, δεν συμβιβάζονται, αλλά οξύνονται, και η όποια κατάληξη θα βρει τον λαό στη θέση του χαμένου. Αυτήν τη «σταθερότητα» σπεύδουν να θωρακίσουν τα «οράματα» των αστικών κομμάτων για τα επόμενα χρόνια, ζητώντας μεταξύ άλλων από τον λαό να κάνει το «πατάκι» για να λύνουν τις διαφορές τους οι όμιλοι. Ο λαός πάλι δεν έχει «πολυτέλεια» για άλλο χαμένο χρόνο στην οργάνωση και τον αγώνα, ενάντια στο σύστημα του κέρδους που βαφτίζει «λαϊκισμό» την ικανοποίηση των δικών του αναγκών. Εχει κάθε συμφέρον να αξιοποιήσει όλες τις ρωγμές, τα ζόρια, την αλληλοφαγωμάρα του δήθεν «ακλόνητου» καπιταλιστικού συστήματος προς όφελός του, οργανώνοντας την αντεπίθεση για την ανατροπή του.

Μέτοχοι...στον αγώνα

 

Για την ουσία του περιβόητου «κουμπαρά» που ανακοίνωσε η κυβέρνηση, γράψαμε τις προηγούμενες μέρες. Τίποτα περισσότερο από μία επιπλέον προσπάθεια ΕΕ - κυβερνήσεων να βάλουν στο χέρι λαϊκές αποταμιεύσεις και με αυτές να ταΐσουν τους επιχειρηματικούς ομίλους και τους εξοπλισμούς. Ενδιαφέρον όμως έχει και η προπαγάνδα που επιστρατεύεται, η οποία αυξάνει κάθε μέρα κατά χιλιάδες ευρώ τα ποσά που «μπορεί να αποδώσει» ο «κουμπαράς» στα σημερινά νεογέννητα, όταν γίνουν 18 χρονών. Το θέμα δεν είναι τα λογιστικά τρικ, ούτε οι αστειότητες για τις «μεγάλες αποδόσεις» που θα έχει ο τζόγος με το λαϊκό υστέρημα το 2044 (!) ενώ δυσκολεύονται να προβλέψουν τι ξημερώνει αύριο στον κόσμο που φλέγεται από τους ανταγωνισμούς, τις κρίσεις και τον πόλεμο...

Το θέμα είναι η προσπάθεια που κάνουν μέσα σε αυτόν τον κόσμο και τα αδιέξοδά του να παρουσιάσουν ως «λύση» για τα εργατικά - λαϊκά στρώματα το «να εμπιστευτούν τις τύχες τους» στους εκμεταλλευτές και στο κράτος τους, να γίνουν «μέτοχοι» σε βρώμικα σχέδια που σημαίνουν μεγαλύτερους κινδύνους και εκμετάλλευση. Να δεχτούν ως δεδομένο γονείς και νέα παιδιά ότι είναι ανεπίστρεπτη κανονικότητα η ανεργία, οι χαμηλοί μισθοί, η ιδιωτικοποίηση της Ασφάλισης, και γι' αυτό θα πρέπει «να έχουν ένα κομπόδεμα» για να γιατροπορευτούν όπως - όπως, ελπίζοντας «να τους κάτσει» το λαχείο των μετοχών και των «κουμπαράδων» του αστικού κράτους. Στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση βρίσκεται το μέλλον για τους εργαζόμενους και τη νεολαία: Να γίνουν «μέτοχοι» στον κοινό αγώνα για σύγχρονα δικαιώματα, να συγκρουστούν με τον σάπιο καπιταλισμό, να σπάσουν τον φαύλο κύκλο πολέμων και κρίσεων για τα κέρδη.

Κουμπαράς

 

«Μέριμνα για τα παιδιά», «θα βοηθήσει στο δημογραφικό» και άλλα παρόμοια ακούστηκαν για τον «κουμπαρά» που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός από τη ΔΕΘ, με στόχο στα 18 τους χρόνια τα σημερινά νεογέννητα να έχουν διαθέσιμα 60.000 ευρώ. Ακούστηκε μάλιστα ότι ένα τέτοιο μέτρο είχε προτείνει και το ΠΑΣΟΚ επί Φώφης Γεννηματά, ενώ πολλοί το παραλληλίζουν με τα «Trump Accounts», έναν «επενδυτικό λογαριασμό» αποταμίευσης στις ΗΠΑ για τους νέους. Το τι πραγματικά είναι ο «Επενδυτικός Λογαριασμός για τη νέα γενιά» που εξήγγειλε η κυβέρνηση, και τι εξυπηρετεί, το φανερώνει η εξειδίκευση των μέτρων. Μετά τις φλυαρίες για «έμπρακτη στήριξη» των παιδιών «στα πρώτα βήματα της ενήλικης ζωής τους» και την καλλιέργεια «κουλτούρας αποταμίευσης» (από εισοδήματα που δεν υπάρχουν...) έρχεται το κυρίως πιάτο: «Καθώς τα χρήματα (σ.σ. του κουμπαρά) επενδύονται, δημιουργούνται προϋποθέσεις άντλησης επιπλέον κεφαλαίων από τις ελληνικές επιχειρήσεις, μέσω των μετοχών που διαπραγματεύονται στην κεφαλαιαγορά αλλά και μέσω έκδοσης ομολογιών (...) η εν λόγω ρύθμιση συνάδει με τη νέα Ευρωπαϊκή κατεύθυνση για την Ενωση Επενδύσεων και Αποταμιεύσεων (Savings and Investments Union - SIU), που ακριβώς έχει τον στόχο ενίσχυσης των αποταμιεύσεων σε επενδυτικά προϊόντα που συμβάλλουν στην οικονομική ανάπτυξη». Κουμπαρά για τις τράπεζες και τους επενδυτές φτιάχνει η κυβέρνηση, συμβατό με τις κατευθύνσεις της ΕΕ για «αξιοποίηση» των αποταμιεύσεων στα επενδυτικά προγράμματα που στηρίζουν το κεφάλαιο, ειδικά τώρα που απαιτούνται περισσότεροι πόροι για την πολεμική οικονομία. Οι καπιταλιστές μυρίζουν το κέρδος ακόμα και στους ...παιδικούς κουμπαράδες, που η κυβέρνηση τους προσφέρει απλόχερα, τοκισμένους μάλιστα με έμμεση κρατική επιδότηση.

Δόγμα...και αποστολές

 

Πάνω από 20% των εδαφών υπό ισραηλινή κατοχή, βομβαρδισμοί ακόμα και μέσα στη Βηρυτό, περισσότεροι από 4.300 νεκροί και πάνω από 1 εκατ. εκτοπισμένοι. Αυτή είναι η εικόνα στον Λίβανο 6 μήνες μετά την ισραηλινή επέμβαση «για τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ», όπως ισχυρίζεται η προπαγάνδα τους. Ο νότιος Λίβανος, όπως και τα Υψίπεδα του Γκολάν στη Συρία, θεωρούνται «ζωτικός χώρος» για τον στρατό κατοχής, που κλιμακώνει τα εγκλήματα, με τη στήριξη των συμμάχων του, ανάμεσά τους και της ελληνικής κυβέρνησης, που υποδέχτηκε τις προάλλες στην Αθήνα τον Πρόεδρο του Λιβάνου. Από τις συναντήσεις δεν προέκυψε βέβαια κάποια καταδίκη της ισραηλινής θηριωδίας στον Λίβανο και στα άλλα κατεχόμενα εδάφη... Το «δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα» είναι δόγμα για την κυβέρνηση και για όλα τα κόμματα που στηρίζουν τη στρατηγική σχέση μαζί του.

Αυτό που συζητήθηκε ήταν το σχέδιο της ΕΕ να αντικαταστήσει με δικά της στρατεύματα την «ειρηνευτική δύναμη» του ΟΗΕ στον Λίβανο, που αποχωρεί στο τέλος του 2026. Στην αναμπουμπούλα του πολέμου και με το Ισραήλ να ανοίγει κυριολεκτικά τον δρόμο, η ιμπεριαλιστική ΕΕ σπεύδει να αναβαθμίσει τη στρατιωτική παρουσία της στην περιοχή και να διασφαλίσει τα συμφέροντα των μονοπωλίων της, καθώς μεγάλα ευρωπαϊκά κράτη όπως η Γαλλία έχουν στενές οικονομικές και άλλες σχέσεις με τον Λίβανο. Η συνάντηση στην Αθήνα προδίδει την ατζέντα της κυβέρνησης να δηλώσει παρούσα σε μια ακόμα ευρωατλαντική αποστολή, που θα επιτηρεί τις σφαγές των Ισραηλινών και θα δένει με πιο γερά νήματα την Ελλάδα με το πολεμικό μέτωπο της Μέσης Ανατολής.

Ρεαλισμός

 

Για «δύσκολο χειμώνα» προετοιμάζουν τα αστικά επιτελεία, περιγράφοντας τις μεγάλες αυξήσεις που έρχονται στο ρεύμα και σε άλλα είδη, «αναλύοντας» το τι σηματοδοτούν οι διεθνείς τιμές της Ενέργειας που ανεβαίνουν, οι προσπάθειες «τιθάσευσης» του πληθωρισμού με άνοδο των επιτοκίων κ.ο.κ. Δεν λείπουν βέβαια και «προβληματισμοί» για το αν όλα αυτά έχουν ήδη ροκανίσει τα μέτρα - κοροϊδία που ετοιμάζεται να εξαγγείλει από τη ΔΕΘ ο πρωθυπουργός. Σύμφωνα με όλους αυτούς, η καλύτερη προετοιμασία γι' αυτόν τον δύσκολο χειμώνα είναι να κρατήσει «την ανάσα του» ο λαός, περιμένοντας διαδοχικά θαύματα. Οπως για παράδειγμα να αποκλιμακωθεί ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος που μαίνεται σε όλα τα μέτωπα με την ενεργό συμμετοχή της Ελλάδας. 'Η να μοιράσει το αστικό κράτος «ακριβοδίκαια» τις συνέπειες της πολιτικής στήριξης του κεφαλαίου. 'Η ακόμα η καπιταλιστική ανάπτυξη - που έχει ως προϋπόθεση την ένταση της εκμετάλλευσης, τη φοροληστεία και τις περικοπές - να ...επιστρέψει τα «οφέλη» της στον λαό. Αυτός είναι ο «ρεαλισμός» για τον οποίο μιλάνε η κυβέρνηση, το ΠΑΣΟΚ, το κόμμα Τσίπρα, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι λοιποί. Αυτά γράφουν στη «ρεκλάμα» τα κοστολογημένα προγράμματά τους, που είναι κόλαφος για τον λαό. Για τους εργαζόμενους, όμως, ρεαλισμός είναι να κάνουν στην μπάντα τις παγίδες και τις διακηρύξεις χωρίς αντίκρισμα. Να δυναμώσουν την οργάνωση σε κάθε χώρο δουλειάς, σε γραμμή σύγκρουσης με την εργοδοσία και τους «εθνικούς» στόχους του κεφαλαίου. Να γίνει οδηγός συμμετοχής και δράσης το σύνθημα «καμία θυσία για τους πολέμους και τα κέρδη τους», με το οποίο θα διαδηλώσουν χιλιάδες το ερχόμενο Σάββατο στη Θεσσαλονίκη!

Μιλημένα...ξηγημένα

 

«Η λύση (στην ακρίβεια) είναι καλύτεροι μισθοί και καλύτερα εισοδήματα», λέει ο υπουργός Ανάπτυξης, με αφορμή τη «συμφωνία κυρίων» με 62 προμηθευτές και 10 αλυσίδες σούπερ μάρκετ για μειώσεις - κοροϊδία των τιμών σε 850 προϊόντα. Εστω κι έτσι, ομολογούν ότι είναι μια τρύπα στο νερό για τον λαό οι συμφωνίες τους, όπου τμήματα του κεφαλαίου ανταλλάσσουν μια πρόσκαιρη συγκράτηση των τιμών με νέα, μόνιμα μέτρα κρατικής στήριξης των επενδύσεων και της κερδοφορίας τους. Ποιος ευθύνεται όμως που οι μισθοί δεν γίνονται καλύτεροι και τα λαϊκά στρώματα βασανίζονται από τη μεγάλη ακρίβεια; Κάνει πως δεν θυμάται ο υπουργός ότι η κυβέρνηση έχει υπογράψει κι άλλη μια συμφωνία με τους εργοδότες και τους εργατοπατέρες, την περίφημη «Εθνική Κοινωνική Συμφωνία», για να περνούν οι Συλλογικές Συμβάσεις από το κόσκινο της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των ομίλων.

Στη μία «συμφωνία» οι επιχειρηματικοί όμιλοι καθορίζουν πόσο πιο χαμηλά θα αμείβεται η δουλειά. Στην άλλη, πόσο θα ματώνει για να εξασφαλίσει τα απολύτως αναγκαία για την επιβίωσή του. Και οι δύο συμφωνίες έχουν στόχο να θωρακίσουν την κερδοφορία και τα συμφέροντα των ομίλων, απέναντι στις διεκδικήσεις του κινήματος για καλύτερους μισθούς και ουσιαστικά μέτρα για την ακρίβεια. Αυτό είναι και το κυβερνητικό πακέτο της ΔΕΘ σε μικρογραφία: Μόνιμοι κόφτες στους μισθούς, πρόσκαιρες προσφορές στο ράφι. Μόνιμη προστασία των κερδών, ψίχουλα με ημερομηνία λήξης για τον λαό. Μιλημένα - ξηγημένα, πάνω στις πλάτες του. Γι' αυτό στις 5 Σεπτέμβρη είναι η ώρα να μιλήσει ο λαός! Από το μεγάλο συλλαλητήριο των συνδικάτων, εργαζόμενοι, αυτοαπασχολούμενοι, βιοπαλαιστές αγρότες και νεολαία θα κάνουν τη δική τους αγωνιστική εξαγγελία, κόντρα στις «κοινωνικές συμφωνίες» του κεφαλαίου και των κομμάτων του: «Δώστε λεφτά για μισθούς, Υγεία και Παιδεία - Καμία θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους!».

Κυνισμός...και συμβόλαια

 

RIZOSPASTIS

Προς άγραν στρατιωτών που θα χρησιμοποιήσουν τα φονικά τους όπλα στα πεδία των ιμπεριαλιστικών μαχών έχουν βγει το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις της ΕΕ. Σύμφωνα με τον Ευρωπαίο επίτροπο Αμυνας, στόχος είναι η ανάπτυξη 100.000 στρατιωτών στο μέτωπο προς ανατολάς μέχρι το 2030. Κι ενώ πακτωλοί χρήματος πηγαίνουν στους εξοπλισμούς, η πολεμική βιομηχανία κυνικά ομολογεί πως πρέπει να βρεθεί το απαραίτητο έμψυχο δυναμικό που θα βάλει μπρος τα όπλα. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Οργάνωσης Στρατιωτικών Συνδέσμων και Ενώσεων (EUROMIL): «Στο τέλος της ημέρας πρέπει να διαθέτουμε αρκετούς ανθρώπους για να αξιοποιήσουμε αυτές τις επενδύσεις». Λέγοντας «επενδύσεις» εννοεί τα τεράστια κεφάλαια που κατευθύνονται στην αμυντική οικονομία και βιομηχανία, τα οποία όμως κινδυνεύουν να πάνε στράφι αν δεν υπάρχουν «στρατοί» πρόθυμοι να πολεμήσουν. Εξ ου και η προσπάθεια σε όλη την Ευρώπη να καλλιεργήσουν «κουλτούρα πολέμου». Κρέας για τα κανόνια τους ψάχνουν η αστική τάξη και οι κυβερνήσεις της και το ομολογούν με αφοπλιστική ωμότητα...

Τα γεράκια του πολέμου μιλάνε για «ανασυγκρότηση του κοινωνικού συμβολαίου» γύρω από την «άμυνα» και εννοούν την υποταγή των λαών στα βρώμικα σχέδιά τους. Απαιτούν από τον λαό και τη νεολαία να υπογράψουν την καταδίκη τους, να αποδεχτούν ως «εθνικό καθήκον» τη συμμετοχή στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο για τα συμφέροντα της αστικής τάξης. Φτάνουν στο σημείο να παρουσιάσουν τη λαϊκή απροθυμία να στρατευτεί μαζικά στα σχέδιά τους ως σύμπτωμα του «ανταγωνισμού με τον ιδιωτικό τομέα» (!) πετώντας ακόμα περισσότερα «τυράκια» περί επαγγελματικής εξέλιξης μέσα στον στρατό. Επιστρατεύουν διαφημιστικές καμπάνιες βασισμένες στις νέες τεχνολογίες και την οπτική προπαγάνδα για να πείσουν, ιδίως τις γυναίκες και τη νεολαία. Ομως κανένα «συμβόλαιο» δεν μπορεί να συγκεράσει τις αγεφύρωτες αντιθέσεις και τα συγκρουόμενα συμφέροντα των εκμεταλλευτών και των εκμεταλλευομένων. Το μόνο πραγματικό συμβόλαιο που έχουν χρέος να τιμήσουν οι εργαζόμενοι και ο λαός, είναι αυτό της πάλης ενάντια στο σύστημα του πολέμου και της εκμετάλλευσης, μέχρι να το ανατρέψουν!

Χρεοκοπία

 

Στέγη - εμπόρευμα: Σπίτια που κοστίζουν χρυσάφι και μια νέα γενιά ομήρων στις τράπεζες

Τι μέτρα προτίθεται να πάρει η ΕΕ «για την έμπρακτη στήριξη της Ελλάδας» μετά την ανακήρυξη των τουρκικών «θαλάσσιων πάρκων», ρωτούν την Κάγια Κάλας οι τέσσερις ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να συντηρήσουν τον μύθο ότι οι συμμαχίες της αστικής τάξης είναι εγγύηση για τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας. Δεν χρειάζεται πάντως να περιμένουν απάντηση... Την έχει δώσει ήδη η ΕΕ, όχι μία αλλά πολλές φορές. Για παράδειγμα, πριν από ενάμιση μήνα η Κάλας και δύο Ευρωπαίοι επίτροποι, που συναντήθηκαν στην Αγκυρα με την τουρκική ηγεσία, αναγνώρισαν τη «στρατηγική αξία» των σχέσεων ΕΕ - Τουρκίας και δεσμεύτηκαν να ενισχύσουν την «αμοιβαία επωφελή συνεργασία». Οι αμφισβητήσεις και τα σχέδια για τη «Γαλάζια Πατρίδα» δεν αποτελούν εμπόδιο σ' αυτήν τη στρατηγική σχέση. Το ίδιο ισχύει για τη συνεργασία ΕΕ - Τουρκίας στο πρόγραμμα RearmEU για την επιτάχυνση της πολεμικής προετοιμασίας, ενώ η τουρκική κυβέρνηση χαρακτηρίζεται «στρατηγικός εταίρος» της ΕΕ και στη διαχείριση του Προσφυγικού - Μεταναστευτικού. Ολα αυτά - μέσα στην κινούμενη άμμο των ανταγωνισμών και των ιμπεριαλιστικών πολέμων - είναι που στο τέλος της ημέρας καθορίζουν τον αντιλαϊκό και επικίνδυνο χαρακτήρα όλων των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών πίσω από τους χρεοκοπημένους μύθους περί «συμμαχικής αλληλεγγύης».

Δύσκολα

 

Δύσκολες ώρες για τον ...μεγαλύτερο και ισχυρότερο στρατό του κόσμου. Ο διοικητής των αμερικάνικων δυνάμεων που επιχειρούν στον Κόλπο γράφει τη μια έκθεση μετά την άλλη για τις αεροπορικές και πυραυλικές επιθέσεις σε βάρος του Ιράν που δεν μπορούν να προκαλέσουν άλλη καταστροφή, ούτε να ασκήσουν μεγαλύτερη πίεση. Οπότε, δεν έχει νόημα να συνεχίζονται, αν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους δεν αναλάβουν κάποιου άλλου είδους στρατιωτική δράση, όπως μια χερσαία επίθεση. Την ίδια ώρα, οι περίπου 5.000 ναύτες και πεζοναύτες του αεροπλανοφόρου «Λίνκολν» περνάνε των παθών τους τον τάραχο μετά από 9 μήνες εν πλω και 250 ημέρες χωρίς να πιάσουν στεριά λόγω του πολέμου με το Ιράν. Είναι τέτοια η κατάσταση, που κάποιοι από αυτούς «ελπίζουν να μην ξυπνήσουν αύριο», σύμφωνα με συγγενείς τους, ενώ κάποιοι άλλοι έχουν επιχειρήσει να πηδήξουν στη θάλασσα. «Μουχλιασμένα ντους, χαλασμένες τουαλέτες, πλυντήρια εκτός λειτουργίας εδώ και εβδομάδες, μεγάλες περίοδοι χωρίς ζεστό νερό, ένα γεύμα που περιορίζεται σε μισό φλιτζάνι ρύζι και δύο τορτίγιες, χωρίς σαπούνι ή οδοντόκρεμα» είναι οι περιγραφές εκ των έσω. Οι δυο εικόνες δεν είναι ασύνδετες μεταξύ τους. Είναι κομμάτια του παζλ, αποκαλυπτικά των δυσκολιών που έχει ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός να επιβάλει τους σχεδιασμούς του στη Μέση Ανατολή, μέσα σε έναν συσχετισμό δυνάμεων που δεν είναι ίδιος μ' αυτόν πριν από 5 μήνες...

Σπίθες

 

Παρανάλωμα έγινε η δεξαμενή στο διυλιστήριο της Λιβύης

Υπό άλλες συνθήκες, η είδηση θα περνούσε στα ψιλά... Ομως η ιμπεριαλιστική σύγκρουση στη Μέση Ανατολή και οι επιθέσεις που αυξάνονται σε χώρες της περιοχής δίνουν άλλη διάσταση στην επίθεση που δέχτηκε διυλιστήριο της Λιβύης από drone. Σύμφωνα με διεθνή Μέσα, μια δεξαμενή της πετρελαϊκής «Brega Oil» στην πόλη Ζαουίγια, με 4,5 εκατομμύρια λίτρα βενζίνης, έγινε παρανάλωμα του πυρός. Το συγκεκριμένο διυλιστήριο είναι το δεύτερο μεγαλύτερο της Λιβύης, με δυναμικότητα διύλισης 120.000 βαρελιών πετρελαίου ημερησίως. Πρόκειται για την τρίτη τέτοιας μορφής επίθεση μέσα σε δύο ημέρες, ενώ προηγήθηκε αυτή σε διυλιστήριο της Αιγύπτου. Είναι φανερό ότι τα χτυπήματα αυτά δεν γίνονται στον αέρα και ότι αποτελούν σπίθες από τη φωτιά του ιμπεριαλιστικού πολέμου που φτάνουν μέχρι τη Βόρεια Αφρική και ακόμα πιο μακριά. Επιβεβαιώνεται ότι η ιμπεριαλιστική σύγκρουση έχει τη δική της δυναμική και ότι αυξάνονται διαρκώς οι κίνδυνοι να πάρει πιο γενικευμένες διαστάσεις, παράλληλα με την τάση να ενωθούν τα μέτωπα της Μέσης Ανατολής και της Ουκρανίας. Οι εξελίξεις υπενθυμίζουν πόσο εκτεθειμένη είναι η χώρα μας και ο λαός στον πόλεμο, εξαιτίας της βαθιάς εμπλοκής, με τη συναίνεση όλων των κομμάτων. Οι επιθέσεις στην Αίγυπτο, στη Λιβύη και πιο πριν στην Κύπρο δείχνουν ότι ο πόλεμος είναι εδώ και κάνουν ακόμα πιο επιτακτική ανάγκη να δυναμώσει ο αγώνας για απεμπλοκή της χώρας μας από αυτόν.

Αξίες

 

Αύξηση καθαρών κερδών κατά 44% το δεύτερο τρίμηνο σε σχέση με πέρυσι ανακοίνωσε ο σαουδαραβικός πετρελαϊκός όμιλος «Aramco», με την κερδοφορία του να εκτινάσσεται στα 32,7 δισ. δολάρια, από 22,67 δισ. το 2025. Αυτές τις ...αξίες φυλάει η ελληνική συστοιχία Patriot που έχει στείλει στη Σαουδική Αραβία η κυβέρνηση της ΝΔ με τις υπογραφές του ΠΑΣΟΚ και του «όλου» ΣΥΡΙΖΑ, συμπεριλαμβανομένου και του Τσίπρα, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τα σύνορα. Για ένα κομμάτι από αυτά τα κέρδη που διεκδικεί η αστική τάξη στέλνονται τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων «στο στόμα του λύκου» και για την υπεράσπιση αυτών των κερδών αποκτούν «πολεμική εμπειρία», όπως χυδαία λέει η κυβέρνηση για τις αποστολές στη Σαουδική Αραβία, στην Ερυθρά Θάλασσα και αλλού. Οσο για το άθλιο κυβερνητικό ανέκδοτο ότι η πυροβολαρχία που αναπτύχθηκε για την ασφάλεια των ενεργειακών υποδομών της «Aramco» προστατεύει και τον λαό από μεγαλύτερες αυξήσεις στις τιμές του πετρελαίου, δεν έχει παρά να δει κανείς την εκτόξευση των τιμών, που πηγαίνει χέρι - χέρι με την εκτόξευση των κερδών των πετρελαϊκών ομίλων, των εφοπλιστών, των διυλιστηρίων και λοιπών κρίκων της ίδιας αλυσίδας. Από την Ελλάδα μέχρι τη Σαουδική Αραβία και παραπέρα, τα συμφέροντα του λαού όχι μόνο δεν συναντιούνται πουθενά με αυτά του κεφαλαίου, αλλά από παντού «φωνάζει» ότι για να μπορέσει να κερδίσει έστω και μια ανάσα ο λαός, πρέπει να χάσουν το κεφάλαιο και όσοι το υπηρετούν με την πολιτική της πολεμικής εμπλοκής για τη στήριξη της καπιταλιστικής κερδοφορίας.

Τους «καίει»

 

«Τώρα δεν είναι η ώρα για την απόδοση των ευθυνών, αλλά ούτε και για δικαιολογίες. Είναι η ώρα της περισυλλογής και της περίσκεψης από όλους μας». Αυτά έγραψε ο Τσίπρας για τις φωτιές, σε μια επανάληψη του «θα λογαριαστούμε μετά» που έλεγε στην πανδημία. Δεν πρόκειται βέβαια για σύμπτωση. Αλλωστε, η απόδοση ευθυνών για την παντελή έλλειψη ολοκληρωμένου αντιπυρικού σχεδιασμού, πρόληψης, πυροπροστασίας, την υποστελέχωση δασικών υπηρεσιών, για το χάλι σε υποδομές και μέσα, περιλαμβάνει και τις δικές του ευθύνες, ως κυβέρνηση και ως αντιπολίτευση, με τραγικές συνέπειες για τον λαό. Τη δική του υπογραφή φέρουν και μια σειρά νόμοι για την εμπορευματοποίηση των δασών, που βάζουν «μπουρλότο», όπως ο 4389/2016 για την «επιτάχυνση κατάρτισης δασικών χαρτών», ο 4467/2017 που κατάργησε την προστασία των χορτολιβαδικών εκτάσεων στα νησιά από τη δασική νομοθεσία, πάγιο αίτημα των κατασκευαστικών και τουριστικών ομίλων και ξένων επενδυτών, ο 4495/2017 που εξαιρεί τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους από τις απαγορεύσεις για τα αυθαίρετα. Επιπλέον, το κόμμα Τσίπρα και οι λοιποί σοσιαλδημοκράτες δίνουν όρκους πίστης στη «δημοσιονομική πειθαρχία» που συνθλίβει τις λαϊκές ανάγκες, πολιτική την οποία υλοποιεί έτσι κι αλλιώς το αντιλαϊκό κράτος, «επιτελικό» ή «αποκεντρωμένο». Τώρα που η αγανάκτηση φουντώνει για τις ευθύνες του κρατικού μηχανισμού, το κόμμα Τσίπρα επιδεικνύει τις υπηρεσίες του και στην προσπάθεια χειραγώγησης του λαού. Τόσο πολύ τους «καίει» να μείνει θεατής, σε κατάσταση «περισυλλογής», να μην αμφισβητεί και να μη συγκρούεται με την εγκληματική πολιτική του κέρδους την οποία όλοι μαζί υπηρετούν.

Εύσημα

 

«Ηρωες» βαφτίζει η κυβέρνηση τους πυροσβέστες που έχασαν τη ζωή τους στο Ρέθυμνο και το Γύθειο, ένας από αυτούς εποχικός. Οταν βέβαια οι πυροσβέστες διαδήλωναν για τα αυτονόητα στο υπουργείο «Κλιματικής Αλλαγής», η κυβέρνηση δεν είχε κανένα πρόβλημα να ξυλοφορτώσει τους «ήρωες» και να απορρίψει όλα τα αιτήματά τους, επειδή παρέκκλιναν των δημοσιονομικών περιορισμών και στόχων. Ηρωες ήταν για τον προπαγανδιστικό μηχανισμό του κράτους και οι υγειονομικοί την περίοδο της κρίσης, που χάρη στη δική τους ανιδιοτελή προσφορά και αυτοθυσία σώθηκαν εκατοντάδες ζωές στο διαλυμένο σύστημα Υγείας. Σήμερα όμως που διεκδικούν τα αυτονόητα (προσλήψεις και σύγχρονες υποδομές) η κυβέρνηση τους χαρακτηρίζει «συμμορία της μιζέριας» και προσπαθεί να απαξιώσει και να συκοφαντήσει τις δίκαιες διεκδικήσεις τους, που αφορούν όλο τον λαό. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά με τον νέο δημοσιοϋπαλληλικό κώδικα σφίγγει κι άλλο τον κλοιό γύρω απ' όποιον καταγγέλλει την αντιλαϊκή πολιτική και διεκδικεί, με στόχο να διασφαλίζεται απαρέγκλιτα η λειτουργία του αστικού κράτους προς όφελος του κεφαλαίου και της κερδοφορίας του. Είναι πρόκληση, λοιπόν, τα μοιρολόγια για τους πυροσβέστες και τα ευχολόγια να μην ξανασυμβεί άλλο τέτοιο κακό. Η διεκδίκηση της ίδιας της ζωής περνάει για τους εργαζόμενους μέσα από τη σύγκρουση με το αντιλαϊκό κράτος, κόντρα στις φοβέρες, τις απειλές και τα υποκριτικά χτυπήματα στην πλάτη. Αυτή η επιλογή είναι το μεγαλύτερο εύσημο στη σημερινή εποχή και όχι τα ξεδιάντροπα καλοπιάσματα της κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων.

Ποιος πληρώνει...το μάρμαρο;

 

170 εργαζόμενοι μένουν στον δρόμο από τη μια μέρα στην άλλη, μετά το λουκέτο στην αλυσίδα σούπερ μάρκετ «Mere». Ο λόγος; Το τελευταίο πακέτο κυρώσεων της ΕΕ στη Ρωσία, που αφορά μεταξύ άλλων τον ιδιοκτήτη της παραπάνω επιχείρησης. Ο ίδιος, αν και μετράει μερικά κλειστά καταστήματα στην Ελλάδα, απολαμβάνει κάπου τα κέρδη από τις επενδύσεις του, ενώ οι εργαζόμενοι μένουν «στον αέρα». Σε μια άλλη επιχείρηση, την «Texan», με τα «πράσινα σπιτάκια» της ανακύκλωσης, εκατοντάδες εργαζόμενοι μετράνε τα αποτελέσματα της «σταθερότητας» ...στην εργασιακή ανασφάλεια. Ο λόγος; Η συγκεκριμένη πολυδιαφημισμένη επένδυση της «κυκλικής οικονομίας», που την είχε εγκαινιάσει η κυβέρνηση μαζί με τον πρώην πρέσβη των ΗΠΑ Τζ. Πάιατ, εμπλέκεται σε έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για υπερκοστολογήσεις κ.λπ. Και, ως γνωστό, τα κέρδη πάνε στον ιδιοκτήτη αλλά οι «περιπέτειες» φορτώνονται στους εργαζόμενους. Αντίστοιχες είναι οι επιπτώσεις και σε μεγάλα τμήματα βιοπαλαιστών αγροτών, αφού το ρωσικό εμπάργκο - ως αντίμετρο στις ευρωπαϊκές κυρώσεις - φέρνει στέρηση εισοδήματος για μια σειρά καλλιέργειες εδώ και χρόνια.

Μπορεί τα παραπάνω να «ακουμπούν» επιμέρους τμήματα εργαζομένων και βιοπαλαιστών, τα αποτελέσματα όμως των ανταγωνισμών, των αντιθέσεων, των επιχειρηματικών και γεωπολιτικών συγκρούσεων τα βιώνει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο όλος ο λαός, ειδικά στην πολεμική εποχή του καπιταλισμού. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Ενέργειας: Από τη μια η «πράσινη μετάβαση» και από την άλλη η ενεργειακή «διαφοροποίηση», όπου πρωτοστατεί η Ελλάδα, φέρνουν την εγκατάλειψη πηγών όπως ο λιγνίτης ή το ρωσικό φυσικό αέριο, με στροφή στις πανάκριβες ΑΠΕ και στο αμερικανικό LNG. Η «σταθερότητα» των θυσιών δίχως τέλος από τον λαό για τα κέρδη του κεφαλαίου έχει και την άλλη όψη της. Είναι χαρακτηριστικό ότι η κυβέρνηση σήκωσε «μπαϊράκι» στην ΕΕ, απειλώντας να μπλοκάρει το τελευταίο πακέτο κυρώσεων ενάντια στη Ρωσία αν δεν εξασφαλιζόταν «ασυλία» σε Ελληνες εφοπλιστές για να συνεχίσουν να μεταφέρουν ρωσικό LNG σε τρίτες χώρες. Τελικά η «εξαίρεση» εξασφαλίστηκε, αποδεικνύοντας ότι όταν διακυβεύονται τα εκατομμύρια κέρδη μιας χούφτας παράσιτων το κράτος αποδεικνύεται «αποφασιστικό» και η ΕΕ «ευέλικτη». Οταν όμως παίζονται το εισόδημα και η επιβίωση για εργαζόμενους και βιοπαλαιστές, εκεί ορθώνονται οι απαράβατοι κανόνες και οι ...θέσεις αρχών της οικονομίας της αγοράς και του κέρδους.

Πρύτανης

 

Παρά τις εκατέρωθεν αντεγκλήσεις για το ποιος «τορπιλίζει» τη συναίνεση, ή για τις ψιλές και τις δασείες στις διατυπώσεις ορισμένων άρθρων του Συντάγματος που πρότεινε για αναθεώρηση η ΝΔ, η τριήμερη συζήτηση στη Βουλή (όπως και αυτή που προηγήθηκε στις επιτροπές) επιβεβαίωσε και με το παραπάνω ότι η συναίνεση μεταξύ των αστικών κομμάτων υπάρχει de facto στα μεγάλα ζητήματα που αφορούν τη θωράκιση του αντιλαϊκού κράτους και την κερδοφορία του κεφαλαίου. Ορισμένα στοιχεία - κλειδιά της συζήτησης είναι τα παρακάτω: Η αφωνία όλων των κομμάτων της βολικής αντιπολίτευσης για το αντιδραστικό - αντιλαϊκό περιεχόμενο των προτάσεων της ΝΔ. Οι υποσχέσεις του ΠΑΣΟΚ για συναίνεση στην επόμενη αναθεωρητική Βουλή και το «παρών» που έδωσε στις μισές σχεδόν από τις διατάξεις που πρότεινε η κυβέρνηση να αναθεωρηθούν. Τα «τραβάτε με κι ας κλαίω» του ΠΑΣΟΚ σε άρθρα όπως το 16 και η ουσιαστική συμφωνία της ΕΛ.Α.Σ. στη λειτουργία μιας μεγάλης αγοράς δημόσιων και ιδιωτικών ιδρυμάτων Ανώτατης Εκπαίδευσης, με τη διαβεβαίωση ότι θα διατηρήσει το πλαίσιο για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Οσο για τα ψευτοδιλήμματα ορισμένων που περιμένουν στον προθάλαμο του κόμματος Τσίπρα, για το αν η συνταγματική αναθεώρηση θα γίνει από μια «δεξιά» ή μια «προοδευτική» κυβέρνηση, είναι κι αυτό ένα δείγμα για το πώς η σοσιαλδημοκρατία υπερασπίζεται την ικανότητά της να περνάει αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις που δυσκολεύουν τη «δεξιά». Είναι γελασμένοι όμως αν νομίζουν ότι ο λαός και η νεολαία βλέπουν διαφορά ανάμεσα στα ιδιωτικά πανεπιστήμια με ...πρύτανη τον Μητσοτάκη, τον Τσίπρα ή τον Ανδρουλάκη.

Ομολογίες

 

Η κυβέρνηση, η πρεσβεία των ΗΠΑ και τα φερέφωνά τους παρουσιάζουν τη μετατροπή της Ελλάδας σε «ενεργειακό κόμβο» ως παράγοντα σταθερότητας και γεωπολιτικής αναβάθμισης. Η ίδια όμως η Εθνική Στρατηγική Ανθεκτικότητας, που ενέκρινε το ΚΥΣΕΑ την Πέμπτη έρχεται να αναδείξει και την άλλη όψη του ίδιου νομίσματος. Στο κεφάλαιο όπου περιγράφεται το «τοπίο κινδύνου» της χώρας, αναγνωρίζεται ότι ο ρόλος της Ελλάδας ως ενεργειακού και διαμετακομιστικού κόμβου αυξάνει την έκθεσή της σε κινδύνους. Αμέσως μετά καταγράφεται ένα ευρύ φάσμα απειλών, από δολιοφθορές, κυβερνοεπιθέσεις και υβριδικές επιχειρήσεις μέχρι και επιθέσεις σε ενεργειακές υποδομές, υποθαλάσσια καλώδια και άλλες κρίσιμες εγκαταστάσεις. Φυσικά δεν λείπουν από τον κατάλογο των «κινδύνων» και οι απεργίες των εργαζομένων! Το κείμενο της Εθνικής Στρατηγικής επισημαίνει ότι «η γεωγραφία και η γεωπολιτική θέση της χώρας διαμορφώνουν τη φύση και την ένταση των κινδύνων και, κατ' επέκταση, τις προτεραιότητες της Στρατηγικής». Ανάμεσα στα καθοριστικά χαρακτηριστικά, αναφέρεται: «Ενεργειακός κόμβος: Μέσω του αγωγού TAP, του διασυνδετήριου αγωγού IGB, του τερματικού σταθμού Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου-ΥΦΑ (LNG) της Ρεβυθούσας και του αντίστοιχου πλωτού (FSRU) της Αλεξανδρούπολης, καθώς και των ηλεκτρικών διασυνδέσεων, η Ελλάδα λειτουργεί ως ενεργειακή πύλη και διάδρομος για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Διαταραχές σε αυτές τις υποδομές έχουν άμεσες διασυνοριακές αλλά και διατομεακές επιπτώσεις». Με άλλα λόγια, το ίδιο το κρατικό κείμενο επιβεβαιώνει ότι η βαθύτερη εμπλοκή της χώρας στους ευρωατλαντικούς ενεργειακούς σχεδιασμούς συνεπάγεται και την αναβάθμιση της Ελλάδας σε πιθανό στόχο επιθέσεων, ιδίως στις υποδομές στρατηγικής σημασίας. Οπότε, άλλος ένας μύθος περί ασφάλειας και σταθερότητας καταρρέει, και μάλιστα με τα δικά τους λόγια...

 

Στρωμένο χαλί

Επίδοση ρεκόρ έπιασε το υπουργείο Ανάπτυξης με φοροαπαλλαγές άνω των 134 εκατ. για 90 επενδυτικά σχέδια. Οπως διαφημίζεται, οι διαδικασίες έτρεξαν στους τομείς της Μεταποίησης και του Τουρισμού και αφορούν τους αναπτυξιακούς νόμους του 2016 και του 2022, καλύπτοντας το 100% των σχετικών αιτημάτων. Στρωμένο το χαλί, λοιπόν, για τους επενδυτές και την κερδοφορία τους, ραμμένο από όλες τις κυβερνήσεις και τους νόμους, τώρα της ΝΔ, προηγουμένως του Τσίπρα κ.ο.κ. Φοροαπαλλαγές, fast trak διαδικασίες, κουτσουρεμένοι έλεγχοι και εκ των υστέρων αφού έχει ξεκινήσει να κόβει χρήμα η επένδυση, είναι μερικά από τα δώρα στο καλάθι. Οσο για την καπιταλιστική ανάπτυξη που κερδίζουν όλοι; Εδώ γελάνε και οι πέτρες ή μάλλον καλύτερα κλαίνε οι εργατικές - λαϊκές οικογένειες. Αυτές αντιμετωπίζουν τους μισθούς που δεν φτάνουν να βγει ο μήνας, τη φορολεηλασία, αφού απαλλαγές στα «δημοσιονομικά όρια» χωράνε μόνο για το κεφάλαιο, τους χώρους δουλειάς - κάτεργα που σακατεύονται και σκοτώνονται οι εργαζόμενοι, αρνητικό ρεκόρ σπάνε οι επαγγελματικές ασθένειες. Αυτή είναι η «ανάπτυξή» τους που όπως και να τη βαφτίσουν, «δίκαιη» ή «βιώσιμη», δεν συναντιέται πουθενά με τις εργατικές - λαϊκές ανάγκες.

 

Ριζοσπάστης  

Ομολογίες

 

«Η Γαλλία και η Ευρώπη είναι έτοιμες να υπερασπιστούν την ελευθερία και το δίκαιο, με το αίμα τους αν χρειαστεί»: Τα παραπάνω δήλωσε ο Μακρόν σε ομιλία του προς το στράτευμα, για την εθνική γιορτή της 14ης Ιούλη. Μια ακόμα δήλωση που έρχεται να προστεθεί στον μακρύ κατάλογο των αντίστοιχων «λεβέντικων» με τα οποία ετοιμάζουν τους λαούς να ματώσουν για τα κέρδη των λίγων. Αλλωστε και ο Δένδιας στη χώρα μας καλούσε τη νεολαία να συνηθίζει στην «κουλτούρα των φέρετρων». Πρόκειται για μια ακόμα κυνική ομολογία των επιτελείων της ΕΕ, που πλέον παραδέχονται ωμά ότι οι λαοί καλούνται να πληρώσουν με το αίμα τους τα κέρδη και τα συμφέροντα των μονοπωλίων, ότι το σάπιο σύστημά τους έχει περάσει ανεπιστρεπτί στην πολεμική του περίοδο. Με φόντο τους οξυμένους ανταγωνισμούς που βάζουν φωτιά σε μια σειρά μέτωπα ανά τον πλανήτη, ο Μακρόν μίλησε μάλιστα για τη «στρατηγική αφύπνιση» των Ευρωπαίων, που θα πρέπει να είναι «αποφασισμένοι να αμυνθούν και να δράσουν», ενώ αναφέρθηκε και στον πολεμικό προϋπολογισμό της χώρας που έχει διπλασιαστεί στις δύο θητείες του, ζητώντας να συνεχιστούν τα ευρωπαϊκά βιομηχανικά σχέδια για την «άμυνα», στη βάση των κατευθύνσεων της ΕΕ για πολεμικούς εξοπλισμούς «made in EU». Αυτό που οι ιμπεριαλιστές, οι κυβερνήσεις και οι ενώσεις τους βαφτίζουν «άμυνα» δεν είναι παρά τα σφαγεία του σήμερα και του αύριο, με την εμπλοκή σε αυτά να αποτελεί το κοινό «όραμα» κρατών, κυβερνήσεων και εναλλακτικών κομμάτων του κεφαλαίου, όλων των αποχρώσεων, που δηλώνουν «ετοιμότητα» να «διευθύνουν» αυτό το μακελειό. Αυτή η «ετοιμότητα» είναι που πρέπει να αποτελέσει κριτήριο για τον λαό και αντί να υποταχθεί στα ματωμένα σχέδιά τους, να δημιουργήσει τους όρους για την ανατροπή τους.

Κοστολογημένες συμπτώσεις

 

Την ώρα που η Θεσσαλονίκη πνιγόταν στους τοξικούς καπνούς, μετρώντας τρεις νεκρούς από τις πυρκαγιές, και αναδεικνύονταν για άλλη μια φορά οι εγκληματικές ελλείψεις στην πρόληψη και στην πυροπροστασία, ο επίτροπος Μεταφορών της ΕΕ, Απόστολος Τζιτζικώστας, από το 7ο Balkan Forum εξηγούσε ποιες είναι οι πραγματικές προτεραιότητες της ιμπεριαλιστικής ΕΕ. Χαρακτήρισε τη διασύνδεση του λιμανιού της Θεσσαλονίκης με τα οδικά και σιδηροδρομικά δίκτυα «κορυφαία ευρωπαϊκή στρατηγική επιλογή», διευκρινίζοντας μάλιστα ότι οι υποδομές αποκτούν πλέον «διπλή χρήση», με βασικό τους ρόλο τη στρατιωτική αξιοποίησή τους. Να λοιπόν πού κατευθύνονται τα κονδύλια, ο σχεδιασμός και η κρατική μέριμνα. Για να εξασφαλίζεται η γρήγορη μεταφορά ΝΑΤΟικών στρατευμάτων και πολεμικού υλικού, η ΕΕ και οι κυβερνήσεις δεν λογαριάζουν κόστος. Οταν όμως πρόκειται για έργα αντιπυρικής προστασίας, για τη στελέχωση της Πυροσβεστικής και των Δασικών Υπηρεσιών, για μέτρα που προστατεύουν τη ζωή και την περιουσία του λαού, τότε περισσεύουν οι δικαιολογίες περί «δημοσιονομικών περιορισμών». Αυτή είναι η περιβόητη «σταθερότητα» την οποία διαφημίζει η κυβέρνηση της ΝΔ και προσυπογράφουν τα άλλα αστικά κόμματα: Σταθερότητα σε μια πολιτική που μετατρέπει τη χώρα σε ορμητήριο πολέμου και τον λαό μας σε μόνιμο στόχο αντιποίνων, προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα κέρδη και η γεωστρατηγική αναβάθμιση της εγχώριας αστικής τάξης. Μια πολιτική που αντιμετωπίζει ως «κέρδος» την πολεμική προετοιμασία και την εμπλοκή, ενώ θεωρεί «κόστος» την προστασία της ανθρώπινης ζωής. Αυτές είναι οι πραγματικές «στρατηγικές και κοστολογημένες επιλογές» του κεφαλαίου και της ΕΕ, στις οποίες ορκίζονται κυβέρνηση, παλιοί και νέοι «σωτήρες». Αυτές τις προτεραιότητες είναι που πρέπει να αμφισβητήσουν οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα, δυναμώνοντας τον αγώνα τους σε συμπόρευση με το ΚΚΕ.

Στην αναμονή...ή στην αντεπίθεση;

 

«Ετοιμαστείτε για νέες θυσίες»: Αυτόν τον τίτλο θα μπορούσαν να έχουν δυο διαφορετικές εκθέσεις ιμπεριαλιστικών επιτελείων του τελευταίου διαστήματος: Από τη μία ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM) που προειδοποιεί για υποχώρηση της ανάπτυξης και εκτόξευση πληθωρισμού και δημόσιου χρέους για την Ευρωζώνη. Σε ένα τέτοιο φόντο προειδοποιεί για «δύσκολες αποφάσεις σχετικά με τις δημόσιες δαπάνες» και για περιορισμό του «δημοσιονομικού χώρου» λόγω αυξημένων αναγκών για τις πολεμικές μπίζνες. Εκεί που σταματά ο ESM έρχεται ο ΟΟΣΑ, που διαπιστώνει ότι ήδη επιβραδύνεται η αύξηση των πραγματικών μισθών, επιβεβαιώνοντας ότι η όποια προσδοκία για «ανάκαμψη αποδοχών» πάει περίπατο. Αντίστοιχη είναι η εικόνα και για τους «κατώτατους μισθούς» που ναι μεν αυξήθηκαν στις περισσότερες χώρες, όμως με πολύ μικρότερη αύξηση φέτος σε σχέση με πέρσι. Ο ΟΟΣΑ προειδοποιεί ακόμα ότι η νέα άνοδος στις τιμές Ενέργειας αναμένεται να ανακόψει ακόμα περισσότερο την πορεία των πραγματικών αποδοχών και ότι έρχεται νέος περιορισμός στην αγοραστική δύναμη των εργαζομένων λόγω στασιμοπληθωρισμού.

Με τους επιτελάρχες του συστήματος να ξεκαθαρίζουν ότι «έρχονται δύσκολα χρόνια», είναι σαφές ότι το κεφάλαιο ετοιμάζεται για νέα εφόρμηση στα εργατικά - λαϊκά στρώματα ώστε να θωρακίσει τα κέρδη του. Γι' αυτό άλλωστε ενεργοποιούν παγίδες εγκλωβισμού, γι' αυτό επιστρατεύουν παλιές «καραβάνες» της ενσωμάτωσης, με τη σοσιαλδημοκρατία να διαφημίζει ότι έχει τον ...τρόπο της να βγάζει τη «βρώμικη δουλειά» για το σύστημα. Ο λαός το έχει ξαναζήσει άλλωστε, γι' αυτό και όπως το κεφάλαιο «μαγειρεύει» πριν πεινάσει, έτσι και ο ίδιος έχει κάθε λόγο να πάρει τα μέτρα του: Να απορρίψει τις νέες θυσίες που καλείται να κάνει, να προσπεράσει κάθε «διαφορετικό» τάχα δρόμο που οδηγεί στο ίδιο αποτέλεσμα για τα κέρδη και τους πολέμους, και να οργανώσει την αντεπίθεσή του. Αυτό είναι και το πραγματικό δίλημμα μπροστά στα ακόμα πιο δύσκολα: Είτε στην «αναμονή» όπως τον καλούν τα αστικά κόμματα, παλιοί και νέοι σωτήρες, είτε στη μάχη για την ανατροπή όπως τον καλεί το ΚΚΕ.